Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 3 stycznia 2013 r. w sprawie sposobu prowadzenia rejestru oraz sposobu oznakowania pojazdów kolejowych

1.

Przepisów rozporządzenia, z wyjątkiem § 2 ust. 2 pkt 5, § 7 ust. 1, § 9, § 10, § 27

i § 28 pkt 2, nie stosuje się do sposobu oznakowania pojazdów kolejowych

1)

poruszających się wyłącznie po bocznicy kolejowej;

2)

o szerokości toru mniejszej niż 1435 mm;

3)

zabytkowych używanych jako nieruchomy eksponat;

4)

pojazdów specjalnych poruszających się wyłącznie po torze zamkniętym lub transportowanych

na innych pojazdach;

5)

poruszających się wyłącznie po sieciach kolejowych, które są funkcjonalnie wyodrębnione

z systemu kolei i przeznaczone tylko na potrzeby pasażerskich przewozów lokalnych

oraz miejskich lub podmiejskich;

6)

poruszających się wyłącznie po infrastrukturze kolejowej należącej do zarządców prywatnej

infrastruktury kolejowej, na ich użytek w ramach własnej działalności w zakresie transportu

towarów;

7)

poruszających się wyłącznie po infrastrukturze kolejowej przewidzianej wyłącznie do

użytku lokalnego, turystycznego lub historycznego;

8)

historycznych nieporuszających się po sieci kolejowej.

2.

Przepisów rozporządzenia, z wyjątkiem informacji umieszczanych na tablicach kierunkowych,

o których mowa w ust. 17 i 18 załącznika nr 5 do rozporządzenia, nie stosuje się do

sposobu oznakowania pojazdów metra.

3.

Dla pojazdów kolejowych, o których mowa w ust. 1, eksploatujący te pojazdy, zwany

dalej „eksploatującym”, zamiast identyfikatora określonego w § 12-14 stosuje własny

sposób identyfikacji pojazdu kolejowego.

1.

Rejestr pojazdów kolejowych w zależności od przeznaczenia pojazdu powinien spełniać

wymagania określone

1)

w decyzji Komisji 2011/314/UE z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie technicznej specyfikacji

interoperacyjności w zakresie podsystemu „Ruch kolejowy” transeuropejskiego systemu

kolei konwencjonalnych

(Dz. Urz. UE L 144 z 31.05.2011, str. 1, z późn. zm.);

2)

w Regulaminie dla międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID),

stanowiącym załącznik C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia

9 maja 1980 r.

(Dz. U. z 2007 r. Nr 100, poz. 674 i 675, z 2009 r. Nr 167, poz. 1318 oraz z 2011 r. Nr 137, poz. 804 i 805), wraz ze zmianami obowiązującymi od dnia wejścia w życie w stosunku do Rzeczypospolitej

Polskiej, ogłoszonymi we właściwy sposób;

3)

we właściwych krajowych specyfikacjach technicznych i dokumentach normalizacyjnych,

o których mowa w art. 25t ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, zwanej dalej „ustawą”.

2.

Oznakowanie pojazdów kolejowych, w zależności od przeznaczenia pojazdu powinno spełniać

wymagania określone

1)

w decyzji Komisji 2011/314/UE z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie technicznej specyfikacji

interoperacyjności w zakresie podsystemu „Ruch kolejowy” transeuropejskiego systemu

kolei konwencjonalnych;

2)

w decyzji Komisji 2006/861/WE z dnia 28 lipca 2006 r. dotyczącej technicznej specyfikacji

dla interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „tabor kolejowy - wagony towarowe”

transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych

(Dz. Urz. UE L 344 z 08.12.2006, str. 1, z późn. zm.);

3)

w decyzji Komisji 2011/291/UE z dnia 26 kwietnia 2011 r. w sprawie technicznej specyfikacji

interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Tabor - lokomotywy i tabor pasażerski”

w transeuropejskim systemie kolei konwencjonalnych

(Dz. Urz. UE L 139 z 26.05.2011, str. 1, z późn. zm.);

4)

w decyzji Komisji 2008/164/WE z dnia 21 grudnia 2007 r. dotyczącej technicznej specyfikacji

interoperacyjności w zakresie aspektu „Osoby o ograniczonej możliwości poruszania

się” transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnej i transeuropejskiego systemu

kolei dużych prędkości

(Dz. Urz. UE L 64 z 07.03.2008, str. 72, z późn. zm.);

5)

w Regulaminie dla międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID),

stanowiącym załącznik C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia

9 maja 1980 r.;

6)

we właściwych krajowych specyfikacjach technicznych i dokumentach normalizacyjnych,

o których mowa w art. 25t ustawy.

