Porozumienie Europejskie w sprawie osób uczestniczących w postępowaniu przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka, sporządzone w Strasburgu dnia 5 marca 1996 r.

1

Osobami, do których niniejsze Porozumienie ma zastosowanie, są

a)

wszelkie osoby uczestniczące w postępowaniu wszczętym przed Trybunałem jako strony,

ich przedstawiciele i doradcy;

b)

świadkowie i biegli wezwani przez Trybunał oraz inne osoby wezwane przez Przewodniczącego

Trybunału do uczestnictwa w postępowaniu.

2

Do celów niniejszego Porozumienia, wyrażenie „Trybunał” obejmuje komitety, izby, skład

Wielkiej Izby, Wielką Izbę oraz sędziów. Wyrażenie „uczestnictwo w postępowaniu” obejmuje

przekazywanie informacji w celu wniesienia skargi przeciwko Państwu Stronie Konwencji.

3

Jeżeli w trakcie wykonywania przez Komitet Ministrów swoich funkcji na podstawie artykułu

46 ustęp 2 Konwencji, jakakolwiek osoba wymieniona w ustępie 1 powyżej zostanie wezwana

do stawiennictwa przed, lub do złożenia pisemnych oświadczeń Komitetowi Ministrów,

postanowienia niniejszego Porozumienia będą miały wobec niej zastosowanie.

1

Osoby wymienione w artykule 1 ustęp 1 niniejszego Porozumienia będą korzystały z immunitetu

procesowego w zakresie oświadczeń składanych zarówno ustnie jak i na piśmie, oraz

dokumentów i innych dowodów, przedkładanych przez nie Trybunałowi.

2

Immunitet ten nie ma zastosowania w przypadkach przekazywania poza Trybunałem jakichkolwiek

oświadczeń, dokumentów lub dowodów przedkładanych Trybunałowi.

1

Umawiające się Strony przestrzegają prawa osób określonych w artykule 1 ustęp 1 mniejszego

Porozumienia do swobodnej korespondencji z Trybunałem.

2

W odniesieniu do osób pozbawionych wolności, wykonywanie tego prawa będzie oznaczać

w szczególności, że

a

ich korespondencja będzie wysyłana i doręczana bez nieuzasadnionej zwłoki i bez wprowadzania

w niej zmian;

b

osoby takie nie będą poddane środkom dyscyplinarnym w jakiejkolwiek formie z powodu

przesłania do Trybunału we właściwym trybie jakiejkolwiek informacji;

c

osoby takie będą miały prawo korespondować i konsultować się, w sposób uniemożliwiający

zapoznanie się osobom trzecim z treścią rozmowy, z prawnikiem uprawnionym do występowania

przed sądami kraju, w którym są zatrzymane w zakresie skargi skierowanej do Trybunału

lub jakiegokolwiek postępowania z niej wynikającego.

3

Stosowanie poprzednich ustępów odbywać się będzie bez ingerencji władz publicznych,

z wyjątkiem przewidzianych prawem i niezbędnych w społeczeństwie demokratycznym w

interesie bezpieczeństwa narodowego, w celu wykrycia lub ścigania przestępstwa lub

dla ochrony zdrowia.

1

a

Umawiające się Strony zobowiązują się nie utrudniać swobody poruszania się i podróżowania

w celu uczestniczenia w postępowaniu przed Trybunałem, oraz powrotu, osobom określonym

w artykule 1 ustęp 1 niniejszego Porozumienia.

b

Swoboda poruszania się i podróżowania nie będzie podlegać jakimkolwiek ograniczeniom

z wyjątkiem zgodnych z prawem i niezbędnych w społeczeństwie demokratycznym, w interesie

bezpieczeństwa narodowego lub publicznego, dla utrzymania porządku publicznego, dla

przeciwdziałania przestępczości, dla ochrony zdrowia lub moralności lub dla ochrony

praw i wolności osób trzecich.

2

a

Osoby takie nie będą, w państwach tranzytu oraz w państwie w którym będzie toczyć

się postępowanie, ścigane lub zatrzymane ani poddane jakimkolwiek innym ograniczeniom

ich wolności osobistej w odniesieniu do czynów popełnionych lub wyroków wydanych przed

rozpoczęciem podróży.

b

Każda Umawiająca się Strona, w czasie podpisania, ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia

niniejszego Porozumienia, może oświadczyć, iż postanowienia niniejszego ustępu nie

będą miały zastosowania do jej obywateli. Oświadczenie takie może zostać cofnięte

w każdym czasie, w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy.

3

Umawiające się Strony zobowiązują się zezwolić na powrót na ich terytorium każdej

osobie, która rozpoczęła z niego podróż.

4

Postanowienia ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu przestaną mieć zastosowanie w przypadkach,

w których osoba zainteresowana miała przez okres piętnastu kolejnych dni od dnia,

w którym jej obecność nie była już dłużej wymagana przez Trybunał, możliwość powrotu

do kraju, z którego rozpoczęła podróż.

5

W przypadku jakiejkolwiek sprzeczności między obowiązkami Umawiającej się Strony,

wynikającymi z ustępu 2 niniejszego artykułu, a obowiązkami wynikającymi z konwencji

Rady Europy lub traktatu o ekstradycji lub innego traktatu dotyczącego wzajemnej pomocy

w sprawach karnych z innymi Umawiającymi się Stronami, postanowienia ustępu 2 niniejszego

artykułu będą miały pierwszeństwo.

1

Immunitety i ułatwienia są przyznawane osobom określonym w artykule 1 ustęp 1 niniejszego

Porozumienia wyłącznie w celu zapewnienia im wolności wypowiadania się oraz niezależności

niezbędnej do wypełniania ich funkcji, zadań i obowiązków, lub wykonywania swoich

praw w odniesieniu do Trybunału.

2

a

Jedynie Trybunał będzie właściwy do uchylenia, w całości lub w części, immunitetu

przewidzianego w artykule 2 ustęp 1 niniejszego Porozumienia; Trybunał ma nie tylko

prawo, ale również obowiązek uchylić immunitet w każdym przypadku, w którym, w jego

ocenie, immunitet taki utrudniałby wymierzenie sprawiedliwości, a jego uchylenie,

w całości lub w części nie byłoby sprzeczne z celem określonym w ustępie 1 niniejszego

artykułu.

b

Immunitet może zostać uchylony przez Trybunał z urzędu albo na wniosek każdej Umawiającej

się Strony lub każdej zainteresowanej osoby.

c

Do decyzji uchylającej immunitet lub odmawiającej jego uchylenia dołączone będzie

uzasadnienie.

3

Jeżeli Umawiająca się Strona zaświadczy, że uchylenie immunitetu przewidzianego w

artykule 2 ustęp 1 niniejszego Porozumienia jest niezbędne do celów postępowania w

sprawie przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu narodowemu, Trybunał uchyli immunitet

w zakresie określonym w zaświadczeniu.

4

W razie wykrycia faktu, który mógłby, ze względu na swoją istotę, mieć rozstrzygający

wpływ na decyzję odmawiającą uchylenia immunitetu, a który w momencie podejmowania

takiej decyzji nie był znany wnioskodawcy, wnioskodawca może przedłożyć nowy wniosek

do Trybunału.

Żadne z postanowień niniejszego Porozumienia nie będzie interpretowane jako ograniczające

lub uchylające jakiekolwiek zobowiązanie przyjęte przez Umawiające się Strony na podstawie

Konwencji lub jej protokołów.

1

Niniejsze Porozumienie jest otwarte do podpisu Państw członkowskich Rady Europy, które

mogą wyrazić swą zgodę na związanie się nim przez

a

podpisanie bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia; lub

b

podpisanie z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia i następnie ratyfikowanie,

przyjęcie lub zatwierdzenie.

2

Dokumenty ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia składa się Sekretarzowi Generalnemu

Rady Europy.

1

Niniejsze Porozumienie wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie

okresu jednego miesiąca od dnia, w którym dziesięć Państw Członkowskich Rady Europy

wyraziło swoją zgodę na związanie się tym Porozumieniem zgodnie z postanowieniami

artykułu 7 albo w dniu wejścia w życie Protokołu nr 11 do Konwencji, w zależności

od tego, która z tych dat będzie późniejsza.

2

Wobec każdego Państwa Członkowskiego, które w terminie późniejszym wyrazi swoją zgodę

na związanie się nim, niniejsze Porozumienie wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca

następującego po upływie okresu jednego miesiąca od dnia podpisania lub złożenia dokumentu

ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia.

1

Każde Umawiające się Państwo może w czasie składania swego dokumentu ratyfikacyjnego,

przyjęcia lub zatwierdzenia lub w jakimkolwiek terminie późniejszym, rozszerzyć stosowanie

niniejszego Porozumienia, w drodze oświadczenia skierowanego do Sekretarza Generalnego

Rady Europy, na jakiekolwiek terytorium lub terytoria wymienione w tym oświadczeniu,

za których stosunki międzynarodowe jest odpowiedzialne lub w których imieniu może

zaciągać zobowiązania.

2

Niniejsze Porozumienie wejdzie w życie w odniesieniu do każdego terytorium lub terytoriów

wymienionych w oświadczeniu złożonym zgodnie z ustępem 1, pierwszego dnia miesiąca

następującego po upływie jednego miesiąca od dnia otrzymania oświadczenia przez Sekretarza

Generalnego.

3

Każde oświadczenie złożone zgodnie z ustępem 1 może, w odniesieniu do każdego terytorium

wymienionego w takim oświadczeniu, zostać wycofane zgodnie z procedurą przewidzianą

dla wypowiedzenia w artykule 10 niniejszego Porozumienia.

1

Niniejsze Porozumienie będzie obowiązywać przez czas nieokreślony.

2

Każda Umawiająca się Strona może wypowiedzieć niniejsze Porozumienie, w zakresie w

jakim ono jej dotyczy, w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego

Rady Europy.

3

Wypowiedzenie takie stanie się skuteczne po sześciu miesiącach od dnia otrzymania

przez Sekretarza Generalnego takiej notyfikacji. Wypowiedzenie takie nie będzie zwalniać

zainteresowanych Umawiających się Stron od jakiegokolwiek zobowiązania, które mogło

powstać na podstawie niniejszego Porozumienia w odniesieniu do jakiejkolwiek osoby

wymienionej w artykule 1 ustęp 1.

Sekretarz Generalny Rady Europy powiadomi w drodze notyfikacji Państwa Członkowskie

Rady o

a

każdym podpisaniu;

b

złożeniu każdego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia;

c

każdej dacie wejścia w życie niniejszego Porozumienia zgodnie z jego artykułami 8

i 9;

d

każdym innym akcie, notyfikacji lub powiadomieniu odnoszącym się do niniejszego Porozumienia.

W dowód czego niżej podpisani, będąc w tym celu należycie upoważnieni, podpisali mniejsze

Porozumienie.

Sporządzono w Strasburgu dnia 5 marca 1996 r. w językach angielskim i francuskim,

przy czym obydwa teksty mają jednakową moc, w jednym egzemplarzu, który zostanie złożony

w archiwach Rady Europy. Sekretarz Generalny Rady Europy przekaże jego uwierzytelnione

kopie każdemu Państwu Członkowskiemu Rady Europy.