Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 maja 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych

Rozporządzenie określa szczegółowe warunki otrzymywania przez żołnierzy zawodowych

dodatków do uposażenia zasadniczego oraz ich wysokość.

Przepisy rozporządzenia stosuje się przy ustalaniu wysokości dodatku za długoletnią

służbę wojskową należnego żołnierzom zawodowym od dnia 1 stycznia 2005 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Przepisy rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem,

stosuje się przy przyznawaniu dodatków do uposażenia zasadniczego należnych żołnierzom

zawodowym od dnia 1 stycznia 2010 r.

2.

Przepisy ust. 1 mają zastosowanie do żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę

wojskową w dniu wejścia w życie rozporządzenia.

3.

Żołnierze zawodowi zajmujący stanowiska służbowe, o których mowa w § 10a ust. 3 i

§ 22 ust. 1b rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia

wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, do czasu zmiany oznaczeń stanowisk służbowych

cechami korpusów osobowych, grup osobowych i specjalności wojskowych określonymi w

rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 grudnia 2009 r. w sprawie korpusów

osobowych, grup osobowych i specjalności wojskowych

(Dz. U. Nr 216, poz. 1678) otrzymują dodatki do uposażenia zasadniczego z uwzględnieniem dotychczasowych przepisów

rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po

miesiącu ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu

ogłoszenia.

1.

Przepisy § 9b ust. 1 i § 10a ust. 2 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu

nadanym niniejszym rozporządzeniem stosuje się przy przyznawaniu dodatków do uposażenia

zasadniczego należnych żołnierzom zawodowym od dnia 1 stycznia 2012 r.

2.

Przepisy § 24 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym

rozporządzeniem stosuje się przy przyznawaniu dodatków do uposażenia zasadniczego

należnych żołnierzom zawodowym od dnia 1 lipca 2012 r.

Kwotą bazową w rozumieniu rozporządzenia jest kwota 1500 zł.

Przepisy rozporządzenia stosuje się przy ustalaniu wysokości dodatku za długoletnią

służbę wojskową należnego żołnierzom zawodowym od dnia 1 października 2005 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przepisy rozporządzenia stosuje się przy przyznawaniu dodatku służbowego należnego

żołnierzom zawodowym od dnia 1 maja 2006 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 października 2006 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Jednostce Wojskowej Nr 4118, który w dniu wejścia

w życie rozporządzenia otrzymywał dodatek służbowy na podstawie § 22 ust. 1 pkt 2

lub ust. 1a rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia

wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, otrzymuje ten dodatek do dnia 31 grudnia

2007 r., jeżeli nadal pełni służbę w tej jednostce.

2.

Przepisy § 22 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym

niniejszym rozporządzeniem, stosuje się przy przyznawaniu dodatku służbowego należnego

żołnierzom zawodowym pełniącym służbę w Jednostce Wojskowej Nr 4026 od dnia 1 lipca

2007 r.

1.

Przepisy rozporządzenia stosuje się przy przyznawaniu dodatku specjalnego należnego

żołnierzom zawodowym od dnia 1 października 2007 r.

2.

Przepisy § 9 ust. 4 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym

rozporządzeniem, stosuje się w zakresie przeliczenia czasu lotów wykonanych śmigłowcem

przed dniem 1 października 2007 r.

1.

Podwyższenie dodatków specjalnych i służbowych wynikające ze zmiany wysokości kwoty

bazowej nie wymaga wydawania nowych decyzji.

2.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia

dodatek za długoletnią służbę wojskową po pięciu lub dziesięciu latach służby wojskowej,

zachowuje się prawo do otrzymywania dotychczasowej stawki dodatku za długoletnią służbę

wojskową do czasu uzyskania wyższej stawki dodatku.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu

ogłoszenia.

Żołnierzowi zawodowemu, który w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zajmuje

stanowisko służbowe objęte prawem do dodatku specjalnego, wymienionego w § 10a ust.

3 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem,

do okresu służby uprawniającego do przyznania tego dodatku wlicza się okres służby

pełnionej na tym stanowisku służbowym do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Przepisy rozporządzenia stosuje się przy przyznawaniu dodatków do uposażenia zasadniczego

należnych żołnierzom zawodowym od dnia 1 lipca 2008 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu

ogłoszenia.

1.

Decyzję w sprawie przyznania dodatku o charakterze stałym wydaje się na czas określony

lub nieokreślony, nie dłuższy jednak niż na czas pełnienia przez żołnierza zawodowego

służby na stanowisku służbowym.

2.

W przypadku przyznawania, zawieszania, obniżania lub wstrzymywania dodatków o charakterze

stałym kopię decyzji dołącza się do akt osobowych żołnierza.

3

Ponowne wyznaczenie żołnierza zawodowego na zajmowane dotychczas stanowisko służbowe

albo podwyższenie dodatku za długoletnią służbę wojskową wynikające z dokonanej odrębnymi

przepisami zmiany stawek uposażenia zasadniczego nie wymaga wydawania nowej decyzji.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Do szczególnych właściwości lub warunków pełnienia służby, uprawniających żołnierza

zawodowego do otrzymywania dodatku specjalnego, zalicza się

1)

wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych;

1a

wykonywanie bezpośredniej obsługi wojskowych statków powietrznych;

2)

pełnienie służby w składzie załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej wychodzących

na morze;

3)

wykonywanie pod wodą zadań z użyciem sprzętu nurkowego;

4)

wykonywanie skoków ze spadochronem;

5)

pełnienie służby polegającej na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu

w tym zakresie;

6

wykonywanie czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych w Żandarmerii

Wojskowej;

6a

pełnienie służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub w Służbie Wywiadu Wojskowego;

7)

wykonywanie czynności polegających na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu

z przedmiotów wybuchowych albo niebezpiecznych;

8)

pełnienie służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych;

9)

wykonywanie zadań związanych z zapobieganiem skutkom klęsk żywiołowych lub ich usunięciem

oraz ratowniczych.

1

Żołnierzowi zawodowemu spełniającemu równocześnie warunki do otrzymywania dodatku

specjalnego na podstawie § 9, 10a, 11, 13, 15 lub 17-20 przyznaje się dodatek specjalny

ustalony w najwyższej stawce miesięcznej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku zbiegu uprawnień do dodatku specjalnego

według różnych stawek.

Żołnierz zawodowy otrzymujący dodatek specjalny o charakterze stałym, który w związku

ze skierowaniem do pełnienia służby poza granicami państwa nie spełnia warunków uzasadniających

otrzymywanie tego dodatku, w okresie pełnienia służby poza granicami państwa zachowuje

prawo do dodatku należnego przed skierowaniem z uwzględnieniem powstałych w tym okresie

zmian mających wpływ na wysokość tego dodatku.

1.

Żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, w

ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatek ten przysługuje

1)

w pełnej wysokości - jeżeli żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym

przez okres co najmniej 10 lat;

2)

w wysokości 1/10 ostatnio pobranej kwoty dodatku specjalnego za każdy rok, w którym

żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym - jeżeli żołnierz otrzymywał

go przez okres krótszy niż 10 lat, z tym że okres przekraczający sześć miesięcy traktuje

się jako pełny rok.

2.

Do okresów otrzymywania dodatku, o których mowa w ust. 1, nie zalicza się okresów

pobierania dodatku na podstawie art. 90 ust. 1, art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej

żołnierzy zawodowych, zwanej dalej „ustawą”, a także okresów pozostawania w dyspozycji lub rezerwie kadrowej

albo pełnienia służby poza granicami państwa, jeżeli żołnierz zawodowy nie spełniał

w trakcie trwania tych okresów warunków uzasadniających otrzymywanie tego dodatku.

3.

W przypadku

1

zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej wskutek ustalenia przez wojskową

komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, w razie gdy

utrata tej zdolności została spowodowana wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem

służby lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami służby, z tytułu których

przysługują świadczenia odszkodowawcze, określone w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących

w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową

(Dz. U. Nr 83, poz. 760, z późn. zm.,

2)

śmierci lub zaginięcia żołnierza zawodowego

- w uposażeniu żołnierza za ostatni miesiąc pełnienia zawodowej służby wojskowej uwzględnia

się pełną wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1.

4

W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 i 3, otrzymującego dodatek

specjalny na podstawie § 9 ust. 5, § 11 ust. 4, § 13 ust. 4 lub § 15 ust. 3, dla celów

ustalenia dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia służby przyjmuje się kwotę

dodatku ustaloną odpowiednio z uwzględnieniem § 9 ust. 1, § 11 ust. 1, § 13 ust. 1

lub § 15 ust. 1.

1

Żołnierz zawodowy, który utracił prawo do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym

mowa w § 9, 10a, 11, 13, 15 lub 17-20, w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby

wojskowej otrzymuje ten dodatek w wysokości obowiązującej w dniu zwolnienia ze służby.

2.

Ustalenie dodatku w wysokości obowiązującej w dniu zwolnienia żołnierza ze służby

następuje przez

1)

określenie wskaźnika relacji miesięcznej kwoty dodatku do kwoty bazowej - ustalonych

z dnia utraty przez żołnierza prawa do otrzymywania dodatku; wskaźnik ten wyraża się

w procentach z zaokrągleniem do setnych części procenta;

2)

pomnożenie kwoty bazowej ustalonej na dzień zwolnienia żołnierza ze służby przez wskaźnik

relacji, o którym mowa w pkt 1.

3

W zakresie przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1, przepisy § 5 i § 7 ust. 1,

2 i 4 stosuje się odpowiednio.

1.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska

służbowego wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, otrzymuje

miesięczny dodatek specjalny ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

1,80 - piloci, którzy wykonali powyżej 2000 godzin lotu;

2)

1,60 - piloci, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;

3)

1,30 - piloci, którzy wykonali powyżej 1100 godzin do 1500 godzin lotu;

4)

1,00 - piloci, którzy wykonali powyżej 750 godzin do 1100 godzin lotu, oraz inni członkowie

załóg, którzy wykonali powyżej 2500 godzin lotu;

5)

0,80 - piloci, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 750 godzin lotu, oraz inni członkowie

załóg, którzy wykonali powyżej 2000 godzin do 2500 godzin lotu;

6)

0,60 - piloci, którzy wykonali powyżej 300 godzin do 500 godzin lotu, oraz inni członkowie

załóg, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;

7)

0,50 - piloci, którzy wykonali do 300 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy

wykonali powyżej 1000 godzin do 1500 godzin lotu;

8)

0,40 - inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 1000 godzin lotu;

9)

0,30 - inni członkowie załóg, którzy wykonali do 500 godzin lotu.

1a

Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7, zwiększa się pilotom, którzy

wykonują loty samolotem wielozadaniowym F-16, przez okres

1)

do 3 lat - o 0,2;

2)

od 3 do 6 lat - o 0,4;

3)

od 6 do 9 lat - o 0,7;

4)

od 9 do 12 lat - o 1,0;

5)

powyżej 12 lat - o 1,5.

1b

Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio do żołnierza zawodowego wykonującego, w trakcie

szkolenia wojskowego loty na samolocie wielozadaniowym F-16, niebędącym statkiem powietrznym

używanym przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,

który w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nie niższym niż

1)

30 godzin - samolotem naddźwiękowym albo

2)

40 godzin - innym wojskowym statkiem powietrznym.

2a

Do liczby godzin lotów, o których mowa w ust. 1 i 2, wlicza się czas lotów wykonanych

w składzie załóg wojskowych statków powietrznych w okresie pełnienia czynnej służby

wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej oraz czas lotów wykonanych

przez żołnierza zawodowego w trakcie szkolenia wojskowego na innych niż wojskowe statkach

powietrznych.

3.

W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego lotów

różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 2 pkt 2.

4

Dla celów ustalania godzin lotu, o których mowa w ust. 1, czas lotu jest liczony od

chwili, gdy wojskowy statek powietrzny rozpoczyna poruszanie się za pomocą własnej

mocy w celu wykonania startu, do chwili zatrzymania się po wykonaniu lotu i wyłączeniu

silnika (silników), z tym że czas lotu wykonanego

1)

statkiem powietrznym realizującym zadania w strefie działań wojennych - przelicza

się przy zastosowaniu współczynnika 3,0;

2)

samolotem naddźwiękowym albo śmigłowcem pokładowym lotnictwa Marynarki Wojennej RP

- przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 2,0;

3)

samolotem odrzutowym poddźwiękowym - przelicza się przy zastosowaniu współczynnika

1,5;

4)

innym niż wymienionym w pkt 1 i 2 śmigłowcem - przelicza się przy zastosowaniu współczynnika

1,2.

5.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który

w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin lotu określonej w ust. 2,

począwszy od dnia 1 stycznia roku następnego dodatek specjalny przyznaje się w wysokości

1)

1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę lotu

wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz wykonywał

loty wyłącznie samolotem naddźwiękowym;

2)

1/40 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę lotu

wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - w innym niż określony w pkt

1 przypadku.

6.

Dodatek specjalny ustalony w sposób określony w ust. 5 wypłaca się żołnierzowi zawodowemu

do czasu wykonania liczby godzin lotu określonej w ust. 2.

1.

Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w § 9 ust. 1, posiadającemu co najmniej dziesięcioletni

staż zawodowej służby wojskowej pełnionej bezpośrednio w składzie personelu latającego,

który wykonał bezawaryjnie zadania określone w indywidualnym rocznym planie szkolenia

lotniczego, w wymiarze lotów nie niższym niż

1)

30 godzin - samolotem naddźwiękowym albo

2)

40 godzin - innym wojskowym statkiem powietrznym

- po zakończeniu roku kalendarzowego przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny w

wysokości 300% kwoty pobieranego dodatku specjalnego o charakterze stałym.

2.

Wysokość jednorazowego dodatku, o którym mowa w ust. 1, ulega zwiększeniu o 20% kwoty

pobieranego przez żołnierza zawodowego dodatku specjalnego o charakterze stałym, za

każdy pełny rok zawodowej służby wojskowej pełnionej bezpośrednio w składzie personelu

latającego ponad dziesięć lat, nie więcej jednak niż do wysokości 600%.

3.

W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego lotów

różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 1 pkt 2.

Przepis § 9 ust. 2a stosuje się odpowiednio.

4.

Dla celów ustalania jednorazowego dodatku, o którym mowa w ust. 1, przyjmuje się staż

zawodowej służby wojskowej pełnionej bezpośrednio w składzie personelu latającego

oraz kwotę dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 9 ust. 1, ustalone na ostatni

dzień roku kalendarzowego, za który żołnierzowi zawodowemu jest przyznawany ten dodatek.

5

Jednorazowy dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się również żołnierzowi

zawodowemu, który w trakcie roku kalendarzowego został zwolniony ze stanowiska służbowego,

o którym mowa w § 9 ust. 1, i przeniesiony do rezerwy kadrowej w związku ze skierowaniem

na studia lub naukę do szkoły wojskowej albo niewojskowej oraz na staż, kurs lub specjalizację.

Dodatek ustala się na podstawie stażu zawodowej służby wojskowej pełnionej bezpośrednio

w składzie personelu latającego oraz kwoty dodatku o charakterze stałym, o którym

mowa w § 9 ust. 1, ustalonych na ostatni dzień zajmowania stanowiska służbowego przed

przeniesieniem do rezerwy kadrowej. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.

1.

Żołnierzowi zawodowemu, który w trakcie miesiąca kalendarzowego wykonywał loty oznaczone

statusem HEAD, po zakończeniu miesiąca kalendarzowego przyznaje się jednorazowy dodatek

specjalny ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.

Funkcje pełnione na pokładzie statku powietrznego

Mnożnik kwoty bazowej, w zależności od liczby godzin wykonanych lotów

powyżej 750 do 1000

powyżej 1000 do 1500

powyżej 1500 do 2000

powyżej 2000 do 3000

powyżej 3000

dowódca załogi

do 0,8

do 0,9

do 1,1

do 1,2

do 1,5

drugi pilot

do 0,6

do 0,7

do 0,9

do 1,0

do 1,2

nawigator pokładowy

do 0,4

do 0,5

do 0,7

do 0,8

do 1,0

technik (inżynier) pokładowy

do 0,2

do 0,3

do 0,4

do 0,5

do 0,7

2.

Przy określaniu wysokości dodatku, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się w szczególności

liczbę lotów wykonanych w trakcie miesiąca kalendarzowego, poziom wyszkolenia specjalistycznego

żołnierza oraz posiadane przez niego uprawnienia lotnicze, stopień trudności i złożoności

wykonywanych zadań służbowych, a także uciążliwości i zagrożenia, które wystąpiły

w trakcie wykonywania lotów.

Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 9,

który wykonuje loty w składzie załogi wojskowego statku powietrznego, przyznaje się

za każdą godzinę lotu dodatek specjalny w wysokości 1/30 najniższej miesięcznej kwoty

dodatku specjalnego należnego pilotowi lub innemu członkowi załogi, w wysokości określonej

odpowiednio w § 9 ust. 1 pkt 7 lub 9.

1.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska

służbowego wykonuje bezpośrednią obsługę wojskowych statków powietrznych, otrzymuje

miesięczny dodatek specjalny ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

do 0,10 - który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku

do 10 lat;

2)

do 0,20 - który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku

od 10 do 20 lat;

3)

do 0,30 - który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku

powyżej 20 lat.

2

Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się o 0,10 żołnierzom zawodowym

wykonującym bezpośrednią obsługę samolotów wielozadaniowych F-16 lub śmigłowców pokładowych

lotnictwa Marynarki Wojennej RP albo statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania

zadań transportu powietrznego o statusie HEAD.

3

Stanowiskami służbowymi objętymi prawem do dodatku, o którym mowa w ust. 1, są stanowiska

służbowe w pododdziałach technicznych jednostek wojskowych, w których dokonuje się

obsługi wojskowych statków powietrznych, oznaczone w etatach jednostek wojskowych

cechą korpusu osobowego sił powietrznych - 22, cechą grupy osobowej inżynieryjno-lotniczej

- J oraz symbolem specjalności wojskowej

1)

eksploatacja lotniczych urządzeń radioelektronicznych - 04 lub 24;

2)

eksploatacja osprzętu lotniczego - 05 lub 27;

3)

eksploatacja samolotów - 06 lub 28;

4)

eksploatacja śmigłowców - 07 lub 33;

5)

eksploatacja uzbrojenia lotniczego - 10 lub 38;

6)

eksploatacja lotniczych urządzeń fotograficznych - 22;

7)

eksploatacja lotniczych urządzeń noktowizyjnych - 23;

8)

obsługa osprzętu lotniczego - 65;

9)

obsługa lotniczych urządzeń fotograficznych - 61;

10)

obsługa lotniczych urządzeń radioelektronicznych - 62;

11)

obsługa techniczna samolotów poddźwiękowych - 67;

12)

obsługa techniczna samolotów naddźwiękowych - 68;

13)

obsługa techniczna samolotów transportowych - 69;

14)

obsługa techniczna śmigłowców - 74;

15)

obsługa uzbrojenia lotniczego - 78.

4.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

1, uwzględnia się w szczególności poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza oraz

posiadane przez niego uprawnienia w zakresie obsługi statków powietrznych, stopień

trudności i złożoności wykonywanych zadań, liczbę podległych lub nadzorowanych żołnierzy,

a także uciążliwości i zagrożenia związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego

stanowiska służbowego.

5

Do okresu służby uprawniającego do przyznania dodatku specjalnego, o którym mowa w

ust. 1, wlicza się okres pobierania przez żołnierza zawodowego dodatku za bezpośrednią

obsługę statków powietrznych, na podstawie obowiązujących przed dniem 1 lipca 2004 r.

przepisów w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy.

6

Dla celów ustalenia wysokości dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej

służby wojskowej, uwzględnia się okresy pobierania dodatku oraz pełnienia służby przyjmowane

przy ustalaniu wysokości dodatku, o którym mowa w ust. 1.

1.

Żołnierz zawodowy zajmujący etatowe stanowisko w składzie załogi jednostki pływającej

Marynarki Wojennej, który wychodzi na morze na tej lub innej jednostce pływającej

Marynarki Wojennej, otrzymuje miesięczny dodatek specjalny, ustalony przy zastosowaniu

mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.

Rodzaj jednostki pływającej

Mnożnik kwoty bazowej, w zależności od czasu służby w składach etatowych załóg jednostek

pływających

do 5 lat

powyżej 5 lat do 10 lat

powyżej 10 lat

okręty podwodne

0,40

0,50

0,60

okręty nawodne

0,20

0,30

0,40

pozostałe jednostki pływające

0,15

0,20

0,30

2.

Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,

który w składzie załogi jednostki pływającej Marynarki Wojennej przebywa na morzu

w łącznym wymiarze nie niższym niż 30 dni w ciągu roku kalendarzowego, w czasie nie

krótszym niż 6 godzin dziennie. Czas przebywania jednostki pływającej Marynarki Wojennej

na morzu jest liczony od chwili minięcia głowic falochronów wejściowych do portu przy

wyjściu na morze do chwili minięcia tych głowic przy wejściu do portu.

3.

Do czasu służby w składach etatowych załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej,

o którym mowa w ust. 1, oraz do czasu przebywania na morzu, o którym mowa w ust. 2,

wlicza się odpowiednio czas służby w składach etatowych załóg jednostek pływających

oraz dni przebywania na morzu w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem

do zawodowej służby wojskowej.

4.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który

w okresie roku kalendarzowego wychodził na jednostkach pływających Marynarki Wojennej

na morze w wymiarze niższym niż określony w ust. 2, począwszy od dnia 1 stycznia roku

następnego dodatek specjalny przyznaje się w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku

określonej w ust. 1, za każdy dzień w okresie poprzedniego roku kalendarzowego, w

którym żołnierz wypływał na morze na czas nie krótszy niż 6 godzin dziennie. Przepis

§ 9 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 11,

który wykonuje czynności służbowe na jednostkach pływających Marynarki Wojennej, przyznaje

się za każdy dzień zaokrętowania połączonego z wyjściem na morze na czas nie krótszy

niż 6 godzin dodatek w wysokości 1/30 najniższej miesięcznej stawki dodatku specjalnego

wypłacanej żołnierzowi na podstawie § 11 ust. 1, uzależnionej od rodzaju jednostki

pływającej, na której żołnierz wykonywał obowiązki służbowe.

1.

Żołnierz zawodowy wykonujący w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego

stanowiska służbowego zadania pod wodą z użyciem sprzętu nurkowego otrzymuje miesięczny

dodatek specjalny, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

0,60 - który wykonał pod wodą zadania w łącznym wymiarze powyżej 1500 godzin;

2)

0,50 - który wykonał pod wodą zadania w łącznym wymiarze powyżej 1000 do 1500 godzin;

3)

0,40 - który wykonał pod wodą zadania w łącznym wymiarze powyżej 500 do 1000 godzin;

4)

0,30 - który wykonał pod wodą zadania w łącznym wymiarze do 500 godzin.

1a

Mnożniki kwoty bazowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się o 0,30 żołnierzom zawodowym

wykonującym nurkowania w głębinowym sprzęcie nurkowym zasilanym mieszaniną oddechową.

2.

Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,

który w ramach wykonywania zadań służbowych w ciągu roku kalendarzowego przebywa pod

wodą w wymiarze nie niższym niż

1)

30 godzin - w głębinowym sprzęcie nurkowym zasilanym mieszaniną oddechową;

2

60 godzin - w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo zamkniętym

lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej;

3)

90 godzin - w sprzęcie nurkowym zasilanym sprężonym powietrzem.

2a

W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego zadań

pod wodą w różnym sprzęcie nurkowym przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 2

pkt 3, z tym że czas pobytu pod wodą

1)

w głębinowym sprzęcie nurkowym zasilanym mieszaniną oddechową przelicza się przy zastosowaniu

współczynnika 3,0;

2)

w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo o zamkniętym lub

półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej przelicza się przy zastosowaniu współczynnika

1,5.

2b

Do czasu wykonywania zadań pod wodą, o którym mowa w ust. 1 i 2, wlicza się czas wykonywania

zadań pod wodą z użyciem sprzętu nurkowego w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej

przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej.

3

Dla celów ustalania łącznego czasu wykonywania zadań pod wodą, o którym mowa w ust.

1, czas przebywania pod wodą jest liczony od chwili rozpoczęcia zanurzania pod wodę

do chwili zakończenia wynurzania spod wody. Przepis ust. 2a stosuje się odpowiednio.

4.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który

w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin pobytu pod wodą określonej

w ust. 2 albo w ust. 2a, począwszy od dnia 1 stycznia roku następnego dodatek specjalny

przyznaje się w wysokości

1)

1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę pobytu

pod wodą w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz wykonywał zadania

w głębinowym sprzęcie nurkowym zasilanym mieszaniną oddechową;

2

1/60 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę pobytu

pod wodą w okresie poprzedniego roku kalendarzowego w autonomicznych aparatach nurkowych

o zamkniętym obiegu tlenu albo zamkniętym lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej;

3)

1/90 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1, za każdą godzinę pobytu

pod wodą w okresie poprzedniego roku kalendarzowego w sprzęcie nurkowym zasilanym

sprężonym powietrzem.

Przepis § 9 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 13,

który wykonuje zadania pod wodą z użyciem sprzętu nurkowego albo zadania w warunkach

sztucznie podwyższonego ciśnienia atmosferycznego, przyznaje się za każdą godzinę

wykonywania tych zadań dodatek specjalny w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku

specjalnego wypłacanej żołnierzowi na podstawie § 13 ust. 1 pkt 4.

1.

Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków wynikających z opisu zajmowanego stanowiska

służbowego wykonuje skoki ze spadochronem, otrzymuje miesięczny dodatek specjalny

ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

0,45 - żołnierz, który wykonał powyżej 1000 skoków ze spadochronem;

2)

0,40 - żołnierz, który wykonał powyżej 500 do 1000 skoków ze spadochronem;

3)

0,35 - żołnierz, który wykonał powyżej 300 do 500 skoków ze spadochronem;

4)

0,30 - żołnierz, który wykonał powyżej 100 do 300 skoków ze spadochronem;

5)

0,20 - żołnierz, który wykonał do 100 skoków ze spadochronem.

2.

Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu,

który w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem

spadochronowym wykonuje w ciągu roku kalendarzowego co najmniej

1)

20 skoków ze spadochronem - jeżeli żołnierz pełni służbę w charakterze wojskowego

instruktora spadochronowego;

2)

5 skoków ze spadochronem - innemu żołnierzowi.

2a

Do liczby wykonanych skoków ze spadochronem, o których mowa w ust. 1 i 2, wlicza się

skoki ze spadochronem wykonane w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych

objętych szkoleniem spadochronowym w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed

powołaniem do zawodowej służby wojskowej.

3.

Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który

w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby skoków określonej w ust. 2, począwszy

od dnia 1 stycznia roku następnego dodatek specjalny przyznaje się w wysokości

1)

1/20 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 - za każdy skok wykonany

w okresie poprzedniego roku kalendarzowego, jeżeli żołnierz pełni służbę w charakterze

instruktora spadochronowego;

2)

1/5 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 - za każdy skok wykonany

w okresie poprzedniego roku kalendarzowego, w innym niż określony w pkt 1 przypadku.

Przepis § 9 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

Żołnierzowi zawodowemu nieuprawnionemu do dodatku specjalnego, o którym mowa w § 15,

przyznaje się za każdy skok ze spadochronem wykonany w trakcie szkolenia jednostek

lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym, dodatek specjalny

w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku, wypłacanej żołnierzom na podstawie §

15 ust. 1 pkt 5.

1.

Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Jednostce Wojskowej Nr 2305, który wykonuje zadania

polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczy w szkoleniu

w tym zakresie, otrzymuje miesięczny dodatek specjalny ustalony przy zastosowaniu

mnożników kwoty bazowej określonych w tabeli.

