Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej

Rozporządzenie określa

1)

wykaz oraz warunki realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki

specjalistycznej, zwanych dalej „świadczeniami gwarantowanymi”;

2)

poziom finansowania przejazdu środkami transportu sanitarnego w przypadkach niewymienionych

w art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, zwanej dalej „ustawą”.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

dostęp - zapewnienie realizacji świadczeń gwarantowanych w innym miejscu udzielania

świadczeń lub lokalizacji niż ta, w której świadczenia te są udzielane;

2)

lekarz specjalista - lekarza, który posiada specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty

w określonej dziedzinie medycyny;

3)

lekarz w trakcie specjalizacji - lekarza, który ukończył co najmniej

a)

pierwszy rok specjalizacji - w przypadku posiadania specjalizacji II stopnia lub tytułu

specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 16 ust. 10, art. 16g ust. 1 oraz art. 16x ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r.

o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2011 r. Nr 277, poz. 1634, z późn. zm. oraz uzyskania potwierdzenia przez kierownika specjalizacji wiedzy i umiejętności

umożliwiających samodzielną pracę w poradni specjalistycznej,

b)

drugi rok specjalizacji - w przypadku specjalizacji w innych niż wymienione w lit.

a i c dziedzinach medycyny,

c)

trzeci rok specjalizacji - w przypadku specjalizacji w dziedzinie okulistyki lub dermatologii

i wenerologii;

4)

lokalizacja - budynek lub zespół budynków oznaczonych tym samym adresem albo oznaczonych

innymi adresami, ale położonych obok siebie i tworzących funkcjonalną całość, w których

zlokalizowane jest miejsce udzielania świadczeń;

5)

miejsce udzielania świadczeń - pomieszczenie lub zespół pomieszczeń w tej samej lokalizacji,

powiązanych funkcjonalnie i organizacyjnie, w celu udzielania świadczeń gwarantowanych.

1.

Świadczenia gwarantowane obejmują

1)

porady specjalistyczne;

2)

badania diagnostyczne;

3)

procedury zabiegowe ambulatoryjne;

4)

świadczenia w chemioterapii;

5)

inne świadczenia ambulatoryjne;

6)

świadczenia wykonywane w celu realizacji programów lekowych przysługujących świadczeniobiorcy

na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 15 ustawy.

2.

Wykaz świadczeń gwarantowanych, o których mowa w ust. 1, oraz warunki ich realizacji

w przypadku

1)

porad specjalistycznych - określa załącznik nr 1 do rozporządzenia;

2)

badań diagnostycznych - określa załącznik nr 2 do rozporządzenia;

3)

procedur zabiegowych ambulatoryjnych - określa załącznik nr 3 do rozporządzenia;

4)

świadczeń w chemioterapii - określa załącznik nr 4 do rozporządzenia;

5)

innych świadczeń ambulatoryjnych - określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

3.

Warunki realizacji świadczeń gwarantowanych, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3 i 5,

stosuje się do świadczeń określonych w ust. 1 pkt 6.

4.

Świadczenia gwarantowane, o których mowa w ust. 1 pkt 4, są udzielane przy zastosowaniu

leków, dla których ustalono kategorię dostępności refundacyjnej - lek stosowany w

ramach chemioterapii zgodnie z przepisami ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych

(Dz. U. Nr 122, poz. 696, z późn. zm., lub leków sprowadzanych z zagranicy na warunkach i w trybie określonych w art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm. zawierających substancje czynne z rozpoznaniami według ICD-10 określone w załączniku

nr 6 do rozporządzenia.

5.

Zabiegi chirurgii plastycznej lub zabiegi kosmetyczne są świadczeniami gwarantowanymi

wyłącznie wtedy, gdy są udzielane w przypadkach będących następstwem wady wrodzonej,

urazu, choroby lub następstwem jej leczenia.

Świadczenia gwarantowane są udzielane zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej,

z wykorzystaniem metod diagnostyczno-terapeutycznych innych niż stosowane w medycynie

niekonwencjonalnej, ludowej lub orientalnej.

1.

W zakresie koniecznym do udzielania świadczeń gwarantowanych świadczeniodawca zapewnia

świadczeniobiorcy nieodpłatnie

1)

badania diagnostyczne;

2)

leki i wyroby medyczne.

2.

Przejazd środkami transportu sanitarnego w przypadkach niewymienionych w art. 41 ust.

1 i 2 ustawy jest finansowany w 40% ze środków publicznych w przypadku

1)

chorób krwi i narządów krwiotwórczych,

2)

chorób nowotworowych,

3)

chorób oczu,

4)

chorób przemiany materii,

5)

chorób psychicznych i zaburzeń zachowania,

6)

chorób skóry i tkanki podskórnej,

7)

chorób układu krążenia,

8)

chorób układu moczowo-płciowego,

9)

chorób układu nerwowego,

10)

chorób układu oddechowego,

11)

chorób układu ruchu,

12)

chorób układu trawiennego,

13)

chorób układu wydzielania wewnętrznego,

14)

chorób zakaźnych i pasożytniczych,

15)

urazów i zatruć,

16)

wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych

- gdy ze zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego

wynika, że świadczeniobiorca jest zdolny do samodzielnego poruszania się bez stałej

pomocy innej osoby, ale wymaga przy korzystaniu ze środków transportu publicznego

pomocy innej osoby lub środka transportu publicznego dostosowanego do potrzeb osób

niepełnosprawnych.

Świadczenia gwarantowane, o których mowa w § 3 ust. 1, obejmują czynności diagnostyczno-lecznicze,

w tym badanie pobranego materiału biologicznego, w zakresie niezbędnym do udzielenia

świadczenia zgodnie z aktualną wiedzą medyczną.

W przypadkach wynikających ze stanu zdrowia świadczeniobiorcy świadczenia gwarantowane

są udzielane w domu świadczeniobiorcy.

1.

Przepisy rozporządzenia stosuje się do świadczeń gwarantowanych udzielanych od dnia

1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem lp. 65 załącznika nr 1 do rozporządzenia, który stosuje

się do świadczeń gwarantowanych udzielanych od dnia 1 stycznia 2015 r.

2.

Do świadczeń gwarantowanych udzielanych przed dniem 1 stycznia 2014 r. stosuje się

przepisy dotychczasowe.

Podmioty wykonujące działalność leczniczą, które w dniu wejścia w życie rozporządzenia

nie posiadają gabinetu diagnostyczno-zabiegowego w lokalizacji, o którym mowa w części

„Pozostałe wymagania” lp. 34, lp. 36, lp. 37, lp. 38, lp. 40, lp. 41, lp. 45, lp.

46, lp. 49, lp. 50, lp. 52, lp. 53, lp. 56, lp. 57, lp. 58, lp. 62 załącznika nr 1

do rozporządzenia, są obowiązane spełnić ten wymóg w terminie nie dłuższym niż do

dnia 31 grudnia 2014 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia