Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 maja 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach

Rozporządzenie określa

1)

właściwość wojskowych komisji lekarskich w sprawach orzekania

a)

o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej

oraz emerytów i rencistów wojskowych, o związku albo braku związku inwalidztwa z czynną

służbą wojskową, a także o związku albo braku związku chorób i ułomności oraz śmierci

z czynną służbą wojskową,

b)

o niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji żołnierzy zawodowych,

żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych,

c)

o zdolności do czynnej służby wojskowej żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej

oraz emerytów i rencistów wojskowych,

d)

w ramach kontrolnych badań inwalidów;

2)

tryb kierowania do wojskowych komisji lekarskich żołnierzy zwolnionych z zawodowej

służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych;

3)

szczegółowe warunki orzekania w sprawach, o których mowa w pkt 1;

4)

tryb orzekania w sprawach, o których mowa w pkt 1;

5)

właściwość organów i tryb uchylania orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w ramach

nadzoru.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Sprawy wszczęte i niezakończone przez właściwe wojskowe komisje lekarskie przed dniem

wejścia w życie niniejszego rozporządzenia rozpatrują wojskowe komisje lekarskie według

właściwości określonej w § 3 i 4 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu

nadanym niniejszym rozporządzeniem.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

ustawie bez bliższego określenia, należy przez to rozumieć ustawę z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz

ich rodzin;

2)

inwalidzie, należy przez to rozumieć żołnierza zwolnionego z zawodowej służby wojskowej,

który ze względu na stan zdrowia został uznany za całkowicie niezdolnego do tej służby.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

1

Do orzekania w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 1, są właściwe

1)

rejonowe wojskowe komisje lekarskie w Bydgoszczy, Ełku, Krakowie, Lublinie, Łodzi,

Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu i Żaganiu,

2)

Rejonowa Wojskowa Komisja Lotniczo-Lekarska w Warszawie,

3)

Rejonowa Wojskowa Komisja Morsko-Lekarska w Gdańsku,

4)

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie

- zwane dalej „wojskowymi komisjami lekarskimi”.

2.

Właściwość miejscową wojskowej komisji lekarskiej, z zastrzeżeniem § 11, ustala się

1)

w stosunku do żołnierzy zawodowych - ze względu na miejsce stacjonowania jednostki

wojskowej, w której pełnią służbę;

2)

w stosunku do emerytów i rencistów oraz niebędących emerytami ani rencistami żołnierzy

zwolnionych z zawodowej służby wojskowej - ze względu na miejsce ich zamieszkania.

1.

Do rejonowych wojskowych komisji lekarskich, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, stosownie

do ich właściwości miejscowej, należy orzekanie w stosunku do

1)

żołnierzy zawodowych oraz niebędących emerytami ani rencistami żołnierzy zwolnionych

z zawodowej służby wojskowej w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. a-c;

2)

emerytów i rencistów w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 1.

2.

Do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie należy również orzekanie w sprawach,

o których mowa w § 1 pkt 1, w stosunku do emerytów i rencistów oraz niebędących emerytami

ani rencistami żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej, zamieszkałych poza

granicami Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze państw członkowskich Unii Europejskiej.

(uchylony).

(uchylony).

Do Rejonowej Wojskowej Komisji Lotniczo-Lekarskiej w Warszawie należy orzekanie w

stosunku do żołnierzy zawodowych - członków personelu latającego, personelu naziemnego

zabezpieczenia lotów i personelu służby inżynieryjno-lotniczej w sprawach, o których

mowa w § 1 pkt 1 lit. a-c.

(uchylony).

Do Rejonowej Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej w Gdańsku należy orzekanie

1)

w stosunku do żołnierzy zawodowych zajmujących stanowiska służbowe w jednostkach Marynarki

Wojennej w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. a-c;

2)

w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 1, w stosunku do żołnierzy zawodowych, z wyjątkiem

tych, o których mowa w § 7, oraz niebędących emerytami ani rencistami żołnierzy zwolnionych

z zawodowej służby wojskowej, zgodnie z właściwością miejscową określoną w przepisach

wydanych na podstawie art. 29 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2012 r. poz. 461, z późn. zm..

(uchylony).

