Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie szczegółowego sposobu wyrobu fermentowanych napojów winiarskich oraz metod analiz tych napojów do celów urzędowej kontroli w zakresie jakości handlowej

1.

Wyrób fermentowanych napojów winiarskich określonych w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich,

obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina oprócz zabiegów dopuszczonych na podstawie art. 14 tej ustawy może obejmować następujące

czynności technologiczne

1)

napowietrzanie;

2)

dodawanie czystego tlenu;

3)

barbotaż przy użyciu argonu albo azotu;

4)

obróbkę cieplną;

5)

odwirowywanie oraz filtrację przeprowadzaną przy użyciu ziemi okrzemkowej, celulozy

lub innego obojętnego czynnika filtrującego, albo bez użycia czynnika filtrującego,

w taki sposób, aby w wyrobie gotowym nie pozostały jego resztki;

6)

sulfitację albo desulfitację przeprowadzoną przy użyciu metod fizycznych;

7)

obróbkę przy użyciu węgla drzewnego;

8)

oczyszczanie;

9)

leżakowanie lub stabilizację;

10)

kupażowanie;

11)

usuwanie alkoholu przy użyciu metod fizycznych;

12)

rozlew.

2.

Do wyrobu fermentowanych napojów winiarskich innych niż określone w art. 3 pkt 1 lit. b i c ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów

winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina nie stosuje się wina owocowego markowego oraz miodu pitnego markowego.

3.

Macerację stosowaną podczas wyrobu nalewu, używanego do wyrobu nalewki na winie owocowym,

aromatyzowanej nalewki na winie owocowym, nalewki na winie z soku winogronowego, aromatyzowanej

nalewki na winie z soku winogronowego, przeprowadza się w następujący sposób

1)

owoce inne niż winogrona, świeże lub utrwalone metodami fizykochemicznymi, całe lub

rozdrobnione, lub miód zalewa się alkoholem rektyfikowanym, destylatem owocowym lub

destylatem miodowym, z możliwością dodania cukru, przy czym ilość owoców lub miodu

użyta do wytworzenia nalewu nie może być mniejsza niż 0,3 kilograma w przeliczeniu

na 1 litr alkoholu etylowego 100% użytego do sporządzenia nalewu;

2)

zioła lub przyprawy korzenne zalewa się alkoholem rektyfikowanym, destylatem owocowym

lub destylatem miodowym, z możliwością dodania cukru, z tym że ilość ziół lub przypraw

korzennych użytą do wytworzenia nalewu można zastosować na zasadzie quantum satis.

1.

Do sporządzania nastawów na fermentowane napoje winiarskie z udziałem soków owocowych

stosuje się

1)

moszcze owocowe otrzymane w wyniku tłoczenia z jednego gatunku owoców, całych lub

rozdrobnionych, o rzeczywistej zawartości alkoholu nie wyższej niż 1% objętościowy

lub

2)

soki owocowe o rzeczywistej zawartości alkoholu nie wyższej niż 1% objętościowy, lub

3)

zagęszczone soki owocowe.

2.

Soki owocowe lub zagęszczone soki owocowe używane do sporządzenia nastawów mogą być

rozcieńczane wodą w takiej ilości, która nie spowoduje przekroczenia minimalnej zawartości

ekstraktu ogólnego dla danych moszczów owocowych, które są określone w załączniku

nr 1 do rozporządzenia.

3.

Moszcze owocowe, soki owocowe i zagęszczone soki owocowe używane do sporządzenia nastawów

1)

nie są dosładzane i zakwaszane;

2)

mogą być utrwalane przy użyciu metod fizycznych lub przez dodanie dwutlenku siarki.

4.

Rodzaje owoców i roślin, z których uzyskuje się moszcze owocowe, oraz oznaczana refraktometrycznie

minimalna zawartość ekstraktu ogólnego w uzyskanym moszczu owocowym są określone w

załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Do sporządzania nastawów na fermentowane napoje winiarskie można zastosować

1)

dodatki do żywności, które są dopuszczone do wyrobu tych napojów, wymienione w załączniku

II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia

2008 r. w sprawie dodatków do żywności

(Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1333/2008”;

2)

bentonit;

3)

chlorki magnezu;

4)

chlorowodory tiaminy w ilości nieprzekraczającej 0,6 miligrama na litr, w przeliczeniu

na tiaminę;

5)

enzymy amylolityczne;

6)

enzymy pektynolityczne;

7)

fosforany amonu lub ortofosforany dwuamonu w ilości nieprzekraczającej 0,4 grama na

litr;

8)

preparaty uzyskane ze ścian komórkowych drożdży w ilości nieprzekraczającej 40 gramów

na hektolitr;

9)

siarczany amonu w ilości nieprzekraczającej 0,3 grama na litr.

Do oczyszczania fermentowanych napojów winiarskich można zastosować następujące substancje

1)

albuminy jaja kurzego lub albuminy mleka;

2)

bentonit;

3)

chitosan;

4)

dwutlenek krzemu w postaci żelu lub układu koloidalnego;

5)

enzymy amylolityczne;

6)

enzymy pektynolityczne;

7)

fityniany;

8)

karuk;

9)

kazeinę lub kazeinian potasu;

10)

poliwinylopolipirolidon (PVPP) w ilości nieprzekraczającej 80 gramów na hektolitr;

11)

taninę;

12)

węgiel drzewny;

13)

żelatynę spożywczą;

14)

żelazocyjanek potasu, w taki sposób aby oczyszczony fermentowany napój winiarski zawierał

jedynie śladowe ilości żelaza i nie zawierał cyjanków.

1.

Do zakwaszania albo odkwaszania fermentowanych napojów winiarskich można zastosować

dodatki do żywności, które są dopuszczone do wyrobu tych napojów, wymienione w załączniku

II do rozporządzenia nr 1333/2008.

2.

Do odkwaszania fermentowanych napojów winiarskich można zastosować bakterie fermentacji

mlekowej.

Podczas leżakowania lub stabilizacji fermentowanych napojów winiarskich można zastosować

1)

dodatki do żywności, które są dopuszczone do wyrobu tych napojów, wymienione w załączniku

II do rozporządzenia nr 1333/2008;

2)

betaglukanazynę;

3)

tianinę;

4)

wiórki z drewna drzew liściastych.

Przed rozlewem lub podczas rozlewu fermentowanych napojów winiarskich można zastosować

dodatki do żywności, które są dopuszczone do wyrobu tych napojów, wymienione w załączniku

II do rozporządzenia nr 1333/2008.

1.

Analizę fermentowanych napojów winiarskich do celów urzędowej kontroli w zakresie

jakości handlowej przeprowadza się przy użyciu następujących metod

1)

oznaczania gęstości w temperaturze 20°C, która jest określona w załączniku nr 2 do

rozporządzenia;

2)

oznaczania zawartości alkoholu w procentach objętościowych, która jest określona w

załączniku nr 3 do rozporządzenia;

3)

oznaczania zawartości ekstraktu ogólnego, która jest określona w załączniku nr 4 do

rozporządzenia;

4)

oznaczania zawartości cukrów redukujących oraz cukrów redukujących po inwersji, które

są określone w załączniku nr 5 do rozporządzenia;

5)

oznaczania zawartości popiołu, która jest określona w załączniku nr 6 do rozporządzenia;

6)

oznaczania kwasowości ogólnej, która jest określona w załączniku nr 7 do rozporządzenia;

7)

oznaczania kwasowości lotnej, która jest określona w załączniku nr 8 do rozporządzenia.

2.

Analizę, o której mowa w ust. 1, można również przeprowadzić przy użyciu metod innych

niż wymienione w ust. 1, pod warunkiem że uzyskane wyniki zapewniają porównywalną

powtarzalność i odtwarzalność wyników analiz, przy czym za ostateczne uznaje się wyniki

uzyskane z analizy przeprowadzonej przy użyciu metod określonych w ust. 1.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2013 r.