Rodzaj zajmowanego stanowiska służbowego, ze względu na stopień etatowy stanowiska

Mnożnik kwoty bazowej, w zależności od czasu służby pełnionej w Jednostce Wojskowej

Nr 2305

do 3 lat

powyżej 3 lat do 6 lat

powyżej 6 lat

stanowisko przewidziane dla oficera starszego

od 1,10 do 1,30

od 1,40 do 1,80

od 1,90 do 2,20

stanowisko przewidziane dla oficera młodszego

od 0,90 do 1,10

od 1,20 do 1,30

od 1,40 do 1,60

stanowisko przewidziane dla podoficera lub szeregowego zawodowego

od 0,80 do 0,90

od 1,00 do 1,10

od 1,20 do 1,40

2.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

1, uwzględnia się w szczególności sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych,

stopień trudności i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz

stopień niebezpieczeństwa utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości

i niebezpieczeństwa związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska

służbowego, a także poziom wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego żołnierza.

1

Żołnierz zawodowy zajmujący stanowisko służbowe określone grupą osobową operacyjno-rozpoznawczą

lub dochodzeniowo-śledczą, który wykonuje czynności operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze

w Żandarmerii Wojskowej, otrzymuje miesięczny dodatek specjalny ustalony przy zastosowaniu

mnożników kwoty bazowej

1)

do 0,30 - w przypadku żołnierza, który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych

prawem do dodatku do 10 lat;

2)

do 0,40 - w przypadku żołnierza, który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych

prawem do dodatku od 10 do 20 lat;

3)

do 0,50 - w przypadku żołnierza, który pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych

prawem do dodatku powyżej 20 lat.

2.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

1, uwzględnia się w szczególności stopień trudności i złożoności powierzanych zadań

oraz efekty uzyskiwane w trakcie ich realizowania, a także poziom doświadczenia i

wyszkolenia specjalistycznego żołnierza.

3.

Do czasu uprawniającego do przyznania dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1,

wlicza się czas dotychczasowego pełnienia służby w wojskowych organach ścigania i

wojskowych służbach specjalnych.

1.

Żołnierz zawodowy zajmujący stanowisko służbowe w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego

lub Służbie Wywiadu Wojskowego otrzymuje miesięczny dodatek specjalny w wysokości

od 0,04 do 2,5 kwoty bazowej.

2.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

1, uwzględnia się w szczególności sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych,

zakres tych obowiązków oraz posiadane kwalifikacje zawodowe.

3

Dla celów ustalenia wysokości dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej

służby wojskowej, okres otrzymywania dodatku

1)

dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej,

2)

specjalnego z tytułu wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych lub zabezpieczenia

operacyjnego w Wojskowych Służbach Informacyjnych oraz operacyjno-rozpoznawczych lub

dochodzeniowo-śledczych w Żandarmerii Wojskowej,

3)

specjalnego za wykonywanie czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych

w Żandarmerii Wojskowej albo czynności operacyjno-rozpoznawczych lub analityczno-informacyjnych

w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub Służbie Wywiadu Wojskowego

- traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o którym mowa w ust. 1.

1

Żołnierz zawodowy pełniący służbę w etatowych patrolach rozminowania, który wykonuje

czynności polegające na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu z przedmiotów

wybuchowych albo niebezpiecznych, otrzymuje miesięczny dodatek specjalny do wysokości

0,60 kwoty bazowej.

2.

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust.

1, uwzględnia się w szczególności stopień niebezpieczeństwa utraty zdrowia lub życia

oraz inne uciążliwości i niebezpieczeństwa w trakcie wykonywania czynności, o których

mowa w ust. 1, a także poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza.

1

Żołnierz zawodowy, który pełni służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych

co najmniej przez połowę obowiązującego czasu służby, otrzymuje miesięczny dodatek

specjalny ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

przy pierwszym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,05;

2)

przy drugim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,06;

3)

przy trzecim stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,08;

4)

przy czwartym stopniu szkodliwości lub uciążliwości - 0,12.

2.

Wykaz szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych warunków pełnienia służby stanowi załącznik

do rozporządzenia.

3.

Dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, za służbę pełnioną w warunkach określonych

w ust. 1 pkt 1, 2 i 4, ust. 2 pkt 1, 2 i 6 załącznika do rozporządzenia, przyznaje

się żołnierzowi zawodowemu, jeżeli w środowisku pełnienia służby są przekroczone najwyższe

dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych dla zdrowia określone w przepisach

w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia

w środowisku pracy, wydanych na podstawie art. 228 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm..

4.

Pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia, o których mowa w ust. 3, dokonują laboratoria

określone w przepisach w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia

w środowisku pracy, wydanych na podstawie art. 227 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

5.

Wypłatę dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, wstrzymuje się w przypadku osiągnięcia

poprawy warunków służby, popartej badaniami środowiskowymi lub po wyeliminowaniu czynnika

szkodliwego.

Żołnierzowi zawodowemu wykonującemu poza macierzystą jednostką wojskową zadania związane

z bezpośrednim udziałem w zapobieganiu skutkom klęsk żywiołowych lub ich usuwaniu

albo ratownicze przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 0,03 kwoty bazowej za

każdy dzień wykonywania tych zadań.

1.

Żołnierz zawodowy otrzymuje miesięczny dodatek służbowy, ustalony przy zastosowaniu

mnożników kwoty bazowej

1)

zajmujący stanowisko służbowe

a)

dowódcy batalionu, dywizjonu, eskadry, okrętu II rangi lub grupy okrętów albo głównego

księgowego w jednostce sektora finansów publicznych realizującej wydatki publiczne

- od 0,10 do 0,30,

b)

dowódcy kompanii, baterii, klucza, szwadronu, grupy pomocniczych jednostek pływających

lub grupy ratownictwa morskiego albo okrętu III lub IV rangi - od 0,05 do 0,10,

c)

szefa pododdziału wymienionego w lit. b lub bosmana okrętowego - od 0,03 do 0,05,

d

lekarza lub lekarza dentysty

-

w wojskowej komisji lekarskiej - od 0,70 do 1,00,

-

w dowództwie związku organizacyjnego szczebla brygady lub dywizji, wojskowym szpitalu

polowym pokrywającym wydatki z budżetu państwa albo w jednostce wojskowej do szczebla

brygady, podległej dowódcy rodzaju Sił Zbrojnych, Dowódcy Operacyjnemu Sił Zbrojnych,

Szefowi Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowódcy Garnizonu Warszawa lub Komendantowi

Głównemu Żandarmerii Wojskowej - od 0,30 do 0,50,

-

w innym niż wymienione w tiret drugie dowództwie albo w innej jednostce wojskowej

pokrywającej wydatki z budżetu państwa - od 0,10 do 0,30,

e

kontrolera ruchu lotniczego - od 0,30 do 0,50;

1a

pełniący służbę w ataszacie obrony przy przedstawicielstwie dyplomatycznym Rzeczypospolitej

Polskiej - od 0,10 do 0,50;

2

pełniący służbę w Jednostce Wojskowej Nr 2305, Jednostce Wojskowej Nr 4101, Jednostce

Wojskowej Nr 4026 albo Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie - 0,30;

3

pełniący służbę w Kompanii Reprezentacyjnej Wojska Polskiego lub w Orkiestrze Reprezentacyjnej

Wojska Polskiego - 0,15.

1a.

(uchylony).

1b

Stanowiskami służbowymi lekarzy i lekarzy dentystów, w rozumieniu ust. 1 pkt 1 lit.

d, są stanowiska służbowe, które w etatach oznaczono cechą korpusu osobowego medycznego

- 40 oraz cechą grupy osobowej lekarzy - A lub lekarzy dentystów - B, bez względu

na nazwę tych stanowisk.

1c

Dodatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu

posiadającemu prawo wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty.

1d

Stanowiskami służbowymi kontrolerów ruchu lotniczego w rozumieniu ust. 1 pkt 1 lit.

e są stanowiska służbowe, które w etatach jednostek wojskowych oznaczono cechą korpusu

osobowego sił powietrznych - 22, cechą grupy osobowej ruchu lotniczego - E oraz symbolem

specjalności wojskowej kontrolera ruchu lotniczego - 02 lub 22, albo służby informacji

powietrznej - 23, bez względu na nazwę tych stanowisk.

1e

Dodatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. e, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu

posiadającemu ważną licencję kontrolera ruchu lotniczego lub informatora służby informacji

lotniczej, na czas nie dłuższy niż czas ważności posiadanych uprawnień lotniczych.

1f

Mnożniki kwoty bazowej określone w ust. 1 pkt 1 lit. e zwiększa się żołnierzom zawodowym

z tytułu uzyskania po wydaniu licencji, o której mowa w ust. 1e, każdego następnego

uprawnienia lotniczego

1)

instruktorskiego - o 0,50;

2)

operacyjnego, uzupełniającego lub służby informacji powietrznej - o 0,10.

2

Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego, o którym mowa w ust.

1 pkt 1 i 1a, uwzględnia się w szczególności charakter zadań realizowanych przez jednostkę

organizacyjną, liczbę podległych żołnierzy i pracowników wojska, a także stopień wywiązywania

się żołnierza z powierzonych zadań.

1.

W przypadku żołnierza zawodowego spełniającego jednocześnie warunki uprawniające do

otrzymywania dodatku służbowego na podstawie § 22 ust. 1 pkt 1 lub pkt 2 przyznaje

się dodatek służbowy w najwyższej wysokości.

2.

W zakresie przyznawania dodatku służbowego, o którym mowa w § 22, przepisy § 7 i 8

stosuje się odpowiednio.

1.

Żołnierzowi zawodowemu przyznaje się dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości

300 zł.

2.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1, zwiększa się żołnierzowi zawodowemu o kwotę

1)

po trzech latach służby wojskowej - 3%,

2)

po sześciu latach służby wojskowej - 6%,

3)

po dziewięciu latach służby wojskowej - 9%,

4)

po dwunastu latach służby wojskowej - 12%,

5)

po piętnastu latach służby wojskowej - 15%,

6)

po dwudziestu latach służby wojskowej - 20%,

7)

po dwudziestu pięciu latach służby wojskowej - 25%,

8)

po trzydziestu latach służby wojskowej - 30%

- kwoty należnego uposażenia zasadniczego.

Do okresu służby wojskowej, o którym mowa w § 24, uwzględnia się okresy

1)

pełnienia zawodowej służby wojskowej;

2)

służby pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego;

2a

służby przygotowawczej;

3)

odbywania

a)

zasadniczej służby wojskowej,

b)

nadterminowej zasadniczej służby wojskowej,

c)

przeszkolenia wojskowego,

d)

ćwiczeń wojskowych,

e)

okresowej służby wojskowej;

4)

pełnienia służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

1

Żołnierz zawodowy pełniący służbę w korpusie podoficerów zawodowych lub szeregowych

zawodowych, który uzyskał w opinii służbowej ocenę bardzo dobrą oraz posiada odpowiednią

dla zajmowanego stanowiska służbowego klasę kwalifikacyjną, otrzymuje miesięczny dodatek

motywacyjny ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej

1)

0,07 - posiadający trzecią klasę kwalifikacyjną;

2)

0,10 - posiadający drugą klasę kwalifikacyjną;

3)

0,17 - posiadający pierwszą klasę kwalifikacyjną;

4)

0,27 - posiadający mistrzowską klasę kwalifikacyjną.

2.

Dodatek, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który

1)

uzyskał ocenę bardzo dobrą w ostatniej opinii służbowej, o której mowa w art. 26 ust.

1 lub ust. 3 pkt 2 ustawy;

2)

posiada nadaną po dniu 1 stycznia 2010 r. klasę kwalifikacyjną uzyskaną zgodnie z

zajmowanym stanowiskiem służbowym.

1.

Dodatek, o którym mowa w § 25a ust. 1, wstrzymuje się od pierwszego dnia miesiąca

kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym

1)

żołnierzowi zawodowemu doręczono ostateczną opinię służbową, w której wystawiono ogólną

ocenę niższą niż bardzo dobra;

2)

wydano decyzję (rozkaz) o utracie przez żołnierza zawodowego posiadanej trzeciej klasy

kwalifikacyjnej;

3)

żołnierz zawodowy w nakazanym terminie nie potwierdził posiadanej trzeciej klasy kwalifikacyjnej.

2.

Dodatek, o którym mowa w § 25a ust. 1, obniża się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego

następującego po miesiącu, w którym

1)

wydano decyzję (rozkaz) o utracie przez żołnierza zawodowego klasy kwalifikacyjnej,

2)

żołnierz zawodowy w nakazanym terminie nie potwierdził klasy kwalifikacyjnej

- jeżeli żołnierz posiadał wyższą niż trzecia klasę kwalifikacyjną.

1.

Żołnierzowi zawodowemu, który w dniu 30 czerwca 2004 r. otrzymywał dodatek za bezpośrednią

obsługę statków powietrznych lub dodatek inspektorski, na podstawie § 18 lub 20 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r.

w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy

(Dz. U. Nr 90, poz. 1005, z późn. zm. dodatek ten przysługuje w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do żołnierza, który na podstawie rozporządzenia

wymienionego w ust. 1 otrzymywał w dniu 30 czerwca 2004 r. dodatki o charakterze stałym

dla personelu latającego, za służbę na morzu, desantowy, dla żołnierzy Wojskowych

Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej albo za służbę w warunkach szkodliwych

dla zdrowia lub uciążliwych, któremu od dnia 1 lipca 2004 r. na podstawie § 9, 11,

15, 18 i 20 niniejszego rozporządzenia nie będzie przysługiwał odpowiedni dodatek

specjalny o charakterze stałym.

3.

Żołnierz zawodowy, który w dniu 30 czerwca 2004 r. spełniał warunki uprawniające do

przywrócenia dodatków na podstawie przepisów rozporządzenia wymienionego w ust. 1,

otrzymuje te dodatki w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej.

4.

W zakresie przyznawania dodatków, o których mowa w ust. 1-3, stosuje się odpowiednio

§ 8, z tym że

1)

w razie zbiegu prawa do takiego dodatku z dodatkiem specjalnym przysługującym na podstawie

rozporządzenia, żołnierz zawodowy otrzymuje tylko jeden najwyższy dodatek;

2)

określenia wskaźnika, o którym mowa w § 8 ust. 2 pkt 1, dokonuje się w relacji do

kwoty uposażenia bazowego w rozumieniu rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1.

1.

Żołnierz zawodowy, który do dnia 30 września 2006 r. otrzymywał dodatek specjalny

za wykonywanie czynności operacyjno-rozpoznawczych lub zabezpieczenia operacyjnego

w Wojskowych Służbach Informacyjnych, na podstawie § 18, otrzymuje nadal ten dodatek

- do czasu wyznaczenia na stanowisko służbowe lub zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.

2.

Żołnierzowi zawodowemu, który przed dniem 1 października 2006 r. otrzymywał dodatek,

o którym mowa w ust. 1, dodatek ten przysługuje w ostatnim miesiącu pełnienia służby

wojskowej.

3.

W zakresie przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1 i 2, w ostatnim miesiącu pełnienia

zawodowej służby wojskowej, przepisy § 7 i 8 stosuje się odpowiednio. W razie zbiegu

prawa do takiego dodatku z dodatkiem specjalnym przysługującym na podstawie rozporządzenia,

żołnierz zawodowy otrzymuje tylko jeden najwyższy dodatek.

1.

Dla celów, o których mowa w § 7 ust. 1

1)

okres pobierania przez żołnierza zawodowego przed dniem 30 czerwca 2004 r. dodatku

o charakterze stałym dla personelu latającego, za służbę na morzu, desantowego, dla

żołnierza Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej albo za służbę w

warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, przysługującego mu na podstawie

rozporządzenia wymienionego w § 26 ust. 1, traktuje się jako okres otrzymywania dodatku

specjalnego, o którym jest mowa odpowiednio w § 9, 11, 15, 18 albo 20 niniejszego

rozporządzenia;

2)

okres służby pełnionej przez żołnierza zawodowego przed dniem 30 czerwca 2004 r. w

Jednostce Wojskowej Nr 2305 albo w składzie etatowych patroli rozminowania traktuje

się jako okres otrzymywania dodatku specjalnego, o którym jest odpowiednio mowa w

§ 17 albo 19;

3)

okresy służby pełnionej przez żołnierza zawodowego w charakterze nurka lub płetwonurka

przed dniem 30 czerwca 2004 r., w których wykonywał on normy roczne przebywania pod

wodą określone w przepisach wydanych na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy

zawodowych oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 i Nr 121, poz. 1264), traktuje się jako okresy otrzymywania dodatku specjalnego, o którym jest mowa w

§ 13.

2.

Dla celów ustalenia czasu służby w składzie załóg jednostek pływających, o którym

mowa w § 11 ust. 1, przyjmuje się ustalony na dzień 30 czerwca 2004 r. czas służby

żołnierza zawodowego uprawniający do zwiększenia dodatku za służbę na morzu, uwzględniający

okresy określone w § 12 ust. 4 rozporządzenia wymienionego w § 26 ust. 1.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r., z tym że przepisy § 9 ust.

2, § 11 ust. 2, § 13 ust. 2 i § 15 ust. 2 stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.