Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 maja 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

1

Świadczenie pieniężne, zwane dalej „świadczeniem”, przysługuje osobom, które w okresie

podlegania represjom określonym w ustawie były obywatelami polskimi i są nimi obecnie.

2.

Świadczenie przysługuje wyłącznie osobom, które nie mają ustalonego prawa do dodatku

1)

kombatanckiego, określonego w przepisach o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego;

2)

za tajne nauczanie, przysługującego na podstawie odrębnych przepisów.

3.

Osobie uprawnionej równocześnie do świadczenia i do dodatku określonego w przepisach

1)

o ubezpieczeniu społecznym rolników,

2)

o uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo

zatrudnionym w kopalniach węgla, kamieniołomach i zakładach wydobywania rud uranu

- przysługuje świadczenie albo jeden z dodatków - wyższy lub wybrany przez uprawnionego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Zmiana decyzji ostatecznych odmawiających prawa do świadczenia przysługującego na

podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w jej dotychczasowym brzmieniu,

osobom deportowanym (wywiezionym) do pracy przymusowej na okres co najmniej 6 miesięcy

w granicach terytorium państwa polskiego sprzed dnia 1 września 1939 r. następuje

na wniosek strony.

Represją w rozumieniu ustawy jest

1)

osadzenie w obozach pracy przymusowej w okresie wojny w latach 1939-1945 z przyczyn

politycznych, narodowościowych, rasowych i religijnych;

2)

deportacja (wywiezienie) do pracy przymusowej na okres co najmniej 6 miesięcy w granicach

terytorium państwa polskiego sprzed dnia 1 września 1939 r. lub z tego terytorium

na terytorium

a)

III Rzeszy i terenów przez nią okupowanych w okresie wojny w latach 1939-1945,

b)

Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich i terenów przez niego okupowanych w

okresie od dnia 17 września 1939 r. do dnia 5 lutego 1946 r. oraz po tym okresie do

końca 1948 r. z terytorium państwa polskiego w jego obecnych granicach.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy ustaw, o których mowa w art. 1 i 2, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1

Świadczenie przysługujące w wysokości ustalonej w wyniku podwyższenia wskaźnikiem

waloryzacji emerytur i rent od dnia 1 czerwca 2001 r., z uwzględnieniem waloryzacji

przypadających w okresie od dnia 1 czerwca 2002 r. do dnia 31 maja 2005 r., za każdy

pełny miesiąc trwania pracy, o której mowa w art. 2, nie więcej jednak łącznie niż

za 20 miesięcy, od dnia 1 czerwca 2005 r. wynosi kwotę

1)

za 1 miesiąc - 7,23 zł;

2)

za 2 miesiące - 14,41 zł;

3)

za 3 miesiące - 21,66 zł;

4)

za 4 miesiące - 28,83 zł;

5)

za 5 miesięcy - 36,08 zł;

6)

za 6 miesięcy - 43,24 zł;

7)

za 7 miesięcy - 50,49 zł;

8)

za 8 miesięcy - 57,71 zł;

9)

za 9 miesięcy - 64,94 zł;

10)

za 10 miesięcy - 72,13 zł;

11)

za 11 miesięcy - 79,30 zł;

12)

za 12 miesięcy - 86,58 zł;

13)

za 13 miesięcy - 93,77 zł;

14)

za 14 miesięcy - 100,99 zł;

15)

za 15 miesięcy - 108,19 zł;

16)

za 16 miesięcy - 115,39 zł;

17)

za 17 miesięcy - 122,65 zł;

18)

za 18 miesięcy - 129,82 zł;

19)

za 19 miesięcy - 137,06 zł;

20)

za 20 miesięcy - 144,25 zł.

2.

Kwota świadczenia ulega podwyższeniu przy zastosowaniu wskaźnika waloryzacji emerytur

i rent od miesiąca, w którym jest przeprowadzana waloryzacja, z uwzględnieniem ust.

4.

3

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” co najmniej na 12 dni roboczych przed najbliższym

terminem waloryzacji należną od tego terminu kwotę świadczenia, o którym mowa w ust.

1.

4

W 2002 r. świadczenie nie podlega waloryzacji.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

1.

Osoby, którym, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, odmówiono prawa do świadczeń

lub wypłaty świadczeń przysługujących na podstawie przepisów ustaw, o których mowa

w art. 1 i 2, z powodu braku miejsca pobytu lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, mogą, w terminie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, złożyć wniosek o wznowienie postępowania.

2.

W przypadku ustalenia prawa do świadczeń lub wypłaty świadczeń na skutek wniosku,

o którym mowa w ust. 1, wypłata następuje od miesiąca złożenia wniosku o ustalenie

prawa do świadczeń lub od miesiąca wstrzymania wypłaty tych świadczeń, nie wcześniej

jednak niż od dnia 1 maja 2004 r.

1

Uprawnienie do świadczenia jest przyznawane decyzją Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów

i Osób Represjonowanych na podstawie wniosku zainteresowanej osoby, zaopiniowanego

przez właściwe stowarzyszenie osób poszkodowanych, i dokumentów oraz dowodów potwierdzających

rodzaj i okres represji.

2

Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych może upoważnić inne osoby

będące pracownikami Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych do wydawania

decyzji, o których mowa w ust. 1.

3

Minister Pracy i Polityki Socjalnej

4.

W zakresie postępowania dotyczącego ustalenia lub odmowy przyznania świadczenia mają

zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

5.

(utracił moc).

6.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.

1.

Świadczenie wypłaca właściwy organ emerytalno-rentowy, na wniosek osoby uprawnionej

złożony w tym organie wraz z decyzją stwierdzającą uprawnienie do tego świadczenia

1)

osobie pobierającej emeryturę lub rentę - wraz z tą emeryturą lub rentą;

2)

osobie mającej ustalone prawo do emerytury lub renty, której wypłata została zawieszona

- kwartalnie, w trzecim miesiącu kwartału.

2.

Wypłata świadczenia następuje za okres nie dłuższy niż 3 miesiące kalendarzowe poprzedzające

miesiąc zgłoszenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb wypłacania świadczenia

osobom niemającym ustalonego prawa do emerytury lub renty oraz osobom pobierającym

świadczenia o charakterze rentowym z instytucji zagranicznych.

Świadczenie finansowane jest ze środków budżetu państwa.

W sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy o emeryturach

i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654 oraz z 1996 r. Nr 25, poz. 113) w art. 21 w ust. 1 po pkt 44 dodaje się pkt 45 w brzmieniu

„

45)

świadczenie pieniężne przyznane na podstawie ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym

do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych

Republik Radzieckich

(Dz. U. Nr 87, poz. 395).

”

(pominięty).

W ustawie z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach

ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1993 r. Nr 127, poz. 583 i Nr 129, poz. 602, z 1994 r. Nr 84, poz. 385 oraz z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 95, poz. 473 i Nr 138, poz. 681) w art. 18 w ust. 2 po pkt 2 dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz

osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich.”

”

(pominięty).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 9 i

10, które wchodzą w życie z dniem 1 czerwca 2005 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

21 w zakresie dotyczącym

1)

art. 24a ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w art. 1, który wchodzi w życie po upływie

6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 24a ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, który wchodzi w życie po upływie 12

miesięcy od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z tym że art. 182 wchodzi w życie

z dniem 1 stycznia 2004 r.