Ustawa z dnia 12 lipca 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz ustawy o związkach zawodowych

W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 129 otrzymuje brzmienie

„

Art. 129.

§ 1.

Czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie

pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym

4 miesięcy, z zastrzeżeniem art. 135-138, 143 i 144.

§ 2.

W każdym systemie czasu pracy, jeżeli jest to uzasadnione przyczynami obiektywnymi

lub technicznymi lub dotyczącymi organizacji pracy, okres rozliczeniowy może być przedłużony,

nie więcej jednak niż do 12 miesięcy, przy zachowaniu ogólnych zasad dotyczących ochrony

bezpieczeństwa i zdrowia pracowników.

§ 3.

Rozkład czasu pracy danego pracownika może być sporządzony - w formie pisemnej lub

elektronicznej - na okres krótszy niż okres rozliczeniowy, obejmujący jednak co najmniej

1 miesiąc. Pracodawca przekazuje pracownikowi rozkład czasu pracy co najmniej na 1

tydzień przed rozpoczęciem pracy w okresie, na który został sporządzony ten rozkład.

§ 4.

Pracodawca nie ma obowiązku sporządzania rozkładu czasu pracy, jeżeli

1)

rozkład czasu pracy pracownika wynika z prawa pracy, obwieszczenia, o którym mowa

w art. 150 § 1, albo z umowy o pracę,

2)

w porozumieniu z pracownikiem ustali czas niezbędny do wykonania powierzonych zadań,

uwzględniając wymiar czasu pracy wynikający z norm określonych w § 1; w takim przypadku

rozkład czasu pracy ustala pracownik,

3)

na pisemny wniosek pracownika stosuje do niego rozkłady czasu pracy, o których mowa

w art. 140

4)

na pisemny wniosek pracownika ustali mu indywidualny rozkład czasu pracy.

§ 5.

Jeżeli w danym miesiącu, ze względu na rozkład czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym,

pracownik nie ma obowiązku wykonywania pracy, przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości

nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę ustalane na podstawie odrębnych przepisów;

w przypadku pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy wysokość tego

wynagrodzenia ustala się proporcjonalnie do tego wymiaru czasu pracy.

”

;

2)

w art. 139

a)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

System przerywanego czasu pracy wprowadza się w układzie zbiorowym pracy lub w porozumieniu

z zakładową organizacją związkową, a jeżeli u danego pracodawcy nie działa zakładowa

organizacja związkowa - w porozumieniu z przedstawicielami pracowników wyłonionymi

w trybie przyjętym u tego pracodawcy, z zastrzeżeniem § 4.

”

,

b)

dodaje się § 5 w brzmieniu

„

§ 5.

Jeżeli nie jest możliwe uzgodnienie treści porozumienia, o którym mowa w § 3, ze wszystkimi

zakładowymi organizacjami związkowymi, pracodawca uzgadnia treść porozumienia z organizacja

mi związkowymi reprezentatywnymi w rozumieniu art. 241

”

;

3)

po art. 140 dodaje się art. 140

„

Art. 140

§ 1.

Rozkład czasu pracy może przewidywać różne godziny rozpoczynania pracy w dniach, które

zgodnie z tym rozkładem są dla pracowników dniami pracy.

§ 2.

Rozkład czasu pracy może przewidywać przedział czasu, w którym pracownik decyduje

o godzinie rozpoczęcia pracy w dniu, który zgodnie z tym rozkładem jest dla pracownika

dniem pracy.

§ 3.

Wykonywanie pracy zgodnie z rozkładami czasu pracy, o których mowa w § 1 i 2, nie

może naruszać prawa pracownika do odpoczynku, o którym mowa w art. 132 i 133.

§ 4.

W rozkładach czasu pracy, o których mowa w § 1 i 2, ponowne wykonywanie pracy w tej

samej dobie nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych.

”

;

4)

art. 150 otrzymuje brzmienie

„

Art. 150.

§ 1.

Systemy i rozkłady czasu pracy oraz przyjęte okresy rozliczeniowe czasu pracy ustala

się w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy albo w obwieszczeniu, jeżeli

pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia

regulaminu pracy, z zastrzeżeniem § 2-5 oraz art. 139 § 3 i 4.

