Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 grudnia 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne
Table of Provisions (86)
Statutory Text (86 Articles)
Materiałami archiwalnymi wchodzącymi do narodowego zasobu archiwalnego, zwanymi dalej
„materiałami archiwalnymi”, są wszelkiego rodzaju akta i dokumenty, korespondencja,
dokumentacja finansowa, techniczna i statystyczna, mapy i plany, fotografie, filmy
i mikrofilmy, nagrania dźwiękowe i wideofonowe, dokumenty elektroniczne w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565) oraz inna dokumentacja, bez względu na sposób jej wytworzenia, mająca znaczenie jako
źródło informacji o wartości historycznej o działalności Państwa Polskiego, jego poszczególnych
organów i innych państwowych jednostek organizacyjnych oraz o jego stosunkach z innymi
państwami, o rozwoju życia społecznego i gospodarczego, o działalności organizacji
o charakterze politycznym, społecznym i gospodarczym, zawodowym i wyznaniowym, o organizacji
i rozwoju nauki, kultury i sztuki, a także o działalności jednostek samorządu terytorialnego
i innych samorządowych jednostek organizacyjnych - powstała w przeszłości i powstająca
współcześnie.
Ustawa określa zasady
1)
ustanawiania Planu Informatyzacji Państwa oraz projektów informatycznych o publicznym
zastosowaniu,
2
ustalania minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych używanych do realizacji
zadań publicznych oraz dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej
z podmiotami publicznymi oraz ustalania Krajowych Ram Interoperacyjności systemów
teleinformatycznych w sposób gwarantujący neutralność technologiczną i jawność używanych
standardów i specyfikacji,
3
dostosowania systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych
do minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań
publicznych oraz do Krajowych Ram Interoperacyjności systemów teleinformatycznych
w sposób gwarantujący neutralność technologiczną i jawność używanych standardów i
specyfikacji,
4
dostosowania rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej z
podmiotami publicznymi do minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany
informacji z podmiotami publicznymi oraz do Krajowych Ram Interoperacyjności systemów
teleinformatycznych w sposób gwarantujący neutralność technologiczną i jawność używanych
standardów i specyfikacji,
5)
kontroli projektów informatycznych o publicznym zastosowaniu, systemów teleinformatycznych
używanych do realizacji zadań publicznych, rejestrów publicznych i wymiany informacji
w postaci elektronicznej
6)
wymiany informacji drogą elektroniczną, w tym dokumentów elektronicznych, pomiędzy
podmiotami publicznymi a podmiotami niebędącymi podmiotami publicznymi,
7)
ustalania i publikacji specyfikacji rozwiązań stosowanych w oprogramowaniu umożliwiającym
łączenie i wymianę informacji, w tym przesłanie dokumentów elektronicznych, pomiędzy
systemami teleinformatycznymi podmiotów publicznych a systemami podmiotów niebędącymi
podmiotami publicznymi,
8
funkcjonowania elektronicznej platformy usług administracji publicznej, zwanej dalej
„ePUAP”,
9
funkcjonowania centralnego repozytorium wzorów pism w postaci dokumentów elektronicznych,
10
realizacji zadań wynikających ze Strategii rozwoju społeczeństwa informacyjnego w
Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „Strategią”
- w celu ochrony interesu publicznego, w tym zachowania przez Państwo możliwości swobody
wyboru technologii w procesach informatyzacji realizacji zadań publicznych.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
1.
Z zastrzeżeniem ust. 2-4, przepisy ustawy stosuje się do realizujących zadania publiczne
określone przez ustawy
1)
organów administracji rządowej, organów kontroli państwowej i ochrony prawa, sądów,
jednostek organizacyjnych prokuratury, a także jednostek samorządu terytorialnego
i ich organów,
2
jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych,
3)
funduszy celowych,
4
samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej oraz spółek wykonujących działalność
leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej,
5)
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,
6)
Narodowego Funduszu Zdrowia,
7)
państwowych lub samorządowych osób prawnych utworzonych na podstawie odrębnych ustaw
w celu realizacji zadań publicznych
- zwanych dalej „podmiotami publicznymi”.
2.
Przepis art. 13 ust. 2 pkt 1 stosuje się również do podmiotu, któremu podmiot publiczny
powierzył lub zlecił realizację zadania publicznego, jeżeli w związku z realizacją
tego zadania istnieje obowiązek przekazywania informacji do lub od podmiotów niebędących
organami administracji rządowej.
3
Przepisów ustawy nie stosuje się do przedsiębiorstw państwowych, spółek handlowych,
służb specjalnych w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu
(Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154, z późn. zm., Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
oraz Narodowego Banku Polskiego, poza przypadkami gdy w związku z realizacją zadań
przez te podmioty istnieje obowiązek przekazywania informacji do i od podmiotów niebędących
organami administracji rządowej; w takich przypadkach stosuje się art. 13 ust. 2 pkt
1 niniejszej ustawy.
4
Przepisów rozdziału 4 nie stosuje się do jednostek badawczo-rozwojowych, uczelni publicznych,
Polskiej Akademii Nauk i tworzonych przez nią jednostek organizacyjnych, Rzecznika
Praw Obywatelskich, Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych,
Najwyższej Izby Kontroli, Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Krajowego Biura Wyborczego,
Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,
Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, Komisji Nadzoru Finansowego oraz
Generalnego Inspektora Informacji Finansowej.
Użyte w ustawie określenia oznaczają
1
informatyczny nośnik danych - materiał lub urządzenie służące do zapisywania, przechowywania
i odczytywania danych w postaci cyfrowej;
2)
dokument elektroniczny - stanowiący odrębną całość znaczeniową zbiór danych uporządkowanych
w określonej strukturze wewnętrznej i zapisany na informatycznym nośniku danych;
3
system teleinformatyczny - zespół współpracujących ze sobą urządzeń informatycznych
i oprogramowania zapewniający przetwarzanie, przechowywanie, a także wysyłanie i odbieranie
danych przez sieci telekomunikacyjne za pomocą właściwego dla danego rodzaju sieci
telekomunikacyjnego urządzenia końcowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne
(Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm.;
4)
środki komunikacji elektronicznej - środki komunikacji elektronicznej w rozumieniu
art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną
(Dz. U. Nr 144, poz. 1204, z późn. zm.;
5)
rejestr publiczny - rejestr, ewidencję, wykaz, listę, spis albo inną formę ewidencji,
służące do realizacji zadań publicznych, prowadzone przez podmiot publiczny na podstawie
odrębnych przepisów ustawowych;
6)
projekt informatyczny o publicznym zastosowaniu - określony w dokumentacji zespół
czynności organizacyjnych i technicznych mających na celu zbudowanie, rozbudowanie
lub unowocześnienie systemu teleinformatycznego używanego do realizacji zadań publicznych,
świadczenie usług dotyczących utrzymania tego systemu lub opracowanie procedur realizowania
zadań publicznych drogą elektroniczną;
7)
ponadsektorowy projekt informatyczny - projekt informatyczny o publicznym zastosowaniu,
którego zakres przedmiotowy dotyczy spraw należących do właściwości więcej niż jednego
działu administracji rządowej;
8)
sektorowy projekt informatyczny - projekt informatyczny o publicznym zastosowaniu,
którego zakres przedmiotowy dotyczy spraw należących do właściwości jednego działu
administracji rządowej;
9)
minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych - zespół wymagań organizacyjnych
i technicznych, których spełnienie przez system teleinformatyczny używany do realizacji
zadań publicznych umożliwia wymianę danych z innymi systemami teleinformatycznymi
używanymi do realizacji zadań publicznych oraz zapewnia dostęp do zasobów informacji
udostępnianych za pomocą tych systemów;
10)
minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej
11)
oprogramowanie interfejsowe - oprogramowanie umożliwiające łączenie i wymianę danych
w komunikacji pomiędzy systemami teleinformatycznymi;
12)
testy akceptacyjne - udokumentowane wartości danych wejściowych wprowadzanych do systemu
teleinformatycznego i powiązanych z nimi wartości oczekiwanych danych wyjściowych,
opisujące zestawy poprawnych odpowiedzi systemu teleinformatycznego na podawane dane
wejściowe, pozwalające na sprawdzenie poprawności wdrożenia oprogramowania interfejsowego;
13
elektroniczna platforma usług administracji publicznej - system teleinformatyczny,
w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy
w sieci Internet;
14
profil zaufany ePUAP - zestaw informacji identyfikujących i opisujących podmiot lub
osobę będącą użytkownikiem konta na ePUAP, który został w wiarygodny sposób potwierdzony
przez organ podmiotu określonego w art. 2;
15
podpis potwierdzony profilem zaufanym ePUAP - podpis złożony przez użytkownika konta
ePUAP, do którego zostały dołączone informacje identyfikujące zawarte w profilu zaufanym
ePUAP, a także
a)
jednoznacznie wskazujący profil zaufany ePUAP osoby, która wykonała podpis,
b)
zawierający czas wykonania podpisu,
c)
jednoznacznie identyfikujący konto ePUAP osoby, która wykonała podpis,
d)
autoryzowany przez użytkownika konta ePUAP,
e)
potwierdzony i chroniony podpisem systemowym ePUAP;
16
podpis systemowy ePUAP - podpis cyfrowy utworzony w bezpiecznym środowisku systemu
ePUAP, zapewniający integralność i autentyczność wykonania operacji przez system ePUAP;
17
elektroniczna skrzynka podawcza - dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej
służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu
powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego;
18
interoperacyjność - zdolność różnych podmiotów oraz używanych przez nie systemów teleinformatycznych
i rejestrów publicznych do współdziałania na rzecz osiągnięcia wzajemnie korzystnych
i uzgodnionych celów, z uwzględnieniem współdzielenia informacji i wiedzy przez wspierane
przez nie procesy biznesowe realizowane za pomocą wymiany danych za pośrednictwem
wykorzystywanych przez te podmioty systemów teleinformatycznych;
19
neutralność technologiczna - zasada równego traktowania przez władze publiczne technologii
teleinformatycznych i tworzenia warunków do ich uczciwej konkurencji, w tym zapobiegania
możliwości eliminacji technologii konkurencyjnych przy rozbudowie i modyfikacji eksploatowanych
systemów teleinformatycznych lub przy tworzeniu konkurencyjnych produktów i rozwiązań;
20
urzędowe poświadczenie odbioru - dane elektroniczne dołączone do dokumentu elektronicznego
doręczonego podmiotowi publicznemu lub połączone z tym dokumentem w taki sposób, że
jakakolwiek późniejsza zmiana dokonana w tym dokumencie jest rozpoznawalna, określające
a)
pełną nazwę podmiotu publicznego, któremu doręczono dokument elektroniczny,
b)
datę i godzinę doręczenia dokumentu elektronicznego rozumiane jako data i czas wprowadzenia
albo przeniesienia dokumentu elektronicznego do systemu teleinformatycznego podmiotu
publicznego,
c)
datę i godzinę wytworzenia urzędowego poświadczenia odbioru;
21
Krajowe Ramy Interoperacyjności - zestaw wymagań semantycznych, organizacyjnych oraz
technologicznych dotyczących interoperacyjności systemów teleinformatycznych i rejestrów
publicznych.
Przepisy ustawy nie naruszają
1)
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych
(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.;
2
ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych
(Dz. U. Nr 182, poz. 1228);
3
obowiązków wynikających z potrzeby współpracy z systemami teleinformatycznymi i rejestrami
organów innych państw lub organizacji międzynarodowych;
4
obowiązków wynikających z umów międzynarodowych, jak również umów o członkostwo w
instytucjach międzynarodowych, w przypadku gdy prawo danego podmiotu do członkostwa
w instytucjach międzynarodowych zostało zagwarantowane aktem prawnym o mocy ustawy.
1.
Plan Informatyzacji Państwa, zwany dalej „Planem”, jest instrumentem planowania i
koordynowania informatyzacji działalności podmiotów publicznych w zakresie realizowanych
przez te podmioty zadań publicznych.
2
Plan ma na celu
1)
określenie organizacyjnych i technologicznych instrumentów rozwoju społeczeństwa informacyjnego
w oparciu o Strategię;
2)
koordynowanie realizowanych przez więcej niż jeden podmiot publiczny projektów informatycznych
o publicznym zastosowaniu;
3)
modernizację oraz łączenie systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań
publicznych;
4)
zapewnienie warunków bezpieczeństwa i zgodności działania systemów teleinformatycznych
używanych do realizacji zadań publicznych;
5)
tworzenie warunków do rozwoju współpracy międzynarodowej w zakresie informatyzacji
i społeczeństwa informacyjnego;
6)
tworzenie warunków dla realizacji Strategii.
3
Plan zawiera
1)
określenie priorytetów rozwoju systemów teleinformatycznych używanych do realizacji
zadań publicznych;
2)
zestawienie oraz charakterystykę ponadsektorowych i sektorowych projektów informatycznych
służących realizacji priorytetów, o których mowa w pkt 1, szacunkowe koszty realizacji
tych projektów oraz wskazanie możliwych źródeł ich finansowania;
3)
określenie zadań publicznych oraz systemów teleinformatycznych, których realizacja
wypełnia cele określone w Strategii;
4)
określenie zadań publicznych, które będą realizowane z wykorzystaniem drogi elektronicznej,
oraz terminów rozpoczęcia ich realizacji;
5)
wskaźniki umożliwiające ocenę skuteczności realizacji zadań określonych w Planie.
1.
Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw informatyzacji, ustanawia,
w drodze rozporządzenia, Plan Informatyzacji Państwa, mając na uwadze
1)
informacje o stanie systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych;
2)
informacje o podejmowanych przez podmioty publiczne działaniach służących rozwojowi
społeczeństwa informacyjnego;
3)
potrzeby w zakresie informatyzacji działalności podmiotów publicznych;
3a
potrzeby rozwoju społeczeństwa informacyjnego;
4)
możliwości finansowe państwa.
2
Plan ustanawia się na okres nie dłuższy niż 5 lat, a jego aktualizacja następuje nie
później niż po 2 latach jego obowiązywania.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 6, który
wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
W celu wykonania Planu ustanawia się projekty informatyczne.
(uchylone).
1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji tworzy stronę główną Biuletynu Informacji
Publicznej zawierającą wykaz podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, wraz z
odnośnikami umożliwiającymi połączenie z ich stronami.
2.
Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, tworzą własne strony Biuletynu Informacji
Publicznej, na których udostępniają informacje podlegające udostępnieniu w tej drodze.
3.
Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, są obowiązane przekazać ministrowi właściwemu
do spraw informatyzacji informacje niezbędne do zamieszczenia na stronie, o której
mowa w ust. 1.
4.
Minister właściwy do spraw informatyzacji
1)
gromadzi i udostępnia adresy wskazujące strony Biuletynu Informacji Publicznej tworzone
przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2,
2)
gromadzi i udostępnia dane o liczbie pobrań stron, o których mowa w pkt 1,
3)
udostępnia nieodpłatnie przykładowe oprogramowanie służące do tworzenia stron w Biuletynie
Informacji Publicznej zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie
ust. 5 lub kody źródłowe tego oprogramowania.
5.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia
1)
szczegółowe wymagania dotyczące układu ujednoliconego systemu stron Biuletynu Informacji
Publicznej, w szczególności
a)
strukturę strony głównej, o której mowa w ust. 1,
b)
standardy struktury stron, o których mowa w ust. 2,
2)
zakres i tryb przekazywania informacji, o których mowa w ust. 3,
3)
wymagania dotyczące zabezpieczania treści informacji publicznych udostępnianych w
Biuletynie Informacji Publicznej
- mając na względzie sprawność i jednolitość działania systemu stron Biuletynu Informacji
Publicznej, a także uwzględniając konieczność równego traktowania rozwiązań informatycznych
oraz potrzebę umożliwienia realizacji prawa do stosowania przez podmioty obowiązane
do przekazywania informacji oprogramowania bez konieczności ponoszenia dodatkowych
kosztów z tytułu opłat licencyjnych.
Świadectwa kwalifikacji wydane przez ministra właściwego do spraw informatyzacji przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność na okres, na jaki zostały
wydane.
Rejestry publiczne prowadzone przez organy administracji rządowej spełnią wymogi określone
w art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
najpóźniej do dnia 1 stycznia 2011 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
1 pkt 5-7 i 10 w zakresie dotyczącym centralnego repozytorium informacji publicznej,
które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji może dofinansowywać przygotowanie lub realizację
przez podmiot publiczny, na wniosek tego podmiotu
1)
projektów informatycznych o publicznym zastosowaniu niebędących ponadsektorowymi albo
sektorowymi projektami informatycznymi;
2)
przykładowego oprogramowania, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a, a także
kodów źródłowych takiego oprogramowania;
3)
przedsięwzięć wspierających rozwój społeczeństwa informacyjnego, innych niż wymienione
w pkt 1 i 2.
2
Dofinansowanie może być udzielone, jeżeli przedsięwzięcia, o których mowa w ust. 1
1)
służą realizacji celów określonych w Planie;
2)
są projektowane oraz realizowane z uwzględnieniem minimalnych wymagań dla systemów
teleinformatycznych, minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji
w postaci elektronicznej oraz Krajowych Ram Interoperacyjności;
3)
nie są finansowane ze środków budżetu państwa innych niż te, których dysponentem jest
minister właściwy do spraw informatyzacji;
4)
służą realizacji celów określonych w Strategii.
3.
(uchylony).
3a
W dokumentacji przedsięwzięć, o których mowa w ust. 1, określa się w szczególności
1)
cel ustanowienia przedsięwzięcia;
2)
organ odpowiedzialny za realizację przedsięwzięcia;
3)
zakres zadań przewidzianych do realizacji w ramach przedsięwzięcia;
4)
źródła finansowania i szacunkowe koszty realizacji przedsięwzięcia;
5)
harmonogram realizacji przedsięwzięcia.
3b
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się
1)
założenia funkcjonalne przedsięwzięcia określające cel jego ustanowienia, zadania
służące realizacji celu, dla którego ustanawia się przedsięwzięcie, oraz harmonogram
realizacji tych zadań;
2)
analizę ekonomiczno-finansową celowości ustanowienia przedsięwzięcia, określającą
wielkość środków przewidywanych do sfinansowania zadań określonych w harmonogramie
realizacji przedsięwzięcia, źródła finansowania tych zadań oraz korzyści wynikające
z jego realizacji;
3)
założenia techniczne przedsięwzięcia, określające funkcje oraz składniki sprzętowe
i oprogramowanie systemu teleinformatycznego, które, przy uwzględnieniu minimalnych
wymagań dla systemów teleinformatycznych, posłużą do realizacji zadań zakładanych
w projekcie.
4.
Minister właściwy do spraw informatyzacji, w drodze zarządzenia, powołuje, spośród
pracowników urzędu obsługującego tego ministra, zespół do spraw oceny wniosków o dofinansowanie
przedsięwzięć, o których mowa w ust. 1, określając jego nazwę, skład, szczegółowy
zakres zadań i tryb działania.
4a
Jeżeli dokonanie czynności związanych z oceną wniosków o dofinansowanie przedsięwzięć
wymaga wiedzy specjalistycznej, zespół powołany na podstawie ust. 4, po uzyskaniu
akceptacji ministra właściwego do spraw informatyzacji może zwrócić się do ekspertów
zewnętrznych o wydanie opinii oraz określić wysokość ich wynagrodzenia.
4b
Powołanie eksperta, o którym mowa w ust. 4a, wymaga poinformowania Rady Informatyzacji,
która w terminie 14 dni wyraża opinię w tej sprawie.
4c
Uzyskane ekspertyzy zespół przekazuje Radzie Informatyzacji do wiadomości. Rada może
w terminie 14 dni wyrazić opinię w tej sprawie.
5.
Środki finansowe na dofinansowanie przedsięwzięć, o których mowa w ust. 1, są przekazywane
w formie dotacji celowej, na podstawie umowy zawartej pomiędzy ministrem właściwym
do spraw informatyzacji a podmiotem, który złożył wniosek o dofinansowanie przedsięwzięć,
o których mowa w ust. 1.
6.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, kryteria
i tryb przeznaczania oraz rozliczania środków finansowych przeznaczonych na dofinansowanie
przedsięwzięć, o których mowa w ust. 1, w tym
1)
sposób oceny wniosków dotyczących przedsięwzięć przewidzianych do dofinansowania,
2)
sposób oceny realizacji przedsięwzięć, zgodnie z warunkami określonymi w umowie,
3)
sposób rozliczania przyznanych środków finansowych,
4)
sposób dysponowania przyznanymi środkami finansowymi,
5)
wzory wniosku o dofinansowanie oraz raportów z przebiegu realizacji przedsięwzięć
i rozliczenia przyznanych środków finansowych
- mając na uwadze znaczenie dofinansowanych przedsięwzięć dla realizacji celów określonych
w Planie, rozwoju współpracy międzynarodowej w tym zakresie, a także prawidłowość
wykorzystania przyznanych środków finansowych.
1.
Główne kierunki, cele i zadania na rzecz budowy społeczeństwa informacyjnego określa
Strategia.
2.
Strategia przyjmowana jest w drodze uchwały przez Radę Ministrów.
3.
Odpowiedzialny za opracowanie i realizację Strategii jest minister właściwy do spraw
informatyzacji.
4.
Strategia podlega procesom ewaluacji, nie częściej jednak niż raz w roku.
Dane zgromadzone na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów w Krajowej Ewidencji
Systemów Teleinformatycznych i Rejestrów Publicznych mogą być wykorzystywane przez
ministra właściwego do spraw informatyzacji w celu ustalania stanu systemów teleinformatycznych
lub rejestrów publicznych w Rzeczypospolitej Polskiej.
1
Podmiot publiczny używa do realizacji zadań publicznych systemów teleinformatycznych
spełniających minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych oraz zapewniających
interoperacyjność systemów na zasadach określonych w Krajowych Ramach Interoperacyjności.
1a
Postanowienia ust. 1 nie stosuje się do systemów teleinformatycznych używanych do
celów naukowych i dydaktycznych.
2.
Podmiot publiczny realizujący zadania publiczne przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego
albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej do przekazywania danych pomiędzy
tym podmiotem a podmiotem niebędącym organem administracji rządowej
1)
zapewnia, aby system teleinformatyczny służący do wymiany danych pomiędzy tym podmiotem
a podmiotami niebędącymi organami administracji rządowej, poza minimalnymi wymaganiami,
o których mowa w ust. 1, spełniał wymóg równego traktowania rozwiązań informatycznych;
2)
publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej lub udostępnia w inny sposób
a)
zestawienie stosowanych w oprogramowaniu interfejsowym systemu teleinformatycznego
używanego przez ten podmiot do realizacji zadań publicznych struktur dokumentów elektronicznych,
formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących,
b)
testy akceptacyjne, z zastrzeżeniem ust. 4.
3.
Rozwiązania, o których mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a, nie mogą wykraczać poza zakres
minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych.
4.
Podmiot publiczny może nie udostępniać testów akceptacyjnych, jeżeli w oprogramowaniu
interfejsowym mają być stosowane wyłącznie formaty danych oraz protokoły komunikacyjne
i szyfrujące określone w przepisach wydanych na podstawie art. 18 pkt 1.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 16 ust. 3 i art. 18 ustawy,
o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 i art. 18 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w
życie ustawy.
1
Podmiot publiczny prowadzący rejestr publiczny jest obowiązany
1)
prowadzić ten rejestr w sposób zapewniający spełnianie minimalnych wymagań dla systemów
teleinformatycznych, w przypadku gdy ten rejestr działa przy użyciu systemów teleinformatycznych;
2)
prowadzić ten rejestr zgodnie z minimalnymi wymaganiami dla rejestrów publicznych
i wymiany informacji w postaci elektronicznej
3)
umożliwić dostarczanie informacji do tego rejestru oraz udostępnianie informacji z
tego rejestru drogą elektroniczną, w przypadku gdy ten rejestr działa przy użyciu
systemów teleinformatycznych.
2
Organ administracji rządowej zapewnia działanie rejestru publicznego, używając systemów
teleinformatycznych.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
3, art. 4, art. 7, art. 8 i art. 10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.
1.
Podmiot prowadzący rejestr publiczny zapewnia podmiotowi publicznemu albo podmiotowi
niebędącemu podmiotem publicznym, realizującym zadania publiczne na podstawie odrębnych
przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny ich realizacji,
nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych w prowadzonym rejestrze, w zakresie niezbędnym
do realizacji tych zadań.
2
Dane, o których mowa w ust. 1, powinny być udostępniane za pomocą środków komunikacji
elektronicznej i mogą być wykorzystane wyłącznie do realizacji zadań publicznych.
3.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób, zakres i tryb udostępniania
danych, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę usprawnienia realizacji
zadań publicznych, zapewnienia szybkiego i bezpiecznego dostępu do danych oraz zabezpieczenia
wykorzystania danych do celów realizacji zadań publicznych.
4
Przekazanie przez podmiot prowadzący rejestr publiczny danych z rejestru do ich ponownego
wykorzystywania w innym celu niż realizacja zadania publicznego następuje na zasadach
określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm..
1
Podmiot publiczny, organizując przetwarzanie danych w systemie teleinformatycznym,
jest obowiązany zapewnić możliwość przekazywania danych również w postaci elektronicznej
przez wymianę dokumentów elektronicznych związanych z załatwianiem spraw należących
do jego zakresu działania, wykorzystując informatyczne nośniki danych lub środki komunikacji
elektronicznej.
2.
Podmiot publiczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany prowadzić wymianę informacji
w postaci elektronicznej
1)
z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, spełniających minimalne wymagania dla
systemów teleinformatycznych;
2)
zgodnie z minimalnymi wymaganiami dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w
postaci elektronicznej
3
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia
1)
warunki organizacyjno-techniczne doręczania dokumentów elektronicznych, w tym reguły
tworzenia elektronicznej skrzynki podawczej,
2)
formę urzędowego poświadczania odbioru dokumentów elektronicznych przez adresatów,
3)
sposób sporządzania i doręczania pism w formie dokumentów elektronicznych,
4)
sposób udostępniania kopii dokumentów elektronicznych oraz warunki bezpieczeństwa
udostępniania formularzy i wzorów dokumentów
- uwzględniając minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany danych w postaci
elektronicznej oraz potrzebę usprawnienia i ujednolicenia obiegu dokumentów między
podmiotami publicznymi.
1.
Przy ministrze właściwym do spraw informatyzacji działa Rada Informatyzacji, zwana
dalej „Radą”. Rada jest organem opiniodawczo-doradczym ministra.
2.
Do zadań Rady należy
1)
proponowanie i opiniowanie na zlecenie ministra właściwego do spraw informatyzacji
projektów stanowisk Rady Ministrów w sprawie dokumentów Komisji Europejskiej i Parlamentu
Europejskiego dotyczących spraw informatyzacji i rozwoju społeczeństwa informacyjnego;
2)
opiniowanie projektu Planu oraz projektów rozporządzeń wydawanych na podstawie art.
18;
3)
opiniowanie innych przekazanych przez ministra właściwego do spraw informatyzacji
projektów aktów prawnych i innych dokumentów dotyczących spraw informatyzacji i rozwoju
społeczeństwa informacyjnego;
4)
opiniowanie na zlecenie ministra właściwego do spraw informatyzacji raportów i innych
opracowań dotyczących
a)
potrzeb i postulatów dotyczących rozwoju społeczeństwa informacyjnego,
b)
zasad funkcjonowania rejestrów publicznych,
c)
zasad wdrażania systemów teleinformatycznych w administracji publicznej oraz stanu
ich realizacji,
d)
aktualnych rozwiązań technicznych mających zastosowanie w informatyzacji administracji,
e)
terminologii polskiej z zakresu informatyki.
3.
Rada może inicjować działania na rzecz informatyzacji i rozwoju społeczeństwa informacyjnego.
4.
Rada wyraża opinię w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektów lub propozycji,
o których mowa w ust. 2.
5.
Opinie, protokoły posiedzeń oraz inne dokumenty Rady są publikowane w wydzielonej
części Biuletynu Informacji Publicznej na stronach ministra właściwego do spraw informatyzacji.
6.
Rada przedstawia ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji sprawozdanie z działalności
za każdy rok kalendarzowy w terminie do dnia 30 kwietnia następnego roku.
7.
Rada składa się z od 15 do 20 członków.
8.
Kandydatów na członków Rady mogą rekomendować
1)
ministrowie;
2)
Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych;
3)
Prezes Polskiego Komitetu Normalizacyjnego;
4)
współprzewodniczący ze strony samorządowej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego;
5)
jednostki naukowe w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki(Dz. U. z 2008 r. Nr 169, poz. 1049) , które w zakresie działalności statutowej prowadzą badania naukowe lub prace rozwojowe
w zakresie informatyki;
6)
izby gospodarcze reprezentujące przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą
w zakresie wytwarzania sprzętu informatycznego, oprogramowania lub świadczenia usług
informatycznych;
7)
stowarzyszenia wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego, których celem statutowym jest
reprezentowanie środowiska informatycznego lub wspieranie zastosowań informatyki.
9.
Rekomendowany do Rady kandydat powinien posiadać wykształcenie wyższe oraz wyrazić
zgodę na kandydowanie.
10.
Minister właściwy do spraw informatyzacji powołuje skład Rady na dwuletnią kadencję
spośród kandydatów rekomendowanych przez podmioty, o których mowa w ust. 8.
11.
Przed upływem kadencji członkostwo w Radzie wygasa z powodu
1)
rezygnacji członka Rady złożonej na piśmie Przewodniczącemu Rady;
2)
śmierci członka Rady;
3)
niemożności sprawowania funkcji członka Rady z powodu długotrwałej choroby stwierdzonej
zaświadczeniem lekarskim;
4)
wycofania rekomendacji podmiotu, o której mowa w ust. 8.
12.
W przypadkach, o których mowa w ust. 11, minister właściwy do spraw informatyzacji
powołuje na członka Rady osobę spośród pozostałych rekomendowanych kandydatów po sprawdzeniu
aktualności rekomendacji.
13.
Minister właściwy do spraw informatyzacji powołuje i odwołuje Przewodniczącego i Wiceprzewodniczącego
Rady spośród jej członków.
14.
Przewodniczący Rady kieruje jej pracami i reprezentuje ją na zewnątrz. W przypadku
nieobecności Przewodniczącego zastępuje go Wiceprzewodniczący.
15.
Obsługę Rady zapewnia urząd obsługujący ministra właściwego do spraw informatyzacji.
16.
Na posiedzenie Rady mogą być zapraszane, przez ministra właściwego do spraw informatyzacji
oraz Przewodniczącego Rady, inne osoby, o ile jest to wskazane dla realizacji zadań
Rady.
17.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wysokość
wynagrodzenia członka Rady za udział w posiedzeniu, uwzględniając funkcje pełnione
przez członków Rady i zakres obowiązków członków Rady, a także mając na uwadze, że
wynagrodzenie za jedno posiedzenie Rady nie może przekroczyć 50% minimalnego wynagrodzenia
określonego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę
(Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314), obowiązującego w dniu powołania Rady.
18.
Zamiejscowym członkom Rady przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży i zakwaterowania
na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77
(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm..
19.
Szczegółowy tryb działania Rady określa jej regulamin ustanawiany na wniosek Rady
przez ministra właściwego do spraw informatyzacji.
Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw informatyzacji, określi w
drodze rozporządzenia
1)
minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych, mając na uwadze konieczność
zapewnienia
a)
spójności działania systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych
poprzez określenie co najmniej specyfikacji formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych
i szyfrujących, które mają być stosowane w oprogramowaniu interfejsowym, przy zachowaniu
możliwości nieodpłatnego wykorzystania tych specyfikacji,
b)
sprawnej i bezpiecznej wymiany informacji w postaci elektronicznej
c
dostępu do zasobów informacji osobom niepełnosprawnym
- z uwzględnieniem Polskich Norm oraz innych dokumentów normalizacyjnych zatwierdzonych
przez krajową jednostkę normalizacyjną, zachowując zasadę równego traktowania różnych
rozwiązań informatycznych;
2)
minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej
3
Krajowe Ramy Interoperacyjności obejmujące zagadnienia interoperacyjności semantycznej,
organizacyjnej oraz technologicznej, z uwzględnieniem zasady równego traktowania różnych
rozwiązań informatycznych, Polskich Norm oraz innych dokumentów normalizacyjnych zatwierdzonych
przez krajową jednostkę normalizacyjną.
(uchylony).
1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia funkcjonowanie ePUAP.
2.
Minister właściwy do spraw informatyzacji jest administratorem danych użytkowników
ePUAP w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.
3.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, zakres
i warunki korzystania z ePUAP, z uwzględnieniem roli ePUAP w procesie realizacji zadań
publicznych drogą elektroniczną oraz zasad przetwarzania i ochrony danych osobowych.
1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji w ramach ePUAP prowadzi centralne repozytorium
wzorów dokumentów elektronicznych, zwane dalej „centralnym repozytorium”.
2.
W centralnym repozytorium umieszcza się, przechowuje i udostępnia wzory pism, które
uwzględniają niezbędne elementy struktury dokumentów elektronicznych określone w przepisach
wydanych na podstawie art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach
(Dz. U. z 2011 r. Nr 123, poz. 698 i Nr 171, poz. 1016).
3.
Organy administracji publicznej przekazują do centralnego repozytorium oraz udostępniają
w Biuletynie Informacji Publicznej wzory pism w postaci dokumentów elektronicznych.
Przy sporządzaniu wzorów pism stosuje się międzynarodowe standardy dotyczące sporządzania
dokumentów elektronicznych przez organy administracji publicznej, z uwzględnieniem
konieczności podpisywania ich bezpiecznym podpisem elektronicznym.
4.
Jeżeli wzór podania określają odrębne przepisy, to umieszczenie wzoru dokumentu elektronicznego
przez organy administracji publicznej w centralnym repozytorium jest równoznaczne
z określeniem wzoru wnoszenia podań, o których mowa w art. 63 § 3a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm..
5.
Niezależnie od obowiązku wynikającego z ust. 3 organy administracji publicznej mogą
prowadzić własne lub wspólnie z innymi organami administracji publicznej repozytoria
wzorów dokumentów elektronicznych.
(uchylony).
1.
Dzienniki urzędowe, zbiory aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat i zbiory
przepisów gminnych oraz ogłoszone w nich akty normatywne są wydawane również w formie
elektronicznej.
2.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wymagania
techniczne, jakim musi odpowiadać elektroniczna forma dzienników urzędowych, uwzględniając
konieczność zapewnienia powszechnej dostępności dzienników urzędowych.
3.
Do dzienników urzędowych wydawanych w formie elektronicznej stosuje się odpowiednio
przepis art. 19 ust. 2.
1
Identyfikacja użytkownika systemów teleinformatycznych udostępnianych przez podmioty
określone w art. 2 następuje przez zastosowanie kwalifikowanego certyfikatu przy zachowaniu
zasad przewidzianych w ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym
(Dz. U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm., lub profilu zaufanego ePUAP.
1
Identyfikacja użytkownika systemów teleinformatycznych udostępnianych przez podmioty
określone w art. 2 następuje przez zastosowanie kwalifikowanego certyfikatu przy zachowaniu
zasad przewidzianych w ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym
(Dz. U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm., lub certyfikatu podpisu osobistego przy zachowaniu zasad przewidzianych w ustawie z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych
(Dz. U. Nr 167, poz. 1131 oraz z 2011 r. Nr 133, poz. 768), lub profilu zaufanego ePUAP.
2.
Podmiot publiczny, który używa do realizacji zadań publicznych systemów teleinformatycznych,
może umożliwiać użytkownikom identyfikację w tym systemie przez zastosowanie innych
technologii, chyba że przepisy odrębne przewidują obowiązek dokonania czynności w
siedzibie podmiotu publicznego.
3.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia
1)
szczegółowe warunki organizacyjne i techniczne, które powinien spełniać system teleinformatyczny
służący do wydania certyfikatu oraz stosowania technologii, o których mowa w ust.
1 i 2,
2)
zasady potwierdzania, przedłużania ważności, wykorzystania i unieważniania profilu
zaufanego ePUAP, w tym
a)
podmioty upoważnione do potwierdzania, przedłużania i unieważniania profilu zaufanego
ePUAP,
b)
okres ważności profilu zaufanego ePUAP,
c)
zawartość profilu zaufanego ePUAP,
d)
przypadki, w których nie dokonuje się potwierdzenia profilu zaufanego ePUAP,
e)
przypadki, w których profil zaufany ePUAP traci ważność,
f)
warunki składania podpisu potwierdzonego profilem zaufanym ePUAP,
g)
warunki przechowywania oraz archiwizowania dokumentów i danych bezpośrednio związanych
z potwierdzeniem profilu zaufanego ePUAP,
h)
wzory wniosku o potwierdzenie, przedłużenie i unieważnienie profilu zaufanego ePUAP
- biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa i pewności w procesie identyfikacji
oraz poufności kluczowych elementarnych czynności.
Organ wydający dziennik urzędowy przechowuje akty normatywne i inne akty prawne ogłoszone
w tym dzienniku w postaci oryginałów i dokumentów elektronicznych, o których mowa
odpowiednio w art. 15 ust. 1 i 3a.
1.
Podpis potwierdzony profilem zaufanym ePUAP wywołuje skutki prawne, jeżeli został
utworzony lub złożony w okresie ważności tego profilu.
2.
Dane w postaci elektronicznej opatrzone podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP
są równoważne pod względem skutków prawnych dokumentowi opatrzonemu podpisem własnoręcznym,
chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
3.
Nie można odmówić ważności i skuteczności podpisowi potwierdzonemu profilem zaufanym
ePUAP tylko na tej podstawie, że istnieje w postaci elektronicznej lub zmianie uległy
dane inne niż służące do potwierdzenia profilu zaufanego.
1.
W celu zapewnienia spójnego działania systemów teleinformatycznych używanych do realizacji
zadań publicznych przeprowadza się, z zastrzeżeniem art. 24, badanie poprawności wdrożenia
rozwiązań, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a, w oprogramowaniu interfejsowym
przy wykorzystaniu testów akceptacyjnych udostępnionych przez podmiot publiczny zgodnie
z art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. b, zwane dalej „badaniem”.
2.
Badanie przeprowadza, na własny koszt, twórca oprogramowania interfejsowego albo inny
podmiot posiadający autorskie prawa majątkowe do oprogramowania interfejsowego, które
ma być wykorzystywane do realizacji zadania publicznego, zwany dalej „podmiotem uprawnionym”
1)
przed udostępnieniem po raz pierwszy oprogramowania interfejsowego do realizacji tego
zadania;
2)
po modyfikacji oprogramowania interfejsowego w zakresie, o którym mowa w art. 13 ust.
2 pkt 2 lit. a, dokonanej od czasu poprzedniego badania.
3.
Podmiot uprawniony
1)
informuje podmiot publiczny o rodzaju, wersji, dacie wytworzenia i charakterystyce
techniczno-funkcjonalnej oprogramowania interfejsowego poddawanego badaniu;
2)
składa podmiotowi publicznemu oświadczenie o wyniku badania.
4.
W celu potwierdzenia wyniku badania podmiot publiczny może przeprowadzić weryfikację
tego badania, wykorzystując testy akceptacyjne udostępnione podmiotowi uprawnionemu.
Podmiot publiczny informuje podmiot uprawniony o wyniku weryfikacji.
5.
W razie niezgodności wyniku weryfikacji z wynikiem badania dokonanego przez podmiot
uprawniony rozstrzyga wynik weryfikacji. W tym przypadku koszty weryfikacji ponosi
podmiot uprawniony.
6.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia
1)
metodykę, warunki i tryb sporządzania testów akceptacyjnych,
2)
sposób postępowania w zakresie badania oraz weryfikacji badania, w tym sposób dokumentowania
wyników badania oraz weryfikacji badania,
3)
rodzaje oprogramowania interfejsowego podlegającego badaniu,
4)
szczegółowy zakres informacji, o których mowa w ust. 3 pkt 1, oraz sposób i tryb przekazywania
tych informacji,
5)
wzór oświadczenia o wyniku badania oraz wyniku weryfikacji badania
- uwzględniając konieczność wprowadzenia jednolitych warunków przygotowania rzetelnego
zestawu testów akceptacyjnych oraz dokonania obiektywnej oceny oprogramowania interfejsowego.
1.
Oprogramowanie interfejsowe może być używane do realizacji zadań publicznych, jeżeli
uzyskało pozytywny wynik badania.
2.
Podmiot publiczny może nieodpłatnie udostępnić oprogramowanie interfejsowe, które
uzyskało pozytywny wynik badania, albo jego kody źródłowe, w zakresie określonym w
umowie licencyjnej z podmiotem uprawnionym.
3.
W razie stwierdzenia używania do realizacji zadania publicznego oprogramowania interfejsowego,
które
1)
nie zostało poddane badaniu,
2)
nie uzyskało pozytywnego wyniku badania w przypadkach, o których mowa w art. 21 ust.
2
- podmiot publiczny może odmówić przyjęcia danych przekazywanych za pomocą tego oprogramowania;
w takim przypadku odmowa przyjęcia danych jest równoznaczna z nieprzekazaniem tych
danych.
1.
Przepisy art. 21 i 22 stosuje się odpowiednio, jeżeli
1)
podmiot publiczny jest podmiotem uprawnionym;
2)
podmiot uprawniony przekazał podmiotowi publicznemu autorskie prawa majątkowe do oprogramowania
interfejsowego.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, w razie zaistnienia okoliczności, o których
mowa w art. 22 ust. 3 pkt 1 albo 2, oprogramowanie interfejsowe nie może być używane
do realizacji zadań publicznych do czasu uzyskania pozytywnego wyniku badania.
Przepisów art. 21-23 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 4,
chyba że
1)
podmiot publiczny udostępnił testy akceptacyjne;
2)
podmiot uprawniony wystąpił o udostępnienie testów akceptacyjnych w celu przeprowadzenia
badania.
1.
Kontroli
1)
realizacji ponadsektorowych projektów informatycznych dokonuje Prezes Rady Ministrów;
2)
realizacji sektorowych projektów informatycznych dokonuje minister kierujący działem
administracji rządowej, dla którego ustanowiono sektorowy projekt informatyczny;
3)
działania systemów teleinformatycznych, używanych do realizacji zadań publicznych
albo realizacji obowiązków wynikających z art. 13 ust. 2, dokonuje
a)
w jednostkach samorządu terytorialnego i ich związkach oraz w tworzonych lub prowadzonych
przez te jednostki samorządowych osobach prawnych i innych samorządowych jednostkach
organizacyjnych - właściwy wojewoda, z zastrzeżeniem ust. 3,
b)
w podmiotach publicznych podległych lub nadzorowanych przez organy administracji rządowej
- organ administracji rządowej nadzorujący dany podmiot publiczny,
c)
w podmiotach publicznych niewymienionych w lit. a i b - minister właściwy do spraw
informatyzacji
- pod względem zgodności z minimalnymi wymaganiami dla systemów teleinformatycznych
lub minimalnymi wymaganiami dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci
elektronicznej
2.
(uchylony).
3.
W stosunku do organów i jednostek, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a, kontrola
może dotyczyć wyłącznie systemów teleinformatycznych oraz rejestrów publicznych, które
są używane do realizacji zadań zleconych z zakresu administracji rządowej. W pozostałych
przypadkach kontrola przeprowadzana jest na wniosek.
4.
Kontroli w zakresie prawidłowości wydatkowania środków finansowych przekazywanych
na podstawie art. 12 ust. 5, z punktu widzenia legalności, gospodarności, celowości
i rzetelności wydatkowania środków publicznych
1)
podmiotów określonych w ust. 1 pkt 3 lit. a - dokonuje właściwa regionalna izba obrachunkowa,
na zasadach określonych w ustawie z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1113);
2
podmiotów niewymienionych w pkt 1 - dokonuje minister właściwy do spraw informatyzacji.
1.
Wizerunki muzealiów mogą być utrwalane i przechowywane na informatycznych nośnikach
danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565).
2.
Muzeum może pobierać opłaty za udostępnianie wizerunków muzealiów z wykorzystaniem
informatycznych nośników danych. Bezpośredni dostęp do wizerunków muzealiów drogą
elektroniczną jest bezpłatny.
3.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze
rozporządzenia, wysokość opłat za udostępnianie wizerunków muzealiów z wykorzystaniem
informatycznych nośników danych oraz sposób ich uiszczania, uwzględniając potrzebę
zapewnienia powszechnego dostępu do wizerunków muzealiów i ich promowania.
(uchylony).
(uchylony).
1.
Kontrolerem może być osoba pełnoletnia, która
1)
posiada wykształcenie wyższe;
2)
posiada obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej
lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, chyba że przepisy odrębne uzależniają zatrudnienie
jej w jednostce kontrolowanej od posiadania obywatelstwa polskiego;
3)
ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych;
4)
nie była karana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
5)
posiada certyfikat, o którym mowa w ust. 3.
2.
Kontroler jest obowiązany zachować w tajemnicy informacje, które uzyskał w związku
z wykonywaniem czynności kontroli. Obowiązek zachowania tajemnicy trwa również po
ustaniu pełnienia obowiązków kontrolera w urzędzie obsługującym organ dokonujący kontroli.
3.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wykaz
certyfikatów uprawniających do prowadzenia kontroli w rozumieniu art. 25, uwzględniając
zakres wiedzy specjalistycznej wymaganej od osób legitymujących się poszczególnymi
certyfikatami i zakres kontroli określony w art. 25.
W przypadkach, o których mowa w art. 26, art. 27 ust. 3 i art. 28, udostępnienie wydruków
aktów normatywnych lub innych aktów prawnych jest odpłatne. Kierownik urzędu, w którym
są udostępnione do powszechnego wglądu dzienniki urzędowe, zbiory aktów prawa miejscowego
ustanowionych przez powiat albo zbiory przepisów gminnych, ustala cenę arkusza wydruku
aktu normatywnego lub innego aktu prawnego, tak aby wydruk ten mógł być powszechnie
dostępny, a cena pokrywała koszty udostępnienia tych wydruków.
1.
Dzienniki urzędowe, zbiory aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat i zbiory
przepisów gminnych albo zawarte w nich akty normatywne i inne akty prawne udostępnia
się
1)
nieodpłatnie poprzez środki komunikacji elektronicznej,
2)
odpłatnie za pomocą informatycznych nośników danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne.
2.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wymagania
techniczne, jakim powinny odpowiadać środki komunikacji elektronicznej i informatyczne
nośniki danych używane do udostępniania dzienników urzędowych, zbiorów aktów prawa
miejscowego ustanowionych przez powiat i zbiorów przepisów gminnych albo zawartych
w nich aktów normatywnych i innych aktów prawnych, uwzględniając wymagania techniczne,
jakim muszą odpowiadać elektroniczne formy dzienników urzędowych, oraz konieczność
zachowania powszechnej dostępności ogłoszonych w nich aktów normatywnych i innych
aktów prawnych.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za udostępnienie
dzienników urzędowych, zbiorów aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat
i zbiorów przepisów gminnych albo ogłoszonych w nich aktów normatywnych i innych aktów
prawnych na informatycznych nośnikach danych, a także sposób uiszczania tych opłat,
z uwzględnieniem powszechności dostępu do tych wydawnictw oraz ogłoszonych w nich
aktów normatywnych i innych aktów prawnych, a także uzasadnionych kosztów ponoszonych
przez organ wydający dziennik urzędowy, organ prowadzący zbiór dzienników urzędowych,
organ prowadzący zbiór aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat i organ
prowadzący zbiór przepisów gminnych, związanych z udostępnianiem tych dokumentów.
(uchylone).
W ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
po art. 39 dodaje się art. 39
„
Art. 39
§ 1.
Doręczenie może nastąpić za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu
przepisów o świadczeniu usług drogą elektroniczną, jeżeli strona
1)
wystąpiła do organu administracji publicznej o doręczenie albo
2)
wyraziła zgodę na doręczenie jej pism za pomocą tych środków.
§ 2.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, strukturę
i sposób sporządzania pism w formie dokumentów elektronicznych w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565), a także warunki organizacyjno-techniczne ich doręczania, w tym formę urzędowego
poświadczania odbioru tych pism przez ich adresata oraz sposób udostępniania ich kopii,
uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa przy stosowaniu pism w formie dokumentów
elektronicznych oraz sprawność postępowania.
”
;
2)
w art. 46 dodaje się § 3 w brzmieniu
„
§ 3.
W przypadku doręczenia pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej doręczenie
jest skuteczne, jeżeli w terminie 7 dni od dnia wysłania pisma organ administracji
publicznej otrzyma potwierdzenie doręczenia pisma. W razie nieotrzymania takiego potwierdzenia
organ doręcza pismo w sposób określony w przepisach niniejszego rozdziału dla pisma
w formie innej niż forma dokumentu elektronicznego.
”
;
3)
w art. 57 § 5 otrzymuje brzmienie
„
§ 5.
Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało
1)
wysłane w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne, za poświadczeniem przedłożenia, do organu administracji publicznej,
2)
nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego,
3)
złożone w polskim urzędzie konsularnym,
4)
złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej,
5)
złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku,
6)
złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego.
”
;
4)
w art. 61 dodaje się § 3a w brzmieniu
„
§ 3a.
Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony wniesione drogą elektroniczną jest dzień
wprowadzenia żądania do systemu teleinformatycznego organu administracji publicznej.
”
;
5)
w art. 63
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie
lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej albo za pomocą formularza
umieszczonego na stronie internetowej właściwego organu administracji publicznej,
umożliwiającego wprowadzenie danych do systemu teleinformatycznego tego organu, a
także ustnie do protokołu.
”
,
b)
dodaje się § 3a w brzmieniu
„
§ 3a.
Podanie wniesione w formie dokumentu elektronicznego powinno
1)
być opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego
kwalifikowanego certyfikatu, przy zachowaniu zasad przewidzianych w przepisach o podpisie
elektronicznym, oraz
2)
zawierać dane w ustalonym formacie, zawarte we wzorze podania określonym w odrębnych
przepisach, jeżeli te przepisy nakazują wnoszenie podań według określonego wzoru.
”
.
(pominięte).
W ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach
(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1396, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
art. 1 otrzymuje brzmienie
„
Art. 1.
Materiałami archiwalnymi wchodzącymi do narodowego zasobu archiwalnego, zwanymi dalej
„materiałami archiwalnymi”, są wszelkiego rodzaju akta i dokumenty, korespondencja,
dokumentacja finansowa, techniczna i statystyczna, mapy i plany, fotografie, filmy
i mikrofilmy, nagrania dźwiękowe i wideofonowe, dokumenty elektroniczne w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565) oraz inna dokumentacja, bez względu na sposób jej wytworzenia, mająca znaczenie jako
źródło informacji o wartości historycznej o działalności Państwa Polskiego, jego poszczególnych
organów i innych państwowych jednostek organizacyjnych oraz o jego stosunkach z innymi
państwami, o rozwoju życia społecznego i gospodarczego, o działalności organizacji
o charakterze politycznym, społecznym i gospodarczym, zawodowym i wyznaniowym, o organizacji
i rozwoju nauki, kultury i sztuki, a także o działalności jednostek samorządu terytorialnego
i innych samorządowych jednostek organizacyjnych - powstała w przeszłości i powstająca
współcześnie.
”
;
2)
w art. 5
a)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu
„
2a.
Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Naczelnego Dyrektora
Archiwów Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, niezbędne elementy struktury
dokumentów elektronicznych powstałych i gromadzonych w podmiotach, o których mowa
w ust. 1, uwzględniając minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany informacji
w formie elektronicznej, a także potrzebę zapewnienia integralności dokumentów elektronicznych.
2b.
Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Naczelnego Dyrektora
Archiwów Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób postępowania
z dokumentami elektronicznymi w podmiotach, o których mowa w ust. 1, w szczególności
zasady ewidencjonowania, klasyfikowania i kwalifikowania dokumentów elektronicznych
oraz zasady i tryb ich brakowania, uwzględniając potrzebę zapewnienia integralności
dokumentów elektronicznych i długotrwałego ich przechowywania.
2c.
Minister właściwy do spraw informatyzacji, w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów
Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania techniczne, jakim powinny
odpowiadać formaty zapisu i informatyczne nośniki danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne, przekazywanych do archiwów państwowych materiałów archiwalnych utrwalonych na informatycznych
nośnikach danych.
”
,
b)
w ust. 3 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie
„
Sprawy, o których mowa w ust. 1, 2 i 2c, reguluje w odniesieniu do
”
;
3)
w art. 16
a)
w ust. 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu
„
5)
koszty użycia systemów teleinformatycznych lub informatycznych nośników danych.
”
,
b)
ust. 2a otrzymuje brzmienie
„
2a.
Archiwa państwowe wykonują usługi archiwalne w zakresie wyszukiwania, prowadzenia
kwerend, kopiowania, przetwarzania i przekazywania danych przy użyciu systemów teleinformatycznych
lub informatycznych nośników danych oraz konserwacji materiałów archiwalnych na potrzeby,
o których mowa w ust. 1. Archiwa państwowe mogą również prowadzić działalność usługową,
polegającą na przechowywaniu, kopiowaniu i konserwacji dokumentacji o czasowym okresie
przechowywania, w tym dokumentacji osobowej i płacowej pracodawców.
”
.
W ustawie z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych
(Dz. U. z 2001 r. Nr 55, poz. 577, z późn. zm. w art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Izby mogą również przeprowadzać kontrolę
1)
podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 6 i 7 - na wniosek jednostek samorządu
terytorialnego lub ich związków,
2)
podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1-6 - na wniosek organów administracji
rządowej, agencji lub funduszy celowych w przypadku przekazania środków publicznych
na rzecz tych podmiotów.
”
.
§ 1.
Doręczenie może nastąpić za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu
przepisów o świadczeniu usług drogą elektroniczną, jeżeli strona
1)
wystąpiła do organu administracji publicznej o doręczenie albo
2)
wyraziła zgodę na doręczenie jej pism za pomocą tych środków.
§ 2.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, strukturę
i sposób sporządzania pism w formie dokumentów elektronicznych w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565), a także warunki organizacyjno-techniczne ich doręczania, w tym formę urzędowego
poświadczania odbioru tych pism przez ich adresata oraz sposób udostępniania ich kopii,
uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa przy stosowaniu pism w formie dokumentów
elektronicznych oraz sprawność postępowania.
W ustawie z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach
(Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 oraz z 2003 r. Nr 162, poz. 1568) po art. 25 dodaje się art. 25a w brzmieniu
„
Art. 25a.
1.
Wizerunki muzealiów mogą być utrwalane i przechowywane na informatycznych nośnikach
danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565).
2.
Muzeum może pobierać opłaty za udostępnianie wizerunków muzealiów z wykorzystaniem
informatycznych nośników danych. Bezpośredni dostęp do wizerunków muzealiów drogą
elektroniczną jest bezpłatny.
3.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze
rozporządzenia, wysokość opłat za udostępnianie wizerunków muzealiów z wykorzystaniem
informatycznych nośników danych oraz sposób ich uiszczania, uwzględniając potrzebę
zapewnienia powszechnego dostępu do wizerunków muzealiów i ich promowania.
”
.
W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
(Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 36 ust. 9 otrzymuje brzmienie
„
9.
Zgłoszeń do ubezpieczeń społecznych według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust.
9a, albo w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565) z oprogramowania, o którym mowa w art. 47a ust. 1, albo w formie wydruku z tego oprogramowania
dokonuje się w jednostce organizacyjnej Zakładu. Na podstawie pierwszego zgłoszenia
do ubezpieczeń społecznych zakładane jest konto, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt
1.
”
;
2)
w art. 43 ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Płatnik składek jest obowiązany złożyć druk - zgłoszenie płatnika składek, o którym
mowa w ust. 1, w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie
wydruku z oprogramowania, o którym mowa w art. 47a ust. 1, we wskazanej przez Zakład
jednostce organizacyjnej Zakładu.
”
;
3)
w art. 44 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
O wszelkich zmianach dotyczących numerów, o których mowa w art. 43 ust. 3a, oraz nazwy
skróconej płatnika składek, a w przypadku płatników składek będących osobami fizycznymi
także nazwiska, pierwszego imienia i daty urodzenia, płatnik składek zawiadamia w
formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku z oprogramowania,
o którym mowa w art. 47a ust. 1, wskazaną przez Zakład jednostkę organizacyjną Zakładu.
”
;
4)
w art. 47 w ust. 4a pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
dokumentu elektronicznego z oprogramowania, o którym mowa w art. 47a ust. 1, lub wydruku
z tego oprogramowania,
”
;
5)
w art. 47a
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Z zastrzeżeniem ust. 1a-3, płatnicy składek są obowiązani przekazywać zgłoszenia do
ubezpieczeń społecznych, o których mowa w art. 36 ust. 10, imienne raporty miesięczne,
o których mowa w art. 41 ust. 3, deklaracje rozliczeniowe, o których mowa w art. 46
ust. 4, inne dokumenty niezbędne do prowadzenia kont płatników składek i kont ubezpieczonych
oraz korekty tych dokumentów poprzez transmisję danych w formie dokumentu elektronicznego
z oprogramowania, którego zgodność z wymaganiami określonymi przez Zakład na podstawie
art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne została potwierdzona w sposób określony w art. 21 i 22 tej ustawy.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Płatnicy składek rozliczający składki nie więcej niż za 5 osób mogą przekazywać dokumenty,
o których mowa w ust. 1, w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo
w formie wydruku z oprogramowania, o którym mowa w ust. 1.
”
,
c)
ust. 2a otrzymuje brzmienie
„
2a.
Dokumenty elektroniczne, o których mowa w ust. 1, opatruje się bezpiecznym podpisem
elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu w rozumieniu
ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym
(Dz. U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm. osoby odpowiedzialnej za przekazanie tych dokumentów.
”
,
d)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
W uzasadnionych przypadkach Zakład może upoważnić płatnika składek rozliczającego
składki za więcej niż 5 osób do przekazywania dokumentów, o których mowa w ust. 1,
w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku lub na
informatycznych nośnikach danych, z oprogramowania, o którym mowa w ust. 1.
”
,
e)
ust. 6 otrzymuje brzmienie
„
6.
Płatnikom składek, o których mowa w ust. 1, Zakład ma prawo przekazywać informacje
w formie dokumentu elektronicznego poprzez transmisję danych, mając na uwadze wymagania,
jakie muszą spełnić płatnicy składek przekazujący dokumenty, o których mowa w ust.
1, w formie dokumentu elektronicznego poprzez transmisję danych.
”
,
f)
ust. 7 otrzymuje brzmienie
„
7.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakie
muszą spełnić płatnicy składek przekazujący dokumenty, o których mowa w ust. 1, w
formie dokumentu elektronicznego poprzez transmisję danych, uwzględniając potrzebę
zapewnienia warunków niezbędnych dla prawidłowego przekazywania dokumentów oraz zasadę
równego traktowania wszystkich powszechnie używanych w kraju systemów operacyjnych,
a także potrzebę umożliwienia, wszystkim podmiotom obowiązanym do przekazywania dokumentów
elektronicznych, stosowania oprogramowania dostosowanego do używanych platform systemowych
bez konieczności ponoszenia dodatkowych kosztów licencyjnych.
”
.
W ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych
(Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, z późn. zm. w art. 80 w ust. 3 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu
„
3a)
informatyzacji;
”
.
W ustawie z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych
aktów prawnych
(Dz. U. Nr 62, poz. 718, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 15
a)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu
„
3a.
Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, dostarcza się akt normatywny lub inny akt
prawny, w tym orzeczenie, również w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565). Dokument elektroniczny zawiera w swojej treści poświadczenie zgodności z oryginałem
oraz opatruje się go bezpiecznym podpisem elektronicznym organu, który podpisał ten
akt, znakowanym czasem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym
(Dz. U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm..
”
,
b)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu
„
5.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wymagania
techniczne dokumentów elektronicznych zawierających akty normatywne i inne akty prawne,
doręczanych do ogłoszenia, uwzględniając konieczność zachowania jednolitości dostarczanych
dokumentów elektronicznych oraz możliwości ich przetwarzania na potrzeby wydawania
dziennika urzędowego.
”
;
2)
w art. 17
a)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu
„
2a.
Błędy w tekstach ustaw prostuje Marszałek Sejmu.
2b.
Błędy w tekstach umów międzynarodowych prostuje minister właściwy do spraw zagranicznych.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Prezes Rady Ministrów, z własnej inicjatywy lub na wniosek właściwego organu, prostuje
błędy w tekstach aktów innych niż wymienione w ust. 2a i 2b, ogłoszonych w Dzienniku
Ustaw, Monitorze Polskim i Monitorze Polskim B.
”
;
3)
w art. 19 uchyla się ust. 3;
4)
po art. 20 dodaje się art. 20a i 20b w brzmieniu
„
Art. 20a.
1.
Dzienniki urzędowe, zbiory aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat i zbiory
przepisów gminnych oraz ogłoszone w nich akty normatywne są wydawane również w formie
elektronicznej.
2.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wymagania
techniczne, jakim musi odpowiadać elektroniczna forma dzienników urzędowych, uwzględniając
konieczność zapewnienia powszechnej dostępności dzienników urzędowych.
3.
Do dzienników urzędowych wydawanych w formie elektronicznej stosuje się odpowiednio
przepis art. 19 ust. 2.
Art. 20b.
Organ wydający dziennik urzędowy przechowuje akty normatywne i inne akty prawne ogłoszone
w tym dzienniku w postaci oryginałów i dokumentów elektronicznych, o których mowa
odpowiednio w art. 15 ust. 1 i 3a.
”
;
5)
w art. 24 ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory graficzne pierwszej
i ostatniej strony Dziennika Ustaw, Monitora Polskiego, Monitora Polskiego B, dzienników
urzędowych, o których mowa w art. 22 ust. 1 i 3-5, oraz wojewódzkiego dziennika urzędowego,
a także okładek i strony tytułowej załączników do dzienników urzędowych, z uwzględnieniem
jednolitości tych wzorów graficznych, Polskich Norm dotyczących formatów papierów
i druku oraz cech wyróżniających dzienniki urzędowe spośród innych wydawnictw.
”
;
6)
w art. 27 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu
„
2a.
Skorowidz dziennika urzędowego wydaje się na zasadach określonych dla danego dziennika
urzędowego.
”
;
7)
po art. 28 dodaje się art. 28a i 28b w brzmieniu
„
Art. 28a.
W przypadkach, o których mowa w art. 26, art. 27 ust. 3 i art. 28, udostępnienie wydruków
aktów normatywnych lub innych aktów prawnych jest odpłatne. Kierownik urzędu, w którym
są udostępnione do powszechnego wglądu dzienniki urzędowe, zbiory aktów prawa miejscowego
ustanowionych przez powiat albo zbiory przepisów gminnych, ustala cenę arkusza wydruku
aktu normatywnego lub innego aktu prawnego, tak aby wydruk ten mógł być powszechnie
dostępny, a cena pokrywała koszty udostępnienia tych wydruków.
Art. 28b.
1.
Dzienniki urzędowe, zbiory aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat i zbiory
przepisów gminnych albo zawarte w nich akty normatywne i inne akty prawne udostępnia
się
1)
nieodpłatnie poprzez środki komunikacji elektronicznej,
2)
odpłatnie za pomocą informatycznych nośników danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne.
2.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wymagania
techniczne, jakim powinny odpowiadać środki komunikacji elektronicznej i informatyczne
nośniki danych używane do udostępniania dzienników urzędowych, zbiorów aktów prawa
miejscowego ustanowionych przez powiat i zbiorów przepisów gminnych albo zawartych
w nich aktów normatywnych i innych aktów prawnych, uwzględniając wymagania techniczne,
jakim muszą odpowiadać elektroniczne formy dzienników urzędowych, oraz konieczność
zachowania powszechnej dostępności ogłoszonych w nich aktów normatywnych i innych
aktów prawnych.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za udostępnienie
dzienników urzędowych, zbiorów aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat
i zbiorów przepisów gminnych albo ogłoszonych w nich aktów normatywnych i innych aktów
prawnych na informatycznych nośnikach danych, a także sposób uiszczania tych opłat,
z uwzględnieniem powszechności dostępu do tych wydawnictw oraz ogłoszonych w nich
aktów normatywnych i innych aktów prawnych, a także uzasadnionych kosztów ponoszonych
przez organ wydający dziennik urzędowy, organ prowadzący zbiór dzienników urzędowych,
organ prowadzący zbiór aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat i organ
prowadzący zbiór przepisów gminnych, związanych z udostępnianiem tych dokumentów.
”
;
8)
po art. 42 dodaje się art. 42a w brzmieniu
„
Art. 42a.
Wydawanie dzienników urzędowych i skorowidzów do roczników tych dzienników w formie
elektronicznej, a także udostępnianie dzienników urzędowych, zbiorów aktów prawa miejscowego
ustanowionych przez powiat i zbiorów przepisów gminnych oraz ogłoszonych w nich aktów
normatywnych i innych aktów prawnych przez środki komunikacji elektronicznej oraz
informatyczne nośniki danych następuje od dnia 1 stycznia 2006 r.
”
.
Wydawanie dzienników urzędowych i skorowidzów do roczników tych dzienników w formie
elektronicznej, a także udostępnianie dzienników urzędowych, zbiorów aktów prawa miejscowego
ustanowionych przez powiat i zbiorów przepisów gminnych oraz ogłoszonych w nich aktów
normatywnych i innych aktów prawnych przez środki komunikacji elektronicznej oraz
informatyczne nośniki danych następuje od dnia 1 stycznia 2006 r.
W ustawie z dnia 7 czerwca 2001 r. o leśnym materiale rozmnożeniowym
(Dz. U. Nr 73, poz. 761 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959) w art. 15 ust. 4 otrzymuje brzmienie
„
4.
Krajowy Rejestr prowadzi się przy użyciu informatycznych nośników danych w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565).
”
.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 oraz z 2004 r. Nr 240, poz. 2407) art. 9 otrzymuje brzmienie
„
Art. 9.
1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji tworzy stronę główną Biuletynu Informacji
Publicznej zawierającą wykaz podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, wraz z
odnośnikami umożliwiającymi połączenie z ich stronami.
2.
Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, tworzą własne strony Biuletynu Informacji
Publicznej, na których udostępniają informacje podlegające udostępnieniu w tej drodze.
3.
Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, są obowiązane przekazać ministrowi właściwemu
do spraw informatyzacji informacje niezbędne do zamieszczenia na stronie, o której
mowa w ust. 1.
4.
Minister właściwy do spraw informatyzacji
1)
gromadzi i udostępnia adresy wskazujące strony Biuletynu Informacji Publicznej tworzone
przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2,
2)
gromadzi i udostępnia dane o liczbie pobrań stron, o których mowa w pkt 1,
3)
udostępnia nieodpłatnie przykładowe oprogramowanie służące do tworzenia stron w Biuletynie
Informacji Publicznej zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie
ust. 5 lub kody źródłowe tego oprogramowania.
5.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia
1)
szczegółowe wymagania dotyczące układu ujednoliconego systemu stron Biuletynu Informacji
Publicznej, w szczególności
a)
strukturę strony głównej, o której mowa w ust. 1,
b)
standardy struktury stron, o których mowa w ust. 2,
2)
zakres i tryb przekazywania informacji, o których mowa w ust. 3,
3)
wymagania dotyczące zabezpieczania treści informacji publicznych udostępnianych w
Biuletynie Informacji Publicznej
- mając na względzie sprawność i jednolitość działania systemu stron Biuletynu Informacji
Publicznej, a także uwzględniając konieczność równego traktowania rozwiązań informatycznych
oraz potrzebę umożliwienia realizacji prawa do stosowania przez podmioty obowiązane
do przekazywania informacji oprogramowania bez konieczności ponoszenia dodatkowych
kosztów z tytułu opłat licencyjnych.
”
.
W ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym
(Dz. U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Podmiot świadczący usługi certyfikacyjne przed zawarciem umowy, o której mowa w ust.
1, jest obowiązany poinformować na piśmie lub w formie dokumentu elektronicznego w
rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565), w sposób jasny i powszechnie zrozumiały, o dokładnych warunkach użycia tego certyfikatu,
w tym o sposobie rozpatrywania skarg i sporów, a w szczególności o istotnych jego
warunkach obejmujących
1)
zakres i ograniczenia jego stosowania,
2)
skutki prawne składania podpisów elektronicznych weryfikowanych przy pomocy tego certyfikatu,
3)
informację o systemie dobrowolnej rejestracji podmiotów kwalifikowanych i ich znaczeniu.
”
;
2)
w art. 58 ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Minister właściwy do spraw informatyzacji, w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw gospodarki oraz ministrem właściwym do spraw administracji publicznej, określi,
w drodze rozporządzenia, warunki techniczne oraz warunki bezpieczeństwa udostępniania
formularzy i wzorów, o których mowa w ust. 2, mając na uwadze zapewnienie szerokiej
dostępności tych formularzy i wzorów przy zachowaniu odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa.
”
.
W ustawie z dnia 5 lipca 2002 r. o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną
opartych lub polegających na dostępie warunkowym
(Dz. U. Nr 126, poz. 1068 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959) w art. 4 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
polegających na dystrybucji jakichkolwiek treści na informatycznych nośnikach danych
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne. (Dz. U. Nr 64, poz. 565),
”
.
W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności
(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087) w art. 40e w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie
„
3)
udzielić niezbędnej pomocy technicznej, jeżeli dokumenty będące przedmiotem kontroli
zostały zapisane na informatycznych nośnikach danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565);
”
.
W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych
(Dz. U. Nr 228, poz. 2255, z późn. zm. w art. 23
1)
ust. 6 otrzymuje brzmienie
„
6.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia
1)
opis systemów teleinformatycznych stosowanych w urzędach administracji publicznej
realizujących zadania w zakresie świadczeń rodzinnych, zawierający strukturę systemu,
wymaganą minimalną funkcjonalność systemu oraz zakres komunikacji między elementami
struktury systemu, w tym zestawienie struktur dokumentów elektronicznych, formatów
danych oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565),
2)
wymagania standaryzujące w zakresie bezpieczeństwa, wydajności i rozwoju systemu,
3)
sposób postępowania w zakresie stwierdzania zgodności oprogramowania z opisem systemu
- mając na uwadze zapewnienie spójności systemów teleinformatycznych stosowanych w
urzędach administracji publicznej do realizacji zadań w zakresie świadczeń rodzinnych,
w szczególności w zakresie jednorodności zakresu i rodzaju danych, która umożliwi
ich scalanie w zbiór centralny, a także zachowanie zgodności z minimalnymi wymogami
i sposobem stwierdzania zgodności oprogramowania, określonymi na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne.
”
;
2)
dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu
„
7.
Urzędy administracji publicznej do realizacji zadań w zakresie świadczeń rodzinnych
używają oprogramowania, które jest zgodne z wymaganiami określonymi przez ministra
właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego w przepisach wydanych na podstawie
ust. 6, i z jego zastosowaniem sporządzają sprawozdawczość, którą przekazują wojewodzie.
8.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może utworzyć rejestr centralny
obejmujący dane dotyczące osób pobierających świadczenia rodzinne oraz wartości udzielonych
świadczeń, gromadzone na podstawie przepisów ustawy przez organy właściwe podczas
realizacji zadań w zakresie świadczeń rodzinnych, oraz może przetwarzać te dane na
zasadach określonych w przepisach o ochronie danych osobowych. Organy właściwe przekazują
dane do rejestru centralnego, wykorzystując oprogramowanie, o którym w mowa w ust.
7.
”
.
W ustawie z dnia 19 lutego 2004 r. o systemie informacji oświatowej
(Dz. U. Nr 49, poz. 463) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 5
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Podmioty prowadzące bazy danych oświatowych są obowiązane do prowadzenia tych baz
za pomocą oprogramowania, którego zgodność z wymaganiami określonymi przez ministra
właściwego do spraw oświaty i wychowania na podstawie art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565) została potwierdzona w sposób określony w art. 21 i 22 tej ustawy.
”
,
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie
„
5.
