Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 17 czerwca 2013 r. w sprawie określenia dodatkowych wymagań dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych statkami niepodlegającymi Konwencji SOLAS

1.

Rozporządzenie określa dodatkowe wymagania bezpieczeństwa przewozu morskiego towarów

niebezpiecznych przewożonych na statkach odnośnie do

1)

certyfikatów statku i dokumentów ładunkowych;

2)

opakowań;

3)

znakowania;

4)

rozmieszczenia i mocowania;

5)

środków ostrożności koniecznych ze względu na sąsiedztwo z innymi towarami;

6)

postępowania w przypadku zaistnienia pożarów, rozsypów i rozlewów towarów niebezpiecznych

oraz diagnozowania i zapobiegania zatruciom chemicznym, które mogą zaistnieć w trakcie

przewozu statkiem towarów niebezpiecznych;

7)

wymaganego przeszkolenia załogi statku;

8)

dodatkowego wyposażenia statku przewożącego towary niebezpieczne;

9)

postępowania w przypadkach zaistnienia wypadku lub incydentu morskiego, w którym uczestniczył

statek.

2.

Przepisy rozporządzenia stosuje się do statków o polskiej przynależności.

3.

Przepisy rozporządzenia nie mają zastosowania do zapasów i wyposażenia statków.

4.

Przepisy rozporządzenia nie naruszają przepisów w sprawie bezpieczeństwa i higieny

pracy, ochrony przeciwpożarowej, bezpieczeństwa jądrowego, ochrony biologicznej, ochrony

radiologicznej oraz ochrony środowiska w obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

Konwencji SOLAS - rozumie się przez to konwencję, o której mowa w art. 5 pkt 33 lit.

a ustawy;

2)

Konwencji MARPOL - rozumie się przez to konwencję, o której mowa w art. 5 pkt 33 lit.

d ustawy;

3)

Konwencji STCW - rozumie się przez to konwencję, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt

1 ustawy;

4)

Kodeksie IMDG - rozumie się przez to Międzynarodowy morski kodeks towarów niebezpiecznych,

o którym mowa w prawidle 1 rozdziału VII Konwencji SOLAS;

5)

Kodeksie IMSBC - rozumie się przez to Międzynarodowy morski kodeks bezpiecznego przewozu

stałych ładunków masowych, o którym mowa w prawidle 1 rozdziału VI Konwencji SOLAS;

6)

Kodeksie CSS - rozumie się przez to Kodeks bezpiecznego postępowania przy rozmieszczaniu

i mocowaniu ładunków, o którym mowa w prawidle 1 rozdziału VI Konwencji SOLAS;

7)

Kodeksie INF - rozumie się przez to Międzynarodowy kodeks bezpiecznego przewozu statkami

napromieniowanego paliwa jądrowego, plutonu i wysoko promieniotwórczych odpadów w

pojemnikach, o którym mowa w prawidle 14 rozdziału VII Konwencji SOLAS;

8)

towarach niebezpiecznych - rozumie się przez to ładunki niebezpieczne i substancje

zanieczyszczające, które stanowią potencjalne zagrożenie dla człowieka lub środowiska

morskiego w czasie ich przewozu morskiego i zostały zdefiniowane w częściach A, A-1

i D rozdziału VII Konwencji SOLAS, Kodeksie IMSBC oraz załączniku III do Konwencji

MARPOL oraz sklasyfikowane w rozdziale 2.0.1.1 Kodeksu IMDG i rozdziale 2 Kodeksu

IMSBC;

9)

przewozie morskim towarów niebezpiecznych - rozumie się przez to załadunek i wyładunek

towarów niebezpiecznych oraz przemieszczanie ich statkiem drogą morską, w tym na morskich

wodach wewnętrznych, lub statkiem przepływającym po śródlądowej drodze wodnej lub

przez port;

10)

krótkiej podróży morskiej - rozumie się przez to podróż, o której mowa w prawidle

3 rozdziału III Konwencji SOLAS;

11)

ładunkowej jednostce transportowej - rozumie się przez to używane do przewozu towarów

pojazd transportu drogowego, wagon kolejowy, cysternę samochodową, kontener, przenośny

zbiornik lub wieloelementowy kontener do gazu (MEGC).

Przewóz towarów niebezpiecznych statkami niepodlegającymi konwencji SOLAS powinien

odbywać się zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz wymogami określonymi

w

1)

rozdziale VII Konwencji SOLAS;

2)

Kodeksie CSS, Kodeksie IMDG, Kodeksie IMSBC lub Kodeksie INF;

3)

załączniku III do Konwencji MARPOL;

4)

Regulaminie dla międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID),

stanowiącym załącznik C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia

9 maja 1980 r.

(Dz. U. z 2007 r. Nr 100, poz. 674 i 675, z 2009 r. Nr 167, poz. 1318 oraz z 2011 r. Nr 137, poz. 804 i 805) wraz ze zmianami obowiązującymi od dnia ich wejścia w życie w stosunku do Rzeczypospolitej

Polskiej, ogłoszonymi we właściwy sposób, zwanym dalej „przepisami RID” - w zakresie

oznakowania i rozmieszczenia w ładunkowych jednostkach transportowych;

5)

Umowie europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych

(ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r.

(Dz. U. z 2011 r. Nr 110, poz. 641) wraz ze zmianami obowiązującymi od dnia ich wejścia w życie w stosunku do Rzeczypospolitej

Polskiej, ogłoszonymi we właściwy sposób, zwanej dalej „przepisami ADR” - w zakresie

oznakowania i rozmieszczenia w ładunkowych jednostkach transportowych;

6)

Umowie europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu śródlądowymi drogami wodnymi

towarów niebezpiecznych (ADN), zawartej w Genewie dnia 26 maja 2000 r.

