Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Narodowym Banku Polskim

Narodowy Bank Polski, zwany dalej „NBP”, jest bankiem centralnym Rzeczypospolitej

Polskiej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

NBP posiada osobowość prawną i prawo używania pieczęci z godłem państwowym.

2.

NBP nie podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorstw państwowych.

3.

Działalność NBP jest prowadzona na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Siedzibą NBP jest Warszawa.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Podstawowym celem działalności NBP jest utrzymanie stabilnego poziomu cen, przy jednoczesnym

wspieraniu polityki gospodarczej Rządu, o ile nie ogranicza to podstawowego celu NBP.

2.

Do zadań NBP należy także

1)

organizowanie rozliczeń pieniężnych;

2)

prowadzenie gospodarki rezerwami dewizowymi;

3)

prowadzenie działalności dewizowej w granicach określonych ustawami;

4)

prowadzenie bankowej obsługi budżetu państwa;

5)

regulowanie płynności banków oraz ich refinansowanie;

6)

kształtowanie warunków niezbędnych dla rozwoju systemu bankowego;

6a

działanie na rzecz stabilności krajowego systemu finansowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o Komitecie Stabilności Finansowej

(Dz. U. Nr 209, poz. 1317);

7)

opracowywanie statystyki pieniężnej i bankowej, bilansu płatniczego oraz międzynarodowej

pozycji inwestycyjnej;

8)

wykonywanie innych zadań określonych ustawami.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

NBP przysługuje wyłączne prawo emitowania znaków pieniężnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

NBP może

1)

być członkiem międzynarodowych instytucji finansowych i bankowych;

2)

pokrywać ze środków własnych wydatki związane z członkostwem w instytucjach określonych

w pkt 1.

1a.

NBP pokrywa ze środków własnych wydatki związane z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej

w Międzynarodowym Funduszu Walutowym.

1b.

NBP jest uprawniony do otrzymywania, przypadających Rzeczy pospolitej Polskiej od

Międzynarodowego Funduszu Walutowego, wszelkich wymagalnych kwot z tytułów finansowanych

ze środków własnych NBP, w tym płatności zwrotnych, odsetek i innych dochodów.

2.

NBP nie może być udziałowcem bądź akcjonariuszem innych osób prawnych, z wyjątkiem

prowadzących działalność usługową wyłącznie na rzecz instytucji finansowych i Skarbu

Państwa.

Organami NBP są

1)

Prezes NBP;

2)

Rada Polityki Pieniężnej;

3)

Zarząd NBP.

1.

NBP wykonuje zadania przez Centralę i inne jednostki organizacyjne.

2.

Zarząd NBP w drodze uchwały

1)

powołuje, przekształca i likwiduje komórki organizacyjne Centrali NBP i inne jednostki

organizacyjne;

2)

określa zakres działalności oraz organizację wewnętrzną Centrali NBP i pozostałych

jednostek organizacyjnych NBP.

Działalność jednostek organizacyjnych NBP podlega rewizji wewnętrznej, którą wykonuje

komórka Centrali NBP podporządkowana Prezesowi NBP.

A.

Prezes NBP

1.

Prezes NBP jest powoływany i odwoływany przez Sejm na wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej.

2.

Kadencja Prezesa NBP wynosi 6 lat. Ta sama osoba nie może być Prezesem NBP dłużej

niż przez dwie kolejne kadencje.

3.

Prezes NBP obejmuje obowiązki po złożeniu wobec Sejmu przysięgi następującej treści

„Obejmując obowiązki Prezesa Narodowego Banku Polskiego przysięgam uroczyście, że

postanowień Konstytucji i innych ustaw będę ściśle przestrzegać oraz że we wszystkich swoich działaniach

dążyć będę do rozwoju gospodarczego Ojczyzny i pomyślności obywateli”.

Przysięga może być złożona z dodaniem słów „Tak mi dopomóż Bóg”.

4.

Kadencja Prezesa NBP wygasa

1)

po upływie okresu sześcioletniego;

2)

w razie śmierci;

3)

w razie złożenia rezygnacji;

4)

w razie odwołania.

5.

Odwołanie Prezesa NBP może nastąpić, gdy

1)

nie wypełnia on swych obowiązków na skutek długotrwałej choroby;

2)

został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione przestępstwo;

2a

złożył on niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, stwierdzone prawomocnym orzeczeniem

sądu;

3)

Trybunał Stanu orzekł wobec niego zakaz zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia

funkcji związanych ze szczególną odpowiedzialnością w organach państwowych.

1.

Po wygaśnięciu kadencji Prezesa NBP z przyczyny określonej w art. 9 ust. 4 pkt 1 Prezes

NBP pełni obowiązki do czasu objęcia obowiązków przez nowego Prezesa NBP.

2.

Po wygaśnięciu kadencji Prezesa NBP z przyczyn określonych w art. 9 ust. 4 pkt 2-4

wiceprezes NBP - pierwszy zastępca Prezesa NBP pełni obowiązki Prezesa NBP do czasu

objęcia obowiązków przez nowego Prezesa NBP.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 2 i 5 oraz art. 5, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 3, art. 7 i art. 9, które wchodzą w życie pierwszego dnia miesiąca następującego

po miesiącu ogłoszenia;

3)

art. 1 pkt 4 w zakresie ust. 1 i 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

1.

Prezesa NBP w czasie jego nieobecności zastępuje wiceprezes NBP - pierwszy zastępca

Prezesa NBP.

2.

(uchylony).

3.

Wiceprezesi NBP kierują wyznaczonymi przez Prezesa NBP działami pracy NBP.

1.

Prezes NBP jest przełożonym wszystkich pracowników NBP. Prawa i obowiązki pracowników

NBP określa Kodeks pracy i pragmatyka służbowa określona odrębną ustawą.

2

Prezes NBP przewodniczy Radzie Polityki Pieniężnej, Zarządowi NBP oraz reprezentuje

NBP na zewnątrz.

3.

Prezes NBP reprezentuje interesy Rzeczypospolitej Polskiej w międzynarodowych instytucjach

bankowych oraz, o ile Rada Ministrów nie postanowi inaczej, w międzynarodowych instytucjach

finansowych.

