Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 lutego 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o zgromadzeniach

1.

Każdy może korzystać z wolności pokojowego zgromadzania się.

2.

Zgromadzeniem jest zgrupowanie co najmniej 15 osób, zwołane w celu wspólnych obrad

lub w celu wspólnego wyrażenia stanowiska.

Do postępowań w sprawach zgromadzeń zgłoszonych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Wolność zgromadzania się podlega ograniczeniom przewidzianym jedynie przez ustawy,

niezbędnym do ochrony bezpieczeństwa państwowego lub porządku publicznego oraz ochrony

zdrowia lub moralności publicznej albo praw i wolności innych osób, a także ochrony

Pomników Zagłady w rozumieniu ustawy z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady

(Dz. U. Nr 41, poz. 412, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Prawo organizowania zgromadzeń przysługuje osobom mającym pełną zdolność do czynności

prawnych, osobom prawnym, innym organizacjom, a także grupom osób.

2

W zgromadzeniach nie mogą uczestniczyć osoby posiadające przy sobie broń, materiały

wybuchowe, wyroby pirotechniczne lub inne niebezpieczne materiały lub narzędzia.

Przepisy ustawy nie dotyczą zgromadzeń

1)

organizowanych przez organy państwa lub organy samorządu terytorialnego;

2)

odbywanych w ramach działalności Kościoła Katolickiego, innych kościołów oraz związków

wyznaniowych;

3)

(uchylony).

1

Postępowanie w sprawach dotyczących zgromadzeń należy do zadań zleconych organów gminy.

2

Organem odwoławczym od decyzji wydanych w sprawach, o których mowa w ust. 1, jest

wojewoda.

1.

Zgromadzenia organizowane na otwartej przestrzeni dostępnej dla nieokreślonych imiennie

osób, zwane dalej „zgromadzeniami publicznymi”, wymagają uprzedniego zawiadomienia

organu gminy właściwego ze względu na miejsce zgromadzenia.

2.

Jeżeli zgromadzenia organizowane są w pobliżu siedzib przedstawicielstw dyplomatycznych,

urzędów konsularnych, misji specjalnych i organizacji międzynarodowych korzystających

z immunitetów i przywilejów dyplomatycznych, organ gminy zawiadamia właściwego komendanta

policji oraz Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

2a

Jeżeli zgromadzenie organizowane jest w pobliżu obiektów podlegających ochronie Biura

Ochrony Rządu, organ gminy informuje Szefa Biura Ochrony Rządu o miejscu, dacie i

przewidywanej liczbie uczestników zgromadzenia.

2b

Zgromadzenia organizowane przez 2 lub większą liczbę organizatorów w tym samym czasie,

w miejscach lub na trasach przejścia, które są tożsame lub w części się pokrywają,

mogą się odbyć, jeżeli jest możliwe ich oddzielenie lub odbycie w taki sposób, aby

ich przebieg nie zagrażał życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu w znacznych rozmiarach.

Jeżeli oddzielenie lub odbycie zgromadzeń nie jest możliwe, stosuje się art. 7a.

3.

Rada gminy może określić miejsca, w których organizowanie zgromadzeń publicznych nie

wymaga zawiadomienia.

1

Organizator zgromadzenia publicznego zawiadamia organ gminy w taki sposób, aby wiadomość

o zgromadzeniu dotarła nie później niż na 3 dni robocze, a najwcześniej 30 dni przed

datą zgromadzenia.

2.

Zawiadomienie powinno zawierać następujące dane

1

imię, nazwisko, datę urodzenia i adres organizatora oraz nazwę i adres osoby prawnej

lub innej organizacji, jeżeli w jej imieniu organizuje on zgromadzenie;

1a

imię, nazwisko, datę urodzenia, zdjęcie i adres przewodniczącego zgromadzenia;

2)

cel i program oraz język, w którym będą porozumiewać się uczestnicy zgromadzenia;

3

miejsce i datę, godzinę rozpoczęcia, czas trwania, przewidywaną liczbę uczestników,

a w przypadku gdy planowane jest przejście uczestników zgromadzenia także trasę przejścia

ze wskazaniem miejsca jego rozpoczęcia i zakończenia;

4)

określenie planowanych przez organizatora środków służących zapewnieniu pokojowego

przebiegu zgromadzenia oraz środków, o których dostarczenie zwraca się do organu gminy.

1.

Jeżeli w tym samym czasie i miejscu lub na trasie przejścia, które są tożsame lub

w części się pokrywają, zgłoszonych zostało 2 lub więcej zgromadzeń i nie jest możliwe

ich oddzielenie lub odbycie w taki sposób, aby ich przebieg nie zagrażał życiu lub

zdrowiu ludzi albo mieniu w znacznych rozmiarach, organ gminy niezwłocznie wzywa organizatora

zgromadzenia zgłoszonego później do dokonania zmiany czasu lub miejsca zgromadzenia

albo trasy przejścia uczestników.

2.

Do wezwania organ gminy załącza informacje na temat czasu i miejsca przejścia wcześniej

zgłoszonego zgromadzenia lub zgromadzeń.

3.

Organizator, o którym mowa w ust. 1, dokonuje zmiany czasu lub miejsca zgromadzenia

albo trasy przejścia uczestników w taki sposób, aby informacja o zmianie dotarła do

organu gminy nie później niż na 2 dni przed datą zgromadzenia.

1

Organ gminy zakazuje zgromadzenia publicznego, jeżeli

1)

jego cel lub odbycie sprzeciwiają się niniejszej ustawie lub naruszają przepisy ustaw

karnych;

2)

odbycie zgromadzenia może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu w znacznych

rozmiarach.

2

Organ gminy zakazuje zgromadzenia publicznego zgłoszonego później, także jeżeli organizator

zgromadzenia, pomimo wezwania, o którym mowa w art. 7a ust. 1, nie dokonał we właściwym

terminie zmiany czasu lub miejsca zgromadzenia albo trasy przejścia uczestników.

1.

Decyzję o zakazie zgromadzenia publicznego doręcza się organizatorowi na piśmie lub

za pomocą środków komunikacji elektronicznej w terminie 3 dni od dnia zawiadomienia,

nie później jednak niż na 24 godziny przed datą zgromadzenia. Jednocześnie kopię tej

decyzji wraz z aktami sprawy otrzymuje wojewoda.

2.

Odwołanie wnosi się bezpośrednio do wojewody w terminie 24 godzin od otrzymania decyzji,

o której mowa w ust. 1.

3.

Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji.

4.

Wojewoda rozpatruje odwołanie w ciągu 24 godzin od jego otrzymania.

5.

Decyzję wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania organizatorowi doręcza się niezwłocznie

na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

1.

Zgromadzenie publiczne powinno mieć przewodniczącego, który otwiera zgromadzenie,

kieruje jego przebiegiem oraz zamyka zgromadzenie.

2

Przewodniczącym jest organizator zgromadzenia, chyba że inna osoba zgodzi się, w formie

pisemnej, na przekazanie jej obowiązków przewodniczącego. Zgoda stanowi załącznik

do zawiadomienia, o którym mowa w art. 7.

3

Przewodniczący odpowiada za zgodny z przepisami prawa przebieg zgromadzenia oraz jest

obowiązany do przeprowadzenia go w taki sposób, aby zapobiec powstaniu szkód z winy

uczestników zgromadzenia, i podejmuje w tym celu przewidziane w ustawie środki.

3a

W trakcie trwania zgromadzenia jego przewodniczący jest obowiązany do nieprzerwanego

posiadania elementów wyróżniających, w tym identyfikatora zawierającego

1)

określenie funkcji jako przewodniczącego zgromadzenia;

2)

zdjęcie przewodniczącego zgromadzenia;

3)

imię i nazwisko przewodniczącego zgromadzenia;

4)

podpis właściwego przedstawiciela organu gminy;

5)

pieczęć organu gminy.

3b

Organ gminy wyposaża przewodniczącego w identyfikator, o którym mowa w ust. 3a.

4

Przewodniczący żąda opuszczenia zgromadzenia przez osobę, która swoim zachowaniem

narusza przepisy ustawy albo uniemożliwia lub usiłuje udaremnić zgromadzenie. W razie

niepodporządkowania się żądaniu, przewodniczący zwraca się o pomoc do policji lub

straży miejskiej.

5.

Jeżeli uczestnicy zgromadzenia nie podporządkują się zarządzeniom przewodniczącego

wydanym w wykonaniu jego obowiązków lub gdy przebieg zgromadzenia sprzeciwia się niniejszej

ustawie albo narusza przepisy ustaw karnych, przewodniczący rozwiązuje zgromadzenie.

6.

Z chwilą rozwiązania lub zamknięcia zgromadzenia jego uczestnicy są obowiązani bez

nieuzasadnionej zwłoki opuścić miejsce, w którym odbywało się zgromadzenie.

1

Organ gminy może delegować na zgromadzenie swoich przedstawicieli, jeżeli jednak przewidywana

liczba uczestników jest większa niż 500 lub jeżeli istnieje niebezpieczeństwo naruszenia

porządku publicznego w trakcie trwania zgromadzenia, delegowanie przedstawicieli jest

obowiązkowe.

2

Organ gminy zapewnia w miarę potrzeby i możliwości ochronę policyjną w trybie przepisów

ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687, z późn. zm., służącą stosownemu przebiegowi zgromadzenia.

3.

Delegowani przedstawiciele organu gminy, przybywając na zgromadzenie, są obowiązani

okazać swoje upoważnienia przewodniczącemu zgromadzenia.

1.

Zgromadzenie może być rozwiązane przez przedstawiciela organu gminy, jeżeli jego przebieg

zagraża życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu w znacznych rozmiarach lub gdy narusza

przepisy niniejszej ustawy albo przepisy ustaw karnych, a przewodniczący, uprzedzony

o konieczności rozwiązania zgromadzenia, wzbrania się to uczynić.

2

Rozwiązanie zgromadzenia przez przedstawiciela organu gminy na podstawie ust. 1 następuje

przez wydanie decyzji ustnej podlegającej natychmiastowemu wykonaniu, poprzedzonej

trzykrotnym ostrzeżeniem uczestników zgromadzenia o możliwości jego rozwiązania, a

następnie ogłoszonej przewodniczącemu lub w przypadku niemożności skontaktowania się

z przewodniczącym - ogłoszonej publicznie uczestnikom zgromadzenia. Decyzję tę doręcza

się organizatorowi na piśmie w terminie 72 godzin od jej podjęcia.

3

Organizatorowi oraz uczestnikowi zgromadzenia przysługuje prawo odwołania się od decyzji

w sprawie rozwiązania zgromadzenia w terminie 3 dni od dnia rozwiązania zgromadzenia;

przepis art. 9 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

Skargi na decyzje w sprawach zgromadzeń wnosi się bezpośrednio do sądu administracyjnego

w terminie 3 dni od dnia doręczenia decyzji, a sąd wyznacza rozprawę nie później niż

w terminie 7 dni od dnia wniesienia do niego skargi, chyba że zachodzą przeszkody

formalne.

Kto przewodnicząc zgromadzeniu umyślnie nie podejmuje środków przewidzianych w art.

10 ust. 4 lub 5,

podlega karze grzywny.

Kto nie wykonuje żądania przewodniczącego, wydanego na podstawie art. 10 ust. 4 albo

nie podporządkowuje się zarządzeniu przewodniczącego, wydanemu w wykonywaniu jego

obowiązków na podstawie art. 10 ust. 5,

podlega karze grzywny.