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania nieodpłatnie udostępnia oprogramowanie
służące do prowadzenia baz danych, spełniające warunki, o których mowa w ust. 2, i
umożliwiające zakładanie, aktualizowanie zbiorów danych, budowę baz danych oświatowych
i ich scalanie, w wersjach działających w systemach operacyjnych powszechnie użytkowanych
na obszarze kraju, z uwzględnieniem zasady równego traktowania różnych platform systemowych.
”
;
2)
w art. 6 ust. 4 otrzymuje brzmienie
„
4.
Przekazywanie danych, o których mowa w ust. 1-3, następuje w formie dokumentu elektronicznego,
przez transmisję danych lub za pomocą informatycznych nośników danych z aktualnego
oprogramowania, o którym mowa w art. 5 ust. 2, oraz w formie zestawienia zbiorczego
potwierdzonego podpisem osoby, o której mowa w art. 7 ust. 6.
”
.
W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
(Dz. U. Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001 i Nr 273, poz. 2703) w art. 23
1)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia
1)
opis systemów teleinformatycznych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 17, art. 19
pkt 17, art. 21 pkt 7 i art. 22 pkt 12, stosowanych w jednostkach organizacyjnych
pomocy społecznej, zawierający strukturę systemu, wymaganą minimalną funkcjonalność
systemu oraz zakres komunikacji między elementami struktury systemu, w tym zestawienie
struktur dokumentów elektronicznych, formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych
i szyfrujących, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565),
2)
wymagania standaryzujące w zakresie bezpieczeństwa, wydajności i rozwoju systemu,
3)
sposób postępowania w zakresie stwierdzania zgodności oprogramowania z opisem systemu
- mając na uwadze zapewnienie jednorodności zakresu i rodzaju danych, która umożliwi
ich scalanie w zbiór centralny, a także zachowanie zgodności z minimalnymi wymaganiami
i sposobem stwierdzania zgodności oprogramowania, określonymi na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne.
”
;
2)
ust. 4 otrzymuje brzmienie
„
4.
W przypadku gdy realizacja zadań określonych w ustawie jest związana z przekazywaniem
informacji za pomocą systemu teleinformatycznego, minister właściwy do spraw zabezpieczenia
społecznego nieodpłatnie udostępni podmiotom obowiązanym do przekazywania informacji
na podstawie niniejszej ustawy oprogramowanie, które jest zgodne z wymaganiami określonymi
przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego w przepisach wydanych
na podstawie ust. 3.
”
;
3)
dodaje się ust. 4a w brzmieniu
„
4a.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może utworzyć rejestr centralny
obejmujący dane dotyczące jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, a także dane
dotyczące osób i rodzin, którym udzielono świadczeń pomocy społecznej, oraz form udzielonej
pomocy społecznej, gromadzone przez jednostki organizacyjne pomocy społecznej na podstawie
przepisów ustawy, oraz może przetwarzać te dane na zasadach określonych w przepisach
o ochronie danych osobowych. Jednostki organizacyjne pomocy społecznej przekazują
dane do rejestru centralnego, wykorzystując oprogramowanie, o którym w mowa w ust.
4.
”
.
W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych
(Dz. U. Nr 93, poz. 896) w art. 51 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Dane zawarte w rejestrze zapisuje się na informatycznych nośnikach danych w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565) i zabezpiecza się je przed dostępem osób nieupoważnionych.
”
.
W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
(Dz. U. Nr 99, poz. 1001 i Nr 273, poz. 2703) w art. 4
1)
w ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie
„
8)
wprowadzanie i rozwijanie w publicznych służbach zatrudnienia systemów teleinformatycznych
zapewniających spójny system obsługi rynku pracy.
”
;
2)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Minister właściwy do spraw pracy, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji,
określi, w drodze rozporządzenia
1)
opis systemów teleinformatycznych stosowanych w publicznych służbach zatrudnienia
zawierający strukturę systemu, wymaganą minimalną funkcjonalność systemu oraz zakres
komunikacji między elementami struktury systemu, w tym zestawienie struktur dokumentów
elektronicznych, formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących, o
których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565),
2)
wymagania standaryzujące w zakresie bezpieczeństwa, wydajności i rozwoju systemu,
3)
sposób postępowania w zakresie stwierdzania zgodności oprogramowania z opisem systemu
wraz z podaniem terminu dostosowania
- mając na uwadze zapewnienie spójności systemów teleinformatycznych stosowanych w
publicznych służbach zatrudnienia, w szczególności w zakresie jednorodności zakresu
i rodzaju danych, która umożliwi ich scalanie w zbiór centralny, a także zachowanie
zgodności z minimalnymi wymaganiami i sposobem stwierdzania zgodności oprogramowania,
określonymi na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne.
”
;
3)
dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu
„
3.
Publiczne służby zatrudnienia używają oprogramowania, które jest zgodne z wymaganiami
określonymi przez ministra właściwego do spraw pracy w przepisach wydanych na podstawie
ust. 2.
4.
Minister właściwy do spraw pracy może utworzyć rejestr centralny obejmujący dane dotyczące
rynku pracy, instytucji rynku pracy, form udzielonego wsparcia, a także dane dotyczące
osób poszukujących pracy i bezrobotnych, gromadzone przez publiczne służby zatrudnienia
na podstawie przepisów ustawy, oraz może przetwarzać te dane na zasadach określonych
w przepisach o ochronie danych osobowych. Publiczne służby zatrudnienia przekazują
dane do rejestru centralnego, wykorzystując oprogramowanie, o którym w mowa w ust.
3.
”
.
Minister właściwy do spraw informatyzacji przedstawi Radzie Ministrów projekt Planu
Informatyzacji Państwa w terminie do dnia 31 marca 2006 r.
(pominięte).
Minister właściwy do spraw informatyzacji powoła członków Rady pierwszej kadencji
w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia ustawy.
Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewni możliwość udostępniania danych z
krajowej ewidencji w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Podmioty publiczne są obowiązane przekazać dane o rejestrach publicznych i systemach
teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych, prowadzonych w dniu
wejścia w życie ustawy, w zakresie określonym w art. 20 ust. 1 i 2, w terminie do
dnia 31 stycznia 2006 r.
Podmioty publiczne udostępnią testy akceptacyjne w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia
w życie przepisów wydanych na podstawie art. 18 pkt 1.
W przypadku gdy używany w dniu wejścia w życie ustawy do realizacji zadań publicznych
system teleinformatyczny nie spełnia minimalnych wymagań, o których mowa w art. 3
pkt 9, albo rejestr publiczny nie spełnia minimalnych wymagań, o których mowa w art.
3 pkt 10, podmiot publiczny jest obowiązany do dostosowania tego systemu teleinformatycznego
albo rejestru publicznego do minimalnych wymagań w terminie 2 lat od dnia wejścia
ustawy w życie.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych dostosuje system informatyczny do wymagań wynikających
z przepisów art. 40 w terminie 2 lat od dnia wejścia ustawy w życie.
Dokumenty określone w art. 47a ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 40, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, mogą być przekazywane Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych
w sposób określony w tym przepisie bez konieczności opatrywania ich bezpiecznym podpisem
elektronicznym, przy wykorzystaniu danych otrzymanych za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych przed dniem 21 lipca 2008 r. weryfikowanych przy pomocy wydawanych płatnikom
składek certyfikatów klucza publicznego do czasu utraty ważności tych certyfikatów.
Termin ważności tych certyfikatów nie może być dłuższy niż jeden rok.
1.
Ilekroć w przepisach dotyczących informatyzacji zawartych w odrębnych ustawach jest
mowa o
1)
elektronicznym nośniku informacji, elektronicznym nośniku informatycznym, elektronicznym
nośniku danych, komputerowym nośniku informacji, komputerowym nośniku danych, nośniku
elektronicznym, nośniku magnetycznym, nośniku informatycznym albo nośniku komputerowym
- należy przez to rozumieć, w przypadku wątpliwości interpretacyjnych, informatyczny
nośnik danych, o którym mowa w art. 3 pkt 1 niniejszej ustawy;
2)
danych elektronicznych, danych w postaci elektronicznej, danych w formie elektronicznej,
danych informatycznych, informacjach w postaci elektronicznej albo informacjach w
formie elektronicznej - należy przez to rozumieć, w przypadku wątpliwości interpretacyjnych,
dokument elektroniczny, o którym mowa w art. 3 pkt 2 niniejszej ustawy.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przepisów
1)
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1376, 1385 i 1529);
2)
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim
(Dz. U. z 2005 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm.;
3)
ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1232).
Rada Ministrów, w terminie 2 lat od dnia wejścia ustawy w życie, przygotuje projekt
ustawy dotyczący dostosowania terminologii w przepisach odrębnych ustaw dotyczących
informatyzacji do określeń wymienionych w art. 3 pkt 1 i 2 niniejszej ustawy.
(pominięty).
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zmienionych niniejszą
ustawą zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
nowych upoważnień, nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
(pominięty).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia
1)
art. 17 oraz 54, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 36 i 37, które wchodzą w życie po upływie 7 miesięcy od dnia ogłoszenia;
3)
art. 40, który wchodzi w życie po upływie 27 miesięcy od dnia ogłoszenia;
4
art. 42 pkt 1, 4 i 7, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2006 r.
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy
od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2013 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem
1)
art. 13 pkt 3-5, art. 95, art. 101 ust. 3 i art. 120, które wchodzą w życie z dniem
ogłoszenia;
2)
art. 10, art. 11, art. 18 pkt 1, art. 25, art. 43, art. 49 i art. 50, które wchodzą
w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;
3)
art. 2 pkt 3, art. 3, art. 5, art. 6, art. 8, art. 13 pkt 1, 2 i 6, art. 14, art.
18 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b i c, art. 20, art. 21, art. 23, art. 28, art. 34, art.
36, art. 39 pkt 2-6, art. 40, art. 41, art. 45 pkt 1 i 6, art. 46 pkt 1 lit. a i lit.
c-e oraz pkt 2-5, art. 57 pkt 2, art. 58, art. 59 pkt 1-3, art. 60, art. 63, art.
65 pkt 3-5, art. 66 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 67 pkt 1, art. 78, art. 79, art. 80
pkt 3 oraz art. 81, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.;
4)
art. 16, art. 17 pkt 6, art. 39 pkt 1 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2012 r.;
5)
(uchylony);
6)
art. 33, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 131,
który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r., z wyjątkiem art. 17 ust. 2 i 3, art.
25, art. 88 ust. 3, art. 106 ust. 2 zdanie trzecie, ust. 3 pkt 13, ust. 4 pkt 11 i
ust. 5, art. 148 pkt 6 oraz art. 172 pkt 10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2012 r.