4.

Prezes NBP przy wydawaniu zarządzeń podlegających ogłoszeniu oraz decyzji administracyjnych

ma prawo używania pieczęci z godłem państwowym.

5.

Prezes NBP

1

ustala, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, zasady przechowywania

wartości pieniężnych w bankach i przedsiębiorstwach produkujących znaki pieniężne

oraz transportowania tych wartości przez banki i te przedsiębiorstwa;

2)

realizuje zadania wynikające z przepisów o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej.

B.

Rada Polityki Pieniężnej

1.

Rada Polityki Pieniężnej, zwana dalej „Radą”, ustala corocznie założenia polityki

pieniężnej i przedkłada je do wiadomości Sejmowi równocześnie z przedłożeniem przez

Radę Ministrów projektu ustawy budżetowej. Rada składa Sejmowi sprawozdanie z wykonania

założeń polityki pieniężnej w ciągu 5 miesięcy od zakończenia roku budżetowego.

2

Kierując się założeniami polityki pieniężnej Rada w szczególności

1)

ustala wysokość stóp procentowych NBP;

2)

ustala stopy rezerwy obowiązkowej banków i wysokość jej oprocentowania;

3)

określa górne granice zobowiązań wynikających z zaciągania przez NBP pożyczek i kredytów

w zagranicznych instytucjach bankowych i finansowych;

4)

zatwierdza plan finansowy NBP oraz sprawozdanie z działalności NBP;

5)

przyjmuje roczne sprawozdanie finansowe NBP;

6)

ustala zasady operacji otwartego rynku.

2

Kierując się założeniami polityki pieniężnej Rada w szczególności

1)

ustala wysokość stóp procentowych NBP;

2)

ustala stopy rezerwy obowiązkowej banków oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych

i wysokość jej oprocentowania;

3)

określa górne granice zobowiązań wynikających z zaciągania przez NBP pożyczek i kredytów

w zagranicznych instytucjach bankowych i finansowych;

4)

zatwierdza plan finansowy NBP oraz sprawozdanie z działalności NBP;

5)

przyjmuje roczne sprawozdanie finansowe NBP;

6)

ustala zasady operacji otwartego rynku.

3.

Rada dokonuje ocen działalności Zarządu NBP w zakresie realizacji założeń polityki

pieniężnej.

4.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 11 lit. b-h, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 18 oraz pkt 24 w zakresie dodawanego art. 61b, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2014 r.;

3)

art. 4 pkt 4 lit. b oraz pkt 16 w zakresie dodawanych art. 38l-38zg i art. 38zj-38zq,

które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

4)

art. 5 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2014 r.

1.

W skład Rady wchodzą

1)

Przewodniczący Rady, którym jest Prezes NBP;

2)

9 członków powoływanych w równej liczbie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,

Sejm i Senat, spośród specjalistów z zakresu finansów.

2.

Kadencja członka Rady wynosi 6 lat. Funkcję członka Rady można pełnić tylko jedną

kadencję.

3.

Powołanie nowych członków Rady powinno nastąpić najpóźniej do dnia wygaśnięcia kadencji

poprzednich.

4.

Członek Rady przed objęciem obowiązków w Radzie składa przed organem powołującym przysięgę

następującej treści

„Obejmując obowiązki członka Rady Polityki Pieniężnej przysięgam uroczyście, że będę

działać z pełną bezstronnością, posiadaną wiedzą i doświadczeniem w zakresie polityki

pieniężnej, zgodnie z celami działalności Narodowego Banku Polskiego.”

Przysięga może być złożona z dodaniem słów „Tak mi dopomóż Bóg”.

5.

Organy uprawnione do powołania członka Rady odwołują go wyłącznie w przypadku

1)

zrzeczenia się swej funkcji;

2)

choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji;

3)

skazania prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie przestępstwa;

3a

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu;

4)

przyczyn, o których mowa w art. 14 ust. 2.

6.

W razie śmierci członka Rady, organ powołujący stwierdza wygaśnięcie jego mandatu.

7.

Uzupełnienia składu Rady na miejsce opróżnione z przyczyn określonych w ust. 5 i 6

organy powołujące dokonują nie później niż w okresie 3 miesięcy od odwołania lub stwierdzenia

wygaśnięcia mandatu członka Rady.

8.

(uchylony).

1.

W okresie kadencji członek Rady nie może zajmować żadnych innych stanowisk i podejmować

działalności zarobkowej lub publicznej poza pracą naukową, dydaktyczną lub twórczością

autorską, a za zgodą Rady wyrażoną w drodze uchwały (bez udziału zainteresowanego)

- dopuszczalna jest działalność w organizacjach międzynarodowych.

2.

Członek Rady będący członkiem partii politycznej lub związku zawodowego obowiązany

jest na okres kadencji w Radzie zawiesić działalność w tej partii lub w tym związku,

pod rygorem odwołania z Rady.

3.

Członkom Rady przysługuje wynagrodzenie w wysokości równej wynagrodzeniu wiceprezesów

NBP. Wynagrodzenie to przysługuje również w ciągu 3 miesięcy od daty wygaśnięcia kadencji,

z wyjątkiem, gdy powodem odwołania jest skazanie prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie

przestępstwa.

W posiedzeniach Rady uczestniczą wiceprezesi NBP bez prawa udziału w głosowaniu.

1.

Posiedzenia Rady zwołuje Przewodniczący co najmniej raz w miesiącu. Posiedzenie Rady

może być zwołane również na pisemny wniosek co najmniej 3 członków Rady.

1a.

W czasie nieobecności Przewodniczącego posiedzeniu przewodniczy jeden z członków Rady.

2.

Tryb działania Rady oraz wyboru członka, który przewodniczy obradom podczas nieobecności

Przewodniczącego Rady, określa regulamin uchwalony przez Radę większością głosów.

3.

Ustalenia Rady podejmowane są w formie uchwał większością głosów przy obecności co

najmniej 5 członków, w tym Przewodniczącego Rady. W przypadku równej liczby głosów

rozstrzyga głos Przewodniczącego Rady.

4.

Stanowiska zajęte przez członków Rady w głosowaniu podlegają ogłoszeniu w Monitorze

Sądowym i Gospodarczym po upływie 6 tygodni, ale nie później niż 3 miesięcy od daty

podjęcia uchwały.

C.

Zarząd NBP

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Działalnością NBP kieruje Zarząd.

2.

W skład Zarządu NBP wchodzą: Prezes NBP - jako przewodniczący oraz 6-8 członków Zarządu,

w tym 2 wiceprezesów NBP.

2a.

Członków Zarządu NBP powołuje i odwołuje Prezydent Rzeczy pospolitej Polskiej na wniosek

Prezesa NBP.

2b.

Członkowie Zarządu NBP są powoływani na okres 6 lat. Przepisy art. 9 ust. 2, art.

13 ust. 3 i ust. 5-7 stosuje się odpowiednio.

3.

Zarząd NBP

1)

realizuje uchwały Rady;

2)

podejmuje uchwały w sprawach niezastrzeżonych w ustawie do wyłącznej kompetencji innych

organów NBP.

4.

Do zakresu działania Zarządu NBP należy w szczególności

1)

(uchylony);

2)

realizowanie zadań z zakresu polityki kursowej;

3)

okresowa ocena obiegu pieniężnego i rozliczeń pieniężnych oraz obrotu dewizowego;

4)

nadzorowanie operacji otwartego rynku;

5)

ocena funkcjonowania systemu bankowego;

5a

analiza stabilności krajowego systemu finansowego;

6)

uchwalanie planu działalności i planu finansowego NBP;

7)

uchwalanie prowizji i opłat bankowych stosowanych przez NBP oraz ustalanie ich wysokości;

8)

określanie zasad gospodarowania funduszami NBP;

9)

określanie zasad organizacji i podziału zadań w NBP;

10)

określanie zasad polityki kadrowej i płacowej w NBP;

11)

uchwalanie rocznego sprawozdania z działalności NBP;

12)

sporządzanie rocznego sprawozdania finansowego NBP;

13)

opracowywanie bilansów obrotów płatniczych państwa z zagranicą;

14)

przygotowywanie i rozpatrywanie projektów uchwał i innych materiałów kierowanych do

Rady.

Członek Zarządu NBP nie może zajmować żadnych innych stanowisk i podejmować działalności

zarobkowej lub publicznej poza pracą naukową, dydaktyczną lub twórczością autorską.

Przepis art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Uchwały Zarządu NBP zapadają większością bezwzględną głosów, a w przypadku równej

liczby głosów rozstrzyga głos Prezesa NBP.

Szczegółowy tryb działania Zarządu NBP określa regulamin uchwalony przez Zarząd.

W wykonaniu swoich zadań NBP współdziała z właściwymi organami państwa w kształtowaniu

i realizacji polityki gospodarczej państwa, dążąc przy tym do zapewnienia należytej

realizacji założeń polityki pieniężnej, a w szczególności

1)

przekazuje organom państwa założenia polityki pieniężnej oraz informacje dotyczące

realizacji polityki pieniężnej i sytuacji w systemie bankowym;

2)

współdziała z Ministrem Finansów w opracowaniu planów finansowych państwa;

3)

opiniuje projekty aktów normatywnych z zakresu polityki gospodarczej;

4)

opiniuje projekty aktów normatywnych dotyczących działalności banków i mających znaczenie

dla systemu bankowego.

1.

Prezes NBP może uczestniczyć w posiedzeniach Sejmu.

2.

Prezes NBP i inni przedstawiciele organów NBP, o których mowa w art. 6, są obowiązani

do przedstawienia informacji i udzielenia wyjaśnień dotyczących polityki pieniężnej

i działalności NBP przed Sejmem i Senatem oraz ich komisjami.

Prezes NBP jest członkiem Komitetu Stabilności Finansowej.

1.

Prezes NBP w imieniu Rady

1)

przedstawia Sejmowi i Radzie Ministrów

a)

kwartalne informacje o bilansie płatniczym,

b)

roczne zestawienie międzynarodowej pozycji inwestycyjnej;

2)

przekazuje Radzie Ministrów i Ministrowi Finansów projekty założeń polityki pieniężnej,

opinie w sprawie projektu ustawy budżetowej, prognozy bilansu płatniczego oraz ustalenia

Rady;

3)

opracowuje okresowe informacje o wpłatach (wypłatach) z zysku.

2.

Naczelne organy państwowe, organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego,

banki i inne osoby prawne, jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi oraz

inni przedsiębiorcy

1

przekazują NBP dane niezbędne do ustalania polityki pieniężnej i okresowych ocen sytuacji

pieniężnej państwa;

2)

uczestniczący w obrotach z zagranicą - przekazują NBP dane niezbędne do sporządzenia

bilansu płatniczego oraz międzynarodowej pozycji inwestycyjnej.

2a.

Podmioty uczestniczące w rozliczeniach pieniężnych i rozrachunkach międzybankowych

przekazują, na żądanie NBP, dane niezbędne do dokonywania ocen funkcjonowania rozliczeń

pieniężnych i rozrachunków międzybankowych.

2b.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa

NBP, określa, w drodze rozporządzenia, sposób, zakres i terminy realizacji obowiązku,

o którym mowa w ust. 2a, kierując się potrzebą zapewnienia NBP dostępu do informacji

niezbędnych do wykonywania jego obowiązków wynikających z ustawy oraz odrębnych przepisów.

2c

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Prezesa

NBP i Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, określi, w drodze rozporządzenia,

uwzględniając pozycję, udział w rynku finansowym oraz znaczenie dla analizy zjawisk

monetarnych działalności podmiotów, o których mowa w ust. 2, innych niż banki, sposób,

szczegółowy zakres i terminy przekazywania przez te podmioty danych niezbędnych do

ustalania polityki pieniężnej i okresowych ocen sytuacji pieniężnej państwa, kierując

się potrzebą zapewnienia NBP dostępu do informacji niezbędnych do wykonywania jego

obowiązków wynikających z ustawy oraz zadań wynikających z uczestnictwa w Europejskim

Systemie Banków Centralnych.

3

Banki przekazują ponadto na żądanie NBP dane niezbędne do oceny ich sytuacji finansowej

oraz stabilności i ryzyka systemu bankowego.