Orzekanie w sprawach o czyny określone w art. 13a i art. 13b następuje na podstawie

przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2013 r. poz. 395).

W Kodeksie wykroczeń w art. 52 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Kto

1)

przeszkadza lub usiłuje przeszkodzić w organizowaniu lub w przebiegu niezakazanego

zgromadzenia,

2)

zwołuje zgromadzenie bez wymaganego zawiadomienia albo przewodniczy takiemu zgromadzeniu

lub zgromadzeniu zakazanemu,

3)

przewodniczy zgromadzeniu po rozwiązaniu go przez przewodniczącego lub przedstawiciela

organu gminy,

4)

bezprawnie zajmuje lub wzbrania się opuścić miejsce, którym inna osoba lub organizacja

prawnie rozporządza jako zwołujący lub przewodniczący zgromadzenia,

5)

bierze udział w zgromadzeniu posiadając przy sobie broń, materiały wybuchowe lub inne

niebezpieczne narzędzia

- podlega karze aresztu do dwóch tygodni, karze ograniczenia wolności do dwóch miesięcy

albo karze grzywny.

”

(pominięty).

W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Polskiej

Rzeczypospolitej Ludowej

(Dz. U. Nr 29, poz. 154) wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł ustawy otrzymuje brzmienie

„

o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej

”

,

2)

w art. 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Publiczne sprawowanie kultu nie wymaga zawiadomienia, jeżeli odbywa się

1)

w kościołach, kaplicach, budynkach kościelnych i na gruntach kościelnych oraz w innych

pomieszczeniach służących katechizacji lub organizacjom kościelnym,

2)

w innych miejscach, z wyłączeniem dróg i placów publicznych oraz pomieszczeń użyteczności

publicznej; publiczne sprawowanie kultu na drogach, placach publicznych oraz w pomieszczeniach

użyteczności publicznej podlega uzgodnieniu z właściwym organem sprawującym zarząd

lub upoważnionym do dysponowania nimi.

”

,

3)

w art. 34 w ust. 5 wyrazy „w budynkach państwowych” zastępuje się wyrazami „w pomieszczeniach

użyteczności publicznej”.

(pominięty).

W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania

(Dz. U. Nr 29, poz. 155) w art. 29 w ust. 1 wyrazy „w budynkach państwowych” zastępuje się wyrazami „w pomieszczeniach

użyteczności publicznej”.

(pominięty).

W sprawach uregulowanych ustawą, niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie,

stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

(pominięty).

Traci moc ustawa z dnia 29 marca 1962 r. o zgromadzeniach

(Dz. U. Nr 20, poz. 89, z 1971 r. Nr 12, poz. 115, z 1982 r. Nr 14, poz. 113, z 1985 r. Nr 36, poz. 167 oraz z 1989 r. Nr 20, poz. 104 i Nr 29, poz. 154).

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 71, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.,

2)

art. 5 pkt 6 i 8, art. 8 pkt 3, art. 25 pkt 26 i art. 29 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r.,

3)

art. 24 pkt 6-10 i art. 41 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2000 r.,

4)

art. 63 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2000 r.,

5)

art. 2, art. 14 pkt 2 lit. a), c)-e), pkt 3, 4 i 5 lit. a), art. 15 pkt 10 lit. d),

art. 26 pkt 1, art. 30 pkt 1, art. 39 pkt 1 lit. a), art. 40 pkt 2 lit. b), art. 46

pkt 1 i 3 i art. 62, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

6)

art. 25 pkt 20, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2001 r.,

7)

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem przepisów art. 8 pkt

1 i 2, art. 10 pkt 2 i 3, art. 84 pkt 1, art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 88, art. 90

§ 1, art. 91 i art. 92, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 24 ust. 3-5 ustawy, o której mowa w art. 238, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

które wchodzą w życie 1 listopada 2002 r.