Umowa międzynarodowa Zmiany z Manili do załącznika do Międzynarodowej Konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978, sporządzone w Manili dnia 25 czerwca 2010 r.

Zmiany z Manilisporządzone w Manili dnia 25 czerwca 2010 r.do załącznika do Międzynarodowej Konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy,

wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978

Spis treści

Treść

Załącznik - Zmiany z Manili do załącznika Międzynarodowej Konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia

marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht z 1978 r.

Dodatek - Tekst zmian w języku angielskim

Treść

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

Dnia 25 czerwca 2010 r. w Manili zostały sporządzone Zmiany z Manili do załącznika

do Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania

im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978, w następującym brzmieniu

Przekład

Zmiany z Manili

do załącznika

do Międzynarodowej Konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania

im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978

ZAŁĄCZNIK 1

REZOLUCJA 1

ZMIANY Z MANILI DO ZAŁĄCZNIKA MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI O WYMAGANIACH W ZAKRESIE WYSZKOLENIA

MARYNARZY, WYDAWANIA IM ŚWIADECTW ORAZ PEŁNIENIA WACHT Z 1978 r.

KONFERENCJA W MANILI Z 2010 r.,

POWOŁUJĄC SIĘ na artykuł XII punkt 1 lit b) Międzynarodowej Konwencji o wymaganiach

w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht z 1978 r.,

(zwanej dalej „Konwencją”), dotyczący procedur wprowadzania zmian przez Konferencję

Stron;

PO ROZWAŻENIU zaproponowanych i przedstawionych członkom Organizacji i wszystkim Stronom

Konwencji zmian z Manili do załącznika Konwencji;

1.

PRZYJMUJE, zgodnie z artykułem XII punkt 1 lit. b) podpunkt ii) Konwencji, zmiany

do Załącznika Konwencji, którego tekst znajduje się w załączniku do niniejszej rezolucji;

2.

POSTANAWIA, zgodnie z artykułem XII punkt 1 lit. a) podpunkt vii) Konwencji, że zmiany

załączone do niniejszej rezolucji uznaje się za przyjęte z dniem 1 lipca 2011 r.,

chyba że wcześniej ponad jedna trzecia Stron Konwencji, lub Stron, których połączone

floty handlowe stanowią 50% pojemności brutto światowego zasobu towarowych statków

handlowych o zarejestrowanej pojemności brutto 100 lub więcej zgłosi Sekretarzowi

Generalnemu, że sprzeciwia się zmianom;

3.

ZACHĘCA strony do zwrócenia uwagi, że zgodnie z artykułem XII punkt 1 lit. a) podpunkt

ix) Konwencji, że zmiany załącznika wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r. po uznaniu

ich za przyjęte zgodnie z punktem 2;

4.

ZWRACA SIĘ do Sekretarza Generalnego Organizacji o przekazanie wszystkim Stronom Konwencji

uwierzytelnionych egzemplarzy niniejszej rezolucji oraz tekstu zmian, znajdującego

się w załączniku;

5.

ZWRACA SIĘ RÓWNIEŻ do Sekretarza Generalnego Organizacji o przekazanie niniejszej

rezolucji oraz załącznika do niej wszystkim członkom Organizacji, którzy nie są Stronami

Konwencji.

Po zaznajomieniu się z powyższymi zmianami, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam,

że

-

zostały one uznane za słuszne zarówno w całości, jak i każde z postanowień w nich

zawartych,

-

są przyjęte, ratyfikowane i potwierdzone,

-

będą one niezmiennie zachowywane.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 18 grudnia 2012 r.

Załącznik

-

Zmiany z Manili do załącznika Międzynarodowej Konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia

marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht z 1978 r.

Załącznik Międzynarodowej Konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy,

wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht z 1978 r., otrzymuje następujące brzmienie

„

ZAŁĄCZNIK

Rozdział I

Postanowienia ogólne

Prawidło I/1

Definicje i wyjaśnienia

1

W rozumieniu niniejszej Konwencji, jeżeli wyraźnie nie przewidziano inaczej

.1

Prawidła oznaczają prawidła zawarte w Załączniku do Konwencji;

.2

Zatwierdzone lub poświadczone oznacza zatwierdzone przez Stronę zgodnie z niniejszymi prawidłami;

.3

Kapitan oznacza osobę sprawującą kierownictwo statku;

.4

Oficer oznacza członka załogi innego niż kapitan, którego tak określa prawo krajowe lub inne

przepisy, lub z braku takiego określenia umowa zbiorowa lub zwyczaj;

.5

Oficer pokładowy oznacza oficera posiadającego kwalifikacje zgodne z postanowieniami rozdziału II Konwencji;

.6

Starszy oficer oznacza oficera, kolejnego stopniem po kapitanie, na którego spadnie obowiązek kierowania

statkiem w razie niezdolności kapitana do pracy;

.7

Oficer mechanik oznacza oficera mającego odpowiednie kwalifikacje zgodne z postanowieniami prawidła

III/1, III/2 lub III/3 Konwencji;

.8

Starszy oficer mechanik oznacza najstarszego stopniem oficera mechanika odpowiedzialnego za mechaniczny napęd

statku, za eksploatację i konserwację mechanicznych i elektrycznych instalacji na

statku;

.9

Drugi oficer mechanik oznacza oficera mechanika, kolejnego stopniem po starszym oficerze mechaniku, na którego

spadnie odpowiedzialność za mechaniczny napęd statku, za eksploatację i konserwację

mechanicznych i elektrycznych instalacji na statku w razie niezdolności do pracy starszego

oficera mechanika;

.10

Asystent oficera mechanika oznacza osobę mianowaną na to stanowisko na mocy ustawodawstwa krajowego, odbywającą

szkolenie na oficera mechanika;

.11

Radiooperator oznacza osobę mającą odpowiednie świadectwo, wydane lub uznane przez Administrację

zgodnie z postanowieniami Regulaminu Radiokomunikacyjnego;

.12

Operator GMDSS oznacza osobę posiadającą kwalifikacje zgodnie z postanowieniami rozdziału IV Konwencji;

.13

Marynarz oznacza członka załogi statku innego niż kapitan lub oficer;

.14

Żegluga przybrzeżna oznacza podróże w pobliżu brzegu strony, jak to jest przez tę Stronę określone;

.15

Moc napędowa oznacza maksymalną stałą nominalną moc wyjściową w kilowatach całego głównego mechanicznego

napędu statku, wymienioną w Certyfikacie okrętowym lub innym dokumencie urzędowym;

.16

Służba radiowa obejmuje odpowiednio pełnienie wachty oraz techniczną obsługę i naprawy prowadzone

zgodnie z Regulaminem Radiokomunikacyjnym, Międzynarodową Konwencją o bezpieczeństwie

życia na morzu (SOLAS) z 1974 r. ze zmianami oraz według uznania każdej Administracji

z odpowiednimi zaleceniami Organizacji;

.17

Zbiornikowiec do przewozu produktów naftowych oznacza statek zbudowany i używany do przewozu luzem ropy naftowej i jej przetworów;

.18

Zbiornikowiec do przewozu chemikaliów oznacza statek zbudowany i używany do przewozu luzem wszystkich płynnych chemikaliów

wymienionych w rozdziale 17 Międzynarodowego Kodeksu ładunków chemicznych luzem;

.19

Zbiornikowiec do przewozu gazów skroplonych oznacza statek zbudowany lub dostosowany i używany do przewozu luzem wszelkich gazów

skroplonych lub innych produktów wymienionych w rozdziale 19 Kodeksu międzynarodowego

przewozu gazu;

.20

Statek pasażerski oznacza statek zgodnie z definicją w Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia

na morzu z 1974 r. ze zmianami;

.21

Statek pasażerski ro-ro oznacza statek pasażerski z przestrzeniami do ładunków ro-ro lub przestrzeniami na

ładunki specjalne, jak to określono w Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie

życia na morzu z 1974 r. (SOLAS) ze zmianami;

.22

Miesiąc oznacza miesiąc kalendarzowy lub 30 dni składających się z okresów krótszych niż jeden

miesiąc;

.23

Kodeks STCW oznacza Kodeks wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw i pełnienia wacht, przyjęty

przez Konferencję 1995 rezolucją 2, która może być zmieniona przez Organizację;

.24

Funkcja oznacza grupę zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych przez Kodeks STCW,

koniecznych dla eksploatacji statku, bezpieczeństwa życia na morzu lub ochrony środowiska

morskiego;

.25

Przedsiębiorstwo zarządzające oznacza właściciela statku lub jakąkolwiek inną organizację lub osobę, taką jak zarządzający,

lub osobę czarterującą na warunkach „bareboat”, która przyjęła odpowiedzialność za

eksploatację statku od armatora i która przyjmując taką odpowiedzialność zgodziła

się przejąć wszystkie obowiązki i odpowiedzialność nałożoną na przedsiębiorstwa zarządzające

przez odpowiednie przepisy;

.26

Służba na statkach morskich oznacza służbę pełnioną na pokładzie statku stosownie do wydanego lub odnowionego

dyplomu lub innego dokumentu kwalifikacyjnego;

.27

Kodeks ISPS oznacza Międzynarodowy Kodeks ochrony statków i obiektów portowych (ISPS) przyjęty

w dniu 12 grudnia 2002 r. rezolucją 2 Konferencji Stron Międzynarodowej Konwencji

o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS) z 1974 r., która może zostać zmieniona przez

Organizację;

.28

Oficer ochrony statku oznacza osobę na pokładzie statku, podlegającą kapitanowi, wyznaczoną przez przedsiębiorstwo

zarządzające jako odpowiedzialna za ochronę statku, w tym za wdrożenie i przestrzeganie

planu ochrony statku oraz kontakt z oficerem ochrony przedsiębiorstwa zarządzającego

oraz oficerami ochrony obiektów portowych;

.29

Służba ochrony obejmuje wszelkie zadania i obowiązki w zakresie ochrony na pokładzie statku, jak

określono w rozdziale XI-2 Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu

(SOLAS 1974, ze zmianami) oraz Międzynarodowym Kodeksem ochrony statków i obiektów

portowych (ISPS);

.30

Dyplom oznacza dyplom wydany i potwierdzony kapitanom, oficerom oraz świadectwo wydawane

operatorom GMDSS zgodnie z postanowieniami rozdziałów II, III, IV lub VTI niniejszego

Załącznika i uprawniający jego prawnego posiadacza do pełnienia służby i wykonywania

funkcji wskazanych na wskazanym w nim poziomie odpowiedzialności;

.31

Świadectwo przeszkolenia oznacza dokument certyfikacyjny inny niż dyplom, wydany marynarzowi, potwierdzający,

że zostały spełnione określone w Konwencji wymogi w zakresie przeszkolenia, kompetencji

lub pełnienia służby na statku morskim;

.32

Dokumentacja dowodowa oznacza dokumentację, inną niż dyplom lub świadectwo przeszkolenia, pozwalającą ustalić,

że zostały spełnione wymogi Konwencji;

.33

Oficer elektroautomatyk oznacza oficera posiadającego kwalifikacje określone w postanowieniach prawidła III/6

Konwencji;

.34

Starszy marynarz oznacza marynarza posiadającego kwalifikacje określone w postanowieniach prawidła

II/5 Konwencji;

.35

Starszy motorzysta oznacza marynarza posiadającego kwalifikacje określone w postanowieniach prawidła

III/5 Konwencji;

.36

Elektromonter oznacza marynarza posiadającego kwalifikacje określone w postanowieniach prawidła

III/7 Konwencji.

2

Niniejsze prawidła są uzupełnione przez postanowienia obowiązkowe zawarte w części

A Kodeksu STCW, a ponadto

.1

każde odwołanie się do wymagań określonych w prawidle stanowi także odwołanie do odpowiedniej

sekcji części A Kodeksu STCW;

.2

aby uzyskać jak najbardziej jednolite zastosowanie artykułów Konwencji w skali globalnej

oraz wykorzystać je w stopniu możliwie maksymalnym, należy brać pod uwagę w stosowaniu

niniejszych prawideł odpowiednie zalecenia i materiały wyjaśniające zawarte w części

B Kodeksu STCW;

.3

zmiany do części A Kodeksu STCW będą przyjmowane i wprowadzane w życie zgodnie z postanowieniami

artykułu XII Konwencji dotyczącego procedury zmian, zastosowanej do Załącznika; oraz

.4

część B Kodeksu STCW będzie zmieniana przez Komitet Bezpieczeństwa na Morzu zgodnie

z jego regulaminem.

3

Odesłanie uczynione w artykule VI Konwencji do „Administracji” i do „Administracji

wydającej” nie powinno być interpretowane jako zakaz, w sposób, który nie pozwalałby

jakiejkolwiek ze Stron na wydawanie i potwierdzanie dyplomów zgodnie z postanowieniami

tych prawideł.

Prawidło I/2

Dyplomy i potwierdzenia

1

Dyplomy powinny być wydawane wyłącznie przez Administrację po weryfikacji autentyczności

i ważności wszelkiej niezbędnej dokumentacji dowodowej.

2

Świadectwa przeszkolenia wydawane kapitanom i oficerom zgodnie z postanowieniami prawideł

V/1-1 i V/1-2 powinny być wydawane wyłącznie przez Administrację.

3

Dyplomy powinny być sporządzane w języku urzędowym lub w językach urzędowych kraju,

który je wydaje. Jeżeli nie jest on sporządzony w języku angielskim, tekst powinien

zawierać tłumaczenie na ten język.

4

W odniesieniu do radiooperatorów Strony mogą

.1

do egzaminu na wydanie świadectwa, wymaganego zgodnie z Regulaminem Radiokomunikacyjnym,

włączyć dodatkowe wiadomości lub

.2

wydać oddzielne świadectwo stwierdzające, że jego posiadacz ma dodatkowe wiadomości

wymagane przez odpowiednie prawidła.

5

Potwierdzenie wymagane przez artykuł VI Konwencji, potrzebne do poświadczenia wydania

dyplomu, powinno być wydane tylko wtedy, jeśli wszystkie wymagania Konwencji zostaną

spełnione.

6

Według uznania Strony, potwierdzenie może być włączone w format dyplomu wydanego tak,

jak przewiduje sekcja A-I/2 Kodeksu STCW. Jeśli potwierdzenie będzie tak włączone,

forma, którą należy zastosować, znajduje się w sekcji A-I/2 punkt 1. Jeżeli potwierdzenie

będzie wydane w innej formie, należy to zrobić tak jak w punkcie 2 tej sekcji.

7

Administracja, która na mocy prawidła I/10 uznaje

.1

dyplom; lub

.2

świadectwo przeszkolenia wydawane kapitanom i oficerom zgodnie z postanowieniami prawideł

V/1-1 i V/1-2, powinna potwierdzić taki dyplom lub świadectwo w celu poświadczenia

jego uznania jedynie po upewnieniu się co do autentyczności i ważności tego świadectwa.

Potwierdzenie powinno być wydane tylko wtedy, jeśli wszystkie wymagania Konwencji

zostały spełnione. Forma potwierdzenia powinna być taka, jak to przedstawiono w punkcie

3 w sekcji A-I/2 Kodeksu STCW.

8

Potwierdzenia, o których mowa w punktach 5, 6 i 7

.1

mogą być wydawane jako oddzielne dokumenty;

.2

powinny być wydawane wyłącznie przez Administrację;

.3

każde z nich powinno mieć niepowtarzalny numer, z wyjątkiem tych potwierdzeń, zaświadczających

o wydaniu dyplomu, które mogą mieć taki sam numer jak dyplom, pod warunkiem że jest

to numer niepowtarzalny; oraz

.4

wygasają wraz z wygaśnięciem, wycofaniem, zawieszeniem lub unieważnieniem potwierdzonego

dyplomu przez Stronę, która go wydała, w żadnym przypadku nie później niż pięć lat

od daty wydania.

9

Uprawnienia, do wykonywania których posiadacz dyplomu jest upoważniony, powinny być

stwierdzone w formie potwierdzenia na warunkach identycznych jak w wymaganiach Administracji

dotyczących bezpiecznej obsady załogą.

10

Administracje mogą użyć formatu innego od formatu podanego w sekcji A-I/2 Kodeksu

STCW z zachowaniem minimalnego wymogu, że żądane informacje będą pisane alfabetem

łacińskim i arabskimi cyframi, biorąc pod uwagę warianty dozwolone w sekcji w A-I/2.

11

Z zastrzeżeniem prawidła I/10 punkt 5, każdy wymagany przez Konwencję dyplom musi

być dostępny w oryginale na statku, na którym pracuje jego posiadacz.

12

Każda Strona powinna zapewnić, aby dyplomy i świadectwa były wydawane wyłącznie kandydatom,

którzy spełniają wymogi niniejszego prawidła.

13

Kandydaci do uzyskania dyplomu lub świadectwa powinni przedstawić odpowiednie dowody

.1

swojej tożsamości;

.2

wieku, który nie może być niższy niż przewidziany w prawidle regulującym wydanie wnioskowanego

dyplomu lub świadectwa;

.3

spełnienia norm sprawności zdrowotnej, wyszczególnionych w sekcji A-I/9 Kodeksu STCW;

.4

odbycia służby na statku morskim oraz wszelkich związanych z tym obowiązkowych szkoleń,

wymaganych prawidłami regulującymi wydanie wnioskowanego dyplomu lub świadectwa; oraz

.5

spełnienia standardów kompetencji, przewidzianych niniejszymi prawidłami, w zakresie

umiejętności, funkcji i poziomów określonych w potwierdzeniu dyplomu.

14

Każda ze Stron zobowiązuje się prowadzić rejestr lub rejestry wszystkich dyplomów

dla kapitanów, oficerów oraz, jeżeli jest to wymagane, dla marynarzy, wydanych, wygasłych,

lub których ważność została przedłużona, zawieszonych, unieważnionych lub zgłoszonych

jako zagubione lub zniszczone, a także wszelkich wydanych zwolnień.

15

Każda ze Stron zobowiązuje się udostępnić informacje dotyczące statusu dyplomów, potwierdzeń

i zwolnień innym Stronom lub przedsiębiorstwom zarządzającym, które zwrócą się o weryfikację

autentyczności i ważności dyplomów przedstawionych im przez marynarzy ubiegających

się o uznanie ich dyplomów na mocy prawidła I/10 lub o zatrudnienie na pokładzie statku.

16

Od dnia 1 stycznia 2017 r. informacje dotyczące statusu wymaganych informacji, które

mają zostać udostępnione zgodnie z punkt 15 niniejszego prawidła, powinny być udostępniane

w języku angielskim przy pomocy środków elektronicznych.

