Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi

Ustawa ma zastosowanie do

1)

przedsiębiorstw państwowych;

2

państwowych jednostek organizacyjnych posiadających osobowość prawną, które nie są

jednocześnie podmiotami, o których mowa w pkt 8 i 9, oraz nie są szkołami wyższymi;

3)

samorządowych jednostek organizacyjnych posiadających osobowość prawną, które nie

są jednocześnie podmiotami, o których mowa w pkt 4, 6 i 7;

4)

jednoosobowych spółek prawa handlowego utworzonych przez Skarb Państwa lub jednostki

samorządu terytorialnego;

5)

spółek prawa handlowego, w których udział Skarbu Państwa przekracza 50% kapitału zakładowego

lub 50% liczby akcji;

6)

spółek prawa handlowego, w których udział jednostek samorządu terytorialnego przekracza

50% kapitału zakładowego lub 50% liczby akcji;

7)

spółek prawa handlowego, w których udział spółek, o których mowa w pkt 4-6, przekracza

50% kapitału zakładowego lub 50% liczby akcji;

8

agencji państwowych, bez względu na ich formę organizacyjno-prawną, w tym agencji

wykonawczych w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm.;

9

instytutów badawczych lub podmiotów, do których stosuje się odpowiednio przepisy o

instytutach badawczych;

10)

fundacji, w których dotacja ze środków publicznych przekracza 25% rocznych przychodów

albo w których mienie pochodzące ze środków publicznych przekracza 25% majątku fundacji

na koniec roku kalendarzowego i jego wartość przekracza 10% przychodów tej fundacji;

11)

(uchylony);

12

państwowych jednostek budżetowych, z wyjątkiem organów administracji publicznej i

organów wymiaru sprawiedliwości oraz podmiotów, których kierownicy podlegają przepisom

ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe

(Dz. U. z 2011 r. Nr 79, poz. 430 i Nr 112, poz. 654);

13)

(uchylony);

14)

(uchylony);

15)

(uchylony);

16)

samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej.

Ustawa ma zastosowanie do

1

kierowników jednostek organizacyjnych wymienionych w art. 1 pkt 1-10 i 12, a w szczególności

dyrektorów, prezesów, tymczasowych kierowników, zarządców komisarycznych i osób zarządzających

na podstawie umów cywilnoprawnych;

2

zastępców kierowników jednostek organizacyjnych wymienionych w art. 1 pkt 1-10 i 12,

a w szczególności zastępców dyrektorów i wiceprezesów;

3

członków organów zarządzających jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 1

pkt 1-10 i 12, a w szczególności członków zarządów;

4

głównych księgowych jednostek organizacyjnych wymienionych w art. 1 pkt 1-10 i 12;

5)

likwidatorów jednostek organizacyjnych wymienionych w art. 1;

6)

(uchylony);

7

członków organów nadzorczych jednostek organizacyjnych wymienionych w art. 1 pkt 2-8,

a w szczególności rad nadzorczych i komisji rewizyjnych;

8)

(uchylony);

9)

(uchylony);

10)

kierowników samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej.

1.

Ustawa ma również zastosowanie do osoby fizycznej i spółki cywilnej prowadzącej działalność

gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej oraz osoby prawnej,

z którą podmiot prawny, o którym mowa w art. 1 pkt 1 i 4-10, zawarł umowę o świadczeniu

usług w zakresie zarządzania, zwanej dalej „podmiotem zarządzającym”.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli podmiot zarządzający ustanowi zabezpieczenie

osobowe lub rzeczowe ewentualnych roszczeń powstałych z tytułu niewykonania lub nienależytego

wykonania umowy albo na własny koszt ubezpieczy się lub ubezpieczy osobę wskazaną

do pełnienia funkcji członka zarządu od odpowiedzialności cywilnej powstałej w związku

z zarządzaniem.

1.

Jedna osoba może być członkiem rady nadzorczej tylko w jednej spośród spółek, o których

mowa w art. 1 pkt 4-7.

2.

Osoba, która w dniu wejścia w życie ustawy jest członkiem rad nadzorczych dwóch lub

większej liczby spółek, o których mowa w art. 1 pkt 4-7, w terminie 3 miesięcy od

tego dnia zrzeka się członkostwa w radach nadzorczych odpowiedniej liczby spółek.

W razie bezskutecznego upływu tego terminu pozostaje członkiem tylko tej rady nadzorczej,

w której członkostwo uzyskała najwcześniej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Osobom, o których mowa w art. 2, niezależnie od podstawy nawiązania stosunku pracy

lub rodzaju umowy cywilnoprawnej stanowiącej podstawę zatrudnienia przysługuje, z

zastrzeżeniem ust. 2 i 3, wyłącznie wynagrodzenie miesięczne.

2.

Osobom, o których mowa w art. 2 pkt 1-4, mogą być przyznane świadczenia dodatkowe.

3

Osobom, o których mowa w art. 2 pkt 1-4 i pkt 10, może być przyznana nagroda roczna.

4.

Ilekroć w ustawie jest mowa o zatrudnieniu, rozumie się przez to świadczenie pracy

lub usług związanych z zarządzaniem na rzecz podmiotu, niezależnie od podstawy nawiązania

stosunku pracy lub rodzaju i treści umowy cywilnoprawnej zawartej z osobą, o której

mowa w art. 2.

1

Organem właściwym do ustalania wynagrodzenia miesięcznego osób, o których mowa w art.

2 pkt 1, 5 i 7, w podmiotach wymienionych w art. 1 pkt 1-4, pkt 8-10 i 12, oraz osób,

o których mowa w art. 2 pkt 10, jest organ założycielski lub organ właściwy do reprezentowania

Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego w podmiocie albo organ, który

utworzył lub nadzoruje dany podmiot, albo któremu podlega podmiot wymieniony w art.

1 pkt 1-4, 8-10 i 12, lub osoba, o której mowa w art. 2 pkt 10.

2.

Organem właściwym do ustalania wynagrodzenia miesięcznego osób, o których mowa w art.

2 pkt 1, 5 i 7, w podmiotach wymienionych w art. 1 pkt 5-7, jest zgromadzenie wspólników

albo walne zgromadzenie akcjonariuszy.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, gdy odrębne przepisy upoważniają Prezesa Rady Ministrów

do ustalenia wynagrodzenia miesięcznego.

Osobom, o których mowa w art. 2, nie przysługuje prowizja od zysku, nagroda z zakładowego

funduszu nagród oraz roszczenie z tytułu udziału w zysku lub nadwyżce bilansowej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Maksymalna wysokość wynagrodzenia miesięcznego nie może przekroczyć

1)

dla osób zatrudnionych w podmiotach, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2 - sześciokrotności,

2)

dla osób zatrudnionych w podmiotach, o których mowa w art. 1 pkt 3 - czterokrotności,

3)

dla osób zatrudnionych w podmiotach, o których mowa w art. 1 pkt 4-6 - sześciokrotności,

4)

dla osób zatrudnionych w podmiotach, o których mowa w art. 1 pkt 7 - czterokrotności,

5)

dla osób zatrudnionych w podmiotach, o których mowa w art. 1 pkt 8-10

a)

utworzonych lub nadzorowanych przez ministra lub centralny organ administracji rządowej

- sześciokrotności,

b)

utworzonych lub nadzorowanych przez jednostkę samorządu terytorialnego lub terenowy

organ administracji rządowej - czterokrotności,

6

dla osób zatrudnionych w podmiotach, o których mowa w art. 1 pkt 12 - trzykrotności,

7)

dla likwidatorów, syndyków i zarządców masy upadłości podmiotów, o których mowa w

art. 1 - czterokrotności,

8)

dla osób, o których mowa w art. 2 pkt 7 - jednego,

9)

(uchylony),

10)

dla osób, o których mowa w art. 2 pkt 10 - czterokrotności

- przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród

z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego.

Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustali wykaz podmiotów, o których

mowa w art. 1, o szczególnym znaczeniu dla państwa, w których maksymalna kwota wynagrodzenia

miesięcznego może być podniesiona o 50%, uwzględniając w szczególności

1)

rodzaj świadczonych usług lub przedmiot produkcji;

2)

zasięg działania podmiotu;

3)

obroty podmiotu;

4)

liczbę pracowników zatrudnionych w podmiocie.

1

W zależności od osiągniętych wyników finansowych lub stopnia realizacji innych zadań

osobom, o których mowa w art. 2 pkt 1-4 i 10, może być przyznana nagroda roczna.

2.

Nagrodę roczną osobom wymienionym w art. 2 pkt 1, zatrudnionym w podmiotach, o których

mowa w art. 1 pkt 1-7, przyznaje właściwy organ na umotywowany wniosek rady nadzorczej

lub innego statutowego organu nadzorczego.

2a

Nagrodę roczną osobom wymienionym w art. 2 pkt 1, zatrudnionym w Agencji Mienia Wojskowego,

przyznaje Minister Obrony Narodowej na umotywowany wniosek rady nadzorczej.

2b

Nagrodę roczną osobom wymienionym w art. 2 pkt 1, zatrudnionym w Wojskowej Agencji

Mieszkaniowej, przyznaje Minister Obrony Narodowej.

3

Nagrodę roczną osobom wymienionym w art. 2 pkt 2-4, zatrudnionym w podmiotach, o których

mowa w art. 1 pkt 1-10 i 12, przyznaje organ lub osoba właściwe dla tych osób w sprawach

czynności z zakresu prawa pracy.

4

Wniosek o przyznanie nagrody rocznej, o której mowa w ust. 2, powinien zawierać ocenę

wyników finansowych i stopnia realizacji innych zadań, przy uwzględnieniu makroekonomicznych

warunków w zakresie funkcjonowania i rozwoju sekcji oraz działów, w których prowadzi

działalność podmiot prawny. Ocena ta powinna dotyczyć roku badanego i roku poprzedzającego

rok badany i zostać sporządzona w oparciu o podstawowe wskaźniki ekonomiczne, a w

szczególności: zysk lub stratę netto, wskaźnik poziomu kosztów, rentowności obrotu

netto.

5.

Ocena, o której mowa w ust. 4, w odniesieniu do podmiotów działających z wykorzystaniem

mienia jednostek samorządu terytorialnego powinna uwzględniać także warunki stworzone

dla ich prawidłowego funkcjonowania, w tym okoliczności mające wpływ na wynik finansowy

podmiotu, a niezależnie od niego, w szczególności postanowienia organu stanowiącego

samorządu dotyczące wyposażenia w majątek oraz wysokości cen i opłat za usługi komunalne

o charakterze użyteczności publicznej.

6

Nagrodę roczną dla dyrektora samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej przyznaje,

na wniosek rady społecznej, organ administracji rządowej właściwy do utworzenia tego

zakładu lub organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, która ten zakład

utworzyła.

7

Wysokość nagrody rocznej przyznanej osobom, o których mowa w art. 2 pkt 1-4 i 10,

nie może przekroczyć trzykrotności ich przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w roku

poprzedzającym przyznanie nagrody.

8

Właściwi ministrowie, w drodze rozporządzenia, zarządy powiatów i województw, w drodze

uchwały, oraz wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast), w drodze zarządzenia, określą

wzór wniosku o przyznanie nagrody, o którym mowa w ust. 2, oraz szczegółowe zasady

i tryb przyznawania nagrody rocznej.

9

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki przyznania nagrody rocznej osobom, o których mowa w ust. 2a i

2b, uwzględniając stopień i terminowość realizacji przez osobę uprawnioną do nagrody

nałożonych na nią zadań oraz okres jej zatrudnienia;

2)

tryb przyznawania nagrody rocznej osobom, o których mowa w ust. 2a i 2b, uwzględniając

termin składania wniosku o przyznanie nagrody dla osób, o których mowa w ust. 2a,

oraz termin jego rozpatrzenia;

3)

wzór wniosku o przyznanie nagrody osobom, o których mowa w ust. 2a, uwzględniając

przepisy ust. 4.

1.

Świadczeniami dodatkowymi, o których mowa w art. 5 ust. 2, są świadczenia z tytułu

zatrudnienia, w tym: bytowe, socjalne, komunikacyjne, oraz ubezpieczenia majątkowe

i osobowe - inne bądź wyższe niż ustalone w regulaminach wynagradzania, zakładowych

i ponadzakładowych układach zbiorowych pracy oraz w odrębnych przepisach.

2.

Maksymalna wartość świadczeń dodatkowych przyznanych w ciągu roku osobom, o których

mowa w art. 2 pkt 1-4, nie może przekroczyć dwunastokrotności przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia przyjętego dla ustalenia wynagrodzenia miesięcznego tych osób.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy wykaz świadczeń

dodatkowych, o których mowa w ust. 1, oraz tryb ich przyznawania.