§ 2.

Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, a także pracodawca,

u którego zakładowa organizacja związkowa nie wyraża zgody na ustalenie lub zmianę

systemów i rozkładów czasu pracy oraz okresów rozliczeniowych czasu pracy, może stosować

okres rozliczeniowy czasu pracy, o którym mowa w art. 135 § 2 i 3 - po uprzednim zawiadomieniu

właściwego okręgowego inspektora pracy.

§ 3.

Przedłużenie okresu rozliczeniowego czasu pracy zgodnie z art. 129 § 2 oraz rozkłady

czasu pracy, o których mowa w art. 140

1)

w układzie zbiorowym pracy lub w porozumieniu z zakładowymi organizacjami związkowymi;

jeżeli nie jest możliwe uzgodnienie treści porozumienia ze wszystkimi zakładowymi

organizacjami związkowymi, pracodawca uzgadnia treść porozumienia z organizacjami

związkowymi reprezentatywnymi w rozumieniu art. 241

2)

w porozumieniu zawieranym z przedstawicielami pracowników, wyłonionymi w trybie przyjętym

u danego pracodawcy - jeżeli u pracodawcy nie działają zakładowe organizacje związkowe.

§ 4.

Pracodawca przekazuje kopię porozumienia w sprawie przedłużenia okresu rozliczeniowego

czasu pracy, o którym mowa w § 3, właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy w terminie

5 dni roboczych od dnia zawarcia porozumienia.

§ 5.

Rozkłady czasu pracy, o których mowa w art. 140

§ 6.

Zastosowanie do pracownika systemów czasu pracy, o których mowa w art. 143 i 144,

następuje na podstawie umowy o pracę.

§ 7.

Do obwieszczenia, o którym mowa w § 1, stosuje się odpowiednio art. 104

”

;

5)

w art. 151 po § 2 dodaje się § 2

„

§ 2

Nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych czas odpracowania zwolnienia od pracy,

udzielonego pracownikowi, na jego pisemny wniosek, w celu załatwienia spraw osobistych.

Odpracowanie zwolnienia od pracy nie może naruszać prawa pracownika do odpoczynku,

o którym mowa w art. 132 i 133.

”

.

W ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854, z późn. zm. w art. 30 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Jeżeli w sprawie ustalenia regulaminu wynagradzania, regulaminów nagród i premiowania,

regulaminu zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, planu urlopów lub regulaminu

pracy, okresu rozliczeniowego, o którym mowa w art. 135 § 2 i 3 Kodeksu pracy, wykazu prac, o którym mowa w art. 151 lub indywidualnego rozkładu czasu pracy, o którym mowa w art. 8 ust. 2-4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1155 oraz z 2013 r. poz. 567), organizacje związkowe albo organizacje związkowe reprezentatywne w rozumieniu art. 241 nie przedstawią wspólnie uzgodnionego stanowiska w terminie 30 dni, decyzje w tych

sprawach podejmuje pracodawca, po rozpatrzeniu odrębnych stanowisk organizacji związkowych.

”

.

Okresy rozliczeniowe czasu pracy wprowadzone zgodnie z art. 129 § 2 i art. 150 § 2

ustawy zmienianej w art. 1 i art. 30 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 2, trwające w

dniu wejścia w życie niniejszej ustawy kończą się z upływem czasu, na jaki zostały

wprowadzone.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

§ 1.

Czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie

pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym

4 miesięcy, z zastrzeżeniem art. 135-138, 143 i 144.

§ 2.

W każdym systemie czasu pracy, jeżeli jest to uzasadnione przyczynami obiektywnymi

lub technicznymi lub dotyczącymi organizacji pracy, okres rozliczeniowy może być przedłużony,

nie więcej jednak niż do 12 miesięcy, przy zachowaniu ogólnych zasad dotyczących ochrony

bezpieczeństwa i zdrowia pracowników.

§ 3.

Rozkład czasu pracy danego pracownika może być sporządzony - w formie pisemnej lub

elektronicznej - na okres krótszy niż okres rozliczeniowy, obejmujący jednak co najmniej

1 miesiąc. Pracodawca przekazuje pracownikowi rozkład czasu pracy co najmniej na 1

tydzień przed rozpoczęciem pracy w okresie, na który został sporządzony ten rozkład.

§ 4.

Pracodawca nie ma obowiązku sporządzania rozkładu czasu pracy, jeżeli

1)

rozkład czasu pracy pracownika wynika z prawa pracy, obwieszczenia, o którym mowa

w art. 150 § 1, albo z umowy o pracę,

2)

w porozumieniu z pracownikiem ustali czas niezbędny do wykonania powierzonych zadań,

uwzględniając wymiar czasu pracy wynikający z norm określonych w § 1; w takim przypadku

rozkład czasu pracy ustala pracownik,

3)

na pisemny wniosek pracownika stosuje do niego rozkłady czasu pracy, o których mowa

w art. 140

4)

na pisemny wniosek pracownika ustali mu indywidualny rozkład czasu pracy.

§ 5.

Jeżeli w danym miesiącu, ze względu na rozkład czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym,

pracownik nie ma obowiązku wykonywania pracy, przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości

nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę ustalane na podstawie odrębnych przepisów;

w przypadku pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy wysokość tego

wynagrodzenia ustala się proporcjonalnie do tego wymiaru czasu pracy.

§ 1.

Rozkład czasu pracy może przewidywać różne godziny rozpoczynania pracy w dniach, które

zgodnie z tym rozkładem są dla pracowników dniami pracy.

§ 2.

Rozkład czasu pracy może przewidywać przedział czasu, w którym pracownik decyduje

o godzinie rozpoczęcia pracy w dniu, który zgodnie z tym rozkładem jest dla pracownika

dniem pracy.

§ 3.

Wykonywanie pracy zgodnie z rozkładami czasu pracy, o których mowa w § 1 i 2, nie

może naruszać prawa pracownika do odpoczynku, o którym mowa w art. 132 i 133.

§ 4.

W rozkładach czasu pracy, o których mowa w § 1 i 2, ponowne wykonywanie pracy w tej

samej dobie nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych.

§ 1.

Systemy i rozkłady czasu pracy oraz przyjęte okresy rozliczeniowe czasu pracy ustala

się w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy albo w obwieszczeniu, jeżeli

pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia

regulaminu pracy, z zastrzeżeniem § 2-5 oraz art. 139 § 3 i 4.

§ 2.

Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, a także pracodawca,

u którego zakładowa organizacja związkowa nie wyraża zgody na ustalenie lub zmianę

systemów i rozkładów czasu pracy oraz okresów rozliczeniowych czasu pracy, może stosować

okres rozliczeniowy czasu pracy, o którym mowa w art. 135 § 2 i 3 - po uprzednim zawiadomieniu

właściwego okręgowego inspektora pracy.

§ 3.

Przedłużenie okresu rozliczeniowego czasu pracy zgodnie z art. 129 § 2 oraz rozkłady

czasu pracy, o których mowa w art. 140

1)

w układzie zbiorowym pracy lub w porozumieniu z zakładowymi organizacjami związkowymi;

jeżeli nie jest możliwe uzgodnienie treści porozumienia ze wszystkimi zakładowymi

organizacjami związkowymi, pracodawca uzgadnia treść porozumienia z organizacjami

związkowymi reprezentatywnymi w rozumieniu art. 241

2)

w porozumieniu zawieranym z przedstawicielami pracowników, wyłonionymi w trybie przyjętym

u danego pracodawcy - jeżeli u pracodawcy nie działają zakładowe organizacje związkowe.

§ 4.

Pracodawca przekazuje kopię porozumienia w sprawie przedłużenia okresu rozliczeniowego

czasu pracy, o którym mowa w § 3, właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy w terminie

5 dni roboczych od dnia zawarcia porozumienia.

§ 5.

Rozkłady czasu pracy, o których mowa w art. 140

§ 6.

Zastosowanie do pracownika systemów czasu pracy, o których mowa w art. 143 i 144,

następuje na podstawie umowy o pracę.

§ 7.

Do obwieszczenia, o którym mowa w § 1, stosuje się odpowiednio art. 104