4

Tryb i szczegółowe zasady przekazywania danych, o których mowa w ust. 2 i 3, określa

Zarząd NBP w drodze uchwały.

4a

Obowiązek przekazywania do NBP danych niezbędnych do wykonywania zadań NBP wynikających

z ustawy oraz uczestnictwa w Europejskim Systemie Banków Centralnych, obejmuje również

dane objęte ochroną na podstawie odrębnych ustaw, w tym informacje objęte tajemnicą

bankową.

5

Dane indywidualne, o których mowa w ust. 2, 2a i 3, mogą być wykorzystywane wyłącznie

do sporządzania zestawień statystycznych, opracowań, ocen i bilansów oraz międzynarodowej

pozycji inwestycyjnej i, z zastrzeżeniem ust. 6-8 i 10, nie mogą być udostępniane

osobom trzecim.

6.

Zestawienia statystyczne, opracowania i oceny zawierające dane indywidualne, o których

mowa w ust. 2, 2a i 3, umożliwiające powiązanie ich z konkretnym podmiotem lub zidentyfikowanie

konkretnego podmiotu - w szczególności, jeżeli do sporządzenia zestawienia, opracowania

lub oceny wykorzystano dane dotyczące mniej niż trzech podmiotów lub gdy udział danych

dotyczących jednego podmiotu, wykorzystanych w zestawieniu, opracowaniu lub ocenie

jest większy niż trzy czwarte całości - nie mogą być udostępniane osobom trzecim.

7

Dane indywidualne, o których mowa w ust. 2, 2a i 3, oraz zestawienia, opracowania

i oceny, o których mowa w ust. 6, NBP udostępnia

1)

Europejskiemu Bankowi Centralnemu - w wykonaniu obowiązków związanych z uczestnictwem

NBP w Europejskim Systemie Banków Centralnych;

2)

innym podmiotom zagranicznym - w wykonaniu zobowiązań międzynarodowych Rzeczypospolitej

Polskiej;

3)

innym podmiotom, niż wymienione w pkt 1 i 2 - na podstawie odrębnych przepisów.

8

Dane indywidualne, o których mowa w ust. 3, mogą być udostępniane Ministrowi Finansów

i Komisji Nadzoru Finansowego w zakresie niezbędnym dla realizacji celu działalności

i zadań Komitetu Stabilności Finansowej.

9

Przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio do danych zawierających informacje objęte ochroną

na podstawie odrębnych ustaw, w tym informacji objętych tajemnicą bankową.

10

NBP i Główny Urząd Statystyczny przekazują sobie nieodpłatnie, na zasadzie wzajemności,

będące w ich posiadaniu odpowiednio dane indywidualne i dane statystyczne, w zakresie

niezbędnym dla wykonywania ich ustawowo określonych zadań.

11

Szczegółowy zakres i tryb przekazywania danych, o których mowa w ust. 10, określa

umowa o wymianie informacji zawarta między Prezesem NBP i Prezesem Głównego Urzędu

Statystycznego.

1.

Dane niezbędne do

1)

sporządzania bilansu płatniczego oraz międzynarodowej pozycji inwestycyjnej,

2)

ustalania polityki pieniężnej i okresowych ocen sytuacji pieniężnej państwa,

3)

oceny sytuacji finansowej banków i ryzyka sektora bankowego

- są przekazywane do NBP w postaci elektronicznej.

2.

Dane w postaci elektronicznej są przekazywane z wykorzystaniem odpowiednich certyfikatów

wydanych przez NBP lub innych form uwierzytelniania stosowanych przez NBP.

3.

Przekazanie danych w sposób niezgodny z wymogami wskazanymi w ust. 1 i 2 jest równoznaczne

z nieprzekazaniem tych danych.

1.

NBP realizuje politykę walutową ustaloną przez Radę Ministrów w porozumieniu z Radą.

2.

Zasady ustalania kursu złotego w stosunku do walut obcych ustala Rada Ministrów w

porozumieniu z Radą.

3.

NBP ogłasza bieżące kursy walut obcych oraz kursy innych wartości dewizowych.

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

Znakami pieniężnymi Rzeczypospolitej Polskiej są banknoty i monety opiewające na złote

i grosze.

Znaki pieniężne emitowane przez NBP są prawnymi środkami płatniczymi na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2011 r., z wyjątkiem art. 2 pkt 1, art. 3 pkt

1, pkt 2 lit. a, pkt 3, pkt 5 i pkt 6, art. 4 pkt 1-12, pkt 13 lit. b i c, pkt 14-25,

pkt 27, pkt 28, pkt 29 lit. a, pkt 30-33, pkt 34 lit. a, pkt 35-39, pkt 42-44 i pkt

46-50, art. 5, art. 6, art. 12, art. 13, art. 15, art. 16 i art. 31, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

1.

Wzory i wartość nominalną banknotów oraz wzory, wartość nominalną, stop, próbę i masę

monet oraz wielkość emisji znaków pieniężnych, jak również terminy wprowadzenia ich

do obiegu ustala Prezes NBP w drodze zarządzenia.

2.

Prezes NBP może wycofywać z obiegu określone znaki pieniężne. Po upływie terminu określonego

przez Prezesa NBP znaki te przestają być prawnym środkiem płatniczym na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej i podlegają wymianie w wyznaczonych przez Prezesa NBP bankach.

1.

Znaki pieniężne, nieodpowiadające wskutek zużycia lub uszkodzenia warunkom ustalonym

przez Prezesa NBP, przestają być prawnym środkiem płatniczym na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej i podlegają wymianie.

2.

Prezes NBP określa, w drodze zarządzenia, szczegółowe zasady i tryb wymiany znaków

pieniężnych, o których mowa w ust. 1.

1.

Fałszywe znaki pieniężne podlegają zatrzymaniu, bez prawa do zwrotu ich równowartości.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do fałszywych banknotów i monet opiewających

na waluty obce.

3.

Prezes NBP określa, w drodze zarządzenia, zasady i tryb postępowania przy zatrzymywaniu

znaków pieniężnych (podejrzanych co do autentyczności) oraz postępowania z fałszywymi

znakami pieniężnymi. Zarządzenie wymaga uzgodnienia z Ministrem Sprawiedliwości i

ministrem właściwym do spraw wewnętrznych.

