Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 listopada 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

Ustawa określa zasady tworzenia, organizacji i działalności spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych,

zwanych dalej „kasami”, i Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej,

zwanej dalej „Kasą Krajową”, oraz zasady sprawowania nadzoru nad kasami i Kasą Krajową.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

przedsiębiorca - przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2013 r. poz. 672, z późn. zm.;

2)

przedsiębiorca zagraniczny - przedsiębiorcę zagranicznego w rozumieniu art. 5 pkt

3 ustawy wymienionej w pkt 1;

3)

karta płatnicza - kartę płatniczą w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1232)

4)

bank krajowy - bank, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1376, z późn. zm..

Celem nadzoru nad rynkiem finansowym jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania

tego rynku, jego stabilności, bezpieczeństwa oraz przejrzystości, zaufania do rynku

finansowego, a także zapewnienie ochrony interesów uczestników tego rynku przez realizację

celów określonych w szczególności w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, ustawie z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych, ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku

Ubezpieczonych, ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym, ustawie z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi,

zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi

w skład konglomeratu finansowego, ustawie z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych oraz ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Kasa jest spółdzielnią, do której w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje się przepisy

ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze

(Dz. U. z 2013 r. poz. 1443).

1.

Celem kas jest gromadzenie środków pieniężnych wyłącznie swoich członków, udzielanie

im pożyczek i kredytów, przeprowadzanie na ich zlecenie rozliczeń finansowych oraz

pośredniczenie przy zawieraniu umów ubezpieczenia na zasadach określonych w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym

(Dz. U. Nr 124, poz. 1154, z późn. zm..

1a

Kasa, po uzyskaniu zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego, o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych

(Dz. U. Nr 146, poz. 1546, z późn. zm., może pośredniczyć w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych

lub tytułów uczestnictwa funduszy zagranicznych, funduszy inwestycyjnych otwartych

z siedzibą w państwach należących do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju

(OECD) innych niż państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo należące do Europejskiego

Obszaru Gospodarczego (EEA).

2

Do rozliczeń, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe o bankowych rozliczeniach pieniężnych oraz przepisy ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. Nr 199, poz. 1175, z późn. zm. w zakresie świadczenia usług płatniczych.

3

Kasy oraz Kasa Krajowa są uprawnione do wydawania pieniądza elektronicznego na rzecz

członków kas, na zasadach określonych w ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych.

Do stosunków zobowiązaniowych pomiędzy kasami a ich członkami, o których mowa w art.

3 ust. 1 i 1a, stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. Nr 50, poz. 331, z późn. zm. w zakresie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.

Nazwa „spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa” może być używana wyłącznie przez

podmioty zwane „kasami” w rozumieniu ustawy.

W przypadku gdy kasa została utworzona w zakładzie pracy, warunki współpracy między

kasą a pracodawcą oraz zakres świadczeń pracodawcy na rzecz kasy określa umowa.

1.

Utworzenie kasy wymaga uzyskania zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.

2.

Z wnioskiem o wydanie zezwolenia występują założyciele kasy. Założyciele kasy są obowiązani

ustanowić od 1 do 3 pełnomocników, którzy będą ich reprezentować wobec Komisji Nadzoru

Finansowego w okresie poprzedzającym wydanie zezwolenia. Pełnomocnictwo powinno być

sporządzone w formie aktu notarialnego.

3.

Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję w przedmiocie zezwolenia na utworzenie

kasy w terminie 3 miesięcy od daty otrzymania wniosku lub jego uzupełnienia.

4.

W zezwoleniu na utworzenie kasy Komisja Nadzoru Finansowego określa nazwę i siedzibę

kasy oraz zatwierdza jej statut.

5.

Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia na utworzenie kasy, jeżeli

1)

nie zostały spełnione wymagania obowiązujące przy tworzeniu kas;

2)

zamierzona działalność naruszałaby przepisy prawa lub nie gwarantowałaby bezpieczeństwa

gromadzonych w kasie środków;

3)

osoby przewidziane do objęcia stanowisk członków zarządu i rady nadzorczej kasy nie

spełniają wymagań, o których mowa w art. 18 ust. 1 i 4;

4)

wobec osoby przewidzianej do objęcia stanowiska prezesa zarządu kasy zachodzą przesłanki

odmowy wyrażenia zgody, o której mowa w art. 21 ust. 2.

6.

Wzór wniosku, o którym mowa w ust. 2, określi Komisja Nadzoru Finansowego, po zaopiniowaniu

przez Kasę Krajową.

Spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, które przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy powierzyły przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu w drodze umowy wykonywanie

czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, są obowiązane

dostosować działalność w tym zakresie do wymagań określonych w art. 9a-9d tej ustawy

w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Statut kasy, oprócz spraw określonych w art. 5 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze, powinien określać w szczególności

1)

zasady funkcjonowania kontroli wewnętrznej;

2)

fundusze oraz zasady gospodarki finansowej.

2.

Zmiana statutu kasy wymaga zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru Finansowego.

3.

Komisja Nadzoru Finansowego odmawia zatwierdzenia zmiany statutu kasy, jeżeli zmiana

ta prowadzi do naruszenia przepisów prawa lub bezpieczeństwa gromadzonych w kasie

środków.

1.

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, w przypadku zagrożenia

płynności spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej Narodowy Bank Polski może

udzielić bezpośrednio tej kasie kredytu w celu uzupełnienia jej zasobów pieniężnych.

2.

Do kredytu udzielonego zgodnie z ust. 1 stosuje się odpowiednio art. 4 ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu

przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym

(Dz. U. Nr 39, poz. 308, z późn. zm.

3.

Do kredytu udzielonego zgodnie z ust. 1 nie stosuje się przepisów art. 20c ust. 2

ustawy zmienianej w art. 4.

4.

Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje na wniosek Narodowego Banku Polskiego opinię

o sytuacji finansowej spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, w szczególności

dotyczącą zdolności spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej do spłaty kredytu,

o którym mowa w ust. 1, wraz z odsetkami.

W zakresie niezbędnym do wydawania zgód i zezwoleń określonych niniejszą ustawą Komisja

Nadzoru Finansowego może żądać przedłożenia przez wnioskodawców stosownych informacji

i dokumentów.

1.

Kasa może, w drodze umowy agencyjnej, powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy

zagranicznemu pośrednictwo w zawieraniu i zmianie umów o wykonywanie czynności, o

których mowa w art. 3 ust. 1. Umowę zawiera się w formie pisemnej.

2.

Powierzenie wykonywania czynności, o którym mowa w ust. 1, nie może prowadzić do naruszenia

przepisów prawa ani wpływać niekorzystnie na ostrożne i stabilne zarządzanie kasą,

możliwość wykonywania obowiązków przez biegłego rewidenta upoważnionego do badania

sprawozdań finansowych kasy na podstawie zawartej z kasą umowy oraz ochronę tajemnicy

prawnie chronionej.

3.

Zawarcie umowy, o której mowa w ust. 1, z przedsiębiorcą zagranicznym niemającym miejsca

stałego zamieszkania lub nieposiadającym siedziby na terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej lub umowy przewidującej, że powierzone czynności będą wykonywane

poza terytorium Unii Europejskiej, wymaga zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego udzielonego

na wniosek kasy. Do wniosku dołącza się dokumenty dotyczące przedsiębiorcy zagranicznego

lub wykonywania powierzonych czynności poza terytorium Unii Europejskiej. Przepisy

dotyczące państw członkowskich Unii Europejskiej stosuje się również do państw niebędących

państwami członkowskimi Unii Europejskiej, ale należących do Europejskiego Obszaru

Gospodarczego.

4.

Komisja Nadzoru Finansowego nakazuje kasie, w drodze decyzji, zmianę albo rozwiązanie

umowy, o której mowa w ust. 1, jeżeli

1)

wykonanie umowy może zagrażać ostrożnemu i stabilnemu zarządzaniu kasą;

2)

przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny będący stroną umowy nie posiada wymaganych

uprawnień niezbędnych do wykonywania tej umowy albo je utracił w trakcie obowiązywania

umowy;

3)

istnieje zagrożenie naruszenia tajemnicy prawnie chronionej;

4)

w państwie, w którym powierzone czynności mają być albo są wykonywane, obowiązujące

prawo uniemożliwia Komisji Nadzoru Finansowego wykonywanie efektywnego nadzoru;

5)

powierzenie wykonywania czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, mogłoby prowadzić

do naruszenia przepisów prawa lub wpływać niekorzystnie na ostrożne i stabilne zarządzanie

kasą lub możliwość wykonywania obowiązków przez biegłego rewidenta upoważnionego do

badania sprawozdań finansowych kasy na podstawie zawartej z kasą umowy.

5.

Decyzja, o której mowa w ust. 4, może być wydana z określeniem terminu.

6.

Od decyzji, o której mowa w ust. 4, kasa może wnieść skargę do sądu administracyjnego

w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Przepisu art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267) nie stosuje się.

7.

Komisja Nadzoru Finansowego może, bez konieczności uprzedniego upomnienia na piśmie,

zastosować środki określone w art. 71 ust. 2, w przypadku gdy kasa nie doprowadzi,

zgodnie z treścią decyzji, o której mowa w ust. 4, do zmiany albo rozwiązania umowy.

8.

Do przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, o którym mowa w ust. 1, przepisy

art. 64 ust. 1 i art. 70b stosuje się odpowiednio.

9.

Odpowiedzialności przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, o którym mowa w

ust. 1, wobec kasy za szkody wyrządzone członkom wskutek niewykonania lub nienależytego

wykonania umowy, o której mowa w ust. 1, nie można wyłączyć ani ograniczyć.

10.

Odpowiedzialności kasy za szkody wyrządzone członkom wskutek niewykonania lub nienależytego

wykonania umowy, o której mowa w ust. 1, nie można wyłączyć ani ograniczyć.

11.

Przepisów ust. 1-10 nie stosuje się do pośrednictwa przy zawieraniu umów ubezpieczenia.

Kasa może, w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, powierzyć przedsiębiorcy lub

przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie czynności faktycznych związanych z wykonywaniem

czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1. Przepisy art. 9a ust. 2-11 oraz przepisy

wydane na podstawie art. 9h stosuje się odpowiednio.

Powierzenie wykonywania czynności, o którym mowa w art. 9a i art. 9b, nie może obejmować

1)

zarządzania kasą w rozumieniu art. 48 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze, a w szczególności zarządzania ryzykiem związanym z prowadzeniem działalności kasy,

w tym zarządzania aktywami i pasywami, dokonywania oceny zdolności kredytowej i analizy

ryzyka kredytowego;

2)

funkcji kontroli wewnętrznej w kasie.

Kasa prowadzi ewidencję umów, o których mowa w art. 9a ust. 1 i art. 9b, zawierającą

co najmniej

1)

dane identyfikujące przedsiębiorców lub przedsiębiorców zagranicznych, z którymi zostały

zawarte umowy, o których mowa w art. 9a ust. 1 lub art. 9b;

2)

zakres powierzonych czynności i miejsce ich wykonywania;

3)

okres obowiązywania umów.

1.

Kasa jest obowiązana do zachowania tajemnicy zawodowej obejmującej wszystkie informacje

dotyczące czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, w tym także informacje uzyskane

w czasie negocjacji, w trakcie zawierania i realizacji umowy, na podstawie której

kasa tę czynność wykonuje.

2.

Dostęp do tajemnicy, o której mowa w ust. 1, mają wyłącznie członkowie organów kasy,

niezależnie od podstawy prawnej pełnienia funkcji członka organu kasy, oraz osoby

pozostające z kasą w stosunku pracy.

3.

Osoby, o których mowa w ust. 2, są obowiązane do zachowania tajemnicy, zarówno w trakcie

pełnienia funkcji lub pozostawania w stosunku pracy, jak również po zakończeniu pełnienia

funkcji lub ustaniu stosunku pracy.

1.

Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej, o której mowa w art. 9e ust.

1, przekazywanie informacji objętej tajemnicą zawodową

1)

w zakresie niezbędnym do należytego wykonania umowy, na podstawie której wykonywane

są czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, lub należytego wykonania czynności pozostających w związku z zawarciem

i wykonaniem tej umowy, w tym także przekazywanie - na zasadzie wzajemności - innym

instytucjom ustawowo upoważnionym do udzielania kredytów informacji o wierzytelnościach oraz o obrotach

i stanach rachunków;

2)

przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu, któremu kasa zgodnie z art. 9a i

art. 9b powierzyła wykonywanie czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, lub czynności

faktycznych związanych z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, w

zakresie niezbędnym do należytego wykonywania tych czynności;

3)

nabywcy wierzytelności kredytowych kasy;

4)

na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, w tym w toku wykonywania czynności kontrolnych;

5)

na żądanie Kasy Krajowej w zakresie niezbędnym do wykonywania przez Kasę Krajową działalności

określonej w ustawie oraz w zakresie niezbędnym do wykonania zawartej z Kasą Krajową

umowy;

6)

lustratorowi w związku z wykonywaniem przez niego czynności w ramach lustracji, o

której mowa w art. 44 ust. 7;

7)

biegłemu rewidentowi upoważnionemu na podstawie zawartej umowy do badania sprawozdań

finansowych kasy lub jej ksiąg rachunkowych i portfela kredytowego;

8)

adwokatowi lub radcy prawnemu w związku ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz kasy;

9)

w zawiadomieniu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa;

10)

instytucjom upoważnionym do gromadzenia, przetwarzania i udostępniania informacji

stanowiących tajemnicę bankową, o których mowa w art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;

11)

za wyrażoną na piśmie zgodą osoby, której ta informacja dotyczy;

12)

Policji, jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia przestępstwu, jego wykrycia

albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, na zasadach i w trybie określonych w

art. 20 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687, z późn. zm.;

13)

na żądanie sądu lub prokuratora w związku z toczącym się postępowaniem o przestępstwo

lub przestępstwo skarbowe;

14)

na żądanie sądu w związku z prowadzonym postępowaniem spadkowym lub o podział majątku

między małżonkami albo prowadzoną przeciwko osobie fizycznej będącej stroną umowy

sprawą o alimenty lub o rentę o charakterze alimentacyjnym, a także innym postępowaniem

cywilnym, jeżeli informacje nie dotyczą osób trzecich niebędących stroną postępowania;

15)

na żądanie komornika sądowego w związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym

lub zabezpieczającym;

15a

na żądanie administracyjnego organu egzekucyjnego oraz centralnego biura łącznikowego,

o którym mowa w art. 9 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków,

należności celnych i innych należności pieniężnych

(Dz. U. poz. 1289), w zakresie wykonywania ich ustawowych zadań;

16)

na żądanie dyrektora izby celnej, w związku z prowadzoną przez organ celny sprawą

o przestępstwo skarbowe lub o wykroczenie skarbowe przeciwko członkowi kasy, o ile

informacje mają związek z tą sprawą;

17)

na żądanie banku upoważnionego do dokonywania czynności obrotu dewizowego w zakresie

ustalenia istnienia wymagalnego zobowiązania stanowiącego podstawę do przekazania

za granicę waluty obcej;

18)

na żądanie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, w zakresie wykonywania

przez niego zadań określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.;

19)

na żądanie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w zakresie wykonywania

przez niego zadań określonych w ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów;

20)

na żądanie Prezesa Najwyższej Izby Kontroli lub upoważnionego przez niego kontrolera

w zakresie danych dotyczących jednostki kontrolowanej, niezbędnych do ustalenia stanu

faktycznego w prowadzonym postępowaniu kontrolnym dotyczącym tej jednostki;

21)

na żądanie Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Agencji

Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji, Żandarmerii

Wojskowej, Straży Granicznej, Służby Więziennej, Biura Ochrony Rządu i ich upoważnionych

pisemnie funkcjonariuszy lub żołnierzy w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania

sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych;

22)

na żądanie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, w trybie i na zasadach określonych

w art. 23 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 621, z późn. zm.;

23)

na pisemne żądanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie sporządzania i przekazywania

informacji dotyczących numerów rachunków płatników składek oraz przekazywania danych

umożliwiających identyfikację posiadaczy tych rachunków;

24)

na pisemne żądanie organu wypłacającego świadczenie z ubezpieczenia społecznego lub

zaopatrzenia emerytalnego albo uposażenie w stanie spoczynku w zakresie sporządzania

i przekazywania danych umożliwiających identyfikację współposiadacza (współposiadaczy)

rachunku wspólnego, na który zostały przekazane świadczenia lub uposażenia za okres

po śmierci świadczeniobiorcy;

25)

na żądanie Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w zakresie wykonywania przez niego zadań

określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 711, z późn. zm..

2.

Zakres oraz zasady udzielania informacji przez kasy organom podatkowym, Generalnemu

Inspektorowi Informacji Finansowej oraz organom kontroli skarbowej regulują odrębne

przepisy.

3.

Osoby, organy i podmioty wymienione w ust. 1 i 2, w tym także pracownicy lub członkowie

organów tych podmiotów, jeżeli nie są pracownikami, mogą wykorzystywać uzyskane informacje

tylko zgodnie z celem ich przekazania. O ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej,

uzyskane informacje nie mogą być ujawniane innym osobom, organom lub podmiotom.

4.

Kasa nie ponosi odpowiedzialności za szkodę wynikającą z ujawnienia tajemnicy zawodowej

przez osoby lub podmioty, którym kasa udzieliła informacji stanowiących tajemnicę

zawodową na podstawie przepisów ustawy.

Przepisy art. 9e i art. 9f stosuje się odpowiednio do Kasy Krajowej, z tym że w zakresie

tajemnicy zawodowej uwzględnia się wszystkie informacje wytworzone lub pozyskane od

kas w związku z wykonywaniem przez Kasę Krajową działalności określonej w ustawie,

o ile ich ujawnienie mogłoby naruszyć chroniony prawem interes podmiotów, których

te informacje bezpośrednio lub pośrednio dotyczą.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze rozporządzenia, określi

wykaz dokumentów dotyczących działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego,

dołączanych do wniosku, o którym mowa w art. 9a ust. 3, mając na uwadze zapewnienie

Komisji Nadzoru Finansowego informacji pozwalających na rzetelną i miarodajną ocenę

wpływu zawieranej umowy na ostrożne i stabilne zarządzanie kasą.

1.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 64 ust. 3 i art. 80 ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 1 zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych

odpowiednio na podstawie art. 64 ust. 3 i art. 62c ust. 4 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 8 lit. d ustawy zmienianej

w art. 3 zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 8 lit. d ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

3.

Dotychczasowe zasady i metodyka opracowane przez radę nadzorczą Krajowej Spółdzielczej

Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej na podstawie art. 63 ust. 3 ustawy zmienianej w art.

1 zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 63 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Członkami kasy mogą być osoby fizyczne połączone więzią o charakterze zawodowym lub

organizacyjnym, a w szczególności

1)

pracownicy zatrudnieni w jednym lub kilku zakładach pracy;

2)

osoby należące do tej samej organizacji społecznej lub zawodowej.

2.

