Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 czerwca 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o uposażeniu żołnierzy niezawodowych

1.

Ustawa określa uposażenie i inne należności pieniężne żołnierzy niezawodowych odbywających

zasadniczą służbę wojskową, przeszkolenie wojskowe lub ćwiczenia wojskowe oraz pełniących

służbę przygotowawczą, okresową służbę wojskową lub służbę wojskową w razie ogłoszenia

mobilizacji i w czasie wojny, a także pełniących służbę kandydacką.

2.

Do żołnierzy pełniących służbę kandydacką ustawę stosuje się w zakresie określonym

w art. 130 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593, z późn. zm..

1.

Uposażenie żołnierzy składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków.

2

Inne należności pieniężne obejmują

1)

nagrody i zapomogi;

2)

należności za podróże służbowe;

3)

należności w związku ze zwolnieniem z czynnej służby wojskowej;

4)

zasiłki pogrzebowe, odprawy pośmiertne, zwrot kosztów pogrzebu.

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

5.

(uchylony).

Przepisy art. 1 pkt 3, 4, 6, 7 i pkt 11-13 oraz art. 2 mają zastosowanie do studentów

i studentek, którzy rozpoczęli studia w roku akademickim 2002/2003 lub w latach następnych.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 84 ust. 3 ustawy, o której

mowa w art. 1, oraz art. 4 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 2, zachowują moc do

czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 84

ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, oraz art. 4 ust. 3 ustawy, o której mowa w

art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Z tytułu pełnienia służby wojskowej żołnierz otrzymuje tylko jedno uposażenie określone

w ustawie.

2.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

5, 8 i 10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1

Żołnierzom mogą być przyznawane

1)

nagrody - w szczególności w związku z przejawianiem inicjatywy w służbie albo wykonywaniem

zadań służbowych wymagających szczególnie dużego nakładu pracy, w tym poza określonym

czasem służby, w skróconych terminach lub w warunkach szczególnie utrudnionych;

2)

zapomogi - w przypadku zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub

śmierci członka rodziny oraz innych przyczyn powodujących istotne pogorszenie warunków

materialnych.

1a.

(uchylony).

1b

W razie zaginięcia żołnierza w związku z wykonywaniem zadań służbowych lub śmierci

żołnierza Minister Obrony Narodowej może przyznać zapomogę małżonkowi, a w razie braku

małżonka dzieciom, z zastrzeżeniem ust. 1ba.

1ba

W przypadku braku małżonka i dzieci, zapomogę, o której mowa w ust. 1b, Minister Obrony

Narodowej może przyznać rodzicom żołnierza.

1bb

Przepis ust. 1b stosuje się odpowiednio do małżonka, dzieci lub rodziców żołnierza,

który zmarł w ciągu trzech lat po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej, w następstwie

wypadku lub choroby pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej.

1c

W szczególnie uzasadnionych przypadkach Minister Obrony Narodowej może przyznać zapomogę

byłemu żołnierzowi, który został zwolniony z czynnej służby wojskowej wskutek ustalenia

przez wojskową komisję lekarską trwałej lub czasowej niezdolności do służby wojskowej,

w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby

wojskowej.

2.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia

społecznego i ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia,

zasady tworzenia i wysokość funduszów na nagrody i zapomogi, ze wskazaniem źródeł

ich finansowania.

3

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki przyznawania

żołnierzom nagród i zapomóg oraz zapomóg w sytuacjach, o których mowa w ust. 1b-1c,

uwzględniając okoliczności uzasadniające przyznanie nagrody lub zapomogi, dokumenty

stanowiące podstawę przyznania zapomogi, sposób i terminy wypłaty zapomóg, właściwość

przełożonych oraz tryb postępowania w tych sprawach.

(uchylony).

1.

Żołnierzowi delegowanemu do wykonywania zadań służbowych poza stałym miejscem odbywania

służby przysługują należności za podróże służbowe.

2.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi,

w drodze rozporządzenia, wysokość, tryb przyznawania należności za podróże służbowe,

z uwzględnieniem sposobu obliczania czasu podróży służbowej oraz rodzaju należności

i sposobu ustalania ich wysokości oraz terminów i trybu wypłaty tych należności.

