Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach

Publiczne przedszkola i oddziały przedszkolne zorganizowane w szkołach podstawowych,

zwane dalej „przedszkolami”, szkoły i placówki udzielają uczniom uczęszczającym do

przedszkoli, szkół i placówek, ich rodzicom oraz nauczycielom pomocy psychologiczno-pedagogicznej

i organizują tę pomoc na zasadach określonych w rozporządzeniu.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

ustawie - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty;

2)

placówce - należy przez to rozumieć placówkę, o której mowa w art. 2 pkt 3, 3a, 5

i 7 ustawy.

1.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana uczniowi w przedszkolu, szkole i placówce

polega na rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych

ucznia oraz rozpoznawaniu indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia, wynikających

w szczególności

1)

z niepełnosprawności;

2)

z niedostosowania społecznego;

3)

z zagrożenia niedostosowaniem społecznym;

4)

ze szczególnych uzdolnień;

5)

ze specyficznych trudności w uczeniu się;

6)

z zaburzeń komunikacji językowej;

7)

z choroby przewlekłej;

8)

z sytuacji kryzysowych lub traumatycznych;

9)

z niepowodzeń edukacyjnych;

10)

z zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem

spędzania czasu wolnego i kontaktami środowiskowymi;

11)

z trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska

edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.

2.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana w przedszkolu, szkole i placówce rodzicom

uczniów i nauczycielom polega na wspieraniu rodziców i nauczycieli w rozwiązywaniu

problemów wychowawczych i dydaktycznych oraz rozwijaniu ich umiejętności wychowawczych

w celu zwiększania efektywności pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla uczniów.

Korzystanie z pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolu, szkole i placówce

jest dobrowolne i nieodpłatne.

1.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczną organizuje dyrektor przedszkola, szkoły i placówki.

2.

Pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolu, szkole i placówce udzielają uczniom

nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych oraz specjaliści wykonujący w przedszkolu,

szkole i placówce zadania z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w szczególności

psycholodzy, pedagodzy, logopedzi, doradcy zawodowi i terapeuci pedagogiczni, zwani

dalej „specjalistami”.

3.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest organizowana i udzielana we współpracy z

1)

rodzicami uczniów;

2)

poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi, zwanymi

dalej „poradniami”;

3)

placówkami doskonalenia nauczycieli;

4)

innymi przedszkolami, szkołami i placówkami;

5)

organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami działającymi na rzecz rodziny,

dzieci i młodzieży.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna w przedszkolu, szkole i placówce jest udzielana

z inicjatywy

1)

ucznia;

2)

rodziców ucznia;

3)

dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki;

4)

nauczyciela, wychowawcy grupy wychowawczej lub specjalisty, prowadzących zajęcia z

uczniem;

5)

pielęgniarki środowiska nauczania i wychowania lub higienistki szkolnej;

6)

poradni;

7)

asystenta edukacji romskiej;

8)

pomocy nauczyciela;

9)

pracownika socjalnego;

10)

asystenta rodziny;

11)

kuratora sądowego.

1.

W szkole pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie bieżącej pracy

z uczniem oraz w formie

1)

klas terapeutycznych;

2)

zajęć rozwijających uzdolnienia;

3)

zajęć dydaktyczno-wyrównawczych;

4)

zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, socjoterapeutycznych

oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;

5)

zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu oraz planowaniem kształcenia

i kariery zawodowej - w przypadku uczniów gimnazjum i szkół ponadgimnazjalnych;

6)

warsztatów;

7)

porad i konsultacji.

2.

W przedszkolu i placówce pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie

bieżącej pracy z uczniem oraz w formie

1)

zajęć rozwijających uzdolnienia;

2)

zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, socjoterapeutycznych

oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;

3)

porad i konsultacji.

3.

W szkołach dla dorosłych pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie

bieżącej pracy ze słuchaczem oraz w formie

1)

zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu oraz planowaniem kształcenia

i kariery zawodowej;

2)

porad i konsultacji;

3)

warsztatów i szkoleń.

4.

W przedszkolu, szkole i placówce pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana

rodzicom uczniów i nauczycielom w formie porad, konsultacji, warsztatów i szkoleń.

1.

Klasy terapeutyczne organizuje się dla uczniów wykazujących jednorodne lub sprzężone

zaburzenia, wymagających dostosowania organizacji i procesu nauczania do ich specjalnych

potrzeb edukacyjnych oraz długotrwałej pomocy specjalistycznej.

2.

Klas terapeutycznych nie organizuje się w szkołach specjalnych.

3.

Zajęcia w klasach terapeutycznych prowadzą nauczyciele właściwych zajęć edukacyjnych.

4.

Nauczanie w klasach terapeutycznych jest prowadzone według realizowanych w danej szkole

programów nauczania, z dostosowaniem metod i form ich realizacji do indywidualnych

potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów.

5.

Liczba uczniów w klasie terapeutycznej nie może przekraczać 15.

6.

Klasy terapeutyczne organizuje się z początkiem roku szkolnego.

7.

Do klas terapeutycznych, za zgodą organu prowadzącego szkołę, w ramach posiadanych

środków, mogą uczęszczać uczniowie innej szkoły, z uwzględnieniem przepisów art. 17

ust. 2-3a ustawy.

8.

Objęcie ucznia nauką w klasie terapeutycznej wymaga opinii poradni, z której wynika

potrzeba objęcia ucznia pomocą w tej formie.

Zajęcia rozwijające uzdolnienia organizuje się dla uczniów szczególnie uzdolnionych

oraz prowadzi się przy wykorzystaniu aktywnych metod pracy. Liczba uczestników zajęć

nie może przekraczać 8.

Zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze organizuje się dla uczniów mających trudności w nauce,

w szczególności w spełnianiu wymagań edukacyjnych wynikających z podstawy programowej

kształcenia ogólnego dla danego etapu edukacyjnego. Liczba uczestników zajęć nie może

przekraczać 8.

Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne organizuje się dla uczniów z zaburzeniami i odchyleniami

rozwojowymi lub specyficznymi trudnościami w uczeniu się. Liczba uczestników zajęć

nie może przekraczać 5.

Zajęcia logopedyczne organizuje się dla uczniów z zaburzeniami mowy, które powodują

zaburzenia komunikacji językowej oraz utrudniają naukę. Liczba uczestników zajęć nie

może przekraczać 4.

Zajęcia socjoterapeutyczne oraz inne zajęcia o charakterze terapeutycznym organizuje

się dla uczniów z dysfunkcjami i zaburzeniami utrudniającymi funkcjonowanie społeczne.

Liczba uczestników zajęć nie może przekraczać 10.

1.

Godzina zajęć rozwijających uzdolnienia i zajęć dydaktyczno-wyrównawczych trwa 45

minut, a godzina zajęć specjalistycznych - 60 minut.

2.

W uzasadnionych przypadkach dopuszcza się prowadzenie zajęć specjalistycznych w czasie

krótszym niż 60 minut, z zachowaniem ustalonego dla ucznia łącznego tygodniowego czasu

tych zajęć.

Zajęcia rozwijające uzdolnienia, zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze oraz zajęcia specjalistyczne

prowadzą nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych i specjaliści posiadający kwalifikacje

odpowiednie do rodzaju prowadzonych zajęć.

Nauka ucznia w klasie terapeutycznej oraz udział ucznia w zajęciach dydaktyczno-wyrównawczych

i zajęciach specjalistycznych trwa do czasu zlikwidowania opóźnień w uzyskaniu osiągnięć

edukacyjnych wynikających z podstawy programowej kształcenia ogólnego dla danego etapu

edukacyjnego lub złagodzenia albo wyeliminowania zaburzeń stanowiących powód objęcia

ucznia daną formą pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Zajęcia związane z wyborem kierunku kształcenia i zawodu oraz z planowaniem kształcenia

i kariery zawodowej organizuje się w celu wspomagania odpowiednio uczniów lub słuchaczy

w podejmowaniu decyzji edukacyjnych i zawodowych, przy wykorzystaniu aktywnych metod

pracy. Zajęcia prowadzą nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych i specjaliści.

Porady, konsultacje, warsztaty i szkolenia prowadzą nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych

i specjaliści.

1.

Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych oraz specjaliści w przedszkolu, szkole

i placówce rozpoznają odpowiednio indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz

indywidualne możliwości psychofizyczne uczniów, w tym ich zainteresowania i uzdolnienia.

2.

Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych oraz specjaliści w przedszkolu, szkole

i placówce prowadzą w szczególności

1)

w przedszkolu - obserwację pedagogiczną zakończoną analizą i oceną gotowości dziecka

do podjęcia nauki w szkole (diagnoza przedszkolna);

2)

w szkole - obserwację pedagogiczną, w trakcie bieżącej pracy z uczniami, mającą na

celu rozpoznanie u uczniów

a)

trudności w uczeniu się, w tym - w przypadku uczniów klas I-III szkoły podstawowej

- ryzyka wystąpienia specyficznych trudności w uczeniu się, lub

b)

szczególnych uzdolnień;

3)

w gimnazjum i szkole ponadgimnazjalnej - doradztwo edukacyjno-zawodowe.

3.

W przypadku stwierdzenia, że uczeń ze względu na potrzeby rozwojowe lub edukacyjne

oraz możliwości psychofizyczne wymaga objęcia pomocą psychologiczno-pedagogiczną,

odpowiednio nauczyciel, wychowawca grupy wychowawczej lub specjalista niezwłocznie

udzielają uczniowi tej pomocy w trakcie bieżącej pracy z uczniem i informują o tym

1)

w przypadku szkoły i placówki, w której funkcjonuje szkoła - wychowawcę klasy;

2)

w przypadku przedszkola i placówki, w której nie funkcjonuje szkoła - dyrektora przedszkola

lub placówki.

4.

Wychowawca klasy lub dyrektor przedszkola lub placówki, o których mowa w ust. 3, informuje

innych nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych lub specjalistów o potrzebie objęcia

ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną w trakcie ich bieżącej pracy z uczniem -

jeżeli stwierdzi taką potrzebę.

5.

W przypadku stwierdzenia przez wychowawcę klasy lub dyrektora przedszkola lub placówki,

o której mowa w art. 2 pkt 5 ustawy, że konieczne jest objęcie ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną

w formach, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1-5, ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1,

odpowiednio wychowawca klasy lub dyrektor przedszkola lub placówki, o której mowa

w art. 2 pkt 5 ustawy, planują i koordynują udzielanie uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

w tym ustalają formy udzielania tej pomocy, okres ich udzielania oraz wymiar godzin,

w którym poszczególne formy będą realizowane. Podczas planowania i koordynowania udzielania

uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej uwzględnia się wymiar godzin ustalony

dla poszczególnych form udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej, o

którym mowa w ust. 6.

6.

Wymiar godzin poszczególnych form udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 2-5, ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1, dyrektor

przedszkola, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 5 ustawy, ustala, biorąc

pod uwagę wszystkie godziny, które w danym roku szkolnym mogą być przeznaczone na

realizację tych form.

7.

Wychowawca klasy lub dyrektor przedszkola lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt

5 ustawy, planując udzielanie uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej, współpracują

z rodzicami ucznia lub pełnoletnim uczniem oraz - w zależności od potrzeb - z innymi

nauczycielami, wychowawcami grup wychowawczych i specjalistami, prowadzącymi zajęcia

z uczniem, poradnią lub innymi osobami, o których mowa w § 6.

8.

W przypadku gdy uczeń był objęty pomocą psychologiczno-pedagogiczną w przedszkolu,

szkole lub placówce, o której mowa w art. 2 pkt 5 ustawy, odpowiednio wychowawca klasy

lub dyrektor przedszkola lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 5 ustawy, planując

udzielanie uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej, uwzględnia wnioski dotyczące

dalszej pracy z uczniem, zawarte w dokumentacji prowadzonej zgodnie z przepisami wydanymi

na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 5 ustawy.

9.

Dyrektor przedszkola, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 5 ustawy, może

wyznaczyć inną niż wymieniona w ust. 5 osobę, której zadaniem będzie planowanie i

koordynowanie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej uczniom w przedszkolu,

szkole lub placówce.

10.

Przepisy ust. 3-9 stosuje się odpowiednio do uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie

indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego, orzeczenie o potrzebie

indywidualnego nauczania lub opinię poradni, z tym że przy planowaniu udzielania uczniom

pomocy psychologiczno-pedagogicznej uwzględnienia się także zalecenia zawarte w orzeczeniach

lub opiniach.

11.

Przepisy ust. 3-9 stosuje się odpowiednio do słuchaczy szkół dla dorosłych.

1.

W przypadku ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego planowanie

i koordynowanie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolu, szkole

i placówce, o której mowa w art. 2 pkt 5 ustawy, w tym ustalenie dla ucznia form udzielania

tej pomocy, a w przypadku form, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 1-5 i ust. 2 pkt 1

i 2 - także okres ich udzielania oraz wymiar godzin, w którym poszczególne formy będą

realizowane, jest zadaniem zespołu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie

art. 71b ust. 7 pkt 2 i 3 ustawy. Podczas planowania i koordynowania udzielania uczniowi

pomocy psychologiczno-pedagogicznej uwzględnia się wymiar godzin ustalony dla poszczególnych

form udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej, o którym mowa w ust.

2.

2.

Wymiar godzin poszczególnych form udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 2-5 i ust. 2 pkt 1 i 2, dyrektor przedszkola, szkoły

lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 5 ustawy, ustala, biorąc pod uwagę wszystkie

godziny, które w danym roku szkolnym mogą być przeznaczone na realizację tych form.

3.

Formy i okres udzielania uczniowi, o którym mowa w ust. 1, pomocy psychologiczno-pedagogicznej

oraz wymiar godzin, w którym poszczególne formy pomocy będą realizowane, są uwzględniane

w indywidualnym programie edukacyjno-terapeutycznym, opracowanym dla ucznia zgodnie

z przepisami wydanymi na podstawie art. 71b ust. 7 pkt 2 i 3 ustawy.

1.

Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych i specjaliści udzielający uczniom pomocy

psychologiczno-pedagogicznej prowadzą dokumentację zgodnie z przepisami wydanymi na

podstawie art. 22 ust. 2 pkt 5 ustawy.

2.

W przypadku uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego nauczyciele,

wychowawcy grup wychowawczych i specjaliści udzielający uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej

uwzględniają w indywidualnym programie edukacyjno-terapeutycznym, opracowanym dla

ucznia zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 71b ust. 7 pkt 2 i 3 ustawy,

wnioski dotyczące dalszej pracy z uczniem, zawarte w dokumentacji prowadzonej zgodnie

z przepisami wydanymi na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 5 ustawy.

1.

O potrzebie objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną informuje się rodziców

ucznia albo pełnoletniego ucznia.

2.

O ustalonych dla ucznia formach, okresie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej

oraz wymiarze godzin, w którym poszczególne formy pomocy będą realizowane, dyrektor

przedszkola, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 5 ustawy, niezwłocznie

informuje pisemnie, w sposób przyjęty w danym przedszkolu, szkole lub placówce, rodziców

ucznia albo pełnoletniego ucznia.

Do zadań pedagoga i psychologa w przedszkolu, szkole i placówce należy w szczególności

1)

prowadzenie badań i działań diagnostycznych uczniów, w tym diagnozowanie indywidualnych

potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów w celu

określenia przyczyn niepowodzeń edukacyjnych oraz wspierania mocnych stron uczniów;

2)

diagnozowanie sytuacji wychowawczych w przedszkolu, szkole lub placówce w celu rozwiązywania

problemów wychowawczych oraz wspierania rozwoju uczniów;

3)

udzielanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej w formach odpowiednich do rozpoznanych

potrzeb;

4)

podejmowanie działań z zakresu profilaktyki uzależnień i innych problemów dzieci i

młodzieży;

5)

minimalizowanie skutków zaburzeń rozwojowych, zapobieganie zaburzeniom zachowania

oraz inicjowanie różnych form pomocy w środowisku szkolnym i pozaszkolnym uczniów;

6)

inicjowanie i prowadzenie działań mediacyjnych i interwencyjnych w sytuacjach kryzysowych;

7)

pomoc rodzicom i nauczycielom w rozpoznawaniu i rozwijaniu indywidualnych możliwości,

predyspozycji i uzdolnień uczniów;

8)

wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w udzielaniu

pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Do zadań logopedy w przedszkolu, szkole i placówce należy w szczególności

1)

diagnozowanie logopedyczne, w tym prowadzenie badań przesiewowych w celu ustalenia

stanu mowy uczniów;

2)

prowadzenie zajęć logopedycznych oraz porad i konsultacji dla uczniów i rodziców w

zakresie stymulacji rozwoju mowy uczniów i eliminowania jej zaburzeń;

3)

podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających powstawaniu zaburzeń komunikacji

językowej we współpracy z rodzicami uczniów;

4)

wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w udzielaniu

pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

1.

Do zadań doradcy zawodowego należy w szczególności

1)

systematyczne diagnozowanie zapotrzebowania uczniów na informacje edukacyjne i zawodowe

oraz pomoc w planowaniu kształcenia i kariery zawodowej;

2)

gromadzenie, aktualizacja i udostępnianie informacji edukacyjnych i zawodowych właściwych

dla danego poziomu kształcenia;

3)

prowadzenie zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu oraz planowaniem

kształcenia i kariery zawodowej;

4)

koordynowanie działalności informacyjno-doradczej prowadzonej przez szkołę i placówkę;

5)

współpraca z innymi nauczycielami w tworzeniu i zapewnieniu ciągłości działań w zakresie

doradztwa edukacyjno-zawodowego;

6)

wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w udzielaniu

pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

2.

W przypadku braku doradcy zawodowego w szkole lub placówce, dyrektor szkoły lub placówki

wyznacza nauczyciela, wychowawcę grupy wychowawczej lub specjalistę planującego i

realizującego zadania z zakresu doradztwa edukacyjno-zawodowego.

Do zadań terapeuty pedagogicznego należy w szczególności

1)

prowadzenie badań i działań diagnostycznych uczniów z zaburzeniami i odchyleniami

rozwojowymi lub specyficznymi trudnościami w uczeniu się;

2)

prowadzenie zajęć korekcyjno-kompensacyjnych oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;

3)

podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających niepowodzeniom edukacyjnym uczniów,

we współpracy z rodzicami uczniów;

4)

wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w udzielaniu

pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Wsparcie merytoryczne dla nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów

udzielających pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolu, szkole i placówce

zapewniają poradnie oraz placówki doskonalenia nauczycieli.

Uczniom, dla których opracowano plany działań wspierających na podstawie rozporządzenia

wymienionego w § 30, pomoc psychologiczno-pedagogiczna może być udzielana na podstawie

tych planów do końca okresu, na jaki zostały opracowane.

Do końca roku szkolnego 2012/2013 oryginał karty indywidualnych potrzeb ucznia założonej

dla ucznia przed dniem wejścia w życie rozporządzenia przekazuje się rodzicom ucznia

lub pełnoletniemu uczniowi. W dokumentacji badań i czynności uzupełniających, o której

mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 5 ustawy, pozostaje kopia

karty.

Traci moc rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie zasad

udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach,

szkołach i placówkach

(Dz. U. Nr 228, poz. 1487).

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.