Prawidło I/3

Zasady regulujące żeglugę przybrzeżną

1

Każda Strona, definiując żeglugę przybrzeżną w rozumieniu niniejszej Konwencji, nie

powinna stawiać marynarzom zatrudnionym na statkach uprawnionych do podnoszenia bandery

innej Strony, uprawiających taką żeglugę bardziej surowych wymagań w zakresie wyszkolenia,

doświadczenia lub wymagań kwalifikacyjnych, aniżeli w stosunku do marynarzy zatrudnionych

na statkach uprawnionych do podnoszenia jej własnej bandery. W żadnym razie Strona

taka nie powinna stawiać marynarzom zatrudnionym na statkach uprawnionych do podnoszenia

bandery innej Strony wymagań przekraczających wymagania określone w Konwencji w odniesieniu

do statków nie uprawiających żeglugi przybrzeżnej.

2

Strona, której statki korzystają z postanowień niniejszej Konwencji dotyczących żeglugi

przybrzeżnej, które obejmują także żeglugę w pobliżu innych Stron, w granicach wód

przybrzeżnych w rozumieniu tych Stron, powinna zawrzeć porozumienia z zainteresowanymi

Stronami, określając szczegóły dotyczące obu obszarów żeglugi, jak i innych odpowiednich

warunków.

3

W stosunku do statków uprawnionych do podnoszenia bandery Strony, regularnie uprawiających

żeglugę przybrzeżną u wybrzeży innej Strony, Strona, której banderę statek jest uprawniony

podnosić, powinna określić wobec marynarzy zatrudnionych na takich statkach wymagania

w zakresie wyszkolenia, doświadczenia i wymagań kwalifikacyjnych co najmniej równoważne

z wymaganiami Strony, u której wybrzeży statek pływa, z zastrzeżeniem, że wymagania

te nie będą większe od wymagań określonych w Konwencji w odniesieniu do statków nie

uprawiających żeglugi przybrzeżnej. Marynarze zatrudniani na statku, który przedłuża

swą podróż poza granice akwenu żeglugi przybrzeżnej, określonej przez Stronę, i wychodzi

na wody nie objęte tym określeniem, powinni spełniać odpowiednie standardy kompetencji

określone w Konwencji.

4

Strona może przyznać statkowi uprawnionemu do podnoszenia jej bandery ulgi w zakresie

żeglugi przybrzeżnej, wynikające z postanowień Konwencji, jeśli uprawia on regularnie

żeglugę przybrzeżną u wybrzeży państwa nie będącego Stroną Konwencji lub uprawia żeglugę

przybrzeżną, jak to zostało określone przez Stronę w sposób przez nią przyjęty.

5

Dyplomy marynarzy wydane przez Stronę dla potrzeb żeglugi przybrzeżnej, zgodnie z

definicją tej Strony, mogą zostać uznane przez inne Strony dla potrzeb pełnienia służby

w granicach akwenu żeglugi przybrzeżnej w rozumieniu tych Stron, pod warunkiem, że

zainteresowane Strony zawrą porozumienie określające szczegóły objętych nim obszarów

handlowych oraz ich inne stosowne postanowienia.

6

Strony definiujące żeglugę przybrzeżną według wymagań tego prawidła powinny

.1

spełnić wymogi określone w zasadach regulujących żeglugę przybrzeżną wyszczególnione

w sekcji A-I/3;

.2

powiadomić Sekretarza Generalnego o szczegółach przyjętych przepisów, tak jak to określono

w prawidle I/7; a także

.3

uwzględnić limity żeglugi przybrzeżnej w potwierdzeniach wydawanych zgodnie z prawidłem

I/2, punkt 5, 6 lub 7.

7

Żadne z postanowień niniejszego prawidła nie powinno ograniczać w jakikolwiek sposób

jurysdykcji jakiegokolwiek Państwa, bez względu na to, czy jest, czy nie jest Stroną

Konwencji.

Prawidło I/4

Procedury kontrolne

1

Kontrola wykonywana przez właściwie upoważnionego funkcjonariusza kontroli, w myśl

artykułu X, powinna się ograniczać do następujących czynności

.1

sprawdzenia, zgodnie z artykułem X, punkt 1, czy wszyscy zatrudnieni na statku marynarze,

którzy powinni posiadać świadectwa zgodne z Konwencją posiadają ważne dyplomy lub

ważne zwolnienia lub przedstawią potwierdzoną dokumentację, iż podanie o potwierdzenie

zostało przedstawione Administracji zgodnie z prawidłem I/10, punkt 5;

.2

sprawdzenia, czy numery i dyplomy członków załogi zatrudnionych na statku są zgodne

ze stosowanymi wymaganiami Administracji odnośnie bezpiecznego obsadzania załogą oraz;

.3

oceny, zgodnie z sekcją A-I/4 Kodeksu STCW, zdolności załogi statku do zachowania

standardów pełnienia wacht i zapewnienia ochrony według norm wymaganych przez Konwencję,

jeżeli istnieją wyraźne powody do przypuszczenia, że te standardy nie są przestrzegane,

gdyż miało miejsce co najmniej jedno z następujących zdarzeń

.3.1

statek uczestniczył w kolizji, wszedł na mieliznę lub został wyrzucony na brzeg; lub

.3.2

nastąpiło wyrzucenie substancji ze statku będącego w drodze, na kotwicy albo przy

nabrzeżu, co stanowi naruszenie prawa zgodnie z dowolną międzynarodową konwencją lub

.3.3

manewrowano statkiem w sposób nieprawidłowy lub niebezpieczny bądź nie stosowano się

do zasad korzystania z wyznaczonych przez Organizację tras lub nieprzestrzegania bezpiecznych

praktyk i procedur nawigacyjnych, lub

.3.4

statek był obsługiwany w taki sposób, że mógł stwarzać niebezpieczeństwo dla ludzi,

mienia lub środowiska, lub doszło do naruszenia wymogów ochrony.

2

Uchybienia, które mogły spowodować niebezpieczeństwo dla ludzi, mienia lub środowiska

obejmują

.1

nieposiadanie przez członka załogi odpowiedniego ważnego dyplomu lub ważnego zwolnienia

albo nie przedstawienie potwierdzonej dokumentacji, iż podanie o potwierdzenie zostało

przedstawione Administracji zgodnie z prawidłem I/10 punkt 5;

.2

zaniedbanie przestrzegania stosownych wymagań Administracji odnośnie bezpiecznego

obsadzania załogą;

.3

zaniedbania w organizacji wacht nawigacyjnych i maszynowych uchybiające wymaganiom

ustalonym przez Administrację;

.4

brak na wachcie osoby mającej kwalifikacje wymagane do obsługi podstawowego wyposażenia

w celu utrzymania bezpiecznej żeglugi, bezpiecznej łączności radiowej lub zapobiegania

zanieczyszczeniom; oraz

.5

niemożność postawienia osób wypoczętych oraz w innych sposób przygotowanych do pełnienia

obowiązków na pierwszej wachcie przy rozpoczynaniu podróży lub na dalszych zmianach

wacht.

3

Nie usunięcie uchybień, o których mowa w punkcie 2, jeśli zostało to ustalone przez

Stronę przeprowadzającą kontrolę, iż mogą one stwarzać zagrożenie dla ludzi, mienia

lub środowiska, powinno być podstawą w myśl artykułu X do zatrzymania statku przez

Stronę.

Prawidło I/5

Przepisy krajowe

1

Każda Strona powinna ustalić procedury i działania dla bezstronnego dochodzenia jakiejkolwiek

odnotowanej niekompetencji, aktu czy uchybienia wymogom bezpieczeństwa, które mogłoby

stwarzać bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa życia lub mienia na morzu lub środowiska

morskiego przez posiadaczy dyplomów lub potwierdzeń wydanych przez Stronę w związku

z wykonywaniem obowiązków dotyczących wycofania, zawieszania lub unieważniania tych

dyplomów z takich przyczyn i dla zapobiegania oszustwom.

2

Każda Strona powinna podjąć i egzekwować stosowne środki w celu zapobiegania oszustwom

i innym bezprawnym praktykom dotyczącym wydanych dyplomów i potwierdzeń.

3

Każda Strona powinna określić kary lub środki dyscyplinarne dla przypadku, w którym

przepisy jej ustawodawstwa wewnętrznego, wprowadzające w życie Konwencję, nie są przestrzegane

przez statki upoważnione do podnoszenia jej bandery lub członków załóg posiadających

kwalifikacje oceniane przez tę Stronę.

4

W szczególności takie kary lub środki dyscyplinarne powinny być egzekwowane w przypadkach,

gdy

.1

przedsiębiorstwo zarządzające lub kapitan statku zatrudnił osobę nie posiadającą dyplomu

lub świadectwa wymaganego przez Konwencję;

.2

kapitan zezwolił na sprawowanie funkcji lub wykonywanie pracy, co do której wymagane

jest przez prawidła, aby była sprawowana przez osobę posiadającą odpowiedni dyplom,

przez osobę nie posiadającą wymaganego dyplomu lub ważnego zwolnienia od jego posiadania

lub nie posiadającą potwierdzenia dokumentacji wymaganego przez prawidło I/10 punkt

5 lub;

.3

osoba w wyniku sfałszowania lub posługiwania się fałszywymi dokumentami otrzymała

upoważnienie do sprawowania funkcji lub pracy w jakimkolwiek charakterze, co do których

wymagane jest przez te prawidła, aby były sprawowane przez osobę posiadającą dyplom

lub zwolnienie.

5

Strona, w granicach właściwości której znajduje się jakiekolwiek przedsiębiorstwo

zarządzające lub osoba, co do której istnieją powody, aby przypuszczać, iż była odpowiedzialna

za jakiekolwiek jawne nieprzestrzegania Konwencji lub tego świadoma, jak to określono

w punkcie 4, powinna podjąć wszelką możliwą współpracę z jakakolwiek Stroną której

intencją będzie zainicjowanie postępowania według jej właściwości.

Prawidło I/6

Szkolenie i ocena

Każda Strona powinna zapewnić, aby

1.

szkolenie i ocena członków załóg zgodnie z wymaganiami Konwencji były administrowane,

nadzorowane i kontrolowane zgodnie z postanowieniami sekcji A-I/6 Kodeksu STCW oraz;

2.

osoby odpowiedzialne za szkolenie i ocenę kompetencji członków załóg według wymagań

Konwencji były odpowiednio wykwalifikowane zgodnie z postanowieniami sekcji A-I/6

Kodeksu STCW dla typu i poziomu określonego szkolenia i związaną z tym oceną.

Prawidło I/7

Przekazywanie informacji

1

Dodatkowo do informacji, których przekazywanie wymagane jest w artykule IV, każda

Strona powinna przekazać Sekretarzowi Generalnemu w terminach przewidzianych i formie

określonej w sekcji A-I/7 Kodeksu STCW takie informacje, których może wymagać Kodeks,

dotyczące innych kroków podjętych przez Stronę, aby w pełni i całkowicie wprowadzić

Konwencję w życie.

2

Po otrzymaniu kompletnych informacji przewidzianych w artykule IV i sekcji A-I/7 Kodeksu

STCW oraz gdy informacje te potwierdzają pełne i całkowite wprowadzenie w życie postanowień

Konwencji, Sekretarz Generalny powinien przedstawić Komitetowi Bezpieczeństwa na Morzu

zgłoszenie tego faktu.

3

Po potwierdzeniu przez Komitet Bezpieczeństwa na Morzu, zgodnie z procedurami przyjętymi

przez Komitet, że dostarczone informacje stanowią dowód o pełnym i całkowitym wprowadzeniu

w życie postanowień Konwencji

.1

Komitet Bezpieczeństwa na Morzu określi Strony, których to dotyczy;

.2

zweryfikuje listy Stron, które przekazały informacje wykazujące, że Strony całkowicie

i skutecznie wykonują postanowienia Konwencji dotyczące utrzymania na tej liście wyłącznie

Stron zainteresowanych; oraz

.3

inne Strony powinny być upoważnione, z uwzględnieniem postanowień prawideł I/4 i I/10,

do przyjęcia co do zasady, że dyplomy wydane przez Strony wskazane w punkcie 3.1.

lub w ich imieniu są zgodne z Konwencją.

4

Zmiany do Konwencji i Kodeksu STCW, których daty wejścia w życie, późniejsze niż data

informacji zostały lub zostaną przekazane Sekretarzowi Generalnemu zgodnie z postanowieniami

punktu 1, nie podlegają postanowieniom sekcji A-I/7, punkty 1 i 2.

Prawidło I/8

Wymogi jakościowe

1

Każda Strona powinna zapewnić, aby

.1

zgodnie z postanowieniami sekcji A-I/8 Kodeksu STCW wszystkie szkolenia oceny kompetencji,

wydawanie dyplomów, potwierdzenia oraz odnawianie dyplomów, w tym także świadectw

zdrowia, prowadzone przez agencje pozarządowe lub jednostki pod ich władzą były ciągle

sprawdzane przez system norm jakości dla zapewnienia osiągnięcia określonych celów,

w tym dotyczących kwalifikacji oraz doświadczenia instruktorów i egzaminatorów; oraz

.2

tam, gdzie rządowe agencje i jednostki prowadzą taką działalność, był wprowadzony

system standardów jakości.

2

Każda Strona powinna zapewnić również, aby ocena była podejmowana okresowo zgodnie

z postanowieniami sekcji A-I/8 Kodeksu STCW przez wykwalifikowane osoby, które nie

są osobiście zaangażowane w działalność, której to dotyczy. Ocena ta powinna objąć

wszelkie zmiany przepisów i procedur krajowych zgodnie ze zmianami Konwencji i Kodeksu

STCW, wraz z datami wejścia w życie późniejszymi niż data, w której informację przekazano

Sekretarzowi Generalnemu.

3

Sprawozdanie zawierające wyniki oceny, wymagane zgodnie z punktem 2 powinno zostać

przekazane Sekretarzowi Generalnemu w formacie określonym w sekcji A-I/7 Kodeksu STCW.

Prawidło I/9

Normy zdrowotne

1

Każda Strona powinna ustanowić normy sprawności zdrowotnej dla członków załóg oraz

procedury wystawiania świadectw zdrowia zgodnie z postanowieniami niniejszego prawidła

oraz sekcji A-I/9 Kodeksu STCW.

2

Każda ze Stron powinna zapewnić, aby osoby odpowiedzialne za ocenę sprawności zdrowotnej

członków załogi były lekarzami, których Strona uznaje za wykwalifikowanych do badań

medycznych marynarzy, zgodnie z postanowieniami sekcji A-I/9 Kodeksu STCW.

3

Każdy członek załogi pełniący służbę na morzu i posiadający dyplom wydany na mocy

niniejszej Konwencji, powinien posiadać również ważne świadectwo zdrowia, wydane zgodnie

z postanowieniami niniejszego prawidła i sekcji A-I/9 Kodeksu STCW.

4

Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo powinien

.1

mieć nie mniej niż 16 lat;

.2

przedstawić odpowiedni dowód tożsamości;

.3

spełnić obowiązujące normy sprawności zdrowotnej ustalone przez Stronę.

5

Świadectwa zdrowia powinny pozostać ważne przez okres co najmniej dwóch lat, chyba

że członek załogi nie osiągnął wieku 18 lat. W takim przypadku maksymalny termin ważności

świadectwa wyniesie jeden rok.

6

W przypadku, gdy termin ważności świadectwa zdrowia wygaśnie w trakcie podróży, wówczas

pozostaje ono ważne aż do najbliższego portu zawinięcia, w którym dostępny jest lekarz

uznany przez Stronę, jednakże okres ten nie może przekroczyć trzech miesięcy.

7

W nagłych przypadkach Administracja może zezwolić członkowi załogi na pracę bez ważnego

świadectwa zdrowia aż do najbliższego portu zawinięcia, w którym dostępny jest lekarz

uznany przez Stronę, pod warunkiem że

.1

termin ważności pozwolenia nie przekroczy trzech miesięcy; oraz

.2

członek załogi jest w posiadaniu ostatniego świadectwa zdrowia, którego termin ważności

upłynął.

Prawidło I/10

Uznawanie dyplomów

1

Każda Administracja powinna zapewnić, żeby postanowienia tego prawidła były przestrzegane,

dla potrzeb uznawania w drodze potwierdzenia zgodnie z prawidłem I/2 punkt 7, dyplomów

wydanych przez lub pod zwierzchnictwem innej Strony: kapitanowi, oficerowi lub radiooperatorowi

oraz żeby

.1

Administracja potwierdziła poprzez ocenę Strony, co może obejmować inspekcję urządzeń

i procedur, że wymogi Konwencji dotyczące standardów kompetencji, szkolenia i wydawania

dyplomów zostały całkowicie spełnione; oraz

.2

w porozumieniu ze Stroną zainteresowaną było podjęto zobowiązanie, że niezwłocznie

zostanie zgłoszona każda istotna zmiana w organizacji szkolenia oraz wydawania dyplomów

zgodnie z Konwencją.

2

zostaną ustalone środki do zapewnienia, aby członkowie załóg, którzy przedstawiają

do uznania dyplomy wydane na podstawie postanowień prawideł II/2, III/2lub III/3 lub

wydane według VII/1, na poziomie zarządzania, jak określono w Kodeksie STCW, mieli

stosowną wiedzę o ustawodawstwie morskim Administracji, odpowiednią do funkcji, które

pozwolono im sprawować.

3

Dostarczone informacje i uzgodnienia przyjęte na podstawie niniejszego prawidła zostaną

przekazane Sekretarzowi Generalnemu zgodnie z wymaganiami prawidła I/7.

4

Dyplomy wydawane przez lub pod zwierzchnictwem państwa nie będącego Stroną nie będą

uznawane.

5

Bez względu na wymogi prawidła I/2 punkt 7, Administracja może, jeśli wymagają tego

okoliczności, z zastrzeżeniem punkt 1, zezwolić członkowi załogi pracować przez okres

nie przekraczający trzech miesięcy na pokładzie statku upoważnionego do podnoszenia

jej bandery, gdy posiada on odpowiednie i ważne świadectwo wystawione i potwierdzone

zgodnie z wymogami drugiej Strony do użycia na pokładzie jej statków, ale które jeszcze

nie było potwierdzone, aby przedstawić je jako właściwe do pełnienia służby na pokładzie

statków upoważnionych do podnoszenia bandery Administracji. Potwierdzenie dokumentu

będzie bez trudu dostępne, gdy podanie o potwierdzenie zostanie przedłożone Administracji.

6

Dyplomy i potwierdzenia wydane przez Administrację zgodnie z postanowieniami niniejszego

prawidła, a także uznane lub posiadające atest uznania dyplomu wydanego przez drugą

Stronę, nie będą użyte jako podstawa do dalszego uznania przez inną Administrację.