Członkami kasy mogą być także - działające wśród członków, o których mowa w ust. 1

- organizacje pozarządowe w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie

(Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm., jednostki organizacyjne kościołów i związków wyznaniowych posiadające osobowość

prawną, spółdzielnie, związki zawodowe oraz wspólnoty mieszkaniowe.

1.

W okresie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 4 pkt 16 ustawy, w zakresie dodawanych

art. 38l-38zg oraz 38zj-38zq, termin, o którym mowa w art. 38w ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 4, wynosi 10 dni roboczych.

2.

Do dnia wejścia w życie art. 4 pkt 16 ustawy, w zakresie dodawanych art. 38l-38zg

oraz 38zj-38zq, Bankowy Fundusz Gwarancyjny realizując zadania w zakresie restrukturyzacji

spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, w których powstało niebezpieczeństwo

niewypłacalności, może

1)

udzielać zwrotnej pomocy finansowej kasom;

2)

udzielać wsparcia podmiotom przejmującym kasy, podmiotom przejmującym wybrane prawa

majątkowe lub wybrane zobowiązania kas lub nabywcom przedsiębiorstwa kasy w likwidacji,

jego zorganizowanej części lub wybranych praw majątkowych;

3)

obejmować akcje banku przejmującego oraz nabywać lub obejmować akcje banku, o którym

mowa w art. 4 ust. 1h ustawy zmienianej w art. 4;

4)

kontrolować prawidłowość wykorzystania pomocy i wsparcia, o których mowa w pkt 1 i

2, w szczególności realizację programu postępowania naprawczego, oraz monitorować

sytuację ekonomiczno-finansową i system zarządzania kasy korzystającej z pomocy finansowej

oraz podmiotów korzystających ze wsparcia.

3.

Do realizacji zadań, o których mowa w ust. 2, stosuje się przepisy rozdziału 3a ustawy

zmienianej w art. 4, z zastrzeżeniem ust. 4-6.

4.

Kwota pomocy finansowej lub wsparcia Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w przypadku

realizacji zadań, o których mowa w ust. 2, określona w art. 20d pkt 3, art. 20g ust.

2 pkt 4 oraz art. 20h pkt 3 ustawy zmienianej w art. 4 jako maksymalna kwota z tytułu

gwarancji, nie może przekroczyć kwoty stanowiącej sumę środków pieniężnych zgromadzonych

w kasie (łącznie z odsetkami naliczonymi do dnia złożenia wniosku o udzielenie pomocy

lub wsparcia, zgodnie z oprocentowaniem wskazanym w umowie niezależnie od terminu

ich wymagalności), z wyłączeniem środków wpłaconych tytułem udziałów i wkładów członkowskich

w kasie, nie później niż w dniu poprzedzającym dzień złożenia wniosku o udzielenie

pomocy lub wsparcia, przez

1)

osoby fizyczne,

2)

organizacje pozarządowe w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie

(Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.,

3)

jednostki organizacyjne kościoła lub związku wyznaniowego, jeśli posiadają osobowość

prawną,

4)

spółdzielnie niebędące spółdzielczą kasą oszczędnościowo-kredytową ani Krajową Spółdzielczą

Kasą Oszczędnościowo-Kredytową,

5)

związki zawodowe oraz wspólnoty mieszkaniowe

- będące stroną umowy imiennego rachunku lub posiadające wynikającą z przeprowadzania

przez kasę rozliczeń finansowych wierzytelność do kasy, potwierdzoną wystawianymi

przez tę kasę dokumentami imiennymi, oraz osoby, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 1, o ile ich wierzytelność do kasy stała się wymagalna przed dniem

złożenia wniosku o udzielenie pomocy lub wsparcia.

5.

Przy wyliczaniu maksymalnej kwoty gwarancji, o której mowa w ust. 4, nie uwzględnia

się środków pieniężnych zgromadzonych przez członków zarządu i rady nadzorczej kasy

oraz pracowników podlegających bezpośrednio członkom zarządu, osób pełniących funkcje

kierowników lub dyrektorów oddziałów tej kasy i ich zastępców, w przypadku gdy osoby

te pełniły swoje funkcje w dniu złożenia wniosku o udzielenie pomocy lub wsparcia,

bądź w okresie bieżącego roku obrotowego lub roku obrotowego poprzedzającego ten dzień.

6.

Sumowaniu, o którym mowa w ust. 4, podlegają środki pieniężne do równowartości w złotych

100 000 euro dla każdego z podmiotów, o których mowa w ust. 4. Do obliczenia równowartości

euro w złotych przyjmuje się kurs średni z dnia złożenia wniosku o udzielenie pomocy

lub wsparcia ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.

7.

Do dnia wejścia w życie art. 4 pkt 16 ustawy, w zakresie dodawanych art. 38l-38zg

oraz 38zj-38zq, kasa na żądanie Bankowego Funduszu Gwarancyjnego przekazuje dane pozwalające

na identyfikację podmiotów, o których mowa w ust. 4, oraz dane o wysokości środków

zgromadzonych przez te podmioty w kasie. Funduszowi przysługuje prawo kontroli otrzymanych

danych, w tym kontroli w siedzibie kasy.

8.

Do dnia wejścia w życie art. 4 pkt 16 ustawy, w zakresie dodawanych art. 38l-38zg

oraz 38zj-38zq, roszczenia członków kasy, wobec której Komisja Nadzoru Finansowego

podjęła decyzję o zawieszeniu działalności kasy, o której mowa w art. 74k ust. 1 i

2 ustawy zmienianej w art. 1, z tytułu zgromadzonych w niej środków pieniężnych, o

których mowa w ust. 4-6, wypłacane są z funduszu stabilizacyjnego, o którym mowa w

art. 55 ustawy zmienianej w art. 1, do wysokości wolnych środków tego funduszu.

9.

Roszczenia, o których mowa w ust. 8, zaspokajane są proporcjonalnie do kwoty roszczenia,

do wysokości, o której mowa w ust. 6, na podstawie informacji sporządzonej przez zarządcę

komisarycznego kasy w terminie 10 dni roboczych od dnia wydania przez Komisję Nadzoru

Finansowego decyzji, o której mowa w art. 74k ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art.

1.

10.

Roszczenia, o których mowa w ust. 8, Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa

zaspokaja z funduszu stabilizacyjnego, o którym mowa w art. 55 ustawy zmienianej w

art. 1, w terminie 20 dni roboczych od dnia wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego

decyzji, o której mowa w art. 74k ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1.

11.

W przypadku ogłoszenia upadłości kasy posiadającej dobrowolny system ubezpieczania

środków pieniężnych członków lub prawomocnego oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości

takiej kasy ze względu na to, że jej majątek nie wystarcza na zaspokojenie kosztów

postępowania, niezaspokojone zgodnie z ust. 8-10 roszczenia członków kasy są w pierwszej

kolejności zaspokajane w ramach tego systemu.

12.

Do dnia wejścia w życie art. 4 pkt 16 ustawy, w zakresie dodawanych art. 38l-38zg

oraz 38zj-38zq, w przypadku wyczerpania środków funduszu stabilizacyjnego, o którym

mowa w art. 55 ustawy zmienianej w art. 1, i wystąpieniu zagrożenia stabilności systemu

spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, Narodowy Bank Polski może udzielić

Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej kredytu krótkoterminowego

na uzupełnienie środków tego funduszu w celu realizacji zadań, o których mowa w ust.

8 oraz art. 42 ustawy zmienianej w art. 1, pod warunkiem ustanowienia odpowiedniego

zabezpieczenia.

13.

Do dnia wejścia w życie art. 4 pkt 16 ustawy, w zakresie dodawanych art. 38l-38zg

oraz 38zj-38zq, art. 91 ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się.

Ustanie więzi, o której mowa w art. 10, stanowi przyczynę wykreślenia członka kasy,

chyba że statut stanowi inaczej.

1.

Opłaty, o których mowa w art. 13c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4, w pierwszym roku

obowiązywania niniejszej ustawy wnoszone są za cały rok, nie później niż w terminie

3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Rada Bankowego Funduszu Gwarancyjnego określi, po zasięgnięciu opinii Krajowej Spółdzielczej

Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej, wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, nie później

niż w ciągu miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Członek kasy jest obowiązany wpłacić wkład członkowski w celu korzystania przez spółdzielnię.

2

Wkład członkowski jest oprocentowany, jeżeli statut tak stanowi. Zasady ustalania

wysokości oprocentowania wkładu członkowskiego i jego zmiany określa statut.

3.

Kwoty wyliczone na podstawie ust. 2 zalicza się na poczet wkładu członkowskiego.

4

Wkład członkowski nie może być wypłacony przed ustaniem członkostwa. Nie dotyczy to

kwot przewyższających obowiązkową wysokość wkładu członkowskiego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 11 lit. b-h, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 18 oraz pkt 24 w zakresie dodawanego art. 61b, które wchodzą w życie z

dniem 1 stycznia 2014 r.;

3)

art. 4 pkt 4 lit. b oraz pkt 16 w zakresie dodawanych art. 38l-38zg i art. 38zj-38zq,

które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

4)

art. 5 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 28 stycznia 2014 r.

Każdy członek kasy obowiązany jest posiadać co najmniej jeden zadeklarowany i wpłacony

udział. Minimalną wysokość udziału członkowskiego określa statut.

1.

Kasa jest obowiązana wypłacić po śmierci członka kasy z jego wkładu członkowskiego

i oszczędności

1)

kwotę wydatkowaną na koszty pogrzebu członka kasy w wysokości nieprzekraczającej kosztów

urządzenia pogrzebu zgodnie ze zwyczajami przyjętymi w danym środowisku - osobie,

która przedłoży rachunek stwierdzający wysokość poniesionych przez nią wydatków;

2)

kwotę nieprzekraczającą ogółem sumy przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce

narodowej, ogłaszanej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w okresie 5 lat

kalendarzowych poprzedzających wypłatę - jeżeli członek kasy pisemnie wskazał kasie

osoby, na których rzecz wypłata ma nastąpić; osobami wskazanymi przez członka kasy

mogą być jego małżonek, zstępni, rodzice, dziadkowie i rodzeństwo;

3)

kwotę równą wpłatom na rachunki, dokonanym przez organ rentowy z tytułu świadczeń

z ubezpieczeń i zabezpieczeń społecznych, które nie przysługiwały za okres po śmierci

posiadacza rachunków, wskazaną we wniosku organu rentowego skierowanym do kasy, wraz

z podaniem numerów rachunków, na które dokonano wpłat.

2.

Sumy określone w ust. 1 nie należą do spadku po członku kasy.

3.

Kasa jest zwolniona od wypłaty pełnej lub częściowej kwoty, o której mowa w ust. 1

pkt 3, jeżeli przed otrzymaniem wniosku organu rentowego dokonała z tych rachunków

wypłat innym uprawnionym osobom, które to wypłaty nie pozwalają zrealizować wniosku

w całości lub części, oraz w ciągu 30 dni od otrzymania wniosku poinformuje o tym

organ rentowy, wraz ze wskazaniem osób, które pobrały wypłaty.

4.

Kasa nie odpowiada za szkody wynikające z wykonania czynności, o których mowa w ust.

1 pkt 3 oraz ust. 3. Odpowiedzialność w tym zakresie ponosi organ rentowy, który wystąpił

z wnioskiem.

1

Kasa i Kasa Krajowa jest obowiązana przeciwdziałać wykorzystaniu swojej działalności

dla celów mających związek z przestępstwem, o którym mowa w art. 165a lub art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm..

2.

Tryb postępowania kasy i Kasy Krajowej w razie wystąpienia okoliczności, o których

mowa w ust. 1, określa odrębna ustawa.

1

W razie zaistnienia uzasadnionego podejrzenia, że działalność kasy i Kasy Krajowej

jest wykorzystywana w celu ukrycia działań przestępczych lub dla celów mających związek

z przestępstwem skarbowym lub innym przestępstwem niż przestępstwo, o którym mowa

w art. 165a lub art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - kasa lub Kasa Krajowa zawiadamia o tym prokuratora, Policję albo inny właściwy

organ uprawniony do prowadzenia postępowania przygotowawczego.

2.

Prokurator, Policja albo inny właściwy organ uprawniony do prowadzenia postępowania

przygotowawczego, który otrzymał zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, może żądać

uzupełnienia informacji, także w toku czynności podejmowanych na podstawie art. 307 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm..

Na żądanie blokady rachunku, o którym mowa w art. 75e ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. Nr 168, poz. 1323, z późn. zm., kasa jest obowiązana do uniemożliwienia dysponowania i korzystania ze wszystkich

wartości majątkowych zgromadzonych na rachunku członka kasy przez okres 72 godzin

od momentu otrzymania żądania. Kasa nie ponosi odpowiedzialności za szkodę, która

może wyniknąć z wykonania w dobrej wierze tego żądania.

(uchylony).

1.

Członkami rady nadzorczej i zarządu kasy mogą być wyłącznie osoby, które nie były

prawomocnie skazane za przestępstwo umyślne przeciwko mieniu, dokumentom lub przestępstwo

skarbowe, z uwzględnieniem art. 21 ust. 2.

2.

W radzie nadzorczej i w zebraniu przedstawicieli kasy udział pracowników kasy, będących

jej członkami, nie może przekroczyć 1/3 składu rady nadzorczej lub zebrania przedstawicieli.

3.

Kasa informuje Komisję Nadzoru Finansowego o składzie rady nadzorczej oraz o zmianie

jej składu niezwłocznie po jej powołaniu lub po dokonaniu zmiany jej składu, przekazując

jednocześnie informację o spełnianiu przez członków rady wymogów, o których mowa w

ust. 1.

4

Członkowie zarządu kasy powinni dawać rękojmię ostrożnego i stabilnego zarządzania

kasą, przy czym co najmniej 2 członków zarządu musi posiadać co najmniej wykształcenie

średnie oraz kwalifikacje i doświadczenie niezbędne do kierowania kasą.

5.

(uchylony).

1.

Członkowie organów kasy wykonują swoje funkcje nieodpłatnie. Przysługuje im jedynie

zwrot prawidłowo udokumentowanych faktycznie poniesionych wydatków związanych z prowadzeniem

spraw kasy, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Statut kasy może przewidywać wynagrodzenie dla członków zarządu na podstawie stosunku

pracy lub innego odrębnego stosunku prawnego pozostającego w związku z pełnioną funkcją.

W skład zarządu wchodzi od 3 do 5 członków kasy powoływanych i odwoływanych przez

radę nadzorczą.

1.

Powołanie prezesa zarządu kasy następuje za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego. Z wnioskiem

o wyrażenie zgody występuje rada nadzorcza.

2.

Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wyrażenia zgody na powołanie osoby, o której mowa

w ust. 1, jeżeli

1)

była ona prawomocnie skazana za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe, z

wyłączeniem przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego;

2)

spowodowała udokumentowane straty w miejscu pracy albo w związku z pełnieniem funkcji

członka organu osoby prawnej;

3)

został wobec niej orzeczony zakaz prowadzenia działalności gospodarczej na własny

rachunek oraz pełnienia funkcji reprezentanta lub pełnomocnika przedsiębiorcy, członka

rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej w spółce akcyjnej, spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

lub w spółdzielni;

4)

nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 18 ust. 4.

3.

Komisja Nadzoru Finansowego może odmówić wyrażenia zgody na powołanie osoby, o której

mowa w ust. 1, jeżeli

1)

jest prowadzone przeciwko niej postępowanie karne lub postępowanie w sprawie o przestępstwo

skarbowe;

2)

była ona prawomocnie skazana za przestępstwo inne niż określone w ust. 2 pkt 1.

4.

Jeżeli statut kasy przewiduje kadencyjność zarządu, a powołanie dotyczy kolejnej kadencji

tej samej osoby, nie stosuje się w stosunku do niej przepisu ust. 1, o ile nie zachodzą

w stosunku do niej przesłanki określone w ust. 2 i 3.

5.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, może określać termin, do którego powinno nastąpić

powołanie osoby, o której mowa w ust. 1. W przypadku niepowołania osoby, której dotyczy

decyzja, we wskazanym terminie, decyzja wygasa. Przepisu art. 162 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

1.

W kasie działa w charakterze opiniodawczym komisja kredytowa.

2.

Członkowie komisji kredytowej nie mogą być członkami rady nadzorczej lub zarządu.

Do zadań komisji kredytowej należy w szczególności przedstawianie zarządowi

1)

opinii w sprawie wniosków o udzielenie pożyczek i kredytów;

2)

propozycji w przedmiocie wyboru zabezpieczenia pożyczek i kredytów;

3)

propozycji warunków, na jakich można udzielić pożyczek i kredytów;

4)

projektów wniosków w sprawie przedłużenia terminu spłaty pożyczek i kredytów oraz

przymusowego ściągnięcia niespłaconych w terminie pożyczek i kredytów.

1.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa ekonomicznego kasy są obowiązane posiadać fundusze

własne, dostosowane do rozmiaru prowadzonej działalności.

2

Funduszami własnymi kasy są

1)

fundusz udziałowy - powstający z wpłat udziałów członkowskich;

2)

fundusz zasobowy - powstający z wpłat wpisowego wnoszonego przez członków oraz nadwyżki

bilansowej;

3)

fundusz z aktualizacji wyceny rzeczowych aktywów trwałych - utworzony na podstawie

odrębnych przepisów;

4)

za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego, zobowiązania z tytułu przyjęcia przez kasę (zobowiązania

podporządkowane) otrzymanych z

a)

funduszu stabilizacyjnego w kwocie i na zasadach ustalonych w decyzji Komisji Nadzoru

Finansowego, wydanej na wniosek kasy, pomniejszanej na koniec każdego roku w ciągu

ostatnich 5 lat trwania umowy o 20% tej kwoty - środków pieniężnych spełniających,

zgodnie z umową, łącznie następujące warunki

-

środki pieniężne przyjęto na okres co najmniej 5 lat,

-

środki pieniężne mogą być wycofane z kasy na jej wniosek przed upływem okresu umowy

za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego, z zachowaniem wymogu, o którym mowa w ust. 5,

-

środki pieniężne podlegają zwrotowi w ostatniej kolejności w przypadku upadłości kasy

lub jej likwidacji,

-

zwrot środków pieniężnych nie jest zabezpieczony przez kasę bezpośrednio lub pośrednio,

b)

innych źródeł w kwocie i na zasadach ustalonych w decyzji Komisji Nadzoru Finansowego,

wydanej na wniosek kasy, pomniejszanej na koniec każdego roku w ciągu ostatnich 5

lat trwania umowy o 20% tej kwoty - środków pieniężnych spełniających, zgodnie z umową,

łącznie następujące warunki

-

środki pieniężne przyjęto na okres co najmniej 5 lat,

-

środki pieniężne mogą być wycofane z kasy na jej wniosek przed upływem okresu umowy

za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego, z zachowaniem wymogu, o którym mowa w ust. 5,

-

środki pieniężne podlegają zwrotowi w ostatniej kolejności w przypadku upadłości kasy

lub jej likwidacji,

-

zwrot środków pieniężnych nie jest zabezpieczony przez kasę bezpośrednio lub pośrednio,

c)

Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w kwocie i na zasadach ustalonych w decyzji Komisji

Nadzoru Finansowego, wydanej na wniosek kasy, pomniejszanej na koniec każdego roku

w ciągu ostatnich 5 lat trwania umowy o 20% tej kwoty - środków pieniężnych spełniających,

zgodnie z umową, łącznie następujące warunki

-

środki pieniężne przyjęto na okres co najmniej 5 lat,

-

środki pieniężne mogą być wycofane z kasy, na jej wniosek, przed upływem okresu umowy

za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego, z zachowaniem wymogu, o którym mowa w ust. 5,

-

środki pieniężne podlegają zwrotowi w ostatniej kolejności w przypadku upadłości kasy

lub jej likwidacji;

5)

za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego, dodatkowa kwota odpowiedzialności członków,

w części określonej przez Komisję Nadzoru Finansowego, przy czym suma kwoty dodatkowej

odpowiedzialności członków, o której mowa w art. 26 ust. 3, i kwoty, o której mowa

w pkt 4, nie może przewyższać 50% sumy funduszu udziałowego i funduszu zasobowego;

6)

niezrealizowane zyski na instrumentach dłużnych zaklasyfikowanych, zgodnie z odrębnymi

przepisami, jako dostępne do sprzedaży;

7)

niezrealizowane zyski na instrumentach kapitałowych zaklasyfikowanych, zgodnie z odrębnymi

przepisami, jako dostępne do sprzedaży.

