Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 maja 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

ustawa - ustawę z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu;

2)

jednostka organizacyjna - jednostkę organizacyjną, o której mowa w § 3 ust. 1 statutu

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 73 Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie nadania

statutu Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

(M. P. Nr 26, poz. 432, z późn. zm.;

3)

funkcjonariusz - funkcjonariusza Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

4)

droga służbowa - zwracanie się funkcjonariusza w sprawie osobowej lub innej sprawie

wynikającej ze stosunku służbowego do przełożonego właściwego w sprawach osobowych,

za pośrednictwem bezpośredniego przełożonego;

5)

numer identyfikacyjny - numer identyfikujący funkcjonariusza, nadawany przez Szefa

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w rozkazie personalnym o przyjęciu do służby.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Wnioski i raporty w sprawach osobowych funkcjonariusza przesyła się drogą służbową.

2.

Wnioski i raporty, o których mowa w ust. 1, skierowane do Szefa Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego przesyła się drogą służbową za pośrednictwem właściwego w sprawach kadrowych

kierownika jednostki organizacyjnej.

3.

Pisemny raport w sprawie osobowej funkcjonariusz składa do właściwego przełożonego

drogą służbową. Bezpośredni przełożony ma obowiązek pisemnie ustosunkować się do raportu

funkcjonariusza i niezwłocznie przekazać go, wraz ze swoim stanowiskiem, drogą służbową

do właściwego przełożonego.

4.

Przepis ust. 3 nie dotyczy raportu kierowanego do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

przez funkcjonariusza informującego o odmowie wykonania rozkazu lub polecenia, o którym

mowa w art. 79 ust. 3 ustawy.

1.

Do postępowania w sprawach osobowych dotyczących przyjmowania do służby, mianowania

na stanowiska służbowe, przenoszenia, delegowania, oddelegowania, zwalniania i odwoływania

ze stanowisk służbowych, zawieszania i uchylania zawieszenia w czynnościach służbowych,

zwalniania ze służby oraz stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego, załatwianych

w formie rozkazu personalnego, w zakresie nieuregulowanym rozporządzeniem, stosuje

się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

2.

Do postępowania w sprawach osobowych dotyczących

1)

mianowania funkcjonariuszem w służbie stałej po upływie okresu służby przygotowawczej

lub po skróceniu służby przygotowawczej,

2)

przedłużenia okresu służby przygotowawczej,

3)

przyznania, podwyższania, obniżania oraz zawieszania wypłaty uposażenia zasadniczego

lub dodatków do uposażenia,

4)

zaliczania okresów służby, pracy i innych okresów do wysługi lat uwzględnianej przy

ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego oraz w celu ustalenia prawa do nagrody jubileuszowej,

5)

powierzenia i cofnięcia powierzenia obowiązków służbowych na innym stanowisku,

6)

skierowania na przeszkolenie do Centralnego Ośrodka Szkolenia Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, kursy organizowane przez jednostki organizacyjne Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego oraz inne służby,

7)

udzielenia urlopu bezpłatnego lub odmowy jego udzielenia,

8)

udzielenia urlopu wychowawczego lub przerwania tego urlopu,

9)

zmiany imienia, nazwiska funkcjonariusza albo zmiany ich pisowni, dokonywanych na

podstawie akt stanu cywilnego, decyzji starosty lub innego uprawnionego organu

- załatwianych w formie rozkazu personalnego, stosuje się odpowiednio ust. 1, z wyjątkiem

spraw, o których mowa w pkt 5-9.

1.

Stosunek służbowy funkcjonariusza nawiązuje się w drodze mianowania w terminie określonym

w rozkazie personalnym.

2.

W rozkazie, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się

1)

oznaczenie organu wydającego rozkaz personalny;

2)

datę wydania;

3)

stopień, imię i nazwisko funkcjonariusza, imię jego ojca, rok urodzenia funkcjonariusza

oraz jego numer identyfikacyjny;

4)

datę, od której liczy się początek służby;

5)

charakter służby (przygotowawcza, stała);

6)

stanowisko oraz jednostkę organizacyjną;

7)

grupę zaszeregowania, wysokość stawki uposażenia zasadniczego i wysokość dodatków

do uposażenia;

8)

podpis, z podaniem stopnia, imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby uprawnionej

do wydania rozkazu personalnego;

9)

pouczenie o przysługującym funkcjonariuszowi środku odwoławczym.

3.

Z rozkazem, o którym mowa w ust. 1, zapoznaje się funkcjonariusza. Rozkaz podlega

włączeniu do akt osobowych.

1.

Przyjętego do służby funkcjonariusza bezpośredni przełożony niezwłocznie zapoznaje

z przepisami regulującymi prawa i obowiązki wynikające ze stosunku służbowego.

2.

