Umowa międzynarodowa Traktat o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w Unii Gospodarczej i Walutowej pomiędzy Królestwem Belgii, Republiką Bułgarii, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Estońską, Irlandią, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Republiką Włoską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Węgrami, Maltą, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Rzecząpospolitą Polską, Republiką Portugalską, Rumunią, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką, Republiką Finlandii i Królestwem Szwecji, sporządzony w Brukseli dnia 2 marca 2012 r.

1.

Na mocy niniejszego Traktatu Umawiające się Strony, będące państwami członkowskimi

Unii Europejskiej, zgadzają się wzmocnić filar gospodarczy unii gospodarczej i walutowej

poprzez przyjęcie szeregu reguł mających na celu wzmocnienie dyscypliny budżetowej

poprzez pakt budżetowy, wzmocnienie koordynacji ich polityk gospodarczych oraz poprawę

zarządzania strefą euro, wspierając tym samym osiąganie celów Unii Europejskiej w

zakresie trwałego wzrostu, zatrudnienia, konkurencyjności i spójności społecznej.

2.

Niniejszy Traktat ma pełne zastosowanie do Umawiających się Stron, których walutą

jest euro. Ma on również zastosowanie do pozostałych Umawiających się Stron w zakresie

i na warunkach określonych w artykule 14.

1.

Umawiające się Strony stosują i interpretują postanowienia niniejszego Traktatu zgodnie

z Traktatami stanowiącymi podstawę Unii Europejskiej, w szczególności z artykułem

4 ustęp 3 Traktatu o Unii Europejskiej, oraz z prawem Unii Europejskiej, w tym z przepisami

dotyczącymi procedury w przypadkach, w których konieczne jest przyjęcie prawodawstwa

wtórnego.

2.

Niniejszy Traktat ma zastosowanie w zakresie, w jakim jest zgodny z Traktatami stanowiącymi

podstawę Unii Europejskiej oraz z prawem Unii Europejskiej. Nie narusza on kompetencji

Unii do podejmowania działań w ramach unii gospodarczej.

1.

Umawiające się Strony stosują zasady zawarte w niniejszym ustępie w uzupełnieniu zobowiązań

wynikających z prawa Unii Europejskiej i bez uszczerbku dla tych zobowiązań

a)

saldo sektora instytucji rządowych i samorządowych Umawiającej się Strony musi być

zrównoważone lub wykazywać nadwyżkę;

b)

wymóg określony w literze a) uważa się za spełniony, jeżeli roczne saldo strukturalne

sektora instytucji rządowych i samorządowych odpowiada celowi średniookresowemu dla

danego państwa, określonemu w zmienionym pakcie stabilności i wzrostu, przy czym dolny

pułap deficytu strukturalnego wynosi 0,5 % produktu krajowego brutto w cenach rynkowych.

Każda z Umawiających się Stron zapewnia szybkie dochodzenie do swojego celu średniookresowego.

Ramy czasowe takiego zbliżenia zostaną przedstawione przez Komisję Europejską przy

uwzględnieniu ryzyk dla stabilności gospodarczej danego państwa. Postęp w kierunku

osiągnięcia celu średniookresowego oraz jego przestrzeganie są oceniane zgodnie ze

zmienionym paktem stabilności i wzrostu na podstawie oceny ogólnej, w której punktem

odniesienia jest saldo strukturalne, w tym analizy wydatków po skorygowaniu o dyskrecjonalne

działania po stronie dochodowej;

c)

Umawiające się Strony mogą tymczasowo odejść od swojego odpowiedniego celu średniookresowego

lub ścieżki dostosowawczej do niego jedynie w wyjątkowych okolicznościach określonych

w ustępie 3 litera b);

d)

w przypadku gdy dług sektora instytucji rządowych i samorządowych w stosunku do produktu

krajowego brutto w cenach rynkowych pozostaje wyraźnie poniżej 60 % i przy niskim

ryzyku utraty długookresowej stabilności finansów publicznych, dolny pułap celu średniookresowego

określonego w literze b) może odpowiadać deficytowi strukturalnemu wynoszącemu najwyżej

1,0 % produktu krajowego brutto w cenach rynkowych;

e)

w przypadku stwierdzenia znacznych odchyleń od celu średniookresowego lub ścieżki

dostosowawczej prowadzącej do tego celu, zostaje automatycznie uruchomiony mechanizm

korygujący. Mechanizm ten obejmuje zobowiązanie danej Umawiającej się Strony do podjęcia

środków mających na celu skorygowanie odchyleń w określonym czasie.

2.

Zasady zawarte w ustępie 1, zaczynają obowiązywać w prawie krajowym Umawiających się

Stron nie później niż w ciągu roku od wejścia w życie niniejszego Traktatu na mocy

wiążących i trwałych przepisów krajowych, w miarę możliwości rangi konstytucyjnej,

lub w inny sposób gwarantujących pełne poszanowanie i przestrzeganie tych zasad w

całym toku krajowych procedur budżetowych. Umawiające się Strony wprowadzają w życie

na poziomie krajowym mechanizm korygujący, o którym mowa w ustępie 1 litera e), w

oparciu o wspólne zasady, które przedstawi Komisja Europejska, dotyczące w szczególności

charakteru, zakresu i harmonogramu działań naprawczych, jakie mają zostać podjęte,

również w przypadku wyjątkowych okoliczności, oraz roli i niezależności instytucji,

które na poziomie krajowym odpowiedzialne są za monitorowanie przestrzegania zasad

zawartych w ustępie 1. Mechanizm korygujący nie może naruszać uprawnień parlamentów

narodowych.

3.

Na użytek niniejszego artykułu mają zastosowanie definicje zawarte w artykule 2 Protokołu

(nr 12) w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu załączonego do Traktatów

Unii Europejskiej.

Ponadto na użytek niniejszego artykułu zastosowanie mają również następujące definicje

a)

„roczne saldo strukturalne sektora instytucji rządowych i samorządowych” oznacza saldo

roczne uwzględniające zmiany cykliczne, po skorygowaniu o działania jednorazowe i

tymczasowe;

b)

„wyjątkowe okoliczności” oznaczają nadzwyczajne zdarzenie, na które Umawiająca się

Strona nie ma wpływu i które wywiera znaczący wpływ na sytuację finansową sektora

instytucji rządowych i samorządowych, lub okresy znacznego pogorszenia koniunktury

gospodarczej, o których mowa w zmienionym pakcie stabilności i wzrostu, pod warunkiem

że tymczasowe odchylenia dotyczące danej Umawiającej się Strony nie zagrażają stabilności

budżetowej w średnim okresie.

Jeżeli dług sektora instytucji rządowych i samorządowych Umawiającej się Strony w

stosunku do jej produktu krajowego brutto przekracza wartość odniesienia wynoszącą

60 %, o której mowa w artykule 1 protokołu (nr 12) w sprawie procedury dotyczącej

nadmiernego deficytu załączonego do Traktatów Unii Europejskiej, ta Umawiająca się

Strona zmniejsza go w tempie wynoszącym średnio jedną dwudziestą rocznie, przyjętym

jako wartość odniesienia, zgodnie z artykułem 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia

i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu, zmienionego rozporządzeniem Rady (UE) nr 1177/2011 z dnia 8 listopada 2011 r.. Istnienie nadmiernego deficytu na skutek naruszenia kryterium długu będzie stwierdzane

zgodnie z procedurą określoną w artykule 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

1.

Umawiająca się Strona objęta procedurą nadmiernego deficytu na mocy Traktatów stanowiących

podstawę Unii Europejskiej wprowadza program partnerstwa budżetowego i gospodarczego

zawierający szczegółowy opis reform strukturalnych, które muszą zostać przyjęte i

wdrożone w celu zapewnienia skutecznej i trwałej korekty jej nadmiernego deficytu.

Treść i formę takich programów określa prawo Unii Europejskiej. Przekazywanie tych

programów Radzie Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej do zatwierdzenia oraz ich

monitorowanie będzie się odbywać zgodnie z obowiązującymi procedurami nadzoru w ramach

paktu stabilności i wzrostu.

2.

Wdrażanie programu partnerstwa budżetowego i gospodarczego oraz zgodnych z nim rocznych

planów budżetowych będzie monitorowane przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską.

