Obwieszczenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 lipca 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie warunków i trybu udzielania pomocy publicznej i pomocy de minimis za pośrednictwem Narodowego Centrum Badań i Rozwoju

1.

Rozporządzenie określa przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy publicznej

i pomocy de minimis za pośrednictwem Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, zwanego dalej „Centrum”, na

wykonywanie projektów w ramach zadań określonych w art. 27, 29 i 30 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, zwanej dalej „ustawą”.

2.

Do pomocy, o której mowa w ust. 1, mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre

rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu

(ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych)

(Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie wyłączeń blokowych”, oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania

art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis

(Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006, str. 5), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie pomocy de minimis ”.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Pomoc publiczna jest udzielana za pośrednictwem Centrum na

1

badania podstawowe, badania przemysłowe lub prace rozwojowe, określone w art. 30 rozporządzenia

w sprawie wyłączeń blokowych;

2)

techniczne studia wykonalności określone w art. 32 rozporządzenia w sprawie wyłączeń

blokowych;

3)

pomoc dla młodych innowacyjnych przedsiębiorców określoną w art. 35 rozporządzenia

w sprawie wyłączeń blokowych;

4)

usługi doradcze w zakresie innowacji i usługi wsparcia innowacji, określone w art.

36 rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych;

5)

pomoc na pokrycie kosztów praw własności przemysłowej dla mikro-, małych i średnich

przedsiębiorców, określoną w art. 33 rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych;

6)

pomoc na pokrycie kosztów tymczasowego zatrudnienia wysoko wykwalifikowanego personelu

określoną w art. 37 rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych.

2.

Pomoc de minimis jest udzielana za pośrednictwem Centrum, zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie

pomocy de minimis , na wsparcie komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych oraz innych

form ich transferu do gospodarki.

1.

Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pomocy publicznej

1)

udzielanej na działalność bezpośrednio związaną z ilością wywożonych produktów do

państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw trzecich, tworzeniem i prowadzeniem

sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności

wywozowej;

2)

uwarunkowanej pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów

sprowadzanych z zagranicy;

3)

udzielanej w zakresie przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, w

przypadkach gdy

a)

wartość pomocy jest ustalana na podstawie ceny lub ilości produktów nabytych od producentów

surowców lub wprowadzonych na rynek przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą

objęte pomocą lub

b)

udzielenie pomocy zależy od jej przekazania w części lub w całości producentom surowców.

2.

Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pomocy de minimis udzielanej w zakresie, o którym mowa w ust. 1, oraz udzielanej

1)

przedsiębiorcom działającym w sektorach rybołówstwa i akwakultury, objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej

organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury

(Dz. Urz. WE L 17 z 21.01.2000, str. 22, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 4, t. 4, str. 198);

2)

przedsiębiorcom działającym w dziedzinie produkcji podstawowej produktów rolnych wymienionych

w załączniku I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

3

przedsiębiorcom prowadzącym działalność w sektorze węglowym w rozumieniu decyzji Rady 2010/787/UE z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa ułatwiającej

zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla

(Dz. Urz. UE L 336 z 21.12.2010, str. 24);

4)

na nabycie pojazdów przeznaczonych do transportu drogowego towarów przyznawanej przedsiębiorcom

prowadzącym działalność zarobkową w zakresie drogowego transportu towarowego.

1.

Pomoc publiczna i pomoc de minimis jest udzielana za pośrednictwem Centrum w trybie określonym w przepisach ustawy.

2.

Pomoc publiczna i pomoc de minimis jest przekazywana na podstawie umowy o wykonanie i finansowanie projektu.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 1 załącznika

I do rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych;

2)

mikro-, małym lub średnim przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć odpowiednio mikro-,

małe lub średnie przedsiębiorstwo spełniające kryteria określone w załączniku I do

rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych;

3)

dużym przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo niespełniające kryteriów

określonych w załączniku I do rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych.