NBP może prowadzić w kraju i za granicą sprzedaż monet, banknotów i numizmatów przeznaczonych

na cele kolekcjonerskie oraz na inne cele, na warunkach i według zasad ustalonych

przez Zarząd NBP w drodze uchwały.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 33 ust.

2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

NBP organizuje gospodarkę znakami pieniężnymi Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

W celu kształtowania podaży pieniądza i działalności kredytowej NBP gromadzi rezerwy

obowiązkowe banków.

2

Rezerwę obowiązkową banków stanowi wyrażona w złotych część środków pieniężnych w

złotych i walutach obcych zgromadzonych na rachunkach bankowych, środków uzyskanych

ze sprzedaży papierów wartościowych, z wyjątkiem papierów wartościowych zabezpieczonych

hipotecznie o okresie wykupu powyżej 5 lat oraz listów zastawnych o okresie wykupu

powyżej 5 lat, oraz innych środków przyjętych przez bank podlegających zwrotowi, z

wyjątkiem środków przyjętych od innego banku krajowego, a także środków przyjętych

od banku zagranicznego na podstawie umów zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy

lub środków pozyskanych z zagranicy na co najmniej 2 lata oraz środków pozyskanych

na podstawie umów o prowadzenie indywidualnych kont emerytalnych oraz indywidualnych

kont zabezpieczenia emerytalnego w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych

oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego.

3.

Banki spółdzielcze utrzymują rezerwy obowiązkowe w banku zrzeszającym, z którym są

zrzeszone. Bank zrzeszający utrzymuje rezerwę obowiązkową zrzeszonych banków spółdzielczych

na swoim rachunku w Narodowym Banku Polskim w kwocie odpowiadającej rezerwom obowiązkowym

zrzeszonych w nim banków i własnym rezerwom obowiązkowym.

1.

W celu kształtowania podaży pieniądza i działalności kredytowej NBP gromadzi rezerwy

obowiązkowe banków, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych oraz Krajowej Spółdzielczej

Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej.

2

Rezerwę obowiązkową banków stanowi wyrażona w złotych część środków pieniężnych w

złotych i w walutach obcych zgromadzonych na rachunkach bankowych, środków uzyskanych

z tytułu emisji dłużnych papierów wartościowych oraz innych środków przyjętych przez

bank podlegających zwrotowi, z wyjątkiem środków

1)

przyjętych od innego banku krajowego, spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej

oraz Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej;

2)

przyjętych od banku zagranicznego na podstawie umów zawartych przed dniem wejścia

w życie ustawy;

3)

pozyskanych z zagranicy co najmniej na 2 lata;

4)

pozyskanych na podstawie umów o prowadzenie indywidualnych kont emerytalnych oraz

pozyskanych na podstawie umów o prowadzenie indywidualnych kont zabezpieczenia emerytalnego

w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach

zabezpieczenia emerytalnego;

5)

uzyskanych ze sprzedaży papierów wartościowych zabezpieczonych hipotecznie o okresie

wykupu powyżej pięciu lat oraz ze sprzedaży listów zastawnych o okresie wykupu powyżej

pięciu lat.

3

Rezerwę obowiązkową spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych oraz Krajowej Spółdzielczej

Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej stanowi wyrażona w złotych część środków pieniężnych

w złotych i w walutach obcych zgromadzonych na rachunkach w spółdzielczych kasach

oszczędnościowo-kredytowych oraz w Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej,

środków uzyskanych z tytułu emisji dłużnych papierów wartościowych oraz innych środków

podlegających zwrotowi, z wyjątkiem środków przyjętych od innej spółdzielczej kasy

oszczędnościowo-kredytowej, Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej

oraz od banku krajowego.

4.

Banki spółdzielcze utrzymują rezerwy obowiązkowe w banku zrzeszającym, z którym są

zrzeszone. Bank zrzeszający utrzymuje rezerwę obowiązkową zrzeszonych banków spółdzielczych

na swoim rachunku w Narodowym Banku Polskim w kwocie odpowiadającej rezerwom obowiązkowym

zrzeszonych w nim banków i własnym rezerwom obowiązkowym.

5.

Spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe utrzymują rezerwy obowiązkowe w Krajowej

Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej. Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa

utrzymuje rezerwę obowiązkową spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych na swoim

rachunku w Narodowym Banku Polskim w kwocie odpowiadającej rezerwom obowiązkowym spółdzielczych

kas oszczędnościowo-kredytowych oraz Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej.

1.

Stopa rezerwy obowiązkowej może być zróżnicowana ze względu na umowny okres przechowywania

środków pieniężnych, rodzaj waluty, a także rodzaj dokonywanych operacji finansowych

stanowiących źródło pozyskania środków.

2.

Suma rezerw obowiązkowych nie może przekroczyć

1)

30% sumy środków pieniężnych, o których mowa w art. 38 ust. 2, od wkładów na żądanie;

2)

20% sumy środków pieniężnych, o których mowa w art. 38 ust. 2, od wkładów terminowych.

3.

Zarząd NBP może zwolnić bank z obowiązku utrzymywania rezerwy obowiązkowej w okresie

realizacji programu postępowania naprawczego.

4.

Środki pieniężne z tytułu oprocentowania rezerwy obowiązkowej przekazywane są bankom,

z zastrzeżeniem ust. 5.

5.

Na wyodrębniony rachunek w NBP przekazuje się

1)

80% środków pieniężnych z tytułu oprocentowania rezerwy obowiązkowej utrzymywanej

w 2004 r.,

2)

60% środków pieniężnych z tytułu oprocentowania rezerwy obowiązkowej utrzymywanej

w 2005 r.,

3)

50% środków pieniężnych z tytułu oprocentowania rezerwy obowiązkowej utrzymywanej

w 2006 r.

- z przeznaczeniem na zasilenie Funduszu Poręczeń Unijnych, utworzonego na podstawie

ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o Funduszu Poręczeń Unijnych (Dz. U. Nr 121, poz. 1262) .

6.

