Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 kwietnia 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zbiórkach publicznych

Wszelkie publiczne zbieranie ofiar w gotówce lub w naturze na pewien z góry określony

cel wymaga uprzedniego pozwolenia władzy.

1.

Pozwoleń na przeprowadzenie zbiórki udzielają, w drodze decyzji administracyjnej

1)

wójt, burmistrz (prezydent miasta) - jeżeli zbiórka ma być przeprowadzona na obszarze

gminy lub jego części;

2)

starosta - jeżeli zbiórka ma być przeprowadzona na obszarze powiatu lub jego części

obejmującej więcej niż jedną gminę;

3)

marszałek województwa - jeżeli zbiórka ma być przeprowadzona na obszarze województwa

lub jego części obejmującej więcej niż jeden powiat;

4

minister właściwy do spraw administracji publicznej - jeżeli zbiórka ma być przeprowadzona

na obszarze obejmującym więcej niż jedno województwo oraz w przypadku, gdy zebrane

ofiary mają być zużyte poza granicą państwa.

2.

(uchylony).

Dekret niniejszy wchodzi w życie w 14 dni po dniu ogłoszenia.

1.

Pozwolenie na zbiórkę publiczną może być udzielone tylko wówczas, gdy cel zbiórki

nie jest przeciwny prawu oraz ze stanowiska interesu publicznego jest godny poparcia.

2.

Za takie cele uważa się przede wszystkim cele: religijne, państwowe, oświatowe, zdrowotne,

kulturalno-społeczne i społeczno-opiekuńcze.

3.

Zbiórki publiczne, urządzane w interesie osobistym, są wzbronione.

4.

(uchylony).

Pozwolenie na zbiórkę publiczną może być udzielone jedynie stowarzyszeniom i organizacjom,

posiadającym osobowość prawną, albo komitetom, organizowanym dla przeprowadzenia określonego

celu. Cel zbiórki winien być zgodny ze statutem stowarzyszenia lub organizacji, bądź

z aktem organizacyjnym komitetu.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

sposoby przeprowadzania zbiórek publicznych i zakres kontroli nad ich przeprowadzaniem,

uwzględniając zwłaszcza potrzebę zapewnienia odpowiedniego bezpieczeństwa zbieranych

ofiar. Rozporządzenie określi w szczególności formy prowadzenia zbiórek publicznych,

miejsca ich prowadzenia, niezbędne dane, jakie powinien zawierać plan przeprowadzania

zbiórki, sposoby sporządzania dokumentacji dotyczącej przebiegu akcji zbiórkowej,

wymogi, jakim powinna odpowiadać legitymacja osoby przeprowadzającej zbiórkę publiczną,

oraz niezbędne informacje, jakie powinno zawierać publiczne ogłoszenie wyników zbiórki.

1.

W pozwoleniu winien być określony czas, w którym zbiórka ma być przeprowadzona.

2.

W pozwoleniu mogą być wymienione warunki co do sposobu przeprowadzenia zbiórki.

1.

Zbiórki publiczne mogą być przeprowadzane jedynie przez członków tej instytucji (art.

4), która pozwolenie otrzymała, lub przez członków instytucji, mających cele pokrewne,

albo przez osoby, przez te instytucje imiennie zaproszone.

1a

Osobami przeprowadzającymi zbiórkę jako członkowie instytucji, o których mowa w art.

4, lub jako osoby imiennie zaproszone przez te instytucje mogą być również

1)

małoletni powyżej 16 roku życia;

2)

inni małoletni, jeżeli przeprowadzają zbiórkę na rzecz organizacji pożytku publicznego

w rozumieniu przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, pod nadzorem

osób pełnoletnich odrębnie upoważnionych do tego przez tę organizację.

2.

Osoby, organizujące lub przeprowadzające zbiórkę, nie mogą za swe czynności otrzymywać

wynagrodzenia.

1

Władza, która udzieliła pozwolenia, może w każdym czasie sama lub przez podległe sobie

władze i organa informować się o stanie akcji zbiórkowej w szczególności przez wgląd

w akta, księgi oraz dokumenty kasowe, przeprowadzać rewizję kasy, żądać ustnych i

pisemnych wyjaśnień oraz wysyłać swoich delegatów na posiedzenia instytucji. Instytucje

te winny zawiadamiać władzę przynajmniej na 24 godziny naprzód o posiedzeniach, na

których mają być omawiane sprawy zużytkowania zebranych ofiar.

2.

(uchylony).

3

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do instytucji, które zostały powołane do życia na

mocy specjalnych ustaw, przewidujących kontrolę władz nad tymi organizacjami.

Wynik zbiórki i sposób zużytkowania zebranych ofiar powinien być podany do wiadomości

organu, który udzielił pozwolenia, oraz ogłoszony w terminie 1 miesiąca w prasie,

w rozumieniu przepisów Prawa prasowego, o zasięgu obejmującym co najmniej obszar, na którym zbiórka została przeprowadzona.

1.

Władza, która pozwolenie wydała, może je cofnąć w każdym czasie, jeżeli zbiórka przeprowadzana

jest niezgodnie z postanowieniami niniejszej ustawy, lub jeżeli ujawnione zostanie,

że dalsze prowadzenie zbiórki może zagrażać bezpieczeństwu, spokojowi lub porządkowi

publicznemu, albo jeśli władza stwierdzi (art. 8), że ofiary, uzyskiwane ze zbiórki,

nie są przeznaczane na właściwy cel.

2.

W przypadku, przewidzianym w ust. 1, władza może jednocześnie zarządzić przekazanie

zebranych ofiar na cele humanitarne jednej z instytucji społeczno-opiekuńczych lub

oświatowych.

(uchylony).

(uchylony).

Ustawa niniejsza nie ma zastosowania

a

do zbierania ofiar na cele religijne, kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą,

naukową, oświatową i wychowawczą oraz utrzymanie duchownych i członków zakonów, jeżeli

odbywają się w obrębie terenów kościelnych, kaplic oraz w miejscach i okolicznościach

zwyczajowo przyjętych w danej okolicy i w sposób tradycyjnie ustalony,

b)

do zbiórek, przeprowadzanych w drodze loterii pieniężnych lub fantowych, jeżeli zbiórki

te nie są przeprowadzane w miejscach publicznych,

c)

do zbiórek, przeprowadzanych w lokalach prywatnych wśród grona osób znajomych osobiście

przeprowadzającym zbiórkę,

d)

do zbiórek wśród młodzieży szkolnej w lokalach szkolnych, odbywających się na podstawie

pozwolenia władz szkolnych,

e)

do zbiórek koleżeńskich w lokalach urzędów publicznych na cele godne poparcia, odbywających

się na podstawie pozwolenia przełożonego urzędu.

(uchylony).

1.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie trzydziestego dnia po dniu ogłoszenia

2.

Równocześnie tracą moc wszelkie dotychczasowe przepisy o zbiórkach publicznych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 i

4, art. 6-14, art. 16-19 oraz art. 22 i 23, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2004 r.

Postępowania administracyjne wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

na podstawie ustawy z dnia 15 marca 1933 r. o zbiórkach publicznych

(Dz. U. Nr 22, poz. 162, z późn. zm. i niezakończone do tego dnia decyzją ostateczną toczą się według przepisów dotychczasowych,

z tym że kompetencje ministra właściwego do spraw wewnętrznych przechodzą na ministra

właściwego do spraw administracji publicznej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 33 ust.

2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1972 r.