1

O pomoc publiczną oraz pomoc de minimis udzielaną za pośrednictwem Centrum może ubiegać się przedsiębiorca, w tym przedsiębiorca

wchodzący w skład konsorcjum naukowego w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. Nr 96, poz. 615, z późn. zm..

1a

Wniosek o udzielenie pomocy publicznej lub pomocy de minimis w imieniu konsorcjum naukowego, w skład którego wchodzi co najmniej jeden przedsiębiorca,

może złożyć jednostka naukowa.

2.

O pomoc publiczną udzielaną za pośrednictwem Centrum nie może ubiegać się przedsiębiorca,

o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących

pomocy publicznej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm..

3.

Pomoc publiczna udzielana za pośrednictwem Centrum nie może być udzielona mikro-,

małemu lub średniemu przedsiębiorcy znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej,

w rozumieniu art. 1 ust. 7 rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych.

4.

Pomoc publiczna udzielana za pośrednictwem Centrum nie może być udzielona dużemu przedsiębiorcy

znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej, spełniającemu kryteria przedsiębiorstwa

zagrożonego określone w pkt 9-11 komunikatu Komisji - Wytyczne wspólnotowe dotyczące

pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.

Urz. UE C 244 z 01.10.2004, str. 2, z późn. zm.).

5.

Pomoc de minimis udzielana za pośrednictwem Centrum nie może być udzielona przedsiębiorcy znajdującemu

się w trudnej sytuacji ekonomicznej, spełniającemu kryteria przedsiębiorstwa zagrożonego

określone w pkt 9-11 komunikatu Komisji - Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa

w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw.

1.

Pomoc publiczna oraz pomoc de minimis jest udzielana przedsiębiorcy pod warunkiem złożenia wniosku o udzielenie pomocy

przed rozpoczęciem wykonywania projektu.

2.

Pomoc publiczna jest udzielana dużemu przedsiębiorcy, jeżeli przedstawi on analizę

porównawczą, wskazującą na wystąpienie na skutek udzielenia pomocy publicznej co najmniej

jednej z poniższych okoliczności, w porównaniu do sytuacji, jaka miałaby miejsce przy

braku jej udzielenia

1)

istotnego zwiększenia rozmiaru projektu;

2)

istotnego zwiększenia zasięgu projektu;

3)

istotnego skrócenia czasu wykonania projektu;

4)

istotnego zwiększenia całkowitej kwoty przeznaczonej przez przedsiębiorcę na wykonanie

projektu.

Pomoc udzielana na podstawie rozporządzenia, za pośrednictwem Centrum, w odniesieniu

do tych samych kosztów kwalifikowalnych sumuje się z każdą inną pomocą, w tym z pomocą

de minimis oraz z pomocą ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, udzieloną przedsiębiorcy,

niezależnie od jej formy i źródła.

1.

Pomoc publiczna na wykonanie projektu albo technicznego studium wykonalności podlega

indywidualnej notyfikacji Komisji Europejskiej, jeżeli jej wartość przekracza równowartość

1)

20 000 000 euro - jeżeli koszty kwalifikowalne badań podstawowych stanowią więcej

niż połowę całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu albo technicznego studium

wykonalności;

2)

10 000 000 euro - jeżeli koszty kwalifikowalne badań przemysłowych stanowią więcej

niż połowę całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu albo technicznego studium

wykonalności;

3)

7 500 000 euro - w odniesieniu do pozostałych projektów albo technicznych studiów

wykonalności.

2.

Pomoc publiczna na wykonanie projektu albo technicznego studium wykonalności w ramach

inicjatywy Eureka podlega indywidualnej notyfikacji Komisji Europejskiej, jeżeli jej

wartość przekracza równowartość

1)

40 000 000 euro - jeżeli koszty kwalifikowalne badań podstawowych stanowią więcej

niż połowę całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu albo technicznego studium

wykonalności;

2)

20 000 000 euro - jeżeli koszty kwalifikowalne badań przemysłowych stanowią więcej

niż połowę całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu albo technicznego studium

wykonalności;

3)

15 000 000 euro - w odniesieniu do pozostałych projektów albo technicznych studiów

wykonalności.