W razie odwołania ze stanowiska lub rozwiązania umowy o pracę albo umowy cywilnoprawnej

będącej podstawą zatrudnienia przez podmiot zatrudniający, z innych przyczyn niż naruszenie

podstawowych obowiązków ze stosunku zatrudnienia, osobom określonym w art. 2 może

być przyznana odprawa w wysokości nie wyższej niż trzykrotność wynagrodzenia miesięcznego.

Postanowienia umów o pracę oraz innych aktów stanowiących podstawę nawiązania stosunku

pracy albo umów cywilnoprawnych ustalające wynagrodzenie miesięczne, nagrodę roczną,

odprawę oraz wartość świadczeń dodatkowych, w wysokości wyższej niż maksymalna dopuszczona

ustawą, są nieważne z mocy prawa w odniesieniu do tej części, która przewyższa kwotę

maksymalną określoną w ustawie.

1.

Za nieprzestrzeganie przepisów ustawy organy nadzorcze jednostek organizacyjnych wymienionych

w art. 1 pkt 2-7 ulegają rozwiązaniu z mocy prawa.

2.

Właściwy organ nie może powołać osób, które pełniły funkcje w organach rozwiązanych

w trybie ust. 1, na następną kadencję jako przedstawicieli Skarbu Państwa lub jednostki

samorządu terytorialnego do organów, o których mowa w art. 2 pkt 7.

Informacje o wynagrodzeniu osób podlegających przepisom ustawy oraz o nagrodach rocznych,

świadczeniach dodatkowych i odprawach są jawne i nie podlegają ochronie danych osobowych

ani tajemnicy handlowej.

Ograniczeń wynikających z ustawy nie stosuje się do składek podstawowych wnoszonych

do pracowniczych programów emerytalnych.

W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo

upadłościowe

(Dz. U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512, z 1994 r. Nr 1, poz. 1, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 6, poz. 43, Nr 43, poz. 189, Nr 106, poz. 496 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 54, poz. 349, Nr 117, poz. 751, Nr 121, poz. 770 i Nr 140, poz. 940 oraz z 1998 r. Nr 117, poz. 756) w art. 123 po § 5 dodaje się § 5

„

§ 5

Do wynagrodzenia syndyków i zarządców podmiotów, o których mowa w art. 1 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami

prawnymi

(Dz. U. Nr 26, poz. 306), stosuje się przepisy tej ustawy.

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych

(Dz. U. z 1991 r. Nr 18, poz. 80, Nr 75, poz. 329, Nr 101, poz. 444 i Nr 107, poz. 464, z 1993 r. Nr 18, poz. 82 i Nr 60, poz. 280, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 80, poz. 368 i Nr 113, poz. 547, z 1995 r. Nr 1 poz. 2, Nr 95, poz. 474 i Nr 154, poz. 791, z 1996 r. Nr 90, poz. 405, Nr 106, poz. 496, Nr 118, poz. 561 i Nr 156, poz. 775 oraz z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 106, poz. 675, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 123, poz. 777) w art. 45a w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

zasady wynagradzania zarządcy, z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami

prawnymi

(Dz. U. Nr 26, poz. 306),

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

(Dz. U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74, Nr 58, poz. 261, Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622, z 1997 r. Nr 9, poz. 43, Nr 106, poz. 679, Nr 107, poz. 686, Nr 113, poz. 734 i Nr 123, poz. 775 oraz z 1998 r. Nr 155, poz. 1014 i Nr 162, poz. 1126) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 24f skreśla się ust. 3;

2)

skreśla się art. 24g;

3)

w art. 25 dodaje się ust. 6-10 w brzmieniu

„

6.

Wysokość diet przysługujących radnemu nie może przekroczyć w ciągu miesiąca łącznie

półtorakrotności kwoty bazowej określonej w ustawie budżetowej dla osób zajmujących

kierownicze stanowiska państwowe na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej

oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 110, poz. 1255 i z 2000 r. Nr 19, poz. 239).

7.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, maksymalną wysokość diet przysługujących

radnemu w ciągu miesiąca, uwzględniając liczbę mieszkańców gminy, przy czym kwota

wymieniona w ust. 6 oznacza maksymalną wysokość diet w gminach o największej liczbie

mieszkańców.

8.

Rada gminy przy ustalaniu wysokości diet radnych bierze pod uwagę funkcje pełnione

przez radnego.

9.

Dieta nie przysługuje radnemu pełniącemu odpłatnie funkcję członka zarządu w gminie,

w której uzyskał mandat.

10.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

sposób ustalania należności z tytułu zwrotu kosztów podróży służbowych radnych, uwzględniając

celowość zwrotu rzeczywiście poniesionych wydatków związanych z wykonywaniem mandatu

oraz ułatwienie dokonywania rozliczeń.

”

(pominięty).

W ustawie z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych

(Dz. U. Nr 21, poz. 124 i Nr 43, poz. 253, z 1994 r. Nr 98, poz. 471, z 1997 r. Nr 9, poz. 43 i Nr 28, poz. 153, z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 i 1126 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) w art. 20

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Rada Ministrów, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, określa, w drodze rozporządzenia, zasady

wynagradzania i wymagania kwalifikacyjne pracowników samorządowych. Rada Ministrów

przy ustalaniu zasad wynagradzania członków zarządu jednostek samorządu terytorialnego,

odrębnie dla każdego stopnia zasadniczego podziału terytorialnego, uwzględnia liczbę

mieszkańców jednostki samorządu terytorialnego.

”

,

b)

dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu

„

3.

Maksymalne wynagrodzenie członka zarządu jednostki samorządu terytorialnego nie może

przekroczyć w ciągu miesiąca, łącznie z dodatkiem za wieloletnią pracę, siedmiokrotności

kwoty bazowej określonej w ustawie budżetowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej

oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 110, poz. 1255 i z 2000 r. Nr 19, poz. 239).

4.

Maksymalne miesięczne wynagrodzenie kierowników i zastępców kierowników jednostek

budżetowych, gospodarstw pomocniczych tych jednostek oraz zakładów budżetowych jednostek

samorządu terytorialnego nie może przekroczyć czterokrotności kwoty bazowej określonej

w ustawie budżetowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe na podstawie

przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej

oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 110, poz. 1255 i z 2000 r. Nr 19, poz. 239).

5.

Osobom wymienionym w ust. 3 mogą być przyznane: nagroda roczna i nagrody uznaniowe,

których łączna wysokość w roku nie może przekroczyć trzykrotności ich przeciętnego

wynagrodzenia miesięcznego w roku poprzedzającym przyznanie nagród.

”

„2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 9 ustawy, zmienianej

w art. 5, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 10 ust. 9 ustawy, zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

(pominięty).

W ustawie z dnia 25 marca 1994 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy

(Dz. U. Nr 48, poz. 195 i Nr 86, poz. 396, z 1995 r. Nr 124, poz. 601, z 1998 r. Nr 127, poz. 847 oraz z 1999 r. Nr 92, poz. 1044) w art. 27 po ust. 2b dodaje się ust. 2c w brzmieniu

„

2c.

Radny gminy Warszawa-Centrum nie może pobierać jednocześnie diet z tytułu wykonywania

mandatu radnego gminy i radnego dzielnicy. Radny wybiera dietę, którą będzie pobierał.

”

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2010 r. z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 6, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 54 lit. a i b, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

(pominięty).

W ustawie z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw

państwowych

(Dz. U. Nr 118, poz. 561 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 32, poz. 184, Nr 98, poz. 603, Nr 106, poz. 673, Nr 121, poz. 770, Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 40, poz. 400 i Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 15, poz. 180) w art. 17

a)

w ust. 4 w pkt 2 skreśla się wyrazy „; część wynagrodzenia może być wypłacana w akcjach

spółki”,

b)

skreśla się ust. 5 i 6.

(pominięty).

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej

przez osoby pełniące funkcje publiczne

(Dz. U. Nr 106, poz. 679, z 1998 r. Nr 113, poz. 715 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 483) w art. 6

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Osoby, o których mowa w art. 2 pkt 1 i 2, mogą otrzymywać odrębne wynagrodzenie z

tytułu sprawowania funkcji w spółce prawa handlowego, do której zostały wyznaczone

jako reprezentanci Skarbu Państwa, na zasadach określonych w ustawie z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami

prawnymi

(Dz. U. Nr 26, poz. 306).

”

,

b)

skreśla się ust. 3 i 4.

(pominięty).

W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa

(Dz. U. Nr 91, poz. 576, Nr 155, poz. 1014, Nr 160, poz. 1060 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) w art. 24

a)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Wysokość diet przysługujących radnemu nie może przekroczyć w ciągu miesiąca łącznie

półtorakrotności kwoty bazowej określonej w ustawie budżetowej dla osób zajmujących

kierownicze stanowiska państwowe na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej

oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 110, poz. 1255 i z 2000 r. Nr 19, poz. 239).

”

,

b)

dodaje się ust. 6-8 w brzmieniu

„

6.

Sejmik województwa przy ustalaniu wysokości diet radnych bierze pod uwagę funkcje

pełnione przez radnego.

7.

Dieta nie przysługuje radnemu pełniącemu odpłatnie funkcję członka zarządu w województwie,

w którym uzyskał mandat.

8.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

sposób ustalania należności z tytułu zwrotu kosztów podróży służbowych radnych, uwzględniając

celowość zwrotu rzeczywiście poniesionych wydatków związanych z wykonywaniem mandatu

oraz ułatwienie dokonywania rozliczeń.

”

(pominięty).

W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym

(Dz. U. Nr 91, poz. 578 i Nr 155, poz. 1014 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) w art. 21

a)

w ust. 4 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Rada powiatu przy ustalaniu wysokości diet radnych bierze pod uwagę funkcje pełnione

przez radnego.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Dieta nie przysługuje radnemu pełniącemu odpłatnie funkcję członka zarządu w powiecie,

w którym uzyskał mandat.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Wysokość diet przysługujących radnemu nie może przekroczyć w ciągu miesiąca łącznie

półtorakrotności kwoty bazowej określonej w ustawie budżetowej dla osób zajmujących

kierownicze stanowiska państwowe na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej

oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 110, poz. 1255 i z 2000 r. Nr 19, poz. 239).

”

,

d)

dodaje się ust. 5a i 5b w brzmieniu

„

5a.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, maksymalną wysokość diet przysługujących

radnemu w ciągu miesiąca, uwzględniając liczbę mieszkańców powiatów.

5b.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

sposób ustalania należności z tytułu zwrotu kosztów podróży służbowych radnych, uwzględniając

celowość zwrotu rzeczywiście poniesionych wydatków związanych z wykonywaniem mandatu

oraz ułatwienie dokonywania rozliczeń.

”

(pominięty).

Prezes Rady Ministrów do dnia 30 września 2001 r. przedstawi Sejmowi Rzeczypospolitej

Polskiej informację na temat funkcjonowania ustawy.

(pominięty).

1.

Postanowienia umów o pracę i innych aktów stanowiących podstawę nawiązania stosunku

pracy oraz umów cywilnoprawnych stanowiących podstawę zatrudnienia ustalające wynagrodzenie

miesięczne, nagrodę roczną, odprawę albo świadczenia dodatkowe w wysokości wyższej

niż maksymalna dopuszczona ustawą, stają się nieważne z mocy prawa z upływem 3 miesięcy

od dnia wejścia w życie ustawy; zamiast nich stosuje się odpowiednie przepisy ustawy.

2.

W przypadku określonym w ust. 1 stosunek pracy lub inny stosunek zatrudnienia na czas

określony może być rozwiązany przez zatrudnionego za jednomiesięcznym wypowiedzeniem.

(pominięty).

1.

Rady gmin, rady powiatów i sejmiki województw w ciągu 3 miesięcy od dnia wejścia w

życie ustawy podejmą uchwały w sprawie diet radnych i wynagrodzeń przewodniczących

zarządów jednostek samorządu terytorialnego z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą.

2.

W przypadku niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 1, dotychczasowe uchwały

w sprawie diet i wynagrodzeń tracą moc w części, w której ustalają diety i wynagrodzenia

w wysokości przewyższającej maksymalną kwotę ustaloną na podstawie niniejszej ustawy.

(pominięty).

Po upływie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy radni reprezentujący jednostki

samorządu terytorialnego w organach spółek prawa handlowego tracą z mocy prawa członkostwo

w tych organach.

(pominięty).

1.

W ciągu 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, radny gminy Warszawa-Centrum wybiera

dietę, którą będzie pobierał z tytułu jednoczesnego wykonywania mandatu radnego gminy

Warszawa-Centrum i radnego dzielnicy.

2.

Jeżeli radny nie dokona wyboru diety w terminie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje

mu dieta wyższa.

(pominięty).

1.

W 2002 r. przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat

nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, o którym mowa w art. 8, ustala

się w wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw

bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale 2000 r.

2.

W 2002 r. indywidualne wynagrodzenie miesięczne osób wymienionych w art. 2 przysługuje

w wysokości ustalonej w 2001 r.

(pominięty).

1.

W 2011 r. przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat

nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, o którym mowa w art. 8, ustala

się w wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw

bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale 2009 r.

2.

W 2011 r. indywidualne wynagrodzenie miesięczne osób wymienionych w art. 2 przysługuje

w wysokości ustalonej w 2010 r.

Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z

zysku w czwartym kwartale 2009 r. stanowi w 2012 r. podstawę do ustalenia maksymalnej

wysokości wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa w art. 8.

1.

Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z

zysku w czwartym kwartale 2009 r. stanowi w 2013 r. podstawę do ustalenia maksymalnej

wysokości wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa w art. 8, z zastrzeżeniem ust.

2.

2.

W przypadku członków organów nadzorczych jednostek, o których mowa w art. 2 pkt 7,

w jednostkach organizacyjnych wymienionych w art. 1 pkt 8, a w szczególności rad nadzorczych

i komisji rewizyjnych, podstawę do ustalenia maksymalnej wysokości wynagrodzenia miesięcznego

stanowi w 2013 r. przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez

wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale 2011 r.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca

od dnia jej ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. z wyjątkiem art. 7 pkt 1 lit. b

i pkt 6, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem

1)

art. 7, art. 8, art. 15, art. 17 i art. 18, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 4, który wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem

1)

art. 16, art. 21, art. 29, art. 41 i art. 42, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 2, art. 3, art. 4, art. 12, art. 15, art. 17, art. 18, art. 24, art. 25, art.

33 i art. 46, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2011 r.;

3)

art. 28, art. 36 i art. 37, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2011 r.;

4)

art. 5 pkt 1 lit. b i art. 26, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2004 r., z wyjątkiem art. 8 ust. 2 pkt 6,

7 i 8, art. 18 ust. 6, art. 25 ust. 4 i art. 43 ust. 2 pkt 2, 3 i 4, które wchodzą

w życie z dniem 1 września 2004 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 5 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;

2)

art. 10 pkt 1 lit. b oraz art. 12 pkt 1 lit. b, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2011 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy art.

28-81, art. 82 pkt 1 i 6 oraz art. 83-99 wchodzą w życie w dniu wyborów do organów

stanowiących jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem

kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 13 pkt 3-5, art. 95, art. 101 ust. 3 i art. 120, które wchodzą w życie z dniem

ogłoszenia;

2)

art. 10, art. 11, art. 18 pkt 1, art. 25, art. 43, art. 49 i art. 50, które wchodzą

w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;

3)

art. 2 pkt 3, art. 3, art. 5, art. 6, art. 8, art. 13 pkt 1, 2 i 6, art. 14, art.

18 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b i c, art. 20, art. 21, art. 23, art. 28, art. 34, art.

36, art. 39 pkt 2-6, art. 40, art. 41, art. 45 pkt 1 i 6, art. 46 pkt 1 lit. a i lit.

c-e oraz pkt 2-5, art. 57 pkt 2, art. 58, art. 59 pkt 1-3, art. 60, art. 63, art.

65 pkt 3-5, art. 66 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 67 pkt 1, art. 78, art. 79, art. 80

pkt 3 oraz art. 81, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.;

4)

art. 16, art. 17 pkt 6, art. 39 pkt 1 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2012 r;

5)

(uchylony);

6)

art. 33, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 200, 201 i 211, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 136 ust. 3, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2003 r., z tym że

1)

w przypadku przedsiębiorców, którzy złożyli wnioski, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o pomocy publicznej dla przedsiębiorców

o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy

(Dz. U. Nr 213, poz. 1800), oraz dłużników odpowiadających solidarnie wraz z przedsiębiorcami, będących stroną

postępowania restrukturyzacyjnego prowadzonego na podstawie tej ustawy, przepisy niniejszej

ustawy o postępowaniu naprawczym wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,

z tym że postępowanie naprawcze nie obejmuje zobowiązań cywilnoprawnych i publicznoprawnych

objętych postępowaniem toczącym się na podstawie przepisów o pomocy publicznej dla

przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy, jeżeli przedsiębiorca jest

stroną takiego postępowania w chwili ogłoszenia oświadczenia o wszczęciu postępowania

naprawczego w Monitorze Sądowym i Gospodarczym;

2)

przepisy art. 451, art. 454-470, art. 481 i art. 482 stosuje się z dniem przystąpienia

Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.