Ustawa z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym

W ustawie z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 499 oraz z 2014 r. poz. 504) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 64 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2-7 w brzmieniu

„

§ 2.

Wniosek, o którym mowa w § 1, powinien czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla

pisma procesowego i zawierać

1)

oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiony, ze wskazaniem zakresu zaskarżenia;

2)

przytoczenie podstaw wniosku oraz ich uzasadnienie;

3)

wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w trybie przewidzianym we właściwej

ustawie o postępowaniu sądowym nie jest możliwe;

4)

wniosek o unieważnienie zaskarżonego orzeczenia, a jeżeli orzeczenie to zostało wydane

przez sąd drugiej instancji - również wniosek o unieważnienie poprzedzającego je orzeczenia

sądu pierwszej instancji.

§ 3.

Do wniosku - oprócz jego odpisów dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom

- Prokurator Generalny dołącza dwa odpisy przeznaczone do akt Sądu Najwyższego.

§ 4.

Sąd Najwyższy rozpoznaje wniosek na posiedzeniu niejawnym, chyba że Prokurator Generalny

domagał się rozpoznania wniosku na rozprawie albo przemawiają za tym inne ważne względy.

§ 5.

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy oddala wniosek albo unieważnia zaskarżone orzeczenie.

W przypadku uwzględnienia wniosku, jeżeli orzeczenie zostało wydane przez sąd drugiej

instancji, Sąd Najwyższy unieważnia również orzeczenie sądu pierwszej instancji.

§ 6.

Postanowienie Sądu Najwyższego wraz z uzasadnieniem doręcza się Prokuratorowi Generalnemu

oraz stronom bądź uczestnikom postępowania, w którym zostało wydane zaskarżone orzeczenie.

§ 7.

W przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego artykułu do postępowania o unieważnienie

orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm. o skardze kasacyjnej albo ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm. o kasacji.

”

;

2)

w art. 65 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Sąd Najwyższy, w razie stwierdzenia przy rozpoznawaniu sprawy oczywistej obrazy przepisów

- niezależnie od innych uprawnień - wytyka uchybienie właściwemu sądowi. Przed wytknięciem

uchybienia obowiązany jest pouczyć sędziego lub sędziów wchodzących w skład sądu orzekającego

o możliwości złożenia na piśmie wyjaśnień w terminie siedmiu dni. Stwierdzenie i wytknięcie

uchybienia nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.