Ustawa z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o dostępie do informacji publicznej

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady

i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie

ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium

informacji publicznej, o którym mowa w art. 9b ust. 1, zwanym dalej „centralnym repozytorium”.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Przepisów ustawy w zakresie przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium

oraz jej udostępniania w tym repozytorium nie stosuje się do

1)

centralnej bazy danych ksiąg wieczystych, o której mowa w art. 36

(Dz. U. z 2013 r. poz. 707, z późn. zm.,

2)

Krajowego Rejestru Karnego, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 654 i 1514),

3)

Krajowego Rejestru Sądowego, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1203) oraz elektronicznego katalogu dokumentów spółek, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt

1 tej ustawy,

4)

rejestru zastawów, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze

zastawów

(Dz. U. z 2009 r. Nr 67, poz. 569, Nr 69, poz. 595 i Nr 215, poz. 1663).

”

;

2)

w art. 7 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

udostępniania w centralnym repozytorium.

”

;

3)

w art. 9

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji tworzy stronę główną Biuletynu Informacji

Publicznej

1)

zawierającą wykaz podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, wraz z odnośnikami

umożliwiającymi połączenie z ich stronami,

2)

zapewniającą dostęp do informacji publicznej oraz możliwość jej przeszukiwania w systemie,

o którym mowa w ust. 4a,

3)

zapewniającą dostęp do centralnego repozytorium.

2.

Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, przez zastosowanie systemu, o którym

mowa w ust. 4a, albo innego systemu teleinformatycznego, tworzą własne strony Biuletynu

Informacji Publicznej, na których udostępniają informacje podlegające udostępnieniu

w tej drodze.

”

,

b)

w ust. 4 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

nieodpłatnie udostępnia system, o którym mowa w ust. 4a.

”

,

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Scentralizowany System Dostępu do Informacji Publicznej stanowi system teleinformatyczny,

który umożliwia tworzenie stron Biuletynu Informacji Publicznej, o których mowa w

ust. 2, oraz przetwarzanie informacji publicznych, w tym ich przeszukiwanie według

kryteriów przedmiotowych i podmiotowych.

”

;

4)

w art. 9a

a)

w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Do przekazania, w celu udostępnienia w centralnym repozytorium, posiadanego zasobu

informacyjnego oraz metadanych opisujących jego strukturę, a także ich systematycznego

weryfikowania i aktualizowania są obowiązane

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 2, może zostać spełniony poprzez przekazanie

1)

zasobu informacyjnego oraz metadanych, o których mowa w ust. 2,

2)

metadanych, o których mowa w ust. 2, w przypadku gdy zasób informacyjny jest przez

podmiot udostępniany w repozytorium powszechnie dostępnym w sieci teleinformatycznej

innym niż centralne repozytorium.

2b.

Podmioty wskazane w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 są obowiązane do dostosowania

1)

formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących, umożliwiających odczyt

maszynowy do zasad określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. z 2013 r. poz. 235),

2)

metadanych, o których mowa w ust. 2, do zestawu elementów metadanych, o których mowa

w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 i art. 9b ust. 6.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, odrębnie

dla poszczególnych podmiotów, o których mowa w ust. 2

1)

sposób realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 2, mając na względzie posiadaną

przez ten podmiot infrastrukturę teleinformatyczną umożliwiającą gromadzenie w niej

informacji publicznych oraz ich udostępnianie, a także możliwości techniczne przechowywania

tych informacji w centralnym repozytorium,

2)

zakres zasobu informacyjnego, mając na względzie szczególne znaczenie określonych

informacji publicznych dla rozwoju innowacyjności i społeczeństwa informacyjnego,

3)

dodatkowe wymagania techniczne opracowania zasobu informacyjnego oraz dodatkowy zestaw

elementów metadanych, innych niż określone w przepisach wydanych na podstawie art.

9b ust. 6, mając na względzie sposób koordynacji informacji stanowiących zasób informacyjny,

ułatwiające jego wyszukiwanie w sposób określony w art. 9b ust. 2, kontrolę, długotrwałe

przechowywanie i zarządzanie, oraz możliwość jak najszerszego ponownego wykorzystywania

informacji publicznych i ich maszynowego odczytu,

4)

harmonogram przekazania zasobu informacyjnego oraz metadanych, o których mowa w ust.

2, oraz ich aktualizowania mając na względzie konieczność zagwarantowania aktualności

informacji.

”

;

5)

art. 9b otrzymuje brzmienie

„

Art. 9b.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji prowadzi centralne repozytorium, powszechnie

dostępne w sieci teleinformatycznej.

2.

Centralne repozytorium zapewnia przeszukiwanie zasobów informacyjnych w szczególności

według

1)

kryterium przedmiotowego,

2)

kryterium podmiotowego,

3)

elementów metadanych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 i art.

9a ust. 3.

3.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może zlecić wyspecjalizowanym podmiotom

czynności związane z prowadzeniem centralnego repozytorium, pod warunkiem zapewnienia

1)

przez te podmioty

a)

rozliczalności i niezawodności jego prowadzenia,

b)

integralności, rozliczalności, dostępności, autentyczności i niezaprzeczalności zasobów

informacyjnych w nim udostępnianych,

2)

możliwości przeprowadzenia przez tego ministra kontroli spełnienia warunków, o których

mowa w pkt 1.

4.

Minister właściwy do spraw informatyzacji weryfikuje przekazywane zasoby informacyjne

oraz metadane, o których mowa w art. 9a ust. 2, pod względem spełnienia wymogów, o

których mowa w art. 9a ust. 2b, oraz wymogów określonych w przepisach wydanych na

podstawie ust. 6 i art. 9a ust. 3.

5.

W przypadku gdy zasób informacyjny lub metadane, o których mowa w art. 9a ust. 2,

nie spełniają wymogów, o których mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw informatyzacji

wzywa podmiot, który je przekazał do ich niezwłocznego dostosowania do tych wymogów.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób weryfikacji, o której mowa

w ust. 4, sposób przetwarzania i udostępniania w centralnym repozytorium zasobów informacyjnych

i metadanych, o których mowa w art. 9a ust. 2, oraz standardy techniczne prowadzenia

centralnego repozytorium, minimalny zestaw elementów metadanych, o których mowa w

art. 9a ust. 2, uwzględniając zasadę neutralności technologicznej, konieczność zapewnienia

przeszukiwalności, dostępności informacji jak najszerszej grupie użytkowników, możliwość

zastosowania automatyzacji procesów oraz potrzebę zapewnienia ich użyteczności i efektywności.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji prowadzi centralne repozytorium, powszechnie

dostępne w sieci teleinformatycznej.

2.

Centralne repozytorium zapewnia przeszukiwanie zasobów informacyjnych w szczególności

według

1)

kryterium przedmiotowego,

2)

kryterium podmiotowego,

3)

elementów metadanych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 i art.

9a ust. 3.

3.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może zlecić wyspecjalizowanym podmiotom

czynności związane z prowadzeniem centralnego repozytorium, pod warunkiem zapewnienia

1)

przez te podmioty

a)

rozliczalności i niezawodności jego prowadzenia,

b)

integralności, rozliczalności, dostępności, autentyczności i niezaprzeczalności zasobów

informacyjnych w nim udostępnianych,

2)

możliwości przeprowadzenia przez tego ministra kontroli spełnienia warunków, o których

mowa w pkt 1.

4.

Minister właściwy do spraw informatyzacji weryfikuje przekazywane zasoby informacyjne

oraz metadane, o których mowa w art. 9a ust. 2, pod względem spełnienia wymogów, o

których mowa w art. 9a ust. 2b, oraz wymogów określonych w przepisach wydanych na

podstawie ust. 6 i art. 9a ust. 3.

5.

W przypadku gdy zasób informacyjny lub metadane, o których mowa w art. 9a ust. 2,

nie spełniają wymogów, o których mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw informatyzacji

wzywa podmiot, który je przekazał do ich niezwłocznego dostosowania do tych wymogów.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób weryfikacji, o której mowa

w ust. 4, sposób przetwarzania i udostępniania w centralnym repozytorium zasobów informacyjnych

i metadanych, o których mowa w art. 9a ust. 2, oraz standardy techniczne prowadzenia

centralnego repozytorium, minimalny zestaw elementów metadanych, o których mowa w

art. 9a ust. 2, uwzględniając zasadę neutralności technologicznej, konieczność zapewnienia

przeszukiwalności, dostępności informacji jak najszerszej grupie użytkowników, możliwość

zastosowania automatyzacji procesów oraz potrzebę zapewnienia ich użyteczności i efektywności.