1.

Rejestr pojazdów kolejowych prowadzi dysponent lub eksploatujący w formie księgi,

kartoteki lub w systemie teleinformatycznym.

2.

Rejestr pojazdów kolejowych prowadzony w formie księgi lub kartoteki powinien być

opatrzony pieczęcią adresową dysponenta lub eksploatującego albo nadrukiem odpowiadającym

tej pieczęci oraz identyfikatorem literowym dysponenta (VKM).

3.

Rejestr pojazdów kolejowych składa się z dwóch części

1)

część I - Ewidencja pojazdu kolejowego;

2)

część II - Dane o eksploatacji pojazdu kolejowego.

4.

Wzór rejestru pojazdów kolejowych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

1.

Wpis pojazdu kolejowego do rejestru pojazdów kolejowych powinien nastąpić niezwłocznie

po nabyciu pojazdu kolejowego lub uzyskaniu innego tytułu prawnego do pojazdu.

2.

Wykreślenie pojazdu kolejowego z rejestru pojazdów kolejowych następuje

1)

niezwłocznie po wydaniu przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, zwanego dalej

„Prezesem UTK”, raportu z wycofania z eksploatacji pojazdu kolejowego na podstawie

wniosku dysponenta;

2)

niezwłocznie po zbyciu pojazdu lub po wygaśnięciu innego tytułu prawnego oraz po zgłoszeniu

tego faktu Prezesowi UTK, zgodnie z art. 25ga ust. 3 ustawy.

3.

Wykreślenie pojazdu kolejowego z rejestru pojazdów kolejowych przez eksploatującego

następuje niezwłocznie po zbyciu pojazdu lub wygaśnięciu innego tytułu prawnego do

pojazdu.

1.

Pojazdy szynowo-drogowe, które poruszać się będą po drogach publicznych, powinny być

zarejestrowane zgodnie z wymaganiami określonymi w rozdziale 2 działu III ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 i 1448) oraz wpisane do rejestru pojazdów kolejowych.

2.

Pojazdy szynowo-drogowe, inne niż określone w ust. 1, podlegają wyłącznie wpisowi

do rejestru pojazdów kolejowych.

Niezależnie od rejestru pojazdów kolejowych prowadzi się akta obejmujące dokumenty

stanowiące podstawę wpisu do tego rejestru.

1.

Oznakowanie pojazdów kolejowych w zakresie nieuregulowanym w przepisach określonych

w § 2 wykonuje się zgodnie z normami wymienionymi w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

2.

Na czynnych zabytkowych pojazdach kolejowych należy zachować oznakowanie oryginalne,

pochodzące z okresu ich eksploatacji. Oznakowanie czynnego zabytkowego pojazdu kolejowego

identyfikatorem pojazdu kolejowego powinno być wykonane tak, aby było czytelne i nie

kolidowało z oznakowaniem oryginalnym.

1.

Sposób oznakowania pojazdów kolejowych określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

2.

Wzory oznakowania pojazdów kolejowych oraz sposób jego rozmieszczenia określa załącznik

nr 4 do rozporządzenia.

1.

Na pojazdach kolejowych dysponent lub eksploatujący może umieszczać dodatkowe napisy

i informacje.

2.

Dodatkowe napisy i informacje, o których mowa w ust. 1, nie mogą być umieszczane w

miejscach oznakowania pojazdów kolejowych i na tablicach zewnętrznych i wewnętrznych.

Na każdy pojazd kolejowy oraz na wózki stosowane w komunikacji przestawczej należy

nanieść datę wykonania ostatnich prac utrzymaniowych poziomu 4 lub 5 (dzień, miesiąc,

rok), o których mowa w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 października 2005 r. w sprawie ogólnych

warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych

(Dz. U. Nr 212, poz. 1771 oraz z 2007 r. Nr 212, poz. 1567).

Jeżeli pojazd kolejowy przystosowany jest do jazdy po torze o szerokości 1435 mm i

po torze o innej szerokości, przy czym dalsza jazda może odbywać się po zmianie wózków,

to

1)

na ramach wózków należy nanieść identyfikator pojazdu kolejowego, z którym w chwili

nabycia stanowiły zakupiony komplet, zaś po europejskim numerze pojazdu kolejowego

należy dodać małe litery alfabetu dla każdego kompletu wózków (a, b - dla pierwszego

kompletu; c, d - dla następnego), zgodnie z ust. 1 i 2 załącznika nr 3 oraz rys. 1

i rys. 3 załącznika nr 4 do rozporządzenia;

2)

w przypadku gdy wózki powinny być umieszczone w określonym miejscu pod pojazdem kolejowym,

na pudle pojazdu i na ramach wózków należy umieścić dodatkowe oznakowanie jednoznacznie

identyfikujące usytuowanie wózków pod pojazdem.

Na identyfikator pojazdu kolejowego składają się

1)

identyfikator literowy państwa rejestracji pojazdu kolejowego;

2)

identyfikator literowy dysponenta (VKM);

3)

europejski numer pojazdu (EVN);

4)

oznaczenie literowe charakterystyki technicznej pojazdu, z zastrzeżeniem § 16 ust.

4;

5)

literowe oznaczenie zdolności pojazdu do interoperacyjności.

1.

Identyfikator literowy państwa rejestracji pojazdu kolejowego, w którym dysponent

uzyskał certyfikat bezpieczeństwa, autoryzację bezpieczeństwa lub świadectwo bezpieczeństwa,

podkreśla się.

2.

Identyfikatory literowe państw rejestracji pojazdu kolejowego określa tablica 2 załącznika

nr 3 do rozporządzenia.

Na identyfikator literowy dysponenta (VKM) składa się uzgodniony z Prezesem UTK zestaw

dużych liter, stanowiących znak rozpoznawczy dysponenta w liczbie nie mniejszej niż

dwa i nie większej niż pięć znaków, wpisywany po kresce za identyfikatorem literowym

państwa rejestracji pojazdu kolejowego.

1.

Na europejski numer pojazdu (EVN) składają się odpowiednio uszeregowane i umiejscowione

cyfry i znaki, które określają

1)

rodzaj taboru (1 cyfra);

2)

zdolność pojazdu do interoperacyjności (1 i 2 cyfra);

3)

państwo rejestracji pojazdu kolejowego (3 i 4 cyfra);

4)

charakterystykę techniczną pojazdu (cyfry 5-7 w przypadku pojazdów trakcyjnych, cyfry

5-8 dla pozostałych rodzajów taboru);

5)

numer seryjny (cyfry 8-11 w przypadku pojazdów trakcyjnych, cyfry 9-11 dla pozostałych

rodzajów taboru);

6)

cyfrę kontrolną (12 cyfra).

2.

Cyfra kontrolna, o której mowa w ust. 1 pkt 6, służy do szybkiej kontroli zapisu europejskiego

numeru pojazdu (EVN).

3.

Sposób tworzenia europejskiego numeru pojazdów (EVN) określają ust. 1-5 załącznika

nr 3 do rozporządzenia.

4.

Znaczenie poszczególnych cyfr i grup cyfr europejskiego numeru pojazdu (EVN) określa

tablica 1 załącznika nr 3, a identyfikatory cyfrowe państwa rejestracji pojazdu kolejowego

tablica 2 załącznika nr 3 do rozporządzenia.

1.

Na oznaczenie literowe charakterystyki technicznej pojazdu kolejowego składają się

1)

w wagonach pasażerskich

a)

oznaczenie serii wagonu w postaci liter dużych i małych określających rodzaj i przeznaczenie

wagonu pasażerskiego,

b)

oznaczenie liczby przedziałów w wagonie pasażerskim w postaci indeksu górnego, umiejscowionego

bezpośrednio po ostatniej literze oznaczenia literowego serii wagonu pasażerskiego;

oznaczenie powinno być umieszczone na każdym wagonie pasażerskim, z wyjątkiem wagonów

restauracyjnych, pocztowych, bagażowych, bagażowo-pocztowych, specjalnego znaczenia

(służbowych, socjalnych, salonowych, konferencyjnych, dyskotekowych, barowych, kinowych,

wideo i do przewozu chorych) oraz wagonów do przewozu samochodów,

c)

oznaczenie indeksu wagonu w postaci liter małych określających szczegółowe cechy konstrukcyjne

i eksploatacyjne wagonu pasażerskiego;

2)

w wagonach towarowych

a)

oznaczenie serii wagonu w postaci liter dużych określających kategorię wagonu towarowego,

b)

oznaczenie indeksu wagonu w postaci liter małych, określających szczegółowe cechy

konstrukcyjne i eksploatacyjne wagonu towarowego.

2.

Kolejność małych liter indeksu wagonu pasażerskiego i towarowego występuje w porządku

alfabetycznym.

3.

Mała litera „c” indeksu wagonu pasażerskiego z miejscami siedzącymi zamienianymi na

miejsca do leżenia lub wagonu z miejscami do leżenia wchodzi w skład literowego oznaczenia

serii wagonu.

4.

W kolejowych pojazdach trakcyjnych i kolejowych pojazdach specjalnych oznaczenie literowe

charakterystyki technicznej pojazdu nie występuje.

5.

Wykaz oznaczeń literowych charakterystyki technicznej wagonów pasażerskich do stosowania

na wagonach komunikacji międzynarodowej i komunikacji wewnętrznej zawiera tablica

14 załącznika nr 3 do rozporządzenia.

6.

Sposób zależności kodowania oznaczeń serii wagonu pasażerskiego z oznaczeniem cyfrowym

parametrów technicznych wagonów (cyfra 5 i 6 numeru EVN) zawiera tablica 15 załącznika

nr 3 do rozporządzenia.

Wagony towarowe zgodne ze wszystkimi TSI obowiązującymi w chwili oddania do eksploatacji,

które otrzymały zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji zgodnie z art. 23b ust.

2 i 3 ustawy oraz posiadają zezwolenie ważne we wszystkich państwach członkowskich

zgodnie z art. 23c ustawy, powinny być oznakowane literowym oznaczeniem zdolności

do interoperacyjności „TEN”, a ich pierwsze cyfry europejskiego numeru pojazdu (EVN)

powinny odpowiadać kodom od 0 do 3, określonym w tablicy 12 załącznika nr 3 do rozporządzenia.

1.

Pojazdy kolejowe, które nie są dopuszczone do eksploatacji we wszystkich państwach

członkowskich Unii Europejskiej, powinny posiadać oznaczenie wskazujące państwa członkowskie,

w których zostały dopuszczone do eksploatacji.

2.

Wzór oznakowania pojazdów, o których mowa w ust. 1, zawiera tablica 16 załącznika

nr 3 do rozporządzenia oraz rys. 4, 7 i 8c załącznika nr 4 do rozporządzenia.

1.

Napisy występujące w identyfikatorze pojazdu kolejowego wykonuje się w następujący

sposób

1)

pismem prostym, jednoelementowym, bezszeryfowym;

2)

z minimalną wysokością znaków 80 mm;

3)

górna krawędź znaków tworzących identyfikator nie może być położona wyżej niż 2000

mm nad główką szyny.

2.

W przypadku wózka stosowanego w komunikacji przestawczej wysokość pisma należy dobrać

tak, aby oznakowanie zmieściło się na ramie i nie kolidowało z innym oznakowaniem,

jakie powinno znajdować się na wózku, wykonanym zgodnie z § 11.

1.

Informacje o przeznaczeniu i sposobie korzystania z urządzeń stanowiących wyposażenie

pojazdów kolejowych przedstawia się za pomocą piktogramów.

2.

Jeżeli sposób korzystania z urządzenia opisano tekstem, to napisy powinny być wykonane

1)

w wagonach pasażerskich kursujących w komunikacji

a)

wewnętrznej - w językach polskim, angielskim i niemieckim,

b)

międzynarodowej - w językach polskim, angielskim, niemieckim, francuskim i rosyjskim;

2)

w wagonach towarowych kursujących w komunikacji

a)

wewnętrznej - w języku polskim,

b)

międzynarodowej - w językach polskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim.

3.

W połączeniach transgranicznych dopuszcza się stosowanie napisów w języku polskim

i angielskim oraz państwa sąsiedniego na podstawie ustaleń między przewoźnikami lub

między przewoźnikiem a zarządem kolei zagranicznej lub zagranicznym zarządcą infrastruktury

udostępniającym trasę pociągu.

1.

Informacje o przeznaczeniu i sposobie korzystania z urządzeń stanowiących wyposażenie

pojazdów trakcyjnych przedstawia się w postaci zwięzłych opisów lub za pomocą piktogramów.

2.

Jeżeli pojazd trakcyjny kursuje w komunikacji międzynarodowej i następuje wymiana

drużyn trakcyjnych, a sposób korzystania z urządzenia opisano tekstem, to napisy powinny

być wykonane w języku polskim oraz państwa, przez które przemieszcza się pojazd trakcyjny.

Dopuszcza się kodowanie identyfikatora pojazdu kolejowego w taki sposób, aby możliwe

było jego odczytywanie za pomocą odpowiednich urządzeń automatycznych. Urządzenia

automatyczne służące do odczytu identyfikatora pojazdu kolejowego nie mogą powodować

zakłóceń w pracy urządzeń sterowania ruchem kolejowym, urządzeń łączności oraz zakłócać

pracy urządzeń sterujących w pojazdach kolejowych.

1.

Oznakowanie pociągu pasażerskiego, zwanego dalej „pociągiem”, wykonuje się poprzez

umieszczenie wewnętrznych i zewnętrznych tablic informacyjnych kierunkowych i numerowych.

2.

Tablice kierunkowe służą do informowania podróżnych o

1)

rodzaju i numerze pociągu;

2)

nazwie pociągu - o ile ona występuje;

3)

trasie jazdy, w tym stacji początkowej, stacjach pośrednich i przystankach oraz o

stacji końcowej biegu pociągu.

3.

Tablice numerowe wewnętrzne i zewnętrzne służą do określenia kolejności wagonu w składzie

pociągu lub numeru kursu wagonu w pociągu międzynarodowym.

4.

Oznakowanie pociągów, wzory tablic kierunkowych i numerowych oraz ich rozmieszczenie

określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

1.

Napisy na wewnętrznych i zewnętrznych tablicach informacyjnych kierunkowych i numerowych

wykonuje się, stosując alfabet łaciński i pismo jednoelementowe, bezszeryfowe.

2.

Jeżeli trasa pociągu przebiega przez państwa, które używają innych rodzajów pisma,

w szczególności cyrylicy lub greki, to dysponent uzgadnia z zarządem kolejowym lub

zarządcą infrastruktury takiego państwa albo z przewoźnikiem zagranicznym, w jakim

języku, w którym stosowany jest alfabet łaciński, należy wykonać napisy na tablicach

kierunkowych.

3.

Na tablicach kierunkowych wewnętrznych i zewnętrznych nie należy umieszczać

1)

ozdobników i rysunków,

2)

napisów wykonanych pismem ozdobnym

- z wyjątkiem kursów specjalnych lub okazjonalnych.

1.

Tablice kierunkowe i numerowe, wykonywane metodami malarskimi albo poligraficznymi,

powinny mieć napisy w kolorze czarnym umieszczone na białym tle, z wyjątkiem określonych

w ust. 2-7 załącznika nr 5 do rozporządzenia

1)

numeru i rodzaju pociągu,

2)

nazwy pociągu, o ile jest ona stosowana,

3)

nazwy stacji początkowej i końcowej,

4)

nazwy stacji pośrednich

- które mogą być wykonane kolorem czerwonym.

2.

Tablice kierunkowe i numerowe elektroniczne powinny mieć czarne lub ciemnogranatowe

tło, zaś elementy tworzące litery i cyfry powinny mieć barwę silnie kontrastową bez

względu na rodzaj i siłę oświetlenia zewnętrznego lub jego brak.

1.

Tablice kierunkowe zewnętrzne umieszcza się

1)

na ścianie bocznej wagonu w taborze

a)

nowym lub modernizowanym - w świetliku w pobliżu każdego wejścia do wagonu,

b)

eksploatowanym - przy jednym z wejść po każdej stronie wagonu,

c)

ze stałą obsługą - co najmniej przy wejściu do wagonu znajdującym się w pobliżu przedziału

konduktorskiego;

2)

na ścianie czołowej pojazdu prowadzącego pociąg, z wyłączeniem pociągów realizujących

międzywojewódzkie lub międzynarodowe przewozy pasażerskie oraz z zastrzeżeniem ust.

5.

2.

Tablice kierunkowe wewnętrzne umieszcza się we wszystkich przedsionkach wagonów w

pociągu. Wymaganie to nie jest obowiązkowe dla pociągów kursujących w komunikacji

miejskiej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym

(Dz. U. z 2011 r. Nr 5, poz. 13 i Nr 228, poz. 1368).

3.

Tablic kierunkowych nie wolno zastępować innymi tablicami. Informacje o zmianie przeznaczenia

wagonu zamieszcza się na dodatkowych tablicach, umieszczonych wewnątrz wagonu.

4.

Wagony w pociągach, w których nie mogą przebywać podróżni, powinny być oznakowane

na zewnątrz tablicami zawierającymi taką informację.

5.

Pociągi zestawione z zespołów trakcyjnych, wagonów silnikowych lub z lokomotywy i

składu wagonów, jeżdżące w systemie ciągnij - pchaj (push-pull), powinny posiadać

tablice kierunkowe zewnętrzne umieszczone na ścianie czołowej pojazdu prowadzącego

pociąg, z wyłączeniem pociągów zestawionych z zespołów trakcyjnych dużych prędkości.

1.

Na pojeździe kolejowym oraz na jego wózkach powinna znajdować się tabliczka znamionowa

producenta pojazdu kolejowego lub wózka.

2.

W przypadku gdy pojazd kolejowy lub jego wózki zostały zmodernizowane w takim zakresie,

że zmianie uległy pierwotne cechy techniczno-eksploatacyjne, albo nie można zidentyfikować

producenta, to dysponent lub eksploatujący umieszcza tabliczkę znamionową zastępczą,

chyba że została umieszczona tabliczka znamionowa zakładu wykonującego modernizację.

3.

Tabliczka znamionowa producenta lub tabliczka znamionowa zastępcza powinny zawierać

następujące informacje

1)

znak firmowy producenta, zakładu wykonującego modernizację, dysponenta albo eksploatującego;

2)

typ pojazdu kolejowego lub wózka;

3)

numer fabryczny nadany przez producenta, zakład wykonujący modernizację albo dysponenta;

4)

rok produkcji lub modernizacji pojazdu kolejowego lub wózka albo rok ustalenia danych,

o których mowa w pkt 2 lub 3.

Wewnątrz pojazdu kolejowego powinny znajdować się tabliczki pozwalające na pełną identyfikację

pojazdu kolejowego umieszczone

1)

w wagonach pasażerskich w przedsionku

a)

po jednej tabliczce z każdego końca wagonu zawierającej pełny identyfikator pojazdu

kolejowego,

b)

nad drzwiami przejścia międzywagonowego, określające producenta wagonu, a jeżeli wagon

nie posiada przejścia międzywagonowego, to nad lub obok identyfikatora pojazdu kolejowego

albo na ścianie czołowej w przedsionku;

2)

w pojazdach trakcyjnych i specjalnych w każdej kabinie sterowniczej

a)

po jednej tabliczce z identyfikatorem pojazdu kolejowego,

b)

nad stanowiskami, z których odbywa się kierowanie pojazdem, określające dopuszczalną

prędkość eksploatacyjną, według wzoru określonego na rys. 9 załącznika nr 4 do rozporządzenia,

c)

po jednej tabliczce znamionowej.

Dotychczasowe oznakowanie pojazdów kolejowych identyfikatorem pojazdu kolejowego należy

dostosować do wymagań niniejszego rozporządzenia w terminie do dnia

1)

31 grudnia 2013 r. w przypadku identyfikatora literowego państwa rejestracji pojazdu

kolejowego oraz identyfikatora literowego dysponenta (VKM);

2)

31 grudnia 2016 r. w przypadku

a)

europejskiego numeru pojazdu (EVN) kolejowych pojazdów trakcyjnych i specjalnych,

b)

europejskiego numeru pojazdu (EVN), literowego oznaczenia charakterystyki technicznej

oraz literowego oznaczenia zdolności do interoperacyjności w zakresie wagonów towarowych

oznaczonych dotychczas innym numerem niż europejski numer pojazdu (EVN).

Dotychczasowe wielkości cyfr 5 do 11 numeru inwentarzowego pojazdów trakcyjnych naniesione

na ściany boczne oraz dotychczasowe miejsce umieszczenia identyfikatora literowego

państwa rejestracji pojazdu kolejowego i identyfikatora literowego dysponenta (VKM)

na pudle wagonu pasażerskiego można stosować do czasu najbliższej naprawy poziomu

5.

Rejestr pojazdów kolejowych, o którym mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia uchylonego

w § 32, należy dostosować do wymagań niniejszego rozporządzenia do dnia 31 grudnia

2014 r.

Traci moc rozporządzenie Ministra Transportu z dnia 31 maja 2006 r. w sprawie rejestru i oznakowania

pojazdów kolejowych

(Dz. U. Nr 105, poz. 713, z 2009 r. Nr 105, poz. 872 oraz z 2012 r. poz. 1063).

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.