Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 4 marca 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie przydziału broni palnej oraz jej magazynowania, przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego

Rozporządzenie określa

1)

wykaz wyodrębnionych komórek organizacyjnych, w których pełniący służbę funkcjonariusze

celni, wykonujący czynności związane z właściwą realizacją zadań, określonych w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, zwanej dalej „ustawą”, mają prawo użycia broni palnej;

2)

kryteria i tryb przydziału broni palnej i normy uzbrojenia oraz sposób jej magazynowania,

przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 marca 2012 r.

Ilekroć w rozporządzeniu użyto określenia „funkcjonariusz”, należy przez to rozumieć

uprawnionego do użycia broni palnej funkcjonariusza celnego

1)

wykonującego czynności związane z realizacją zadań określonych w art. 2 ust. 1 pkt

4-6 ustawy, pełniącego służbę w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych, o których

mowa w § 3, lub

2)

upoważnionego przez Szefa Służby Celnej do wykonywania zadań określonych w art. 2

ust. 1 pkt 4-6 ustawy.

Wykaz wyodrębnionych komórek organizacyjnych, w których pełniący służbę funkcjonariusze

mają prawo użycia broni palnej, określa załącznik do rozporządzenia.

Broń palna może być przydzielona funkcjonariuszowi, który

1)

pełni służbę stałą;

2)

uzyskał pozytywny wynik badań psychologicznego i psychofizjologicznego, o których

mowa w art. 102 ust. 1 ustawy;

3)

odbył szkolenia w zakresie

a)

budowy i działania broni palnej,

b)

zasad użycia broni palnej,

c)

zasad noszenia broni palnej oraz jej przechowywania,

d)

postępowania w przypadku użycia broni palnej

- udokumentowane zaświadczeniem o ich pozytywnym ukończeniu.

Przydziału funkcjonariuszowi broni palnej, na wniosek kierownika komórki organizacyjnej,

w której funkcjonariusz pełni służbę, dokonuje

1)

Szef Służby Celnej - w przypadku funkcjonariusza pełniącego służbę w urzędzie obsługującym

ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

2)

dyrektor izby celnej - w przypadku funkcjonariusza pełniącego służbę w urzędzie w

rozumieniu art. 24 ust. 1 ustawy.

Funkcjonariuszowi może być przydzielone uzbrojenie

1)

podstawowe, obejmujące broń palną krótką - 1 sztuka wraz z amunicją i oporządzeniem

przewidzianym dla danej broni;

2)

dodatkowe, obejmujące broń palną długą - 1 sztuka wraz z amunicją i oporządzeniem

przewidzianym dla danej broni.

Za normatyw amunicji na jeden egzemplarz broni palnej, w zależności od jej rodzaju,

przyjmuje się ilość amunicji do pełnego załadowania dwóch magazynków.

1.

Funkcjonariusz posiadający broń palną jest obowiązany do

1)

zabezpieczenia broni palnej przed utratą;

2)

niezwłocznego rozładowania broni palnej po ustaniu przyczyn jej przeładowania (nie

dotyczy rewolwerów);

3)

przestrzegania zasad bezpieczeństwa użytkowania broni palnej;

4)

prowadzenia bieżącej obsługi technicznej broni palnej.

2.

Zabrania się funkcjonariuszowi posiadającemu broń palną

1)

wynoszenia broni palnej poza obiekty służbowe, w celach niezwiązanych z wykonywaniem

obowiązków służbowych, z zastrzeżeniem § 13 ust. 1 pkt 1;

2)

noszenia broni palnej w stanie niezabezpieczonym;

3)

udostępniania broni palnej innym osobom, z wyjątkiem broni przeznaczonej do szkolenia

innych funkcjonariuszy.

Broń palną i amunicję przechowuje się w pomieszczeniu, zwanym dalej „magazynem broni”,

z zastrzeżeniem § 13 ust. 1.

1.

Magazyn broni może być umiejscowiony w siedzibie organu Służby Celnej albo w innych

obiektach użytkowanych przez Służbę Celną.

2.

Organ Służby Celnej w uzgodnieniu, w formie porozumienia, z innymi jednostkami organizacyjnymi

podlegającymi ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych albo innemu organowi

może korzystać z magazynu broni prowadzonego przez te jednostki.

Magazyn broni, z zastrzeżeniem § 10 ust. 2, powinien

1)

być zorganizowany w sposób umożliwiający dostęp do niego wyłącznie upoważnionym funkcjonariuszom;

2)

znajdować się w budynku murowanym, będącym pod całodobową uzbrojoną ochroną lub wyposażonym

w urządzenia sygnalizacyjne (alarmowe) połączone z najbliższą uzbrojoną formacją,

w której pełniony jest całodobowy dyżur;

3)

posiadać drzwi wyposażone w co najmniej dwa zamki, w tym jeden atestowany, lub drzwi

metalowe antywłamaniowe atestowane;

4)

posiadać okna wyposażone w co najmniej jedno z następujących zabezpieczeń: krata,

siatka, żaluzja antywłamaniowa lub szyby o podwyższonej odporności na przebicie i

rozbicie, w pomieszczeniach zlokalizowanych na parterze lub ostatnim piętrze;

5)

być wyposażony w szafy metalowe lub sejfy posiadające co najmniej jeden zamek atestowany.

1.

Broń palną przechowuje się wyjętą z futerału, rozładowaną, zabezpieczoną zgodnie z

zaleceniami producenta, z odłączonym magazynkiem, kompletną, czystą i zakonserwowaną.

2.

Amunicję przechowuje się w pudełkach lub pojemnikach, ułożoną w sposób uniemożliwiający

przypadkowe uderzenie w spłonkę naboju. Zabrania się przechowywania amunicji w magazynkach

nabojowych.

1.

W uzasadnionych przypadkach, za pisemną zgodą osoby, która dokonała przydziału broni

funkcjonariuszowi, broń palna krótka i amunicja mogą być przechowywane w

1)

miejscu zamieszkania tego funkcjonariusza;

2)

użytkowanych przez funkcjonariusza szafie metalowej lub sejfie, posiadających co najmniej

jeden zamek atestowany oraz urządzenie sygnalizacyjne (alarmowe) połączone z najbliższą

uzbrojoną formacją, w której pełniony jest całodobowy dyżur.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, funkcjonariusz jest obowiązany przechowywać

broń palną i amunicję w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, funkcjonariusz przed udaniem się na urlop,

leczenie, wyjazd lub w innych okolicznościach powodujących brak nadzoru nad bronią

palną obowiązany jest zdać ją do magazynu.

1.

Warunki przechowywania broni palnej powinny uwzględniać wymagania jej producenta w

zakresie zapewnienia właściwego stanu technicznego.

2.

Broń palna podlega systematycznej konserwacji oraz przeglądom technicznym. W przypadku

stwierdzenia uszkodzenia broni, naprawa może być przeprowadzona wyłącznie przez osobę

do tego uprawnioną.

3.

Dokonywanie przeróbek i napraw broni przez funkcjonariusza we własnym zakresie jest

zabronione.

4.

Osoby, które dokonały przydziału broni palnej funkcjonariuszowi, są obowiązane zapewnić

kontrolę stanu utrzymania i sprawności broni palnej oraz amunicji co najmniej raz

w roku.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia