Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobu i trybu określania dochodów osób fizycznych w drodze oszacowania oraz sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania osób fizycznych w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych

W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 10 września 2009 r. w sprawie sposobu i trybu

określania dochodów osób fizycznych w drodze oszacowania oraz sposobu i trybu eliminowania

podwójnego opodatkowania osób fizycznych w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych

(Dz. U. Nr 160, poz. 1267) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 2 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 i 8 w brzmieniu

„

7)

procedurze trójstronnej - oznacza to procedurę wzajemnego porozumiewania się prowadzoną

przez co najmniej trzy państwa;

8)

uczestniku - oznacza to ministra właściwego do spraw finansów publicznych, który w

ramach procedury trójstronnej zawiera wiążące porozumienie w celu wyeliminowania podwójnego

opodatkowania w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych.

”

;

2)

w § 3

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W celu oszacowania dochodu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie metody,

o których mowa w § 12-18, z zachowaniem zasad określonych w rozdziałach 2, 5 i 5a.

Oszacowany w ten sposób dochód uznaje się za wartość rynkową.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Przy wyborze metody, o której mowa w ust. 2, organy podatkowe oraz organy kontroli

skarbowej uwzględniają w szczególności

1)

przebieg transakcji, w tym funkcje, jakie wykonują dane podmioty w porównywanych transakcjach,

biorąc pod uwagę angażowane przez nie aktywa, obejmujące również dobra materialne

i niematerialne niezaliczone do aktywów, kapitał ludzki oraz ponoszone ryzyka;

2)

dostępność wiarygodnych informacji, niezbędnych do zastosowania wybranej metody, w

szczególności dotyczących porównywalnych transakcji lub podmiotów;

3)

porównywalność transakcji lub podmiotów, która powinna odpowiadać zasadom określonym

w rozdziale 2.

”

;

3)

w § 6

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Określenie dochodu podmiotu powiązanego w drodze oszacowania poprzedza przeprowadzenie

przez organy podatkowe i organy kontroli skarbowej analizy warunków ustalonych pomiędzy

podmiotami powiązanymi oraz badanie zgodności tych warunków z warunkami, które ustaliłyby

między sobą niezależne podmioty, lub warunkami, które ustaliłby dany podmiot z podmiotem

niezależnym w porównywalnych okolicznościach sprawy, zwanej dalej „analizą porównywalności”.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przy dokonywaniu analizy porównywalności należy uwzględnić czynniki porównywalności,

w szczególności

1)

cechy charakterystyczne dóbr, usług lub innych świadczeń;

2)

przebieg transakcji, w tym funkcje, jakie wykonują podmioty w porównywanych transakcjach,

biorąc pod uwagę angażowane przez nie aktywa, kapitał ludzki oraz ponoszone ryzyka;

3)

warunki transakcji określone w umowie lub porozumieniu, lub innym dowodzie dokumentującym

te warunki;

4)

warunki ekonomiczne występujące w czasie i miejscu, w których dokonano transakcji;

5)

strategię gospodarczą.

”

,

c)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Przeprowadzenie analizy porównywalności składa się w szczególności z następujących

etapów

1)

ogólnej analizy informacji dotyczących podatnika i jego otoczenia gospodarczego;

2)

analizy warunków ustalonych lub narzuconych pomiędzy podmiotami powiązanymi, w szczególności

na podstawie wykonywanych przez nie funkcji, angażowanych aktywów i ponoszonych ryzyk,

w wyniku której należy zidentyfikować czynniki ekonomicznie istotne w badanych okolicznościach

sprawy, z uwzględnieniem ust. 3;

3)

sprawdzenia, czy istnieje możliwość porównania warunków ustalonych lub narzuconych

pomiędzy podmiotami powiązanymi z warunkami stosowanymi przez dany podmiot z podmiotami

niezależnymi;

4)

identyfikacji i weryfikacji porównywalnych warunków ustalanych przez podmioty niezależne;

5)

wyboru metody najbardziej właściwej w danych okolicznościach sprawy z uwzględnieniem

zasad określonych w § 3 ust. 2a, a następnie określenia konieczności stosowania wskaźnika

zyskowności i wybór jego rodzaju odpowiedniego dla wybranej metody;

6)

identyfikacji danych porównawczych dla wybranej metody na podstawie czynników ekonomicznie

istotnych, o których mowa w pkt 2, oraz określenia konieczności dokonania poprawek,

o których mowa w ust. 2;

7)

analizy uzyskanych danych porównawczych.

