Orzeczenie Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt SK 14/11

Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 22 października 2013 r.

Treść wyroku

Trybunał Konstytucyjny w składzie

Stanisław Rymar - przewodniczący,

Stanisław Biernat - sprawozdawca,

Wojciech Hermeliński,

Leon Kieres,

Marek Kotlinowski,

protokolant: Krzysztof Zalecki,

po rozpoznaniu, z udziałem skarżącej oraz Sejmu, Prokuratora Generalnego i Rzecznika

Praw Obywatelskich, na rozprawie w dniu 22 października 2013 r., połączonych skarg

konstytucyjnych

1)

Anny Nowikowskiej o zbadanie zgodności art. 357 § 2 zdanie drugie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania

cywilnego

(Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) w zakresie, w jakim wyklucza sporządzenie uzasadnienia postanowienia wydanego na

posiedzeniu niejawnym, na które nie przysługuje środek zaskarżenia tj. postanowienia

w przedmiocie oddalenia skargi na czynności komornika, co uniemożliwia stronie zapoznanie

się z motywami jakimi kierował się sąd wydając orzeczenie, z art. 45 ust. 1 w związku

z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

Wiesławy Mirosław o zbadanie zgodności art. 357 § 2 zdanie drugie w związku z art.

766 w związku z art. 13 § 2 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim obowiązek

sporządzenia przez sąd uzasadnienia postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym,

a oddalającego skargę na czynność komornika sądowego warunkowany jest tym, czy stronie

przysługuje środek zaskarżenia, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji oraz z preambułą Konstytucji w zakresie zapewnienia rzetelnego działania instytucji publicznych, do których należą

sądy w sprawach obywateli i z art. 31 ust. 3 Konstytucji,

orzeka

Art. 357 § 2 zdanie drugie w związku z art. 13 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) w zakresie, w jakim nie przewiduje obowiązku sporządzenia przez sąd uzasadnienia

postanowienia rozstrzygającego skargę na czynności komornika, na które nie przysługuje

zażalenie, jest zgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto postanawia

na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym

(Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.

Pokaż całość