Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie warunków lokalizacji, sposobu oznakowania i dokonywania pomiarów przez urządzenia rejestrujące

Rozporządzenie określa

1)

warunki lokalizacji stacjonarnych urządzeń rejestrujących oraz obudów na te urządzenia

w pasie drogowym dróg publicznych, z uwzględnieniem zasady, że instalowana i używana

jest obudowa wraz z urządzeniem rejestrującym;

2)

sposób oznakowania stacjonarnych urządzeń rejestrujących oraz obudów na te urządzenia,

z uwzględnieniem oddziaływania prewencyjnego poprzez zapewnienie odpowiedniej widoczności;

3)

sposób dokonywania pomiarów przez urządzenia rejestrujące, z uwzględnieniem progów

prędkości dostosowanych do obowiązującego na drodze ograniczenia prędkości, oraz przetwarzania

przez te urządzenia zarejestrowanych danych, a także biorąc pod uwagę możliwość błędu

kierowcy do 10 km/h włącznie w utrzymaniu dopuszczalnej prędkości;

4)

szczegółowe warunki wykonywania przez strażników gminnych (miejskich) czynności z

zakresu kontroli ruchu drogowego, o których mowa w art. 129b ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, w tym obowiązku oznakowania miejsc prowadzenia kontroli.

1.

Lokalizację stacjonarnego urządzenia rejestrującego określa się na okres 40 miesięcy,

uwzględniając

1)

analizę stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego, na odcinku obejmującym po 500 m drogi

w obu kierunkach lub do najbliższych skrzyżowań z drogami kategorii nie niższej, jeśli

znajdują się one w odległości mniejszej niż 500 m od projektowanej lokalizacji; analiza

obejmuje ostatnie 3 lata i uwzględnia przyczyny zdarzeń drogowych występujących na

danym odcinku, w szczególności zaistniałych z przyczyn odpowiadających zakresowi prowadzonej

rejestracji;

2)

informację o miejscu lokalizacji wymaganą dla projektu organizacji ruchu, o którym

mowa w przepisach o szczegółowych warunkach zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania

nadzoru nad tym zarządzaniem, i rozszerzoną o

a)

obowiązującą dopuszczalną prędkość na drodze w miejscu lokalizacji oraz na odcinku

500 m przed i za lokalizacją, a w obszarze zabudowanym odpowiednio na odcinku 200

m,

b)

kategorię i klasę drogi oraz średnie dobowe natężenie ruchu drogowego w miejscu lokalizacji,

w przypadku gdy jest ono dostępne w związku z wcześniej przeprowadzonymi badaniami,

oraz warunki widoczności na drodze w odległości do 100 m od tego miejsca, w tym w

szczególności związane z ukształtowaniem terenu, zabudowaniami oraz innymi elementami

mającymi wpływ na jego ograniczenie,

c)

obiekty użyteczności publicznej, w tym w szczególności: szkoły, boiska, obiekty kulturalne,

obiekty kultu religijnego oraz przystanki komunikacji publicznej, znajdujące się w

odległości do 500 m od miejsca lokalizacji, oraz inne obiekty położone w większej

odległości, o ile ich specyfika może mieć istotny wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego,

d)

zainstalowane na drodze w odległości do 1000 m od miejsca lokalizacji stacjonarne

urządzenia rejestrujące wraz z informacją o kierunku wykonywanych pomiarów;

3)

opinię właściwego komendanta wojewódzkiego Policji w zakresie zasadności lokalizacji

stacjonarnego urządzenia rejestrującego.

2.

Stacjonarne urządzenia rejestrujące mogą być lokalizowane

1)

w obszarze zabudowanym w odległości nie mniejszej niż 500 m od innego stacjonarnego

urządzenia rejestrującego na tej drodze,

2)

poza obszarem zabudowanym w odległości nie mniejszej niż 2000 m od innego stacjonarnego

urządzenia rejestrującego na tej drodze

- z zastrzeżeniem, że urządzenia te nie mogą być lokalizowane na odcinkach dróg objętych

nadzorem dokonywanym przy użyciu urządzeń rejestrujących, które ujawniają naruszenia

przepisów ruchu drogowego na określonym odcinku drogi.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku lokalizacji stacjonarnego urządzenia rejestrującego

dokonującego pomiaru w kierunku ruchu innym niż urządzenia określone w tym przepisie.

4.

W przypadku gdy analiza, informacja i opinia, o których mowa w ust. 1, sporządzone

i uzyskana nie później niż 2 miesiące przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1,

potwierdzają zasadność lokalizacji stacjonarnego urządzenia rejestrującego, uznaje

się, że urządzenie jest zlokalizowane zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu

przez okres kolejnych 40 miesięcy.

1.

Stacjonarne urządzenia rejestrujące, które ujawniają naruszenia przepisów ruchu drogowego

na określonym odcinku drogi, mogą być instalowane na odcinkach dróg, na których obowiązuje

stała prędkość dopuszczalna i ich długość nie przekracza

1)

10 000 m w obszarze zabudowanym;

2)

20 000 m poza obszarem zabudowanym.

2.

Do lokalizacji stacjonarnych urządzeń rejestrujących, które ujawniają naruszenia przepisów

ruchu drogowego na określonym odcinku drogi, stosuje się odpowiednio przepisy § 2

ust. 1, przy czym

1)

analiza stanu bezpieczeństwa ruchu drogowego, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, dotyczy

odcinka, na którym planowane jest ujawnianie naruszeń przepisów ruchu drogowego;

2)

prędkość dopuszczalna określona w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a dotyczy dopuszczalnej prędkości

obowiązującej na odcinku, na którym planowane jest ujawnianie naruszeń przepisów ruchu

drogowego.

Stacjonarne urządzenia rejestrujące dokonujące pomiaru prędkości poprzedza się każdorazowo

znakiem drogowym D-51, określonym w przepisach o znakach i sygnałach drogowych.

Obudowy stacjonarnych urządzeń rejestrujących powinny spełniać warunki techniczne

określone w przepisach o szczegółowych warunkach technicznych dla znaków i sygnałów

drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczenia

na drogach.

Urządzenie rejestrujące dokonujące pomiaru prędkości nie zapisuje za pomocą technik

utrwalania obrazów naruszeń polegających na przekroczeniu przez kierujących pojazdami

dopuszczalnej prędkości o 10 lub mniej km/h.

1.

Urządzenie rejestrujące w czasie jego pracy ustawia i programuje się tak, aby zapisywało

naruszenia dopuszczalnej prędkości o ustawioną w urządzeniu wartość postępującą (próg)

co 1 km/h.

2.

Stacjonarne urządzenie rejestrujące lub używane przez strażników gminnych (miejskich)

przenośne urządzenie rejestrujące oraz zainstalowane przez nich w pojeździe urządzenie

rejestrujące ustawia i programuje się tak, aby pomiar prędkości nie dotyczył miejsca

znajdującego się przed znakiem, o którym mowa w § 4.

Strażnik gminny (miejski) może wykonywać czynności z zakresu kontroli ruchu drogowego,

o których mowa w art. 129b ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, z zachowaniem następujących warunków

1)

przenośne urządzenie rejestrujące albo pojazd z zainstalowanym w nim urządzeniem rejestrującym

umieszcza się w widocznym miejscu drogi, w sposób niepowodujący dodatkowego utrudnienia

w ruchu innym jego uczestnikom, ponad wynikający z ograniczeń w obowiązującej organizacji

ruchu na tej drodze;

2)

przenośne urządzenie rejestrujące oraz pojazd z zainstalowanym w nim urządzeniem rejestrującym

nie mogą być umieszczone

a)

w odległości mniejszej niż 500 m od innego urządzenia rejestrującego zlokalizowanego

na tej samej drodze i dokonującego pomiarów prędkości w tym samym kierunku ruchu,

o ile na odcinku tym nie jest usytuowane skrzyżowanie,

b)

na drodze, na której jest zlokalizowane urządzenie, które ujawnia naruszenia przepisów

ruchu drogowego na określonym odcinku drogi, dokonujące pomiaru w tym samym kierunku

ruchu;

3)

odcinek lub miejsce wykonywania czynności jest oznakowane znakiem drogowym, zgodnie

z przepisami o znakach i sygnałach drogowych oraz warunkach technicznych dla znaków,

sygnałów drogowych, urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania

na drogach.

Do stacjonarnych urządzeń rejestrujących, które zostały zainstalowane w pasie drogowym

dróg publicznych przed dniem 28 czerwca 2011 r., wymagania, o których mowa w § 5,

stosuje się od dnia 28 czerwca 2014 r.

1.

W przypadku stacjonarnych urządzeń rejestrujących, które zostały zainstalowane w pasie

drogowym dróg publicznych przed dniem 28 czerwca 2011 r., sporządza się pierwszą analizę

i informację oraz uzyskuje się po raz pierwszy opinię, o których mowa w § 2 ust. 1,

w terminie do dnia 31 maja 2013 r.

2.

W przypadku gdy analiza, informacja i opinia potwierdzają zasadność lokalizacji stacjonarnego

urządzenia rejestrującego, uznaje się, że urządzenie jest zlokalizowane zgodnie z

warunkami określonymi w rozporządzeniu przez okres 40 miesięcy.

3.

Kolejną analizę, informację i opinię sporządza i uzyskuje się zgodnie z § 2.

W przypadku stacjonarnych urządzeń rejestrujących, które zostały zainstalowane w pasie

drogowym dróg publicznych po dniu 28 czerwca 2011 r., a przed dniem wejścia w życie

rozporządzenia, analizę, informację i opinię, o których mowa w § 2 ust. 1, sporządza

i uzyskuje się nie później niż 2 miesiące przed upływem 40 miesięcy od dnia uzyskania

zgody, o której mowa w art. 20b ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 260).

Traci moc rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 17 czerwca 2011 r. w sprawie warunków

lokalizacji, sposobu oznakowania i dokonywania pomiarów przez urządzenia rejestrujące

(Dz. U. Nr 133, poz. 770).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.