((Dz. U. z 2010 r. Nr 235, poz. 1537 i 1538) wraz ze zmianami obowiązującymi od dnia ich wejścia w życie w stosunku do Rzeczypospolitej

Polskiej, ogłoszonymi we właściwy sposób, zwanej dalej „przepisami ADN” - w zakresie

oznakowania i rozmieszczenia w ładunkowych jednostkach transportowych.

Odnośnie do działań statek-port w przypadku przewozów towarów niebezpiecznych stosuje

się odpowiednio przepisy art. 10, 10a i 10b ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu

morza przez statki

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1244).

1.

W czasie przewozu statkiem towarów niebezpiecznych załoga statku jest obowiązana postępować

zgodnie z wymogami bezpieczeństwa określonymi w przepisach, o których mowa w § 3.

2.

Wszystkie czynności dotyczące bezpieczeństwa statku związane z przewozem towarów niebezpiecznych

powinny być wpisywane do dziennika pokładowego.

3.

Na statku przewożącym towary niebezpieczne należy uniemożliwić pasażerom lub innym

osobom niebędącym członkami załogi lub pasażerami dostęp do ładowni lub innych pomieszczeń

i miejsc na pokładzie, gdzie znajdują się takie towary.

4.

Statek powinien spełniać wymagania odnośnie do dodatkowego sprzętu medycznego i lekarstw

zgodnie z Poradnikiem pierwszej pomocy medycznej w wypadkach obejmujących zatrucie

chemiczne spowodowane przewożonymi towarami niebezpiecznymi (Poradnik MFAG), stanowiącym

załącznik do Kodeksu IMDG.

5.

Statek powinien spełniać wymagania odnośnie do dodatkowego sprzętu przeciwpożarowego,

przeciwrozsypowego oraz przeciwrozlewowego w przypadkach obejmujących pożar, rozsyp

lub rozlew przewożonych towarów niebezpiecznych zgodnie z poradnikiem postępowania

w takich przypadkach (Poradnik EmS), stanowiącym załącznik do Kodeksu IMDG.

6.

Załoga statku powinna posiadać świadectwa przeszkolenia zgodnie z częścią B-V/b oraz

B-V/c Konwencji STCW.

1.

Towary niebezpieczne powinny być ładowane, rozmieszczane i zamocowane na czas trwania

podróży zgodnie z wymogami określonymi odpowiednio w kodeksach: IMDG, IMSBC i CSS

oraz zgodnie z prawidłem 5 załącznika III do Konwencji MARPOL.

2.

Towary niebezpieczne w opakowaniach lub ładunkowych jednostkach transportowych, ze

względu na sąsiedztwo z innymi towarami, powinny być rozmieszczone i segregowane zgodnie

z zasadami określonymi w rozdziałach 7.1 i 7.2 Kodeksu IMDG.

3.

Każdy statek przewożący towary niebezpieczne w opakowaniach lub w ładunkowych jednostkach

transportowych powinien posiadać zatwierdzony podręcznik mocowania ładunku, o którym

mowa w prawidle 5 rozdziału VI Konwencji SOLAS.

Opakowania przeznaczone do przewozu morskiego towarów niebezpiecznych powinny zmniejszać

potencjalne zagrożenia wynikające z właściwości tych towarów dla ludzi lub środowiska

morskiego lub spełniać wymagania określone w Kodeksie IMDG lub prawidle 2 załącznika

III do Konwencji MARPOL poza przypadkami dopuszczonymi w § 9.

Znakowanie towarów niebezpiecznych przeznaczonych do przewozu morskiego, umieszczanie

na nich naklejek oraz tabliczek informacyjnych powinno być wykonywane zgodnie z wymaganiami

określonymi w Kodeksie IMDG lub prawidle 3 załącznika III do Konwencji MARPOL poza

przypadkami dopuszczonymi w § 9.

1.

Dopuszcza się przewóz na statkach ro-ro towarów pomiędzy portami państw stron porozumień

regionalnych zawartych na podstawie rozdziału 7.9 Kodeksu IMDG, w sposób zgodny z

postanowieniami tych porozumień.

2.

Dopuszcza się przewóz na statkach typu ro-ro towarów niebezpiecznych nieodpowiadających

ściśle wymaganiom przepisów kodeksu IMDG, a spełniających przepisy RID, ADR lub ADN

w krótkich podróżach morskich pomiędzy portami państw nadbałtyckich członków WE.

3.

Przewóz, o którym mowa w ust. 2, dopuszcza się w przypadku potwierdzenia na piśmie

przez kapitana statku, że przewóz tych towarów jest bezpieczny, oraz za zgodą właściwego

dyrektora urzędu morskiego.

1.

Na statku przewożącym towary niebezpieczne, na którym nastąpi pożar, rozsyp, rozlew,

zatrucie chemiczne towarem niebezpiecznym lub prawdopodobne jest przedostanie się

do morza towaru niebezpiecznego, załoga statku jest obowiązana postępować odpowiednio

zgodnie z poradnikami EmS i MFAG lub zaleceniami kodeksu IMSBC lub kodeksu CSS.

2.

W razie zdarzenia, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego zagrożenie dla żeglugi innych

statków, linii brzegowej lub środowiska morskiego kapitan statku lub jego armator

w przypadku opuszczenia statku przez załogę jest obowiązany do niezwłocznego przesłania

dyrektorowi urzędu morskiego właściwemu dla miejsca zdarzenia, wszelkimi dostępnymi

środkami łączności, szczegółowych informacji o wypadku, dotyczących w szczególności

pozycji, miejsca i czasu wypadku, rodzaju awarii i rodzaju oczekiwanej pomocy.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.