1.

Prawo do uposażenia powstaje z dniem stawienia się żołnierza do pełnienia służby w

określonym miejscu.

2.

Zmiana wysokości uposażenia następuje z dniem powstania okoliczności uzasadniających

tę zmianę.

3.

Jeżeli prawo do uposażenia powstało lub zmiana wysokości uposażenia nastąpiła w określonym

dniu miesiąca kalendarzowego, uposażenie za każdy następny dzień do końca tego miesiąca

oblicza się w wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia.

Sprawy wszczęte i niezakończone ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy prowadzi się na podstawie przepisów w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym żołnierz

1)

został zwolniony z czynnej służby wojskowej;

2)

zmarł lub zaginął;

3)

(uchylony).

2.

(uchylony).

3.

Przepis ust. 1 pkt 1 nie dotyczy żołnierzy powołanych do odbycia czynnej służby wojskowej

na okres nieprzekraczający trzech miesięcy. Żołnierze ci tracą prawo do uposażenia

z dniem zwolnienia z czynnej służby wojskowej.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 120 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1,

2)

art. 4 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 4

- zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych, nie dłużej jednak

niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych należności pieniężnych ulegają przedawnieniu

z upływem trzech lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

2.

Organ wojskowy właściwy do rozpatrywania roszczeń może nie uwzględnić upływu przedawnienia,

jeżeli opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami.

3.

Bieg przedawnienia przerywa

1)

każda czynność przed organem wojskowym właściwym do rozpatrywania roszczeń, przedsięwzięta

bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia;

2)

uznanie roszczenia.

3a.

W razie zwłoki w wypłacie uposażenia i innych należności pieniężnych żołnierzowi przysługują

odsetki ustawowe.

4

Od decyzji wydanych przez organy wojskowe w sprawach określonych w ust. 1 żołnierz

może wnieść, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia mu decyzji, odwołanie do organu

wojskowego wyższego stopnia na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, a także skargę do sądu administracyjnego.

5

Jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organami wojskowymi właściwymi w

sprawach określonych w przepisach ustawy są dowódcy jednostek wojskowych zajmujący

stanowisko służbowe dowódcy batalionu (równorzędne) lub wyższe w stosunku do wszystkich

żołnierzy odbywających służbę w podległej jednostce wojskowej.

6

Stanowiskami służbowymi równorzędnymi stanowisku dowódcy batalionu, o którym mowa

w ust. 5, są stanowiska

1)

dowódcy dywizjonu lub eskadry;

2)

dowódcy okrętu II rangi;

3)

inne stanowiska służbowe dowódców jednostek wojskowych, jeżeli stanowiska te zostały

zaszeregowane do stopnia etatowego co najmniej majora (komandora podporucznika).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 27 ust.

7 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który wchodzi w

życie z dniem 1 stycznia 2009 r.

Uposażenie i inne należności pieniężne pobrane przez żołnierza, przysługujące mu według

zasad obowiązujących w dniu wypłaty, nie podlegają zwrotowi, jeżeli dalsze przepisy

nie stanowią inaczej.

1.

Przepisy ustaw, o których mowa w art. 1-10, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje

się do

1)

żołnierzy, którzy zmarli po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej,

2)

funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego, którzy

zmarli po zwolnieniu ze służby

- po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy w następstwie wypadku, urazu lub choroby

pozostających w związku z pełnieniem odpowiednio czynnej służby wojskowej lub służby,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepisy

1)

art. 19 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 5, oraz art. 120 ust. 1 i ust. 4-4e ustawy,

o której mowa w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do żołnierzy

zawodowych zwolnionych z zawodowej służby wojskowej po dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy;

2)

art. 120 ust. 4-4b oraz ust. 4d i 4e ustawy, o której mowa w art. 9, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą stosuje się do żołnierzy zawodowych, którzy wystąpili z wnioskiem

o udzielenie pomocy w przekwalifikowaniu zawodowym po dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy;

3)

art. 111 pkt 5 i art. 111b ustawy, o której mowa w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą stosuje się również do żołnierzy zawodowych posiadających stopnie wojskowe

generałów (admirałów) pełniących służbę na stanowiskach służbowych w organizacji międzynarodowej

albo międzynarodowej strukturze wojskowej albo na stanowiskach służbowych Szefa Sztabu

Generalnego Wojska Polskiego, dowódcy rodzaju Sił Zbrojnych, Dowódcy Operacyjnego

Sił Zbrojnych lub Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1, art.

2 pkt 4-6 i art. 3, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy zmienianej

w art. 4 oraz art. 84 ust. 3 i art. 120 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 9, zachowują

moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust.

3 ustawy zmienianej w art. 4 oraz art. 84 ust. 3 i art. 120 ust. 7 ustawy zmienianej

w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem art. 7, art. 8 i art. 12, które

wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 3 lit. a

tiret drugie i trzecie, pkt 15, pkt 24-26, pkt 70-72, art. 7, art. 8 i art. 14 ust.

2, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 36 lit. b, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 21, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2009 r.

1

Żołnierzowi pełniącemu okresową służbę wojskową przysługują

1)

uposażenie zasadnicze,

2)

dodatki do uposażenia zasadniczego,

3)

ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy,

4)

zasiłek pogrzebowy,

5)

odprawa pośmiertna,

6)

pokrycie kosztów pogrzebu ze środków budżetu państwa z części, której dysponentem

jest Minister Obrony Narodowej

- w wysokości i na zasadach określonych jak dla żołnierzy zawodowych w przepisach

ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

2.

Żołnierzowi zwolnionemu z okresowej służby wojskowej przysługuje odprawa w wysokości

1)

50% miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego

na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, jeżeli służbę okresową odbywał co najmniej

sześć miesięcy;

2)

100% uposażenia określonego w pkt 1, jeżeli

a

służbę pełnił co najmniej dwanaście miesięcy albo

b)

został zwolniony ze służby ze względu na stan zdrowia przed jej odbyciem.

3.

Odprawa nie przysługuje żołnierzom zwolnionym z okresowej służby wojskowej wskutek

skazania na karę pozbawienia wolności, w tym również na karę aresztu wojskowego lub

utraty stopnia wojskowego, albo wskutek zastosowania tymczasowego aresztowania, chyba

że postępowanie karne zostało umorzone lub żołnierz został uniewinniony.

4

Żołnierzowi służby okresowej zwolnionemu z czynnej służby wojskowej niespełniającemu

warunków do nabycia prawa do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej,

od jego uposażenia wypłaconego po dniu 31 grudnia 1998 r. do dnia zwolnienia ze służby,

od którego nie odprowadzono składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, przekazuje

się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki za ten okres przewidziane w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm. na zasadach określonych w art. 6a ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych

oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2013 r. poz. 666 i 675).

(uchylony).

(uchylony).

1.

Żołnierzom odbywającym zasadniczą służbę wojskową lub przeszkolenie wojskowe przysługuje

uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego.

2

Żołnierzom, o których mowa w ust. 1, mogą być przyznane do uposażenia dodatek funkcyjny

i dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej.

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

1

Żołnierzom rezerwy oraz osobom przeniesionym do rezerwy niebędącym żołnierzami rezerwy

odbywającym ćwiczenia wojskowe przysługuje za każdy dzień trwania ćwiczeń uposażenie

zasadnicze według stopnia wojskowego.

2

Żołnierzom, o których mowa w ust. 1, wyznaczonym na stanowiska służbowe przewidziane

w etatach dla żołnierzy zawodowych jako stanowiska dowódcze, na które posiadają nadane

przydziały kryzysowe, dowódca jednostki wojskowej przyznaje dodatek funkcyjny w wysokości

do 15% uposażenia zasadniczego przysługującego żołnierzowi według stopnia wojskowego.

2a.

Żołnierzom, o których mowa w ust. 1, mogą być przyznawane dodatki do uposażenia, uzasadnione

szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej, przewidziane dla żołnierzy

odbywających zasadniczą służbę wojskową.

3.

(uchylony).

4.

Pobieranie uposażenia, o którym mowa w ust. 1, powoduje zawieszenie na ten czas prawa

do zasiłku dla bezrobotnych.

5.

(uchylony).

1.

Żołnierzom rezerwy pełniącym czynną służbę wojskową na stanowiskach służbowych, na

których nadane są przydziały kryzysowe, dowódca jednostki wojskowej przyznaje dodatek

w wysokości 3% należnego uposażenia zasadniczego po upływie okresu trzech lat posiadania

tego przydziału. Dodatek ten jest zwiększany o kolejne 3% za każdy następny taki okres.

2.

W przypadku zbiegu prawa do dodatku, o którym mowa w ust. 1, i do dodatku za długoletnią

służbę wojskową, o którym mowa w art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych, żołnierzom rezerwy uprawnionym do tych dodatków przysługuje tylko jeden wyższy dodatek.

1

Osobom, które odbyły zasadniczą służbę wojskową albo przeszkolenie wojskowe, przysługuje

odprawa w związku ze zwolnieniem z czynnej służby wojskowej w wysokości minimalnego

wynagrodzenia za pracę, ogłaszanego corocznie na podstawie art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314).

2.

(uchylony).

3.

Odprawa, o której mowa w ust. 1, przysługuje również osobom zwolnionym ze względu

na stan zdrowia z zasadniczej służby wojskowej lub z przeszkolenia wojskowego przed

odbyciem ustalonego okresu służby lub przeszkolenia wojskowego, z tym że osobom zwolnionym

przed upływem jednej czwartej ustalonego czasu odbywania służby lub przeszkolenia

wojskowego przysługuje odprawa w wysokości 25% kwoty określonej w ust. 1.

4.

Osobom zwolnionym z zasadniczej służby wojskowej lub przeszkolenia wojskowego przed

odbyciem ustalonego okresu służby wojskowej lub przeszkolenia wojskowego z przyczyn

innych niż wymienione w ust. 3 odprawę, o której mowa w ust. 1, wypłaca się w wysokości

proporcjonalnej do okresu odbytej służby, z tym że rozpoczęty miesiąc służby traktuje

się jako pełny miesiąc.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób odbywających zasadniczą służbę wojskową

w kilku okresach.

6

Odprawa nie przysługuje osobom, które bezpośrednio po odbyciu zasadniczej służby wojskowej

lub przeszkolenia wojskowego zostały powołane do zawodowej służby wojskowej lub do

służby kandydackiej albo odbyły przeszkolenie wojskowe w czasie studiów lub zostały

zwolnione z tego przeszkolenia przed odbyciem ustalonego okresu służby.

(uchylony).

1

W razie śmierci żołnierza, o którym mowa w art. 30 i art. 31, koszty pogrzebu pokrywa

się z budżetu państwa z części, której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.

2

Członkom rodziny zmarłego żołnierza przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości jednomiesięcznego

uposażenia, a jeżeli śmierć nastąpiła wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą

wojskową - w wysokości trzymiesięcznego uposażenia.

3.

Niezależnie od odprawy rodzinie zmarłego żołnierza, o którym mowa w art. 32a

4

Do obliczenia wysokości odprawy, o której mowa w ust. 2, przyjmuje się najniższą stawkę

uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego w odpowiednim stopniu wojskowym obowiązującego

w dniu śmierci żołnierza. Do obliczenia wysokości odprawy dla żołnierzy posiadających

stopień wojskowy szeregowego (marynarza) przyjmuje się uposażenie przewidziane dla

stopnia wojskowego starszego szeregowego (starszego marynarza).

5

Odprawę i ekwiwalent, o których mowa w ust. 2 i 3, wypłaca się małżonkowi, dzieciom,

rodzicom lub rodzeństwu zmarłego żołnierza.

Przepisy art. 33 ust. 1, 2, 4 i 5 stosuje się odpowiednio w razie śmierci żołnierza,

o którym mowa w art. 30 i art. 31, po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej, w następstwie

wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą wojskową.

(uchylony).

1.

Żołnierzom pełniącym służbę przygotowawczą przysługuje uposażenie zasadnicze, dodatki

do uposażenia zasadniczego i inne należności na zasadach określonych dla żołnierzy

pełniących służbę kandydacką.

2.

W sprawach dotyczących uposażenia i innych należności pieniężnych przysługujących

żołnierzom pełniącym służbę przygotowawczą stosuje się przepisy art. 2 ust. 1 i ust.

2 pkt 1, 2 i 4, art. 3, art. 4 i art. 6-10, art. 30 ust. 2, art. 33, art. 36, art.

38 ust. 2, art. 39, art. 42, art. 43, art. 45 ust. 1 pkt 2 i ust. 2.

3.

Żołnierzowi zwolnionemu ze służby przygotowawczej przysługuje odprawa w związku ze

zwolnieniem z czynnej służby wojskowej. Przepis art. 32 stosuje się odpowiednio.

4.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy określi,

w drodze rozporządzenia, stawki uposażenia zasadniczego dla żołnierzy pełniących służbę

przygotowawczą. Rozporządzenie, określając stawki uposażenia, powinno ustalić je na

poziomie nie niższym niż uposażenie żołnierzy pełniących służbę kandydacką.

(uchylony).

W okresie choroby, urlopu i zwolnienia od zajęć służbowych żołnierz zachowuje prawo

do pobieranego ostatnio uposażenia i innych należności pieniężnych, z uwzględnieniem

powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na wysokość uposażenia zasadniczego

lub na prawo do dodatków i innych należności pieniężnych.

1.

Żołnierzowi, który został zawieszony w czynnościach służbowych albo tymczasowo aresztowany,

zawiesza się od najbliższego terminu płatności wypłatę połowy uposażenia zasadniczego

oraz wypłatę dodatków o charakterze stałym.

2

W razie umorzenia postępowania karnego lub dyscyplinarnego albo uniewinnienia prawomocnym

wyrokiem sądu lub orzeczeniem dyscyplinarnym żołnierz otrzymuje zawieszoną część uposażenia

wraz z odsetkami ustawowymi od dnia, w którym uposażenie stało się wymagalne, choćby

umorzenie lub uniewinnienie nastąpiło po zwolnieniu żołnierza z czynnej służby wojskowej.

1.

Żołnierzowi odbywającemu w czasie pełnienia czynnej służby wojskowej karę pozbawienia

wolności (aresztu wojskowego) nie wypłaca się uposażenia od najbliższego terminu płatności.

2.

Żołnierzowi odbywającemu dyscyplinarną karę aresztu koszarowego lub izolacyjnego wypłaca

się, za czas odbywania tej kary, połowę uposażenia zasadniczego. Jeżeli żołnierz pobrał

już uposażenie w pełnej wysokości, potrąca się mu odpowiednią część uposażenia przy

najbliższej wypłacie.

1.

Żołnierzowi, który samowolnie opuścił swoją jednostkę lub miejsce służbowe albo poza

nimi pozostaje, zawiesza się wypłatę uposażenia. W razie uznania nieobecności za usprawiedliwioną,

wypłaca się żołnierzowi zawieszone uposażenie.

2.

Za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności żołnierz traci prawo do 1/30 części

uposażenia miesięcznego. Odpowiednią kwotę potrąca się przy najbliższej wypłacie uposażenia.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w razie stwierdzenia zawinionej przez żołnierza

niemożności pełnienia obowiązków służbowych.

1

Z uposażenia żołnierza pełniącego okresową służbę wojskową mogą być dokonywane potrącenia

w granicach i na zasadach określonych w przepisach szczególnych stosowanych do wynagrodzeń

za pracę, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 43.

2.

Przez uposażenie, o którym mowa w ust. 1, należy rozumieć uposażenie zasadnicze i

dodatki do uposażenia zasadniczego wymienione w art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2, ekwiwalent

pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, wymieniony w art. 27 ust. 1 pkt 3,

i odprawę, o której mowa w art. 27 ust. 2.

3.

Odprawa z tytułu zwolnienia z okresowej służby wojskowej, o której mowa w art. 27

ust. 2, podlega egzekucji wyłącznie na zaspokojenie zaległych świadczeń alimentacyjnych,

z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z ust. 1.

(uchylony).

1

Z uposażenia żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową, ćwiczenia wojskowe,

przeszkolenie wojskowe lub pełniących służbę przygotowawczą albo służbę wojskową w

razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny mogą być dokonywane potrącenia tylko

na zaspokojenie roszczeń z tytułu szkody wyrządzonej jednostce wojskowej i kary pieniężne

orzeczone w postępowaniu dyscyplinarnym, z tym że łączna wysokość potrąceń nie może

przekroczyć 50% miesięcznego uposażenia.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do odpraw, o których mowa w art. 32 ust. 1,

3 i 4.

1.

Przepisów art. 40-42 nie stosuje się do zaliczek pobranych przez żołnierza do rozliczenia,

które potrąca się z uposażenia i innych należności pieniężnych w pełnej wysokości,

niezależnie od potrąceń dokonywanych z innych tytułów.

2.

Z uposażenia, o którym mowa w art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1

(uchylony).

1.

Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy określi,

w drodze rozporządzenia

1)

stawki uposażenia zasadniczego żołnierzy wymienionych w art. 30, 31 i 34

2)

rodzaje i wysokość dodatków do uposażenia oraz warunki ich przyznawania i wypłacania.

2

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

terminy płatności uposażenia i innych należności pieniężnych z uwzględnieniem, że

wypłata uposażenia będzie dokonywana miesięcznie z góry;

2)

szczegółowe warunki i tryb pokrywania przez wojsko kosztów pogrzebu żołnierzy; w szczególności

z uwzględnieniem organów wojskowych właściwych w tych sprawach oraz maksymalnych wysokości

kosztów pogrzebu żołnierza organizowanego na koszt wojska.

1.

Wypłata uposażeń oraz innych należności pieniężnych następuje w formie bezpośredniej

lub na rachunek w banku wskazanym przez żołnierza, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach

należność może być przesłana na adres wskazany przez żołnierza.

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki oraz

tryb wypłacania uposażenia i innych należności pieniężnych żołnierzom.

Do należności przysługujących żołnierzom na podstawie odrębnych przepisów z tytułu

umundurowania, wyżywienia, zakwaterowania lub innych świadczeń stosuje się odpowiednio

przepisy art. 9.

1.

W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny żołnierze pełniący czynną służbę wojskową

otrzymują uposażenie i inne należności pieniężne, w wysokości i na zasadach określonych

jak dla żołnierzy zawodowych w przepisach ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

2.

Żołnierze, o których mowa w ust. 1, posiadający stopnie wojskowe szeregowego (marynarza)

otrzymują uposażenie zasadnicze w wysokości 80% najniższej stawki uposażenia zasadniczego

żołnierza zawodowego.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową

w czasie stanu wojennego.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem przepisów art. 8 pkt

1 i 2, art. 10 pkt 2 i 3, art. 84 pkt 1, art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 88, art. 90

§ 1, art. 91 i art. 92, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55, Nr 106, poz. 678, Nr 107, poz. 688, Nr 117, poz. 753, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 162, poz. 1117, z 1999 r. Nr 1, poz. 7, z 2001 r. Nr 85, poz. 925, i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 141, poz. 1184, Nr 200, poz. 1687 i Nr 240, poz. 2052 oraz z 2003 r. Nr 45, poz. 391) oraz ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy

(Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 693, Nr 153, poz. 1271, Nr 166, poz. 1363 i Nr 200, poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 166, poz. 1609), które w niniejszej ustawie zostały uchylone lub zmienione, pozostają w mocy do czasu

zastąpienia ich przepisami wydanymi na podstawie niniejszej ustawy, nie dłużej jednak

niż do dnia 30 czerwca 2005 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r., z wyjątkiem art. 4 ust. 4-6, art.

78 ust. 4, art. 170 ust. 3, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.