Szczegółowy tryb i sposób przekazywania środków pieniężnych z tytułu oprocentowania

rezerwy obowiązkowej określi umowa zawarta pomiędzy Bankiem Gospodarstwa Krajowego

a Narodowym Bankiem Polskim.

1.

Stopa rezerwy obowiązkowej może być zróżnicowana ze względu na umowny okres przechowywania

środków pieniężnych, rodzaj waluty, a także rodzaj dokonywanych operacji finansowych

stanowiących źródło pozyskania środków.

2.

Suma rezerw obowiązkowych nie może przekroczyć

1)

30% sumy środków pieniężnych, o których mowa w art. 38 ust. 2 i 3, od wkładów na żądanie;

2)

20% sumy środków pieniężnych, o których mowa w art. 38 ust. 2 i 3, od wkładów terminowych.

3.

Zarząd NBP może zwolnić bank, spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową oraz Krajową

Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową, z obowiązku utrzymywania rezerwy obowiązkowej

w okresie realizacji programu postępowania naprawczego.

4.

Środki pieniężne z tytułu oprocentowania rezerwy obowiązkowej przekazywane są bankom,

spółdzielczym kasom oszczędnościowo-kredytowym oraz Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej.

Banki pomniejszają kwotę naliczonej rezerwy obowiązkowej o kwotę stanowiącą równowartość

500 000 euro, obliczoną według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego

dnia miesiąca stanowiącego podstawę naliczenia rezerwy obowiązkowej, a w przypadku

gdy w tym dniu nie ogłoszono takiego kursu, według ostatniego kursu ogłoszonego przed

tym dniem.

Banki, spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa

Oszczędnościowo-Kredytowa pomniejszają kwotę naliczonej rezerwy obowiązkowej o kwotę

stanowiącą równowartość 500 000 euro, obliczoną według kursu średniego ogłaszanego

przez NBP z ostatniego dnia miesiąca stanowiącego podstawę naliczenia rezerwy obowiązkowej,

a w przypadku gdy w tym dniu nie ogłoszono takiego kursu, według ostatniego kursu

ogłoszonego przed tym dniem.

1.

Zarząd NBP ustala

1)

zasady i tryb naliczania oraz utrzymywania rezerwy obowiązkowej;

2)

rodzaje środków pieniężnych, których nie dotyczy obowiązek utrzymywania rezerwy obowiązkowej;

3)

zasady naliczania oprocentowania rezerwy obowiązkowej i przekazywania środków pieniężnych

należnych z tytułu tego oprocentowania.

2.

Zarząd NBP może określać wysokość zapasu gotówki w złotych, którego utrzymywanie w

kasach bankowych będzie równoznaczne z utrzymywaniem rezerwy obowiązkowej w NBP.

3.

Do przekazywania środków, o którym mowa w art. 39 ust. 5, stosuje się zasady dotyczące

przekazywania środków pieniężnych z tytułu oprocentowania rezerwy obowiązkowej ustalone

dla banków.

1.

Zarząd NBP ustala

1)

zasady i tryb naliczania oraz utrzymywania rezerwy obowiązkowej;

2)

rodzaje środków pieniężnych, których nie dotyczy obowiązek utrzymywania rezerwy obowiązkowej;

3)

zasady naliczania oprocentowania rezerwy obowiązkowej i przekazywania środków pieniężnych

należnych z tytułu tego oprocentowania.

2.

Zarząd NBP może określać wysokość zapasu gotówki w złotych, którego utrzymywanie w

kasach bankowych, spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych oraz w Krajowej

Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej, będzie równoznaczne z utrzymywaniem

rezerwy obowiązkowej w NBP.

1.

W razie naruszenia obowiązku określonego w art. 40 utrzymywania rezerwy, bank uiszcza

na rzecz NBP odsetki od różnicy pomiędzy kwotą, która podlega utrzymywaniu na rachunkach,

a kwotą faktycznie na tych rachunkach utrzymywaną.

2.

Stawkę odsetek, o których mowa w ust. 1, uchwala Zarząd NBP w wysokości nie większej

niż dwukrotna wysokość stopy oprocentowania kredytu lombardowego.

3.

Zarząd NBP może wyrazić zgodę na nieuiszczanie przez bank odsetek, o których mowa

w ust. 1, gdy bank jest w stanie zawieszenia, likwidacji albo upadłości.

1.

W razie naruszenia obowiązku określonego w art. 40 utrzymywania rezerwy, bank, spółdzielcza

kasa oszczędnościowo-kredytowa lub Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa,

uiszcza na rzecz NBP odsetki od różnicy pomiędzy kwotą, która podlega utrzymywaniu

na rachunkach, a kwotą faktycznie na tych rachunkach utrzymywaną.

2.

Stawkę odsetek, o których mowa w ust. 1, uchwala Zarząd NBP w wysokości nie większej

niż dwukrotna wysokość stopy oprocentowania kredytu lombardowego.

3.

Zarząd NBP może wyrazić zgodę na nieuiszczanie przez bank, spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową

lub Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową, odsetek, o których mowa w

ust. 1, gdy bank, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa lub Krajowa Spółdzielcza

Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa jest w stanie zawieszenia, likwidacji albo upadłości.

1.

NBP może udzielać bankom kredytu refinansowego w złotych w celu uzupełnienia ich zasobów

pieniężnych.

2.

NBP przy udzielaniu kredytu refinansowego kieruje się zdolnością banku do spłaty tego

kredytu wraz z odsetkami w umownych terminach spłaty, z zastrzeżeniem, o którym mowa

w ust. 3.

3.

NBP może udzielić kredytu refinansowego także bankowi dla realizacji programu postępowania

naprawczego banku.

4.

Kredyt refinansowy może być udzielony

1)

do określonej kwoty w rachunku kredytu;

2)

pod zastaw papierów wartościowych - do wysokości równej określonej części nominalnej

wartości tych papierów (kredyt lombardowy);

3)

w innej formie, określonej przez Zarząd NBP.

5.

Umowa o kredyt refinansowy może zostać rozwiązana przez każdą ze stron za siedmiodniowym

terminem jej wypowiedzenia.

6.

