Legislator Case Law & Legislation
DU_2013_1353 PL

Protokół między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Islandii o zmianie Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Islandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Reykjaviku dnia 19 czerwca 1998 r., podpisany w Reykjaviku dnia 16 maja 2012 r.

6 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (6)

Statutory Text (6 Articles)

Dz.U. 2013 poz. 1353 inForce

1.

W przypadku Polski podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada

majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w

Islandii, Polska zwolni taki dochód lub majątek z opodatkowania, z zastrzeżeniem postanowień

punktu b) niniejszego ustępu;

b)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który

zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11, 12 lub 13 niniejszej Umowy, może być opodatkowany

w Islandii, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej

podatkowi zapłaconemu w Islandii. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć

tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód

lub zyski majątkowe uzyskane w Islandii.

2.

W przypadku Islandii, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Islandii osiąga dochód, który

zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Polsce, Islandia

zezwoli na odliczenie od podatku należnego od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi

zapłaconemu w Polsce od tego dochodu;

b)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Islandii posiada majątek,

który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Polsce, Islandia

zezwoli na odliczenie od podatku należnego od majątku takiej osoby, kwoty równej podatkowi

zapłaconemu w Polsce od tego majątku.

Jednakże takie odliczenie nie może w żadnym razie przekroczyć tej części podatku od

dochodu lub majątku, jaka została obliczona przed dokonaniem odliczenia, i która przypada,

w zależności od przypadku, na dochód lub majątek, który może być opodatkowany w Polsce.

3.

Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Umowy, osiągany dochód lub posiadany

majątek przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie

jest zwolniony od podatku w tym Państwie, to niemniej jednak takie Państwo może przy

obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby, wziąć pod

uwagę zwolniony od podatku dochód lub majątek.

Dz.U. 2013 poz. 1353 inForce

1.

Właściwe władze Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które mogą

mieć istotne znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Umowy albo dla wykonywania

lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa dotyczącego podatków bez względu na ich rodzaj

i nazwę, nakładanych przez Umawiające się Państwa lub ich jednostki terytorialne albo

organy lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z niniejszą

Umową. Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułów 1 i 2.

2.

Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo zgodnie z ustępem 1 będą

stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem

wewnętrznym tego Państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w

tym sądom i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją

lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków objętych ustępem 1,

lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje

wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym

lub w postanowieniach sądowych. Niezależnie od powyższego, informacje uzyskane przez

Umawiające się Państwo mogą być wykorzystywane dla innych celów, jeżeli zgodnie z

prawem obydwu Państw, informacje te mogą być wykorzystane w tych innych celach i właściwy

organ Państwa udzielającego informacji wyraził na to zgodę.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako nakładające

na Umawiające się Państwo zobowiązanie do

a)

stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką

administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;

b)

udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego

ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego

Umawiającego się Państwa;

c)

udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową,

kupiecką lub zawodową albo działalność handlową lub informacji, których udzielanie

byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).

4.

Jeżeli Umawiające się Państwo występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem,

drugie Umawiające się Państwo użyje środków służących zbieraniu informacji, aby ją

uzyskać, nawet jeżeli to drugie Państwo nie potrzebuje tej informacji dla własnych

celów podatkowych. Wymóg, o którym mowa w zdaniu poprzednim podlega ograniczeniom,

o których mowa w ustępie 3, lecz w żadnym przypadku takie ograniczenia nie mogą być

rozumiane jako zezwalające Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji

jedynie dlatego, że nie ma ono wewnętrznego interesu w odniesieniu do takiej informacji.

5.

Postanowienia ustępu 3 w żadnym przypadku nie będą interpretowane jako zezwalające

Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji na żądanie wyłącznie z

takiego powodu, że informacja jest w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej,

przedstawiciela, agenta lub powiernika albo dotyczy relacji właścicielskich w danym

podmiocie.

Dz.U. 2013 poz. 1353 inForce

Artykuł 23 (Unikanie podwójnego opodatkowania) Umowy otrzymuje następujące brzmienie

„

Artykuł 23

Unikanie podwójnego opodatkowania

1.

W przypadku Polski podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada

majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w

Islandii, Polska zwolni taki dochód lub majątek z opodatkowania, z zastrzeżeniem postanowień

punktu b) niniejszego ustępu;

b)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który

zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11, 12 lub 13 niniejszej Umowy, może być opodatkowany

w Islandii, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej

podatkowi zapłaconemu w Islandii. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć

tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód

lub zyski majątkowe uzyskane w Islandii.

2.

W przypadku Islandii, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób

a)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Islandii osiąga dochód, który

zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Polsce, Islandia

zezwoli na odliczenie od podatku należnego od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi

zapłaconemu w Polsce od tego dochodu;

b)

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Islandii posiada majątek,

który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Polsce, Islandia

zezwoli na odliczenie od podatku należnego od majątku takiej osoby, kwoty równej podatkowi

zapłaconemu w Polsce od tego majątku.

Jednakże takie odliczenie nie może w żadnym razie przekroczyć tej części podatku od

dochodu lub majątku, jaka została obliczona przed dokonaniem odliczenia, i która przypada,

w zależności od przypadku, na dochód lub majątek, który może być opodatkowany w Polsce.

3.

Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Umowy, osiągany dochód lub posiadany

majątek przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie

jest zwolniony od podatku w tym Państwie, to niemniej jednak takie Państwo może przy

obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby, wziąć pod

uwagę zwolniony od podatku dochód lub majątek.

”

.

Dz.U. 2013 poz. 1353 inForce

Artykuł 26 (Wymiana informacji) Umowy otrzymuje następujące brzmienie

„

Artykuł 26

Wymiana informacji

1.

Właściwe władze Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które mogą

mieć istotne znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Umowy albo dla wykonywania

lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa dotyczącego podatków bez względu na ich rodzaj

i nazwę, nakładanych przez Umawiające się Państwa lub ich jednostki terytorialne albo

organy lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z niniejszą

Umową. Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułów 1 i 2.

2.

Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo zgodnie z ustępem 1 będą

stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem

wewnętrznym tego Państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w

tym sądom i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją

lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków objętych ustępem 1,

lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje

wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym

lub w postanowieniach sądowych. Niezależnie od powyższego, informacje uzyskane przez

Umawiające się Państwo mogą być wykorzystywane dla innych celów, jeżeli zgodnie z

prawem obydwu Państw, informacje te mogą być wykorzystane w tych innych celach i właściwy

organ Państwa udzielającego informacji wyraził na to zgodę.

3.

Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako nakładające

na Umawiające się Państwo zobowiązanie do

a)

stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką

administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;

b)

udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego

ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego

Umawiającego się Państwa;

c)

udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową,

kupiecką lub zawodową albo działalność handlową lub informacji, których udzielanie

byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).

4.

Jeżeli Umawiające się Państwo występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem,

drugie Umawiające się Państwo użyje środków służących zbieraniu informacji, aby ją

uzyskać, nawet jeżeli to drugie Państwo nie potrzebuje tej informacji dla własnych

celów podatkowych. Wymóg, o którym mowa w zdaniu poprzednim podlega ograniczeniom,

o których mowa w ustępie 3, lecz w żadnym przypadku takie ograniczenia nie mogą być

rozumiane jako zezwalające Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji

jedynie dlatego, że nie ma ono wewnętrznego interesu w odniesieniu do takiej informacji.

5.

Postanowienia ustępu 3 w żadnym przypadku nie będą interpretowane jako zezwalające

Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji na żądanie wyłącznie z

takiego powodu, że informacja jest w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej,

przedstawiciela, agenta lub powiernika albo dotyczy relacji właścicielskich w danym

podmiocie.

”

,

Dz.U. 2013 poz. 1353 inForce

1.

Umawiające się Państwa notyfikują sobie wzajemnie drogą dyplomatyczną spełnienie wymogów

konstytucyjnych, niezbędnych do wejścia w życie niniejszego Protokołu.

2.

Niniejszy Protokół wejdzie w życie po upływie 30 dni od dnia otrzymania późniejszej

z not, o których mowa w ustępie 1 i jego postanowienia będą miały zastosowanie

a)

w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do dochodu osiągniętego w dniu 1 stycznia

lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym nota została przekazana;

b)

w odniesieniu do pozostałych podatków od dochodu i majątku, dla podatków należnych

za każdy rok podatkowy rozpoczynający się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku

kalendarzowym następującym po roku, w którym nota została przekazana.

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →