Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie wyłączenia zastosowania niektórych przepisów ustawy - Prawo lotnicze do niektórych rodzajów statków powietrznych oraz określenia warunków i wymagań dotyczących używania tych statków

1.

Rozporządzenie określa

1)

rodzaje statków powietrznych, które są wyłączone ze stosowania niektórych przepisów

ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze, zwanej dalej „ustawą”, oraz przepisów wydanych na jej podstawie;

2)

szczegółowe warunki i wymagania dotyczące używania objętych rozporządzeniem rodzajów

statków powietrznych.

2.

Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do państwowych statków powietrznych, z zastrzeżeniem

art. 1 ust. 6 ustawy.

1.

Wyłącza się zastosowanie przepisów ustawy w zakresie art. 31, art. 32, rozdziału 2

w dziale III, art. 45, art. 46 ust. 2, art. 48, art. 49, art. 52, art. 53, art. 53c

oraz art. 160 ust. 3 pkt 6, do

1)

następujących rodzajów statków powietrznych

a)

lotni,

b)

paralotni,

c)

motolotni,

d)

modeli latających,

e)

spadochronów, w tym spadochronów ratowniczych,

f)

bezzałogowych statków powietrznych o maksymalnej masie startowej (MTOM) nie większej

niż 25 kg;

2)

statków powietrznych innych niż wymienione w pkt 1 używanych w celach niezwiązanych

z wykonywaniem przewozu lotniczego, o których mowa w lit. e, f, g oraz j załącznika II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

(WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa

cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylającego

dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE

(Dz. Urz. UE L 79 z 19.03.2008, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 216/2008”;

3)

statków powietrznych innych niż wymienione w pkt 1 i 2 wykorzystywanych wyłącznie

na użytek własny, w celach niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej,

o których mowa w lit. c załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 216/2008, o maksymalnej

masie startowej (MTOM) do 495 kg, a dla wiatrakowca o maksymalnej masie startowej

(MTOM) do 560 kg.

2.

Wyłącza się zastosowanie przepisów ustawy do statków powietrznych, których charakterystyka

techniczna uzasadniająca szczególne ich traktowanie oraz przeznaczenie nie pozwala

na zakwalifikowanie do żadnego rodzaju lotnictwa, z wyjątkiem przepisów działu I,

działu II, działu VI oraz art. 212 ustawy.

3.

Wyłącza się zastosowanie do statków powietrznych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przepisów

wydanych na podstawie art. 119 ustawy w zakresie obowiązków związanych z wykonywaniem

lotów w strefie nadgranicznej.

4.

Wyłącza się z obowiązku uzyskania tymczasowego zezwolenia na lot, o którym mowa w

art. 145a ust. 1 ustawy, statki powietrzne, o których mowa w lit. c, e, f, g oraz

j załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 216/2008, zarejestrowane w państwie członkowskim

Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

5.

Wyłącza się zastosowanie do modeli latających oraz bezzałogowych statków powietrznych

o maksymalnej masie startowej (MTOM) nie większej niż 25 kg, używanych wyłącznie w

operacjach w zasięgu wzroku, przepisów wydanych na podstawie art. 121 ust. 6 pkt 1

ustawy oraz przepisów art. 126 ust. 2-5 ustawy, z uwzględnieniem przepisów określonych

w załączniku nr 6 do rozporządzenia.

6.

Wyłącza się zastosowanie do spadochronów, w tym spadochronów ratowniczych, przepisów

art. 105 ust. 1 oraz art. 123 ust. 2 ustawy.

7.

Wyłącza się zastosowanie do statków powietrznych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i

3, przepisów wydanych na podstawie art. 159 ust. 1 ustawy.

8.

Wyłącza się zastosowanie do statków powietrznych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, przepisów

wydanych na podstawie art. 159 ust. 1 ustawy, chyba że przy użyciu tych statków powietrznych

są świadczone usługi lotnicze (operacje lotnicze, w ramach których statek powietrzny

jest wykorzystywany do wykonywania usług specjalnych w zakresie rolnictwa, budownictwa,

fotografii, geodezji, prowadzenia obserwacji i patrolowania, operacji poszukiwawczo-ratowniczych,

reklamy powietrznej lub podobnych). W przypadku świadczenia usług lotniczych załącznik

nr 2 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa

eksploatacji statków powietrznych

(Dz. U. Nr 262, poz. 2609) stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem przepisów określonych w załączniku nr 5

do rozporządzenia.

9.

Wyłącza się z obowiązku powiadamiania Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, o którym

mowa w art. 123 ust. 1d ustawy, statki powietrzne, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit.

a, b oraz d, pod warunkiem że w pokazach lotniczych uczestniczą wyłącznie te statki.

1.

Wyłącza się zastosowanie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2003 r. w sprawie egzaminów

państwowych na licencje lub uprawnienia lotnicze

(Dz. U. Nr 168, poz. 1637) w zakresie

1)

dotyczącym uzgodnienia miejsca egzaminu odpowiednio z użytkownikiem statku powietrznego,

zespołu urządzeń statku powietrznego, innego urządzenia treningowego lub stanowiska

pracy, o których mowa w § 37 tego rozporządzenia,

2)

§ 38 ust. 1 pkt 2 i 3, § 40, § 43 i § 46 tego rozporządzenia

- do statków powietrznych, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1.

2.

Egzaminowany, wykonujący skok spadochronowy lub lot, posiada polisę potwierdzającą

zawarcie ubezpieczenia OC właściwego dla osób eksploatujących statki powietrzne, zgodnie

z zasadami określonymi w załączniku nr 7 do rozporządzenia.

3.

Nadzór instruktorski nad egzaminowanym podczas lotu lub skoku egzaminacyjnego, w zakresie

posiadanych uprawnień instruktorskich, może wykonywać

1)

instruktor działający w podmiocie szkolącym, o którym mowa w art. 95a ust. 1 ustawy,

wpisanym do rejestru podmiotów szkolących na podstawie art. 95a ust. 1 ustawy, w zakresie

którego jest przeprowadzany egzamin, lub

2)

instruktor inny niż określony w pkt 1

- po złożeniu egzaminatorowi pisemnego oświadczenia o podjęciu się tego nadzoru.

4.

Nadzór instruktorski nad egzaminowanym podczas lotu lub skoku egzaminacyjnego, w zakresie

posiadanych uprawnień instruktorskich, może wykonywać także egzaminator.

5.

Nadzór egzaminatora nad kandydatem podczas skoku lub lotu może być wykonywany z ziemi,

a także z powietrza, w sposób umożliwiający obserwację przebiegu egzaminu.

6.

Dopuszcza się wykorzystanie nagrania filmowego do oceny przebiegu egzaminu.

1.

Szczegółowe warunki i wymagania dotyczące używania statków powietrznych są określone

dla

1)

lotni - w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

2)

paralotni - w załączniku nr 2 do rozporządzenia;

3)

motolotni - w załączniku nr 3 do rozporządzenia;

4)

spadochronów - w załączniku nr 4 do rozporządzenia;

5)

ultralekkich statków powietrznych - w załączniku nr 5 do rozporządzenia;

6)

modeli latających oraz bezzałogowych statków powietrznych o maksymalnej masie startowej

(MTOM) nie większej niż 25 kg, używanych wyłącznie w operacjach w zasięgu wzroku -

w załączniku nr 6 do rozporządzenia.

2.

Wymagania dotyczące ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej osób eksploatujących

statki powietrzne, o których mowa w § 2, oraz minimalne wysokości sum gwarancyjnych

tego ubezpieczenia określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.

3.

Sposób prowadzenia ewidencji statków powietrznych określa załącznik nr 8 do rozporządzenia.

4.

Statki powietrzne, o których mowa w lit. e, f oraz g załącznika II do rozporządzenia

(WE) nr 216/2008, mogą być wykorzystane do szkolenia w celu uzyskania świadectwa kwalifikacji

pilota ultralekkiego statku powietrznego oraz mogą być pilotowane przez pilota posiadającego

świadectwo kwalifikacji w zakresie posiadanych uprawnień i wyposażenia statku powietrznego.

1.

Statki powietrzne, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. c, pkt 2 oraz pkt 3, podlegają

obowiązkowi wpisu do ewidencji statków powietrznych, zwanej dalej „ewidencją”, prowadzonej

przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

2.

Statki powietrzne nieobjęte obowiązkiem wpisu do ewidencji, o którym mowa w ust. 1,

mogą zostać na wniosek właściciela wpisane do tej ewidencji.

3.

Każda zmiana danych wpisanych do ewidencji podlega wpisowi do ewidencji.

4.

Właściciel statku powietrznego, wpisanego do ewidencji, zgłasza zmiany danych wpisanych

do ewidencji, w terminie 14 dni od dnia powstania tych zmian.

5.

Wykreślenie statku powietrznego z ewidencji następuje

1)

z urzędu, w przypadku zniszczenia statku powietrznego lub stałej utraty zdolności

do wykonywania lotów;

2)

na wniosek właściciela statku powietrznego.

1.

Statki powietrzne, o których mowa w § 2, mogą startować i lądować również z innego

miejsca niż lotnisko lub lądowisko, jeżeli

1)

pozwalają na to ich właściwości techniczne z uwzględnieniem wymagań dotyczących wymiarów

terenów;

2)

szczegółowe wymagania techniczno-eksploatacyjne, podane w ich instrukcjach użytkowania

w locie, nie stanowią inaczej.

2.

Odpowiedzialność za wybór miejsca, o którym mowa w ust. 1, ponosi dowódca statku powietrznego.

3.

Start lub lądowanie z miejsca, o którym mowa w ust. 1, wykonuje się w sposób niestwarzający

zagrożenia dla osób lub mienia.

Do statków powietrznych, o których mowa w § 2 ust. 1, z zastrzeżeniem § 2 ust. 5,

stosuje się przepisy ruchu lotniczego z uwzględnieniem przepisów zawartych w załącznikach

do rozporządzenia.

1.

Dokumenty, w szczególności karty poświadczenia i orzeczenia zdatności, wydane na podstawie

przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 kwietnia 2005 r. w sprawie wyłączenia

zastosowania niektórych przepisów ustawy - Prawo lotnicze do niektórych rodzajów statków

powietrznych oraz określenia warunków i wymagań dotyczących używania tych statków

(Dz. U. Nr 107, poz. 904 oraz z 2007 r. Nr 197, poz. 1436) zachowują ważność na okres, na jaki zostały wydane, z uwzględnieniem ust. 2 i 3.

2.

Certyfikaty dotyczące projektowania, produkcji i obsługi oraz certyfikaty dotyczące

obsługi statków powietrznych, o których mowa w załącznikach do rozporządzenia, wydane

na podstawie przepisów rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, zachowują ważność na

okres, na jaki zostały wydane.

3.

Do certyfikatów, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy załączników

nr 1-5 do rozporządzenia dotyczące zatwierdzeń producentów lub podmiotów.

Rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po dniu ogłoszenia.