”

;

4)

w § 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przy przeprowadzaniu analizy porównywalności przedmiotów transakcji należy uwzględnić

różnice cech charakterystycznych dóbr, usług lub innych świadczeń, które są przedmiotem

porównywanych transakcji, w zakresie, w jakim te cechy mogą mieć wpływ na wartość

rynkową przedmiotów transakcji oraz stosowaną metodę.

”

;

5)

w § 10 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

czas trwania transakcji, w szczególności istnienie cyklu ekonomicznego, biznesowego

lub cyklu życia produktu.

”

;

6)

w § 11 w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

wprowadzanie na rynek innowacyjnych produktów lub usług.

”

;

7)

w § 12 uchyla się ust. 3;

8)

w § 17

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Łączne zyski, o których mowa w ust. 1, określa się przy zastosowaniu wspólnego standardu

rachunkowości i wspólnej waluty, jeżeli podmioty powiązane, dla których ten zysk jest

wyznaczany, stosują wspólny standard rachunkowości i prowadzą księgi rachunkowe we

wspólnej walucie. W przeciwnym przypadku łączne zyski określa się przez zastosowanie

jednego ze standardów rachunkowości oraz jednej z walut stosowanych przez podmioty

powiązane.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Podziału zysków, o których mowa w ust. 1, dokonuje się przez określenie przychodów

uzyskanych przez każdy z podmiotów powiązanych oraz poniesionych kosztów związanych

z daną (danymi) transakcją (transakcjami). W przypadku gdy koszty związane z transakcją

(transakcjami) przekraczają związaną z nią (nimi) sumę przychodów, podziałowi podlega

strata.

”

;

9)

§ 22 otrzymuje brzmienie

„

§ 22.

Jeżeli jeden podmiot powiązany z drugim lub z wieloma podmiotami podejmuje badania

na zlecenie tego drugiego podmiotu lub podmiotów, w celu określenia przychodów tych

podmiotów uzyskanych w związku z taką (takimi) transakcją (transakcjami), należy przypisać

ewentualne korzyści z uzyskanych wyników badań tym podmiotom lub wyłącznie jednemu

z tych podmiotów. Przypisanie tych korzyści następuje z zachowaniem zasad przewidzianych

w rozdziale 2.

”

;

10)

po § 22 dodaje się § 22a w brzmieniu

„

§ 22a.

1.

Jeżeli podmiot powiązany przedstawi organom podatkowym lub organom kontroli skarbowej

opis transakcji dotyczącej usług o niskiej wartości dodanej, organy te dokonują badania,

o którym mowa w § 19, w pierwszej kolejności na podstawie przedstawionego opisu.

2.

Przez usługi o niskiej wartości dodanej, o których mowa w ust. 1, rozumie się usługi

o charakterze rutynowym, wspomagające działalność główną usługobiorcy, ogólnie bądź

łatwo dostępne, które nie przyczyniają się do powstania dużej wartości dodanej dla

usługodawcy lub usługobiorcy.

3.

Opis transakcji dotyczącej usług o niskiej wartości dodanej, o którym mowa w ust.

1, powinien obejmować w szczególności

1)

wskazanie rodzaju świadczonej usługi wraz z uzasadnieniem zakwalifikowania usługi

jako usługi o niskiej wartości, o której mowa w ust. 2;

2)

potwierdzenie, że usługa została wykonana, oraz szczegółowe wyjaśnienie dotyczące

racjonalności nabycia usług, w tym uzyskanych lub oczekiwanych korzyści;

3)

opis i uzasadnienie sposobu świadczenia usług;

4)

wykaz wydatków ponoszonych przez podmioty powiązane, związanych ze świadczonymi usługami,

wraz z ich opisem i analizą;

5)

wykaz wydatków akcjonariusza;

6)

opis klucza podziału kosztów;

7)

katalog usług na żądanie wraz z ich opisem;

8)

wskazanie sposobu kalkulacji wynagrodzenia należnego za świadczone usługi oraz jego

wysokości wraz z uzasadnieniem dla zastosowanej metody i sposobu jej stosowania;

9)

dokumentację możliwą do przedstawienia.

4.

