Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 września 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej

W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 października 2003 r. w sprawie sposobów

ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej

(Dz. U. Nr 194, poz. 1902 oraz z 2007 r. Nr 69, poz. 463) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 2

a)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

jednostka organizacyjna − jednostkę organizacyjną Służby Więziennej, o której mowa

w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

(Dz. U. Nr 79, poz. 523, z późn. zm.;

”

,

b)

pkt 16 i 17 otrzymują brzmienie

„

16)

konwojent - funkcjonariusza i pracownika realizujących konwojowanie;

17)

konwojowanie - konwój w rozumieniu art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni

palnej

(Dz. U. poz. 628);

”

,

c)

uchyla się pkt 18,

d)

uchyla się pkt 36,

e)

pkt 37 otrzymuje brzmienie

„

37)

zdarzenie nadzwyczajne − zdarzenie, które spowodowało zagrożenie lub naruszenie bezpieczeństwa

jednostki organizacyjnej albo konwojowania, zagrożenie dla zdrowia lub życia osadzonego,

funkcjonariusza albo pracownika, a także naruszenie prawa przez wymienionych, ścigane

z urzędu;

”

;

2)

§ 9 otrzymuje brzmienie

„

§ 9.

W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a i b ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej, dyrektor zakładu typu półotwartego lub otwartego może na czas niezbędny wyznaczyć

w ochronie zewnętrznej posterunki uzbrojone.

”

;

3)

w § 11 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ochrona zewnętrzna jest wykonywana wzdłuż linii ogrodzenia ochronnego lub innego oznaczenia

granic terenu jednostki organizacyjnej, a także podczas konwojowania; ma na celu niedopuszczenie

do powstania zdarzenia nadzwyczajnego, w szczególności ucieczki osadzonego lub napadu

na jednostkę organizacyjną.

”

;

4)

w § 13 w ust. 2 w pkt 1 lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

ośrodków szkolenia i ośrodków doskonalenia,

”

;

5)

w § 15 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

Dyrektor Generalny lub osoba przez niego upoważniona dla Centralnego Zarządu, Centralnego

Ośrodka oraz ośrodków szkolenia i ośrodków doskonalenia;

”

;

6)

w § 21 w ust. 3

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Działania ochronne to czynności zmierzające do zapobiegania zdarzeniom nadzwyczajnym

lub likwidowania ich skutków, w szczególności

”

,

b)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

użycie lub wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego;

”

;

7)

w § 25 w ust. 3

a)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

sprawowanie nadzoru nad dokumentowaniem użycia lub wykorzystania środków przymusu

bezpośredniego i broni palnej;

”

,

b)

pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

współdziałanie z kierownikami innych służb zakładu w zapobieganiu zdarzeniom nadzwyczajnym;

”

;

8)

w § 27 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

sprawdzenie u wybranych funkcjonariuszy znajomości obowiązków wynikających z przepisów

i instrukcji dla danego stanowiska lub posterunku oraz przepisów w zakresie posługiwania

się bronią palną lub środkami przymusu bezpośredniego i użycia lub wykorzystania broni

palnej lub środków przymusu bezpośredniego.

”

;

9)

w § 28 w ust. 1

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

kontrolowanie sposobu pełnienia służby przez funkcjonariuszy na stanowiskach i posterunkach;

”

,

b)

pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

nadzorowanie użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego;

”

;

10)

w § 31 uchyla się pkt 4;

11)

w § 39

a)

w ust. 1

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

sprawdzenie tożsamości każdego osadzonego oraz odpowiednie rozmieszczenie osadzonych

w pojeździe konwojowym;

”

,

-

pkt 9-11 otrzymują brzmienie

„

9)

ostrzeżenie osadzonego o możliwości użycia środków przymusu bezpośredniego i broni

palnej;

10)

prowadzenie książki przebiegu służby konwojowej w przypadku konwojowania na innej

podstawie niż polecenie dyrektora;

11)

podejmowanie i organizowanie działań ochronnych w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa

konwojowania.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

omówienie z dowódcami pojazdów zasad działania w razie zdarzeń nadzwyczajnych;

”

;

12)

w § 40 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

pozostawanie w stałej gotowości do przeciwdziałania zagrożeniom bezpieczeństwa konwojowania;

”

;

13)

w § 41 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

udzielać osobom nieupoważnionym informacji o konwojowaniu oraz trasie przejazdu, czasie

i miejscu przeznaczenia;

”

;

14)

w § 42 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

udział w konwojowaniu organizowanym doraźnie;

”

;

15)

w § 54 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Jeżeli funkcjonariusz jest wyposażony w środki przymusu bezpośredniego w postaci chemicznych

środków obezwładniających i pocisków niepenetracyjnych, może posiadać na terenie zakładu

broń palną umożliwiającą użycie lub wykorzystanie tych środków.

”

;

16)

w § 74 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

konwojenci.

”

;

17)

w § 83

a)

uchyla się pkt 1,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wzmocnienia realizowanego konwojowania;

”

;

18)

w § 86 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

zaistnieniu zdarzenia nadzwyczajnego.

”

;

19)

w § 94 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

niezwłocznie po użyciu środka przymusu bezpośredniego, o ile jest to możliwe ze względu

na jego rodzaj;

”

;

20)

w § 95 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

Minister Sprawiedliwości, Prokurator Generalny, sekretarz stanu i podsekretarze stanu

w Ministerstwie Sprawiedliwości oraz zastępcy Prokuratora Generalnego;

”

;

21)

§ 106 otrzymuje brzmienie

„

§ 106.

1.

Kierownik jednostki organizacyjnej albo osoba przez niego upoważniona podejmuje decyzję

o uzbrojeniu i wyposażeniu konwojentów oraz wyznacza dowódcę konwoju.

2.

W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa konwojowania dowódca konwoju może zażądać niezbędnej

pomocy od kierownika najbliższej jednostki organizacyjnej.

3.

Dowódca konwoju w przypadku bezpośredniego zagrożenia życia konwojentów lub konwojowanych

osadzonych może podjąć wszelkie niezbędne, doraźne działania zapobiegające zagrożeniu.

”

;

22)

w § 107

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do konwojowania wyznacza się funkcjonariuszy w pełni sprawnych fizycznie i odpowiednio

przygotowanych zawodowo.

”

,

b)

w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

konwojowany stwarza szczególne zagrożenie bezpieczeństwa konwojowania.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wyposażenie i uzbrojenie konwojentów ustala się w zależności od warunków i trasy konwojowania,

odległości do miejsca przeznaczenia, a także liczby osadzonych oraz stopnia ich demoralizacji

lub zagrożenia bezpieczeństwa konwojowania.

”

;

23)

w § 109 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przed rozpoczęciem konwojowania kierownik działu ochrony lub upoważniony przez niego

funkcjonariusz udziela instrukcji wszystkim konwojentom.

”

.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1 lit. a i b ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego

i broni palnej, dyrektor zakładu typu półotwartego lub otwartego może na czas niezbędny wyznaczyć

w ochronie zewnętrznej posterunki uzbrojone.

1.

Kierownik jednostki organizacyjnej albo osoba przez niego upoważniona podejmuje decyzję

o uzbrojeniu i wyposażeniu konwojentów oraz wyznacza dowódcę konwoju.

2.

W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa konwojowania dowódca konwoju może zażądać niezbędnej

pomocy od kierownika najbliższej jednostki organizacyjnej.

3.

Dowódca konwoju w przypadku bezpośredniego zagrożenia życia konwojentów lub konwojowanych

osadzonych może podjąć wszelkie niezbędne, doraźne działania zapobiegające zagrożeniu.