W celu lepszej koordynacji planów w zakresie krajowych emisji długu Umawiające się

Strony przedstawiają Radzie Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej informacje ex ante na temat swoich planów emisji długu publicznego.

W pełni przestrzegając wymogi proceduralne określone w Traktatach stanowiących podstawę

Unii Europejskiej, Umawiające się Strony, których walutą jest euro, zobowiązują się

popierać wnioski lub zalecenia przedstawione przez Komisję Europejską, w przypadku

gdy Komisja Europejska uzna, że dane państwo członkowskie Unii Europejskiej, którego

walutą jest euro, narusza kryterium wysokości deficytu w ramach procedury nadmiernego

deficytu. Obowiązek ten nie ma zastosowania, w przypadku gdy Umawiające się Strony,

których walutą jest euro, stwierdzą, że ich kwalifikowana większość, obliczana analogicznie

do odpowiednich postanowień Traktatów stanowiących podstawę Unii Europejskiej, bez

uwzględniania stanowiska zainteresowanej Umawiającej się Strony, jest przeciwna proponowanej

lub zalecanej decyzji.

1.

Komisję Europejską wzywa się do przedłożenia we właściwym czasie Umawiającym się Stronom

sprawozdania dotyczącego przepisów przyjętych przez każdą z nich w celu spełnienia

wymogów artykułu 3 ustęp 2. Jeśli Komisja Europejska, po umożliwieniu danej Umawiającej

się Stronie przedłożenia jej uwag, uzna w swoim sprawozdaniu, że dana Umawiająca się

Strona naruszyła artykuł 3 ustęp 2, jedna z Umawiających się Stron lub kilka z nich

wniesie sprawę do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jeśli Umawiająca się

Strona uzna, niezależnie od sprawozdania Komisji, że inna Umawiająca się Strona naruszyła

artykuł 3 ustęp 2, również może wnieść sprawę do Trybunału Sprawiedliwości. W obu

przypadkach wyrok Trybunału Sprawiedliwości jest wiążący dla stron postępowania, które

podejmują konieczne środki zapewniające wykonanie wyroku w terminie określonym przez

Trybunał Sprawiedliwości.

2.

Jeśli na podstawie własnej oceny lub na podstawie oceny Komisji Europejskiej Umawiająca

się Strona uznaje, że inna Umawiająca się Strona nie podjęła koniecznych środków zapewniających

wykonanie wyroku Trybunału Sprawiedliwości, o którym mowa w ustępie 1, może ona wnieść

sprawę do Trybunału Sprawiedliwości i domagać się nałożenia kar finansowych zgodnie

z kryteriami określonymi przez Komisję Europejską na podstawie artykułu 260 Traktatu

o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Jeśli Trybunał Sprawiedliwości uzna, że dana Umawiająca

się Strona nie wykonała jego wyroku, może on nałożyć, stosownie do okoliczności, ryczałt

lub okresową karę pieniężną których wysokość nie może przekroczyć 0,1 % produktu krajowego

brutto danej Umawiającej się Strony. Kwoty należne od Umawiającej się Strony, której

walutą jest euro, wpłaca się na rzecz Europejskiego Mechanizmu Stabilności. W innych

przypadkach płatności przekazuje się na rzecz budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

3.

Niniejszy artykuł stanowi kompromis między Umawiającymi się Stronami w rozumieniu

art. 273 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

W oparciu o koordynację polityki gospodarczej określoną w Traktacie o funkcjonowaniu

Unii Europejskiej, Umawiające się Strony zobowiązują się do podjęcia wspólnych wysiłków

na rzecz polityki gospodarczej przyczyniającej się do właściwego funkcjonowania unii

gospodarczej i walutowej oraz wzrostu gospodarczego przez zwiększoną konwergencję

i konkurencyjność. W tym celu Umawiające się Strony podejmują niezbędne działania

i środki we wszystkich dziedzinach o zasadniczym znaczeniu dla właściwego funkcjonowania

strefy euro, dążąc do realizacji następujących celów: pobudzanie konkurencyjności,

wspieranie zatrudnienia, dalsza stabilizacja finansów publicznych oraz wzmacnianie

stabilności finansowej.

Zgodnie z wymogami Traktatów stanowiących podstawę Unii Europejskiej, Umawiające się

Strony są gotowe aktywnie korzystać - w stosownych przypadkach i w razie konieczności

- z przewidzianych w artykule 136 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej środków

przyjmowanych w odniesieniu do państw członkowskich, których walutą jest euro, oraz

z mechanizmu wzmocnionej współpracy, przewidzianego w artykule 20 Traktatu o Unii

Europejskiej i w artykułach 326-334 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w

sprawach kluczowych dla właściwego funkcjonowania strefy euro bez naruszania zasad

rynku wewnętrznego.

Aby umożliwić ocenę porównawczą najlepszych praktyk oraz by podejmować wysiłki na

rzecz ściślej skoordynowanej polityki gospodarczej, Umawiające się Strony zapewniają,

aby wszelkie zasadnicze reformy polityki gospodarczej, które planują realizować, były

w ich gronie omówione ex ante i w stosownych przypadkach przez nie koordynowane. W koordynację tę zaangażowane są

- zgodnie z prawem Unii Europejskiej - instytucje Unii Europejskiej.

1.

Szefowie państw lub rządów Umawiających się Stron, których walutą jest euro, oraz

przewodniczący Komisji Europejskiej spotykają się nieformalnie na posiedzeniach szczytu

państw strefy euro. Prezes Europejskiego Banku Centralnego jest zapraszany do udziału

w takich posiedzeniach.

Szefowie państw lub rządów Umawiających się Stron, których walutą jest euro, mianują

zwykłą większością głosów przewodniczącego szczytu państw strefy euro w tym samym

czasie, gdy Rada Europejska dokonuje wyboru swojego przewodniczącego; ich kadencje

są takie same.

2.

Posiedzenia szczytu państw strefy euro odbywają się w razie potrzeby i co najmniej

dwa razy w roku; ich uczestnicy omawiają kwestie związane z określonymi wspólnymi

obowiązkami Umawiających się Stron, których walutą jest euro, w odniesieniu do jednej

waluty, inne kwestie dotyczące zarządzania strefą euro i zasad mających do niej zastosowanie

oraz wytyczne strategiczne odnoszące się do prowadzenia polityk gospodarczych, w celu

zwiększenia konwergencji w strefie euro.

3.

Szefowie państw lub rządów Umawiających się Stron, których walutą nie jest euro i

które ratyfikowały niniejszy Traktat, uczestniczą w debatach podczas posiedzeń szczytu

państw strefy euro dotyczących konkurencyjności Umawiających się Stron, zmiany ogólnej

struktury strefy euro i podstawowych zasad dotyczących tej strefy, które będą obowiązywały

w przyszłości, jak również, w odpowiednich przypadkach i przynajmniej raz w roku,

w debatach na temat szczegółowych kwestii dotyczących wdrażania niniejszego Traktatu

o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej.

4.

Przewodniczący szczytu państw strefy euro w ścisłej współpracy z przewodniczącym Komisji

Europejskiej zapewnia przygotowanie posiedzeń szczytu państw strefy euro oraz ich

ciągłość. Organem odpowiedzialnym za przygotowanie posiedzeń szczytu państw strefy

euro oraz podjęcie działań następczych jest Eurogrupa, a jej przewodniczący może być

zapraszany na takie posiedzenia w tym celu.

5.

Przewodniczący Parlamentu Europejskiego może zostać zaproszony w celu zabrania głosu.

Przewodniczący szczytu państw strefy euro przedkłada sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu

po każdym z posiedzeń szczytu państw strefy euro,

6.

Przewodniczący szczytu państw strefy euro szczegółowo informuje Umawiające się Strony,

których walutą nie jest euro, oraz pozostałe państwa członkowskie Unii Europejskiej

o przygotowaniach do posiedzeń szczytu państw strefy euro i o wynikach tych posiedzeń.

Zgodnie z postanowieniami tytułu II Protokołu (nr 1) w sprawie roli parlamentów narodowych

w Unii Europejskiej załączonego do Traktatów Unii Europejskiej, Parlament Europejski

oraz parlamenty narodowe Umawiających się Stron wspólnie ustalą organizację oraz działania

informacyjne w odniesieniu do konferencji przedstawicieli odpowiednich komisji Parlamentu

Europejskiego i przedstawicieli odpowiednich komisji parlamentów narodowych mającej

na celu omówienie polityk budżetowych oraz innych kwestii będących przedmiotem niniejszego

Traktatu.

1.

Niniejszy Traktat podlega ratyfikacji przez Umawiające się Strony, zgodnie z ich odpowiednimi

wymogami konstytucyjnymi. Dokumenty ratyfikacyjne składane są w Sekretariacie Generalnym

Rady Unii Europejskiej („Depozytariusz”).

2.

Niniejszy Traktat wchodzi w życie w dniu 1 stycznia 2013 r. pod warunkiem, że dwanaście

Umawiających się Stron, których walutą jest euro, złoży dokumenty ratyfikacyjne, lub

pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia dwunastego dokumentu ratyfikacyjnego

przez Umawiającą się Stronę, której walutą jest euro, w zależności od tego, co nastąpi

wcześniej.

3.

Niniejszy Traktat ma zastosowanie od dnia wejścia w życie do Umawiających się Stron,

których walutą jest euro, które go ratyfikowały. Ma on zastosowanie do pozostałych

Umawiających się Stron, których walutą jest euro, od pierwszego dnia miesiąca następującego

po dniu złożenia przez nie swojego dokumentu ratyfikacyjnego.

4.

Na mocy odstępstwa od ustępów 3 i 5, postanowienia tytułu V mają zastosowanie do wszystkich

Umawiających się Stron, których to dotyczy, od dnia wejścia w życie niniejszego Traktatu.

5.

Niniejszy Traktat ma zastosowanie do Umawiających się Stron objętych derogacją określoną

w artykule 139 ustęp 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub derogacją określoną

w Protokole (nr 16) w sprawie niektórych postanowień dotyczących Danii załączonym

do Traktatów Unii Europejskiej, które ratyfikowały niniejszy Traktat, od dnia, w którym

stanie się skuteczna decyzja uchylająca tę derogację, chyba że zainteresowana Umawiająca

się Strona oświadczy, że pragnie być wcześniej związana wszystkimi lub niektórymi

postanowieniami tytułów III i IV niniejszego Traktatu.

Do niniejszego Traktatu mogą przystąpić państwa członkowskie Unii Europejskiej inne

niż Umawiające się Strony. Przystąpienie staje się skuteczne z dniem złożenia Depozytariuszowi

dokumentu przystąpienia; Depozytariusz powiadamia o tym pozostałe Umawiające się Strony.

Po uwierzytelnieniu przez Umawiające się Strony, tekst niniejszego Traktatu w języku

urzędowym przystępującego państwa członkowskiego, który jest też językiem urzędowym

i roboczym instytucji Unii Europejskiej, zostanie złożony w archiwach Depozytariusza

jako autentyczny tekst niniejszego Traktatu.

Przed upływem pięciu lat od wejścia w życie niniejszego Traktatu, na podstawie oceny

doświadczeń z jego wdrażania, podjęte zostaną niezbędne kroki, zgodnie z postanowieniami

Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, mające

na celu włączenie treści postanowień niniejszego Traktatu do ram prawnych Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia drugiego marca dwa tysiące dwunastego roku.

Niniejszy Traktat, który zostanie złożony w archiwach Depozytariusza, został sporządzony

w jednym oryginalnym egzemplarzu w językach: angielskim, bułgarskim, duńskim, estońskim,

fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim,

niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim,

szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są jednakowo

autentyczne; Depozytariusz przekaże poświadczoną kopię każdej z Umawiających się Stron.

PROTOKÓŁ PODPISANIA TRAKTATU O STABILNOŚCI, KOORDYNACJI I ZARZĄDZANIU W UNII GOSPODARCZEJ

I WALUTOWEJ

Pełnomocnicy Królestwa Belgii, Republiki Bułgarii, Królestwa Danii, Republiki Federalnej

Niemiec, Republiki Estońskiej, Irlandii, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii,

Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej,

Republiki Litewskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Węgier, Malty, Królestwa Niderlandów,

Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Rumunii, Republiki

Słowenii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji podpisali

dziś Traktat o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w unii gospodarczej i walutowej.

Przy tej okazji sygnatariusze postanowili załączyć do niniejszego protokołu poniższe

uzgodnienia.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2012 r.