Prawidło I/11

Odnawianie dyplomów

1

Każdy kapitan, oficer i radiooperator posiadający odpowiednio dyplom lub świadectwo

wydane lub uznane na podstawie jakiegokolwiek rozdziału Konwencji, z wyłączeniem rozdziału

VI, pracujący na morzu lub zamierzający wrócić na morze po okresie przebywania na

lądzie w celu kontynuacji służby na statku morskim obowiązany jest w okresach nie

przekraczających 5 lat

.1

spełniać normy sprawności zdrowotnej wymagane przez prawidło I/9; oraz

.2

wykazać ciągłość kompetencji zawodowych według sekcji A-I/11 Kodeksu STCW.

2

Każdy kapitan, oficer i radiooperator, w celu kontynuacji praktyki morskiej na pokładach

statków, dla których ustalone zostały specjalne międzynarodowe wymagania szkolenia,

powinien z pozytywnym wynikiem ukończyć zatwierdzone odpowiednie szkolenie.

3

Każdy kapitan i oficer, w celu kontynuacji służby na pokładach zbiornikowców, powinien

spełnić wymogi określone w punkcie 1 niniejszego prawidła, a także w okresach nie

przekraczających pięciu lat, wykazywać ciągłość kompetencji zawodowych na zbiornikowce,

zgodnie z sekcją A-I/11 punkt 3 Kodeksu STCW.

4

Każda Strona powinna porównać standardy kompetencji, których wymaga się od kandydatów

do dyplomów i świadectw wystawionych przed dniem 1 stycznia 2017 r., z tymi określonymi

dla odpowiedniego świadectwa w części A Kodeksu STCW i powinna określić potrzebę,

aby posiadacze tych świadectw przeszli odpowiednie, utrwalające oraz uaktualniające

szkolenie lub ocenę.

5

Strona po konsultacji z zainteresowanymi powinna sformułować lub zorganizować sformułowanie

struktury kursów odnawiających i uaktualniających, jak to jest przedstawione w sekcji

A-I/11 Kodeksu STCW.

6

W celu uaktualnienia wiedzy kapitanów, oficerów i radiooperatorów każda Administracja

powinna zapewnić, żeby teksty ostatnich zmian w miejscowych i międzynarodowych prawidłach,

dotyczące bezpieczeństwa życia na morzu, ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiego,

były dostępne na statkach upoważnionych do podnoszenia ich bandery.

Prawidło I/12

Wykorzystanie symulatorów

1

Standardy działania i inne postanowienia określone w sekcji A-I/12 oraz inne wymagania,

przedstawione w części A Kodeksu STCW, dla jakiegokolwiek dyplomu powinny być przestrzegane

w odniesieniu do

.1

wszelkich obowiązkowych szkoleń opartych na symulatorach;

.2

wszelkich ocen kompetencji wymaganych w części A Kodeksu STCW, które są przeprowadzane

przy użyciu symulatorów;

.3

wszelkich demonstracji przy użyciu symulatorów, określonych w części A Kodeksu STCW.

Prawidło I/13

Przeprowadzanie prób

1

Niniejsze prawidła nie powinny stać na przeszkodzie Administracji w wydawaniu zezwoleń

statkom uprawnionym do podnoszenia jej bandery do uczestnictwa w próbach.

2

W rozumieniu niniejszego prawidła, pojęcie próba oznacza eksperyment lub serię eksperymentów

przeprowadzanych w określonym czasie, które mogą dotyczyć użycia zautomatyzowanych

lub zintegrowanych systemów w celu sprawdzenia alternatywnych metod wykonywania określonych

obowiązków lub wypełniania szczególnych zarządzeń określonych przy Konwencji, które

mogłyby zapewnić przynajmniej ten sam stopień bezpieczeństwa, ochrony i zapobiegania

zanieczyszczeniom, jak to jest zastrzeżone przez te prawidła.

3

Administracja, zezwalając statkom na uczestniczenie w próbach powinna być przekonana,

iż te próby będą prowadzone w sposób, który zapewnia co najmniej taki poziom bezpieczeństwa,

ochrony i zapobiegania zanieczyszczeniom, jak określają to niniejsze prawidła. Powyższe

próby powinny być prowadzone zgodnie z wytycznymi przyjętymi przez Organizację.

4

Szczegóły tych prób powinny być zgłaszane Organizacji najwcześniej, jak to możliwe,

ale nie mniej niż na sześć miesięcy przed datą, na którą rozpoczęcie prób jest ustalone.

Organizacja roześle te informacje do wszystkich Stron.

5

Wyniki prób, na które zezwolono zgodnie z punktem 1 i jakiekolwiek zalecenia, jakie

Administracja może mieć odnośnie tych wyników, powinny być zgłoszone Organizacji,

która powinna powiadomić wszystkie Strony o wynikach prób i zaleceniach.

6

Każda Strona, mająca jakiekolwiek zastrzeżenia do poszczególnych prób dopuszczonych

zgodnie z tym prawidłem, powinna przekazać takie zastrzeżenie do Organizacji najwcześniej,

jak to możliwe. Organizacja powinna powiadomić o szczegółach zastrzeżeń wszystkie

Strony.

7

Administracja, która zezwoliła na próbę, powinna uwzględnić zastrzeżenia zgłoszone

przez pozostałe Strony dotyczące takich prób, polecając statkom upoważnionym do podnoszenia

jej bandery, aby nie brały udziału w próbie podczas żeglugi na wodach państwa przybrzeżnego,

które zgłosiło Organizacji swoje zastrzeżenia.

8

Administracja, która uzna na podstawie próby, iż dany system zapewni co najmniej ten

sam stopień bezpieczeństwa, ochrony i zapobiegania zanieczyszczeniom, co określony

przez te prawidła, może zezwolić statkom upoważnionym do podnoszenia jej bandery,

aby kontynuowały działania w takim systemie przez czas nieokreślony, poddając się

następującym wymogom

.1

Administracja powinna, po przekazaniu wyników próby zgodnie z punktem 5, dostarczyć

szczegóły takiego zezwolenia, w tym rozpoznanie poszczególnych statków, które mogą

otrzymać zezwolenia od Organizacji, która przekaże te informacje wszystkim Stronom;

.2

jakiekolwiek działania dopuszczone na podstawie niniejszego ustępu powinny być prowadzone

zgodnie z wszelkimi zaleceniami opracowanymi przez Organizację, w tym samym stopniu,

w jakim są one stosowane podczas próby;

.3

takie działania powinny uwzględniać wszelkie zastrzeżenia otrzymane od pozostałych

Stron zgodnie z punktem 7, do momentu, gdy te zastrzeżenia zostaną wycofane; oraz

.4

wszelkie działania zatwierdzone na podstawie niniejszego ustępu będą dopuszczalne

jedynie do czasu ustalenia przez Komitet Bezpieczeństwa na Morzu, czy zmiana do Konwencji

będzie odpowiednia i, jeśli tak, czy działanie powinno być zawieszone czy kontynuowane

zanim ta zmiana wejdzie w życie.

9

Na żądanie którejkolwiek Strony, Komitet Bezpieczeństwa na Morzu określić datę rozpatrzenia

wyników prób i odpowiednich ustaleń.

Prawidło I/14

Odpowiedzialność przedsiębiorstw zarządzających

1

Każda Administracja powinna zgodnie z postanowieniami sekcji A-I/14 uczynić przedsiębiorstwa

zarządzające odpowiedzialnymi za zatrudnianie członków załóg do pełnienia służby na

ich statkach zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji i powinna wymagać, aby

każde przedsiębiorstwo zarządzające zapewniło, że

.1

każdy członek załogi zatrudniony na jakimkolwiek z jego statków będzie posiadać odpowiednie

kwalifikacje, zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji i wymogami Administracji;

.2

statki przedsiębiorstwa zarządzającego będą obsadzone załogą zgodnie ze stosownymi

wymaganiami Administracji w zakresie bezpiecznego obsadzania załogą

.3

członkowie załogi dopuszczeni do pełnienia służby na statkach przedsiębiorstwa zarządzającego

przeszli szkolenie doskonalące i aktualizujące, zgodnie z wymogami Konwencji;

.4

dokumentacja i dane dotyczące wszystkich marynarzy zatrudnionych na statkach przedsiębiorstwa

zarządzającego będą przechowywane i łatwo dostępne i będą zawierać, bez ograniczeń,

dokumentację i dane o ich doświadczeniu, szkoleniu, sprawności zdrowotnej i kompetencji

w wykonywaniu przypisanych obowiązków;

.5

członkowie załóg, będąc zatrudniani na jakimkolwiek ze statków przedsiębiorstwa zarządzającego,

zostają zaznajomieni z ich szczególnymi obowiązkami i ze wszystkimi urządzeniami,

instalacjami, wyposażeniem, procedurami i cechami charakterystycznymi dla statków,

które odpowiadają ich rutynowym obowiązkom, jak również procedurami obowiązującymi

w stanie zagrożenia;

.6

załoga statku może efektywnie koordynować swoje czynności w sytuacji zagrożenia i

wykonywać funkcje istotne dla bezpieczeństwa, ochrony i dla zapobieżenia lub zmniejszenia

zanieczyszczenia środowiska; oraz

.7

komunikacja ustna na pokładzie statku przedsiębiorstwa zarządzającego jest przez cały

czas efektywna, zgodnie rozdziałem V, prawidło 14, ust. 3 i 4 Międzynarodowej Konwencji

o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. (SOLAS), ze zmianami.

Prawidło I/15

Postanowienia przejściowe

1

Do dnia 1 stycznia 2017 r. Strona może w dalszym ciągu wydawać, uznawać i potwierdzać

dyplomy zgodnie z postanowieniami Konwencji, obowiązującymi bezpośrednio przed dniem

1 stycznia 2012 r. w stosunku do członków załogi, którzy rozpoczęli zatwierdzoną służbę

na statkach morskich, zatwierdzony program edukacyjny i szkoleniowy lub zatwierdzony

kurs szkoleniowy przed dniem 1 lipca 2013 r.

2

Do dnia 1 stycznia 2017 r. Strona może w dalszym ciągu wydawać i odnawiać świadectwa

zgodnie z postanowieniami Konwencji, które obowiązywały bezpośrednio przed dniem 1

stycznia 2012 r.

Rozdział II

Kapitan i dział pokładowy

Prawidło II/1

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów oficerom wachtowym na statkach o pojemności

brutto 500 lub większej

1

Każdy oficer wachtowy na statku morskim o pojemności brutto 500 lub większej powinien

posiadać odpowiedni dyplom.

2

Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie dyplomu powinien

.1

mieć ukończone przynajmniej 18 lat;

.2

odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim w wymiarze co najmniej jednego roku, która

zawiera szkolenie pokładowe spełniające wymogi sekcji A-II/1 Kodeksu STCW i jest udokumentowana

w uznanej książce praktyk, lub w innym przypadku - odbyć przynajmniej 36-miesięczną

służbę na statku morskim;

.3

odbyć, podczas zatwierdzonej służby na statku morskim, okres służby wachtowej na mostku

pod nadzorem wykwalifikowanego oficera przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy;

.4

spełnić obowiązujące wymogi prawideł w rozdziale IV dotyczące wyznaczonych obowiązków

radiooperacyjnych zgodnie z Regulaminem Radiokomunikacyjnym, jeżeli jest to wymagane;

.5

zakończyć zatwierdzoną edukację i szkolenie oraz spełnić standardy kompetencji określone

w sekcji A-II/1 Kodeksu STCW; oraz

.6

spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-VI/1, punkt 2, sekcji A-VI/2, punkt

1 do 4, sekcji A-VI/3, punkt 1 do 4 oraz sekcji A-VI/4, punkt 1 do 3 Kodeksu STCW.

Prawidło II/2

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów kapitanom i starszym oficerom na statkach o

pojemności brutto 500 lub większej

Kapitan i starszy oficer na statkach o pojemności brutto 3000 lub większej

1

Każdy kapitan i starszy oficer na statku morskim o pojemności brutto 3000 lub większej

powinien posiadać odpowiedni dyplom.

2

Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie dyplomu powinien

.1

spełnić wymagania konieczne do uzyskania dyplomu oficera wachtowego na statkach o

pojemności brutto 500 lub większej oraz odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim

w tym zakresie

.1.1

na dyplom starszego oficera - wynoszącą co najmniej 12 miesięcy; a

.1.2

na dyplom kapitana - wynoszącą co najmniej 36 miesięcy; okres ten może być jednak

skrócony do co najmniej 24 miesięcy, gdy przynajmniej 12 miesięcy z tego okresu pracy

na morzu przepracowane było na stanowisku starszego oficera; oraz

.2

ukończyć zatwierdzoną edukację i szkolenie oraz spełniać standardy kompetencji określone

w sekcji A-II/2 Kodeksu STCW dla kapitanów i starszych oficerów na statkach o pojemności

brutto 3000 lub większej.

Kapitan i starszy oficer na statkach o pojemności brutto pomiędzy 500 a 3000

3

Każdy kapitan i starszy oficer na statku morskim o pojemności brutto pomiędzy 500

a 3000 powinien mieć odpowiedni dyplom.

4

Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie dyplomu powinien

.1

dla uzyskania dyplomu starszego oficera spełnić wymagania stawiane oficerowi wachtowemu

na statkach o pojemności brutto 500 lub większych;

.2

dla uzyskania dyplomu kapitana spełnić wymagania stawiane oficerowi wachtowemu na

statkach o pojemności brutto 500 lub większych oraz odbyć zatwierdzoną służbę na statku

morskim w tym charakterze w wymiarze co najmniej 36 miesięcy; okres ten może być jednak

skrócony do co najmniej 24 miesięcy, gdy przynajmniej 12 miesięcy z tego okresu przepracowane

było na stanowisku starszego oficera; oraz

.3

ukończyć zatwierdzone szkolenie i spełnić standardy kompetencji określone w sekcji

A-II/2 Kodeksu STCW dla kapitanów i starszych oficerów na statkach o pojemności brutto

pomiędzy 500 a 3000.

Prawidło II/3

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów oficerom wachtowym i kapitanom statków

o pojemności brutto poniżej 500

Statki nie uprawiające żeglugi przybrzeżnej

1

Każdy oficer wachtowy na statku morskim o pojemności brutto poniżej 500, nie uprawiającym

żeglugi przybrzeżnej, powinien mieć odpowiedni dyplom uprawniający do pracy na statkach

o pojemności brutto 500 lub większych.

2

Każdy kapitan statku morskiego o pojemności brutto poniżej 500, nie uprawiającego

żeglugi przybrzeżnej, powinien posiadać dyplom uprawniający do pełnienia funkcji kapitana

na statkach o pojemności brutto od 500 do 3000.

Statki uprawiające żeglugę przybrzeżną

Oficer wachtowy

3

Każdy oficer wachtowy na statku morskim o pojemności brutto poniżej 500, uprawiającym

żeglugę przybrzeżną powinien posiadać odpowiedni dyplom.

4

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu oficera wachtowego na statku morskim

o pojemności brutto poniżej 500 w żegludze przybrzeżnej, powinien

.1

mieć ukończonych przynajmniej 18 lat;

.2

ukończyć

.2.1

specjalne szkolenie łącznie z odpowiednim okresem pełnienia służby na statku morskim

zgodnie z wymaganiami Administracji; lub

.2.2

posiadać potwierdzoną pracę na morzu w dziale pokładowym w wymiarze co najmniej 36

miesięcy;

.3

spełnić stosowne wymagania prawideł w rozdziale IV, odpowiednio do wypełniania określonych

obowiązków radiowych zgodnie z Regulaminem Radiokomunikacyjnym;

.4

ukończyć zatwierdzoną edukację i szkolenie oraz spełnić normy kompetencji określone

w sekcji A-II/3 Kodeksu STCW dla oficerów wachtowych na statkach o pojemności brutto

poniżej 500, uprawiających żeglugę przybrzeżną; oraz

.5

spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-VI/1, punkt 2, sekcji A-VI/2, punkty

1 do 4, sekcji A-VI/3, punkty 1 do 4 oraz sekcji A-VI/4, punkty 1 do 3 Kodeksu STCW.

Kapitan

5

Każdy kapitan statku morskiego o pojemności brutto poniżej 500, uprawiającego żeglugę

przybrzeżną powinien posiadać odpowiedni dyplom.

6

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu kapitana statku morskiego o pojemności

brutto poniżej 500 w żegludze przybrzeżnej, powinien

.1

mieć ukończonych przynajmniej 20 lat;

.2

odbyć przynajmniej 12-miesięczną zatwierdzoną służbę na statku morskim w charakterze

oficera wachtowego;

.3

ukończyć zatwierdzoną edukację i szkolenie i sprostać standardowi kompetencji określonemu

w sekcji A-II/3 Kodeksu STCW dla kapitanów statków o pojemności brutto poniżej 500,

uprawiających żeglugę przybrzeżną; oraz

.4

spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-VI/1, punkt 2, sekcji A-VI/2, punkty

1 do 4, sekcji A-VI/3, punkty 1 do 4 oraz sekcji A-VI/4, punkty 1 do 3 Kodeksu STCW.

Zwolnienia

7

Jeśli Administracja uzna, że wielkość statku oraz warunki jego żeglugi powodują że

stosowanie w pełni niniejszego prawidła oraz sekcji A-II/3 Kodeksu STCW jest niepotrzebne

lub niewykonalne, to może odpowiednio zwolnić kapitana i oficera wachtowego na takim

statku lub klasie statków od niektórych wymagań, mając przy tym na uwadze bezpieczeństwo

wszystkich statków na tych wodach.

Prawidło II/4

Minimalne wymogi do wydawania świadectw marynarzom wchodzącym w skład wachty nawigacyjnej

1

Każdy marynarz wchodzący w skład wachty nawigacyjnej na statku morskim o pojemności

brutto 500 lub większym, poza marynarzami szkolonymi oraz marynarzami, którzy wypełniając

obowiązki na wachcie nie wymagają szkolenia, powinien mieć świadectwo o zdolności

do wykonywania swych obowiązków.

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien

.1

mieć ukończonych przynajmniej 16 lat;

.2

ukończyć

.2.1

zatwierdzoną służbę na statku morskim, w tym przez okres co najmniej sześć miesięcy

szkolenia i doświadczenia, lub

.2.2

specjalne przeszkolenie bądź przed podjęciem pracy na morzu, bądź już na statku obejmujące

także zatwierdzony okres służby na statku morskim, który nie może być krótszy niż

dwa miesiące; oraz

.3

spełnić standard kompetencji określony w sekcji A-II/4 Kodeksu STCW.

3

Służba pełniona na statku morskim, szkolenie i doświadczenie wymagane na mocy punktów

2.2.1 oraz 2.2.2 mogą być nabyte przez wykonywanie obowiązków związanych z pełnieniem

wachty nawigacyjnej, ale tylko pod warunkiem, że obowiązki te są wykonywane pod bezpośrednim

nadzorem kapitana, oficera wachtowego lub wykwalifikowanego marynarza.

Prawidło II/5

Minimalne wymogi do wydawania świadectw starszym marynarzom

1

Każdy starszy marynarz pełniący służbę na statku morskim o pojemności brutto 500 lub

większym powinien posiadać odpowiednie świadectwo.

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien

.1

mieć ukończone co najmniej 18 lat;

.2

spełnić wymogi uzyskania świadectwa marynarza wchodzącego w skład wachty nawigacyjnej;

.3

w okresie posiadania kwalifikacji do pełnienia służby w charakterze marynarza wchodzącego

w skład wachty nawigacyjnej, odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim w dziale

pokładowym przez

.3.1

co najmniej 18 miesięcy, lub

.3.2

co najmniej 12 miesięcy i odbyć zatwierdzone szkolenie; oraz

.4

spełnić standard kompetencji określony w sekcji A-II/5 Kodeksu STCW.

3

Każda Strona porówna standardy kompetencji, jakich wymagała od starszych marynarzy,

dla których świadectwa wydano przed dniem 1 stycznia 2012 r., ze standardami wymaganymi

do wydania świadectwa, określonymi w sekcji A-II/5 Kodeksu STCW oraz w miarę potrzeb

określi wymóg podniesienia kwalifikacji przez ten personel.

4

Do dnia 1 stycznia 2012 r., Strona będąca jednocześnie stroną Konwencji Międzynarodowej

Organizacji Pracy dotyczącej świadectw kwalifikacyjnych starszych marynarzy z 1946 r.

(nr 74) może w dalszym ciągu wydawać, uznawać i potwierdzać świadectwa zgodnie z jej

postanowieniami.

5

Do dnia 1 stycznia 2017 r., Strona będąca jednocześnie stroną Konwencji Międzynarodowej

Organizacji Pracy dotyczącej świadectw kwalifikacyjnych starszych marynarzy z 1946 r.

(nr 74) może w dalszym ciągu przedłużać świadectwa i potwierdzenia zgodnie z jej postanowieniami.

6

Strona może uznać, że członkowie załogi spełniają wymogi niniejszego prawidła, jeżeli

pełnili służbę na odpowiednim stanowisku działu pokładowego przez co najmniej 12 miesięcy

w okresie 60 miesięcy poprzedzających wejście w życie niniejszego prawidła dla danej

Strony.

Rozdział III

Dział maszynowy

Prawidło III/1

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów oficerom mechanikom odpowiedzialnym za wachtę

w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonych na mechaników pełniących służbę w siłowni

okresowo bezwachtowej

1

Każdy oficer mechanik odpowiedzialny za wachtę w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczony

na mechanika pełniącego służbę w siłowni okresowo bezwachtowej na statkach morskich

o mocy maszyn głównych 750 kW lub większej powinien posiadać odpowiedni dyplom.

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien

.1

mieć ukończonych co najmniej 18 lat;

.2

odbyć połączone szkolenie umiejętności warsztatowych oraz zatwierdzoną służbę na statku

morskim przez okres co najmniej 12 miesięcy, jako część zatwierdzonego programu szkoleniowego,

obejmującego trening pokładowy, spełniający wymogi sekcji A-III/1 Kodeksu STCW, udokumentowaną

w zatwierdzonej książce praktyk morskich, lub w innym przypadku odbyć połączone szkolenie

umiejętności warsztatowych oraz zatwierdzoną służbę na statku morskim przez okres

co najmniej 36 miesięcy, z czego co najmniej 30 miesięcy powinna stanowić służba na

statku morskim w dziale maszynowym;

.3

w okresie wymaganej służby pełnionej na statku morskim odbywać wachtę w siłowni pod

nadzorem starszego oficera mechanika lub wykwalifikowanego oficera mechanika przez

okres co najmniej sześciu miesięcy;

.4

ukończyć zatwierdzoną edukację i szkolenie oraz spełnić standardy kompetencji określone

w sekcji A-III/1 Kodeksu STCW; oraz

.5

spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-VI/1, punkt 2, sekcji A-VI/2, punkty

1 do 4, sekcji A-VI/3, punkty 1 do 4 oraz sekcji A-VI/4, punkty 1 do 3 Kodeksu STCW.

Prawidło III/2

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów starszym oficerom mechanikom i drugim oficerom

mechanikom na statkach morskich o mocy maszyn głównych 3000 kW lub większej

1

Każdy starszy oficer mechanik i drugi oficer mechanik na statkach morskich o mocy

maszyn głównych 3000 kW i większej powinien mieć odpowiedni dyplom.

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien

.1

spełniać wymagania konieczne do wydania dyplomu oficera odpowiedzialnego za wachtę

maszynową na statkach morskich o mocy maszyn głównych 750 kW lub więcej i odbyć zatwierdzoną

służbę na statku morskim w następującym zakresie

.1.1

dla uzyskania dyplomu drugiego oficera mechanika, co najmniej 12 miesięcy jako wykwalifikowany

oficer mechanik; oraz

.1.2

dla uzyskania dyplomu starszego oficera mechanika, co najmniej 36 miesięcy; jednakże

ten okres może zostać skrócony do 24 miesięcy, w czasie których przynajmniej 12 miesięcy

przepracował na stanowisku drugiego oficera mechanika; oraz

.2

odbyć zatwierdzoną edukację i szkolenie oraz spełnić standardy kompetencji określone

w sekcji A-III/2 Kodeksu STCW.

Prawidło III/3

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów starszym oficerom mechanikom i drugim oficerom

mechanikom na statkach o mocy maszyn głównych pomiędzy 750 kW a 3000 kW

1

Każdy starszy oficer mechanik i drugi oficer mechanik na statkach o mocy maszyn głównych

pomiędzy 750 kW a 3000 kW powinien posiadać odpowiedni dyplom.

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien

.1

spełniać wymagania konieczne do uzyskania dyplomu oficera mechanika kierującego wachtą

maszynową oraz

.1.1

dla uzyskania dyplomu drugiego oficera mechanika, powinien odbyć zatwierdzoną służbę

na statku morskim w wymiarze co najmniej 12 miesięcy jako asystent oficera mechanika

lub jako oficer mechanik; oraz

.1.2

aby uzyskać dyplom starszego oficera mechanika, powinien odbyć zatwierdzoną służbę

na statku morskim w wymiarze co najmniej 24 miesięcy, w czasie której przynajmniej

12 miesięcy przepracował posiadając kwalifikacje drugiego oficera mechanika; oraz

.2

odbyć zatwierdzoną edukację i szkolenie oraz spełnić standardy kompetencji określone

w sekcji A-III/3 Kodeksu STCW.

3

Każdy oficer mechanik posiadający kwalifikacje do pracy jako drugi mechanik na statkach

o mocy maszyn głównych 3000 kW lub większej, może pracować jako starszy oficer mechanik

na statkach o mocy maszyn głównych mniejszej niż 3000 kW, pod warunkiem że jego dyplom

został stosownie potwierdzony.

Prawidło III/4

Minimalne wymogi do wydawania świadectw marynarzom wchodzącym w skład wachty w wachtowej

siłowni okrętowej lub wyznaczonym do wykonywania obowiązków w siłowni okresowo bezwachtowej

1

Każdy marynarz wchodzący w skład wachty w maszynowniach obsadzonych załogą lub wyznaczony

do wykonywania obowiązków w maszynowniach okresowo bezzałogowych na statku morskim

o mocy maszyn głównych 750 kW lub większej, poza marynarzami będącymi w trakcie szkolenia

i tymi, których obowiązki mają charakter pracy niewykwalifikowanej, powinien mieć

świadectwo potwierdzające kwalifikacje do sprawowania tych obowiązków.

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien

.1

mieć ukończone przynajmniej 16 lat;

.2

ukończyć

.2.1

zatwierdzoną służbę na statku morskim, obejmującą co najmniej sześć miesięcy szkolenia

i praktyki; lub

.2.2

specjalne szkolenie bądź przed podjęciem pracy na morzu, bądź już na statku, włączając

w to uznany okres służby na statku morskim nie krótszy niż 2 miesiące; oraz

.3

spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-III/4 Kodeksu STCW.

3

Służba pełniona na statku morskim, szkolenie i doświadczenie wymagane przez podpunkty

2.2.1 i 2.2.2 będą związane z pełnieniem wachty maszynowej i obejmą wykonywanie obowiązków

pod bezpośrednim nadzorem wykwalifikowanego oficera mechanika lub wykwalifikowanego

marynarza.

Prawidło III/5

Minimalne wymogi do wydawania świadectw starszym motorzystom wchodzącym w skład wachty

w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonym do wykonywania obowiązków w siłowni

okresowo bezwachtowej

1

Każdy starszy motorzysta pełniący służbę na statku morskim o mocy maszyn głównych

750 kW lub większej powinien posiadać odpowiednie świadectwo.

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien

.1

mieć ukończone co najmniej 18 lat;

.2

spełnić wymogi uzyskania świadectwa marynarza wchodzącego w skład wachty w maszynowniach

obsadzonych załogą i wyznaczonego do wykonywania obowiązków w maszynowniach okresowo

bezzałogowych;

.3

w okresie posiadania kwalifikacji do pełnienia służby w charakterze marynarza wchodzącego

w skład wachty maszynowej, odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim w dziale maszynowym

przez

.3.1

co najmniej 12 miesięcy; lub

.3.2

co najmniej 6 miesięcy i odbyć zatwierdzone szkolenie; oraz

.4

spełnić standard kompetencji określony w sekcji A-III/5 Kodeksu STCW.

3

Wszystkie Strony porównają standardy kompetencji, jakich wymagały od marynarzy w dziale

maszynowym, dla których świadectwa wydano przed dniem 1 stycznia 2012 r., ze standardami

wymaganymi do wydania świadectwa, określonymi w sekcji A-III/5 Kodeksu STCW oraz w

miarę potrzeb określą wymóg podniesienia kwalifikacji przez ten personel.

4

Strona może uznać, że członkowie załogi spełniają wymogi niniejszego prawidła, jeżeli

pełnili służbę na odpowiednim stanowisku działu maszynowego przez co najmniej 12 miesięcy

w okresie 60 miesięcy poprzedzających wejście w życie niniejszego prawidła dla danej

Strony.

Prawidło III/6

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów oficerom elektroautomatykom

1

Każdy oficer elektroautomatyk pełniący służbę na statku morskim o mocy maszyn głównych

750 kW lub większej powinien posiadać odpowiedni dyplom.

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien

.1

mieć ukończone co najmniej 18 lat;

.2

odbyć co najmniej 12-miesięczne połączone szkolenie umiejętności warsztatowych oraz

zatwierdzoną służbę na statku morskim przez okres co najmniej 6 miesięcy, jako część

zatwierdzonego programu szkoleniowego, obejmującego szkolenie pokładowe, spełniające

wymogi sekcji A-III/6 Kodeksu STCW, udokumentowanego w zatwierdzonej książce praktyk

morskich, lub w innym przypadku odbyć połączone szkolenie umiejętności warsztatowych

oraz zatwierdzoną służbę na statku morskim przez okres co najmniej 36 miesięcy, z

czego co najmniej 30 miesięcy stanowiła służba na statku morskim w dziale maszynowym;

.3

ukończyć zatwierdzoną edukację i szkolenie oraz spełnić standardy kompetencji określone

w sekcji A-III/6 Kodeksu STCW; oraz

.4

spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-VI/1, punkt 2, sekcji A-VI/2, punkty

1 do 4, sekcji A-VI/3, punkty 1 do 4 oraz sekcji A-VI/4, punkty 1 do 3 Kodeksu STCW.

3

Każda Strona porówna standardy kompetencji, jakich wymagały od oficerów elektroautomatyków,

dla których świadectwa wydano przed dniem 1 stycznia 2012 r., ze standardami wymaganymi

do wydania dyplomu, określonymi w sekcji A-III/6 Kodeksu STCW oraz w miarę potrzeb

określi wymóg podniesienia kwalifikacji przez ten personel.

4

Strona może uznać, że członkowie załogi spełniają wymogi niniejszego prawidła, jeżeli

pełnili służbę na odpowiednim stanowisku na pokładzie statku przez co najmniej 12

miesięcy w okresie 60 miesięcy poprzedzających wejście w życie niniejszego prawidła

dla danej Strony i spełniają standardy kompetencji określone w sekcji A-III/6 Kodeksu

STCW.

5

Bez względu na powyższe postanowienia punktów 1 do 4, Strona może uznać odpowiednio

wykwalifikowaną osobę jako zdolną do wykonywania pewnych funkcji określonych w sekcji

A-III/6.

Prawidło III/7

Minimalne wymogi do wydawania świadectw elektromonterom

1

Każdy elektromonter pełniący służbę na statku morskim o mocy maszyn głównych 750 kW

lub większej powinien posiadać odpowiednie świadectwo.

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien

.1

mieć ukończone przynajmniej 18 lat;

.2

ukończyć

.2.1

zatwierdzoną służbę na statku morskim, obejmującą co najmniej 12 miesięcy szkolenia

i praktyki, lub

.2.2

specjalne szkolenie, włączając w to zatwierdzony okres służby na statku morskim nie

krótszy niż 6 miesięcy; lub

.2.3

posiadać kwalifikacje spełniające kompetencje techniczne określone w tabeli A-III/7

oraz odbyć zatwierdzony okres służby na statku morskim, nie krótszy niż 3 miesiące

.3

spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-III/7 Kodeksu STCW.

3

Każda Strona porówna standardy kompetencji, jakich wymagała od elektromonterów, dla

których świadectwa wydano przed dniem 1 stycznia 2012 r., ze standardami wymaganymi

do wydania świadectwa, określonymi w sekcji A-III/7 Kodeksu STCW oraz w miarę potrzeb

określi wymóg podniesienia kwalifikacji przez ten personel.

4

Strona może uznać, że członkowie załogi spełniają wymogi niniejszego prawidła, jeżeli

pełnili służbę na odpowiednim stanowisku na pokładzie statku przez co najmniej 12

miesięcy w okresie 60 miesięcy poprzedzających wejście w życie niniejszego prawidła

dla danej Strony i spełniają standardy kompetencji określone w sekcji A-III/7 Kodeksu

STCW.

5

Bez względu na powyższe postanowienia punktów 1 do 4, Strona może uznać odpowiednio

wykwalifikowaną osobę jako zdolną do wykonywania pewnych funkcji określonych w sekcji

A-III/7.

Rozdział IV

Radiokomunikacja i radiooperatorzy

Wyjaśnienie

Obowiązujące postanowienia dotyczące wachty radiowej są zawarte w Regulaminie Radiokomunikacyjnym

oraz w Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. ze zmianami.

Postanowienia dotyczące konserwacji sprzętu radiowego zawarte są w Międzynarodowej

Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. (SOLAS) ze zmianami oraz wytycznymi

przyjętymi przez Organizację.

Prawidło IV/1

Zastosowanie

1

Z wyjątkiem postanowień punktu 2, postanowienia niniejszego rozdziału dotyczą radiooperatorów

na statkach operujących w globalnym morskim systemie bezpieczeństwa i powiadamiania

o niebezpieczeństwie (GMDSS), jak postanowiono w Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie

życia na morzu z 1974 r. ze zmianami.

2

Radiooperatorzy na statkach, które nie muszą spełniać wymogów dotyczących GMDSS w

rozdziale IV Konwencji SOLAS, nie mają obowiązku spełniania wymogów określonych w

niniejszym rozdziale. Radiooperatorzy na tych statkach mają jednak obowiązek spełnienia

wymogów Regulaminu Radiokomunikacyjnego. Administracja zapewni, aby odpowiednie świadectwa

określone przez Regulamin Radiokomunikacyjny zostały wystawione lub uznane w stosunku

do tych radiooperatorów.

Prawidło IV/2

Minimalne wymogi do wydawania świadectw operatorom GMDSS

1

Każda osoba odpowiedzialna za wykonywanie obowiązków radiokumunikacyjnych lub wykonująca

obowiązki radiokomunikacyjne na statku zobowiązanym do uczestnictwa w GMDSS, powinna

mieć odpowiednie świadectwo dotyczące GMDSS, wydane lub uznane przez Administrację

stosownie do postanowień Regulaminu Radiokomunikacyjnego.

2

Dodatkowo, każdy kandydat ubiegający się na mocy niniejszego prawidła o uzyskanie

świadectwa upoważniającego do pełnienia służby na statku wyposażonym w radiostację

w myśl Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. ze zmianami

powinien

.1

mieć ukończone co najmniej 18 lat oraz

.2

ukończyć zatwierdzoną edukację i szkolenie i sprostać standardowi kompetencji określonemu

w sekcji A-IV/2 Kodeksu STCW.

Rozdział V

Specjalne wymagania szkoleniowe dla załogi na określonych typach statków

Prawidło V/1-1

Wymogi minimalne w zakresie wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów i marynarzy

pełniących służbą na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych i do przewozu

chemikaliów

1

Oficerowie i marynarze wyznaczeni do pełnienia specjalnych obowiązków i odpowiedzialności

związanych z ładunkiem i urządzeniami ładunkowymi zbiornikowców do przewozu produktów

naftowych lub zbiornikowców do przewozu chemikaliów powinni posiadać świadectwo podstawowego

wyszkolenia w zakresie obsługi ładunku zbiornikowca do przewozu produktów naftowych

i do przewozu chemikaliów.

2

Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo podstawowego przeszkolenia do czynności

przy ładunkach zbiornikowca do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów

powinien ukończyć szkolenie podstawowe zgodnie postanowieniami sekcji A-VI/1 Kodeksu

STCW, a ponadto odbyć

.1

co najmniej trzymiesięczną potwierdzoną służbę na zbiornikowcach do przewozu produktów

naftowych lub do przewozu chemikaliów oraz spełnić standard kompetencji określony

w sekcji A-V/1-1 punkt 1 Kodeksu STCW; lub

.2

zatwierdzone podstawowe szkolenie w zakresie obsługi ładunków na zbiornikowcach do

przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów oraz spełnić standard kompetencji

określony w sekcji A-V/1-1 punkt 1 Kodeksu STCW.

3

Kapitanowie, starsi oficerowie mechanicy, starsi oficerowie, drudzy oficerowie mechanicy

oraz wszystkie inne osoby, które ponoszą bezpośrednią odpowiedzialność za ładowanie,

wyładowanie, opiekę nad ładunkiem podczas przewozu lub manipulowanie nim, czyszczenie

zbiorników lub inne czynności związane z ładunkiem na zbiornikowcach do przewozu produktów

naftowych powinni posiadać świadectwo zaawansowanego szkolenia w zakresie obsługi

ładunku takiego zbiornikowca.

4

Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo zaawansowanego przeszkolenia do czynności

przy ładunkach zbiornikowca do przewozu produktów naftowych powinien

.1

spełnić wymogi wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia obsługi ładunków zbiornikowców

do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów; oraz

.2

posiadając kwalifikacje do wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia w zakresie

obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów

powinien

.2.1

odbyć co najmniej trzymiesięczną zatwierdzoną służbę morską na zbiornikowcach do przewozu

produktów naftowych, lub

.2.2

odbyć co najmniej miesięczne zatwierdzone szkolenie na pokładzie zbiornikowca do przewozu

produktów naftowych w wymiarze nadliczbowym, obejmującym co najmniej trzy operacje

załadunku i trzy operacje rozładunku, co jest udokumentowane w zatwierdzonej książce

praktyk morskich, przy uwzględnieniu wytycznych w sekcji B-V/1, oraz

.3

odbyć zatwierdzone zaawansowane szkolenie w zakresie obsługi ładunku zbiornikowca

do przewozu ładunków naftowych oraz spełnić standardy kompetencji określone w sekcji

A-V/1-1, punkt 2 Kodeksu STCW.

5

Kapitanowie, starsi oficerowie mechanicy, starsi oficerowie, drudzy oficerowie mechanicy

oraz wszystkie inne osoby, które ponoszą bezpośrednią odpowiedzialność za ładowanie,

wyładowanie, opiekę nad ładunkiem podczas przewozu lub manipulowanie nim, czyszczenie

zbiorników lub inne czynności związane z ładunkiem na zbiornikowcu do przewozu chemikaliów

powinni posiadać świadectwo zaawansowanego szkolenia w zakresie obsługi ładunku takiego

zbiornikowca.

6

Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo zaawansowanego przeszkolenia do czynności

przy ładunkach zbiornikowca do przewozu chemikaliów powinien

.1

spełnić wymogi wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia obsługi ładunków zbiornikowców

do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów; oraz

.2

posiadając kwalifikacje do wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia w zakresie

obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów

powinien

.2.1

odbyć co najmniej trzymiesięczną zatwierdzoną służbę morską na zbiornikowcach do przewozu

chemikaliów, lub

.2.2

odbyć co najmniej miesięczne zatwierdzone szkolenie na pokładzie zbiornikowca do przewozu

chemikaliów, w nadliczbowym wymiarze, obejmującym co najmniej trzy operacje załadunku

i trzy operacje rozładunku, co jest udokumentowane w zatwierdzonej książce praktyk

morskich, przy uwzględnieniu wytycznych w sekcji B-V/1, oraz

.3

odbyć zatwierdzone zaawansowane szkolenie w zakresie obsługi ładunku zbiornikowca

do przewozu chemikaliów oraz spełnić standardy kompetencji określone w sekcji A-V/1-1,

punkt 3 Kodeksu STCW.

7

Administracja powinna zapewnić, aby świadectwa przeszkolenia były wydawane członkom

załogi, którzy uzyskali kwalifikacje określone odpowiednio w punktach 2, 4 lub 6;

względnie, powinna zapewnić, aby istniejący dyplom lub świadectwo zostały należycie

potwierdzone.

Prawidło V/1-2

Wymogi minimalne w zakresie wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów i marynarzy

pełniących służbę na zbiornikowcach do przewozu gazów skroplonych

1

Oficerowie i marynarze wyznaczeni do pełnienia specjalnych obowiązków i odpowiedzialności

związanych z ładunkiem i urządzeniami ładunkowymi powinni posiadać świadectwo podstawowego

wyszkolenia w zakresie obsługi ładunku zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych.

2

Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo podstawowego przeszkolenia do czynności

przy ładunkach zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych powinien ukończyć szkolenie

podstawowe zgodnie postanowieniami sekcji A-VI/1 Kodeksu STCW, a ponadto odbyć

.1

co najmniej trzymiesięczną potwierdzoną służbę na zbiornikowcach do przewozu gazów

skroplonych oraz spełnić standard kompetencji określony w sekcji A-V/1-2 punkt 1 Kodeksu

STCW; lub

.2

zatwierdzone podstawowe szkolenie w zakresie obsługi ładunków na zbiornikowcach do

przewozu gazów skroplonych oraz spełnić standard kompetencji określony w sekcji A-V/1-2

punkt 1 Kodeksu STCW.

3

Kapitanowie, starsi oficerowie mechanicy, starsi oficerowie, drudzy oficerowie mechanicy

oraz wszystkie inne osoby, które ponoszą bezpośrednią odpowiedzialność za ładowanie,

wyładowanie, opiekę nad ładunkiem podczas przewozu lub manipulowanie nim, czyszczenie

zbiorników lub inne czynności związane z ładunkiem na zbiornikowcach do przewozu gazów

skroplonych powinni posiadać świadectwo zaawansowanego szkolenia w zakresie obsługi

ładunku tego zbiornikowca.

4

Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo zaawansowanego przeszkolenia do czynności

przy ładunkach zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych powinien

.1

spełnić wymogi wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia obsługi ładunków zbiornikowców

do przewozu gazów skroplonych; oraz

.2

posiadając kwalifikacje do wydania świadectwa podstawowego przeszkolenia w zakresie

obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych

.2.1

odbyć co najmniej trzymiesięczną zatwierdzoną służbę morską na zbiornikowcach do przewozu

gazów skroplonych, lub

.2.2

odbyć co najmniej miesięczne zatwierdzone szkolenie na pokładzie zbiornikowca do przewozu

gazów skroplonych w wymiarze nadliczbowym, obejmującym co najmniej trzy operacje załadunku

i trzy operacje rozładunku, co jest udokumentowane w zatwierdzonej książce praktyk

morskich, przy uwzględnieniu wytycznych w sekcji B-V/l; oraz

.3

odbyć zatwierdzone zaawansowane szkolenie w zakresie obsługi ładunku g zbiornikowca

do przewozu gazów skroplonych oraz spełnić standardy kompetencji określone w sekcji

A-V/1-2, punkt 2 Kodeksu STCW.

5

Administracja powinna zapewnić, aby świadectwa przeszkolenia były wydawane członkom

załogi, którzy uzyskali kwalifikacje określone odpowiednio w punkcie 2 lub 4; względnie,

powinna zapewnić, aby istniejący dyplom lub świadectwo zostały należycie potwierdzone.

Prawidło V/2

Wymogi minimalne w zakresie wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów, marynarzy

i innych członków załogi na statkach pasażerskich

1

Niniejsze prawidło dotyczy kapitanów, oficerów, marynarzy i innych członków załogi

zatrudnionych na pokładzie statków pasażerskich odbywających podróże międzynarodowe.

Administracja określi zastosowanie tych wymogów do załogi pełniącej służbę na statkach

pasażerskich, odbywających podróże krajowe.

2

Przed objęciem obowiązków na pokładzie statku pasażerskiego, członkowie załogi powinni

ukończyć szkolenie wymagane przez punkty 4 do 7, zgodnie z ich stanowiskami, obowiązkami

i odpowiedzialnością.

3

Członkowie załogi objęci obowiązkiem szkolenia określonym w punktach 4, 6 i 7 powinni

z przerwami nie przekraczającymi pięciu lat podejmować odpowiednie szkolenie aktualizujące,

lub należy od nich żądać przedstawienia dowodu osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji

w przeciągu ostatnich pięciu lat.

4

Kapitanowie, oficerowie i pozostali członkowie załogi, wyznaczeni w rozkładzie alarmowym

do pomocy pasażerom w sytuacji zagrożenia na pokładzie statków pasażerskich, powinni

ukończyć szkolenie w kierowaniu tłumem, jak to określono w sekcji A-V/2 punkt 1 Kodeksu

STCW.

5

Załoga zajmująca się bezpośrednią obsługą pasażerów w pomieszczeniach pasażerskich

na statkach pasażerskich powinna ukończyć szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, określone

w sekcji A-V/2, punkt 2 Kodeksu STCW.

6

Kapitanowie, starsi oficerowie mechanicy, starsi oficerowie, drudzy oficerowie mechanicy

oraz wszelkie inne osoby wpisane na listę alarmową ponoszące odpowiedzialność za bezpieczeństwo

pasażerów w sytuacjach zagrożenia na pokładzie statku pasażerskiego powinni ukończyć

zatwierdzone szkolenie w zakresie zarządzania kryzysowego i ludzkich zachowań, jak

określono w sekcji A-V/2 punkt 3 Kodeksu STCW.

7

Kapitanowie, starsi oficerowie mechanicy, starsi oficerowie, drudzy oficerowie mechanicy

oraz poza nimi wszystkie inne osoby, które ponoszą bezpośrednią odpowiedzialność za

zaokrętowanie i wyokrętowanie pasażerów, za ładowanie, wyładowanie i opiekę nad ładunkiem

oraz zamykanie przejść kadłubowych na pokładzie statków pasażerskich ro-ro, powinni

ukończyć zatwierdzone szkolenie w zakresie bezpieczeństwa pasażerów, ładunku i statku,

jak to określono w sekcji A-V/2 punkt 4 Kodeksu STCW.

8

Administracja zapewni, aby dokumenty świadczące o ukończeniu szkolenia były wystawione

każdej wykwalifikowanej osobie zgodnie z postanowieniami niniejszego prawidła.

Rozdział VI

Funkcje związane z bezpieczeństwem zawodowym, ochroną, opieką medyczną oraz ratownictwem

Prawidło VI/1

Wymogi minimalne dotyczące szkolenia zapoznawczego, szkolenia podstawowego i instruktażu

dla wszystkich członków załogi w zakresie bezpieczeństwa

1

Członkowie załóg powinni odbyć szkolenie zapoznawcze, podstawowe lub instruktaż zgodnie

z sekcją A-VI/1 Kodeksu STCW oraz spełnić zawarte w nich standardy kompetencji.

2

W przypadku, gdy szkolenie podstawowe nie zostało ujęte w zakresie kwalifikacji wymaganych

do wydania dyplomu lub świadectwa, należy wydać świadectwo przeszkolenia z zaznaczeniem,

że jego posiadacz uczestniczył w kursie z zakresu szkolenia podstawowego.

Prawidło VI/2

Wymogi minimalne do wydawania świadectw przeszkoleń w zakresie jednostek ratunkowych,

łodzi ratowniczych i szybkich łodzi ratowniczych

1

Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie świadectwa ratownika na jednostkach ratunkowych

i łodziach ratowniczych innych niż szybkie łodzie ratownicze powinien

.1

mieć ukończone 18 lat;

.2

odbyć potwierdzoną służbę na statku morskim nie krótszą niż 12 miesięcy lub ukończyć

zatwierdzony kurs szkoleniowy oraz odbyć zatwierdzoną co najmniej 6-miesięczną służbę

na statku morskim; oraz

.3

spełniać standardy kompetencji dla osób ubiegających się o uzyskanie świadectwa ratownika

na jednostkach ratunkowych i łodziach ratowniczych, wyszczególnione w sekcji A-VI/2,

punkty 1 do 4 Kodeksu STCW.

2

Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo ratownika na szybkich jednostkach ratowniczych

powinien

.1

posiadać świadectwo kwalifikacyjne ratownika na jednostkach ratunkowych i łodziach

ratowniczych innych niż szybkie łodzie ratownicze;

.2

odbyć odpowiedni kurs szkoleniowy; oraz

.3

spełniać standardy kompetencji wymagane do uzyskania świadectwa starszego ratownika

określone w sekcji A-VI/2, punkty 7 do 10 Kodeksu STCW.

Prawidło VI/3

Wymogi minimalne w zakresie szkolenia przeciwpożarowego stopnia wyższego

1

Członkowie załogi, wyznaczeni do kierowania akcjami gaszenia pożarów, powinni ukończyć

szkolenie stopnia wyższego dotyczące technik gaszenia pożarów ze szczególnym podkreśleniem

roli organizacji, taktyki i dowodzenia, według postanowień zawartych w sekcji A-VI/3

punkty 1 do 4 Kodeksu STCW, a także spełnić standardy kompetencji w niej zawarte.

2

W przypadku, gdy szkolenie przeciwpożarowe stopnia wyższego nie zostało ujęte w zakresie

kwalifikacji wymaganych do wydania świadectwa, należy wydać świadectwo przeszkolenia

z zaznaczeniem, że jego posiadacz uczestniczył w przeciwpożarowym kursie szkoleniowym

stopnia wyższego.

Prawidło VI/4

Wymogi minimalne w zakresie pierwszej pomocy medycznej i sprawowania opieki medycznej

1

Członkowie załogi, wyznaczeni do udzielania pierwszej pomocy medycznej na statku,

powinni spełniać wymagania kwalifikacyjne w zakresie udzielania pierwszej pomocy medycznej

określonej w sekcji A-VI/4, punkty 1-3 Kodeksu STCW.

2

Marynarze wyznaczeni do kierowania opieką medyczną na statku powinni spełniać wymagania

kwalifikacyjne w zakresie opieki medycznej, określone w sekcji A-VI/4, punkty 4 do

6 Kodeksu STCW.

3

W przypadku, gdy szkolenie z pierwszej pomocy lub opieki medycznej nie zostało ujęte

w zakresie kwalifikacji wymaganych do wydania świadectwa, należy wydać świadectwo

przeszkolenia z zaznaczeniem, że jego posiadacz uczestniczył w kursie szkoleniowym

z pierwszej pomocy medycznej lub sprawowania opieki medycznej.

Prawidło VI/5

Wymogi minimalne w zakresie wydawania świadectw przeszkoleń dla oficerów ochrony statku

1

Każdy kandydat ubiegający się wydanie świadectwa przeszkolenia oficera ochrony statku

powinien

.1

odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim przez okres co najmniej 12 miesięcy lub

odbyć stosowną służbę na statku morskim i posiadać wiedzę na temat funkcjonowania

statku; oraz

.2

spełnić standardy kompetencji dla wydania dyplomu oficera ochrony statku, określone

w sekcji A-VI/5, punkty 1 do 4 Kodeksu STCW.

2

Administracje powinny zapewnić, aby każda osoba uznana za odpowiednio wykwalifikowaną

stosownie do postanowień niniejszego prawidła otrzymała dyplom.

Prawidło VI/6

Wymogi minimalne w zakresie instruktażu i szkolenia dotyczącego ochrony statku dla

wszystkich członków załogi

1

Członkowie załogi powinni odbyć szkolenie lub instruktaż obejmujący zapoznanie i świadomość

zagadnień związanych z ochroną względnie instruktaż określony w sekcji A-VI/6 punkty

1 do 4 Kodeksu STCW oraz spełniać określony tam standard kompetencji.

2

W przypadku, gdy świadomość zagadnień związanych z ochroną nie została ujęta w kwalifikacjach

wymaganych do wydania świadectwa, należy wydać świadectwo przeszkolenia z zaznaczeniem,

że jego posiadacz uczestniczył w szkoleniu w zakresie zagadnień związanych z ochroną.

3

Każda Strona porówna normy szkolenia w zakresie ochrony, dla których świadectwa wydano

przed wejściem niniejszego prawidła w życie, ze standardami wymaganymi do wydania

świadectwa, określonymi w sekcji A-VI/6 punkt 4 Kodeksu STCW oraz w miarę potrzeb

określą wymóg podniesienia przez nich kwalifikacji.

Członkowie załogi z wyznaczonymi obowiązkami w zakresie ochrony

4

Członkowie załogi, którym wyznaczono obowiązki w zakresie ochrony powinni spełnić

standard kompetencji określony w sekcji A-VI/6 punkty 6 do 8 Kodeksu STCW.

5

W przypadku, gdy szkolenie z wykonywania wyznaczonych obowiązków w zakresie ochrony

nie zostało ujęte w kwalifikacjach wymaganych do wydania świadectwa, należy wydać

świadectwo przeszkolenia z zaznaczeniem, że jego posiadacz uczestniczył w szkoleniu

w dotyczącym wyznaczonych obowiązków związanych z ochroną.

6

Każda Strona porówna normy szkolenia w zakresie ochrony, dla których świadectwa wydano

przed wejściem niniejszego prawidła w życie, ze standardami wymaganymi do wydania

świadectwa, określonymi w sekcji A-VI/6 punkt 8 Kodeksu STCW oraz w miarę potrzeb

określą wymóg podniesienia przez nich kwalifikacji.

Rozdział VII

Dyplomy alternatywne

Prawidło VII/1

Wydawanie dyplomów alternatywnych

1

Bez względu na wymagania do uzyskania dyplomów, ujętych w rozdziałach II oraz III

niniejszego Załącznika, Strony mogą podjąć decyzję o wydawaniu lub zatwierdzeniu wydawania

dyplomów innych niż te, które są określone w prawidłach tych rozdziałów, pod warunkiem,

że

.1

poziomy odpowiedzialności oraz związane z nimi funkcje, które mają być wyszczególnione

w dyplomach alternatywnych i ich potwierdzeniach, są identyczne jak te, które wymienia

się w sekcjach A-II/1, A-II/2, A-II/3, A-II/4, A-II/5, A-III/1, A-III/2, A-III/3,

A-III/4, A-III/5 oraz A-IV/2 Kodeksu STCW;

.2

kandydaci uzyskali odpowiednie wykształcenie i przeszkolenie oraz spełniają standardy

kompetencji, zalecane w stosownych sekcjach Kodeksu STCW oraz wyszczególnione w sekcji

A-VII/1 niniejszego Kodeksu, odnoszące się do funkcji i zakresu obowiązków określonych

w dyplomie oraz w jego potwierdzeniu;

.3

kandydaci ubiegający się o wydanie dyplomu alternatywnego odbyli służbę na statku

morskim, odpowiednią do wykonywanych funkcji i zakresu obowiązków określonych w tym

dyplomie. Minimalny okres wymaganej służby na statku morskim musi odpowiadać postanowieniom

zawartym w rozdziale II i III niniejszego Załącznika. Jednakże minimalny okres wymaganej

służby na statku morskim nie może być krótszy od określonego w sekcji A-VII/2 Kodeksu

STCW;

.4

kandydaci ubiegający się o wydanie dyplomu alternatywnego, którzy zgodnie z jego treścią

mają wykonywać funkcje nawigacyjne na poziomie operacyjnym, powinni spełniać stosowne

wymagania zawarte w prawidłach rozdziału IV, dotyczące wyznaczonych obowiązków w zakresie

radiokomunikacji zgodnie z Regulaminem Radiokomunikacyjnym; oraz

.5

dyplomy są wydawane zgodnie z wymaganiami prawidła I/2 i postanowieniami zawartymi

w rozdziale VII Kodeksu STCW.

2

Żaden dyplom przewidziany w niniejszym rozdziale nie zostanie wydany, o ile Strona

nie przekaże Organizacji stosownej informacji, zgodnie z artykułem IV i prawidłem

I/7.

