Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 lipca 2014 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych za przeniesienia, przesiedlenia i podróże służbowe

Rozporządzenie określa wysokość oraz sposób i tryb przyznawania należności za przeniesienia,

przesiedlenia i podróże służbowe żołnierzom zawodowym, zwanym dalej „żołnierzami”,

terminy i tryb ich wypłacania i rozliczania, a także rodzaje niezbędnych i udokumentowanych

wydatków poniesionych w związku ze skierowaniem w podróż służbową, tryb wypłaty żołnierzom

zaliczek na cele związane z finansowaniem kosztów podróży służbowych, sposób dokumentowania

poniesionych kosztów, sposób obliczania czasu podróży służbowej oraz sposób obliczania

należności za przeniesienia i podróże służbowe.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

ustawie - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych;

2)

zarządzającym podróż służbową - należy przez to rozumieć

a)

dowódcę jednostki wojskowej, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy, w stosunku

do podległych mu żołnierzy albo

b)

organ, do którego żołnierz został skierowany w celu wykonywania obowiązków służbowych

lub na naukę.

1.

Wysokość ryczałtu z tytułu przeniesienia wynosi 50% najniższej stawki uposażenia zasadniczego

żołnierza, zwanej dalej „najniższym uposażeniem”.

2.

Ryczałt z tytułu przeniesienia wypłaca się na podstawie rozkazu dowódcy, o którym

mowa w art. 104 ustawy, w terminie 30 dni od dnia objęcia przez żołnierza stanowiska

służbowego w nowym miejscu pełnienia służby, przyjmując za podstawę obliczenia ryczałtu

kwotę najniższego uposażenia obowiązującą w dniu objęcia przez żołnierza stanowiska

służbowego w nowym miejscu pełnienia służby.

1.

Wysokość diet za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu pełnienia służby

oraz wysokość ryczałtu na pokrycie kosztów przejazdu z miejsca stałego zamieszkania

żołnierza, o którym mowa w art. 86 ust. 1 pkt 3 ustawy, do nowego miejsca pełnienia

służby, będącego miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej lub wydzielonego

pododdziału, w których żołnierz pełni służbę, lub miejscowością, do której najkrótszy

czas dojazdu lądowym środkiem publicznego transportu zbiorowego nie przekracza zgodnie

z rozkładem jazdy dwóch godzin w obie strony łącznie z przesiadkami, licząc od stacji

lub przystanku położonych najbliżej siedziby jednostki wojskowej lub wydzielonego

pododdziału do stacji lub przystanku położonych najbliżej miejsca zamieszkania, albo

miejscowością, w której żołnierz w związku z przeniesieniem służbowym korzysta z jednej

z form zakwaterowania na podstawie ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367, z późn. zm., ustala się z uwzględnieniem członków rodziny przesiedlających się z żołnierzem w

dniu przejazdu żołnierza do nowego miejsca pełnienia służby.

2.

Wysokość diet za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu pełnienia służby,

o którym mowa w ust. 1, ustala się według obowiązującej w dniu przejazdu żołnierza

do nowego miejsca pełnienia służby stawki diety, przysługującej z tytułu odbywania

krajowej podróży służbowej. Przepisy § 10 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

3.

Ryczałt na pokrycie kosztów przejazdu z miejsca stałego zamieszkania do nowego miejsca

pełnienia służby, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w wysokości obowiązującej w

dniu przejazdu żołnierza ceny biletu za przejazd pociągiem pospiesznym w klasie drugiej

między dotychczasowym miejscem stałego zamieszkania żołnierza albo członków jego rodziny

a nowym miejscem pełnienia służby, z uwzględnieniem posiadanej przez żołnierza i członków

jego rodziny ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga

im przysługuje. W przypadku gdy na danej trasie brak jest połączenia kolejowego, cenę

biletu ustala się na podstawie tabeli opłat przewoźnika kolejowego i najkrótszej odległości

drogowej między dotychczasowym miejscem stałego zamieszkania żołnierza albo członków

jego rodziny a nowym miejscem pełnienia służby.

4.

W przypadku gdy członkowie rodziny żołnierza przesiedlający się z nim przejeżdżają

do nowego miejsca pełnienia służby, o którym mowa w ust. 1, w innym terminie niż żołnierz,

wysokość należności, o których mowa w ust. 1, ustala się według stawek diet i cen

biletów obowiązujących w dniu przejazdu poszczególnych członków rodziny.

1.

Wysokość zasiłku osiedleniowego wynosi

1)

250% najniższego uposażenia - jeżeli żołnierz przesiedlił się z członkami rodziny;

2)

50% najniższego uposażenia - jeżeli żołnierz

a)

jest samotny albo

b)

przesiedlił się bez członków rodziny.

2.

Do celów ustalenia wysokości zasiłku, o którym mowa w ust. 1, przyjmuje się stan rodzinny

żołnierza oraz kwotę najniższego uposażenia z dnia przesiedlenia się żołnierza.

3.

Żołnierzowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, po przesiedleniu się członków rodziny

przysługuje zasiłek osiedleniowy w wysokości 200% najniższego uposażenia. W takim

przypadku zasiłek osiedleniowy ustala się, przyjmując kwotę najniższego uposażenia

z dnia przesiedlenia się członków rodziny.

Koszty przewozu urządzeń domowych między dotychczasowym miejscem stałego zamieszkania

żołnierza lub członka jego rodziny a nowym miejscem pełnienia służby podlegają zwrotowi

w wysokości udokumentowanej rachunkiem, nie większej jednak niż 200% najniższego uposażenia.

1.

Diety i ryczałt, o których mowa w § 4, oraz zasiłek osiedleniowy i zwrot kosztów przewozu

urządzeń domowych wypłaca się na pisemny wniosek żołnierza.

2.

Wniosek składa się po objęciu przez żołnierza obowiązków służbowych na stanowisku

służbowym w nowym miejscu pełnienia służby, z tym że wniosek o wypłatę zasiłku osiedleniowego

i wniosek o zwrot kosztów przewozu urządzeń domowych składa się po przesiedleniu się

do nowego miejsca pełnienia służby.

3.

W przypadku przesiedlenia się żołnierza wraz z członkami rodziny wniosek składa się

po przesiedleniu się członków rodziny.

4.

Do wniosku o wypłatę zasiłku osiedleniowego i zwrot kosztów przewozu urządzeń domowych

żołnierz dołącza

1)

dokument potwierdzający przesiedlenie się do nowego miejsca pełnienia służby, a w

przypadku gdy prawo do należności jest uzależnione od przesiedlenia się członków rodziny

żołnierza - również dokument potwierdzający ich przesiedlenie się;

2)

oświadczenie, że w miejscowości, do której żołnierz został przeniesiony, on sam lub

jego małżonek nie posiadają domu lub samodzielnego lokalu mieszkalnego oraz że bezpośrednio

przed przeniesieniem służbowym nie byli zameldowani w tej miejscowości na pobyt stały.

5.

Przesiedlenie się żołnierza oraz członków jego rodziny do nowego miejsca pełnienia

służby jest dokumentowane potwierdzeniem zameldowania na pobyt stały albo czasowy

przekraczający 3 miesiące.

6.

W przypadku korzystania przez żołnierza w nowym miejscu pełnienia służby z jednej

z form zakwaterowania na podstawie przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej przesiedlenie się żołnierza oraz członków jego rodziny do nowego miejsca pełnienia

służby potwierdza się dokumentem, z którego wynika, że żołnierz korzysta, sam lub

razem z członkami rodziny, z jednej z wymienionych form zakwaterowania.

Należności, o których mowa w § 4-6, wypłaca się żołnierzowi w terminie do 14 dni od

dnia wydania ostatecznej decyzji przez dowódcę, o którym mowa w art. 104 ustawy, nie

później niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

1.

Czas krajowej podróży służbowej określony w poleceniu wyjazdu służbowego obejmuje

czas między wyjazdem z miejscowości rozpoczęcia podróży a przyjazdem do miejscowości

zakończenia podróży.

2.

Miejscowość rozpoczęcia i miejscowość zakończenia krajowej podróży służbowej określa

zarządzający podróż służbową w poleceniu wyjazdu służbowego.

3.

Zarządzający krajową podróż służbową może uznać za miejscowość rozpoczęcia lub zakończenia

podróży służbowej miejscowość, w której żołnierz jest zameldowany na pobyt stały lub

czasowy, jeżeli spowoduje to zmniejszenie łącznych kosztów podróży służbowej.

1.

Stawkę diety w przypadku odbywania krajowej podróży służbowej ustala się w wysokości

określonej w przepisach w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu

w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej,

wydanych na podstawie art. 77

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm..

2.

Należność z tytułu diet oblicza się za czas od rozpoczęcia podróży krajowej (wyjazdu)

do powrotu (przyjazdu) po wykonaniu zadania służbowego w następujący sposób

1)

jeżeli krajowa podróż służbowa trwa nie dłużej niż dobę i

a)

mniej niż osiem godzin - dieta nie przysługuje,

b)

od ośmiu do dwunastu godzin - przysługuje 50% stawki diety,

c)

ponad dwanaście godzin - przysługuje stawka diety w pełnej wysokości;

2)

jeżeli krajowa podróż służbowa trwa dłużej niż dobę - za każdą dobę przysługuje stawka

diety w pełnej wysokości, a za niepełną, ale rozpoczętą dobę, obejmującą

a)

do ośmiu godzin - przysługuje 50% stawki diety,

b)

ponad osiem godzin - przysługuje stawka diety w pełnej wysokości.

3.

Stawkę diety zmniejsza się o wartość zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując,

że

1)

śniadanie stanowi 25% stawki diety;

2)

obiad stanowi 50% stawki diety;

3)

kolacja stanowi 25% stawki diety.

4.

W przypadku korzystania przez żołnierza z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono

wyżywienie, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5.

Żołnierzowi, o którym mowa w art. 86 ust. 10 ustawy, przysługuje za czas krajowej

podróży służbowej odbywanej

1)

w celu uczestniczenia w ćwiczeniach i szkoleniach poligonowych - 100%,

2)

w związku z czasową zmianą miejsca postoju jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału

- 25%

- stawki diety określonej w ust. 1 za każdą pełną dobę wykonywania zadań poza stałym

miejscem pełnienia służby lub miejscem zamieszkania.

1.

Koszty przejazdu podlegają zwrotowi w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami

na przejazd publicznymi środkami transportu, obejmującymi cenę biletu na przejazd

środkiem transportu wraz z opłatami dodatkowymi, w tym miejscówką, z uwzględnieniem

posiadanej przez żołnierza ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego

tytułu ulga mu przysługuje.

2.

W przypadku nieprzedstawienia przez żołnierza biletów lub udokumentowania biletami

tylko części kosztów przejazdu żołnierzowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu na

trasie nieudokumentowanej biletami w wysokości ceny biletu na przejazd środkiem transportu

określonym w poleceniu wyjazdu służbowego, z uwzględnieniem posiadanej przez żołnierza

ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga mu przysługuje.

3.

Żołnierzowi odbywającemu w czasie krajowej podróży służbowej przejazdy pojazdem, o

którym mowa w § 12 ust. 2, przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej

iloczyn przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr przebiegu ustalonej przez

zarządzającego podróż służbową w poleceniu wyjazdu służbowego, nie wyższej niż określona

w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1414, z późn. zm..

1.

Publiczny środek transportu odpowiedni do odbycia krajowej podróży służbowej, a także

jego rodzaj i klasę określa zarządzający podróż służbową w poleceniu wyjazdu służbowego,

uwzględniając posiadane przez żołnierza uprawnienia do przejazdów bezpłatnych lub

ulgowych, dogodność połączeń na danej trasie, termin i pilność wykonania zadań w czasie

podróży służbowej oraz koszt przejazdu.

2.

Na wniosek żołnierza zarządzający podróż służbową może wyrazić zgodę na przejazdy

w czasie krajowej podróży służbowej pojazdem niepozostającym w dyspozycji Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Żołnierzowi w czasie krajowej podróży służbowej przysługuje zwrot kosztów noclegu

w obiekcie świadczącym usługi hotelarskie w wysokości potwierdzonej rachunkiem, jednak

nie wyższej niż dwudziestokrotność stawki diety za jedną dobę hotelową. Zarządzający

podróż służbową może wskazać żołnierzowi obiekt świadczący usługi hotelarskie, w którym

żołnierz ma korzystać z noclegu, a także w uzasadnionych przypadkach może wyrazić

zgodę na zwrot kosztów noclegu, potwierdzonych rachunkiem, w wysokości przekraczającej

limit.

2.

Żołnierzowi, któremu w czasie krajowej podróży służbowej nie zapewniono bezpłatnego

noclegu lub zakwaterowania albo który nie przedłożył rachunku, o którym mowa w ust.

1, przysługuje ryczałt za nocleg w wysokości 150% stawki diety.

3.

Ryczałt za nocleg przysługuje, jeżeli czas krajowej podróży służbowej obejmował co

najmniej sześć godzin między godzinami 21

Za każdą rozpoczętą dobę odbywania krajowej podróży służbowej żołnierzowi przysługuje

ryczałt na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w wysokości 20%

stawki diety.

1.

Żołnierzowi, który w czasie krajowej podróży służbowej poniósł inne niezbędne wydatki

związane z tą podróżą, zwraca się je w udokumentowanej wysokości.

2.

Inne niezbędne wydatki obejmują dodatkowe opłaty związane z zakupem biletu na przejazd,

opłaty za bagaż, opłaty za przejazd drogami płatnymi i autostradami, opłaty za postój

w strefie płatnego parkowania, opłaty za miejsca parkingowe, opłaty miejscowe oraz

inne niezbędne wydatki wiążące się bezpośrednio z odbywaniem podróży służbowej.

Publiczny środek transportu odpowiedni do przejazdu do miejscowości zamieszkania w

czasie wolnym od wykonywania czynności służbowych, a także jego rodzaj i klasę określa

się w poleceniu wyjazdu służbowego, uwzględniając posiadane przez żołnierza uprawnienia

do przejazdów bezpłatnych lub ulgowych, dogodność połączeń na danej trasie oraz koszt

przejazdu.

1.

Czas zagranicznej podróży służbowej liczy się w przypadku odbywania jej środkami komunikacji

1)

lądowej - od chwili przekroczenia granicy państwowej w drodze za granicę do chwili

przekroczenia jej w drodze powrotnej do kraju;

2)

lotniczej - od chwili startu samolotu w drodze za granicę z ostatniego lotniska w

kraju do chwili lądowania samolotu w drodze powrotnej na pierwszym lotnisku w kraju;

3)

morskiej - od chwili wyjścia jednostki pływającej z ostatniego portu polskiego do

chwili wejścia jednostki pływającej w drodze powrotnej do pierwszego portu polskiego.

2.

Jeżeli przekroczenie granicy państwowej odbywa się poza miejscowością stanowiącą miejsce

zamieszkania lub stałe miejsce pełnienia służby żołnierza, za czas podróży z tej miejscowości

do miejsca przekroczenia granicy i z powrotem żołnierzowi przysługują należności z

tytułu odbywania krajowej podróży służbowej.

1.

Stawka diety z tytułu odbywania zagranicznej podróży służbowej przysługuje w wysokości

obowiązującej dla docelowego państwa zagranicznej podróży służbowej. W przypadku zagranicznej

podróży służbowej odbywanej do dwóch lub więcej niż dwóch państw zarządzający zagraniczną

podróż służbową może ustalić więcej niż jedno państwo docelowe.

2.

Należność z tytułu diet oblicza się w następujący sposób

1)

jeżeli zagraniczna podróż służbowa trwa nie dłużej niż dobę i

a)

do ośmiu godzin - przysługuje 1/3 stawki diety,

b)

ponad osiem do dwunastu godzin - przysługuje 50% stawki diety,

c)

ponad dwanaście godzin - przysługuje stawka diety w pełnej wysokości;

2)

jeżeli zagraniczna podróż służbowa trwa dłużej niż dobę

a)

za każdą dobę przysługuje stawka diety w pełnej wysokości,

b)

za niepełną, ale rozpoczętą dobę - przysługuje stawka diety w wysokości, o której

mowa w pkt 1.

3.

Stawkę diety zmniejsza się o koszt zapewnionego za granicą bezpłatnego wyżywienia,

przyjmując, że

1)

śniadanie stanowi 15% stawki diety;

2)

obiad stanowi 30% stawki diety;

3)

kolacja stanowi 30% stawki diety.

4.

W przypadku korzystania przez żołnierza z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono

wyżywienie, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Żołnierzowi przysługuje zwrot poniesionych kosztów noclegu poza granicami państwa

w obiekcie świadczącym usługi hotelarskie w wysokości potwierdzonej rachunkiem, w

granicach ustalonego na ten cel limitu.

2.

W uzasadnionych przypadkach zarządzający podróż służbową, który wydał polecenie odbycia

zagranicznej podróży służbowej, może wyrazić zgodę na zwrot kosztów noclegu, potwierdzonych

rachunkiem, w wysokości przekraczającej limit, o którym mowa w ust. 1.

3.

Żołnierzowi, który nie korzystał poza granicami państwa z noclegu w obiekcie świadczącym

usługi hotelarskie, przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości 25% limitu, o

którym mowa w ust. 1.

Wysokość diet, o których mowa w § 18, oraz limit na pokrycie kosztów noclegu, o którym

mowa w § 19, określają przepisy, o których mowa w § 10 ust. 1.

Do zagranicznej podróży służbowej stosuje się odpowiednio przepisy § 9 ust. 2 i 3,

§ 11 i § 12.

1.

Żołnierzowi korzystającemu za granicą z dojazdów środkami komunikacji miejscowej przysługuje

ryczałt na pokrycie tych kosztów w wysokości 10% stawki diety za każdą rozpoczętą

dobę pobytu w zagranicznej podróży służbowej, w czasie której żołnierz korzystał z

dojazdu.

2.

W przypadku gdy żołnierz za granicą korzystał z dojazdów z dworca i do dworca kolejowego

lub autobusowego lub z portu i do portu lotniczego lub morskiego w miejscowości docelowej

lub w każdej innej miejscowości, w której korzystał z noclegu, wysokość ryczałtu na

pokrycie poniesionych przez żołnierza kosztów dojazdu odpowiada jednej diecie, o której

mowa w § 18 ust. 2. W przypadku gdy żołnierz ponosi koszty dojazdu tylko w jedną stronę,

przysługuje mu ryczałt w wysokości 50% diety.

Zwrot innych niezbędnych wydatków poniesionych w związku ze skierowaniem w zagraniczną

podróż służbową obejmuje

1)

koszty przewozu samolotem bagażu osobistego o wadze do 30 kilogramów, liczonej łącznie

z wagą bagażu opłacanego w cenie biletu - w przypadku gdy zagraniczna podróż służbowa

trwa ponad 30 dni lub gdy państwem docelowym jest państwo pozaeuropejskie i za zgodą

osoby zarządzającej podróż służbową;

2)

udokumentowane niezbędne koszty leczenia za granicą oraz koszty lekarstw w razie wypadku

lub choroby powstałej podczas odbywania zagranicznej podróży służbowej;

3)

opłaty wizowe;

4)

wydatki, o których mowa w § 15.

1.

Na wniosek żołnierza, z wyjątkiem żołnierza, o którym mowa w § 25 ust. 3, wystawiający

polecenie wyjazdu służbowego przyznaje zaliczkę na cele związane z finansowaniem kosztów

podróży służbowej. W przypadku skierowania żołnierza w zagraniczną podróż służbową

zaliczka, za zgodą żołnierza, może być wypłacona w walucie polskiej w wysokości stanowiącej

równowartość zaliczki obliczonej w walucie obcej według średniego kursu złotego w

stosunku do walut obcych, określonego przez Narodowy Bank Polski, z dnia wypłaty zaliczki.

2.

W przypadku otrzymania zaliczki żołnierz jest obowiązany rozliczyć ją w terminie 7

dni od dnia zakończenia podróży, a w przypadku odbywania podróży poza granicami państwa

- w terminie 14 dni od dnia zakończenia podróży, w walucie otrzymanej zaliczki albo

w walucie polskiej według średniego kursu złotego w stosunku do walut obcych, określonego

przez Narodowy Bank Polski, z dnia wpłaty zaliczki.

1.

Wypłaty należności z tytułu podróży służbowej dokonuje się na podstawie polecenia

wyjazdu służbowego oraz załączonych przez żołnierza dokumentów, w szczególności rachunków,

biletów, potwierdzających wysokość poniesionych wydatków nieobjętych ryczałtami, a

także oświadczenia żołnierza o okolicznościach mających wpływ na prawo do diet, ryczałtów

lub zwrotu innych kosztów podróży bądź na ich wysokość. W przypadku gdy czas podróży

przekracza miesiąc, rozliczenia kosztów podróży można dokonać raz w miesiącu.

2.

W przypadku skierowania żołnierza w podróż służbową przez organ, o którym mowa w §

2 pkt 2 lit. b, należności z tytułu podróży służbowej wypłaca ten organ.

3.

W przypadku żołnierzy zawodowych skierowanych na naukę do uczelni wojskowej należności

z tytułu podróży służbowej wypłaca wojskowa jednostka budżetowa, na której zaopatrzeniu

żołnierz pozostaje.

4.

Należności z tytułu podróży służbowej odbywanej w związku ze zmianą miejsca pełnienia

przez żołnierza służby wojskowej, której przyczyną nie jest przeniesienie służbowe,

wypłaca dowódca jednostki wojskowej, do której żołnierz został skierowany.

5.

Żołnierzowi, o którym mowa w art. 86 ust. 10 ustawy, diety wypłaca się do dziesiątego

dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni na podstawie zatwierdzonego przez zarządzającego

odbycie podróży służbowej wykazu pełnych dób, w których żołnierz wykonywał zadania

uprawniające do tych diet.

6.

Należności z tytułu podróży służbowej wypłaca się w terminie 14 dni od dnia przedłożenia

przez żołnierza dokumentów, o których mowa w ust. 1.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.