Jeżeli sytuacja finansowa banku korzystającego z kredytu refinansowego ulega pogorszeniu

w stopniu zagrażającym terminowej spłacie kredytu, albo bank ten nie przestrzega istotnych

postanowień umowy kredytowej, NBP może wypowiedzieć tę umowę i zażądać wcześniejszej

spłaty kredytu, w całości lub w części, w terminie krótszym niż określony w tej umowie.

7

Do umowy o kredyt refinansowy stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1376, z późn. zm., ze zmianami wynikającymi z niniejszej ustawy.

1.

W przypadkach uregulowanych w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 711, z późn. zm. oraz ustawie z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 855 i 1166 oraz z 2013 r. poz. 613) NBP może udzielać kredytu krótkoterminowego Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu.

2.

W przypadku zagrożenia płynności spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych NBP

może udzielić Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej kredytu krótkoterminowego

na zasilenie funduszu stabilizacyjnego, o którym mowa w art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, w razie zaistnienia groźby wyczerpania środków funduszu i pod warunkiem ustanowienia

odpowiedniego zabezpieczenia.

3.

Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje na wniosek NBP opinię o sytuacji sektora spółdzielczych

kas oszczędnościowo-kredytowych oraz o zdolności Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej

do spłaty kredytu, o którym mowa w ust. 2, wraz z odsetkami.

4.

Środki z kredytu, o którym mowa w ust. 2, mogą być wykorzystane przez Krajową Spółdzielczą

Kasę Oszczędnościowo-Kredytową wyłącznie na udzielanie kredytów dla spółdzielczych

kas oszczędnościowo-kredytowych w celu uzupełnienia ich zasobów pieniężnych.

1.

NBP może przyjmować od banków weksle do dyskonta i redyskonta.

2.

Zarząd NBP określa rodzaje weksli przyjmowanych przez NBP do dyskonta i redyskonta

oraz uchwala zasady i tryb ich dyskonta oraz redyskonta.

(uchylony).

W razie zagrożenia realizacji polityki pieniężnej Rada może w drodze uchwały wprowadzić

1)

ograniczenie wielkości środków pieniężnych oddawanych przez banki do dyspozycji kredytobiorców

i pożyczkobiorców;

2)

obowiązek utrzymywania nieoprocentowanego depozytu w NBP od zagranicznych środków

wykorzystanych przez banki i krajowych przedsiębiorców.

Pożyczki i kredyty zaciągnięte przez NBP w zagranicznych instytucjach bankowych i

finansowych mogą być przeznaczane na udzielanie kredytu w walutach obcych bankom krajowym.

NBP może

1)

emitować i sprzedawać papiery wartościowe;

2)

sprzedawać i kupować dłużne papiery wartościowe w operacjach otwartego rynku;

3

organizować obrót papierami wartościowymi, których jest emitentem oraz papierami wartościowymi

emitowanymi albo poręczanymi lub gwarantowanymi przez Skarb Państwa;

4)

otwierać rachunki lokat terminowych banków.

NBP może być powierzona obsługa pożyczki państwowej, zaciągniętej w drodze emisji

papierów wartościowych.

NBP może przyjmować do przechowania i administrowania oraz jako przedmiot zabezpieczenia

papiery wartościowe, w tym papiery wartościowe, których jest emitentem.

W przypadku zabezpieczenia wierzytelności NBP, zaspokojenie roszczeń NBP jako zastawnika

następuje w sposób prze widziany w Kodeksie cywilnym albo - jeżeli umowa z zastawcą tak stanowi - przez sprzedaż przedmiotu zastawu przez

NBP w imieniu zastawcy lub przejęcie go przez NBP.

1.

NBP prowadzi rachunki

1)

banków;

2)

budżetu państwa;

3)

Bankowego Funduszu Gwarancyjnego;

3a

Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej;

4)

innych osób prawnych, za zgodą Prezesa NBP.

2.

Zarząd NBP określa, w drodze uchwały, warunki otwierania i prowadzenia rachunków banków.

1.

NBP realizuje funkcje centralnej bankowej instytucji dewizowej poprzez gromadzenie

rezerw dewizowych, zarządzanie rezerwami dewizowymi oraz podejmowanie czynności bankowych

i innych mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa obrotu dewizowego i płynności

płatniczej kraju.

2

Prezes NBP wykonuje kontrolę w zakresie ustalonym w przepisach prawa dewizowego.

3.

NBP może pełnić funkcje agenta finansowego Rządu w zakresie zawierania i realizacji

umów kredytowych oraz obsługi zadłużenia zagranicznego państwa; NBP nie odpowiada

za zobowiązania Skarbu Państwa w tym zakresie. Szczegółowy tryb postępowania ustali

każdorazowo umowa między NBP i Ministrem Finansów.

4.

NBP może posiadać wartości dewizowe i dokonywać obrotu tymi wartościami we własnym

imieniu i na własny rachunek oraz na rachunek innych podmiotów, jak również wykonywać

czynności obrotu dewizowego w kraju i za granicą, w tym również w zakresie udzielania

i zaciągania kredytów i pożyczek zagranicznych oraz udzielania i przyjmowania poręczeń

i gwarancji bankowych w obrotach z zagranicą.

5.

(uchylony).

Założenia polityki pieniężnej, sprawozdanie z wykonania założeń polityki pieniężnej

oraz akty normatywne organów NBP - z wyjątkiem aktów, o których mowa w art. 54 ust.

1 - ogłaszane są w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

1

Prezes NBP wydaje Dziennik Urzędowy Narodowego Banku Polskiego, w którym ogłasza się

1)

akty organów NBP dotyczące funkcjonowania banków;

2)

bilans oraz rachunek zysków i strat NBP.

2.

Prezes NBP może skierować do ogłoszenia również inne niż określone w ust. 1 akty prawne

i obwieszczenia.

1.

Nazwa oraz wzór graficzny winiety Dziennika Urzędowego Narodowego Banku Polskiego

nie mogą być wykorzystywane przez inne niż NBP podmioty, w szczególności w celach

handlowych w publikacjach, wydawnictwach lub innych formach upowszechniania aktów

prawnych.

2.