Do wydatków związanych z wykonywanymi usługami o niskiej wartości dodanej zalicza

się koszty bezpośrednio i pośrednio związane ze świadczoną usługą, z wyłączeniem wydatków

akcjonariusza.

5.

Przez wydatki akcjonariusza rozumie się wydatki ponoszone przez podmiot posiadający

udziały (akcje) w drugim podmiocie powiązanym, które przynoszą korzyści wyłącznie

podmiotowi posiadającemu udziały (akcje) w drugim podmiocie powiązanym.

6.

Sposób podziału kosztów ponoszonych przez podmioty powiązane w związku ze świadczonymi

usługami o niskiej wartości dodanej zastosowany w ramach tych usług powinien być analizowany

przy uwzględnieniu warunków, jakie ustaliłyby pomiędzy sobą podmioty niezależne.

7.

Określa się

1)

przykładowy katalog usług o niskiej wartości dodanej, stanowiący załącznik nr 1 do

rozporządzenia;

2)

przykładowy katalog wydatków akcjonariusza, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia.

”

;

11)

po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu

„

Rozdział 5a

Restrukturyzacja działalności

§ 23a.

1.

Organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej badają zgodność warunków ustalonych

lub narzuconych w ramach restrukturyzacji działalności pomiędzy podmiotami powiązanymi

z warunkami, jakie ustaliłyby pomiędzy sobą podmioty niezależne.

2.

Przez restrukturyzację działalności, o której mowa w ust. 1, rozumie się przeniesienie

pomiędzy podmiotami powiązanymi istotnych ekonomicznie funkcji lub aktywów, lub ryzyk.

3.

W toku badania, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić przyczyny gospodarcze dokonania

restrukturyzacji działalności, oczekiwane korzyści z restrukturyzacji, w tym efekt

synergii, oraz opcje realistycznie dostępne dla podmiotów powiązanych uczestniczących

w restrukturyzacji.

4.

Organy podatkowe i organy kontroli skarbowej uznają prawidłowość przypisania podmiotowi

powiązanemu ekonomicznie istotnego ryzyka wyłącznie wtedy, jeżeli zostanie wykazana

zdolność podmiotu do podejmowania decyzji w zakresie zarządzania tym ryzykiem lub

zdolność finansowa do poniesienia obciążeń w przypadku materializacji tego ryzyka.

5.

Organy podatkowe i organy kontroli skarbowej sprawdzają prawidłowość ustalenia prawa

do wynagrodzenia podmiotu powiązanego oraz wartości wynagrodzenia podmiotu powiązanego

w przypadku restrukturyzacji działalności, biorąc pod uwagę w szczególności opcje

realistycznie dostępne dla podmiotów uczestniczących w tej restrukturyzacji.

”

;

12)

w § 25 dodaje się ust. 16-19 w brzmieniu

„

16.

Przepisy ust. 1-12 stosuje się odpowiednio w przypadku procedur trójstronnych, wszczętych

na podstawie Konwencji, o której mowa w ust. 1.

17.

Przepisy ust. 9-12 stosuje się odpowiednio w przypadku procedur trójstronnych, wszczętych

na podstawie Konwencji, o której mowa w ust. 1, do których minister właściwy do spraw

finansów publicznych przystąpił jako uczestnik.

18.

Przepisy ust. 3-8 oraz ust. 11 i 12 stosuje się odpowiednio w przypadku procedur trójstronnych,

wszczętych na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

19.

Przepisy ust. 11 i 12 stosuje się odpowiednio w przypadku procedur trójstronnych,

wszczętych na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, do których minister

właściwy do spraw finansów publicznych przystąpił jako uczestnik.

”

;

13)

dodaje się załączniki nr 1 i 2 w brzmieniu określonym odpowiednio w załącznikach nr

1 i 2 do niniejszego rozporządzenia.

W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

stosuje się przepisy dotychczasowe.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Jeżeli jeden podmiot powiązany z drugim lub z wieloma podmiotami podejmuje badania

na zlecenie tego drugiego podmiotu lub podmiotów, w celu określenia przychodów tych

podmiotów uzyskanych w związku z taką (takimi) transakcją (transakcjami), należy przypisać

ewentualne korzyści z uzyskanych wyników badań tym podmiotom lub wyłącznie jednemu

z tych podmiotów. Przypisanie tych korzyści następuje z zachowaniem zasad przewidzianych

w rozdziale 2.

1.

