Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 marca 2013 r. w sprawie trybu i sposobu odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz pełniącego służbę lub zatrudnionego w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Obrony Narodowej

Rozporządzenie określa

1)

tryb i sposób odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza będącego żołnierzem

w czynnej służbie wojskowej oraz pełniącego służbę lub zatrudnionego w podmiocie leczniczym

utworzonym przez Ministra Obrony Narodowej, zwanego dalej „lekarzem MON”;

2)

wzory dokumentów potwierdzających realizację programu specjalizacji i jego ukończenie.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

ustawie - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty;

2)

podmiocie leczniczym MON - należy przez to rozumieć podmiot leczniczy utworzony przez

Ministra Obrony Narodowej, wpisany na listę jednostek organizacyjnych, o której mowa

w art. 19f ust. 1 ustawy;

3)

podmiocie leczniczym MSW - należy przez to rozumieć podmiot leczniczy utworzony przez

ministra właściwego do spraw wewnętrznych, wpisany na listę jednostek organizacyjnych,

o której mowa w art. 19f ust. 1 ustawy;

4)

innym podmiocie leczniczym - należy przez to rozumieć inny niż określony w pkt 2 i

3 podmiot leczniczy wpisany na listę jednostek organizacyjnych, o której mowa w art.

19f ust. 1 ustawy.

Wniosek o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego lekarz MON składa do organu, o którym

mowa w art. 16c ust. 1 pkt 2 ustawy

1)

drogą służbową - jeżeli jest żołnierzem w czynnej służbie wojskowej;

2)

za pośrednictwem pracodawcy, po uzyskaniu jego opinii w sprawie przystąpienia do postępowania

kwalifikacyjnego - jeżeli jest zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym przez

Ministra Obrony Narodowej.

1.

Lekarz MON może odbywać szkolenie specjalizacyjne w

1)

podmiocie leczniczym MON;

2)

podmiocie leczniczym MSW;

3)

innym podmiocie leczniczym.

2.

W podmiocie leczniczym MSW albo innym podmiocie leczniczym szkolenie specjalizacyjne

może być odbywane w ramach miejsc szkoleniowych udostępnionych odpowiednio przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych albo wojewodę.

3.

W celu umożliwienia odbywania szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie leczniczym MSW

albo innym podmiocie leczniczym Minister Obrony Narodowej występuje z wnioskiem o

udostępnienie miejsca szkoleniowego odpowiednio do ministra właściwego do spraw wewnętrznych

lub wojewody.

1.

Lekarz MON odbywa szkolenie specjalizacyjne w trybie

1)

przeznaczonym dla lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej;

2)

przeznaczonym dla lekarzy zatrudnionych w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra

Obrony Narodowej.

2.

Lekarz MON będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej może odbywać szkolenie specjalizacyjne

1)

w ramach pełnienia służby na stanowisku służbowym w podmiocie leczniczym MON;

2)

w ramach zwolnienia od zajęć służbowych udzielanego na czas realizacji programu specjalizacji

w wymiarze określonym w ust. 3 z jednoczesnym pozostawaniem na dotychczasowym stanowisku

służbowym lub w rezerwie kadrowej, na podstawie umowy cywilnoprawnej o szkolenie specjalizacyjne

zawartej z podmiotem prowadzącym to szkolenie;

3)

w ramach poszerzenia zajęć programowych stacjonarnych studiów doktoranckich o program

specjalizacji odbywanej w tej samej jednostce, w zakresie zgodnym z dziedziną medycyny,

w której są prowadzone te studia.

3.

Lekarz MON będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej odbywa szkolenie specjalizacyjne

w wymiarze nie mniejszym niż 24 godziny tygodniowo w podmiotach leczniczych, o których

mowa w § 4 ust. 1, w ramach czasu służby, o którym mowa w art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm..

4.