Do wydawania Dziennika Urzędowego Narodowego Banku Polskiego i ogłaszania w nim aktów

prawnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 2a, art. 3, art. 4, art. 6, art. 7, art. 15-18, art. 20, art. 20b, art. 23a,

art. 27 i art. 28a ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych

i niektórych innych aktów prawnych

(Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378).

Pracownicy NBP oraz członkowie Rady i organów opiniodawczo-doradczych przy Zarządzie

NBP są obowiązani do nieujawniania osobom nieupoważnionym informacji, z którymi zapoznali

się w trakcie wykonywania swoich obowiązków, w tym informacji objętych tajemnicą bankową

na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, informacji objętych ochroną na podstawie przepisów dotyczących ochrony informacji

niejawnych, jak również innych informacji chronionych ustawowo. Obowiązek ten trwa

również po rozwiązaniu stosunku pracy, a także po ustaniu członkostwa w Radzie lub

wspomnianych wyżej organach.

1.

Do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych NBP są upoważnieni

1)

Prezes NBP albo

2)

dwie osoby działające łącznie spośród

a)

wiceprezesów NBP lub pozostałych członków Zarządu NBP oraz

b)

pełnomocników powoływanych przez Zarząd NBP albo osobę przez niego do tego upoważnioną,

działających w granicach udzielonych im pełnomocnictw.

2.

Do wykonywania czynności określonego rodzaju lub czynności szczególnych osoby wymienione

w ust. 1 mogą ustanowić pełnomocnika działającego samodzielnie w granicach udzielonego

pełnomocnictwa.

1

NBP, na równi z jednostkami budżetowymi, korzysta ze zwolnienia od podatków oraz opłaty

skarbowej.

2.

Egzekucja należności pieniężnych od NBP może być prowadzona, gdy wierzyciel złożył

w NBP tytuł egzekucyjny sądowy lub administracyjny i w ciągu miesiąca od daty złożenia

tytułu objęte nim świadczenie nie zostało wykonane. Do egzekucji przeciwko NBP stosuje

się odpowiednio przepis art. 1060 Kodeksu postępowania cywilnego.

Nie można ogłosić upadłości NBP.

NBP może inicjować i organizować badania naukowe, jak również prowadzić działalność

wydawniczą i promocyjną.

Funduszami własnymi NBP są fundusz statutowy i fundusz rezerwowy.

Fundusz statutowy NBP wynosi 1,5 miliarda złotych.

1.

Fundusz rezerwowy jest tworzony z odpisów z zysku NBP, dokonywanych w terminie 14

dni od dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego NBP, aż do osiągnięcia przez ten

fundusz równowartości funduszu statutowego.

2.

Wysokość odpisów, o których mowa w ust. 1, wynosi 5% rocznego zysku.

3.

Fundusz rezerwowy może być przeznaczony wyłącznie na pokrycie strat bilansowych NBP.

(uchylony).

NBP prowadzi gospodarkę finansową na podstawie rocznego planu finansowego.

NBP tworzy rezerwę na pokrycie ryzyka zmian kursu złotego do walut obcych. Zasady

tworzenia i rozwiązywania tej rezerwy określa Rada.

1.

Wielkość środków na wynagrodzenia ustalana jest corocznie w planie finansowym NBP,

z uwzględnieniem poziomu płac w sektorze bankowym.

2.

Zasady wynagradzania pracowników NBP ustala Zarząd NBP.

3.

Wynagrodzenie Prezesa i wiceprezesów NBP ustalane jest na podstawie przepisów o wynagradzaniu

osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2007 r., z wyjątkiem

1)

art. 39 pkt 7 i art. 57, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

(uchylony);

3)

(utracił moc).

Zasady rachunkowości NBP powinny odpowiadać standardom stosowanym w Europejskim Systemie

Banków Centralnych.

1.

Roczne sprawozdanie finansowe NBP składa się z

1)

bilansu;

2)

rachunku zysków i strat;

3)

informacji dodatkowej.

2.

Rokiem sprawozdawczym (obrotowym) NBP jest rok kalendarzowy.

3.

Zasady rachunkowości NBP, wzór bilansu, rachunku zysków i strat oraz zawartość informacji

dodatkowej określa Rada.

1.

Roczne sprawozdanie finansowe NBP podlega badaniu przez biegłego rewidenta wybranego

przez Radę.

2.

Koszty badania, o którym mowa w ust. 1, ponosi NBP.

3.

W terminie do dnia 30 kwietnia roku następnego po roku obrotowym Prezes NBP przedstawia

roczne sprawozdanie finansowe NBP Radzie Ministrów, która podejmuje decyzję w sprawie

jego zatwierdzenia.

4.

W terminie 14 dni od dnia zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego NBP część

rocznego zysku NBP (wpłata z zysku NBP) podlega odprowadzeniu do budżetu państwa.

Prezes NBP w ciągu 5 miesięcy od zakończenia roku budżetowego przedstawia Sejmowi

roczne sprawozdanie z działalności NBP.

(pominięte).

1.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie zachowują

moc dotychczasowe przepisy wykonawcze, o ile nie są sprzeczne z przepisami tej ustawy.

2.

(pominięty).

3.

(pominięty).

Traci moc ustawa z dnia 31 stycznia 1989 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 1992 r. Nr 72, poz. 360, z 1993 r. Nr 6, poz. 29, z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 80, poz. 369, Nr 121, poz. 591 i Nr 136, poz. 703, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 79, poz. 484, Nr 111, poz. 740 i Nr 121, poz. 770).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 79, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 25 pkt 1 lit. c i pkt 3 lit. a, art. 27-30, art. 33 pkt 1 i 5-10, art. 34, art.

35 pkt 1, 2 i 4-7, art. 41 pkt 1, art. 42, art. 45, art. 47, art. 49, art. 50 pkt

2 i art. 51, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

24 ust. 5, który wchodzi w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia, art. 24

ust. 6, który wchodzi w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia, art. 83 pkt

1 i 2, które wchodzą w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

W sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się, do czasu zakończenia

postępowania w danej instancji, dotychczasowe przepisy o kosztach sądowych.

2.

W sprawach egzekucyjnych wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy dotychczasowe

przepisy o kosztach sądowych stosuje się aż do zakończenia postępowania.

Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia.