Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 czerwca 2013 r. w sprawie celi zabezpieczającej i izby izolacyjnej

Rozporządzenie określa

1)

warunki, jakim powinna odpowiadać cela zabezpieczająca oraz izba izolacyjna, w tym

ich budowę i wyposażenie, minimalną powierzchnię pomieszczeń cel i izb oraz warunki

lokalizacji tych pomieszczeń;

2)

okres przechowywania, sposób archiwizowania lub brakowania dokumentacji dotyczącej

osób umieszczonych w celi zabezpieczającej oraz izbie izolacyjnej, a także formy tej

dokumentacji;

3)

warunki oraz organizację umieszczania osób w celi zabezpieczającej oraz izbie izolacyjnej.

1.

Cela zabezpieczająca jest pomieszczeniem wentylowanym, oświetlonym i ogrzewanym, znajdującym

się na terenie zakładu karnego lub aresztu śledczego.

2.

Cela zabezpieczająca powinna być urządzona w sposób uniemożliwiający dokonanie osobie

w niej umieszczonej samouszkodzenia.

3.

Cela zabezpieczająca składa się z

1)

pomieszczenia dźwiękochłonnego o powierzchni nie mniejszej niż 4 m

2)

przedsionka.

4.

Pomieszczenie dźwiękochłonne jest objęte monitorowaniem przez wewnętrzny system urządzeń

rejestrujących.

5.

Pomieszczenie dźwiękochłonne jest wyposażone w bezpieczną instalację przyzywową oraz

sprzęt służący do monitorowania i oświetlenia, zabezpieczony przed dostępem osoby

umieszczonej w celi zabezpieczającej.

6.

Wejście do pomieszczenia dźwiękochłonnego jest zabezpieczone drzwiami typu więziennego

z wizjerem oraz izolacją dźwiękową.

7.

Przedsionek jest wyposażony w trwale mocowane: stół, taboret, umywalkę i toaletę.

Cela zabezpieczająca powinna znajdować się, w miarę możliwości, w pobliżu miejsca

pełnienia służby funkcjonariusza dokonującego kontroli zachowania osoby umieszczonej

w celi zabezpieczającej.

1.

Przed umieszczeniem w celi zabezpieczającej osobę pozbawioną wolności poddaje się

kontroli osobistej w celu odebrania tej osobie przedmiotów, które mogłyby być niebezpieczne

dla życia lub zdrowia tej osoby lub innych osób.

2.

Do utrzymania higieny i spożycia posiłków osoba umieszczana w celi zabezpieczającej,

na czas wykonania tych czynności, otrzymuje niezbędne przedmioty osobistego użytku.

3.

Osoba umieszczana w celi zabezpieczającej, na czas pobytu w tej celi, otrzymuje niezbędną

odzież i bieliznę oraz pantofle, będące własnością zakładu karnego lub aresztu śledczego,

a na czas określony w porządku wewnętrznym na sen - materac, koc, poduszkę i prześcieradło.

4.

Osobie umieszczanej w celi zabezpieczającej należy zapewnić korzystanie z posiłków

oraz możliwość zaspokajania potrzeb fizjologicznych.

1.

Dokumentację dotyczącą umieszczenia osoby pozbawionej wolności i jej pobytu w celi

zabezpieczającej stanowią notatka oraz nośnik zawierający zapis z urządzeń rejestrujących.

2.

Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, stanowi materiał archiwalny w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2011 r. Nr 123, poz. 698 i Nr 171, poz. 1016), zwanej dalej „ustawą”, i jest przechowywana w archiwach zakładowych jednostek organizacyjnych

Służby Więziennej do czasu przekazania jej do archiwów państwowych, o których mowa

w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy. Okres przechowywania, sposób archiwizowania lub brakowania

dokumentacji dotyczącej osób umieszczonych w celi zabezpieczającej określają przepisy

wydane na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy.

1.

Izba izolacyjna jest pomieszczeniem wentylowanym, ogrzewanym i oświetlonym, o powierzchni

co najmniej 4 m

2.

Izba izolacyjna jest wyposażona w trwale przymocowane do podłogi: stół, krzesło i

łóżko.

3.

Izba izolacyjna powinna być urządzona w sposób uniemożliwiający dokonanie przez nieletniego

samouszkodzenia.

4.

Izba izolacyjna jest objęta monitorowaniem przez wewnętrzny system urządzeń rejestrujących.

5.

Sprzęt służący do monitorowania i oświetlenia izby izolacyjnej jest zabezpieczony

przed dostępem nieletniego umieszczonego w tej izbie.

Izba izolacyjna powinna znajdować się, w miarę możliwości, w pobliżu miejsca pełnienia

służby przez pracownika dokonującego kontroli zachowania nieletniego umieszczonego

w izbie izolacyjnej.

W izbie izolacyjnej nieletnich umieszcza się pojedynczo.

1.

Przed umieszczeniem w izbie izolacyjnej należy nieletniemu odebrać przedmioty, które

mogą być niebezpieczne dla życia lub zdrowia nieletniego lub innych osób, w szczególności

przedmioty o ostrych krawędziach, okulary, pas, szelki, sznurowadła i zapałki.

2.

Do utrzymania higieny i spożycia posiłków nieletni, na czas wykonania tych czynności,

otrzymuje niezbędne przedmioty osobistego użytku.

3.

Nieletniemu umieszczonemu w izbie izolacyjnej należy zapewnić korzystanie z posiłków

oraz możliwość zaspokajania potrzeb fizjologicznych.

1.

Dokumentację dotyczącą umieszczenia nieletniego oraz jego pobytu w izbie izolacyjnej

stanowią notatka oraz nośnik zawierający zapis z urządzeń rejestrujących, które dołącza

się do akt osobowych nieletniego.

2.

Dokumentację, o której mowa w ust. 1, stanowiącą materiały archiwalne w rozumieniu

art. 1 ustawy, przechowuje się w zakładzie poprawczym lub schronisku dla nieletnich

do czasu przekazania jej do archiwów państwowych, o których mowa w art. 22 ust. 1

pkt 1 ustawy.

3.

Dokumentację, o której mowa w ust. 1, niestanowiącą materiału archiwalnego, zwaną

dalej „dokumentacją niearchiwalną”, przechowuje się w archiwum zakładu poprawczego

lub schroniska dla nieletnich przez okres przechowywania określony w jednolitym rzeczowym

wykazie akt.

1.

Dokumentacja niearchiwalna, po upływie okresu jej przechowywania określonego w jednolitym

rzeczowym wykazie akt, podlega brakowaniu.

2.

Brakowanie dokumentacji niearchiwalnej polega na ocenie jej przydatności do celów

praktycznych, wydzieleniu dokumentacji nieprzydatnej i przekazaniu jej do zniszczenia.

3.

Brakowania dokumentacji niearchiwalnej dokonuje się nie wcześniej niż po dniu 1 stycznia

roku następującego po roku, w którym upływa okres jej przechowywania.

4.

Wybrakowanie dokumentacji niearchiwalnej odnotowuje się we właściwych urządzeniach

ewidencyjnych.

5.

Dokumenty dotyczące wybrakowania dokumentacji niearchiwalnej są przechowywane odrębnie

i stanowią materiał archiwalny.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 czerwca 2013 r.