Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 15 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących programów ochrony w lotnictwie cywilnym

Rozporządzenie określa szczegółowe wymagania dotyczące programów ochrony lotnisk,

przewoźników lotniczych, instytucji zapewniających służby żeglugi powietrznej, zarejestrowanego

agenta oraz innych podmiotów prowadzących działalność lotniczą, zwanych dalej „programami

ochrony”.

Programy ochrony uwzględniają istniejący stan faktyczny w zakresie ochrony lotnictwa

cywilnego, aktualne zagrożenia dla lotnictwa cywilnego oraz obowiązujące przepisy

dotyczące ochrony lotnictwa zawarte w szczególności w ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze, zwanej dalej „ustawą”, wydanych na jej podstawie aktach wykonawczych, a także w

1)

rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 z dnia 11 marca 2008 r.

w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i uchylającym rozporządzenie

(WE) nr 2320/2002

(Dz. Urz. UE L 97 z 09.04.2008, str. 72, z późn. zm.) oraz aktach wykonawczych i aktach uzupełniających wydanych na jego podstawie,

2)

rozporządzeniu wykonawczym Komisji Europejskiej (UE) nr 1035/2011 z dnia 17 października

2011 r. ustanawiającym wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej

oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 482/2008 i (UE) nr 691/2010

(Dz. Urz. UE L 271 z 18.10.2011, str. 23, z późn. zm.)

- w szczególności w zakresie nowych technik i technologii środków ochrony.

Szczegółowe wymagania dotyczące programu ochrony

1)

portu lotniczego i innego lotniska niepodlegającego alternatywnym środkom ochrony

określa załącznik nr 1 do rozporządzenia;

2)

przewoźnika lotniczego określa załącznik nr 2 do rozporządzenia;

3)

zarejestrowanego agenta określa załącznik nr 3 do rozporządzenia;

4)

zarejestrowanego dostawcy zaopatrzenia pokładowego określa załącznik nr 4 do rozporządzenia;

5)

instytucji zapewniającej służby żeglugi powietrznej określa załącznik nr 5 do rozporządzenia;

6)

lotniska niebędącego portem lotniczym podlegającego alternatywnym środkom ochrony

określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

1.

Program ochrony jest przedstawiany do zatwierdzenia przez Prezesa Urzędu Lotnictwa

Cywilnego, wraz z kompletem załączników, w formie wydruku oraz na informatycznym nośniku

danych umożliwiającym kopiowanie jego treści.

2.

Wydruk, o którym mowa w ust. 1, jest sporządzony w sposób czytelny, umożliwiający

wymianę rozdziałów i poszczególnych stron, przy zachowaniu integralności dokumentu.

3.

Program ochrony zawiera następujące elementy porządkujące jego zawartość

1)

oznaczenie dokumentu datą jego opracowania, a po zatwierdzeniu przez Prezesa Urzędu

Lotnictwa Cywilnego również datą zatwierdzenia lub wejścia w życie, jeśli jest inna

niż data zatwierdzenia;

2)

numerację stron składającą się z numeru rozdziału i kolejnego numeru strony w rozdziale

- nie dotyczy to strony tytułowej, stron spisu treści oraz stron wykazu wprowadzonych

zmian;

3)

wykaz wprowadzonych zmian;

4)

umieszczoną na każdej stronie informację o numerze wersji, przy czym pierwsza wersja

jest oznaczona numerem „00”.

Zmiany programu ochrony są wprowadzane w drodze wymiany odpowiedniego rozdziału.

Programy ochrony lotnisk, przewoźników lotniczych, instytucji zapewniających służby

żeglugi powietrznej, zarejestrowanego agenta oraz innych podmiotów prowadzących działalność

lotniczą, zatwierdzone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, podlegają

dostosowaniu do wymogów niniejszego rozporządzenia w terminie dwóch lat od dnia ich

ostatniego zatwierdzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 marca 2013 r.