Lekarz MON zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Obrony Narodowej

może odbywać szkolenie specjalizacyjne

1)

na podstawie umowy o pracę zawartej z podmiotem leczniczym MON, prowadzącym szkolenie

specjalizacyjne w danej dziedzinie medycyny, w której wskazuje się tryb odbywania

szkolenia specjalizacyjnego i zakres wzajemnych zobowiązań na czas trwania szkolenia

specjalizacyjnego;

2)

w ramach płatnego urlopu szkoleniowego udzielanego pracownikowi na czas trwania szkolenia

specjalizacyjnego w podmiocie leczniczym MON, podmiocie leczniczym MSW albo innym

podmiocie leczniczym na podstawie odrębnych przepisów;

3)

na podstawie umowy o pracę zawartej z innym podmiotem niż podmiot prowadzący szkolenie

specjalizacyjne, zapewniającej realizację części programu specjalizacji w zakresie

samokształcenia, szkolenia i uczestniczenia w wykonywaniu oraz wykonywanie ustalonej

liczby określonych zabiegów lub procedur medycznych, pełnienie dyżurów medycznych,

które lekarz MON jest obowiązany pełnić w czasie realizacji programu specjalizacji

w czasie pracy dopuszczonym przepisami o działalności leczniczej i w ramach płatnych

urlopów szkoleniowych udzielanych pracownikowi na czas niezbędny do zrealizowania

pozostałej części programu w podmiocie prowadzącym szkolenie specjalizacyjne lub odpowiednio

w podmiocie prowadzącym staż kierunkowy;

4)

na podstawie umowy cywilnoprawnej o szkolenie specjalizacyjne, zawartej z podmiotem

prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, w której określa się szczegółowy tryb odbywania

szkolenia specjalizacyjnego i zakres wzajemnych zobowiązań na czas jego trwania;

5)

w ramach poszerzenia zajęć programowych stacjonarnych studiów doktoranckich o program

specjalizacji odbywanej w tej samej jednostce, w zakresie zgodnym z dziedziną medycyny,

w której są prowadzone te studia i w ramach udzielonego urlopu szkoleniowego lub urlopu

bezpłatnego.

1.

Minister Obrony Narodowej wskazuje termin rozpoczęcia odbywania szkolenia specjalizacyjnego

i kieruje lekarza MON do podmiotu leczniczego, o którym mowa w § 4 ust. 1.

2.

Organ, o którym mowa w ust. 1, wydaje lekarzowi MON

1)

skierowanie do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie leczniczym MON, podmiocie

leczniczym MSW albo innym podmiocie leczniczym, którego wzór określa załącznik nr

1 do rozporządzenia;

2)

kartę szkolenia specjalizacyjnego, której wzór określa załącznik nr 2 do rozporządzenia;

3)

indeks zabiegów i procedur medycznych, którego wzór określa załącznik nr 3 do rozporządzenia;

4)

informację o obowiązującym go programie specjalizacji, zatwierdzonym przez ministra

właściwego do spraw zdrowia;

5)

informację o obowiązującym go programie uzupełniającym odpowiednim dla danej specjalizacji,

określonym w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 16g ust. 2 ustawy.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 2, wydaje się lekarzowi MON po przedstawieniu przez

niego dokumentu, o którym mowa w art. 16c ust. 18 ustawy, w terminie nie dłuższym

niż 15 dni od dnia zakończenia postępowania kwalifikacyjnego.

1.

Lekarz MON, który rozpoczął szkolenie specjalizacyjne na podstawie przepisów dotychczasowych,

odbywa je zgodnie z trybem określonym w tych przepisach.

2.

Do lekarza MON będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, który rozpoczął szkolenie

specjalizacyjne po dniu 30 czerwca 2011 r., stosuje się przepis § 5 ust. 3.

3.

Skierowanie do odbywania specjalizacji, karta szkolenia specjalizacyjnego oraz indeks

wykonanych zabiegów i procedur medycznych wydane na podstawie przepisów dotychczasowych

stają się, odpowiednio, skierowaniem do odbywania szkolenia specjalizacyjnego, kartą

szkolenia specjalizacyjnego oraz indeksem zabiegów i procedur medycznych w rozumieniu

niniejszego rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od

dnia 2 stycznia 2013 r., z wyjątkiem § 5 ust. 3, który wchodzi w życie z dniem następującym

po dniu ogłoszenia.