Funkcjonariusz jest obowiązany pisemnie potwierdzić fakt zapoznania się z przepisami,

o których mowa w ust. 1. Potwierdzenie włącza się do akt osobowych funkcjonariusza.

Mianowanie na stanowisko służbowe, przenoszenie, odwoływanie i zwalnianie ze stanowisk

służbowych, delegowanie i oddelegowanie, jak również sprawy, o których mowa w § 3

ust. 2, określa się w kolejnych rozkazach personalnych. Przepisy § 4 ust. 3 stosuje

się odpowiednio.

W rozkazie personalnym, o którym mowa w § 6, zamieszcza się

1)

oznaczenie organu wydającego rozkaz personalny;

2)

datę wydania;

3)

podstawę prawną;

4)

stopień, imię i nazwisko funkcjonariusza oraz imię jego ojca, a także numer identyfikacyjny;

5)

nazwę jednostki organizacyjnej;

6)

rozstrzygnięcie sprawy;

7)

uzasadnienie faktyczne rozstrzyganej sprawy;

8)

podpis, z podaniem stopnia, imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby uprawnionej

do wydania rozkazu personalnego albo upoważnionego w sprawach osobowych innego przełożonego;

9)

pouczenie o przysługującym funkcjonariuszowi środku odwoławczym;

10)

w przypadku mianowania na stanowisko służbowe związane ze zmianą jednostki organizacyjnej

lub zawieszenia w czynnościach służbowych, także termin, w którym funkcjonariusz jest

obowiązany rozliczyć się z jednostką organizacyjną lub z dotychczasowych obowiązków

służbowych.

Na wyższe stanowisko służbowe, z zastrzeżeniem § 9-11, mianuje się funkcjonariusza

posiadającego pozytywną opinię służbową oraz odpowiednie kwalifikacje zawodowe.

Na stanowisko służbowe, z którym jest związany etatowy stopień oficerski, można mianować

funkcjonariusza posiadającego wykształcenie wyższe.

1.

Funkcjonariusza można skierować na badanie psychologiczne

1)

przed mianowaniem na wyższe stanowisko służbowe lub w przypadku zmiany charakteru

służby - w celu określenia, w szczególności, poziomu rozwoju intelektualnego i predyspozycji

osobowościowych funkcjonariusza do służby na proponowanym stanowisku służbowym lub

w jednostce albo komórce organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

2)

gdy zachodzi uzasadniona obawa, że sprawność psychologiczna funkcjonariusza uległa

zmianie i negatywnie wpływa na sposób wykonywania przez niego obowiązków służbowych

- w celu określenia aktualnej sprawności psychologicznej funkcjonariusza.

2.

Na badanie psychologiczne, o którym mowa w ust. 1, kieruje funkcjonariusza Szef Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub upoważniony przez niego kierownik jednostki organizacyjnej

właściwej w sprawach kadrowych.

3.

Badanie psychologiczne, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza psycholog pełniący służbę

lub zatrudniony w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

W czasie prowadzenia postępowania dyscyplinarnego lub karnego oraz w okresie próby

orzeczonej w związku z warunkowym umorzeniem postępowania karnego, warunkowym zawieszeniem

wykonania kary pozbawienia wolności lub warunkowym przedterminowym zwolnieniem i w

okresie odbywania kary ograniczenia wolności lub kary dyscyplinarnej albo w okresie

zawieszenia funkcjonariusza w czynnościach służbowych nie dokonuje się zmian w stosunku

służbowym funkcjonariusza, z którymi wiązałoby się przeniesienie na wyższe stanowisko

służbowe lub podwyższenie składników uposażenia.

Funkcjonariuszowi można powierzyć pełnienie obowiązków służbowych na innym stanowisku

na okres do 12 miesięcy lub, za zgodą Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na

okres dłuższy. Przepisy § 9 stosuje się odpowiednio.

W przypadku gdy komisja lekarska Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego uzna funkcjonariusza

za trwale niezdolnego do służby, niezwłocznie zwalnia się go od zajęć służbowych na

okres do dnia zwolnienia ze służby.

1.

Funkcjonariusz jest obowiązany usprawiedliwić nieobecność lub spóźnienie do służby.

2.

Funkcjonariusz uprzedza bezpośredniego przełożonego o niemożności stawienia się do

służby lub o spóźnieniu oraz informuje o przewidywanym czasie trwania nieobecności.

3.

W razie zaistnienia przyczyn uniemożliwiających stawienie się do służby, funkcjonariusz

niezwłocznie informuje bezpośredniego przełożonego o przyczynie swojego spóźnienia

lub nieobecności i przewidywanym okresie jej trwania, chyba że zachodzą szczególne

okoliczności uniemożliwiające niezwłoczne poinformowanie o ich przyczynie.

4.

Usprawiedliwienia funkcjonariusz dokonuje osobiście lub przez inną osobę, telefonicznie

albo za pośrednictwem innego środka łączności lub poczty, przy czym za datę usprawiedliwienia

uważa się datę stempla pocztowego.

Nieobecność w służbie z powodu swojej choroby albo konieczności sprawowania opieki

nad chorym członkiem rodziny funkcjonariusz usprawiedliwia, przedstawiając, najpóźniej

w dniu powrotu do służby, zaświadczenie lekarskie.

Uprawnienie do usprawiedliwienia spóźnienia lub nieobecności funkcjonariusza w służbie

przysługuje bezpośredniemu przełożonemu.

Funkcjonariusz w toku służby informuje o

1)

zmianie jego danych osobowych, zawartych w kwestionariuszu osobowym, w szczególności

o zmianie imienia lub nazwiska, stanu cywilnego, miejsca zamieszkania lub wykształcenia;

2)

urodzeniu się dziecka, jego przysposobieniu, wzięciu na wychowanie lub na utrzymanie;

3)

wszczęciu i zakończeniu postępowania karnego lub postępowania karnego skarbowego przeciwko

niemu, małżonkowi lub dziecku pozostającemu na jego utrzymaniu.

Funkcjonariusz informuje o zmianach lub przypadkach, o których mowa w § 17, składając

pisemny raport i właściwe dokumenty, drogą służbową do przełożonego uprawnionego do

załatwiania jego spraw osobowych.

1.

Stosunek służbowy ulega rozwiązaniu z dniem określonym w rozkazie personalnym dotyczącym

zwolnienia funkcjonariusza ze służby.

2.

W rozkazie, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się

1)

oznaczenie organu wydającego rozkaz personalny;

2)

datę wydania;

3)

podstawę prawną i datę zwolnienia ze służby;

4)

stopień, imię i nazwisko funkcjonariusza, imię jego ojca, rok urodzenia funkcjonariusza

oraz jego numer identyfikacyjny;

5)

charakter służby (przygotowawcza, stała);

6)

ostatnio zajmowane stanowisko oraz jednostkę organizacyjną, z zastrzeżeniem § 20;

7)

grupę zaszeregowania, wysokość stawki uposażenia zasadniczego i wysokość dodatków

do uposażenia;

8)

uzasadnienie faktyczne i prawne zwolnienia ze służby;

9)

podpis, z podaniem stopnia, imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby uprawnionej

do wydania rozkazu personalnego;

10)

pouczenie o przysługującym funkcjonariuszowi środku odwoławczym;

11)

termin, w którym funkcjonariusz jest obowiązany rozliczyć się z obowiązków służbowych.

Przepis § 4 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3.

Potwierdzeniem rozliczenia się funkcjonariusza z obowiązków służbowych jest karta

zwolnienia, przedstawiona przez funkcjonariusza do dnia zwolnienia ze służby, odpowiednio

we właściwej w sprawach kadrowych jednostce lub komórce organizacyjnej.

Funkcjonariusza pozostającego w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

z którym następuje rozwiązanie stosunku służbowego, w przypadku, o którym mowa w art.

54 ust. 3 ustawy, zwalnia się ze służby ze stanowiska zajmowanego przed przeniesieniem

do dyspozycji.

W razie przewidywanego zwolnienia ze służby z urzędu funkcjonariusza, który nabył

prawo do emerytury w pełnym wymiarze, z rozkazem personalnym o zwolnieniu ze służby

funkcjonariusza zapoznaje się co najmniej na trzy miesiące przed określonym w rozkazie

personalnym terminem zwolnienia go ze służby.

1.

W przypadku śmierci funkcjonariusza w rozkazie personalnym stwierdza się fakt wygaśnięcia

stosunku służbowego i skreślenia z ewidencji funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, z dniem określonym w akcie zgonu.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 61 pkt 2 ustawy, w rozkazie personalnym o wygaśnięciu

stosunku służbowego datą wygaśnięcia stosunku służbowego jest pierwszy dzień następujący

po upływie 3 miesięcy, licząc od dnia zaprzestania służby z powodu tymczasowego aresztowania.

1.

Funkcjonariusz zajmujący w dniu wejścia w życie rozporządzenia stanowisko, z którym

jest związany etatowy stopień oficerski, a niespełniający warunków wykształcenia,

zachowuje zajmowane stanowisko służbowe.

2.

Mianowanie funkcjonariusza, o którym mowa w ust. 1, na wyższe stanowisko służbowe

może nastąpić dopiero po uzupełnieniu wymaganego wykształcenia.

Funkcjonariusz, któremu przed dniem wejścia w życie rozporządzenia powierzono pełnienie

obowiązków służbowych na stanowisku, na które można mianować funkcjonariusza posiadającego

wykształcenie wyższe, a który takiego warunku nie spełnia, pełni te obowiązki nadal,

nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia