Umowa międzynarodowa Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Marokańskim o przekazywaniu osób skazanych, podpisana w Rabacie dnia 30 czerwca 2008 r.

W rozumieniu niniejszej Umowy

1.

„Państwo skazania” oznacza państwo, w którym skazano osobę, która może być lub została

przekazana,

2.

„Państwo wykonania” oznacza państwo, do którego skazany może być lub został przekazany

w celu odbycia kary,

3.

„orzeczenie” oznacza jakąkolwiek decyzję sądową o skazaniu,

4.

„skazanie” oznacza jakąkolwiek karę lub środek polegający na pozbawieniu wolności

orzeczone przez organ sądowy na czas określony lub nieokreślony za popełnienie przestępstwa,

5.

„skazany” oznacza osobę skazaną prawomocnie na terytorium jednej ze Stron.

1.

Skazany na terytorium jednej ze Stron może być, zgodnie z postanowieniami niniejszej

Umowy, przekazany na terytorium drugiej Strony w celu odbycia w tym państwie orzeczonej

kary.

2.

Państwo skazania powinno poinformować skazanego, w odniesieniu do którego może mieć

zastosowanie niniejsza Umowa, o wynikającej z tej Umowy możliwości przekazania do

własnego państwa w celu odbycia kary.

Niniejsza Umowa ma zastosowanie, jeżeli spełnione są następujące warunki

1.

działanie lub zaniechanie stanowiące podstawę skazania stanowi przestępstwo w rozumieniu

prawa Państwa wykonania lub stanowiłoby przestępstwo, w wypadku popełnienia na jego

terytorium,

2.

skazany jest obywatelem Państwa wykonania,

3.

orzeczenie jest prawomocne i wykonalne,

4.

skazany dobrowolnie i z pełną świadomością skutków prawnych wyraża zgodę na przekazanie;

jeżeli skazany nie jest zdolny ze względu na wiek lub stan fizyczny lub psychiczny

do wyrażenia zgody, wyraża ją jego przedstawiciel prawny,

5.

w chwili otrzymania wniosku o przekazanie okres kary pozostałej do odbycia wynosi

co najmniej 9 miesięcy. W wyjątkowych wypadkach Strony mogą uzgodnić przekazanie również

wtedy, gdy okres kary pozostałej do odbycia jest krótszy niż 9 miesięcy,

6.

Państwo skazania i Państwo wykonania wyrażają zgodę na przekazanie.

1.

Przekazanie skazanego nie nastąpi, jeżeli

a.

Strona wezwana uzna, że przekazanie naruszałoby jej porządek publiczny, suwerenność

lub bezpieczeństwo,

b.

nastąpiło przedawnienie według prawa Państwa wykonania.

2.

Przekazanie skazanego może nie nastąpić, jeżeli

a.

skazany nie wywiązał się z obowiązku zapłaty grzywien, kar pieniężnych, odszkodowań,

kosztów sądowych lub innych należności związanych ze skazaniem,

b.

wniosek dotyczy skazania za czyny prawomocnie osądzone w Państwie wykonania,

c.

skazany jest również obywatelem Państwa skazania,

d.

czyny będące podstawą skazania są ścigane w Państwie wykonania,

e.

właściwy organ Państwa wykonania podejmie prawomocną decyzję o odstąpieniu od ścigania

lub prawomocną decyzję o umorzeniu postępowania za te same czyny.

1.

Wnioski kieruje się przez ministra sprawiedliwości Strony wzywającej do ministra sprawiedliwości

Strony wezwanej. Odpowiedzi powinny być przekazywane jak najszybciej w tym samym trybie.

2.

Strona wezwana powinna niezwłocznie zawiadomić Stronę wzywającą o wyrażeniu zgody

na przekazanie lub jej odmowie.

3.

Odmowa przekazania wymaga uzasadnienia.

1.

Wniosek o przekazanie może złożyć Państwo skazania lub Państwo wykonania.

2.

Wniosek sporządza się na piśmie. Zawiera on określenie tożsamości skazanego, jego

obywatelstwa, miejsca zamieszkania oraz pobytu.

3.

Skazany lub jego przedstawiciel prawny może wystąpić z prośbą do jednej ze Stron o

złożenie wniosku.

1.

Państwo wykonania, na poparcie swego wniosku lub w odpowiedzi na wniosek Państwa skazania,

powinno mu przekazać następujące dokumenty

a.

dokument lub oświadczenie stwierdzające, że skazany jest obywatelem tego państwa,

b.

treść przepisów prawnych Państwa wykonania, z których wynika, że działanie lub zaniechanie,

stanowiące podstawę skazania w Państwie skazania stanowią przestępstwo w rozumieniu

prawa Państwa wykonania lub stanowiłyby takie przestępstwo w wypadku popełnienia na

jego terytorium,

c.

treść przepisów prawnych Państwa wykonania dotyczących warunków wykonania kary.

2.

Państwo skazania, na poparcie swego wniosku lub w odpowiedzi na wniosek Państwa wykonania,

powinno mu przekazać następujące dokumenty

a.

uwierzytelniony odpis orzeczenia wraz ze stwierdzeniem prawomocności i wykonalności

oraz tekst przepisów prawnych, które zastosowano,

b.

informację określającą okres kary, datę rozpoczęcia jej wykonywania z uwzględnieniem

ewentualnego aresztu tymczasowego i o wszelkich innych okolicznościach dotyczących

wykonywania kary,

c.

oświadczenie odebrane przez właściwy organ zawierające zgodę skazanego lub jego przedstawiciela

prawnego,

d.

wszelkie przydatne informacje o warunkach wykonywania kary w Państwie skazania.

3.

Zarówno Państwo skazania jak i Państwo wykonania mogą żądać nadesłania dokumentów

lub przydatnych informacji przed wystąpieniem z wnioskiem o przekazanie lub przed

podjęciem decyzji o wyrażeniu zgody lub odmowie.

4.

Skazany powinien zostać poinformowany o przebiegu jego sprawy oraz o wszelkich decyzjach

podjętych przez którąkolwiek ze Stron w zakresie wniosku o przekazanie.

Państwo wykonania informuje Państwo skazania o wykonywaniu kary

1.

gdy uzna karę za wykonaną,

2.

gdy skazany zbiegł przed wykonaniem kary, lub

3.

gdy Państwo skazania zażąda specjalnego sprawozdania,

Dokumenty przekazywane w trybie mniejszej Umowy są zwolnione od legalizacji.

Wnioski oraz inne dokumenty przesyłane na podstawie niniejszej Umowy wymagają tłumaczenia

na język francuski.

1.

Państwo wykonania zapewnia konwój skazanego.

2.

Koszty przekazania, w tym konwoju, ponosi Państwo wykonania, chyba, że obie Strony

uzgodnią inaczej.

3.

Koszty powstałe wyłącznie na terytorium Państwa skazania ponosi to państwo.

4.

Państwo wykonania może jednak podjąć działania mające na celu odzyskanie od skazanego

wszystkich lub części kosztów związanych z jego przekazaniem.

1.

Przejęcie skazanego przez organy Państwa wykonania powoduje zaprzestanie wykonywania

kary w Państwie skazania. Jeżeli skazany po przekazaniu uchyla się od odbycia kary

i opuszcza terytorium Państwa wykonania, Państwo skazania odzyskuje prawo do wykonania

tej części kary, którą powinien on odbyć w Państwie wykonania.

2.

Państwo skazania nie może wykonać kary, jeżeli Państwo wykonania uzna ją za odbytą.

1.

Z zastrzeżeniem ustępu 2, Państwo wykonania jest związane ustaleniami stanu faktycznego

oraz rodzajem i wymiarem kary, zawartymi w orzeczeniu skazującym.

2.

Jeżeli wymiar kary jest niezgodny z ustawodawstwem Państwa wykonania, Państwo wykonania

może dostosować karę do kary lub środka przewidzianego przez jego prawo za przestępstwo

tego samego rodzaju. Kara lub środek powinny możliwie najbardziej odpowiadać swoim

rodzajem karze wymierzonej w orzeczeniu do wykonania. Nie może ono zaostrzać kary

wymierzonej w Państwie skazania, ze względu na rodzaj lub wymiar, ani przekraczać

górnej granicy zagrożenia przewidzianej przez prawo Państwa wykonania.

3.

Z zastrzeżeniem artykułów 16 i 17 niniejszej Umowy do wykonania kary w Państwie wykonania

stosuje się prawo tego państwa. Jedynie to państwo jest właściwe do podejmowania decyzji

dotyczących warunków wykonywania kary. Państwo wykonania uwzględnia na poczet kary

całkowity okres pozbawienia wolności skazanego w Państwie skazania.

Skazany, który został przekazany zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy nie może

być ponownie ścigany lub aresztowany w Państwie wykonania za przestępstwo, za które

orzeczono karę w Państwie skazania, stanowiące podstawę przekazania.

1.

Państwo skazania niezwłocznie zawiadamia Państwo wykonania o wszelkich decyzjach lub

środkach podjętych na jego terytorium i kończących wykonywanie kary.

2.

Państwo wykonania powinno zaprzestać wykonywania kary niezwłocznie po zawiadomieniu

go przez Państwo skazania o wydaniu orzeczenia pozbawiającego karę wykonalności.

Każda ze Stron może zastosować ułaskawienie, amnestię lub zamienić karę na inną, zgodnie

ze swoją konstytucją lub innymi przepisami.

Państwo skazania jest wyłącznie właściwe w przedmiocie dopuszczalności postępowania

zmierzającego do zmiany orzeczenia.

Niniejsza Umowa ma zastosowanie do wykonywania orzeczeń wydanych zarówno przed jak

i po jej wejściu w życie.

1.

Jeżeli obie Strony uznają to za celowe mogą dokonać wymiany poglądów dotyczących stosowania

niniejszej Umowy. Mogą one również wnosić o przeprowadzenie spotkania ekspertów reprezentujących

ministerstwa sprawiedliwości obu Stron.

2.

Spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy będą rozstrzygane w

drodze rokowań między obydwoma Stronami.

1.

Niniejsza Umowa będzie stosowana tymczasowo od chwili jej podpisania.

2.

Niniejsza Umowa wejdzie w życie w chwili otrzymania ostatniej notyfikacji o zakończeniu

procedury przewidzianej przez konstytucję każdej ze Stron.

3.

Niniejsza Umowa zawarta jest na czas nieokreślony.

1.

Każda ze Stron może w każdej chwili wypowiedzieć niniejszą Umowę w drodze notyfikacji

drugiej Stronie.

2.

Wypowiedzenie wywołuje skutki po upływie trzech miesięcy od daty otrzymania notyfikacji.

3.

Jednakże niniejsza Umowa będzie nadal stosowana do wykonywania kar osób przekazanych

zgodnie z tą Umową zanim wypowiedzenie wywoła skutki.