Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 lipca 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej

1.

Ustawa określa zasady nabywania prawa oraz ustalania wysokości i wypłacania dodatkowego

wynagrodzenia rocznego dla pracowników jednostek sfery budżetowej, zwanego dalej „wynagrodzeniem

rocznym”.

2.

Przez użyte w ust. 1 określenie „pracownicy jednostek sfery budżetowej” rozumie się

pracowników

1)

państwowych jednostek sfery budżetowej, dla których środki na wynagrodzenia są kształtowane

na podstawie odrębnej ustawy;

2

zatrudnionych w urzędach organów władzy publicznej, kontroli, ochrony prawa oraz sądach

i trybunałach, wymienionych w art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2013 r. poz. 885 i 938);

3

samorządowych jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych prowadzących

gospodarkę finansową na zasadach określonych w ustawie wymienionej w pkt 2;

4)

biur poselskich, senatorskich lub poselsko-senatorskich oraz klubów, kół albo zespołów

parlamentarnych.

3

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

osób, o których mowa w

a)

art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze

stanowiska państwowe

(Dz. U. z 2011 r. Nr 79, poz. 430 i Nr 112, poz. 654),

b)

(utraciła moc);

2

żołnierzy oraz funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji

Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura

Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Celnej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby

Więziennej oraz Biura Ochrony Rządu.

1.

Do nabycia prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego dla pracowników jednostek sfery

budżetowej, przysługującego za rok 2012, stosuje się art. 2 ust. 3 pkt 6 ustawy, o

której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Wynagrodzenie roczne, o którym mowa w ust. 1, niewypłacone w ciągu pierwszych trzech

miesięcy 2013 r., pracownikom, wobec których, na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 6 lit.

aa-ae ustawy określonej w art. 1, nie wymaga się przepracowania u danego pracodawcy

co najmniej 6 miesięcy w roku kalendarzowym, wypłaca się nie później niż w terminie

trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Pracownik nabywa prawo do wynagrodzenia rocznego w pełnej wysokości po przepracowaniu

u danego pracodawcy całego roku kalendarzowego.

2.

Pracownik, który nie przepracował u danego pracodawcy całego roku kalendarzowego,

nabywa prawo do wynagrodzenia rocznego w wysokości proporcjonalnej do okresu przepracowanego,

pod warunkiem, że okres ten wynosi co najmniej 6 miesięcy.

3.

Przepracowanie co najmniej 6 miesięcy warunkujących nabycie prawa do wynagrodzenia

rocznego nie jest wymagane w przypadkach

1)

nawiązania stosunku pracy w trakcie roku kalendarzowego z nauczycielem i nauczycielem

akademickim zgodnie z organizacją pracy szkoły (szkoły wyższej);

2)

zatrudnienia pracownika do pracy sezonowej, jeżeli umowa o pracę została zawarta na

sezon trwający nie krócej niż trzy miesiące;

3

powołania pracownika do czynnej służby wojskowej albo skierowania do odbycia służby

zastępczej;

4)

rozwiązania stosunku pracy w związku z

a)

przejściem na emeryturę, rentę szkoleniową albo rentę z tytułu niezdolności do pracy

lub świadczenie rehabilitacyjne,

b)

przeniesieniem służbowym, powołaniem lub wyborem,

c)

likwidacją pracodawcy albo zmniejszeniem zatrudnienia z przyczyn dotyczących pracodawcy,

d)

likwidacją jednostki organizacyjnej pracodawcy lub jej reorganizacją;

5)

podjęcia zatrudnienia

a)

w wyniku przeniesienia służbowego,

b)

na podstawie powołania lub wyboru,

c)

w związku z likwidacją poprzedniego pracodawcy albo ze zmniejszeniem zatrudnienia

z przyczyn dotyczących tego pracodawcy,

d)

w związku z likwidacją jednostki organizacyjnej poprzedniego pracodawcy lub jej reorganizacją,

e

po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej albo po odbyciu służby zastępczej;

6)

korzystania

a)

z urlopu wychowawczego,

aa

z urlopu macierzyńskiego,

ab)

ac)

ad)

ae)

b)

z urlopu dla poratowania zdrowia,

c)

przez nauczyciela lub nauczyciela akademickiego z urlopu do celów naukowych, artystycznych

lub kształcenia zawodowego;

6a

korzystania z urlopu rodzicielskiego;

7)

wygaśnięcia stosunku pracy w związku ze śmiercią pracownika.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Pracownik nie nabywa prawa do wynagrodzenia rocznego w przypadkach

1)

nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy trwającej dłużej niż dwa dni;

2)

stawienia się do pracy lub przebywania w pracy w stanie nietrzeźwości;

3)

wymierzenia pracownikowi kary dyscyplinarnej wydalenia z pracy lub ze służby;

4)

rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

1

Wynagrodzenie roczne ustala się w wysokości 8,5% sumy wynagrodzenia za pracę otrzymanego

przez pracownika w ciągu roku kalendarzowego, za który przysługuje to wynagrodzenie,

uwzględniając wynagrodzenie i inne świadczenia ze stosunku pracy przyjmowane do obliczenia

ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, a także wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy

oraz wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przysługujące pracownikowi, który

podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy.

2.

W przypadkach, o których mowa w art. 2 ust. 3, wysokość wynagrodzenia rocznego ustala

się proporcjonalnie do okresu przepracowanego u danego pracodawcy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r., z wyjątkiem art. 4, który wchodzi

w życie z dniem 1 lipca 2004 r.

1.

Wynagrodzenie roczne jest wypłacane z wyodrębnionych na ten cel środków na wynagrodzenia.

2.

Wynagrodzenie roczne wypłaca się, z zastrzeżeniem ust. 3, nie później niż w ciągu

pierwszych trzech miesięcy roku kalendarzowego następującego po roku, za który przysługuje

to wynagrodzenie.

3.

Pracownikowi, z którym rozwiązano stosunek pracy w związku z likwidacją pracodawcy,

wynagrodzenie roczne wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy.

Ilekroć w przepisach prawa jest mowa o „nagrodzie z zakładowego funduszu nagród” dla

pracowników wymienionych w art. 1 ust. 2, oznacza to „dodatkowe wynagrodzenie roczne

dla pracowników jednostek sfery budżetowej”.

Roczną nagrodę z zakładowego funduszu nagród za 1997 r. wypłaca się zgodnie z przepisami

ustawy wymienionej w art. 9.

(pominięty).

W ustawie z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora

(Dz. U. Nr 73, poz. 350 i Nr 137, poz. 638 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679 i Nr 121, poz. 770) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 18 w ust. 4 po wyrazach „wieloletnią pracę” dodaje się wyrazy „, dodatkowego

wynagrodzenia rocznego”,

2)

w art. 23 w ust. 6 po wyrazach „wieloletnią pracę” dodaje się wyrazy „, dodatkowego

wynagrodzenia rocznego”.

(pominięty).

Traci moc ustawa z dnia 10 lipca 1985 r. o rocznych nagrodach z zakładowego funduszu nagród

w państwowych jednostkach organizacyjnych nie będących przedsiębiorstwami państwowymi

(Dz. U. Nr 32, poz. 141, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 oraz z 1991 r. Nr 104, poz. 450).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 17 czerwca 2013 r., z wyjątkiem art. 34 ust. 2-5, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5-56,

oraz art. 77 i art. 78, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2006 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., z wyjątkiem

1)

art. 13 pkt 3-5, art. 95, art. 101 ust. 3 i art. 120, które wchodzą w życie z dniem

ogłoszenia;

2)

art. 10, art. 11, art. 18 pkt 1, art. 25, art. 43, art. 49 i art. 50, które wchodzą

w życie z dniem 1 lipca 2010 r.;

3)

art. 2 pkt 3, art. 3, art. 5, art. 6, art. 8, art. 13 pkt 1, 2 i 6, art. 14, art.

18 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b i c, art. 20, art. 21, art. 23, art. 28, art. 34, art.

36, art. 39 pkt 2-6, art. 40, art. 41, art. 45 pkt 1 i 6, art. 46 pkt 1 lit. a i lit.

c-e oraz pkt 2-5, art. 57 pkt 2, art. 58, art. 59 pkt 1-3, art. 60, art. 63, art.

65 pkt 3-5, art. 66 pkt 1 lit. a i pkt 2, art. 67 pkt 1, art. 78, art. 79, art. 80

pkt 3 oraz art. 81, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.;

4)

art. 16, art. 17 pkt 6, art. 39 pkt 1 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2012 r.;

5)

(uchylony);

6)

art. 33, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.