W przypadku gdy kwota udzielonej pomocy publicznej przekracza równowartość 3 000 000

euro, Dyrektor Centrum, w terminie 3 dni od dnia udzielenia pomocy, przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw nauki informacje zgodne z załącznikiem II do rozporządzania w

sprawie wyłączeń blokowych, a minister właściwy do spraw nauki przekazuje je Prezesowi

Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie 7 dni od dnia otrzymania tych

informacji.

Pomoc publiczna na badania podstawowe, badania przemysłowe lub prace rozwojowe jest

udzielana, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki

1)

projekt ma charakter innowacyjny;

2)

istnieje zapotrzebowanie na wynik projektu;

3)

proponowane rozwiązania są porównywalne lub lepsze od dotychczasowych rozwiązań technicznych,

technologicznych lub organizacyjnych;

4)

możliwość wykonania projektu nie budzi wątpliwości, a osiągnięcie przewidywanego wyniku

jest efektywne ekonomicznie;

5)

planowane koszty, w stosunku do przedmiotu i zakresu badań podstawowych, badań przemysłowych

i prac rozwojowych, są zasadne.

Kosztami kwalifikującymi się do objęcia pomocą publiczną, zwanymi dalej „kosztami

kwalifikowalnymi”, w przypadku badań podstawowych, badań przemysłowych lub prac rozwojowych

są koszty

1)

wynagrodzeń wraz z pozapłacowymi kosztami pracy, w tym składkami na ubezpieczenia

społeczne i zdrowotne, osób zatrudnionych przy prowadzeniu badań podstawowych, badań

przemysłowych lub prac rozwojowych, w części, w jakiej wynagrodzenia te są bezpośrednio

związane z realizacją projektu objętego pomocą;

2)

aparatury naukowo-badawczej i innych urządzeń służących do wykonywania badań, w zakresie

niezbędnym i przez okres niezbędny do realizacji projektu objętego pomocą; jeżeli

aparatura naukowo-badawcza i inne urządzenia nie są wykorzystywane na potrzeby realizacji

projektu objętego pomocą przez całkowity okres ich użytkowania, są to koszty amortyzacji

odpowiadające okresowi realizacji badań podstawowych, badań przemysłowych lub prac

rozwojowych, obliczone na podstawie przepisów o rachunkowości;

3)

wynikające z odpłatnego korzystania z aparatury naukowo-badawczej i innych urządzeń

służących do wykonywania badań, w zakresie niezbędnym i przez okres niezbędny do realizacji

projektu objętego pomocą;

4)

gruntów i budynków, w zakresie i przez okres, w jakim są używane do realizacji projektu

objętego pomocą; w przypadku budynków są to koszty amortyzacji odpowiadające okresowi

prowadzenia badań podstawowych, badań przemysłowych lub prac rozwojowych, obliczone

na podstawie przepisów o rachunkowości, a w przypadku gruntów są to koszty związane

z przeniesieniem własności, koszty wynikające z odpłatnego korzystania z gruntu lub

rzeczywiste poniesione koszty kapitałowe;

5)

usług badawczych wykonanych na podstawie umowy, wiedzy technicznej i patentów zakupionych

lub użytkowanych na podstawie licencji, uzyskanych od osób trzecich na warunkach rynkowych,

oraz usług doradczych i usług równorzędnych wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby

realizacji projektu objętego pomocą;

6)

dodatkowe koszty ogólne ponoszone bezpośrednio w związku z realizacją projektu objętego

pomocą;

7)

inne koszty operacyjne, w tym koszty nabycia i zużycia materiałów, środków eksploatacyjnych

i podobnych produktów ponoszone bezpośrednio w związku z realizacją projektu objętego

pomocą.

1.

Intensywność pomocy publicznej przyznanej na podstawie umowy o wykonanie i finansowanie

projektu, liczona jako stosunek ekwiwalentu dofinansowania brutto do kosztów kwalifikowalnych,

nie może przekroczyć, w przypadku

1)

badań podstawowych - 100% kosztów kwalifikowalnych;

2)

badań przemysłowych - 50% kosztów kwalifikowalnych;

3)

prac rozwojowych - 25% kosztów kwalifikowalnych.

2.

W przypadku badań podstawowych, badań przemysłowych lub prac rozwojowych, planowanych

do przeprowadzenia w ramach konsorcjum naukowego lub współpracy dwóch lub więcej przedsiębiorców,

intensywność pomocy publicznej wraz ze zwiększeniami, o których mowa w § 15 i 16,

jest ustalana osobno dla każdego beneficjenta pomocy.

1.

Intensywność pomocy publicznej udzielanej mikro- lub małemu przedsiębiorcy ulega zwiększeniu

o 20 punktów procentowych dla badań przemysłowych oraz o 20 punktów procentowych dla

prac rozwojowych.

2.

Intensywność pomocy publicznej udzielanej średniemu przedsiębiorcy ulega zwiększeniu

o 10 punktów procentowych dla badań przemysłowych oraz o 10 punktów procentowych dla

prac rozwojowych.

W przypadku badań przemysłowych intensywność udzielanej pomocy publicznej ulega zwiększeniu

o 15 punktów procentowych, jeżeli zostanie spełniony co najmniej jeden z poniższych

warunków

1)

projekt obejmuje skuteczną współpracę co najmniej między dwoma niepowiązanymi ze sobą

przedsiębiorcami oraz

a)

żaden z przedsiębiorców nie ponosi więcej niż 70% kosztów kwalifikowalnych wspólnego

projektu,

b)

projekt obejmuje współpracę co najmniej z jednym mikro-, małym lub średnim przedsiębiorcą

lub współpraca ma charakter transgraniczny, co oznacza, że badania przemysłowe są

prowadzone co najmniej w dwóch państwach członkowskich Unii Europejskiej; podwykonawstwo

nie jest traktowane jako skuteczna forma współpracy;

2)

projekt obejmuje skuteczną współpracę między przedsiębiorcą a jednostką naukową lub

zagranicznym publicznym ośrodkiem badawczym, które ponoszą co najmniej 10% kosztów

kwalifikowalnych i mają prawo do publikowania wyników projektów w zakresie, w jakim

pochodzą one z prowadzonych przez te podmioty badań przemysłowych; podwykonawstwo

nie jest traktowane jako skuteczna forma współpracy;

3)

wyniki projektu są szeroko rozpowszechniane za pośrednictwem

a)

konferencji technicznych lub naukowych lub

b)

czasopism naukowych lub technicznych, lub powszechnie dostępnych baz danych zapewniających

swobodny dostęp do uzyskanych wyników badań, lub

c)

oprogramowania bezpłatnego lub oprogramowania z licencją otwartego dostępu.

W przypadku prac rozwojowych intensywność udzielanej pomocy publicznej ulega zwiększeniu

o 15 punktów procentowych, jeżeli zostanie spełniony co najmniej jeden z poniższych

warunków

1)

projekt obejmuje skuteczną współpracę co najmniej między dwoma niepowiązanymi ze sobą

przedsiębiorcami oraz

a)

żaden z przedsiębiorców nie ponosi więcej niż 70% kosztów kwalifikowalnych wspólnego

projektu,

b)

projekt obejmuje współpracę co najmniej z jednym mikro-, małym lub średnim przedsiębiorcą

lub współpraca ma charakter transgraniczny, co oznacza, że prace rozwojowe są prowadzone

co najmniej w dwóch państwach członkowskich Unii Europejskiej; podwykonawstwo nie

jest traktowane jako skuteczna forma współpracy;

2)

projekt obejmuje skuteczną współpracę między przedsiębiorcą a jednostką naukową lub

zagranicznym publicznym ośrodkiem badawczym, które ponoszą co najmniej 10% kosztów

kwalifikowalnych i mają prawo do publikowania wyników projektów w zakresie, w jakim

pochodzą one z prowadzonych przez te podmioty prac rozwojowych; podwykonawstwo nie

jest traktowane jako skuteczna forma współpracy.

Maksymalna intensywność pomocy publicznej, o której mowa w

1)

§ 13 ust. 1 pkt 2, wraz ze zwiększeniami, o których mowa w § 14 i 15, z uwzględnieniem

zasad sumowania, o których mowa w § 8, nie może przekroczyć

a)

80% kosztów kwalifikowalnych dla mikro- i małych przedsiębiorców,

b)

75% kosztów kwalifikowalnych dla średnich przedsiębiorców,

c)

65% kosztów kwalifikowalnych dla dużych przedsiębiorców;

2)

§ 13 ust. 1 pkt 3, wraz ze zwiększeniami, o których mowa w § 14 i 16, z uwzględnieniem

zasad sumowania, o których mowa w § 8, nie może przekroczyć

a)

60% kosztów kwalifikowalnych dla mikro- i małych przedsiębiorców,

b)

50% kosztów kwalifikowalnych dla średnich przedsiębiorców,

c)

40% kosztów kwalifikowalnych dla dużych przedsiębiorców.

1.

W przypadku gdy badania podstawowe, badania przemysłowe lub prace rozwojowe są prowadzone

przez przedsiębiorcę we współpracy z jednostką naukową lub zagranicznym publicznym

ośrodkiem badawczym, do wartości pomocy publicznej wlicza się wkłady finansowe wniesione

przez te podmioty.

2.

Wartości wkładów finansowych, o których mowa w ust. 1, nie wlicza się do wartości

pomocy publicznej, jeżeli jest spełniony co najmniej jeden z następujących warunków

1)

przedsiębiorcy uczestniczący we wspólnych badaniach podstawowych, badaniach przemysłowych

lub pracach rozwojowych ponoszą ich całkowite koszty;

2)

wyniki badań podstawowych, badań przemysłowych lub prac rozwojowych nieskutkujące

powstaniem praw własności przemysłowej są rozpowszechniane w sposób określony w §

15 pkt 3, a prawa wynikające z uzyskanych wyników badań podstawowych, badań przemysłowych

lub prac rozwojowych będących efektem działalności jednostki naukowej lub zagranicznego

publicznego ośrodka badawczego są im przekazywane w całości;

3)

jednostka naukowa lub zagraniczny publiczny ośrodek badawczy w zamian za prawa majątkowe

wynikające z uzyskanych wyników badań podstawowych, badań przemysłowych lub prac rozwojowych,

będących efektem ich działalności, otrzymują od podmiotów uczestniczących we wspólnych

badaniach podstawowych, badaniach przemysłowych lub pracach rozwojowych wynagrodzenie

odpowiadające wartości rynkowej tych praw;

4)

prawa majątkowe oraz prawo dostępu do wyników badań podstawowych, badań przemysłowych

lub prac rozwojowych są proporcjonalne do udziału finansowego stron w prowadzeniu

tych badań.

1.

Środki finansowe przekazywane jednostce naukowej na realizację projektu w ramach konsorcjum

naukowego stanowią w całości pomoc publiczną dla przedsiębiorcy wchodzącego w skład

tego konsorcjum, jeżeli

1)

prawa majątkowe do wyników badań podstawowych, badań przemysłowych lub prac rozwojowych,

uzyskanych przez jednostkę naukową w trakcie realizacji projektu, są przekazywane

w całości przedsiębiorcy;

2)

udział jednostki naukowej w realizacji projektu ma charakter niezależnej działalności

badawczo-rozwojowej, mającej na celu powiększenie zasobów wiedzy oraz lepsze zrozumienie

podstaw zjawisk i obserwowalnych faktów.

2.

Pomoc publiczna na realizację projektu w ramach konsorcjum naukowego może być udzielona,

jeżeli zostaną spełnione następujące warunki

1)

przedsiębiorca wniesie wkład finansowy do projektu w wysokości odpowiadającej co najmniej

różnicy pomiędzy całkowitą wartością kosztów kwalifikowalnych a kwotą udzielonej pomocy

publicznej;

2)

jednostka naukowa zachowa prawo do publikowania wyników projektu w zakresie, w jakim

pochodzą one z prowadzonych przez nią badań podstawowych, badań przemysłowych lub

prac rozwojowych, z zastrzeżeniem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy;

3)

jednostka naukowa zachowa prawo do wykorzystania nowej wiedzy zdobytej w trakcie realizacji

projektu do jej niezależnej działalności badawczo-rozwojowej mającej na celu powiększenie

zasobów wiedzy oraz lepsze zrozumienie podstaw zjawisk i obserwowalnych faktów, w

tym działalności prowadzonej we współpracy, oraz działalności dydaktycznej, z zastrzeżeniem

informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy.

3.

W przypadku złożenia wniosku przez jednostkę naukową w imieniu konsorcjum naukowego

intensywność udzielanej pomocy publicznej jest ustalana z uwzględnieniem wielkości

przedsiębiorcy wchodzącego w skład konsorcjum (mikro-, mały, średni, duży) i kategorii

badań lub prac planowanych do realizacji w projekcie (badania podstawowe, badania

przemysłowe, prace rozwojowe).

Przez pomoc publiczną na techniczne studia wykonalności rozumie się pomoc na działalność

mającą charakter przygotowawczy wobec badań przemysłowych lub prac rozwojowych.

1.

W przypadku technicznych studiów wykonalności na potrzeby badań przemysłowych intensywność

udzielonej pomocy publicznej nie może przekroczyć

1)

75% kosztów kwalifikowalnych dla mikro-, małych lub średnich przedsiębiorców;

2)

65% kosztów kwalifikowalnych dla dużych przedsiębiorców.

2.

W przypadku technicznych studiów wykonalności na potrzeby prac rozwojowych intensywność

udzielonej pomocy publicznej nie może przekroczyć

1)

50% kosztów kwalifikowalnych dla mikro-, małych lub średnich przedsiębiorców;

2)

40% kosztów kwalifikowalnych dla dużych przedsiębiorców.

Kosztami kwalifikowalnymi, o których mowa w § 20, są koszty wykonania technicznych

studiów wykonalności.

Pomoc publiczna dla młodych innowacyjnych przedsiębiorców jest udzielana podmiotowi,

który spełnia łącznie następujące warunki

1)

jest mikro- lub małym przedsiębiorcą;

2)

rozpoczął działalność na rynku nie wcześniej niż sześć lat przed otrzymaniem pomocy;

3)

wydatki na działalność badawczo-rozwojową stanowią co najmniej 15% jego całkowitych

kosztów operacyjnych co najmniej w jednym roku z trzech lat poprzedzających udzielenie

pomocy lub w przypadku przedsiębiorcy rozpoczynającego działalność - w bieżącym okresie

podatkowym objętym zewnętrznym audytem.

Kwota pomocy publicznej udzielonej zgodnie z § 22 nie może przekroczyć równowartości

1 500 000 euro.

W okresie, w którym podmiot może zostać zakwalifikowany jako młody innowacyjny przedsiębiorca,

zgodnie z warunkami określonymi w § 22, pomoc może zostać udzielona tylko jeden raz.

Pomoc publiczna na usługi doradcze w zakresie innowacji i usługi wsparcia innowacji

jest udzielana mikro-, małemu lub średniemu przedsiębiorcy.

1.

Maksymalna kwota pomocy publicznej na usługi doradcze w zakresie innowacji i usługi

wsparcia innowacji nie może przekroczyć równowartości 200 000 euro w okresie trzyletnim.

2.

Jeżeli usługodawca nie posiada krajowego lub europejskiego certyfikatu, intensywność

pomocy nie przekracza 75% kosztów kwalifikowalnych.

1.

Pomoc publiczna na usługi doradcze w zakresie innowacji i usługi wsparcia innowacji

jest przeznaczona na zakup usług po cenach rynkowych.

2.

W przypadku gdy usługodawca jest podmiotem nienastawionym na zysk, zakup usług następuje

po cenach odzwierciedlających ich pełny koszt powiększony o marżę przyjętą w danych

stosunkach handlowych.

1.

W przypadku usług doradczych w zakresie innowacji do kosztów kwalifikowalnych zalicza

się koszty

1)

doradztwa w zakresie zarządzania;

2)

pomocy technicznej;

3)

usług związanych z transferem technologii;

4)

szkoleń;

5)

doradztwa w zakresie nabywania i ochrony praw własności intelektualnej oraz handlu

tymi prawami;

6)

doradztwa w zakresie umów licencyjnych;

7)

doradztwa w zakresie postępowań dotyczących uzyskania certyfikatu zgodności upoważniającego

do oznaczenia wyrobu znakiem zgodności z normą krajową lub ponadnarodową oraz w zakresie

korzystania z tego certyfikatu.

2.

W przypadku usług wsparcia innowacji do kosztów kwalifikowalnych zalicza się koszty

1)

korzystania z pomieszczeń oraz urządzeń biurowych;

2)

pozyskiwania informacji z banków danych;

3)

korzystania z bibliotek technicznych;

4)

badań rynku;

5)

korzystania z laboratoriów lub wyspecjalizowanej aparatury;

6)

uzyskania certyfikatu zgodności upoważniającego do oznaczenia wyrobu znakiem zgodności

z normą krajową lub ponadnarodową;

7)

certyfikacji w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 935, z późn. zm..

W przypadku pomocy publicznej udzielanej mikro-, małym i średnim przedsiębiorcom na

pokrycie kosztów bezpośrednio związanych z postępowaniami dotyczącymi uzyskania praw

własności przemysłowej, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1410), intensywność udzielonej pomocy publicznej nie może przekroczyć dopuszczalnej intensywności

pomocy publicznej brutto stosowanej w odniesieniu do pomocy przeznaczonej na realizację

badań naukowych lub prac rozwojowych, których wykonanie doprowadziło do powstania

danych praw własności przemysłowej.

W przypadku pomocy publicznej, o której mowa w § 29, do kosztów kwalifikowalnych zalicza

się

1)

koszty poprzedzające udzielenie patentu na wynalazek, dodatkowego prawa ochronnego

na wynalazek, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego,

w tym koszty związane ze zgłoszeniem wynalazku, wzoru użytkowego lub wzoru przemysłowego;

2)

koszty tłumaczenia, w tym tłumaczenia przysięgłego, dokumentacji niezbędnej do zgłoszenia

wynalazku, wzoru użytkowego lub wzoru przemysłowego;

3)

koszty postępowania spornego.

1.

Pomoc publiczna na pokrycie kosztów zatrudnienia wysoko wykwalifikowanego personelu

jest udzielana mikro-, małym i średnim przedsiębiorcom.

2.

Wysoko wykwalifikowany personel, o którym mowa w ust. 1, tworzą

1)

pracownicy naukowo-badawczy,

2)

osoby posiadające tytuł zawodowy inżyniera,

3)

osoby wykonujące projekty w ramach działalności innowacyjnej przedsiębiorcy,

4)

osoby odpowiedzialne za marketing

- posiadające wyższe wykształcenie i co najmniej pięcioletnie doświadczenie zawodowe;

do okresu doświadczenia zawodowego wlicza się okres studiów doktoranckich.

3.

Pomoc publiczna na pokrycie kosztów zatrudnienia wysoko wykwalifikowanego personelu

może zostać udzielona przedsiębiorcy w przypadku, gdy personel ten

1)

nie zastępuje innych pracowników, lecz jest zatrudniony na nowo utworzonych stanowiskach

u przedsiębiorcy;

2)

został zatrudniony u przedsiębiorcy na czas określony, w wyniku porozumienia między

przedsiębiorcą a jednostką naukową lub zagranicznym publicznym ośrodkiem badawczym

albo dużym przedsiębiorcą, w których posiada co najmniej dwuletni staż pracy; w okresie

zatrudnienia u przedsiębiorcy personel ten pozostaje na urlopie bezpłatnym w jednostce

naukowej lub w zagranicznym publicznym ośrodku badawczym albo u dużego przedsiębiorcy;

3)

wykonuje u tego przedsiębiorcy zadania związane z realizacją badań naukowych lub prac

rozwojowych lub z działalnością innowacyjną.

1.

Maksymalna intensywność pomocy publicznej brutto na zatrudnienie wysoko wykwalifikowanego

personelu nie może przekraczać 50% kosztów kwalifikowalnych zatrudnienia tego personelu

ponoszonych w okresie trzech lat.

2.

Maksymalną intensywność pomocy publicznej brutto, o której mowa w ust. 1, oblicza

się dla jednego mikro-, małego lub średniego przedsiębiorcy i jednej osoby zatrudnionej

zgodnie z § 31 ust. 3.

3.

Kosztami kwalifikowalnymi w ramach pomocy publicznej na zatrudnienie wysoko wykwalifikowanego

personelu są koszty zatrudnienia tego personelu, w tym koszty korzystania z usług

agencji doradztwa personalnego, oraz koszty świadczeń związanych z zatrudnieniem.

Do kosztów kwalifikowalnych w ramach pomocy de minimis na wsparcie komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych oraz innych

form ich transferu do gospodarki zalicza się

1)

koszty zatrudnienia osób wykonujących projekt;

2)

koszty narzędzi i sprzętu wykorzystywanych w czasie wykonywania projektu; jeżeli takie

narzędzia i sprzęt są używane w okresie dłuższym niż czas wykonywania projektu, za

koszty kwalifikowalne przyjmuje się koszty amortyzacji w okresie wykonywania projektu,

obliczone na podstawie przepisów o rachunkowości;

3)

koszty budynków i gruntów wykorzystywanych w czasie wykonywania projektu; w przypadku

budynków za koszty kwalifikowalne przyjmuje się koszty amortyzacji w okresie wykonywania

projektu, obliczone na podstawie przepisów o rachunkowości; w przypadku gruntów za

koszty kwalifikowalne przyjmuje się koszty związane z przeniesieniem własności, koszty

wynikające z odpłatnego korzystania z gruntu lub rzeczywiste poniesione koszty kapitałowe;

4)

koszty doradztwa lub równoważnych usług wykorzystywanych wyłącznie do celów wykonania

projektu, nabytych po cenach rynkowych, pod warunkiem że w transakcji nie ma elementów

zmowy, przy czym koszty te uznaje się do wysokości 70% całkowitych kosztów kwalifikowalnych

projektu;

5)

inne koszty operacyjne, w tym koszty materiałów, dostaw i podobnych produktów, ponoszone

bezpośrednio w związku z wykonaniem projektu;

6)

koszty opłat urzędowych ponoszonych w związku z realizacją czynności objętych projektem;

7)

koszty pomocy prawnej bezpośrednio związanej z realizacją czynności objętych projektem;

8)

dodatkowe koszty ogólne ponoszone bezpośrednio w związku z realizacją czynności objętych

projektem, przy czym koszty te uznaje się do wysokości 15% całkowitych kosztów kwalifikowalnych

projektu.

Pomoc na wsparcie komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych oraz

innych form ich transferu do gospodarki nie może przekroczyć 90% wartości kosztów

kwalifikowalnych określonych w § 33.

1.

Wnioski o udzielenie pomocy publicznej i pomocy de minimis mogą być składane do dnia 31 grudnia 2013 r.

2.

Pomoc publiczna i pomoc de minimis jest udzielana na zasadach określonych w rozporządzeniu do dnia 30 czerwca 2014 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia