Umowa międzynarodowa Porozumienie administracyjne w sprawie stosowania Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Ukrainą o zabezpieczeniu społecznym, podpisane w Kijowie dnia 18 maja 2012 r.

Pojęcia użyte w niniejszym Porozumieniu Administracyjnym mają takie samo znaczenie

jak w Umowie.

1.

Instytucjami łącznikowymi, o których mowa w artykule 20 punkt 2 Umowy, są

(1)

na Ukrainie

1)

Ministerstwo Polityki Społecznej Ukrainy - w zakresie stosowania postanowień działu

II Umowy,

2)

Dyrekcja Wykonawcza Funduszu Ubezpieczenia Społecznego z tytułu czasowej utraty zdolności

do pracy - w zakresie przyznawania i wypłaty świadczeń z tytułu choroby (czasowej

niezdolności do pracy), ciąży oraz porodu (macierzyństwa),

3)

Dyrekcja Wykonawcza Funduszu Ubezpieczenia Społecznego z tytułu wypadków przy pracy

i chorób zawodowych Ukrainy - w zakresie przyznawania i wypłaty świadczeń w ramach

powszechnego państwowego ubezpieczenia społecznego od wypadków przy pracy i chorób

zawodowych,

4)

Dyrekcja Wykonawcza Funduszu Powszechnego Państwowego Ubezpieczenia Społecznego z

tytułu bezrobocia (Państwowe Centrum Zatrudnienia) - w zakresie przyznawania i wypłaty

świadczeń z tytułu bezrobocia,

5)

Fundusz Emerytalny Ukrainy - w zakresie przyznawania i wypłaty emerytur i rent oraz

zasiłków pogrzebowych,

6)

Wydział Orzecznictwa Medyczno-Społecznego Ministerstwa Ochrony Zdrowia Ukrainy - w

zakresie oceny poziomu oraz przyczyn inwalidztwa oraz stałej utraty zdolności do pracy;

(2)

w Rzeczypospolitej Polskiej

1)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Centrala w Warszawie - w zakresie stosowania ustawodawstwa

dotyczącego ubezpieczeń społecznych, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników,

2)

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Centrala w Warszawie - w zakresie stosowania

ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczenia społecznego rolników,

3)

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej - w zakresie zasiłków dla bezrobotnych.

2.

Instytucje łącznikowe wymienione w ustępie 1 uzgodnią wspólne procedury i dwujęzyczne

formularze niezbędne do stosowania Umowy i niniejszego Porozumienia Administracyjnego.

3.

Władza właściwa każdej z Umawiających się Stron może wyznaczyć inne, niż te, o których

mowa w ustępie 1, instytucje łącznikowe. W takim przypadku zobowiązana jest powiadomić

niezwłocznie władzę właściwą drugiej Umawiającej się Strony.

Instytucjami właściwymi, o których mowa w artykule 20 punkt 2 Umowy, są

(1)

na Ukrainie

1)

Fundusz Ubezpieczenia Społecznego z tytułu czasowej utraty zdolności do pracy - w

zakresie przyznawania i wypłaty świadczeń z tytułu choroby (czasowej niezdolności

do pracy), ciąży oraz porodu (macierzyństwa),

2)

Fundusz Ubezpieczenia Społecznego z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych

Ukrainy - w zakresie przyznawania i wypłaty świadczeń w ramach powszechnego państwowego

ubezpieczenia społecznego od wypadków przy pracy i chorób zawodowych,

3)

Fundusz Powszechnego Państwowego Ubezpieczenia Społecznego z tytułu bezrobocia - w

zakresie przyznawania i wypłaty świadczeń z tytułu bezrobocia,

4)

Fundusz Emerytalny Ukrainy - w zakresie przyznawania i wypłaty emerytur i rent oraz

zasiłków pogrzebowych;

(2)

w Rzeczypospolitej Polskiej

1)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych - w zakresie stosowania ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń

społecznych, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników,

2)

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego - w zakresie stosowania ustawodawstwa dotyczącego

ubezpieczenia społecznego rolników,

3)

Wojewódzkie Urzędy Pracy - w zakresie zasiłków dla bezrobotnych.

1.

Jeżeli ustawodawstwo jednej z Umawiających się Stron jest stosowane zgodnie z postanowieniami

działu II Umowy, instytucja właściwa tej Umawiającej się Strony, określona w ustępie

2, na wniosek pracodawcy lub osoby pracującej na własny rachunek, wydaje zaświadczenie

potwierdzające, że pracownik lub osoba pracująca na własny rachunek podlega temu ustawodawstwu,

ze wskazaniem okresu ważności takiego zaświadczenia. Zaświadczenie to jest dowodem,

że pracownik lub osoba pracująca na własny rachunek jest wyłączona spod ustawodawstwa

drugiej Umawiającej się Strony.

2.

Zaświadczenie, o którym mowa w ustępie 1, jest wydawane

(1)

na Ukrainie, przez Ministerstwo Polityki Społecznej Ukrainy lub wyznaczoną przez nie

instytucję właściwą;

(2)

w Rzeczypospolitej Polskiej, przez

1)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych - w zakresie stosowania ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń

społecznych, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników,

2)

Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego - w zakresie stosowania ustawodawstwa dotyczącego

ubezpieczenia społecznego rolników.

3.

Instytucja właściwa Umawiającej się Strony, która wydaje zaświadczenie, o którym mowa

w ustępie 1, dostarcza kopię tego zaświadczenia pracownikowi lub osobie pracującej

na własny rachunek, jak również pracodawcy pracownika i instytucji łącznikowej lub

instytucji właściwej drugiej Umawiającej się Strony.

4.

Wniosek o zgodę, o której mowa w artykule 7 ustęp 1 Umowy, powinien być złożony do

instytucji łącznikowej przed końcem początkowego okresu delegowania. W przypadku otrzymania

wniosku o przedłużenie okresu delegowania po dacie utraty ważności zaświadczenia instytucja

łącznikowa Umawiającej się Strony, która otrzymała wniosek, sprawdza przyczyny opóźnienia

i w razie stwierdzenia, że opóźnienie jest uzasadnione, przesyła wniosek instytucji

łącznikowej drugiej Umawiającej się Strony w celu uzyskania zgody.

5.

Do stosowania artykułu 8 Umowy wyznacza się

(1)

na Ukrainie, Ministerstwo Polityki Społecznej Ukrainy,

(2)

w Rzeczypospolitej Polskiej, Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Centrala w Warszawie.

1.

W celu stosowania artykułu 9 Umowy, wnioskodawca przedkłada instytucji właściwej Umawiającej

się Strony, gdzie ubiega się o zasiłek dla bezrobotnych, zaświadczenie, na uzgodnionym

formularzu, potwierdzające okresy ubezpieczenia przebyte na terytorium drugiej Umawiającej

się Strony.

2.

Na formularzu, o którym mowa w ustępie 1, potwierdza się również okresy pobierania

zasiłku dla bezrobotnych zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony.

1.

Instytucja właściwa Umawiającej się Strony, która otrzyma wniosek o świadczenia przysługujące

zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony przesyła, na odpowiednim formularzu,

wniosek do instytucji właściwej drugiej Umawiającej się Strony, zgodnie z artykułem

24 Umowy, wraz ze wszystkimi dostępnymi dokumentami i informacjami, które są niezbędne

instytucji właściwej drugiej Umawiającej się Strony do ustalenia uprawnień wnioskodawcy.

2.

Instytucje właściwe obu Umawiających się Stron, przy wykorzystaniu odpowiednich formularzy,

wymieniają się bezzwłocznie, dostępnymi dokumentami i informacjami, wymaganymi do

podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie wniosku o świadczenia oraz informują się wzajemnie

o okolicznościach mających wpływ na prawo, wysokość lub wypłatę świadczeń.

3.

Instytucja właściwa każdej z Umawiających się Stron przekazuje, na własny koszt, instytucji

właściwej drugiej Umawiającej się Strony, na jej wniosek, wszelkie informacje i posiadaną

dokumentację lekarską, odnoszącą się do inwalidztwa (niezdolności do pracy) wnioskodawcy

lub świadczeniobiorcy.

4.

Instytucja właściwa Umawiającej się Strony, do której złożono wniosek o świadczenia

weryfikuje informacje dotyczące wnioskodawcy i członków jego rodziny. Rodzaje informacji,

które są weryfikowane, uzgadniają instytucje łącznikowe obu Umawiających się Stron.

Instytucje łącznikowe Umawiających się Stron wymieniają się rocznymi danymi statystycznymi,

na dzień 31 grudnia, o liczbie zaświadczeń wydanych zgodnie z artykułem 4 oraz o płatnościach

udzielonych świadczeniobiorcom zgodnie z Umową. Te statystyki obejmują liczbę świadczeniobiorców

i łączną kwotę świadczeń, z wyszczególnieniem rodzaju świadczenia wypłacanego zgodnie

z Umową. Statystyki te są dostarczane na formularzach uzgodnionych przez instytucje

łącznikowe.

Niniejsze Porozumienie Administracyjne wchodzi w życie z dniem podpisania, ale nie

wcześniej niż z dniem wejścia w życie Umowy i pozostaje w mocy przez okres obowiązywania

Umowy.

Sporządzono w Kijowie dnia 18 maja 2012 roku w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim i ukraińskim, przy czym każdy

tekst jest jednakowo autentyczny.