Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie sposobu przygotowania przesłuchania przeprowadzanego w trybie określonym w art. 185a-185c Kodeksu postępowania karnego

1.

Rozporządzenie określa

1)

sposób przygotowania przesłuchania przeprowadzanego w trybie określonym w art. 185a-185c ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, zwanego dalej „przesłuchaniem”;

2)

warunki, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia przeznaczone do przeprowadzania przesłuchania.

2.

Ilekroć w rozporządzeniu wskazuje się numer artykułu bez przywołania tytułu ustawy,

rozumie się przez to artykuł ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

3.

Ilekroć w rozporządzeniu mowa o świadku, rozumie się przez to również pokrzywdzonego

przesłuchiwanego w charakterze świadka.

4.

Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące biegłego psychologa stosuje się, jeżeli

prokurator wydał postanowienie o dopuszczeniu dowodu z jego opinii.

Jeżeli świadek jest małoletnim, który w chwili przesłuchania nie ukończył 15 lat,

planowana pora i czas przesłuchania powinny uwzględniać potrzeby wynikające z jego

wieku, potrzebę nawiązania z nim kontaktu przez biegłego psychologa przed przystąpieniem

do przesłuchania oraz potrzebę ewentualnych przerw w prowadzonej czynności.

1.

Przed rozpoczęciem przesłuchania małoletniego, który w chwili przesłuchania nie ukończył

15 lat, lub osoby cierpiącej na upośledzenie umysłowe, a także w innych wypadkach

uzasadnionych stanem emocjonalnym lub właściwościami osobistymi świadka, sędzia, prokurator,

obrońca i pełnomocnik pokrzywdzonego mogą uzgodnić z biegłym psychologiem sposób formułowania

zadawanych świadkowi pytań, w szczególności dotyczących sfery intymnej.

2.

Sędzia poucza o sposobie prowadzenia przesłuchania, określonym w niniejszym rozporządzeniu,

osobę, o której mowa w art. 51 § 2, oraz wskazaną przez pokrzywdzonego osobę pełnoletnią,

o której mowa w art. 185a § 2.

1.

Przed rozpoczęciem przesłuchania biegły psycholog przeprowadza ze świadkiem wstępną

rozmowę w celu obniżenia poziomu lęku i niepokoju świadka.

2.

Jeżeli świadek jest małoletnim, który w chwili przesłuchania nie ukończył 15 lat,

lub osobą cierpiącą na upośledzenie umysłowe, biegły psycholog w miarę potrzeby udziela

sędziemu pomocy w wyjaśnieniu w sposób zrozumiały dla świadka zasad przesłuchania,

w tym prawa odmowy składania zeznań, o ile prawo to świadkowi przysługuje, obowiązku

mówienia prawdy i faktu utrwalania czynności w formie zapisu na nośnikach.

1.

Na potrzeby prowadzenia przesłuchania wyodrębnia się pokój przesłuchań i pokój techniczny.

2.

Pokój przesłuchań służy do przeprowadzenia przesłuchania świadka przez sędziego w

obecności i z udziałem biegłego psychologa oraz tłumacza, jeżeli został powołany.

3.

Pokój techniczny jest to

1)

pomieszczenie przylegające do pokoju przesłuchań i oddzielone od niego lustrem obserwacyjnym,

albo

2)

pomieszczenie połączone z pokojem przesłuchań za pomocą środków technicznych umożliwiających

przeprowadzenie przesłuchania na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu

i dźwięku; w takim wypadku pokój techniczny może znajdować się w innym budynku niż

pokój przesłuchań.

4.

Pokój techniczny umożliwia uczestniczenie w przesłuchaniu osobom, o których mowa w

§ 3; w pokoju tym przebywa również protokolant.

5.

Za zgodą sędziego, w pokoju przesłuchań może przebywać podczas przesłuchania osoba,

o której mowa w art. 51 § 2, albo osoba pełnoletnia wskazana przez pokrzywdzonego,

o której mowa w art. 185a § 2.

1.

Pokój przesłuchań może znajdować się w siedzibie sądu, prokuratury, Policji, instytucji

państwowej lub samorządowej albo podmiotu, do którego zadań należy pomoc małoletnim

lub ofiarom przestępstwa zgwałcenia.

2.

W przypadku gdy żaden podmiot wskazany w ust. 1 nie posiada na obszarze właściwości

sądu pokoju przesłuchań spełniającego warunki określone w rozporządzeniu lub pokój

taki nie jest dostępny, przesłuchanie można przeprowadzić w pokoju przesłuchań spełniającym

te warunki udostępnionym przez inny podmiot.

1.

Jeżeli warunki lokalowe to umożliwiają

1)

pokój przesłuchań znajdujący się w budynku sądu, prokuratury lub Policji powinien

posiadać odrębne wejście lub być zlokalizowany w taki sposób, aby dojście do niego

nie prowadziło przez części budynku, gdzie przebywają oskarżeni, zatrzymani lub pokrzywdzeni

innymi czynami;

2)

w bezpośrednim sąsiedztwie pokoju przesłuchań powinien znajdować się ustęp;

3)

możliwie najbliżej pokoju przesłuchań należy wyodrębnić poczekalnię.

2.

Poczekalnia zapewnia możliwość oczekiwania świadka na przesłuchanie w miejscu, do

którego nie mają wstępu osoby nieuprawnione do udziału w przesłuchaniu.

3.

Poczekalnia wyposażona jest w książki, czasopisma, kredki, papier i inne przedmioty

zapewniające świadkowi, w tym również będącemu małoletnim poniżej lat 15, możliwość

aktywnego spędzenia czasu oczekiwania. W poczekalni nie umieszcza się materiałów edukacyjnych

i informacyjnych na temat przemocy i wykorzystywania seksualnego.

1.

Pokój przesłuchań powinien być izolowany od odgłosów dobiegających z zewnątrz w stopniu

wystarczającym, by zapewnić należytą jakość zapisu dźwięku.

2.

Kolorystyka pokoju przesłuchań powinna być utrzymana w barwach jasnych i stonowanych.

3.

Pokój przesłuchań wyposaża się w meble dostosowane dla osób dorosłych oraz meble dostosowane

dla dzieci, a podłogę wykłada się miękką wykładziną.

1.

Pokój przesłuchań wyposaża się w środki techniczne umożliwiające

1)

utrwalanie obrazu i dźwięku z przebiegu przesłuchania;

2)

obserwowanie i słuchanie przebiegu przesłuchania przez uczestników czynności przebywających

w pokoju technicznym;

3)

przekazywanie sędziemu prowadzącemu przesłuchanie oraz biegłemu psychologowi pytań

do świadka oraz wypowiedzi kierowanych przez uczestników czynności przebywających

w pokoju technicznym;

4)

utrwalanie, w formie zapisu dźwięku, pytań i wypowiedzi, o których mowa w pkt 3.

2.

W miarę potrzeby, dźwięk z przebiegu przesłuchania może być utrwalany na dodatkowym

nośniku.

3.

Jeżeli przesłuchanie odbywa się w siedzibie podmiotu innego niż organ procesowy, po

zakończeniu przesłuchania należy zapewnić, aby pracownicy tego podmiotu lub inne nieupoważnione

osoby nie miały dostępu do utrwalonego obrazu i dźwięku, o których mowa w ust. 1 i

2.

1.

Środki techniczne instaluje się w pokoju przesłuchań w sposób umożliwiający uczestnikom

znajdującym się w pokoju technicznym ogląd pokoju przesłuchań oraz mimiki twarzy świadka,

również gdy świadek opuszcza głowę.

2.

Urządzenia służące do utrwalania obrazu i dźwięku z przebiegu przesłuchania umieszcza

się w pokoju przesłuchań, jeżeli ich rozmiary i sposób pracy umożliwiają nagrywanie

w sposób, który nie będzie rozpraszał uwagi świadka; w innym wypadku umieszcza się

je w pokoju technicznym.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 27 stycznia 2014 r.