(uchylony).

Do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie należy

1)

rozpatrywanie odwołań od orzeczeń pozostałych wojskowych komisji lekarskich;

2)

zatwierdzanie projektów orzeczeń pozostałych wojskowych komisji lekarskich ustalających

a)

inwalidztwo żołnierzy, którzy zostali zwolnieni z zawodowej służby wojskowej z przyczyn

innych niż ze względu na stan zdrowia i po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej

zostali skierowani do wojskowej komisji lekarskiej, w sprawach, o których mowa w §

1 pkt 1 lit. a-c,

b)

inwalidztwo II albo I grupy w stosunku do inwalidów zaliczonych do III grupy oraz

inwalidztwo I grupy w stosunku do inwalidów zaliczonych do II grupy,

c)

związek lub brak związku śmierci żołnierzy zawodowych, emerytów i rencistów oraz niebędących

emerytami ani rencistami żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej z czynną

służbą wojskową;

3)

zajmowanie stanowisk co do sprzeciwów zgłoszonych wobec projektów orzeczeń wojskowych

komisji lekarskich.

1.

Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się z urzędu

1)

emerytów i rencistów, jeżeli nastąpiło potwierdzone przez lekarza pogorszenie stanu

ich zdrowia;

2)

niebędących emerytami ani rencistami żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej,

którzy złożyli wniosek o ustalenie prawa do zaopatrzenia emerytalnego i świadczeń

pieniężnych z tego tytułu;

3)

inwalidów w terminie badania kontrolnego

a)

wynikającym z art. 21a ust. 1 ustawy,

b)

wyznaczonym przez wojskową komisję lekarską,

c)

wcześniejszym niż wskazany w lit. a lub b, jeżeli nastąpiło potwierdzone przez lekarza

pogorszenie stanu zdrowia inwalidy i zachodzi przypuszczenie, że ustalona grupa inwalidztwa

może ulec zmianie;

4)

żołnierzy zawodowych w przypadkach, o których mowa w art. 5 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm..

2.

Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się emerytów i rencistów oraz niebędących

emerytami ani rencistami żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej na ich

wniosek, jeżeli nastąpiło potwierdzone przez lekarza pogorszenie ich stanu zdrowia.

Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się zgodnie z właściwością i zasięgiem działania

tych komisji określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony

Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Związek śmierci żołnierza zawodowego z czynną służbą wojskową wojskowa komisja lekarska

ustala na wniosek dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz ten pełnił zawodową

służbę wojskową w dniu śmierci.

2.

Związek śmierci emeryta lub rencisty z czynną służbą wojskową wojskowa komisja lekarska

ustala na wniosek właściwego wojskowego organu emerytalnego.

3.

Związek śmierci niebędącego emerytem ani rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej

służby wojskowej z czynną służbą wojskową wojskowa komisja lekarska ustala na wniosek

członka rodziny tego żołnierza, o którym mowa w art. 12 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących

w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową

(Dz. U. z 2014 r. poz. 213).

Organ kierujący do wojskowej komisji lekarskiej przekazuje tej komisji posiadane informacje

i dokumenty, które dotyczą stanu zdrowia żołnierzy zawodowych, emerytów i rencistów

oraz niebędących emerytami ani rencistami żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby

wojskowej i mogą mieć znaczenie dla ustalenia inwalidztwa, związku lub braku związku

inwalidztwa z czynną służbą wojskową oraz związku lub braku związku chorób, ułomności

i śmierci z czynną służbą wojskową, a także niezdolności do pracy i niezdolności do

samodzielnej egzystencji.

1.

O związku lub braku związku chorób i ułomności z czynną służbą wojskową wojskowa komisja

lekarska orzeka, kierując się kryteriami zdrowotnymi określonymi w wykazie chorób

i schorzeń, ustalonym w przepisach wydanych na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy.

2.

O niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji wojskowa komisja

lekarska orzeka na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1440, z późn. zm..

3.

O zdolności do czynnej służby wojskowej wojskowa komisja lekarska orzeka na zasadach

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 5 ust. 8 i 9 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych.

Jeżeli przy orzekaniu o zdolności do czynnej służby wojskowej wojskowa komisja lekarska

stwierdzi u żołnierza zawodowego, emeryta, rencisty albo niebędącego emerytem ani

rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej służby wojskowej przynajmniej jedną chorobę

lub ułomność pozostającą w związku z czynną służbą wojskową i jednocześnie powodującą

niezdolność do tej służby, to niezdolność do służby ustala się jako pozostającą w

związku z czynną służbą wojskową.

Orzekając o związku śmierci żołnierza zawodowego, emeryta, rencisty albo niebędącego

emerytem ani rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej służby wojskowej z czynną

służbą wojskową, wojskowa komisja lekarska ustala jednocześnie, czy śmierć jest następstwem

wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej albo choroby

powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami takiej służby, z

tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze przewidziane w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących

w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową.

Wojskowe komisje lekarskie orzekają w ramach kontrolnych badań inwalidów w sposób

określony w § 17 i 18.

1.

Orzeczenia w sprawach, o których mowa w § 1 pkt 1, wojskowe komisje lekarskie wydają

na podstawie badania lekarskiego i wyników badań specjalistycznych, dokumentacji medycznej

oraz informacji i dokumentów, o których mowa w § 16, wykorzystując w szczególności

1)

odpis przebiegu zawodowej służby wojskowej z teczki akt personalnych żołnierza zawodowego;

2)

informację o warunkach i przebiegu służby wojskowej dla celów wojskowych komisji lekarskich;

3)

historie chorób z leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego;

4)

wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby;

5)

książkę zdrowia żołnierza zawodowego;

6)

kartę badań profilaktycznych i okresowych;

7)

informacje zawarte w pisemnym oświadczeniu żołnierza zawodowego, emeryta, rencisty

albo niebędącego emerytem ani rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej służby wojskowej;

8)

dokumentację powypadkową.

2.

Informację, o której mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniającą wykryte schorzenia i przebyte

urazy, z ich przebiegiem i wynikiem leczenia, a także czynniki ryzyka wynikające ze

szczególnych właściwości lub warunków służby na zajmowanych stanowiskach, sporządza

lekarz jednostki wojskowej na podstawie badania lekarskiego, karty opisu stanowiska

służbowego, karty badań profilaktycznych i okresowych oraz dokumentacji medycznej

i orzeczniczo-lekarskiej żołnierza.

3.

W przypadku, o którym mowa w § 4 ust. 2 i odpowiednio w § 12, wojskowa komisja lekarska

może wydać orzeczenie na podstawie dokumentacji medycznej oraz innych informacji i

dokumentów.

1.

Orzeczenie o związku śmierci żołnierza zawodowego, emeryta, rencisty albo niebędącego

emerytem ani rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej służby wojskowej z czynną

służbą wojskową wskutek wypadku wojskowa komisja lekarska wydaje na podstawie akt

postępowania powypadkowego lub dokumentacji medycznej.

2.

Orzeczenie o związku śmierci żołnierza zawodowego, emeryta, rencisty albo niebędącego

emerytem ani rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej służby wojskowej z czynną

służbą wojskową wskutek choroby wojskowa komisja lekarska wydaje na podstawie dokumentacji

medycznej oraz opisu przebiegu i warunków pełnienia przez nich służby.

1.

Wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych

badań lekarskich i skompletowaniu wymaganej dokumentacji.

2.

Jeżeli wojskowa komisja lekarska stwierdzi, iż do wydania orzeczenia są niezbędne

dokumenty inne niż określone w ust. 1, w szczególności dotyczące chorób, ułomności

i śmierci oraz ich związku z czynną służbą wojskową, pisemnie wzywa żołnierza zawodowego,

emeryta, rencistę albo niebędącego emerytem ani rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej

służby wojskowej, a w razie ich śmierci członka rodziny, o którym mowa w art. 12 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących

w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową, do ich dostarczenia w terminie nieprzekraczającym 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

W takim przypadku wojskowa komisja lekarska może wystąpić także do organu, który skierował

żołnierza zawodowego, emeryta, rencistę albo niebędącego emerytem ani rencistą żołnierza

zwolnionego z zawodowej służby wojskowej do komisji, oraz do dowódców jednostek wojskowych,

w których pełnił on służbę, o dostarczenie niezbędnych dokumentów w terminie nieprzekraczającym

14 dni od dnia doręczenia żądania.

3.

Po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego do dostarczenia dokumentów wojskowa

komisja lekarska może wydać orzeczenie na podstawie posiadanej dokumentacji.

4.

Jeżeli dokumentów nie dostarczył dowódca jednostki wojskowej, przewodniczący wojskowej

komisji lekarskiej zawiadamia o tym przełożonego tego dowódcy.

1.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej zawiera w szczególności

1)

rozpoznanie;

2)

stanowisko komisji w przedmiocie zaliczenia żołnierza zawodowego, emeryta, rencisty

albo niebędącego emerytem ani rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej służby wojskowej

do jednej z grup inwalidztwa i ustalenie daty lub okresu powstania inwalidztwa, a

także daty powstania grupy inwalidztwa;

3)

określenie związku lub braku związku inwalidztwa z czynną służbą wojskową oraz ustalenie,

czy inwalidztwo powstało wskutek wypadku lub choroby pozostających w związku z czynną

służbą wojskową, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze określone

w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących

w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową;

4)

ustalenie związku lub braku związku chorób i ułomności z czynną służbą wojskową;

5)

stanowisko komisji w przedmiocie niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej

egzystencji, a w przypadku ustalenia niezdolności do samodzielnej egzystencji - określenie

daty powstania tej niezdolności;

6)

określenie zdolności do czynnej służby wojskowej i zaliczenie żołnierza zawodowego,

emeryta, rencisty albo niebędącego emerytem ani rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej

służby wojskowej do jednej z kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej;

7)

termin badania kontrolnego inwalidy;

8)

pouczenie o prawie wniesienia odwołania.

2.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej dotyczące zmarłego żołnierza zawodowego, emeryta,

rencisty albo niebędącego emerytem ani rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej

służby wojskowej ustala w szczególności

1)

przyczynę śmierci;

2)

związek lub brak związku śmierci z czynną służbą wojskową.

1.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej

1)

w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa sporządza się według

wzoru określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

2)

w sprawie ustalenia związku śmierci z czynną służbą wojskową sporządza się według

wzoru określonego w załączniku nr 2 do rozporządzenia;

3)

w sprawie kontrolnego badania inwalidy sporządza się według wzoru określonego w załączniku

nr 3 do rozporządzenia.

2.

Wzór informacji, o której mowa w § 21 ust. 1 pkt 2, jest określony w załączniku nr

4 do rozporządzenia.

1

Wojskowa komisja lekarska orzeka w składzie trzech lekarzy. Przewodniczącego składu

orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej.

2.

Wojskowa komisja lekarska orzeka większością głosów składu orzekającego.

3.

Członek składu orzekającego wojskowej komisji lekarskiej może wnieść na piśmie sprzeciw

wobec projektu orzeczenia z podaniem uzasadnienia. W takim przypadku przewodniczący

wojskowej komisji lekarskiej przesyła sprzeciw łącznie z projektem orzeczenia i pozostałą

dokumentacją do wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia, która zajmuje stanowisko

w sprawie w terminie 7 dni od dnia otrzymania sprzeciwu.

4.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej

dokumentacji. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić

ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza zawodowego,

emeryta, rencistę albo niebędącego emerytem ani rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej

służby wojskowej na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie

w celu uzupełnienia materiałów w sprawie.

5.

W razie uznania zasadności sprzeciwu przez wojskową komisję lekarską wyższego stopnia

skład orzekający wydaje orzeczenie zgodne z tym stanowiskiem. Jeżeli orzeczenie dotyczy

spraw, o których mowa w § 27 ust. 1, opracowuje się projekt orzeczenia zgodny z tym

stanowiskiem.

6.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego

oraz opatruje się je pieczęcią urzędową wojskowej komisji lekarskiej.

1.

Projekt orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej ustalającego

1

inwalidztwo żołnierzy, którzy zostali zwolnieni z zawodowej służby wojskowej z innych

przyczyn niż ze względu na stan zdrowia i po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej

zostali skierowani do wojskowej komisji lekarskiej,

2)

inwalidztwo II albo I grupy w stosunku do inwalidów zaliczonych do III grupy oraz

inwalidztwo I grupy w stosunku do inwalidów zaliczonych do II grupy,

3)

związek lub brak związku śmierci żołnierzy zawodowych, emerytów i rencistów oraz niebędących

emerytami ani rencistami żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej z czynną

służbą wojskową

- przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej przesyła łącznie z pozostałą dokumentacją

do wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia.

2.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej

dokumentacji. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić

ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza zawodowego,

emeryta, rencistę albo niebędącego emerytem ani rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej

służby wojskowej na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie

w celu uzupełnienia materiałów w sprawie.

3.

W razie zatwierdzenia projektu orzeczenia przez wojskową komisję lekarską wyższego

stopnia wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie w brzmieniu zatwierdzonego projektu.

4.

W razie niezatwierdzenia projektu orzeczenia przez wojskową komisję lekarską wyższego

stopnia komisja ta nakazuje ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie orzeczenia uwzględniającego

jej stanowisko. W takim przypadku wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie zgodne

ze stanowiskiem wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia.

5.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego

oraz opatruje się je pieczęcią urzędową wojskowej komisji lekarskiej.

6.

Do orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w trybie określonym w ust. 3 lub

4 nie stosuje się przepisu ust. 1.

Wojskową komisją lekarską wyższego stopnia jest Centralna Wojskowa Komisja Lekarska

w Warszawie.

Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej wydane w trybie określonym w § 26 ust. 1 lub

5 zdanie pierwsze albo § 27 ust. 3 lub 4, jako wydane w pierwszej instancji, doręcza

się żołnierzowi zawodowemu, emerytowi, renciście albo niebędącemu emerytem ani rencistą

żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, a w razie ich śmierci członkowi

rodziny, o którym mowa w art. 12 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących

w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową, a także organowi, który skierował żołnierza zawodowego, emeryta, rencistę albo niebędącego

emerytem ani rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej służby wojskowej do wojskowej

komisji lekarskiej.

1.

Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w pierwszej instancji służy stronie

odwołanie na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267 oraz z 2014 r. poz. 183).

2.

Odwołanie wnosi się do właściwej wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia określonej

w § 28, za pośrednictwem komisji, która wydała orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia

doręczenia orzeczenia.

1

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia rozpatruje odwołanie w składzie trzech

lekarzy. Przewodniczącego składu orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji

lekarskiej wyższego stopnia.

2.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie

dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska

wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne

oraz skierować żołnierza zawodowego, emeryta, rencistę albo niebędącego emerytem ani

rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej służby wojskowej na obserwację szpitalną,

a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie.

3.

Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia orzeka w sprawie odwołania większością

głosów składu orzekającego. Przepisy § 26 ust. 3 i 4 oraz ust. 5 zdanie pierwsze stosuje

się odpowiednio, z tym że Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie rozpatruje

sprzeciw wobec projektu swojego orzeczenia w składzie pięciu oficerów-lekarzy.

4.

Do orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia stosuje się odpowiednio

przepis § 29.

1.

Minister Obrony Narodowej może w trybie nadzoru uchylić każde orzeczenie wojskowej

komisji lekarskiej sprzeczne z prawem lub wydane z pominięciem istotnych okoliczności

faktycznych.

2.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również przewodniczącemu Centralnej

Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie.

3.

Uchylając orzeczenie, odpowiednio Minister Obrony Narodowej albo przewodniczący Centralnej

Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie wskazuje okoliczności wymagające wyjaśnienia

w toku dalszego postępowania w sprawie.

4.

W razie uchylenia orzeczenia sprawę rozpatruje ponownie w pierwszej instancji wojskowa

komisja lekarska wyznaczona przez odpowiednio Ministra Obrony Narodowej albo przewodniczącego

Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie zgodnie z zaleceniami, o których

mowa w ust. 3.

Postępowania w sprawach, o których mowa w rozporządzeniu, wszczęte i niezakończone

do dnia wejścia w życie rozporządzenia toczą się w dalszym ciągu w trybie określonym

w przepisach dotychczasowych.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia