Protokół między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga zmieniający Konwencję między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzoną w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r., podpisany w Luksemburgu dnia 7 czerwca 2012 r.

Artykuł 10 ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie

„

2.

Jednakże dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Umawiającym się Państwie, w

którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i zgodnie z prawem tego Państwa,

ale jeżeli właściciel dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym

się Państwie, to podatek tak ustalony nie może przekroczyć

a)

0 procent kwoty dywidend brutto, jeżeli właścicielem jest spółka (inna niż spółka

osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi

co najmniej 10 procent i posiadała ona ten udział przez nieprzerwany 24 miesięczny

okres poprzedzający dzień wypłaty dywidend;

b)

15 procent kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.

Postanowienia niniejszego ustępu nie dotyczą opodatkowania spółki w odniesieniu do

zysków, z których dywidendy są wypłacane.

”

.

W Artykule 11 ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie

„

2.

Jednakże, takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie,

w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli właściciel odsetek

ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek

w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty odsetek brutto.

”

.

Artykuł 12 ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie

„

2.

Jednakże takie należności licencyjne mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym

się Państwie, w którym powstają i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli właściciel

należności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,

to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty należności licencyjnych

brutto,

”

,

1.

Artykuł 13 ustęp 4 otrzymuje następujące brzmienie

„

4.

Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym

się Państwie, z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), których wartość w

więcej niż 50 procentach pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z majątku nieruchomego

położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

”

.

2.

W artykule 13 dodaje się ustęp 5 w następującym brzmieniu

„

5.

Zyski z tytułu przeniesienia własności jakiegokolwiek innego majątku, niż wymieniony

w ustępach 1, 2, 3 i 4 podlegają opodatkowaniu wyłącznie w tym Umawiającym się Państwie,

w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

”

.

Artykuł 24 otrzymuje następujące brzmienie

„

Artykuł 24

Unikanie podwójnego opodatkowania

1.

Z uwzględnieniem postanowień ustawodawstwa Luksemburga w zakresie unikania podwójnego

opodatkowania, które nie naruszają zawartej tutaj ogólnej zasady, podwójne opodatkowanie

w Luksemburgu zostanie wyeliminowane w następujący sposób

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Luksemburgu osiąga dochód

lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji może być

opodatkowany w Polsce, to Luksemburg zwolni taki dochód lub majątek z opodatkowania,

z zastrzeżeniem postanowień liter b) i c), jednakże może przy obliczaniu kwoty podatku

od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby, zastosować takie same stawki podatku,

jak gdyby dochód lub majątek nie były zwolnione.

b)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Luksemburgu osiąga dochód,

który zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11, 12, artykułu 13 ustęp 4 i artykułu

17 mogą być opodatkowane w Polsce, to Luksemburg zezwoli na odliczenie od podatku

od dochodu osób fizycznych lub od podatku od dochodu osób prawnych takiej osoby, kwoty

równej podatkowi zapłaconemu w Polsce. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć

tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki

dochód uzyskany w Polsce.

c)

Postanowień litery a) nie stosuje się do dochodu osiągniętego lub majątku posiadanego

przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Luksemburgu, w przypadku gdy

Polska stosuje postanowienia niniejszej Konwencji dla zwolnienia takiego dochodu lub

majątku z opodatkowania, lub stosuje postanowienia artykułu 10 ustępu 2, lub artykułu

11 lub 12 do takiego dochodu.

2.

W Polsce, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada

majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji może być opodatkowany

w Luksemburgu, to Polska zwolni taki dochód lub majątek z opodatkowania, z zastrzeżeniem

postanowień liter b) i c), jednakże może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego

dochodu lub majątku takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód lub majątek.

b)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub zyski

ze sprzedaży majątku, które zgodnie z postanowieniami artykułów 7, 10, 11, 12, 13

lub 14 mogą być opodatkowane w Luksemburgu, to Polska zezwoli na odliczenie od podatku

od dochodów lub zysków ze sprzedaży majątku tej osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu

w Luksemburgu. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku,

obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub zyski ze

sprzedaży majątku uzyskane w Luksemburgu.

c)

Postanowień litery a) nie stosuje się do dochodu osiągniętego lub majątku posiadanego

przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, w przypadku gdy Luksemburg

stosuje postanowienia niniejszej Konwencji dla zwolnienia takiego dochodu lub majątku

z opodatkowania, lub stosuje postanowienia artykułu 10 ustępu 2, lub artykułu 11 lub

12 do takiego dochodu.

”

.

Artykuł 27 otrzymuje następujące brzmienie

„

Artykuł 27

Wymiana informacji

1.

Właściwe władze Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które mogą

mieć istotne znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Konwencji albo dla wykonywania

lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa dotyczącego podatków, bez względu na ich

rodzaj i nazwę, nakładanych przez Umawiające się Państwa lub ich jednostki terytorialne

albo organy lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z niniejszą

Konwencją. Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułów 1 i 2.

2.

Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo zgodnie z ustępem 1 będą

stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem

wewnętrznym tego Państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w

tym sądom i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją

lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków, których dotyczy ustęp

1, lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje

wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym

lub w orzeczeniach sądowych.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako nakładające

na Umawiające się Państwo obowiązek do

a)

stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką

administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;

b)

udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego

ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego

Umawiającego się Państwa; lub

c)

udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową,

kupiecką lub zawodową albo działalność handlową lub informacje, których ujawnienie

byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).

4.

Jeżeli Umawiające się Państwo występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem,

drugie Umawiające się Państwo użyje środków służących zbieraniu informacji, aby ją

uzyskać, nawet jeżeli to drugie Państwo nie potrzebuje tej informacji dla własnych

celów podatkowych. Wymóg, o którym mowa w zdaniu poprzednim podlega ograniczeniom,

o których mowa w ustępie 3, lecz w żadnym przypadku takie ograniczenia nie mogą być

rozumiane jako zezwalające Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji

jedynie dlatego, że nie ma ono wewnętrznego interesu w odniesieniu do takiej informacji.

5.

Postanowienia ustępu 3 w żadnym przypadku nie będą interpretowane jako zezwalające

Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji wyłącznie z takiego powodu,

że informacja jest w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej, przedstawiciela,

agenta lub powiernika albo dotyczy relacji właścicielskich w danym podmiocie.

”

.

Artykuł 29 otrzymuje następujące brzmienie

„

Artykuł 29

Postanowienia różne

Korzyści niniejszej Konwencji nie mają zastosowania do dochodu otrzymanego lub osiąganego

w związku ze sztuczną strukturą (artificial arrangement).

”

.

Dodaje się dodatkowy Protokół do Konwencji w brzmieniu

„

Dodatkowy Protokół do Konwencji

W chwili podpisania Protokołu zmieniającego Konwencję, obie Strony uzgodniły następujące

postanowienia, stanowiące integralną część Konwencji

I)

W odniesieniu do artykułu 27

1.

Rozumie się, iż właściwe władze Państwa proszonego o pomoc dostarczą na żądanie właściwych

władz Państwa wnioskującego informację dla celów określonych w artykule 27.

2.

Właściwe władze Państwa wnioskującego, składając wniosek o informację, na zasadach

określonych w Konwencji, w celu wykazania istotnego znaczenia żądanej informacji,

przekazują właściwej władzy Państwa proszonego o pomoc następujące informacje

a)

dane identyfikujące osobę, w sprawie której prowadzone jest postępowanie lub dochodzenie;

b)

oświadczenie dotyczące żądanej informacji, obejmujące jej istotę i formę, w jakiej

Państwo wnioskujące chciałoby otrzymać informację od Państwa proszonego o pomoc;

c)

cel podatkowy, dla którego informacje są wnioskowane;

d)

podstawy do przypuszczeń, że wnioskowane informacje są przechowywane przez Państwo

proszone o pomoc, są w posiadaniu lub pod kontrolą osób znajdujących się we właściwości

Państwa proszonego o pomoc;

e)

w zakresie, w jakim jest to znane, nazwisko (nazwę) i adres każdej osoby, która przypuszczalnie

może być w posiadaniu żądanych informacji;

f)

oświadczenie, że Państwo wnioskujące wykorzystało na swoim terytorium wszelkie dostępne

środki w celu uzyskania informacji, z wyjątkiem tych, które pociągałyby za sobą niewspółmierne

trudności.

II)

W odniesieniu do artykułu 29

Postanowienia artykułu 29 mają zastosowanie również do osób korzystających z praw,

rozporządzeń lub praktyk administracyjnych, w przypadku gdy zostaną one uznane za

szkodliwą konkurencję podatkową przez Grupę Kodeksu Postępowania Unii Europejskiej

(opodatkowanie przedsiębiorstw) - EU Code of Conduct Group (business taxation).

III)

W odniesieniu do postanowień Konwencji w ogólności

Rozumie się, iż postanowienia Konwencji nie dotyczą prawodawstwa Unii Europejskiej

oraz wynikających z nich praw Umawiających się Państw.

”

.

1.

Umawiające się Państwa notyfikują sobie wzajemnie drogą dyplomatyczną zakończenie

wewnętrznych procedur prawnych niezbędnych do wejścia w życie niniejszego Protokołu.

2.

Niniejszy Protokół wejdzie w życie z dniem otrzymania późniejszej z not, o których

mowa w ustępie 1, i jego postanowienia będą miały zastosowanie w obu Umawiających

się Państwach

a)

w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do dochodu osiąganego w pierwszym

dniu, lub po tym dniu, drugiego miesiąca następującego po dacie, w której niniejszy

Protokół wejdzie w życie; oraz

b)

w odniesieniu do pozostałych podatków od dochodu oraz podatków od majątku, do podatków

pobieranych za jakikolwiek rok podatkowy rozpoczynający się w dniu 1 stycznia lub

po tym dniu, w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym niniejszy Protokół

wejdzie w życie.

1.

Z uwzględnieniem postanowień ustawodawstwa Luksemburga w zakresie unikania podwójnego

opodatkowania, które nie naruszają zawartej tutaj ogólnej zasady, podwójne opodatkowanie

w Luksemburgu zostanie wyeliminowane w następujący sposób

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Luksemburgu osiąga dochód

lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji może być

opodatkowany w Polsce, to Luksemburg zwolni taki dochód lub majątek z opodatkowania,

z zastrzeżeniem postanowień liter b) i c), jednakże może przy obliczaniu kwoty podatku

od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby, zastosować takie same stawki podatku,

jak gdyby dochód lub majątek nie były zwolnione.

b)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Luksemburgu osiąga dochód,

który zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11, 12, artykułu 13 ustęp 4 i artykułu

17 mogą być opodatkowane w Polsce, to Luksemburg zezwoli na odliczenie od podatku

od dochodu osób fizycznych lub od podatku od dochodu osób prawnych takiej osoby, kwoty

równej podatkowi zapłaconemu w Polsce. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć

tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki

dochód uzyskany w Polsce.

c)

Postanowień litery a) nie stosuje się do dochodu osiągniętego lub majątku posiadanego

przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Luksemburgu, w przypadku gdy

Polska stosuje postanowienia niniejszej Konwencji dla zwolnienia takiego dochodu lub

majątku z opodatkowania, lub stosuje postanowienia artykułu 10 ustępu 2, lub artykułu

11 lub 12 do takiego dochodu.

2.

W Polsce, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada

majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji może być opodatkowany

w Luksemburgu, to Polska zwolni taki dochód lub majątek z opodatkowania, z zastrzeżeniem

postanowień liter b) i c), jednakże może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego

dochodu lub majątku takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód lub majątek.

b)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub zyski

ze sprzedaży majątku, które zgodnie z postanowieniami artykułów 7, 10, 11, 12, 13

lub 14 mogą być opodatkowane w Luksemburgu, to Polska zezwoli na odliczenie od podatku

od dochodów lub zysków ze sprzedaży majątku tej osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu

w Luksemburgu. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku,

obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub zyski ze

sprzedaży majątku uzyskane w Luksemburgu.

c)

Postanowień litery a) nie stosuje się do dochodu osiągniętego lub majątku posiadanego

przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, w przypadku gdy Luksemburg

stosuje postanowienia niniejszej Konwencji dla zwolnienia takiego dochodu lub majątku

z opodatkowania, lub stosuje postanowienia artykułu 10 ustępu 2, lub artykułu 11 lub

12 do takiego dochodu.

1.

Właściwe władze Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które mogą

mieć istotne znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Konwencji albo dla wykonywania

lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa dotyczącego podatków, bez względu na ich

rodzaj i nazwę, nakładanych przez Umawiające się Państwa lub ich jednostki terytorialne

albo organy lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z niniejszą

Konwencją. Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułów 1 i 2.

2.

Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo zgodnie z ustępem 1 będą

stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem

wewnętrznym tego Państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w

tym sądom i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją

lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków, których dotyczy ustęp

1, lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje

wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym

lub w orzeczeniach sądowych.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako nakładające

na Umawiające się Państwo obowiązek do

a)

stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką

administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;

b)

udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego

ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego

Umawiającego się Państwa; lub

c)

udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową,

kupiecką lub zawodową albo działalność handlową lub informacje, których ujawnienie

byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).

4.

Jeżeli Umawiające się Państwo występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem,

drugie Umawiające się Państwo użyje środków służących zbieraniu informacji, aby ją

uzyskać, nawet jeżeli to drugie Państwo nie potrzebuje tej informacji dla własnych

celów podatkowych. Wymóg, o którym mowa w zdaniu poprzednim podlega ograniczeniom,

o których mowa w ustępie 3, lecz w żadnym przypadku takie ograniczenia nie mogą być

rozumiane jako zezwalające Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji

jedynie dlatego, że nie ma ono wewnętrznego interesu w odniesieniu do takiej informacji.

5.

Postanowienia ustępu 3 w żadnym przypadku nie będą interpretowane jako zezwalające

Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji wyłącznie z takiego powodu,

że informacja jest w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej, przedstawiciela,

agenta lub powiernika albo dotyczy relacji właścicielskich w danym podmiocie.

Korzyści niniejszej Konwencji nie mają zastosowania do dochodu otrzymanego lub osiąganego

w związku ze sztuczną strukturą (artificial arrangement).