2a

Pozycje, o których mowa w ust. 2 pkt 6 i 7, ujmuje się w wysokości równej wartości

bilansowej.

3

Fundusze własne pomniejsza się o

1)

stratę z lat ubiegłych;

2)

stratę w trakcie zatwierdzania;

3)

stratę bieżącego okresu;

4)

inne pomniejszenia funduszy własnych kasy określone przez Komisję Nadzoru Finansowego.

3

Fundusze własne pomniejsza się o

1)

stratę z lat ubiegłych;

2)

stratę w trakcie zatwierdzania;

3)

stratę bieżącego okresu;

4)

zaangażowania kapitałowe kasy w instytucje finansowe, instytucje kredytowe, banki

krajowe, banki zagraniczne, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, kasy, w postaci

a)

posiadanych akcji lub udziałów,

b)

kwot zakwalifikowanych na podstawie ustawy albo odrębnych przepisów do zobowiązań

podporządkowanych,

c)

innego zaangażowania kapitałowego w składniki zaliczane do funduszy własnych lub kapitałów

tych podmiotów, w tym dopłaty na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, według

wartości bilansowej

- z zastrzeżeniem ust. 3a i 3b;

5)

brakującą kwotę odpisów aktualizujących na należności związane z działalnością kasy,

rozumianą jako różnica pomiędzy wymaganym odrębnymi przepisami a faktycznym poziomem

odpisów aktualizujących kasy;

6)

niezrealizowane straty na instrumentach dłużnych zaklasyfikowanych jako dostępne do

sprzedaży;

7)

niezrealizowane straty na instrumentach kapitałowych zaklasyfikowanych jako dostępne

do sprzedaży;

8)

inne pomniejszenia funduszy własnych kasy.

3a

Pomniejszeniem funduszy własnych, o którym mowa w ust. 3 pkt 4, jest zaangażowanie

kapitałowe kasy w danym podmiocie, w przypadku gdy podmiotem tym jest

1)

bank krajowy, bank zagraniczny, instytucja kredytowa lub instytucja finansowa, kasa,

a przy tym

a)

zaangażowanie stanowi więcej niż 10% kapitału (funduszy własnych) tego podmiotu albo

b)

zaangażowanie stanowi nie więcej niż 10% kapitału (funduszy własnych) tego podmiotu

i łącznie z innymi zaangażowaniami kapitałowymi kasy w banki krajowe, banki zagraniczne,

instytucje kredytowe i instytucje finansowe, kasy nieprzekraczającymi 10% kapitału

(funduszy własnych) tych podmiotów indywidualnie stanowi więcej niż 10% funduszy własnych

kasy przed pomniejszeniem ich o pozycje określone w ust. 3 pkt 4;

2)

zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, a zaangażowanie stanowi co najmniej 20%

kapitału zakładowego tego podmiotu lub pozwala na wykonywanie co najmniej 20% głosów

w organach tego podmiotu.

3b

W przypadku pośredniego zaangażowania kapitałowego kasy poprzez instytucje niefinansowe,

zaangażowanie kapitałowe kasy oblicza się jako udział zaangażowania kapitałowego jednostki

dominującej niższego szczebla w bank krajowy, bank zagraniczny, instytucję kredytową,

instytucję finansową lub kasę proporcjonalny do udziału zaangażowania kapitałowego

kasy w kapitale (funduszu) podstawowym tej jednostki, nieprzekraczający zaangażowania

kapitałowego kasy w podmiot zależny. Zasadę tę stosuje się odpowiednio, w przypadku

gdy pośrednie powiązania pomiędzy kasą a bankiem krajowym, bankiem zagranicznym, instytucją

kredytową, instytucją finansową lub kasą mają charakter wielopoziomowy.

4

Komisja Nadzoru Finansowego może zaliczyć do funduszy własnych kas określoną część

dodatkowej odpowiedzialności członków, przy czym suma kwoty dodatkowej odpowiedzialności

członków, o której mowa w art. 26 ust. 3, i kwoty, o której mowa w ust. 2 pkt 3, nie

może przewyższać 50% sumy funduszy udziałowego i podstawowego.

4.

(uchylony).

5

Kasa jest obowiązana utrzymać współczynnik wypłacalności na poziomie co najmniej 5%.

5a

W przypadku niespełnienia wymogu, o którym mowa w ust. 5, kasa jest obowiązana niezwłocznie

powiadomić Komisję Nadzoru Finansowego.

6

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego i Kasy Krajowej, sposób i szczegółowe

zasady obliczania współczynnika wypłacalności kasy, mając na względzie w szczególności

konieczność uwzględnienia rodzajów i poziomu ryzyka występującego w działalności kasy

oraz wymaganego poziomu funduszy własnych przez kasę.

6

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego i Kasy Krajowej, sposób obliczania

współczynnika wypłacalności kasy, mając na względzie w szczególności konieczność uwzględnienia

rodzajów i poziomu ryzyka występującego w działalności kasy oraz wymaganego poziomu

funduszy własnych przez kasę.

7

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego i Kasy Krajowej, inne pomniejszenia

funduszy własnych kasy, o których mowa w ust. 3 pkt 8, mając na względzie potrzebę

stabilnego i bezpiecznego funkcjonowania kasy.

Kasa tworzy fundusz oszczędnościowo-pożyczkowy będący w dyspozycji kasy, powstający

z wkładów członkowskich, o których mowa w art. 12, oraz gromadzonych przez członków

oszczędności.

1.

Nadwyżka bilansowa zostaje przeznaczona na zwiększenie funduszu zasobowego lub uzupełnienie

udziałów uprzednio przeznaczonych na pokrycie straty bilansowej.

2.

Straty bilansowe kas pokrywane są z funduszu zasobowego, a w części przekraczającej

fundusz zasobowy - z funduszu udziałowego.

3.

Odpowiedzialność członków kas za straty powstałe w kasie, może zostać podwyższona

w statucie kasy do podwójnej wysokości wpłaconych udziałów.

4

Jeżeli kasa realizuje program postępowania naprawczego, jej strata bilansowa pokrywana

jest w terminie i na zasadach określonych w tym programie.

Kasa może potrącić z wkładu członkowskiego i oszczędności wymagalną kwotę pożyczki,

kredytu albo ich rat.

Oszczędności członka kasy złożone w kasie, niezależnie od ilości dowodów na złożone

oszczędności, zapisuje się na imiennym rachunku członka kasy i są one wolne od zajęcia

na podstawie tytułu wykonawczego sądowego i administracyjnego do wysokości równej

trzykrotnemu przeciętnemu miesięcznemu wynagrodzeniu w gospodarce narodowej, ogłaszanemu

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

1.

Umowa pożyczki lub kredytu, niezależnie od wartości pożyczki lub kredytu, powinna

być sporządzona w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

2.

Podstawę wpisu w księdze wieczystej hipoteki zabezpieczającej kredyt lub pożyczkę

udzielaną przez kasy stanowi oświadczenie właściciela nieruchomości o ustanowieniu

hipoteki na rzecz kasy z zachowaniem formy pisemnej pod rygorem nieważności.

Kasa może wystawiać tytuły egzekucyjne kasy na podstawie ksiąg lub innych dokumentów

związanych z dokonywaniem czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, lub zabezpieczaniem

wierzytelności wynikających z tych czynności.

1.

Łączna kwota pożyczek i kredytów udzielonych jednemu członkowi kasy oraz zobowiązań

tego członka wynikających z udzielonych poręczeń, nie może przekraczać 10% funduszu

oszczędnościowo-pożyczkowego, o którym mowa w art. 25, z zastrzeżeniem ust. 2 i art.

34.

2.

W przypadku pożyczek i kredytów udzielanych na cele związane z działalnością gospodarczą

łączna kwota takich pożyczek i kredytów udzielonych jednemu członkowi oraz udzielonych

mu zobowiązań pozabilansowych nie może przekraczać 15% funduszy własnych kasy.

1.

Kasa może udzielać pożyczek i kredytów członkom rady nadzorczej, zarządu i komisji

kredytowej, jeżeli

1)

pożyczka lub kredyt nie są udzielane na warunkach bardziej korzystnych niż określone

dla innych członków;

2)

kwota pożyczek i kredytów udzielanych łącznie tym osobom nie przekracza 20% funduszu

oszczędnościowo-pożyczkowego, o którym mowa w art. 25.

2.

Udzielenie kredytu lub pożyczki członkowi zarządu wymaga uchwały rady nadzorczej.

O udzieleniu kredytu lub pożyczki członkowi rady nadzorczej lub komisji kredytowej

decyduje zarząd, informując o podjętej uchwale radę nadzorczą.

Łączna kwota pożyczek i kredytów udzielonych wszystkim członkom na cele związane z

działalnością gospodarczą nie może przekraczać 150% funduszy własnych kasy.

Członkowie rady nadzorczej, zarządu i komisji kredytowej nie mogą poręczać pożyczek

i kredytów udzielonych przez kasę, w której pełnią funkcję.

Członek kasy nie może być jednocześnie poręczycielem więcej niż dwóch pożyczek lub

kredytów łącznie, udzielonych przez kasę, której jest członkiem.

W razie ustania członkostwa roszczenie o zwrot pożyczki lub kredytu staje się wymagalne

z dniem ustania członkostwa. Zarząd może postanowić inaczej w szczególnie uzasadnionych

przypadkach.

1.

Zasady udzielania pożyczek oraz ich spłaty określa statut kasy.

2.

Do umów kredytowych zawieranych przez kasy stosuje się odpowiednio przepisy art. 69, 70, 74-78 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

3

Do umów o kredyt konsumencki zawieranych przez kasy stosuje się przepisy ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim

(Dz. U. Nr 126, poz. 715, z późn. zm..

1.

Środki pieniężne, które nie są wykorzystywane na pożyczki i kredyty dla członków kasy,

mogą być inwestowane z zachowaniem najwyższej staranności

1)

w obligacje i inne papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa

lub Narodowy Bank Polski;

2)

jako lokaty, wkłady lub udziały w Kasie Krajowej;

3)

jako lokaty w bankach;

4)

w jednostki uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych;

5

jako inne kategorie lokat i inwestycji, za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego.

2.

Łączna kwota lokat w jednym banku, wartość wkładu, udziału, jednostek uczestnictwa

lub nabytego papieru wartościowego jednego rodzaju nie może przekraczać 8% aktywów

kasy. Ograniczenia tego nie stosuje się do papierów wartościowych, o których mowa

w ust. 1 pkt 1.

3.

Łączna wartość zakupionych przez kasę środków trwałych nie może przekroczyć 100% funduszy

własnych kasy. Jednakże w pierwszych 3 latach działalności kasy łączna wartość zakupionych

przez kasę środków trwałych nie może przekroczyć 5% wysokości aktywów na dzień zakupu.

1.

W celu kształtowania podaży pieniądza i działalności kredytowej NBP gromadzi rezerwy

obowiązkowe banków, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych oraz Krajowej Spółdzielczej

Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej.

2.

Rezerwę obowiązkową banków stanowi wyrażona w złotych część środków pieniężnych w

złotych i walutach obcych zgromadzonych na rachunkach bankowych, środków uzyskanych

ze sprzedaży papierów wartościowych, z wyjątkiem papierów wartościowych zabezpieczonych

hipotecznie o okresie wykupu powyżej 5 lat oraz listów zastawnych o okresie wykupu

powyżej 5 lat, oraz innych środków przyjętych przez bank podlegających zwrotowi, z

wyjątkiem środków przyjętych od innego banku krajowego, a także środków przyjętych

od banku zagranicznego na podstawie umów zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy

lub środków pozyskanych z zagranicy na co najmniej 2 lata oraz środków pozyskanych

na podstawie umów o prowadzenie indywidualnych kont emerytalnych oraz indywidualnych

kont zabezpieczenia emerytalnego w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych

oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego.

3.

Rezerwę obowiązkową spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych oraz Krajowej Spółdzielczej

Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej stanowi wyrażona w złotych część środków pieniężnych

w złotych i walutach obcych zgromadzonych na rachunkach w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

oraz w Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej.

4.

Banki spółdzielcze utrzymują rezerwy obowiązkowe w banku zrzeszającym, z którym są

zrzeszone. Bank zrzeszający utrzymuje rezerwę obowiązkową zrzeszonych banków spółdzielczych

na swoim rachunku w Narodowym Banku Polskim w kwocie odpowiadającej rezerwom obowiązkowym

zrzeszonych w nim banków i własnym rezerwom obowiązkowym.

5.

Spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe utrzymują rezerwy obowiązkowe w Krajowej

Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej. Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa

utrzymuje rezerwę obowiązkową spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych na swoim

rachunku w Narodowym Banku Polskim w kwocie odpowiadającej rezerwom obowiązkowym spółdzielczych

kas oszczędnościowo-kredytowych oraz Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej.

1.

Kasa ma obowiązek utrzymywać rezerwę płynną w wysokości nie mniejszej niż 10% funduszu

oszczędnościowo-pożyczkowego.

2.

Rezerwa płynna służy zapewnieniu płynności kas.

3.

Rezerwę płynną stanowią środki pieniężne

1)

zgromadzone w kasie w formie gotówki;

2)

utrzymywane na odrębnych rachunkach w Kasie Krajowej;

3)

zgromadzone w formie jednostek uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego, o których

mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych, o ile ich odkupienie nie zostało zawieszone w trybie określonym w art. 89 ust. 4

i ust. 5 pkt 1 i art. 227b oraz przypadku, o którym mowa w art. 246 ust. 3, tej ustawy.

4.

Środki pieniężne, o których mowa w ust. 3 pkt 2, mogą być inwestowane wyłącznie w

1)

papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa;

2)

papiery wartościowe emitowane przez Narodowy Bank Polski;

3)

papiery wartościowe emitowane przez rządy lub banki centralne państw należących do

Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD);

4)

jednostki uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych, o ile ich odkupienie nie zostało zawieszone w trybie określonym w art. 89 ust. 4

i ust. 5 pkt 1 i art. 227b oraz przypadku, o którym mowa w art. 246 ust. 3, tej ustawy.

5.

Ze środków, o których mowa w ust. 3 pkt 2, na wniosek kasy, w przypadku zagrożenia

jej płynności, Kasa Krajowa może udzielić kredytu w złotych w celu uzupełnienia zasobów

pieniężnych kasy (kredyt płynnościowy).

6.

Przy udzielaniu kredytu płynnościowego Kasa Krajowa kieruje się zdolnością kasy do

spłaty tego kredytu wraz z odsetkami w umówionych terminach.

7.

Kasa Krajowa może udzielić kredytu płynnościowego także kasie realizującej program

postępowania naprawczego.

8.

Oprocentowanie kredytu płynnościowego nie może być wyższe niż stopa kredytu lombardowego

ogłaszana przez Narodowy Bank Polski.

9.

Kredyt płynnościowy może być udzielony na okres do 30 dni.

10.

Umowa o kredyt płynnościowy może zostać rozwiązana przez każdą ze stron z zachowaniem

siedmiodniowego terminu wypowiedzenia.

11.

O udzielonym kredycie płynnościowym Kasa Krajowa niezwłocznie informuje Komisję Nadzoru

Finansowego, Narodowy Bank Polski i Bankowy Fundusz Gwarancyjny.

12.

Środki z tytułu spłaty kredytu płynnościowego, w tym odsetki, są zaliczane do środków,

o których mowa w ust. 3 pkt 2.

1.

Stopa rezerwy obowiązkowej może być zróżnicowana ze względu na umowny okres przechowywania

środków pieniężnych, rodzaj waluty, a także rodzaj dokonywanych operacji finansowych

stanowiących źródło pozyskania środków.

2.

Suma rezerw obowiązkowych nie może przekroczyć

1)

30% sumy środków pieniężnych, o których mowa w art. 38 ust. 2 i 3, od wkładów na żądanie;

2)

20% sumy środków pieniężnych, o których mowa w art. 38 ust. 2 i 3, od wkładów terminowych.

3.

Zarząd NBP może zwolnić bank, spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową oraz Krajową

Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową, z obowiązku utrzymywania rezerwy obowiązkowej

w okresie realizacji programu postępowania naprawczego.

4.

Środki pieniężne z tytułu oprocentowania rezerwy obowiązkowej przekazywane są bankom,

spółdzielczym kasom oszczędnościowo-kredytowym oraz Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

35, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

W przypadku gdy kwota udzielonych kredytów płynnościowych, pomniejszona o wartość

środków, o których mowa w art. 38 ust. 12, przekracza 60% środków, o których mowa

w art. 38 ust. 3 pkt 2, Kasa Krajowa może zobowiązać kasy do przeznaczenia dodatkowych

środków na rezerwę płynną, określając jednocześnie ich wysokość. Wartość dodatkowych

środków, które mają być utrzymywane jako rezerwa płynna, nie może przekroczyć wysokości

5% funduszu oszczędnościowo-pożyczkowego.

2.

Kwota rezerwy płynnej w części przekraczającej 10% funduszu oszczędnościowo-pożyczkowego

może być utrzymywana wyłącznie w postaci środków, o których mowa w art. 38 ust. 3

pkt 2.

3.

Kasa jest obowiązana utrzymywać środki, o których mowa w ust. 2, do czasu, gdy kwota

udzielonych kredytów płynnościowych, pomniejszona o wartość środków, o których mowa

w art. 38 ust. 12, przez 30 kolejnych dni jest nie wyższa niż 60% środków, o których

mowa w art. 38 ust. 3 pkt 2. Kasa Krajowa informuje kasy o ustaniu obowiązku utrzymywania

środków, o których mowa w ust. 2.

4.

Kasa Krajowa niezwłocznie przekazuje do Komisji Nadzoru Finansowego, Narodowego Banku

Polskiego oraz Bankowego Funduszu Gwarancyjnego także informację, o której mowa w

ust. 3.

5.

Kasa Krajowa, zobowiązując kasy do przeznaczenia dodatkowych środków na rezerwę płynną,

niezwłocznie informuje o tym Komisję Nadzoru Finansowego, Narodowy Bank Polski oraz

Bankowy Fundusz Gwarancyjny.

Banki, spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa

Oszczędnościowo-Kredytowa pomniejszają kwotę naliczonej rezerwy obowiązkowej o kwotę

stanowiącą równowartość 500.000 euro, obliczoną według kursu średniego ogłaszanego

przez NBP z ostatniego dnia miesiąca stanowiącego podstawę naliczenia rezerwy obowiązkowej,

a w przypadku gdy w tym dniu nie ogłoszono takiego kursu, według ostatniego kursu

ogłoszonego przed tym dniem.

1.

Zarząd NBP ustala

1)

zasady i tryb naliczania oraz utrzymywania rezerwy obowiązkowej;

2)

rodzaje środków pieniężnych, których nie dotyczy obowiązek utrzymywania rezerwy obowiązkowej;

3)

zasady naliczania oprocentowania rezerwy obowiązkowej i przekazywania środków pieniężnych

należnych z tytułu tego oprocentowania.

2.

Zarząd NBP może określać wysokość zapasu gotówki w złotych, którego utrzymywanie w

kasach bankowych, spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych oraz w Krajowej

Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej, będzie równoznaczne z utrzymywaniem

rezerwy obowiązkowej w NBP.

(uchylony).

1.

W razie naruszenia obowiązku określonego w art. 40 utrzymywania rezerwy, bank, spółdzielcza

kasa oszczędnościowo-kredytowa lub Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa,

uiszcza na rzecz NBP odsetki od różnicy pomiędzy kwotą, która podlega utrzymywaniu

na rachunkach, a kwotą faktycznie na tych rachunkach utrzymywaną.

2.

Stawkę odsetek, o których mowa w ust. 1, uchwala Zarząd NBP w wysokości nie większej

niż dwukrotna wysokość stopy oprocentowania kredytu lombardowego.

3.

Zarząd NBP może wyrazić zgodę na nieuiszczanie przez bank, spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową

lub Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową, odsetek, o których mowa w

ust. 1, gdy bank, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa lub Krajowa Spółdzielcza

Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa jest w stanie zawieszenia, likwidacji albo upadłości.

1.

Kasa Krajowa jest spółdzielnią osób prawnych, do której w zakresie nieuregulowanym

ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze.

2.

Kasy zrzeszają się w Kasie Krajowej. Członkami Kasy Krajowej są wyłącznie kasy.

Celem działalności Kasy Krajowej jest zapewnienie stabilności finansowej kas, a w

szczególności udzielanie kasom wsparcia finansowego ze środków funduszu stabilizacyjnego,

oraz sprawowanie kontroli nad kasami dla zapewnienia bezpieczeństwa zgromadzonych

w nich oszczędności oraz zgodności działalności kas z przepisami prawa.

1.

W przypadkach uregulowanych w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 711, z późn. zm., NBP może udzielać kredytu krótkoterminowego Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu.

2.

W przypadku zagrożenia płynności spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, NBP

może udzielić Kasie Krajowej kredytu na zasilenie funduszu stabilizacyjnego, o którym

mowa w art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. poz. 855), pod warunkiem ustanowienia odpowiedniego zabezpieczenia.

Kasa Krajowa nie może prowadzić działalności innej niż działalność określona w niniejszej

ustawie lub ustawach odrębnych.

1.

Kasa Krajowa prowadzi działalność wyłącznie na rzecz swoich członków.

2.

Działalność, o której mowa w ust. 1, polega na

1)

reprezentowaniu interesów kas przed organami administracji państwowej i organami samorządu

terytorialnego, a także w organizacjach międzynarodowych;

2)

wyrażaniu opinii o projektach aktów prawnych dotyczących kas;

3)

zapewnianiu doradztwa prawnego, organizacyjnego i finansowego;

4)

organizowaniu szkoleń i prowadzeniu działalności wydawniczej związanej z działalnością

kas;

5)

opracowywaniu standardów świadczenia usług i prowadzenia dokumentacji przez kasy oraz

systemów informatycznych dla kas;

6)

przyjmowaniu lokat;

7)

udzielaniu pożyczek i kredytów kasom;

8)

pośredniczeniu w przeprowadzaniu rozliczeń, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz wydawaniu

kart płatniczych, jeżeli kasa nie wybierze innego sposobu prowadzenia tej działalności;

9)

udzielaniu pomocy nowo powstającym kasom;

10)

wypełnianiu za kasy obowiązków informacyjnych wobec Narodowego Banku Polskiego.

3.

Działalność Kasy Krajowej, o której mowa w ust. 2 pkt 3-8, regulują umowy zawierane

pomiędzy Kasą Krajową a kasami.

4.

Komisja Nadzoru Finansowego zatwierdza wzorzec umowy, o której mowa w ust. 3.

5.

Kasa Krajowa może prowadzić na rzecz kasy lub jej członków działalność inną niż określona

w ust. 2 na podstawie umowy zawartej z kasą, o czym informuje Komisję Nadzoru Finansowego.

6.

Kasa Krajowa, w zakresie wydawanych kart płatniczych, prowadzi działalność także na

rzecz członków kas na podstawie umowy zawartej z kasą, o czym informuje Komisję Nadzoru

Finansowego.

7.

Kasa Krajowa przeprowadza lustrację zrzeszonych kas zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze. Przepisy tej ustawy o związkach rewizyjnych dotyczące lustracji stosuje się odpowiednio

do Kasy Krajowej.

8.

Kasa Krajowa może prowadzić działalność na rzecz podmiotu przejmującego kasę, przejmującego

wybrane prawa majątkowe lub wybrane zobowiązania kasy, nabywcy przedsiębiorstwa kasy

w likwidacji, jego zorganizowanej części lub wybranych praw majątkowych, w zakresie

i na warunkach działalności prowadzonej na rzecz kasy, wobec której Komisja Nadzoru

Finansowego podjęła decyzję o przejęciu lub likwidacji. Za zgodą przejmującego lub

nabywcy oraz Kasy Krajowej zakres i warunki, o których mowa w zdaniu poprzedzającym,

mogą zostać zmienione.

1.

Członek Kasy Krajowej jest obowiązany wnieść wpisowe oraz wpłacić zadeklarowane udziały.

2.

Wysokość wpisowego, wysokość jednego udziału oraz minimalną liczbę udziałów, którą

jest obowiązany zadeklarować członek Kasy Krajowej, określa statut Kasy Krajowej.

1.

Kasy zrzeszone w Kasie Krajowej są obowiązane do wnoszenia do Kasy Krajowej rocznej

składki z funduszu oszczędnościowo-pożyczkowego, o którym mowa w art. 25.

2.

Składka, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona w wysokości nie większej niż 0,024%

aktywów kasy wykazywanych według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego i jest

przeznaczona na pokrycie kosztów działalności Kasy Krajowej oraz nadzoru sprawowanego

przez Komisję Nadzoru Finansowego.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość składki, terminy

uiszczania, sposób obliczania składki oraz podział składki pomiędzy Kasę Krajową a

Komisję Nadzoru Finansowego, uwzględniając konieczność skutecznego sprawowania nadzoru

oraz prawidłową realizację zadań Kasy Krajowej.

(uchylony).

Organami Kasy Krajowej są

1)

walne zgromadzenie;

2)

rada nadzorcza;

3)

zarząd.

1.

Walne zgromadzenie jest najwyższym organem Kasy Krajowej.

2.

Każdemu członkowi Kasy Krajowej przysługuje jeden głos na walnym zgromadzeniu, bez

względu na ilość posiadanych udziałów.

3.

Na walnym zgromadzeniu Kasy Krajowej kasa jest reprezentowana przez pełnomocnika wybranego

przez radę nadzorczą kasy spośród członków kasy, z wyłączeniem członków zarządu kasy.

1.

Rada nadzorcza wybierana spośród pełnomocników reprezentujących kasy na walnym zgromadzeniu

Kasy Krajowej sprawuje kontrolę i nadzór nad działalnością Kasy Krajowej.

2.

Do członków rady nadzorczej Kasy Krajowej przepisy art. 18 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3.

Kasa Krajowa informuje Komisję Nadzoru Finansowego o składzie rady nadzorczej oraz

o zmianie jej składu niezwłocznie po jej powołaniu lub po dokonaniu zmiany jej składu.

4

Kadencję rady nadzorczej określa statut, z tym że nie może ona trwać dłużej niż 5

lat. Mandat członka rady nadzorczej wygasa z dniem powołania nowego członka rady nadzorczej.

Zarząd kieruje działalnością Kasy Krajowej oraz reprezentuje ją na zewnątrz.

1.

Zarząd składa się z 3 do 5 osób powoływanych przez radę nadzorczą. Powołanie trzech

członków zarządu, w tym prezesa, następuje za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego. Z

wnioskiem o wyrażenie zgody występuje rada nadzorcza Kasy Krajowej.

2.

Członkowie zarządu oraz osoby zajmujące stanowiska kierownicze w Kasie Krajowej nie

mogą pełnić żadnych funkcji lub być pracownikami kas oraz w innych podmiotach nadzorowanych

przez Komisję Nadzoru Finansowego.

3.

Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wyrażenia zgody na powołanie członka zarządu Kasy

Krajowej, jeżeli

1)

był on prawomocnie skazany za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe;

2)

spowodował udokumentowane straty w miejscu pracy albo w związku z pełnieniem funkcji

członka organu osoby prawnej;

3)

został wobec niego orzeczony zakaz prowadzenia działalności gospodarczej na własny

rachunek oraz pełnienia funkcji reprezentanta lub pełnomocnika przedsiębiorcy, członka

rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej w spółce akcyjnej, spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

lub w spółdzielni;

4)

nie daje rękojmi ostrożnego i stabilnego zarządzania Kasą Krajową;

5)

nie posiada wykształcenia i doświadczenia zawodowego niezbędnego do kierowania instytucją

finansową.

4.

Komisja Nadzoru Finansowego może odmówić wyrażenia zgody na powołanie członka zarządu

Kasy Krajowej, jeżeli

1)

jest prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne lub postępowanie w sprawie o przestępstwo

skarbowe;

2)

był on prawomocnie skazany za przestępstwo inne niż określone w ust. 3 pkt 1.

4a

Kadencję zarządu określa statut, z tym że nie może ona trwać dłużej niż 4 lata. Mandat

członka zarządu wygasa z dniem powołania nowego członka zarządu.

5

Jeżeli powołanie członka zarządu dotyczy kolejnej kadencji tej samej osoby, nie stosuje

się do tej osoby przepisu ust. 1, o ile nie zachodzą w stosunku do niej przesłanki

określone w ust. 3 i 4.

6.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, może określać termin, do którego powinno nastąpić

powołanie członka zarządu Kasy Krajowej. W przypadku niepowołania osoby, której dotyczy

decyzja, we wskazanym terminie, decyzja wygasa. Przepisu art. 162 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

7

Nie jest dopuszczalne łączenie funkcji członka rady nadzorczej albo zarządu kasy z

funkcją członka zarządu lub pracownika Kasy Krajowej.

1.

Organem opiniodawczym jest komisja funduszu stabilizacyjnego.

2

Komisja funduszu stabilizacyjnego składa się z 7 do 11 członków: przewodniczącego,

wiceprzewodniczącego, sekretarza i pozostałych członków, powoływanych i odwoływanych

przez radę nadzorczą na wniosek zarządu.

3.

Członkami komisji funduszu stabilizacyjnego mogą być osoby, które nie były prawomocnie

skazane za przestępstwo umyślne przeciwko mieniu, dokumentom lub przestępstwo skarbowe.

4.

Do zadań komisji funduszu stabilizacyjnego należy w szczególności opiniowanie

1)

wniosków o kredyty stabilizacyjne oraz o udzielanie innej pomocy, w tym bezzwrotnej;

2)

rodzaju i wysokości zabezpieczeń udzielanych kredytów stabilizacyjnych;

3)

wniosków w sprawie prolongaty spłaty kredytów stabilizacyjnych.

1.

Statut Kasy Krajowej, oprócz spraw określonych w art. 5 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze, powinien określać w szczególności

1)

zasady funkcjonowania kontroli wewnętrznej;

2)

fundusze oraz zasady gospodarki finansowej.

2.

Zmiana statutu Kasy Krajowej wymaga zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru Finansowego.

3.

Komisja Nadzoru Finansowego odmawia zatwierdzenia zmiany statutu Kasy Krajowej, jeżeli

zmiana ta mogłaby prowadzić do naruszenia przepisów prawa, bezpieczeństwa środków

gromadzonych w kasach lub bezpieczeństwa lokat kas gromadzonych przez Kasę Krajową.

1.

Funduszami własnymi Kasy Krajowej są

1)

fundusz udziałowy - powstający z wpłat udziałów członkowskich;

2)

fundusz zasobowy - powstający z wpłat wpisowego wnoszonego przez członków.

2.

Szczegółowe zasady gospodarowania funduszami, o których mowa w ust. 1, określa statut

Kasy Krajowej.

1.

Dla realizacji celów, o których mowa w art. 42, kasy wnoszą na wyodrębniony w Kasie

Krajowej fundusz stabilizacyjny środki w wysokości co najmniej 1% i nie więcej niż

3% ich aktywów.

1a

W przypadku, o którym mowa w art. 38r ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, Kasa Krajowa przekazuje bezzwrotnie i nieodpłatnie Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu,

na jego wniosek, wolne środki funduszu stabilizacyjnego na wypłaty środków gwarantowanych

zgromadzonych w kasach, do wysokości, w jakiej kwota zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych

przewyższa środki funduszu kas do wykorzystania.

1b

Część nadwyżki bilansowej Kasy Krajowej za dany rok, nie większa niż 10%, może być

przez walne zgromadzenie Kasy Krajowej przeznaczona na jej fundusz zasobowy, z zastrzeżeniem

art. 57 ust. 3.

2.

Statut Kasy Krajowej określa szczegółowe zasady tworzenia funduszu stabilizacyjnego

i jego przeznaczenie.

3.

Wolne środki pieniężne funduszu stabilizacyjnego mogą być inwestowane wyłącznie w

obligacje i inne papiery wartościowe emitowane, poręczone lub gwarantowane przez Skarb

Państwa lub Narodowy Bank Polski, a także w jednostki uczestnictwa funduszy rynku

pieniężnego.

4.

Ze środków funduszu stabilizacyjnego nie mogą być pokrywane straty bilansowe Kasy

Krajowej.

1.

Środki finansowe pozostające w dyspozycji Kasy Krajowej mogą być inwestowane z zachowaniem

najwyższej staranności: w papiery wartościowe, lokaty w bankach oraz jednostki uczestnictwa

w funduszach inwestycyjnych rynku pieniężnego.

2.

Do wartości inwestycji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 37 ust.

2.

1.

Kasa Krajowa prowadzi działalność niezarobkową.

2.

Nadwyżka bilansowa Kasy Krajowej powiększa fundusz stabilizacyjny, z zastrzeżeniem

ust. 3.

3.

Strata bilansowa Kasy Krajowej pokrywana jest w pierwszej kolejności z nadwyżki bilansowej

przyszłych okresów.

W razie ustania członkostwa w Kasie Krajowej wkłady wniesione przez kasę na fundusz

stabilizacyjny, o których mowa w art. 55 ust. 1, podlegają zwrotowi z zachowaniem

następujących zasad

1)

zwrot następuje z wolnych środków funduszu stabilizacyjnego proporcjonalnie do wysokości

wkładów wniesionych przez poszczególnych członków;

2)

kwota wolnych środków funduszu stabilizacyjnego jest ustalana na dzień zatwierdzania

sprawozdania finansowego za rok, w którym były członek wystąpił z żądaniem zwrotu;

3)

kwota podlegająca zwrotowi płatna jest jednorazowo w ciągu 30 dni, licząc od dnia

zatwierdzenia sprawozdania finansowego Kasy Krajowej za rok, w którym zgłoszono żądanie

zwrotu.

W razie połączenia kasy z inną kasą będącą członkiem Kasy Krajowej wkłady członkowskie

kasy przejmowanej stają się wkładami członkowskimi kasy przejmującej.

Działalność kas i Kasy Krajowej podlega nadzorowi sprawowanemu przez Komisję Nadzoru

Finansowego w zakresie i na zasadach określonych w niniejszej ustawie i w ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1149, z późn. zm..

1.

Celem nadzoru nad kasami jest zapewnienie

1)

stabilności finansowej kas;

2)

prawidłowości prowadzonej przez kasy działalności finansowej;

3)

bezpieczeństwa środków pieniężnych gromadzonych w kasach;

4)

zgodności działalności kas z przepisami niniejszej ustawy.

2.

Celem nadzoru nad Kasą Krajową jest zapewnienie

1)

stabilności finansowej Kasy Krajowej;

2

prawidłowości wykorzystania funduszu stabilizacyjnego oraz innych środków deponowanych

przez kasy w Kasie Krajowej;

3)

zgodności działalności Kasy Krajowej z przepisami niniejszej ustawy.

1.

Informacje uzyskane lub wytworzone w związku ze sprawowaniem nadzoru nad kasami i

Kasą Krajową, w tym informacje, o których mowa w art. 9e ust. 1 i art. 9g, których

udzielenie, ujawnienie lub potwierdzenie mogłoby naruszyć chroniony prawem interes

podmiotów, których te informacje bezpośrednio lub pośrednio dotyczą, lub utrudnić

sprawowanie nadzoru, stanowią tajemnicę chronioną.

2.

Obowiązku ochrony tajemnicy, o której mowa w ust. 1, nie narusza

1)

udzielenie bankowi centralnemu wchodzącemu w skład Europejskiego Systemu Banków Centralnych

informacji niezbędnych do realizacji przypisanych mu prawem zadań, w tym zadań dotyczących

polityki monetarnej i zapewnienia związanej z tym płynności, zadań związanych z nadzorem

nad systemami płatności, rozliczeń i rozrachunku oraz zadań realizowanych na rzecz

stabilności systemu finansowego;

2)

złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa;

3)

przekazanie informacji osobie, organowi lub innemu podmiotowi na podstawie przepisów

odrębnych.

1.

Kasy są obowiązane do wnoszenia wpłat z tytułu nadzoru, o którym mowa w art. 60, stanowiących

iloczyn sumy aktywów bilansowych kas i stawki nieprzekraczającej 0,024%.

2.

Należności z tytułu wpłat na finansowanie kosztów nadzoru, o których mowa w ust. 1,

podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, terminy uiszczania, wysokość

i sposób obliczania wpłat oraz sposób i terminy rozliczania należności z tytułu wpłat,

o których mowa w ust. 1, uwzględniając zapewnienie skuteczności sprawowanego nadzoru.

4.

W przypadku niedotrzymania terminu uiszczania wpłat, określonego w przepisach wydanych

na podstawie ust. 3, pobiera się odsetki w wysokości odsetek ustawowych.

1.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego i Kasy Krajowej, wiążące kasy normy

dopuszczalnego ryzyka w ich działalności, uwzględniając konieczność zapewnienia bezpieczeństwa

działalności kas i Kasy Krajowej oraz zgromadzonych w nich środków.

2.

Komisja Nadzoru Finansowego może wydawać, po zasięgnięciu opinii Kasy Krajowej, rekomendacje

dotyczące dobrych praktyk ostrożnego i stabilnego zarządzania kasami.

Wyboru podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych dokonuje się przed

upływem roku obrotowego, jednakże ten sam podmiot może być wybrany na okres nie dłuższy

niż 5 lat.

1.

Kasa jest obowiązana przekazywać Komisji Nadzoru Finansowego i Bankowemu Funduszowi

Gwarancyjnemu zatwierdzone roczne sprawozdanie finansowe wraz z opinią i raportem

biegłego rewidenta oraz z odpisem uchwały o zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego

i podziale zysku lub pokryciu straty.

2.

Kasa Krajowa jest obowiązana przekazywać Komisji Nadzoru Finansowego i Bankowemu Funduszowi

Gwarancyjnemu

1)

zatwierdzone roczne sprawozdanie finansowe wraz z opinią i raportem biegłego rewidenta

oraz z odpisem uchwały o zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego i podziale

zysku albo pokryciu straty;

2)

kwartalne sprawozdania

a)

z przeprowadzonych w kasach czynności kontrolnych,

b)

ze stanu i wykorzystania środków funduszu stabilizacyjnego,

c)

ze stanu i wykorzystania środków rezerwy płynnej.

3.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1 i 2 pkt 1, przekazywane są w terminie nie dłuższym

niż 15 dni od dnia zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego przez organ zatwierdzający.

4.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 2 pkt 2, przekazywane są nie później niż ostatniego

dnia miesiąca następującego po zakończeniu kwartału, za który zostały sporządzone.

1.

Kasa przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego informacje sprawozdawcze obejmujące w

szczególności dane o

1)

strukturze organizacyjnej kasy, liczbie zatrudnionych, liczbie członków oraz liczbie

wkładów członkowskich zadeklarowanych i wkładów członkowskich wpłaconych, a także

niezbędne dane kontaktowe dotyczące osób sporządzających i zatwierdzających informacje

sprawozdawcze;

2)

bilansie oraz rachunku zysków i strat;

3)

inwestycjach kasy;

4)

płynności oraz rezerwie płynnej;

5)

aktywach finansowych;

6)

zobowiązaniach finansowych;

7)

zobowiązaniach z tytułu zabezpieczeń pieniężnych oraz z tytułu oszczędności;

8)

funduszach własnych;

9)

przekroczeniu koncentracji zaangażowań;

10)

zobowiązaniach z tytułu kredytów;

11)

zobowiązaniach z tytułu własnej emisji;

12)

zobowiązaniach pozabilansowych udzielonych oraz zobowiązaniach pozabilansowych otrzymanych;

13)

promesach udzielenia kredytu;

14)

kredytach, pożyczkach i pozostałych należnościach kasy;

15)

przyjętych przez kasę zabezpieczeniach;

16)

strukturze aktywów i pasywów;

17)

rachunku przepływów pieniężnych;

18)

rezerwie obowiązkowej;

19)

radzie nadzorczej i zarządzie kasy;

20)

współczynniku wypłacalności.

2.

Kasa Krajowa przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego informacje sprawozdawcze obejmujące

w szczególności dane o

1)

strukturze organizacyjnej Kasy, liczbie zatrudnionych, liczbie członków oraz liczbie

wkładów członkowskich zadeklarowanych i wkładów członkowskich wpłaconych, a także

niezbędne dane kontaktowe dotyczące osób sporządzających i zatwierdzających informacje

sprawozdawcze;

2)

bilansie oraz rachunku zysków i strat;

3)

środkach na rachunkach bieżących i ekwiwalentów środków pieniężnych;

4)

instrumentach dłużnych;

5)

instrumentach kapitałowych;

6)

kredytach, pożyczkach i pozostałych należnościach;

7)

pozostałych instrumentach finansowych;

8)

zobowiązaniach finansowych, z uwzględnieniem

a)

zobowiązań finansowych przeznaczonych do obrotu,

b)

zobowiązań finansowych wycenianych w wysokości skorygowanej ceny nabycia;

9)

zobowiązaniach z tytułu własnej emisji papierów wartościowych;

10)

funduszu stabilizacyjnym, w tym wykorzystaniu środków funduszu stabilizacyjnego;

11)

promesach udzielenia kredytu;

12)

aktywach finansowych, w tym

a)

aktywach finansowych przeznaczonych do obrotu,

b)

aktywach finansowych dostępnych do sprzedaży,

c)

pożyczkach udzielonych i należnościach własnych,

d)

aktywach finansowych utrzymywanych do terminu wymagalności,

e)

utracie wartości aktywów finansowych;

13)

rzeczowym majątku trwałym, nieruchomościach inwestycyjnych oraz wartościach niematerialnych

i prawnych, w tym będących przedmiotem leasingu;

14)

rezerwach;

15)

wartości godziwej aktywów finansowych oraz zobowiązań finansowych;

16)

przychodach z tytułu odsetek oraz kosztach z tytułu odsetek;

17)

zyskach i stratach z tytułu aktywów finansowych oraz zobowiązań finansowych;

18)

pozostałych przychodach i kosztach operacyjnych;

19)

kosztach działania, w tym kosztach pracowniczych, kosztach usług obcych, podatkach

i opłatach;

20)

zobowiązaniach pozabilansowych udzielonych oraz zobowiązaniach pozabilansowych otrzymanych;

21)

radzie nadzorczej i zarządzie Kasy Krajowej.

3.

Komisja Nadzoru Finansowego, w drodze decyzji, na wniosek kasy, w uzasadnionych przypadkach

może zwolnić ją z obowiązków określonych w ust. 1 lub ograniczyć ich zakres.

4.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji

Nadzoru Finansowego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres, formę,

sposób i częstotliwość sporządzania sprawozdań z danymi, o których mowa w ust. 1 i

2, oraz terminy i sposób ich przekazywania Komisji Nadzoru Finansowego, mając na względzie

zapewnienie Komisji Nadzoru Finansowego dostępu do danych niezbędnych do sprawowania

efektywnego nadzoru nad kasami i Kasą Krajową.

1.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w przeprowadzonym badaniu sprawozdania finansowego

na zlecenie kasy lub Kasy Krajowej, Komisja Nadzoru Finansowego może zobowiązać kasę

lub Kasę Krajową do zlecenia wskazanemu biegłemu rewidentowi zbadania prawidłowości

i rzetelności sprawozdań finansowych sporządzanych przez kasę lub Kasę Krajową, kontroli

ksiąg rachunkowych lub analizy portfela kredytowego. Jeżeli w wyniku przeprowadzonych

badań stwierdzono nieprawidłowości w kasie albo Kasie Krajowej, koszty badania ponosi

odpowiednio kasa albo Kasa Krajowa, a w razie niestwierdzenia w wyniku przeprowadzonych

badań nieprawidłowości w kasie albo Kasie Krajowej, koszty badania ponosi Komisja

Nadzoru Finansowego.

2.

Zlecenie badania określonego w ust. 1 może zostać udzielone także bezpośrednio przez

Komisję Nadzoru Finansowego. Koszty badania ponosi wówczas Komisja Nadzoru Finansowego.

Jeżeli w wyniku badania zleconego przez Komisję Nadzoru Finansowego stwierdzono nieprawidłowości

w kasie albo w Kasie Krajowej, koszty badania ponosi odpowiednio kasa albo Kasa Krajowa.

3.

Do zlecenia biegłemu rewidentowi badania sprawozdania finansowego kasy albo Kasy Krajowej,

o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 907, 984 i 1047).

1.

Biegły rewident przeprowadzający badanie sprawozdań finansowych kasy lub Kasy Krajowej

oraz badanie, o którym mowa w art. 62d, jest obowiązany niezwłocznie powiadomić Komisję

Nadzoru Finansowego o ujawnionych faktach wskazujących na

1)

popełnienie przestępstwa;

2)

naruszenie przepisów regulujących działalność kasy lub Kasy Krajowej;

3)

naruszenie zasad dobrych praktyk lub inne zagrożenie interesów klientów kasy;

4)

istnienie przesłanek do wyrażenia opinii negatywnej na temat sprawozdania finansowego

kasy lub Kasy Krajowej lub odmowy wyrażenia tej opinii.

2.

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do biegłych rewidentów badających sprawozdania

finansowe przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 9a i art. 9b, oraz podmiotów posiadających

bliskie powiązania w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe z kasą lub Kasą Krajową.

Kasa jest obowiązana

1)

zawiadomić Komisję Nadzoru Finansowego i Kasę Krajową o podjęciu albo zaprzestaniu

działalności;

2)

udostępnić upoważnionym osobom do wglądu księgi rachunkowe, sprawozdania finansowe,

rejestry, plany, sprawozdania i inne dokumenty oraz umożliwić, na pisemne żądanie,

sporządzenie kopii tych dokumentów i innych nośników informacji, jak również udzielić

wyjaśnień żądanych przez te osoby;

3)

niezwłocznie zawiadomić Komisję Nadzoru Finansowego i Kasę Krajową o środkach, jakie

zostaną podjęte w celu usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w ramach kontroli

oraz nadzoru.

1.

Kasa Krajowa sprawuje kontrolę kas w zakresie zgodności ich działalności z przepisami

prawa oraz prawidłowości prowadzonej gospodarki finansowej.

2.

Kasa Krajowa działając przez upoważnione przez nią osoby, zwane dalej „kontrolerami”,

jest uprawniona do

1)

wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części, gdzie jest prowadzona

działalność kasy, w takich dniach i godzinach, w jakich jest lub powinna być prowadzona

ta działalność;

2)

żądania pisemnych lub ustnych informacji i wyjaśnień oraz okazania dokumentów lub

innych nośników informacji, jak również udostępnienia danych związanych z działalnością

kasy, a organy kasy i jej pracownicy obowiązani są do udzielania żądanych wyjaśnień

i wszelkiej pomocy.

2a

Kasa Krajowa sporządza i przekazuje na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego plan czynności

kontrolnych w kasach na dany rok.

2b

Kasa Krajowa na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego dokonuje zmian w planie czynności

kontrolnych w kasach na dany rok.

3

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego oraz Kasy Krajowej, szczegółowy

tryb wykonywania czynności kontrolnych w kasach przez Kasę Krajową, uwzględniając

konieczność skutecznego sprawowania kontroli oraz prawidłową realizację zadań kas.

1.

Czynności kontrolne podejmowane w kasach oraz w Kasie Krajowej przez pracowników Urzędu

Komisji Nadzoru Finansowego, zwanych dalej „inspektorami”, są wykonywane po okazaniu

upoważnienia wydanego przez Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego oraz legitymacji

służbowej.

2

Komisja Nadzoru Finansowego oraz osoby wykonujące czynności nadzoru nie ponoszą odpowiedzialności

za szkodę wynikłą ze zgodnego z przepisami ustaw działania lub zaniechania, które

pozostaje w związku ze sprawowanym przez Komisję Nadzoru Finansowego nadzorem nad

działalnością kas oraz Kasy Krajowej.

3

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia,

po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, szczegółowy tryb wykonywania czynności

kontrolnych w kasach i w Kasie Krajowej, uwzględniając konieczność skutecznego sprawowania

nadzoru.

1.

Czynności kontrolne, o których mowa w art. 63 i 64, wykonywane są w zespole co najmniej

dwuosobowym, zwanym dalej „zespołem inspekcyjnym”.

2

Zespół inspekcyjny przeprowadza czynności kontrolne w oparciu o dokumenty źródłowe

w pomieszczeniach kasy lub Kasy Krajowej.

Czynności podejmowane przez Kasę Krajową w ramach kontroli działalności kas polegają

w szczególności na

1

analizie sprawozdań finansowych kas;

2)

badaniu realizacji obowiązku utrzymywania płynności płatniczej przez kasy;

3)

badaniu zgodności udzielanych kredytów i pożyczek przez kasy z przepisami art. 29-32

i art. 36;

4)

badaniu zabezpieczenia i terminowości spłaty kredytów i pożyczek kas;

5)

badaniu stosowanego oprocentowania kredytów i pożyczek oraz złożonych oszczędności

i lokat w kasach;

6)

badaniu sytuacji finansowej kas.

Czynności podejmowane przez Komisję Nadzoru Finansowego w ramach nadzoru nad działalnością

kas polegają w szczególności na

1)

dokonywaniu oceny sytuacji finansowej kasy, w tym badaniu wypłacalności, jakości aktywów,

płynności płatniczej, wyniku finansowego kasy;

2)

badaniu jakości systemu zarządzania kasą, w tym systemu zarządzania ryzykiem oraz

funkcji kontroli wewnętrznej;

3)

badaniu zgodności udzielanych kredytów, pożyczek pieniężnych oraz emitowanych papierów

wartościowych z obowiązującymi w tym zakresie przepisami;

4)

badaniu zabezpieczenia i terminowości spłaty kredytów i pożyczek pieniężnych;

5)

badaniu przestrzegania limitów, o których mowa w art. 30-32 i art. 37;

6)

badaniu przestrzegania przez kasę norm dopuszczalnego ryzyka w działalności kasy,

zarządzania ryzykiem prowadzonej działalności, w tym dostosowania do rodzaju i skali

działalności kasy procesu identyfikacji i monitorowania ryzyka oraz sprawozdawania

o ryzyku, a także dopuszczalnego ryzyka w działalności kasy;

7)

badaniu przestrzegania obowiązków wynikających z ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu

(Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 276, z późn. zm..

1

Czynności podejmowane przez Komisję Nadzoru Finansowego w ramach nadzoru nad działalnością

Kasy Krajowej polegają w szczególności na

1)

dokonywaniu oceny sytuacji finansowej Kasy Krajowej, w tym badaniu wypłacalności,

jakości aktywów, płynności płatniczej i wyniku finansowego;

2)

badaniu sposobu wykorzystania środków funduszu stabilizacyjnego oraz innych środków

gromadzonych przez kasy w Kasie Krajowej;

3)

badaniu zasad, metod i standardów realizacji celu, o którym mowa w art. 42;

4)

kontroli realizacji zadań wynikających z art. 44 ust. 2;

5)

badaniu zgodności prowadzonej działalności z przepisami ustawy;

6)

badaniu przestrzegania obowiązków wynikających z ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu.

2.

Komisja Nadzoru Finansowego ma prawo kontroli metodyki i zasad wykonywania przez Kasę

Krajową czynności kontrolnych w kasach w zakresie ich efektywności i adekwatności.

3.

Komisja Nadzoru Finansowego może zalecić Kasie Krajowej dokonanie zmian w metodyce

i zasadach określających sposób i zakres przeprowadzania kontroli w kasach.

W celu realizacji zadań ustawowych w zakresie czynności kontrolnych, na podstawie

art. 65 ust. 2, zespół inspekcyjny, w zakresie wynikającym z upoważnienia Komisji

Nadzoru Finansowego, ma prawo

1)

wstępu do pomieszczeń kontrolowanego;

2)

wglądu do dokumentów kontrolowanego;

3)

sporządzania uwierzytelnionych kopii, odpisów lub wyciągów z dokumentów oraz zestawień

i danych niezbędnych do przeprowadzenia kontroli;

4)

wglądu do danych zawartych w systemie informatycznym kontrolowanego oraz sporządzania

kopii lub wyciągów z tych danych, w tym w formie elektronicznej;

5)

żądania udzielania ustnych lub pisemnych wyjaśnień w zakresie objętym kontrolą, w

wyznaczonym terminie, oraz zapewnienia terminowego udzielania wyjaśnień przez pracowników

kasy;

6)

żądania zapewnienia warunków i środków będących w dyspozycji kontrolowanego niezbędnych

do sprawnego przeprowadzania kontroli.

1.

Na żądanie inspektora wykonującego czynności kontrolne kasa oraz Kasa Krajowa są obowiązane

sporządzić kopie dokumentów i nośników informacji oraz opartych na tych dokumentach

opracowań, zestawień i obliczeń.

2.

Na żądanie inspektora wykonującego czynności kontrolne każdy pracownik kasy i Kasy

Krajowej obowiązany jest udzielić wyjaśnień ustnych lub pisemnych z zakresu objętego

kontrolą w wyznaczonym terminie.

3

Czynności kontrolne są przeprowadzane po uprzednim pisemnym zawiadomieniu kasy lub

Kasy Krajowej o terminie i czasie planowanych czynności kontrolnych, składzie zespołu

inspekcyjnego oraz zakresie informacji niezbędnych do przygotowania przez jednostkę.

4

Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządzany jest protokół.

5

Protokół sporządza się w terminie 30 dni roboczych od dnia zakończenia czynności kontrolnych,

a jego odpisy przekazuje się odpowiednio

1)

zarządowi kasy albo zarządowi Kasy Krajowej;

2)

radzie nadzorczej kasy albo radzie nadzorczej Kasy Krajowej.

6

Protokół podpisują i parafują każdą jego stronę kierujący zespołem inspekcyjnym oraz

dwaj członkowie zarządu jednostki kontrolowanej. Termin na podpisanie protokołu wynosi

14 dni roboczych od dnia doręczenia.

6a

Odmowa podpisania protokołu przez jednostkę kontrolowaną lub zwłoka w jego podpisaniu

nie wpływa na prowadzenie postępowania pokontrolnego, w szczególności wydanie jednostce

zaleceń pokontrolnych.

7.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości Komisja Nadzoru Finansowego przedstawia

jednostce kontrolowanej zalecenia pokontrolne.

8

Zalecenia pokontrolne są przekazywane zarządowi i radzie nadzorczej odpowiednio kasy

lub Kasy Krajowej nie później niż w terminie 30 dni roboczych od dnia doręczenia Komisji

Nadzoru Finansowego podpisanego protokołu.

9

W uzasadnionych przypadkach terminy, o których mowa w ust. 5 i 8, mogą być przedłużone

o kolejne 30 dni roboczych.

10

Zalecenia Komisji Nadzoru Finansowego kierowane do kasy są przekazywane Kasie Krajowej

do wiadomości.

1.

Kasa Krajowa po stwierdzeniu w toku czynności kontrolnych istotnych nieprawidłowości

przedstawia kasie zalecenia w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w wyznaczonym

terminie, powiadamiając o tym jednocześnie Komisję Nadzoru Finansowego.

2.

W przypadku nieusunięcia w wyznaczonym terminie uchybień, o których mowa w ust. 1,

Kasa Krajowa zawiadamia o tym Komisję Nadzoru Finansowego. Komisja Nadzoru Finansowego

z własnej inicjatywy lub na uzasadniony wniosek Kasy Krajowej może po uprzednim upomnieniu

na piśmie zastosować środki nadzorcze, o których mowa w art. 71 ust. 2.

1.

Komisja Nadzoru Finansowego może żądać informacji od Kasy Krajowej oraz wyjaśnień

od członków organów Kasy Krajowej w zakresie niezbędnym dla wykonywania zadań z zakresu

nadzoru.

2.

Komisja Nadzoru Finansowego wzywa Kasę Krajową do usunięcia w wyznaczonym terminie

uchybień stwierdzonych w jej działalności.

3.

Kasa Krajowa obowiązana jest niezwłocznie zawiadomić Komisję Nadzoru Finansowego o

środkach, jakie zostaną podjęte w celu usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w

ramach kontroli oraz nadzoru.

Organy kasy i Kasy Krajowej oraz jej pracownicy, na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego,

działającej przez upoważnione przez nią osoby, są obowiązani do udzielania pisemnych

lub ustnych informacji i wyjaśnień oraz okazywania dokumentów lub innych nośników

informacji, jak również udostępnienia danych związanych z działalnością kasy i Kasy

Krajowej, niezbędnych do wykonywania przez Komisję Nadzoru Finansowego zadań z zakresu

nadzoru.

1.

Komisja Nadzoru Finansowego w ramach nadzoru może zalecić kasie lub Kasie Krajowej

w szczególności

1)

podjęcie środków koniecznych do przywrócenia płynności lub osiągnięcia i przestrzegania

norm;

2)

usunięcie w wyznaczonym terminie stwierdzonych uchybień;

3)

zwiększenie funduszy własnych;

4)

zaniechanie określonych form reklamy;

5)

usunięcie w wyznaczonym terminie nieprawidłowości w zakresie przestrzegania obowiązków

wynikających z ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu

terroryzmu.

2.

W przypadku stwierdzenia, że kasa albo Kasa Krajowa nie realizuje zaleceń, a także

gdy działalność kasy albo Kasy Krajowej wykonywana jest z naruszeniem przepisów prawa

lub statutu, lub stwarza zagrożenie dla interesów członków kasy albo Kasy Krajowej,

Komisja Nadzoru Finansowego, po uprzednim upomnieniu na piśmie, może

1)

wystąpić do właściwego organu kasy lub Kasy Krajowej o odwołanie członków zarządu

kasy lub Kasy Krajowej bezpośrednio odpowiedzialnych za stwierdzone uchybienia;

2)

zawiesić w czynnościach poszczególnych członków zarządu kasy lub Kasy Krajowej, o

których mowa w pkt 1, do czasu rozpatrzenia wniosku o ich odwołanie;

3)

nakazać kasie lub Kasie Krajowej ograniczenie zakresu działalności;

4)

nakazać kasie lub Kasie Krajowej zaprzestania prowadzenia określonej działalności.

3.

Zawieszenie w czynnościach, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, polega na wyłączeniu poszczególnych

członków zarządu kasy lub Kasy Krajowej z podejmowania decyzji przez kasę albo Kasę

Krajową w zakresie jej praw i obowiązków majątkowych.

4.

Decyzja Komisji Nadzoru Finansowego o nakazaniu zaprzestania prowadzenia określonej

działalności kasy lub Kasy Krajowej może zawierać warunki i terminy.

5.

Komisja Nadzoru Finansowego może także zawiesić w czynnościach członka zarządu kasy

lub Kasy Krajowej w przypadku

1)

przedstawienia mu zarzutów w postępowaniu karnym lub w postępowaniu w sprawie o przestępstwo

skarbowe;

2)

spowodowania znaczących strat majątkowych w kasie lub Kasie Krajowej.

Przepisy ust. 2 pkt 2 i ust. 3 stosuje się odpowiednio.

6.

Członek zarządu kasy lub Kasy Krajowej obowiązany jest poinformować Komisję Nadzoru

Finansowego o postawieniu mu zarzutów w postępowaniu karnym, z wyłączeniem zarzutów

dotyczących przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego, lub w postępowaniu w sprawie

o przestępstwo skarbowe w terminie 30 dni od daty postawienia zarzutów.

7.

Komisja Nadzoru Finansowego odwołuje członka zarządu kasy lub Kasy Krajowej w przypadku

prawomocnego skazania go za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe, z wyłączeniem

przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego, a także w przypadku niedopełnienia

przez niego obowiązku, o którym mowa w ust. 6.

Decyzjom Komisji Nadzoru Finansowego w sprawie

1)

zawieszenia w czynnościach członków zarządu kasy lub Kasy Krajowej,

2)

ograniczenia zakresu działalności kasy lub Kasy Krajowej,

3)

odwołania członka zarządu kasy lub Kasy Krajowej,

4)

odwołania kuratora,

5)

odwołania likwidatora kasy,

6)

zawieszenia działalności kasy

- nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

1

W razie niewykonywania zaleceń, o których mowa w art. 71 ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego

może nakładać na członków zarządu kasy lub Kasy Krajowej kary pieniężne do wysokości

sześciokrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314), ustalonego na dany rok, na podstawie odrębnych przepisów, w dniu nałożenia kary.

1a

W razie niewykonywania obowiązków, o których mowa w art. 62d i art. 70a, Komisja Nadzoru

Finansowego może nakładać na członków zarządu odpowiednio kasy lub Kasy Krajowej kary

pieniężne do wysokości, o której mowa w ust. 1.

2.

Kara nie może być nałożona, jeżeli od uzyskania przez Komisję Nadzoru Finansowego

wiadomości o czynie określonym w ust. 1 upłynęło więcej niż 6 miesięcy albo od popełnienia

tego czynu upłynęło więcej niż 2 lata.

3.

Wymierzenie kary pieniężnej nie stanowi przeszkody do zastosowania innych środków

przewidzianych w niniejszej ustawie.

4.

Kwoty wyegzekwowane z tytułu kar pieniężnych powiększają fundusz stabilizacyjny prowadzony

przez Kasę Krajową.

5.

Kara, o której mowa w ust. 1, podlega egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

1.

W razie powstania w kasie straty bilansowej albo groźby jej wystąpienia, albo powstania

niebezpieczeństwa niewypłacalności lub zagrożenia utraty płynności płatniczej, zarząd

kasy niezwłocznie zawiadamia o tym Komisję Nadzoru Finansowego oraz Kasę Krajową i

przystępuje do opracowania programu postępowania naprawczego.

2.

Program postępowania naprawczego, o którym mowa w ust. 1, kasa przedstawia do zaopiniowania

Kasie Krajowej oraz przedkłada Komisji Nadzoru Finansowego, zapewniając jego realizację.

3.

Komisja Nadzoru Finansowego może wyznaczyć kasie termin na opracowanie programu postępowania

naprawczego, o którym mowa w ust. 1, oraz zlecić jego uzupełnienie lub ponowne opracowanie.

4.

W razie zaniechania działań, o których mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego

może zobowiązać kasę do wszczęcia postępowania naprawczego i opracowania programu

postępowania naprawczego, o którym mowa w ust. 1, informując o tym Kasę Krajową.

1.

W razie powstania w Kasie Krajowej straty bilansowej albo groźby jej wystąpienia,

albo powstania niebezpieczeństwa niewypłacalności lub zagrożenia utraty płynności

płatniczej, zarząd Kasy Krajowej niezwłocznie zawiadamia o tym Komisję Nadzoru Finansowego

oraz przystępuje do opracowania programu postępowania naprawczego. Kasa Krajowa przedkłada

program Komisji Nadzoru Finansowego oraz zapewnia jego realizację.

2.

Komisja Nadzoru Finansowego może wyznaczyć Kasie Krajowej termin na opracowanie programu

postępowania naprawczego, o którym mowa w ust. 1, oraz zlecić jego uzupełnienie lub

ponowne opracowanie.

3.

W razie zaniechania działań, o których mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego

może zobowiązać Kasę Krajową do wszczęcia postępowania naprawczego i opracowania programu

postępowania naprawczego, o którym mowa w ust. 1.

1.

Komisja Nadzoru Finansowego może ustanowić kuratora nadzorującego wykonanie programu

postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 72a ust. 1 lub w art. 72b ust. 1.

2.

Kuratorowi przysługuje prawo uczestniczenia w posiedzeniach organów kasy lub Kasy

Krajowej oraz uzyskiwania wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania jego funkcji.

3.

Kuratorowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu wobec uchwał i decyzji zarządu i

rady nadzorczej odpowiednio kasy lub Kasy Krajowej. Oświadczenie o zamiarze wniesienia

sprzeciwu zgłoszone na posiedzeniu rady nadzorczej lub zarządu wstrzymuje wykonanie

uchwały lub decyzji.

4.

Sprzeciw, o którym mowa w ust. 3, kurator wnosi do właściwego sądu okręgowego sądu

gospodarczego w terminie 14 dni od daty podjęcia uchwały lub decyzji zarządu lub rady

nadzorczej.

5.

W przypadku braku wniesienia sprzeciwu do sądu w terminie, o którym mowa w ust. 4,

lub w przypadku oświadczenia kuratora, że nie będzie zgłaszał sprzeciwu, uchwała lub

decyzja, o których mowa w ust. 3, może zostać wykonana.

6.

Kurator może zaskarżyć do sądu uchwałę walnego zgromadzenia kasy lub Kasy Krajowej.

Przepis art. 42 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze stosuje się odpowiednio.

7.

Kurator otrzymuje w razie potrzeby urlop bezpłatny w macierzystym zakładzie pracy

na czas pełnienia tej funkcji.

8.

Okres urlopu bezpłatnego zalicza się do okresów pracy oraz innych okresów, od których

zależy nabycie uprawnień pracowniczych.

9.

Od decyzji o ustanowieniu kuratora kasa lub Kasa Krajowa może wnieść skargę do sądu

administracyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji. Przepisu art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.

10.

Kurator składa Komisji Nadzoru Finansowego kwartalne sprawozdania ze swojej działalności

zawierające ocenę realizacji przez kasę lub Kasę Krajową programu postępowania naprawczego,

o którym mowa w art. 72a ust. 1 lub w art. 72b ust. 1. W przypadku programów postępowania

naprawczego, o których mowa w art. 72a ust. 1, realizowanych w kasach sprawozdania

przekazywane są także Kasie Krajowej.

11.

Koszty związane z wykonywaniem funkcji kuratora obciążają koszty działalności kasy

lub Kasy Krajowej. Wynagrodzenie kuratora ustala Komisja Nadzoru Finansowego, z tym

że w kasach, w których w statutach przewidziano wynagrodzenie dla prezesa zarządu,

wynagrodzenie kuratora nie może być wyższe niż wynagrodzenie prezesa zarządu kasy,

w której ustanowiono kuratora.

12.

Komisja Nadzoru Finansowego odwołuje kuratora nadzorującego wykonywanie programu postępowania

naprawczego, o którym mowa w art. 72a ust. 1 lub w art. 72b ust. 1, po zrealizowaniu

tego programu przez kasę lub Kasę Krajową, a także w przypadku jego rezygnacji, niewłaściwego

wykonywania funkcji lub też innych względów uniemożliwiających kuratorowi należyte

wykonywanie tej funkcji.

1

W przypadku powstania groźby zaprzestania spłacania zobowiązań przez kasę lub Kasę

Krajową lub jeżeli zarząd kasy lub Kasy Krajowej nie przekaże programu postępowania

naprawczego zgodnie z art. 72a i art. 72b albo gdy realizacja tego programu okaże

się nieskuteczna, Komisja Nadzoru Finansowego może podjąć decyzję o ustanowieniu zarządcy

komisarycznego. Ustanowienie zarządcy komisarycznego w kasie lub w Kasie Krajowej

nie wpływa na organizację i sposób działania odpowiednio kasy lub Kasy Krajowej, z

wyjątkiem zmian przewidzianych ustawą.

2

Zarządca komisaryczny, o którym mowa w ust. 1, ustanawiany jest na czas nie dłuższy

niż do końca realizacji programu postępowania naprawczego.

3

Z dniem ustanowienia zarządcy komisarycznego członkowie zarządu kasy lub Kasy Krajowej

zostają odwołani z mocy prawa, a udzielone wcześniej prokury i pełnomocnictwa wygasają.

Kompetencje innych organów kasy lub Kasy Krajowej ulegają zawieszeniu. Na zarządcę

komisarycznego przechodzi prawo podejmowania decyzji we wszystkich sprawach kasy lub

Kasy Krajowej, z wyjątkiem wprowadzania zmian w ich statutach.

4.

Zarządca komisaryczny wykonuje również zadania określone w decyzji Komisji Nadzoru

Finansowego o ustanowieniu zarządcy komisarycznego.

5

Zarządca komisaryczny opracowuje i uzgadnia z Komisją Nadzoru Finansowego program

postępowania naprawczego, kieruje jego realizacją oraz informuje Komisję Nadzoru Finansowego

i radę nadzorczą kasy lub Kasy Krajowej o wynikach jego realizacji.

6

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, rada nadzorcza kasy lub Kasy Krajowej może wnieść

skargę do sądu administracyjnego w terminie 7 dni od daty doręczenia decyzji. Wniesienie

skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Przepisu art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.

6a

Członkowie zarządu komisarycznego otrzymują w razie potrzeby urlop bezpłatny w macierzystym

zakładzie pracy na czas pełnienia tej funkcji.

6b

Okres urlopu bezpłatnego zalicza się do okresów pracy oraz innych okresów, od których

zależy nabycie uprawnień pracowniczych.

7.

(uchylony).

8

Koszty związane z wykonywaniem funkcji zarządcy komisarycznego w kasie lub Kasie Krajowej

obciążają odpowiednio koszty działalności kasy lub Kasy Krajowej. Wynagrodzenie zarządcy

komisarycznego ustala Komisja Nadzoru Finansowego.

9

W przypadku realizacji programu postępowania naprawczego w kasie, zarządca komisaryczny

przekazuje Kasie Krajowej informacje, o których mowa w ust. 5.

1.

Komisja Nadzoru Finansowego może podjąć decyzję o ustanowieniu w kasie lub w Kasie

Krajowej zarządcy komisarycznego także w przypadku gdy działalność kasy lub Kasy Krajowej

wykazuje rażące lub uporczywe naruszanie przepisów prawa. Zarządcę komisarycznego

ustanawia się na okres niezbędny do usunięcia nieprawidłowości związanych z rażącym

lub uporczywym naruszaniem przepisów prawa.

2.

Komisja Nadzoru Finansowego może podjąć decyzję o ustanowieniu w kasie lub w Kasie

Krajowej zarządcy komisarycznego także w przypadku gdy skład zarządu kasy lub Kasy

Krajowej nie odpowiada wymogom ustawy, w celu zorganizowania wyboru nowego zarządu.

Zarządca komisaryczny działa nie dłużej niż do chwili powołania nowego zarządu kasy

lub Kasy Krajowej oraz uzyskania zgody Komisji Nadzoru Finansowego na powołanie prezesa

zarządu. Przepisy art. 73 ust. 3, 6-6b i 8 stosuje się odpowiednio.

(uchylony).

1.

Kasa może połączyć się z inną kasą po uzyskaniu zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.

2.

Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia, jeżeli połączenie prowadziłoby

do naruszenia przepisów prawa lub bezpieczeństwa środków gromadzonych w kasie biorącej

udział w połączeniu lub jeżeli połączenie mogłoby okazać się niekorzystne dla ostrożnego

i stabilnego zarządzania działalnością kas podlegających łączeniu.

1.

W przypadku podziału kasy z wydzielonej części kasy podlegającej podziałowi może zostać

utworzona wyłącznie nowa kasa.

2.

Podział kasy, o którym mowa w ust. 1, wymaga zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.

3.

Do zezwolenia, o którym mowa w ust. 2, art. 7 stosuje się odpowiednio.

4.

Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia także w przypadku gdy podział

kasy okazałby się niekorzystny dla ostrożnego i stabilnego zarządzania kasą dzieloną

albo kasami, na które zostaje przeniesiony majątek dzielonej kasy.

1.

Jeżeli strata bilansowa kasy spowoduje obniżenie wyrażonego procentowo stosunku funduszy

własnych do wartości aktywów poniżej 1%, kasa niezwłocznie informuje o tym Komisję

Nadzoru Finansowego, Bankowy Fundusz Gwarancyjny i Kasę Krajową.

2.

Kasa Krajowa, po uzyskaniu opinii komisji funduszu stabilizacyjnego, o której mowa

w art. 52 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia uzyskania informacji, o której mowa w

ust. 1, przedstawia Komisji Nadzoru Finansowego decyzję o udzieleniu lub odmowie udzielenia

pomocy z funduszu stabilizacyjnego dla kasy. Minimalna kwota pomocy powinna zapewnić

kasie utrzymanie wyrażonego procentowo stosunku funduszy własnych do wartości aktywów

powyżej poziomu określonego w ust. 1.

3.

W przypadku gdy Kasa Krajowa odmówi udzielenia pomocy z funduszu stabilizacyjnego,

o której mowa w ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego może podjąć decyzję o przejęciu

kasy albo o przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy przez

inną kasę, za zgodą kasy przejmującej. Decyzja o przejęciu kasy albo o przejęciu wybranych

praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy przez inną kasę może zostać podjęta

przez Komisję Nadzoru Finansowego, jeżeli w wyniku przejęcia wyrażony procentowo stosunek

funduszy własnych do wartości aktywów kasy przejmującej po przejęciu kasy albo po

przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy nie obniży się

poniżej poziomu określonego w ust. 1.

4.

W przypadku braku zgody innej kasy na przejęcie kasy lub braku możliwości przejęcia

kasy przez inną kasę, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględniając potrzebę ochrony stabilności

rynku finansowego i bezpieczeństwa środków zgromadzonych na rachunkach kasy może podjąć

decyzję o przejęciu kasy albo o przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych

zobowiązań kasy przez bank krajowy, za jego zgodą albo decyzję o likwidacji kasy.

5.

Podejmując decyzję o przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań

kasy Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia zakres zgody przejmującego oraz w przypadku

gdy wartość przejmowanych praw majątkowych jest niższa niż wartość przejmowanych zobowiązań

kasy, decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego odnośnie udzielenia wsparcia w formie,

o której mowa w art. 20g ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym.

6.

W przypadku decyzji o przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań

kasy przez inną kasę przejęcie powinno obejmować wszystkie prawa majątkowe i zobowiązania

wobec członka kasy oraz wartość jego prawa do funduszu udziałowego.

7.

Tryb i terminy przejęcia lub likwidacji kasy określa decyzja, o której mowa w ust.

3 i 4. W decyzji o likwidacji kasy Komisja Nadzoru Finansowego ustanawia także likwidatora.

8.

Od decyzji, o której mowa w ust. 3 i 4, rada nadzorcza kasy może wnieść skargę do

sądu administracyjnego w terminie 7 dni od daty jej doręczenia. Wniesienie skargi

nie wstrzymuje wykonania decyzji, jednakże przed rozpatrzeniem skargi nie może być

rozpoczęte zbywanie majątku kasy w likwidacji. Przepisu art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.

9.

W przypadku uznania skargi na decyzję o przejęciu kasy albo o przejęciu wybranych

praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy za zasadną, sąd orzeka o jej wydaniu

z naruszeniem prawa. Przepisu art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2012 r. poz. 270, 1101 i 1529) nie stosuje się.

10.

W przypadku podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o przejęciu wybranych

praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy Komisja Nadzoru Finansowego podejmuje

jednocześnie decyzję o ustanowieniu zarządcy komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony

wcześniej. Przepisy art. 73 ust. 3-6b, 8 i 9 stosuje się odpowiednio.

11.

W przypadku przejęcia wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy zobowiązania

pozostałe w kasie zaspokajane są z majątku tej kasy.

12.

Przejęcie wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy nie wymaga zgody

dłużników, wierzycieli oraz członków kasy, której prawa majątkowe lub zobowiązania

są przedmiotem przejęcia.

13.

W przypadku przejęcia kasy albo przejęcia wybranych praw majątkowych lub wybranych

zobowiązań kasy przez bank spółdzielczy przepisy art. 5 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych,

ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających

(Dz. U. Nr 119, poz. 1252, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

14.

W przypadku przejęcia wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy przez

inną kasę przepisy art. 100 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze stosuje się odpowiednio.

15.

W przypadku przejęcia kasy termin na przekazanie informacji, o której mowa w art. 23

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm., nie może być krótszy niż 2 dni. W przypadku decyzji o likwidacji kasy przepisu art.

23

Z dniem określonym w decyzji Komisji Nadzoru Finansowego o likwidacji kasy, o której

mowa w art. 74c ust. 4, zarząd kasy ulega rozwiązaniu, mandaty jego członków ulegają

wygaśnięciu, a zarząd majątkiem likwidowanej kasy obejmuje likwidator. Kompetencje

rady nadzorczej, z zastrzeżeniem art. 74c ust. 8, zostają zawieszone. Likwidator reprezentuje

kasę w likwidacji w sądzie i poza sądem. Przepisy art. 119-129 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze stosuje się odpowiednio.

1.

Bilans otwarcia likwidacji, program likwidacji oraz sprawozdanie z przeprowadzonej

likwidacji podlegają zatwierdzeniu przez Komisję Nadzoru Finansowego.

2.

Likwidator, nie rzadziej niż raz na miesiąc, składa Komisji Nadzoru Finansowego, Bankowemu

Funduszowi Gwarancyjnemu, Kasie Krajowej i radzie nadzorczej sprawozdania z przebiegu

likwidacji.

3.

Podział pomiędzy członków kasy majątku pozostałego po zaspokojeniu i zabezpieczeniu

wierzycieli nie może nastąpić przed upływem roku od daty ostatniego ogłoszenia o otwarciu

likwidacji.

1.

Likwidatorowi przysługuje prawo żądania zmiany treści zobowiązania zaciągniętego przez

kasę w okresie roku przed otwarciem likwidacji, jeżeli druga strona uzyskała wierzytelność

na warunkach korzystniejszych od stosowanych w tym okresie przez kasę. Powództwo rozpoznaje

właściwy miejscowo sąd okręgowy sąd gospodarczy.

2.

Likwidator prowadzi likwidację w taki sposób, aby zapewnić zaspokojenie lub przejęcie

zobowiązań kasy w likwidacji z tytułu środków gwarantowanych zdeponowanych na rachunkach

deponentów, o których mowa w art. 38l pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym.

3.

Likwidator może potrącić z wierzytelności likwidowanej kasy dług wynikający z rachunku

kasy także wtedy, gdy terminy jego spłaty jeszcze nie nastąpiły.

4.

Po zakończeniu likwidacji likwidator sporządza sprawozdanie likwidacyjne i składa

je Komisji Nadzoru Finansowego, Kasie Krajowej oraz sądowi rejestrowemu z wnioskiem

o wykreślenie kasy z rejestru.

W przypadku podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o połączeniu kas, przejęciu

kasy albo przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy art.

10 i art. 11 nie stosuje się.

1.

W czasie likwidacji wynajmujący lub wydzierżawiający, bez zgody likwidatora, nie może

wypowiedzieć umowy najmu lub dzierżawy lokalu lub nieruchomości, w których jest prowadzone

przedsiębiorstwo kasy w likwidacji, o ile kasa w likwidacji wywiązuje się z zobowiązań

określonych w umowie.

2.

W przypadku przejęcia kasy albo przejęcia wybranych praw majątkowych lub wybranych

zobowiązań kasy, wynajmujący lub wydzierżawiający nie może, bez zgody przejmującego,

w okresie 6 miesięcy od dnia, w którym nastąpiło przejęcie kasy albo wybranych praw

majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy, wypowiedzieć umowy najmu lub dzierżawy

lokalu lub nieruchomości, w których jest prowadzone zbyte przedsiębiorstwo lub jego

część, o ile przejmujący wywiązuje się z zobowiązań określonych w umowie najmu lub

dzierżawy.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do umów leasingu, ubezpieczeń majątkowych,

umów rachunku bankowego, umów poręczeń i gwarancji bankowych oraz akredytyw, jak również

umów obejmujących licencje.

1.

Przejęcie kasy rozlicza się i ujmuje w księgach rachunkowych kasy albo banku krajowego

przejmującego na podstawie sprawozdania finansowego sporządzonego na dzień przejęcia.

W przypadku przejęcia wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy przejmowane

prawa majątkowe lub zobowiązania rozlicza się i ujmuje w księgach rachunkowych kasy,

w stosunku do której podjęto decyzję o przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych

zobowiązań, a także kasy albo banku krajowego przejmującego na podstawie sprawozdania

finansowego sporządzonego na dzień przejęcia. Sprawozdanie sporządza przejmujący kasę,

a w przypadku przejęcia wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań zarządca

komisaryczny.

2.

Z dniem przejęcia kasa albo bank krajowy przejmujący wchodzi we wszystkie prawa i

obowiązki kasy przejmowanej, a w przypadku przejęcia wybranych praw majątkowych lub

wybranych zobowiązań, następstwo prawne ogranicza się do przejmowanych praw majątkowych

i zobowiązań.

3.

Sprawozdanie finansowe, o którym mowa w ust. 1, poddawane jest badaniu przez podmiot

uprawniony do badania sprawozdań finansowych.

4.

Kasa albo bank krajowy przejmujący zgłosi do właściwego rejestru sądowego przejęcie

kasy wraz ze sprawozdaniem finansowym zbadanym przez podmiot uprawniony do badania

sprawozdań finansowych. Zarządca komisaryczny kasy, w stosunku do której podjęto decyzję

o przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań, zgłosi do właściwego

rejestru sądowego przejęcie wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań wraz

ze sprawozdaniem finansowym zbadanym przez podmiot uprawniony do badania sprawozdań

finansowych.

5.

Kasa albo bank krajowy przejmujący złoży do właściwego rejestru sądowego wniosek o

wykreślenie z rejestru przejmowanej kasy.

6.

Fundusze własne przejmowanej kasy przeznacza się w pierwszej kolejności na pokrycie

strat bilansowych tej kasy.

7.

Po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli przejętej kasy z jej majątku, kasa

albo bank krajowy przejmujący dokonuje wypłat członkom przejętej kasy z jej pozostałego

majątku w proporcji do funduszu udziałowego przejmowanej kasy ustalonego na dzień

przejęcia. Wartość prawa do funduszu udziałowego jest ustalana przy uwzględnieniu

sprawozdania finansowego kasy przejmowanej sporządzonego za okres sprawozdawczy kończący

się w dniu przejęcia.

8.

Jeżeli w przypadku przejęcia wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy

wartość przejmowanych praw majątkowych ustalonych zgodnie z ust. 1 jest wyższa niż

wartość przejmowanych zobowiązań, przejmujący w terminie 14 dni od ustalenia wartości

zgodnie z ust. 1 jest zobowiązany zapłacić nadwyżkę kasie, w stosunku do której podjęto

decyzję o przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań.

9.

W przypadku gdy przejęcie kasy albo przejęcie wybranych praw majątkowych lub wybranych

zobowiązań kasy jest przyczyną szkody dochodzonej na zasadach ogólnych, poszkodowany

nie może żądać naprawienia poniesionej szkody poprzez zapłatę kwoty wyższej niż różnica

między kwotą, która zostałaby uzyskana w przypadku wydania przez sąd postanowienia

o ogłoszeniu upadłości kasy obejmującej likwidację majątku dłużnika, a kwotą uzyskaną

w wyniku zaspokojenia wierzytelności lub wartością udziałów ustaloną zgodnie z ust.

1. Ustalenia różnicy kwot, o której mowa w poprzednim zdaniu, dokonuje się przy założeniu,

że w dniu przejęcia, określonym zgodnie z art. 74c ust. 7, sąd wydał postanowienie

o ogłoszeniu upadłości kasy obejmującej likwidację majątku dłużnika.

1.

Z dniem określonym w decyzji Komisji Nadzoru Finansowego o przejęciu kasy

1)

zarząd albo zarządca komisaryczny przejmowanej kasy ulegają rozwiązaniu, a kompetencje

innych jej organów, z zastrzeżeniem art. 74c ust. 8, zostają zawieszone;

2)

kasa albo bank krajowy przejmujący obejmuje zarząd majątkiem przejmowanej kasy w zakresie

określonym decyzją, o której mowa w art. 74c ust. 3 i 4;

3)

wygasają prokury i pełnomocnictwa udzielone przez przejętą kasę.

2.

Kasa albo bank krajowy przejmujący dwukrotnie ogłasza w dziennikach o zasięgu ogólnopolskim

i w Monitorze Spółdzielczym decyzję o przejęciu kasy oraz wzywa wierzycieli tej kasy

do zgłoszenia roszczeń w terminie miesiąca od daty ostatniego ogłoszenia. Obowiązek

ten nie dotyczy wierzycieli z tytułu rachunków. W przypadku braku zgłoszenia roszczenia

przez wierzyciela przejmowanej kasy wierzytelność nie przysługuje w stosunku do kasy

lub banku krajowego przejmującego.

3.

W przypadku przejęcia wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy przepisów

ust. 1 i 2 nie stosuje się.

4.

W przypadku przejęcia wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasa lub

bank krajowy przejmujący dwukrotnie ogłasza o takim przejęciu w dzienniku o zasięgu

ogólnopolskim i w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

5.

W przypadku przejęcia wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasa lub

bank krajowy przejmujący powiadomi dłużników i wierzycieli przejmowanych praw majątkowych

lub zobowiązań o przejęciu

1)

poprzez ogłoszenie na swojej stronie internetowej lub

2)

poprzez ogłoszenie w swojej siedzibie i placówkach, lub

3)

w sposób określony w umowach zawartych z dłużnikami i wierzycielami.

6.

Kasa, w stosunku do której podjęto decyzję o przejęciu wybranych praw majątkowych

lub wybranych zobowiązań, na wniosek kasy albo banku przejmującego niezwłocznie zamieszcza

ogłoszenie, o którym mowa w ust. 5

1)

na swojej stronie internetowej;

2)

w swojej siedzibie i placówkach.

1.

Jeżeli na dzień sprawozdawczy określony w przepisach wydanych na podstawie art. 62c

ust. 4 aktywa kasy nie wystarczają na zaspokojenie jej zobowiązań, zarząd kasy, zarządca

komisaryczny lub likwidator powiadamia o tym niezwłocznie Komisję Nadzoru Finansowego,

która podejmuje decyzję o ustanowieniu zarządcy komisarycznego, o ile nie został ustanowiony

wcześniej, i może podjąć decyzję o zawieszeniu działalności kasy oraz wystąpić do

właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości kasy, a także Kasę Krajową. O podjętej

decyzji Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie zawiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny

oraz Kasę Krajową. Przepisy art. 73 ust. 3-6b i 8 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli z powodów związanych bezpośrednio z sytuacją finansową kasy nie reguluje ona

swoich zobowiązań w zakresie wypłaty środków, o których mowa w art. 38l pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, wobec deponentów w rozumieniu art. 38l pkt 1 tej ustawy, Komisja Nadzoru Finansowego

- w terminie 5 dni roboczych od dnia stwierdzenia tej okoliczności - podejmuje decyzję,

o której mowa w ust. 1. O podjętej decyzji Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie

zawiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny.

3.

Decyzję, o której mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego może podjąć także z własnej

inicjatywy, jeżeli nie nastąpi powiadomienie, o którym mowa w ust. 1.

4.

Decyzja o zawieszeniu działalności kasy, o której mowa w ust. 1, jest podawana do

publicznej wiadomości w drodze ogłoszenia w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim i w

Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

5.

Wniosek o ogłoszenie upadłości kasy może złożyć wyłącznie Komisja Nadzoru Finansowego.

1.

W okresie zawieszenia działalności, o którym mowa w art. 74k ust. 1, kasa

1)

nie reguluje swoich zobowiązań, z wyjątkiem związanych z ponoszeniem uzasadnionych

kosztów bieżącej działalności, i nie prowadzi działalności, o której mowa w art. 3

ust. 1 i 1a, a jedynie prowadzi działalność w zakresie windykacji należności oraz

realizacji poleceń przelewu na rachunki organów podatkowych;

2)

nie wypłaca środków pochodzących z nadwyżki bilansowej ani oprocentowania wkładów.

2.

W okresie zawieszenia w stosunku do kasy nie może zostać wszczęte postępowanie egzekucyjne,

a wszczęte wcześniej ulega zawieszeniu. Zawieszeniu ulega również egzekucja z rachunków

prowadzonych przez tę kasę.

3.

Warunki i zakres działalności kasy w okresie zawieszenia określa decyzja, o której

mowa w art. 74k ust. 1.

1.

Bezskuteczne w stosunku do majątku kasy przejmowanej lub kasy w likwidacji są czynności

prawne dokonane przez kasę w ciągu roku przed dniem wydania decyzji o przejęciu lub

likwidacji, o których mowa w art. 74c ust. 3 i 4, którymi rozporządziła ona swoim

majątkiem, jeżeli dokonane zostały nieodpłatnie albo odpłatnie, ale wartość świadczenia

kasy przewyższa w rażącym stopniu wartość świadczenia otrzymanego przez kasę lub zastrzeżonego

dla kasy lub dla osoby trzeciej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ugody sądowej, uznania powództwa i zrzeczenia

się roszczenia.

3.

Bezskuteczne są również zabezpieczenie i zapłata długu niewymagalnego, dokonane przez

kasę w terminie 2 miesięcy przed dniem wydania decyzji, o których mowa w ust. 1.

1.

Bezskuteczne są czynności prawne odpłatne rozporządzające dokonane przez kasę w terminie

6 miesięcy przed dniem przejęcia albo likwidacji, z jej członkami zarządu, pełnomocnikami

lub ich małżonkami, jak również z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, ich wspólnikami lub członkami, członkami zarządu, pełnomocnikami zarządu, lub małżonkami

tych osób.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się także do czynności kasy, których dokonała z innym podmiotem,

jeżeli jeden z nich był podmiotem dominującym w rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania

instrumentów finansowych do zorganizowanego obrotu oraz o spółkach publicznych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 185, poz. 1439, z późn. zm., w dacie dokonania czynności.

1.

Bezskuteczne są obciążenia majątku kasy przejmowanej lub kasy w likwidacji hipoteką,

zastawem, zastawem rejestrowym lub hipoteką morską, jeżeli kasa nie była dłużnikiem

osobistym zabezpieczonego wierzyciela, a obciążenie to zostało ustanowione w ciągu

roku przed dniem decyzji o przejęciu lub likwidacji, o których mowa w art. 74c ust.

3 i 4, i w związku z jego ustanowieniem kasa nie otrzymała żadnego świadczenia.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli zabezpieczenie rzeczowe ustanowione

zostało w zamian za świadczenie, które jest niewspółmiernie niskie w stosunku do wartości

udzielanego zabezpieczenia.

3.

Bez względu na wysokość świadczenia otrzymanego przez kasę bezskuteczne są obciążenia,

o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli obciążenia te zabezpieczają zobowiązania osób,

o których mowa w art. 74n ust. 1.

1.

Bezskuteczna jest umowa przeniesienia własności rzeczy, wierzytelności lub innego

prawa majątkowego kasy przejmowanej lub kasy w likwidacji zawarta w celu zabezpieczenia

wierzytelności, jeżeli nie została zawarta w formie pisemnej z datą pewną.

2.

Umowa ustanawiająca zabezpieczenie finansowe na podstawie ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 942 i 1166 oraz z 2013 r. poz. 1036) dla swojej skuteczności wobec kasy nie wymaga zachowania formy pisemnej z datą pewną.

1.

Jeżeli wynagrodzenie za pracę członka zarządu albo pełnomocnika kasy, w stosunku do

której podjęto decyzję, o której mowa w art. 74c ust. 3 i 4, określone w umowie o

pracę lub umowie o świadczenie usług zawartej przed dniem decyzji, o których mowa

w art. 74c ust. 3 i 4, jest rażąco wyższe od przeciętnego wynagrodzenia za tego rodzaju

pracę lub usługi i nie jest uzasadnione nakładem pracy, wynagrodzenie lub jego część

przypadające za okres przed tym dniem, nie dłużej jednak niż 6 miesięcy, jest bezskuteczne

w stosunku do kasy, chociażby zostało już wypłacone.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do świadczeń przysługujących w związku z rozwiązaniem

stosunku pracy albo umowy o usługi związane z zarządzaniem przedsiębiorstwem kasy.

3.

Powództwo odpowiednio likwidatora, kasy lub banku przejmującego o ustalenie wysokości

należnego wynagrodzenia rozpoznaje właściwy miejscowo sąd okręgowy sąd gospodarczy.

W sprawach nieuregulowanych w art. 74m-74q do zaskarżenia czynności prawnych kasy

przejmowanej lub kasy w likwidacji dokonanych z pokrzywdzeniem wierzycieli, stosuje

się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm. o ochronie wierzyciela w razie niewypłacalności dłużnika.

1.

Nie można uznać czynności za bezskuteczną po upływie dwóch lat od dnia wydania decyzji,

o których mowa w art. 74c ust. 3 i 4, chyba że na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny uprawnienie to wygasło wcześniej.

2.

Jeżeli czynność kasy przejmowanej lub kasy w likwidacji jest bezskuteczna z mocy prawa

lub została uznana za bezskuteczną, wówczas to, co wskutek tej czynności ubyło z majątku

kasy lub do niego nie weszło, podlega przekazaniu do kasy przejmowanej lub kasy w

likwidacji, a gdy przekazanie w naturze jest niemożliwe, do kasy powinna być wpłacona

równowartość w pieniądzach. Do chwili przekazania osobie trzeciej nie zwraca się świadczenia

wzajemnego.

1.

Kasa jest uprawniona do sprzedaży wierzytelności pieniężnych byłych członków wynikających

z tytułu udzielonych pożyczek i kredytów po ustaniu członkostwa w kasie zbywającej

wierzytelności.

2.

Wierzytelności kredytowe kasy są zbywane

1)

w drodze aukcji i przetargu;

2)

na podstawie oferty publicznej;

3)

w wyniku negocjacji podjętych na podstawie publicznego zaproszenia.

3.

Nabywcą niewymagalnych wierzytelności kredytowych kas może być

1)

kasa;

2)

bank krajowy.

4.

Umowa sprzedaży wierzytelności powinna być zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

5.

W przypadku nabycia wierzytelności albo puli wierzytelności zabezpieczonych hipoteką

lub zastawem rejestrowym sąd prowadzący księgę wieczystą lub rejestr zastawów, na

wniosek nabywcy o wpis zmiany dotychczasowego wierzyciela, dokonuje wpisu w księdze

wieczystej lub w rejestrze zastawów o zmianie wierzyciela, na rzecz którego była ustanowiona

hipoteka lub zastaw rejestrowy. Nabywca, składając wniosek do sądu, dołącza wyciąg

z ksiąg rachunkowych, podpisany przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w

zakresie praw i obowiązków majątkowych nabywcy, opatrzony pieczęcią nabywcy, potwierdzający

nabycie wierzytelności albo puli wierzytelności zabezpieczonych hipoteką lub zastawem

rejestrowym.

W przypadku gdy decyzja o likwidacji kasy została podjęta przez jej członków, likwidacja

prowadzona jest zgodnie z zasadami obowiązującymi przy likwidacji spółdzielni, z tym

że

1)

sprawozdanie finansowe sporządzone na dzień otwarcia likwidacji, program likwidacji

oraz sprawozdanie z przeprowadzonej likwidacji podlegają zatwierdzeniu przez Komisję

Nadzoru Finansowego;

2)

likwidator, nie rzadziej niż raz na miesiąc, składa Komisji Nadzoru Finansowego, Bankowemu

Funduszowi Gwarancyjnemu, Kasie Krajowej i radzie nadzorczej kasy sprawozdania z przebiegu

likwidacji;

3)

podział pomiędzy członków majątku pozostałego po zaspokojeniu i zabezpieczeniu wierzycieli

nie może nastąpić przed upływem roku od daty ostatniego ogłoszenia o otwarciu likwidacji;

4)

Komisja Nadzoru Finansowego może podjąć decyzję o odwołaniu likwidatora wyznaczonego

przez kasę, jeżeli prowadzi on likwidację kasy w sposób zagrażający bezpieczeństwu

środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach oszczędnościowych; Komisja Nadzoru

Finansowego powołuje wówczas nowego likwidatora.

Kto, jako członek zarządu kasy, będąc obowiązanym do podania Komisji Nadzoru Finansowego

albo Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu informacji dotyczącej kasy i jej członków

w zakresie określonym w ustawie, podaje nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane będące

w jego posiadaniu, podlega grzywnie do 1 000 000 zł i karze pozbawienia wolności do

lat 2.

1.

Kto, będąc obowiązanym do zachowania w tajemnicy informacji, o których mowa w art.

9e ust. 1 lub art. 9g, ujawnia je niezgodnie z upoważnieniem określonym w ustawie,

podlega grzywnie do 500 000 zł albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu

tym karom łącznie.

2.

Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu, o którym mowa w ust. 1, w celu osiągnięcia korzyści

majątkowej lub osobistej, podlega grzywnie do 1 000 000 zł albo karze pozbawienia

wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1015) w art. 8 w § 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

wkłady oszczędnościowe złożone w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

w wysokości określonej przepisami ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 855);

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, Nr 157, poz. 1241 i Nr 165, poz. 1316) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

jednostek organizacyjnych działających na podstawie Prawa bankowego, przepisów o obrocie papierami wartościowymi, przepisów o funduszach inwestycyjnych,

przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, przepisów o spółdzielczych

kasach oszczędnościowo-kredytowych lub przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy

emerytalnych, bez względu na wielkość przychodów,

”

;

2)

w art. 50 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do banków, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych,

zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji.

”

;

3)

w art. 64 w ust. 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych,

”

;

4)

w art. 65 ust. 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

stwierdzenie stosowania się przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową do obowiązujących

zasad w zakresie ostrożności, określonych w odrębnych przepisach, oraz stwierdzenie

prawidłowości ustalenia współczynnika wypłacalności,

”

;

5)

w art. 81 w ust. 2

a)

w pkt 8 dodaje się lit. d w brzmieniu

„

d)

szczególne zasady rachunkowości spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, w

tym zakres informacji wykazywanych w sprawozdaniu finansowym;

”

,

b)

uchyla się pkt 10;

6)

w art. 83 ust. 2 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego - dla spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych

oraz Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej.

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 711, z późn. zm. w art. 2 w pkt 1 lit. h otrzymuje brzmienie

„

h)

spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej

w rozumieniu ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 855),

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm. art. 106d otrzymuje brzmienie

„

Art. 106d.

Banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów oraz instytucje

utworzone na mocy art. 105 ust. 4 mogą przetwarzać i wzajemnie udostępniać informacje

objęte tajemnicą bankową, w przypadkach

1)

uzasadnionych podejrzeń, o których mowa w art. 106a ust. 3,

2)

przestępstw dokonywanych na szkodę banków, instytucji kredytowych, oraz instytucji

finansowych i ich klientów w celu i zakresie niezbędnym do zapobiegania tym przestępstwom.

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 2005 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Kierując się założeniami polityki pieniężnej Rada w szczególności

1)

ustala wysokość stóp procentowych NBP;

2)

ustala stopy rezerwy obowiązkowej banków oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych

i wysokość jej oprocentowania;

3)

określa górne granice zobowiązań wynikających z zaciągania przez NBP pożyczek i kredytów

w zagranicznych instytucjach bankowych i finansowych;

4)

zatwierdza plan finansowy NBP oraz sprawozdanie z działalności NBP;

5)

przyjmuje roczne sprawozdanie finansowe NBP;

6)

ustala zasady operacji otwartego rynku.

”

;

2)

art. 38-41 otrzymują brzmienie

„

Art. 38.

1.

W celu kształtowania podaży pieniądza i działalności kredytowej NBP gromadzi rezerwy

obowiązkowe banków, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych oraz Krajowej Spółdzielczej

Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej.

2.

Rezerwę obowiązkową banków stanowi wyrażona w złotych część środków pieniężnych w

złotych i walutach obcych zgromadzonych na rachunkach bankowych, środków uzyskanych

ze sprzedaży papierów wartościowych, z wyjątkiem papierów wartościowych zabezpieczonych

hipotecznie o okresie wykupu powyżej 5 lat oraz listów zastawnych o okresie wykupu

powyżej 5 lat, oraz innych środków przyjętych przez bank podlegających zwrotowi, z

wyjątkiem środków przyjętych od innego banku krajowego, a także środków przyjętych

od banku zagranicznego na podstawie umów zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy

lub środków pozyskanych z zagranicy na co najmniej 2 lata oraz środków pozyskanych

na podstawie umów o prowadzenie indywidualnych kont emerytalnych oraz indywidualnych

kont zabezpieczenia emerytalnego w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych

oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego.

3.

Rezerwę obowiązkową spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych oraz Krajowej Spółdzielczej

Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej stanowi wyrażona w złotych część środków pieniężnych

w złotych i walutach obcych zgromadzonych na rachunkach w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

oraz w Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej.

4.

Banki spółdzielcze utrzymują rezerwy obowiązkowe w banku zrzeszającym, z którym są

zrzeszone. Bank zrzeszający utrzymuje rezerwę obowiązkową zrzeszonych banków spółdzielczych

na swoim rachunku w Narodowym Banku Polskim w kwocie odpowiadającej rezerwom obowiązkowym

zrzeszonych w nim banków i własnym rezerwom obowiązkowym.

5.

Spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe utrzymują rezerwy obowiązkowe w Krajowej

Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej. Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa

utrzymuje rezerwę obowiązkową spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych na swoim

rachunku w Narodowym Banku Polskim w kwocie odpowiadającej rezerwom obowiązkowym spółdzielczych

kas oszczędnościowo-kredytowych oraz Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej.

Art. 39.

1.

Stopa rezerwy obowiązkowej może być zróżnicowana ze względu na umowny okres przechowywania

środków pieniężnych, rodzaj waluty, a także rodzaj dokonywanych operacji finansowych

stanowiących źródło pozyskania środków.

2.

Suma rezerw obowiązkowych nie może przekroczyć

1)

30% sumy środków pieniężnych, o których mowa w art. 38 ust. 2 i 3, od wkładów na żądanie;

2)

20% sumy środków pieniężnych, o których mowa w art. 38 ust. 2 i 3, od wkładów terminowych.

3.

Zarząd NBP może zwolnić bank, spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową oraz Krajową

Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową, z obowiązku utrzymywania rezerwy obowiązkowej

w okresie realizacji programu postępowania naprawczego.

4.

Środki pieniężne z tytułu oprocentowania rezerwy obowiązkowej przekazywane są bankom,

spółdzielczym kasom oszczędnościowo-kredytowym oraz Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej.

Art. 39a.

Banki, spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa

Oszczędnościowo-Kredytowa pomniejszają kwotę naliczonej rezerwy obowiązkowej o kwotę

stanowiącą równowartość 500.000 euro, obliczoną według kursu średniego ogłaszanego

przez NBP z ostatniego dnia miesiąca stanowiącego podstawę naliczenia rezerwy obowiązkowej,

a w przypadku gdy w tym dniu nie ogłoszono takiego kursu, według ostatniego kursu

ogłoszonego przed tym dniem.

Art. 40.

1.

Zarząd NBP ustala

1)

zasady i tryb naliczania oraz utrzymywania rezerwy obowiązkowej;

2)

rodzaje środków pieniężnych, których nie dotyczy obowiązek utrzymywania rezerwy obowiązkowej;

3)

zasady naliczania oprocentowania rezerwy obowiązkowej i przekazywania środków pieniężnych

należnych z tytułu tego oprocentowania.

2.

Zarząd NBP może określać wysokość zapasu gotówki w złotych, którego utrzymywanie w

kasach bankowych, spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych oraz w Krajowej

Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej, będzie równoznaczne z utrzymywaniem

rezerwy obowiązkowej w NBP.

Art. 41.

1.

W razie naruszenia obowiązku określonego w art. 40 utrzymywania rezerwy, bank, spółdzielcza

kasa oszczędnościowo-kredytowa lub Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa,

uiszcza na rzecz NBP odsetki od różnicy pomiędzy kwotą, która podlega utrzymywaniu

na rachunkach, a kwotą faktycznie na tych rachunkach utrzymywaną.

2.

Stawkę odsetek, o których mowa w ust. 1, uchwala Zarząd NBP w wysokości nie większej

niż dwukrotna wysokość stopy oprocentowania kredytu lombardowego.

3.

Zarząd NBP może wyrazić zgodę na nieuiszczanie przez bank, spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową

lub Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową, odsetek, o których mowa w

ust. 1, gdy bank, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa lub Krajowa Spółdzielcza

Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa jest w stanie zawieszenia, likwidacji albo upadłości.

”

;

3)

art. 43 otrzymuje brzmienie

„

Art. 43.

1.

W przypadkach uregulowanych w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 711, z późn. zm., NBP może udzielać kredytu krótkoterminowego Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu.

2.

W przypadku zagrożenia płynności spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, NBP

może udzielić Kasie Krajowej kredytu na zasilenie funduszu stabilizacyjnego, o którym

mowa w art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. poz. 855), pod warunkiem ustanowienia odpowiedniego zabezpieczenia.

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności

i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami

(Dz. U. z 2010 r. Nr 112, poz. 743, z późn. zm. w art. 1 w pkt 5 lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

bank krajowy, oddział banku zagranicznego, instytucja kredytowa oraz oddział instytucji

kredytowej w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm., spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa

w rozumieniu ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 855),

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 942) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

bank, instytucja kredytowa lub instytucja finansowa w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm., spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa

w rozumieniu ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 855);

”

;

2)

w art. 3 pkt 2a otrzymuje brzmienie

„

2a)

wierzytelność kredytowa - wierzytelność pieniężną wynikającą z umowy, w której instytucja

upoważniona do udzielania kredytów na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, przepisów prawa państw członkowskich Unii Europejskiej lub przepisów prawa państw

Europejskiego Obszaru Gospodarczego, udziela kredytu lub pożyczki;

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm. w art. 75 w ust. 1 po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu

„

9a)

ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 855);

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. Nr 157, poz. 1119, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 2 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

nadzór nad spółdzielczymi kasami oszczędnościowo-kredytowymi i Krajową Spółdzielczą

Kasą Oszczędnościowo-Kredytową, sprawowany zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. poz. 855).

”

;

2)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

Celem nadzoru nad rynkiem finansowym jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania

tego rynku, jego stabilności, bezpieczeństwa oraz przejrzystości, zaufania do rynku

finansowego, a także zapewnienie ochrony interesów uczestników tego rynku przez realizację

celów określonych w szczególności w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, ustawie z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych, ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku

Ubezpieczonych, ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym, ustawie z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi,

zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi

w skład konglomeratu finansowego, ustawie z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych oraz ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych.

”

;

3)

w art. 12 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć także określonych w przepisach

o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych rozstrzygnięć co do istoty sprawy

w zakresie

1)

wydawania zgody na powoływanie trzech członków zarządu Krajowej Spółdzielczej Kasy

Oszczędnościowo-Kredytowej, w tym prezesa;

2)

zatwierdzenia prezesa lub członka zarządu Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej;

3)

wydawania zgody na powołanie prezesa zarządu kasy;

4)

zatwierdzania prezesa zarządu kasy;

5)

podwyższenia limitu rezerwy płynnej;

6)

ustanowienia i odwołania kuratora;

7)

wydawania decyzji o ustanowieniu zarządcy komisarycznego;

8)

zmiany statutu Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej;

9)

zatwierdzenia statutu Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej.

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 22 lipca 2006 r. o spółdzielni europejskiej

(Dz. U. Nr 149, poz. 1077 oraz z 2011 r. Nr 133, poz. 767) w art. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa - spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową

w rozumieniu ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 855), zwanej dalej „ustawą o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych”;

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom

finansowym

(Dz. U. Nr 39, poz. 308, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa,

o których mowa w ustawie z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 855);

”

;

2)

w art. 5 w ust. 1 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową - spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej

w celu utrzymania przez tę kasę rezerwy płynnej, o której mowa w art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych;

3)

bank krajowy, bank zagraniczny lub instytucję kredytową - Krajowej Spółdzielczej Kasie

Oszczędnościowo-Kredytowej na zasilenie funduszu stabilizacyjnego, o którym mowa w

art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, w celu utrzymania w systemie spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych rezerwy

płynnej, o której mowa w art. 38 ust. 1 tej ustawy.

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach

uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym

(Dz. U. Nr 77, poz. 649 oraz z 2010 r. Nr 182, poz. 1228) w art. 2 w pkt 4 lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe - w rozumieniu ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 855),

”

.

(pominięty).

W ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych

(Dz. U. Nr 199, poz. 1175 i Nr 291, poz. 1707) w art. 4 w ust. 2 pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa lub Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa

w rozumieniu ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 2012 r. poz. 855), zwanej dalej „ustawą o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych” - w zakresie,

w jakim odrębne przepisy uprawniają je do świadczenia usług płatniczych, zwane dalej

„kasą oszczędnościowo-kredytową”.”;

”

(pominięty).

1.

Kasy, w terminie 9 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, wystąpią do Komisji Nadzoru

Finansowego z wnioskami o zatwierdzenie

1)

statutów dostosowanych do przepisów ustawy;

2)

prezesów zarządów.

2.

Kasa Krajowa, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, wystąpi do Komisji

Nadzoru Finansowego z wnioskiem o zatwierdzenie

1)

statutu dostosowanego do przepisów ustawy;

2)

członków zarządu.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przepisu art. 8 ust. 2 nie stosuje się.

Do decyzji Komisji Nadzoru Finansowego w sprawie zatwierdzenia statutu kasy art. 8

ust. 3 stosuje się odpowiednio.

4.

Do decyzji Komisji Nadzoru Finansowego w sprawie zatwierdzenia prezesa zarządu kasy

art. 21 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, przepisu art. 53 ust. 2 nie stosuje się.

Do decyzji Komisji Nadzoru Finansowego w sprawie zatwierdzenia statutu Kasy Krajowej

art. 53 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

6.

Do decyzji Komisji Nadzoru Finansowego w sprawie zatwierdzenia członków zarządu art.

51 ust. 1 zdanie 2, ust. 2 i ust. 3 stosuje się odpowiednio.

7.

W przypadku niezłożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, lub ust. 2 pkt 2 w

przewidzianych terminach lub po uprawomocnieniu się decyzji w sprawie odmowy zatwierdzenia

przez Komisję Nadzoru Finansowego osoby, której wniosek taki dotyczy, mandat związany

z pełnioną przez tę osobę funkcją wygasa.

Kasy obowiązane są w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy do przeprowadzenia

audytu zewnętrznego i przekazania jego wyników Komisji Nadzoru Finansowego, Kasie

Krajowej, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Narodowemu Bankowi

Polskiemu, Komitetowi Stabilności Finansowej oraz Krajowej Radzie Spółdzielczej. Audyt

przeprowadza biegły rewident.

Przepisy art. 50 ust. 4 i art. 64 ust. 1 pkt 1a ustawy zmienianej w art. 81, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, mają zastosowanie po raz pierwszy do sprawozdań finansowych

za rok obrotowy rozpoczynający się w roku, w którym ustawa weszła w życie.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 10 ustawy,

o której mowa w art. 81, zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 8 lit. d ustawy, o której mowa w art. 81,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 6 miesięcy od dnia ogłoszenia

niniejszej ustawy.

Dotychczasowe przepisy w zakresie współczynnika wypłacalności wydane przez Kasę Krajową

zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 24 ust. 6.

1

W terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy ze środków funduszu stabilizacyjnego,

o którym mowa w art. 55, mogą być finansowane wydatki na pokrycie roszczeń członków

kas z tytułu zgromadzonych w kasach środków pieniężnych - w przypadku ogłoszenia upadłości

takiej kasy lub prawomocnego oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości ze względu na

to, że majątek tej kasy nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

W przypadku ogłoszenia upadłości kasy posiadającej dobrowolny system ubezpieczania

środków pieniężnych członków lub ogłoszenia upadłości takiej kasy ze względu na to,

że jej majątek nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania, roszczenia członków

kasy zaspokajane są w pierwszej kolejności w ramach tego systemu.

3

W terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy w przypadku wyczerpania środków

funduszu stabilizacyjnego, o którym mowa w art. 55, i wystąpieniu zagrożenia stabilności

systemu spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, Narodowy Bank Polski może

udzielić Kasie Krajowej kredytu krótkoterminowego, na uzupełnienie środków tego funduszu,

w celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 1 oraz art. 42, pod warunkiem ustanowienia

odpowiedniego zabezpieczenia.

Traci moc ustawa z dnia 14 grudnia 1995 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych

(Dz. U. z 1996 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia

Banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów oraz instytucje

utworzone na mocy art. 105 ust. 4 mogą przetwarzać i wzajemnie udostępniać informacje

objęte tajemnicą bankową, w przypadkach

1)

uzasadnionych podejrzeń, o których mowa w art. 106a ust. 3,

2)

przestępstw dokonywanych na szkodę banków, instytucji kredytowych, oraz instytucji

finansowych i ich klientów w celu i zakresie niezbędnym do zapobiegania tym przestępstwom.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 111

pkt 16, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.