Jeżeli podmiot powiązany przedstawi organom podatkowym lub organom kontroli skarbowej

opis transakcji dotyczącej usług o niskiej wartości dodanej, organy te dokonują badania,

o którym mowa w § 19, w pierwszej kolejności na podstawie przedstawionego opisu.

2.

Przez usługi o niskiej wartości dodanej, o których mowa w ust. 1, rozumie się usługi

o charakterze rutynowym, wspomagające działalność główną usługobiorcy, ogólnie bądź

łatwo dostępne, które nie przyczyniają się do powstania dużej wartości dodanej dla

usługodawcy lub usługobiorcy.

3.

Opis transakcji dotyczącej usług o niskiej wartości dodanej, o którym mowa w ust.

1, powinien obejmować w szczególności

1)

wskazanie rodzaju świadczonej usługi wraz z uzasadnieniem zakwalifikowania usługi

jako usługi o niskiej wartości, o której mowa w ust. 2;

2)

potwierdzenie, że usługa została wykonana, oraz szczegółowe wyjaśnienie dotyczące

racjonalności nabycia usług, w tym uzyskanych lub oczekiwanych korzyści;

3)

opis i uzasadnienie sposobu świadczenia usług;

4)

wykaz wydatków ponoszonych przez podmioty powiązane, związanych ze świadczonymi usługami,

wraz z ich opisem i analizą;

5)

wykaz wydatków akcjonariusza;

6)

opis klucza podziału kosztów;

7)

katalog usług na żądanie wraz z ich opisem;

8)

wskazanie sposobu kalkulacji wynagrodzenia należnego za świadczone usługi oraz jego

wysokości wraz z uzasadnieniem dla zastosowanej metody i sposobu jej stosowania;

9)

dokumentację możliwą do przedstawienia.

4.

Do wydatków związanych z wykonywanymi usługami o niskiej wartości dodanej zalicza

się koszty bezpośrednio i pośrednio związane ze świadczoną usługą, z wyłączeniem wydatków

akcjonariusza.

5.

Przez wydatki akcjonariusza rozumie się wydatki ponoszone przez podmiot posiadający

udziały (akcje) w drugim podmiocie powiązanym, które przynoszą korzyści wyłącznie

podmiotowi posiadającemu udziały (akcje) w drugim podmiocie powiązanym.

6.

Sposób podziału kosztów ponoszonych przez podmioty powiązane w związku ze świadczonymi

usługami o niskiej wartości dodanej zastosowany w ramach tych usług powinien być analizowany

przy uwzględnieniu warunków, jakie ustaliłyby pomiędzy sobą podmioty niezależne.

7.

Określa się

1)

przykładowy katalog usług o niskiej wartości dodanej, stanowiący załącznik nr 1 do

rozporządzenia;

2)

przykładowy katalog wydatków akcjonariusza, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia.

1.

Organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej badają zgodność warunków ustalonych

lub narzuconych w ramach restrukturyzacji działalności pomiędzy podmiotami powiązanymi

z warunkami, jakie ustaliłyby pomiędzy sobą podmioty niezależne.

2.

Przez restrukturyzację działalności, o której mowa w ust. 1, rozumie się przeniesienie

pomiędzy podmiotami powiązanymi istotnych ekonomicznie funkcji lub aktywów, lub ryzyk.

3.

W toku badania, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić przyczyny gospodarcze dokonania

restrukturyzacji działalności, oczekiwane korzyści z restrukturyzacji, w tym efekt

synergii, oraz opcje realistycznie dostępne dla podmiotów powiązanych uczestniczących

w restrukturyzacji.

4.

Organy podatkowe i organy kontroli skarbowej uznają prawidłowość przypisania podmiotowi

powiązanemu ekonomicznie istotnego ryzyka wyłącznie wtedy, jeżeli zostanie wykazana

zdolność podmiotu do podejmowania decyzji w zakresie zarządzania tym ryzykiem lub

zdolność finansowa do poniesienia obciążeń w przypadku materializacji tego ryzyka.

5.

Organy podatkowe i organy kontroli skarbowej sprawdzają prawidłowość ustalenia prawa

do wynagrodzenia podmiotu powiązanego oraz wartości wynagrodzenia podmiotu powiązanego

w przypadku restrukturyzacji działalności, biorąc pod uwagę w szczególności opcje

realistycznie dostępne dla podmiotów uczestniczących w tej restrukturyzacji.