Prawidło VII/2

Wydawanie dyplomów członkom załóg

1

Każdy członek załogi wykonujący jakąkolwiek funkcję lub szereg funkcji określonych

w tabelach A-II/1, A-II/2, A-II/3, A-II/4 lub A-II/5 rozdziału II lub w tabelach A-III/1,

A-III/2, A-III/3, A-III/4 lub A-III/5 rozdziału III lub A-IV/2 rozdziału IV Kodeksu

STCW powinien posiadać odpowiedni dyplom lub odpowiednie świadectwo przeszkolenia,

w zależności od wymogów.

Prawidło VII/3

Zasady regulujące wydawanie dyplomów alternatywnych

1

Każda Strona, która zadecyduje o wydawaniu lub o zatwierdzaniu wydawania alternatywnych

dyplomów, zapewni przestrzeganie następujących zasad

.1

żaden alternatywny system wydawania dyplomów nie zostanie wdrożony, jeśli nie zapewni

wysokiego poziomu bezpieczeństwa na morzu i nie będzie oddziaływał zapobiegawczo na

zanieczyszczenie środowiska w co najmniej równym stopniu co system opisany w innych

rozdziałach; oraz

.2

wszelkie normy umożliwiające wydawanie dyplomów zgodnie z niniejszym rozdziałem stworzą

możliwość wymienialności dyplomów z tymi, które zostały wydane zgodnie z innymi rozdziałami.

2

Zasada wymienialności zawarta w pkt 1 zapewni, że

.1

członkowie załóg, którym wydano dyplomy na podstawie postanowień rozdziałów II i/lub

III, oraz członkowie załóg, którym wydano dyplom na podstawie postanowień rozdziału

VII, są zdolni do pełnienia służby na statkach z tradycyjnymi lub innymi formami organizacji;

oraz

.2

członkowie załóg nie są szkoleni pod kątem szczególnej organizacji pracy statku w

taki sposób, który zmniejszałby możliwość wykorzystania ich umiejętności gdzie indziej.

3

Wydając jakikolwiek dyplom na podstawie niniejszego rozdziału należy wziąć pod uwagę

następujące zasady

.1

wydanie alternatywnego dyplomu nie będzie służyć samo w sobie do

.1.1

zredukowania liczby członków załogi na statku,

.1.2

obniżenia kwalifikacji zawodowych lub niewykorzystania w pełni umiejętności członków

załogi, lub

.1.3

uzasadnienia przydziału łączonych obowiązków wachtowego oficera pokładowego i mechanika

jednemu posiadaczowi dyplomu podczas dowolnej wachty; oraz

.2

osoba dowodząca powinna zostać mianowana kapitanem; ponadto wdrożenie jakichkolwiek

ustaleń dotyczących wydawania dyplomów alternatywnych nie powinno niekorzystnie wpłynąć

na prawną pozycję oraz władzę kapitana i innych członków załogi.

4

Zasady zawarte w punktach 1 i 2 niniejszego prawidła zapewnią utrzymanie kwalifikacji

zarówno oficerów pokładowych, jak i oficerów mechaników.

Rozdział VIII

Pełnienie wacht

Prawidło VIII/1

Zdolność do pełnienia służby

1

W celu zapobiegania zmęczeniu członków załogi każda Administracja powinna

.1

ustalić i egzekwować okresy odpoczynku dla członków załogi pełniących wachty, a także

członków załogi, których wyznaczone obowiązki obejmują bezpieczeństwo, ochronę i zapobieganie

zanieczyszczeniom zgodnie z postanowieniami sekcji A-VIII/1 Kodeksu STCW; oraz

.2

wymagać, by system wachtowy był tak ustalany, by sprawność osób pełniących wachty

nie została osłabiona zmęczeniem i wszystkie obowiązki zostały tak zaplanowane, że

pierwsza wachta na początku rejsu, jak i następne były pełnione po wystarczającym

wypoczynku i w dobrej kondycji.

2

W celu zapobieżenia spożywaniu alkoholu i zażywaniu narkotyków, każda Administracja

zapewni, aby wprowadzono odpowiednie środki zgodnie z postanowieniami sekcji A-VIII/1,

przy jednoczesnym uwzględnieniu wytycznych sekcji B-VIII/1 Kodeksu STCW.

Prawidło VIII/2

Organizacja wachty i zasady, których należy przestrzegać

1

Administracje powinny zwrócić uwagę przedsiębiorstw zarządzających, kapitanów, starszych

oficerów mechaników oraz wszystkich pełniących wachty na wymagania, zasady i wskazówki

zawarte w Kodeksie STCW, które muszą być przestrzegane, aby zapewnić utrzymanie stałego

bezpieczeństwa na wachcie lub wachtach, stosownie do panujących okoliczności i warunków

na wszystkich statkach morskich i o każdej porze.

2

Administracje powinny wymagać, aby kapitan każdego statku zapewnił układ wacht odpowiedni

dla zagwarantowania bezpiecznej wachty lub wacht, biorąc pod uwagę panujące okoliczności

i warunki, oraz aby pod ogólnym nadzorem kapitana

.1

oficerowie wachtowi byli przez cały czas odpowiedzialni za bezpieczne kierowanie statkiem

podczas swojej służby, w czasie fizycznej obecności na mostku nawigacyjnym lub w bezpośrednio

sąsiadujących pomieszczeniach, takich, jak kabina nawigacyjna lub centrala kontrolno-manewrowa;

.2

radiooperatorzy byli odpowiedzialni za pełnienie stałego nasłuchu radiowego na odpowiednich

częstotliwościach podczas wacht;

.3

oficerowie dowodzący wachtą maszynową, jak określono w Kodeksie STCW, pod kierunkiem

starszego oficera mechanika, byli niezwłocznie dostępni na wezwanie celem stawienia

się w pomieszczeniach maszynowych oraz, gdy sytuacja tego wymaga, byli fizycznie obecni

w pomieszczeniach maszynowych w czasie pełnienia swoich obowiązków;

.4

wachta lub wachty były przez cały czas pełnione w sposób właściwy i efektywny w celu

zapewnienia bezpieczeństwa; podczas gdy statek jest zakotwiczony lub zacumowany, a

gdy przewozi niebezpieczny ładunek, organizacja takiej wachty lub wacht powinna uwzględniać

rodzaj, ilość, opakowanie i sztauowanie niebezpiecznego ładunku oraz zaistnienie jakichkolwiek

specjalnych warunków na statku, na morzu lub na lądzie; oraz

.5

w razie konieczności była pełniona wachta lub wachty w celu zapewnienia ochrony.”

ZAŁĄCZNIK 2

REZOLUCJA 2

ZMIANY Z MANILI DO KODEKSU WYSZKOLENIA MARYNARZY, WYDAWANIA IM ŚWIADECTW ORAZ PEŁNIENIA

WACHT (STCW)

KONFERENCJA W MANILII Z 2010 r.,

PO PRZYJĘCIU rezolucji 1 w sprawie przyjęcia zmian z Manili do Międzynarodowej Konwencji

o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia

wacht z 1978 r.

UZNAJĄC znaczenie ustanowienia szczegółowych obowiązujących standardów kompetencji

oraz innych obowiązujących postanowień, które są niezbędne w celu zapewnienia, aby

wszyscy członkowie załóg byli należycie wykształceni i wyszkoleni, odpowiednio doświadczeni,

posiadali stosowne umiejętności i kwalifikacje niezbędne do wykonania obowiązków w

sposób, który zapewnia bezpieczeństwo życia, mienia i ochronę na morzu, a także ochronę

środowiska morskiego,

UZNAJĄC RÓWNIEŻ potrzebę umożliwienia przeprowadzenia niezwłocznych zmian w obowiązujących

normach i przepisach w celu efektywnego reagowania na zmiany technologiczne, funkcjonowanie,

praktyki i procedury stosowane na pokładach statków,

MAJĄC NA WZGLĘDZIE, że znaczna ilość wypadków morskich oraz przypadków zanieczyszczenia

morza była następstwem błędów ludzkich,

MAJĄC ŚWIADOMOŚĆ, że jednym skutecznym środkiem obniżenia ryzyka związanego z błędami

ludzkimi w trakcie obsługi statków morskich jest zapewnienie utrzymania możliwie najwyższego

poziomu wyszkolenia, wystawiania dyplomów i świadectw oraz potwierdzania kompetencji

członków załogi, którzy są lub będą zatrudnieni na takich statkach,

DĄŻĄC do osiągnięcia możliwie najwyższych standardów bezpieczeństwa życia, mienia

i ochrony na morzu i w porcie, a także ochrony środowiska,

MAJĄC NA UWADZE zmiany Kodeksu Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Im Świadectw oraz

Pełnienia Wacht (STCW), zawarte w części A - obowiązujące kryteria, dotyczące postanowień

załącznika do Konwencji STCW z 1978 r. ze zmianami i w części B - zalecenia dotyczące

postanowień Konwencji STCW z 1978 r. ze zmianami, zaproponowane wszystkim członkom

Organizacji i Stronom Konwencji oraz im przekazane,

ZWRACAJĄC UWAGĘ, że prawidło I/1 punkt 2 załącznika do Konwencji STCW z 1978 r. stanowi,

iż zmiany części A Kodeksu STCW powinny być przyjmowane, wprowadzane w życie i wykonywane

zgodnie z postanowieniami Artykułu XII Konwencji, z uwzględnieniem procedury wprowadzania

zmian przewidzianej dla załącznika,

MAJĄC NA UWADZE zmiany Kodeksu STCW, zaproponowane i przekazane wszystkim członkom

Organizacji i Stronom Konwencji,

1.

PRZYJMUJE zmiany Kodeksu Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Im Świadectw oraz Pełnienia

Wacht, zgodnie z załącznikiem do mniejszej rezolucji;

2.

POSTANAWIA, stosownie do Artykułu XII punkt 1 lit. a) podpunkt vii) Konwencji, że

zmiany części A Kodeksu STCW uznaje się za przyjęte z dniem 1 lipca 2011 r., chyba

że wcześniej więcej niż jedna trzecia Stron lub Strony, których połączone floty handlowe

stanowią co najmniej 50% światowej floty handlowej statków o pojemności brutto nie

mniejszej niż 100 zgłoszą Sekretarzowi Generalnemu sprzeciw wobec zmian;

3.

ZWRACA UWAGĘ Stron, że zgodnie z Artykułem XII punkt 1 lit. a) podpunkt ix) Konwencji,

zmiany części A Kodeksu STCW, stanowiące załącznik do niniejszej rezolucji wejdą w

życie w dniu 1 stycznia 2012 r. i zostaną uznane za przyjęte zgodnie z treścią punktu

2 niniejszej rezolucji;

4.

ZALECA, aby wszystkie Strony Konwencji z 1978 r. uwzględniły wytyczne części B Kodeksu

STCW ze zmianami od dnia wejścia w życie zmian do części A Kodeksu STCW;

5.

ZWRACA SIĘ do Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu o bieżące weryfikowanie i w razie potrzeby

zmienianie Kodeksu STCW;

6.

ZWRACA SIĘ RÓWNIEŻ do Sekretarza Generalnego Organizacji o przekazanie wszystkim Stronom

Konwencji uwierzytelnionych egzemplarzy niniejszej rezolucji oraz tekstu zmian do

Kodeksu STCW, znajdujących się w załączniku;

7.

PONADTO ZWRACA SIĘ do Sekretarza Generalnego Organizacji o przekazanie egzemplarzy

niniejszej rezolucji oraz załącznika do niej wszystkim Członkom Organizacji, nie będącym

Stronami Konwencji.

ZAŁĄCZNIK

ZMIANY Z MANILII DO KODEKSU WYSZKOLENIA MARYNARZY, WYDAWANIA IM ŚWIADECTW ORAZ PEŁNIENIA

WACHT (STCW)

1) Część A Kodeksu Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Im Świadectw oraz Pełnienia Wacht

(STCW) otrzymuje brzmienie

„

CZĘŚĆ A

Obowiązkowe wymogi w zakresie postanowień załącznika Konwencji STCW

Wstęp

1

Niniejsza część Kodeksu STCW zawiera obowiązkowe postanowienia, do których szczegółowe

odwołania zamieszczono w Załączniku Międzynarodowej Konwencji o wymaganiach w zakresie

wyszkolenia marynarzy, wydawania świadectw i pełnienia wacht z 1978 r. ze zmianami,

zwanej dalej Konwencją STCW. Postanowienia te szczegółowo określają minimalne wymogi,

które Strony muszą spełniać w celu skutecznego wypełnienia warunków Konwencji.

2

Część ta zawiera również standardy kompetencji, wymagane od kandydatów starających

się o wydanie i odnowienie dyplomów na mocy postanowień Konwencji STCW. By wyjaśnić

powiązanie między postanowieniami zawartymi w rozdziale VII, dotyczącym alternatywnego

wydawania dyplomów oraz postanowieniami rozdziałów II, III i IV, dotyczących wydawania

dyplomów, umiejętności wyszczególnione w standardach kompetencji zostały odpowiednio

pogrupowane według następujących siedmiu funkcji

.1

Nawigacja

.2

Przeładunek i sztauowanie ładunków

.3

Kontrolowanie pracy statku i opieka nad osobami na pokładzie

.4

Mechanika okrętowa

.5

Elektrotechnika, elektronika, automatyka

.6

Konserwacja i naprawy

.7

Radiokomunikacja

na następujących poziomach odpowiedzialności

.1

Poziom zarządzania

.2

Poziom operacyjny

.3

Poziom pomocniczy

Opisy funkcji i poziomów odpowiedzialności stanowią podtytuły w tabelach standardów

kompetencji, znajdujących się w rozdziałach II, III i IV niniejszej części. Zakres

funkcji na określonym poziomie odpowiedzialności, wskazanym w podtytule, został określony

według umiejętności wymienionych w kolumnie 1 tabeli. Znaczenia pojęć: „funkcja” oraz

„poziom odpowiedzialności” zostały wyjaśnione w postanowieniach ogólnych, w sekcji

A-I/1.

3

Numeracja sekcji niniejszej części odpowiada numeracji prawideł zawartych w załączniku

do Konwencji STCW. Treść tych sekcji może być podzielona na ponumerowane części i

punkty, ale numeracja taka odnosi się wyłącznie do danego tekstu.

Rozdział I

Standardy w zakresie postanowień ogólnych

Sekcja A-I/1

Definicje i wyjaśnienia

1

Definicje i wyjaśnienia zawarte w Artykule II oraz prawidle I/1 odnoszą się do pojęć

użytych zarówno w części A, jak i B niniejszego Kodeksu. Ponadto, następujące definicje

uzupełniające odnoszą się wyłącznie do niniejszego Kodeksu

.1

Standard kompetencji oznacza zarówno poziom biegłości, jaki należy osiągnąć, aby odpowiednio

wykonywać funkcje na statku zgodnie z kryteriami uzgodnionymi na gruncie międzynarodowym,

zgodnie z treścią niniejszego dokumentu, a także wprowadzenie przewidywanych wymogów

lub przewidywanego poziomu wiedzy, zrozumienia oraz wykazania umiejętności;

.2

Poziom zarządzania oznacza poziom odpowiedzialności związany

.2.1

z pełnieniem służby na statkach morskich na stanowisku kapitana, starszego oficera,

starszego mechanika lub drugiego mechanika; oraz

.2.2

z zapewnieniem, że wszystkie funkcje są odpowiednio wykonywane w wyznaczonym zakresie

odpowiedzialności;

.3

Poziom operacyjny oznacza poziom odpowiedzialności związany

.3.1

z pełnieniem służby na stanowisku oficera wachtowego na pokładzie, w maszynowni lub

oficera mechanika wyznaczonego do pełnienia wachty w maszynowni okresowo bezzałogowej

lub radiooperatora na statku morskim; oraz

.3.2

z bezpośrednią kontrolą nad wykonywaniem wszystkich funkcji w wyznaczonym zakresie

odpowiedzialności, zgodnie z właściwymi procedurami i pod kierunkiem osoby pełniącej

służbę na poziomie zarządzania w granicach odpowiedniego zakresu odpowiedzialności;

.4

Poziom pomocniczy oznacza poziom odpowiedzialności związany z wykonywaniem przydzielonych

zadań, obowiązków lub odpowiedzialności na statku morskim pod kierunkiem osoby pełniącej

służbę na poziomie operacyjnym lub na poziomie zarządzania;

.5

Kryteria oceny są pojęciem pojawiającym się w kolumnie 4 tabel w części A „Minimalny

standard kompetencji”, określającym kryteria, jakimi ma posługiwać się osoba decydująca

o tym, czy kandydat może wykonywać określone zadania, obowiązki i odpowiedzialności;

oraz

.6

Niezależna ocena oznacza ocenę wydaną przez odpowiednio wykwalifikowane osoby, niezależne

i będące spoza jednostki lub działalności podlegającej ocenie, w celu skontrolowania,

czy procedury administracyjne i operacyjne na wszystkich poziomach są zarządzane,

organizowane, podejmowane oraz poddane kontrolowane wewnętrznie tak, aby zapewnić

ich poprawność dla osiągnięcia ustalonych celów.

Sekcja A-I/2

Dyplomy i potwierdzenia

1

Tam, gdzie stosownie do postanowień prawidła I/2, punkt 6, potwierdzenie wymagane

na mocy artykułu VI Konwencji zostało włączone do treści samego dyplomu, dyplom należy

wydać na formularzu zgodnym z poniższym wzorem, pod warunkiem że wyrażenie „lub do

dnia wygaśnięcia każdorazowego przedłużenia ważności niniejszego dyplomu, zgodnie

ze wskazaniem na odwrocie”, widniejące na pierwszej stronie formularza oraz postanowienia

dotyczące rejestracji przedłużenia terminu ważności, uwidocznione na odwrocie formularza

zostaną pominięte, w przypadku gdy dyplom wymaga wymiany z powodu upływu terminu ważności.

Wytyczne dotyczące wypełnienia formularza zostały zawarte w sekcji B-I/2 niniejszego

Kodeksu.

(Pieczęć urzędowa)

(NAZWA PAŃSTWA)

DYPLOM WYDANY NA PODSTAWIE POSTANOWIEŃ MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI O WYMAGANIACH W ZAKRESIE

WYSZKOLENIA MARYNARZY, WYDAWANIA IM ŚWIADECTW ORAZ PEŁNIENIA WACHT, 1978, ZE ZMIANAMI

Rząd państwa ... zaświadcza, że ... został uznany za odpowiednio wykwalifikowanego

zgodnie z postanowieniami prawidła ... powyższej Konwencji ze zmianami, i posiada

kwalifikacje do wykonywania następujących funkcji, na określonych poziomach, z zastrzeżeniem

wszelkich wyszczególnionych ograniczeń, do dnia ... lub do dnia wygaśnięcia każdorazowego

przedłużenia ważności niniejszego dyplomu, zgodnie ze wskazaniem na odwrocie

FUNKCJA

POZIOM

STOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Prawowity posiadacz niniejszego dyplomu może zajmować następujące stanowisko lub stanowiska

wyszczególnione w obowiązujących wymogach Administracji, dotyczących bezpiecznego

obsadzania statków załogą

STANOWISKO

STOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Dyplom nr ... wydany w dniu ...

...(pieczęć urzędowa)...

...Podpis upoważnionego urzędnika...

...Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

Zgodnie z prawidłem I/2, punkt 11 Konwencji, oryginał niniejszego dyplomu musi być

dostępny, podczas gdy posiadacz dyplomu pełni służbę na statku.

Data urodzenia posiadacza dyplomu ...

Podpis posiadacza dyplomu ...

Fotografia posiadacza dyplomu

Termin ważności niniejszego dyplomu zostaje przedłużony do ...

...(pieczęć urzędowa)......Podpis upoważnionego urzędnika...

Data odnowienia... ...Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

Termin ważności niniejszego dyplomu zostaje przedłużony do ...

...Podpis upoważnionego urzędnika...

Data odnowienia......Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

2

Z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w punkcie 1, należy potwierdzić wydanie dyplomu

na formularzu zgodnym z poniższym wzorem, pod warunkiem, że wyrażenie „lub do dnia

wygaśnięcia każdorazowego przedłużenia ważności niniejszego potwierdzenia, zgodnie

ze wskazaniem na odwrocie” widniejące na pierwszej stronie formularza oraz postanowienia

dotyczące rejestracji przedłużenia terminu ważności, uwidocznione na odwrocie formularza

zostaną pominięte w przypadku, gdy potwierdzenie wymaga wymiany z powodu upływu terminu

ważności. Wytyczne dotyczące wypełnienia formularza zostały zawarte w sekcji B-I/2

niniejszego Kodeksu.

(Pieczęć urzędowa)

(NAZWA PAŃSTWA)

POTWIERDZENIE WYDANIA DYPLOMU NA PODSTAWIE POSTANOWIEŃ MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI O

WYMAGANIACH W ZAKRESIE WYSZKOLENIA MARYNARZY, WYDAWANIA IM ŚWIADECTW ORAZ PEŁNIENIA

WACHT, 1978, ZE ZMIANAMI

Rząd państwa ... zaświadcza, że dyplom nr ... wydano ..., który został uznany za odpowiednio

wykwalifikowanego zgodnie z postanowieniami prawidła ... powyższej Konwencji ze zmianami

i który posiada kwalifikacje do wykonywania następujących funkcji, na wskazanych poziomach,

z zastrzeżeniem wszelkich wyszczególnionych ograniczeń, do dnia ... lub do dnia wygaśnięcia

każdorazowego przedłużenia ważności niniejszego potwierdzenia, zgodnie ze wskazaniem

na odwrocie

FUNKCJA

POZIOM

STOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Prawowity posiadacz niniejszego potwierdzenia może zajmować następujące stanowisko

lub stanowiska, wyszczególnione w obowiązujących wymogach Administracji dotyczących

bezpiecznego obsadzania statków załogą

STANOWISKO

STOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Potwierdzenie nr ... wydane w dniu ...

...(pieczęć urzędowa)...

...Podpis upoważnionego urzędnika...

...Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

Zgodnie z prawidłem I/2, punkt 11 Konwencji, oryginał niniejszego potwierdzenia musi

być dostępny, podczas gdy posiadacz potwierdzenia pełni służbę na statku.

Data urodzenia posiadacza dyplomu ...

Podpis posiadacza dyplomu ...

Fotografia posiadacza dyplomu

Termin ważności niniejszego potwierdzenia zostaje przedłużony do ...

...(pieczęć urzędowa)...

...Podpis upoważnionego urzędnika...

Data odnowienia ......Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

Termin ważności niniejszego potwierdzenia zostaje przedłużony do ...

...(pieczęć urzędowa)...

...Podpis upoważnionego urzędnika...

Data odnowienia... ...Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

3

Potwierdzenie uznania wydania dyplomu należy wydać na formularzu zgodnym z poniższym

wzorem, z wyjątkiem sytuacji, gdy wyrażenie „lub do dnia wygaśnięcia każdorazowego

przedłużenia ważności niniejszego potwierdzenia, zgodnie ze wskazaniem na odwrocie”

widniejące na pierwszej stronie formularza oraz postanowienia dotyczące rejestracji

przedłużenia ważności, uwidocznione na odwrocie formularza zostaną pominięte w przypadku,

gdy potwierdzenie wymaga wymiany z powodu upływu terminu ważności. Wytyczne dotyczące

wypełnienia formularza zostały zawarte w sekcji B-I/2 niniejszego Kodeksu.

(Pieczęć urzędowa)

(NAZWA PAŃSTWA)

POTWIERDZENIE UZNANIA DYPLOMU WYDANEGO NA PODSTAWIE POSTANOWIEŃ MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI

O WYMAGANIACH W ZAKRESIE WYSZKOLENIA MARYNARZY, WYDAWANIA IM ŚWIADECTW ORAZ PEŁNIENIA

WACHT, 1978, ZE ZMIANAMI

Rząd państwa ... zaświadcza, że dyplom nr ..., wydany ... przez lub w imieniu rządu

..., został prawomocnie uznany jako zgodny z postanowieniami prawidła I/10 powyższej

Konwencji ze zmianami, a jego prawowity posiadacz jest upoważniony do wykonywania

następujących funkcji na wyszczególnionych poziomach, z zastrzeżeniem wszelkich wyszczególnionych

ograniczeń, do dnia ... lub do dnia wygaśnięcia każdorazowego przedłużenia ważności

niniejszego potwierdzenia, zgodnie ze wskazaniem na odwrocie

FUNKCJA

POZIOM

STOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Prawowity posiadacz niniejszego potwierdzenia może pełnić obowiązki na następującym

stanowisku lub stanowiskach, wyszczególnionych w odpowiednich wymaganiach Administracji

dotyczących bezpiecznego obsadzania statków załogą

STANOWISKO

STOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Potwierdzenie nr ... wydane w dniu ...

...(pieczęć urzędowa)...

...Podpis upoważnionego urzędnika...

...Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

Zgodnie z prawidłem I/2, punkt 11 Konwencji, oryginał niniejszego potwierdzenia musi

być dostępny, podczas gdy posiadacz potwierdzenia pełni służbę na statku.

Data urodzenia posiadacza dyplomu ...

Podpis posiadacza dyplomu ...

Fotografia posiadacza dyplomu

Termin ważności mniejszego potwierdzenia zostaje przedłużony do ...

(pieczęć urzędowa)...Podpis upoważnionego urzędnika...

Data odnowienia......Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

Termin ważności niniejszego potwierdzenia zostaje przedłużony do ...

(pieczęć urzędowa) ...Podpis upoważnionego urzędnika...

Data odnowienia......Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

4

Stosownie do prawidła I/2 punkt 10, w przypadku stosowania formularzy, które mogą

się różnić od przedstawionych w niniejszej sekcji, Strony zapewnią, aby w każdym przypadku

.1

wszelkie informacje dotyczące tożsamości oraz rysopisu posiadacza dokumentu, w tym

imię i nazwisko, data urodzenia, fotografia i podpis, łącznie z datą wydania dokumentu,

były zamieszczone na tej samej stronie dokumentu; oraz

.2

wszelkie informacje dotyczące stanowiska lub stanowisk, do pełnienia których posiadacz

dokumentu zostaje upoważniony zgodnie ze stosownymi wymaganiami Administracji, dotyczącymi

bezpiecznego obsadzania załogami, jak również jakiekolwiek ograniczenia, zostały zamieszczone

w widocznym miejscu i można je było łatwo zidentyfikować.

WYDAWANIE I REJESTRACJA DYPLOMÓW

Zatwierdzanie służby na statkach morskich

5

Zatwierdzając służbę na statkach morskich w zakresie wymaganym przez Konwencję, Strony

powinny zapewnić, że pełniona służba jest odpowiednia do kwalifikacji objętych wnioskiem

o wydanie dyplomu, pamiętając jednocześnie, że celem takiej służby, oprócz wstępnego

zaznajomienia się ze służbą na statkach morskich, jest nauczenie się i nabranie wprawy,

pod odpowiednim nadzorem, w zakresie właściwego i bezpiecznego postępowania na morzu,

a także procedur i codziennej praktyki stosownie dla wnioskowanych kwalifikacji.

Zatwierdzanie kursów szkoleniowych

6

Przy zatwierdzaniu kursów i programów szkoleniowych, Strony powinny mieć na względzie,

że różne kursy modelowe IMO mogą być pomocne w przygotowywaniu kursów lub programów

szkoleniowych, przy jednoczesnej gwarancji osiągnięcia zalecanych w nich szczegółowych

celów nauczania.

Elektroniczny dostęp do rejestrów

7

Dla potrzeb prowadzenia rejestru elektronicznego zgodnie z punktem 15 prawidła I/2,

należy ustanowić przepisy mające na celu umożliwienie kontrolowanego dostępu elektronicznego

do takiego rejestru lub rejestrów, aby umożliwić Stronom oraz przedsiębiorstwom zarządzającym

potwierdzanie

.1

imienia i nazwiska marynarza, któremu wydano dyplom, potwierdzenie lub poświadczono

inne kwalifikacje, numerów dokumentów, daty wydania i daty upływu terminu ważności;

.2

stanowiska, które posiadacz dokumentów może zajmować oraz wszelkie wskazane ograniczenia;

oraz

.3

funkcji, jakie posiadacz może wykonywać, dopuszczalny zakres pełnienia obowiązków

oraz wszelkie wskazane ograniczenia.

Opracowanie bazy danych dla potrzeb rejestracji dyplomu

8

Dla potrzeb wykonania wymogu opisanego w punkcie 14 prawidła I/2, dla prowadzenia

rejestru dyplomów i potwierdzeń nie jest potrzebna standardowa baza danych, pod warunkiem,

że wszelkie odpowiednie informacje zostały wprowadzone do rejestru i udostępnione

zgodnie z postanowieniami prawidła I/2.

9

Zgodnie z prawidłem I/2 należy wprowadzić do rejestru i udostępnić następujące kategorie

informacji, w formie papierowej lub elektronicznej

.1

Status dyplomu

ważny

zawieszony

anulowany

zgłoszono zagubienie

zniszczony

Należy również prowadzić rejestr zmian statusu, z uwzględnieniem dat wprowadzenia

zmian.

.2

Szczegóły dyplomu

imię i nazwisko marynarza

data urodzenia

obywatelstwo

płeć

preferowane jest, aby dyplom zawierał fotografię

data wydania

data upływu terminu ważności

data ostatniego przedłużenia terminu ważności

szczegóły dotyczące przydziału (przydziałów)

.3

Szczegóły dotyczące kompetencji

standard kompetencji STCW (np. prawidło II/1)

stanowisko

funkcja

poziom odpowiedzialności

potwierdzenia

ograniczenia

4.

Szczegóły zdrowotne

Data wydania ostatniego świadectwa zdrowia związanego z wydaniem lub odnowieniem dyplomu.

Sekcja A-I/3

Zasady regulujące żeglugę przybrzeżną

1

W przypadku, gdy Strona definiuje żeglugę przybrzeżną dążąc między innymi do zastosowania

zmian w stosunku do wymogów określonych w kolumnie 2 tabel standardu kompetencji,

znajdujących się w rozdziałach II i III części A niniejszego Kodeksu, przy wydawaniu

dyplomów dla potrzeb pełnienia służby na statkach, które mogą pływać pod banderą danej

Strony i wykorzystywanych do tego rodzaju żeglugi, należy wziąć pod uwagę następujące

czynniki, mając na uwadze ich wpływ na bezpieczeństwo i ochronę wszystkich statków

oraz środowiska morskiego

.1

rodzaj statku i rodzaj działań, do jakich zostaje wykorzystany;

.2

pojemność brutto statku oraz moc napędowa głównych maszyn, wyrażona w kilowatach;

.3

charakter i długość podróży;

.4

maksymalna odległość od portu schronienia;

.5

objęty obszar oraz właściwość urządzeń nawigacyjnych określających pozycję;

.6

warunki pogodowe przeważające na obszarze żeglugi przybrzeżnej;

.7

zapewnienie urządzeń komunikacyjnych na statku i na wybrzeżu dla potrzeb poszukiwawczych

i ratowniczych; oraz

.8

dostępność wsparcia z brzegu, w szczególności dla potrzeb konserwacji technicznej.

2

Niniejsze postanowienia nie mają na celu umożliwienia statkom uprawiającym żeglugę

przybrzeżną żeglugi na nieograniczonym obszarze pod pretekstem, że przez cały czas

żeglugi znajdują się w granicach żeglugi przybrzeżnej, wyznaczonych przez sąsiadujące

Strony.

Sekcja A-I/4

Procedury kontrolne

1

Procedura oceny zawarta w prawidle I/4, punkt 1.3, wynikająca z sytuacji wspomnianych

w niniejszej sekcji, powinna przybrać formę weryfikacji, czy członkowie załogi, którzy

obowiązani są posiadać określone kompetencje, rzeczywiście posiadają umiejętności

związane z danymi sytuacjami.

2

Dokonując tej oceny należy pamiętać o tym, że procedury pokładowe dostosowane są do

Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobieganiem

zanieczyszczaniu (ISM) oraz że postanowienia niniejszej Konwencji ograniczają się

do kompetencji pozwalających bezpiecznie przestrzegać tych procedur.

3

Procedury kontrolne wykonywane na mocy Konwencji powinny ograniczać się do standardów

kompetencji wymaganych od poszczególnych członków załogi pełniących służbę na statku

oraz do ich umiejętności związanych z pełnieniem wachty, tak, jak to zostało ujęte

w części A niniejszego Kodeksu. Ocena kompetencji dokonywana na statku powinna rozpocząć

się od weryfikacji dyplomów członków załóg.

4

Bez względu na weryfikację dyplomu, ocena dokonywana na mocy prawidła I/4 punkt 1.3

może wymagać, aby członek załogi zademonstrował swoje kompetencje w miejscu wykonywania

obowiązków. Tego rodzaju prezentacja kompetencji może obejmować sprawdzenie, czy zostały

spełnione wymogi operacyjne w zakresie pełnienia wachty i czy dany członek załogi

odpowiednio reaguje na niebezpieczne sytuacje w granicach swojego poziomu kompetencji.

5

Dokonując oceny, należy stosować wyłącznie metody demonstrowania kompetencji łącznie

z kryteriami ich oceny oraz zakresem wymogów opisanych w części A niniejszego Kodeksu.

6

Oceną kompetencji w zakresie ochrony należy objąć członków załogi pełniących obowiązki

ściśle związane z ochroną jedynie wówczas, gdy istnieją po temu wyraźne powody, przewidziane

w rozdziale XI/2 Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS).

We wszelkich innych przypadkach ocena zostanie ograniczona do dyplomów oraz/lub potwierdzeń

wydanych członkom załogi.

Sekcja A-I/5

Przepisy krajowe

Nie można interpretować postanowień prawidła I/5 jako uniemożliwiających przydzielanie

zadań szkoleniowych pod nadzorem lub w przypadkach działania siły wyższej.

Sekcja A-I/6

Szkolenie i ocena

1

Każda Strona powinna zapewnić, aby wszelkie szkolenia i oceny członków załóg w celu

wydawania im dyplomów na podstawie Konwencji były

.1

zaplanowane zgodnie z programami w formie pisemnej, z uwzględnieniem takich metod

i środków nauczania, procedur oraz materiałów szkoleniowych, które są niezbędne dla

osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji; oraz

.2

prowadzone, kontrolowane, oceniane i wspierane przez osoby wykwalifikowane, zgodnie

z punktami 4, 5 i 6.

2

Osoby prowadzące szkolenie lub ocenę członka załogi podczas pełnienia służby na statku

mogą to czynić tylko wtedy, gdy ich działanie nie wpłynie niekorzystnie na normalne

funkcjonowanie statku oraz gdy mogą poświęcić czas i uwagę na szkolenie lub ocenę.

Kwalifikacje instruktorów, osób nadzorujących i egzaminatorów

3

Każda ze Stron powinna zapewnić, aby instruktorzy, osoby nadzorujące i egzaminatorzy

posiadali kwalifikacje dla poszczególnych rodzajów szkolenia lub oceny kompetencji

członków załóg na statku lub na lądzie, zgodnie z wymogami Konwencji oraz postanowieniami

niniejszej sekcji.

Szkolenie podczas pełnienia służby

4

Każda osoba prowadząca szkolenie członka podczas pełnienia służby, na statku lub na

lądzie, które ma zostać uwzględnione przy kwalifikowaniu do wydania dyplomu na podstawie

Konwencji, powinna

.1

mieć świadomość założeń programu szkolenia i rozumieć poszczególne cele szkoleniowe

dla określonego rodzaju prowadzonego szkolenia;

.2

posiadać kwalifikacje w zakresie zadań objętych prowadzonym szkoleniem; oraz. 3 w

przypadku prowadzenia szkoleń z użyciem symulatora

.3.1

otrzymać odpowiednie wytyczne, dotyczące technik instruktażowych dla potrzeb użycia

symulatora, oraz

.3.2

posiadać odpowiednie doświadczenie w pracy z poszczególnymi rodzajami wykorzystywanych

symulatorów.

5

Każda osoba odpowiedzialna za nadzór nad szkoleniem podczas pełnienia służby dla członków

załóg, uwzględnianym przy kwalifikowaniu do wydania dyplomu na podstawie Konwencji,

powinna w pełni rozumieć program szkoleniowy oraz poszczególne cele każdego rodzaju

prowadzonego szkolenia.

Ocena kompetencji

6

Każda osoba przeprowadzająca ocenę kompetencji członka załogi podczas pełnienia służby

na statku lub na lądzie, uwzględnianą przy kwalifikowaniu do wydania dyplomu na podstawie

Konwencji, powinna

.1

posiadać odpowiedni poziom wiedzy oraz zrozumienia kompetencji podlegających ocenie;

.2

posiadać kwalifikacje w zakresie zadań podlegających ocenie;

.3

otrzymać odpowiednie wytyczne metodologii i praktyki oceniania;

.4

posiadać praktyczne doświadczenie w ocenianiu; oraz

.5

w przypadku przeprowadzania oceny przy użyciu symulatorów, zdobyć praktyczne doświadczenie

w przeprowadzaniu ocen na poszczególnych typach symulatorów; zdobywanie doświadczenia

powinno być nadzorowane i pozytywnie ocenione przez doświadczonego egzaminatora.

Szkolenie i ocena w ramach instytucji szkoleniowej

7

Każda Strona, której wymaganiami niezbędnymi do wydania dyplomu wymaganego na podstawie

Konwencji objęty jest między innymi kurs szkoleniowy, instytucja szkoleniowa lub kwalifikacje

nadane przez instytucję szkoleniową powinna zapewnić, aby kwalifikacje i doświadczenie

instruktorów i egzaminatorów odpowiadały postanowieniom o normach jakości określonych

sekcji A-I/8. Wspomniane kwalifikacje, doświadczenie i spełnienie norm jakości powinny

obejmować szkolenie w dziedzinie technik instruktażowych oraz metod i praktyki dokonywania

oceny, a także spełniać wszelkie obowiązujące wymogi określone w punktach 4 do 6.

Sekcja A-I/7

Przekazywanie informacji

1

Informacje wymagane prawidłem I/7 punkt 1 należy zgłaszać Sekretarzowi Generalnemu

w formie przewidzianej w poniższych punktach.

CZĘŚĆ 1 - WSTĘPNE PRZEKAZYWANIE INFORMACJI

2

W terminie jednego roku kalendarzowego od daty wejścia prawidła I/7 w życie, każda

ze Stron powinna złożyć sprawozdanie z podjętych kroków zmierzających do pełnego wprowadzenia

w życie Konwencji, zawierające następujące dane

.1

szczegółowe dane kontaktowe i schemat organizacyjny ministerstwa, wydziału lub instytucji

państwowej odpowiedzialnej za stosowanie Konwencji;

.2

zwięzłe wyjaśnienie środków prawnych i administracyjnych przewidzianych i podjętych

dla zapewnienia zgodności, szczególnie z prawidłami I/2, I/6 i I/9;

.3

wyraźne określenie polityki przyjętej w zakresie kształcenia, szkolenia, egzaminowania,

oceny kompetencji i wydawania dyplomów;

.4

zwięzłe podsumowanie kursów, programów szkolenia, egzaminów i ocen, przewidywanych

dla każdego dyplomu wydanego zgodnie z Konwencją;

.5

zwięzły zarys procedur stosowanych dla poświadczenia, uznania lub zatwierdzenia szkolenia

i egzaminowania, oceny sprawności zdrowotnej i kompetencji, wymaganych przez Konwencję,

łącznie z warunkami i listą udzielonych poświadczeń, uznań i zatwierdzeń;

.6

zwięzłe podsumowanie procedur stosowanych przy udzielaniu wszelkich zwolnień w świetle

artykułu VIII Konwencji; oraz

.7

rezultaty porównań, przeprowadzonych zgodnie z prawidłem I/11 oraz zwięzły zarys obowiązkowego

szkolenia uaktualniającego i doskonalącego.

CZĘŚĆ 2 - KOLEJNE SPRAWOZDANIA

3

Każda Strona powinna w ciągu sześciu miesięcy od

.1

zachowania lub przyjęcia jakiegokolwiek równorzędnego programu nauki lub szkolenia,

zgodnie z artykułem IX dostarczyć pełen opis danego modelu;

.2

uznania dyplomów wydawanych przez inną Stronę dostarczyć sprawozdanie podsumowujące

środki podjęte w celu zapewnienia zgodności z prawidłem I/10; oraz

.3

poświadczenia zatrudnienia członków załogi posiadających alternatywne dyplomy, wydane

zgodnie z prawidłem VII/1, na statkach upoważnionych do pływania pod jej banderą dostarczyć

Sekretarzowi Generalnemu wzorcowe egzemplarze rodzajów bezpiecznego obsadzania statków

załogą wydawanych dla takich statków.

4

Każda Strona powinna złożyć sprawozdanie z każdej oceny wykonanej zgodnie z prawidłem

I/8 punkt 2 w ciągu sześciu miesięcy od jej zakończenia. Sprawozdanie z oceny powinno

zawierać następujące informacje

.1

kwalifikacje i doświadczenie osób przeprowadzających ocenę; (np. posiadane dyplomy,

doświadczenie w pracy członka załogi i niezależnego egzaminatora, doświadczenie w

dziedzinie szkolenia i oceny marynarzy, doświadczenie w zarządzaniu systemami wydawania

świadectw, lub wszelkie inne odpowiednie kwalifikacje/doświadczenie);

.2

kryteria odniesienia do niezależnej oceny oraz do ocen przeprowadzonych przez egzaminatorów;

.3

wykaz instytucji/ ośrodków szkoleniowych objętych niezależną oceną oraz

.4

wyniki niezależnej oceny, zawierające

.1

weryfikację, czy

.1.1

wszelkie obowiązujące postanowienia Konwencji oraz Kodeksu STCW ze zmianami zostały

objęte systemem wymogów jakościowych Stron, zgodnie z sekcją A-I/8 punkt 3.1; oraz

.1.2

wszelkie wewnętrzne środki kontroli zarządzania i nadzoru oraz dalsze działania są

zgodne z zaplanowanymi ustaleniami i udokumentowanymi procedurami, a ponadto skutecznie

pozwalają osiągnąć zamierzone cele zgodnie z sekcją A-I/8 punkt 3.2;

.2

zwięzły opis

.2.1

niezgodności stwierdzonych w trakcie niezależnej oceny, o ile takowe wystąpią

.2.2

środków korygujących zalecanych w odniesieniu do stwierdzonych niezgodności, oraz

.2.3

środków korygujących wdrożonych w odniesieniu do stwierdzonych niezgodności.

5

Strony powinny złożyć sprawozdanie z kroków podjętych w celu wdrożenia wszelkich późniejszych

obowiązkowych zmian do Konwencji oraz Kodeksu STCW, nieuwzględnionych wcześniej w

sprawozdaniu dotyczącym wstępnego przekazania informacji, stosownie do prawidła I/7,

lub w jakimkolwiek wcześniejszym sprawozdaniu, stosownie do prawidła I/8. Taką informację

należy uwzględnić w kolejnym sprawozdaniu, stosownie do prawidła I/8 punkt 3 po wejściu

zmiany w życie.

6

Informowanie o krokach podjętych w celu wdrożenia obowiązkowych poprawek do Konwencji

oraz Kodeksu STCW powinno obejmować następujące działania, tam gdzie ma to zastosowanie

.1

zwięzłe wyjaśnienie środków prawnych i administracyjnych przewidzianych i podjętych

w celu zapewnienia, że wymogi określone zmianą będą przestrzegane;

.2

zwięzłe podsumowanie polityki kursów, programów szkolenia, egzaminów i ocen przeprowadzanych

w celu zapewnienia, że wymogi określone zmianą będą przestrzegane;

.3

zwięzły zarys procedur stosowanych dla poświadczenia, uznania i zatwierdzania szkoleń

i egzaminów, oceny sprawności zdrowotnej i kompetencji, wymaganych na mocy wprowadzonej

zmiany;

.4

zwięzły zarys wszelkich szkoleń aktualizujących i doskonalących, których przeprowadzenie

jest wymagane, aby dochować zgodności z wprowadzoną zmianą;

.5

porównanie środków mających na celu wdrożenie zmiany ze środkami istniejącymi, objętymi

wcześniejszymi sprawozdaniami zgodnie z prawidłem I/7 punkt 1 oraz/lub prawidłem I/8

punkt 2, tam gdzie ma to zastosowanie.

CZĘŚĆ 3 - ZESPÓŁ ODPOWIEDNIO WYKWALIFIKOWANYCH OSÓB

7

Sekretarz Generalny powinien przechowywać listę odpowiednio wykwalifikowanych osób,

zatwierdzoną przez Komitet Bezpieczeństwa na Morzu, obejmującą właściwe osoby pozostające

do dyspozycji z ramienia Stron lub osoby rekomendowane przez Strony, do których można

się zwrócić w celu oceny sprawozdań złożonych na podstawie prawideł I/7 oraz I/8 oraz

o pomoc w przygotowaniu sprawozdania wymaganego na mocy prawidła I/7 punkt 2. Osoby

te powinny być dyspozycyjne podczas stosownych sesji Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu

lub jej organów podporządkowanych, lecz nie muszą one wykonywać swojej pracy wyłącznie

podczas tych sesji.

8

W odniesieniu do prawidła I/7 punkt 2, odpowiednio wykwalifikowane osoby powinny znać

wymagania Konwencji i przynajmniej jedna z nich powinna posiadać wiedzę w zakresie

systemu szkoleniowego i wydawania dyplomów przez daną Stronę.

9

W przypadku otrzymania od którejkolwiek ze Stron sprawozdania na podstawie prawidła

I/8 punkt 3, Sekretarz Generalny powinien wyznaczyć odpowiednio wykwalifikowane osoby

z listy prowadzonej zgodnie z punktem 7, aby zapoznały się ze sprawozdaniem i wyraziły

swoje stanowisko w następującym zakresie

.1

czy sprawozdanie jest kompletne i czy wskazuje, że dana Strona przeprowadziła niezależną

ocenę uzyskanej wiedzy, zrozumienia, umiejętności i kompetencji oraz działań w zakresie

oceny, a także systemu administrowania wydawaniem dyplomów (z uwzględnieniem potwierdzania

i odnawiania), zgodnie z sekcją A-I/8 punkt 3;

.2

czy sprawozdanie wystarczy do wykazania, że

.2.1

egzaminatorzy posiadali odpowiednie kwalifikacje,

.2.2

zakres wymagań i obowiązków był dostatecznie jasny, aby zapewnić, że

.2.2.1 wszelkie obowiązujące postanowienia Konwencji oraz Kodeksu STCW, z uwzględnieniem

zmian, zostały objęte przez systemem norm jakościowych Strony, oraz

.2.2.2 możliwa jest weryfikacja sposobu wdrożenia jasno określonych celów, zgodnie

z prawidłem I/8 punkt 1 w pełnym zakresie stosownych działań,

.2.3

procedury stosowane w trakcie niezależnej oceny były właściwe dla potrzeb określenia

wszelkich istotnych niezgodności w stosowanym przez Stronę systemie szkoleniowym,

systemie oceny kompetencji oraz wydawania dyplomów dla członków załogi, na ile jest

to możliwe w przypadku danej strony,

.2.4

podjęto niezwłoczne i właściwe działania korygujące, mające na celu usunięcie wszelkich

stwierdzonych niezgodności.

10

Każde spotkanie odpowiednio wykwalifikowanych osób powinno

.1

odbywać się na podstawie decyzji Sekretarza Generalnego;

.2

obejmować nieparzystą liczbę uczestników, zwykle nie przekraczającą pięciu;

.3

wyznaczyć własnego przewodniczącego; oraz

.4

dostarczyć Sekretarzowi Generalnemu uzgodnioną opinię swych członków lub, w przypadku

braku osiągnięcia porozumienia, informacji na temat opinii zarówno większości, jak

i mniejszości.

11

Odpowiednio wykwalifikowane osoby powinny w sposób tajny wyrazić swoje pisemne opinie

w następujących sprawach

.1

porównanie faktów zawartych w informacjach przekazanych Sekretarzowi Generalnemu przez

Stronę ze wszystkimi stosownymi wymaganiami Konwencji;

.2

sprawozdanie z każdej stosownej oceny dokonanej zgodnie z prawidłem I/8 punkt 3;

.3

sprawozdanie z wszelkich kroków podjętych w celu wdrożenia zmian do Konwencji i Kodeksu

STCW, złożone zgodnie z punktem 5; oraz

.4

wszelkie dodatkowe informacje dostarczone przez Stronę.

CZĘŚĆ 4 - SPRAWOZDANIE DLA KOMITETU BEZPIECZEŃSTWA NA MORZU

12

Przygotowując sprawozdanie dla Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu, wymagane na podstawie

prawidła I/7 punkt 2, Sekretarz Generalny powinien

.1

zwracać się o i brać pod uwagę opinie wyrażone przez odpowiednio wykwalifikowane osoby

wybrane z ustalonej listy zgodnie z punktem 7;

.2

tam, gdzie to konieczne, domagać się wyjaśnień od Strony w każdej sprawie związanej

z informacją dostarczoną zgodnie z prawidłem I/7 punkt 1; oraz

.3

określić każdą dziedzinę, w której Strona mogłaby się zwrócić o pomoc przy wdrażaniu

Konwencji.

13

Zainteresowana Strona powinna być informowana o przygotowaniach do spotkań odpowiednio

wykwalifikowanych osób, a jej przedstawiciele powinni być upoważnieni do zaprezentowania

i wyjaśnienia wszystkich spraw związanych z dostarczonymi informacjami, zgodnie z

prawidłem I/7 punkt 1.

14

W przypadku, gdy Sekretarz Generalny nie jest w stanie dostarczyć sprawozdania wymaganego

zgodnie z punktem 2 prawidła I/7, zainteresowana Strona może zwrócić się do Komitetu

Bezpieczeństwa na Morzu o podjęcie działań opisanych w punkcie 3 prawidła I/7, biorąc

pod uwagę informację dostarczoną zgodnie z niniejszą sekcją oraz opinie wyrażone zgodnie

z punktem 10 i 11.

Sekcja A-I/8

Wymogi jakościowe

Cele państwowe i wymogi jakościowe

1

Każda ze Stron powinna zapewnić, aby cele kształcenia i szkolenia oraz związane z

tym standardy kompetencji, które należy osiągnąć, były jasno sprecyzowane i określały

poziomy wiedzy, zrozumienia oraz umiejętności, odpowiednie dla wymagań egzaminacyjnych

oraz dla oceny, zgodnie z postanowieniami Konwencji. Powyższe cele i stosowne wymagania

dotyczące norm jakości mogą być odrębnie wyszczególnione dla różnych kursów i programów

szkoleniowych i powinny obejmować zarządzanie systemem wydawania dyplomów.

2

Zakres zastosowania norm jakości powinien obejmować administrowanie systemem wydawania

dyplomów, wszelkimi kursami i programami szkoleniowymi, egzaminami oraz ocenami przeprowadzanymi

przez Stronę lub z jej upoważnienia, a także kwalifikacjami i doświadczeniem wymaganymi

od instruktorów i egzaminatorów, mając na uwadze politykę, systemy, kontrolę i zapewnienie

wewnętrznej weryfikacji jakości, ustalone dla potrzeb osiągnięcia wskazanych celów.

3

Każda Strona powinna zapewnić przeprowadzanie niezależnych ocen wiedzy, zrozumienia,

biegłości oraz nabywania kompetencji i czynności oceniania, a także administrowania

systemem wydawania dyplomów, w odstępach czasu nie przekraczających pięciu lat, w

celu zweryfikowania, czy

.1

wszystkie obowiązujące postanowienia Konwencji i Kodeksu STCW, z uwzględnieniem zmian,

zostały objęte systemem wymogów jakościowych;

.2

wszelkie środki kontroli i nadzoru wewnętrznego, a także działania podejmowane w ich

wyniku są zgodne z planowanymi działaniami i udokumentowanymi procedurami i skutecznie

pozwalają osiągnąć ustalone cele;

.3

wyniki niezależnej oceny są udokumentowane i zwrócono na nie uwagę wszystkich osób

odpowiedzialnych za oceniany obszar; oraz

.4

w odpowiednim czasie podejmowane jest działanie zmierzające do usunięcia braków.

Sekcja A-I/9

Normy zdrowotne

1

Określając normy sprawności zdrowotnej dla członków załóg, zgodnie z wymogami prawidła

I/9, Strony powinny przestrzegać minimalnych wymogów w zakresie prawidłowości wzroku,

wskazanych w tabeli A-I/9 oraz wziąć pod uwagę kryteria sprawności fizycznej i psychicznej,

określone w punkcie 2. Strony powinny mieć również na względzie wytyczne wymienione

w sekcji B-I/9 niniejszego Kodeksu oraz w tabeli B-I/9, dotyczącej oceny minimalnych

kwalifikacji psychicznych.

W stopniu określonym przez Strony i bez uszczerbku dla bezpieczeństwa członków załóg

lub statku, w ramach rzeczonych norm można dokonywać rozróżnienia pomiędzy osobami,

które zamierzają rozpocząć służbę na morzu oraz osobami, które już pełnią służbę na

morzu, a także pomiędzy różnorodnymi funkcjami na statku, przy uwzględnieniu różnych

obowiązków członków załogi. W normach tych należy również brać pod uwagę wszelkie

upośledzenia lub choroby, które ograniczają możliwość wykonywania obowiązków przez

członka załogi w okresie ważności świadectwa zdrowia.

2

Normy sprawności fizycznej i psychicznej określone przez Strony powinny zapewnić,

aby członkowie załóg spełniali następujące kryteria

.1

fizyczna umiejętność spełnienia wszelkich wymogów podstawowego szkolenia wymaganego

postanowieniami sekcji A-VI/1 punkt 2, z zastrzeżeniem punktu 5;

.2

poziom słuchu i mowy odpowiedni do prawidłowego przekazania i wykrycia każdego alarmu

dźwiękowego;

.3

brak uwarunkowań, nieprawidłowości lub upośledzeń zdrowotnych, które uniemożliwiłyby

efektywne i bezpieczne wykonywanie zwykłych i nagłych obowiązków na statku w okresie

ważności świadectwa zdrowia;

.4

brak dolegliwości zdrowotnych, które mogłyby ulec pogorszeniu podczas pełnienia służby

na morzu lub doprowadzić członka załogi do niezdolności do pełnienia takiej służby,

lub które mogłyby stanowić zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa innych osób na

statku; oraz

.5

nie przyjmowanie leków wywołujących skutki uboczne, mogące niekorzystnie wpływać na

ocenę sytuacji, równowagę lub wszelkie inne wymogi efektywnego wykonywania zwykłych

i nadzwyczajnych obowiązków na statku.

3

Badania medyczne członków załóg powinny zostać przeprowadzone przez należycie wykwalifikowanych

i doświadczonych lekarzy, posiadających stosowne uprawnienia nadane im przez Stronę.

4

Każda ze Stron ustanowi przepisy w zakresie nadawania lekarzom stosownych uprawnień.

Strona powinna prowadzić rejestr uprawnionych lekarzy oraz udostępniać go na żądanie

innym Stronom, przedsiębiorstwom zarządzającym i członkom załóg.

5

Każda ze Stron powinna ustalić wytyczne wykonywania badań sprawności zdrowotnej oraz

wydawania świadectw zdrowia, mając na uwadze postanowienia sekcji B-I/9 niniejszego

Kodeksu. W przedmiocie stosowania norm zdrowotnych każda ze Stron określi granice

swobodnego uznania przy podejmowaniu decyzji przez uprawnionych lekarzy, z uwzględnieniem

zróżnicowanych obowiązków członków załogi oraz z zastrzeżeniem, że w przypadku członków

załóg pracujących na pokładach na stanowiskach obserwacyjnych uprawniony lekarz jest

pozbawiony możliwości swobodnego uznania w odniesieniu do minimalnych wymogów widzenia

dalekiego ze wspomaganiem, widzenia bliskiego oraz postrzegania kolorów, zgodnie z

tabelą A-I/9. Strona może dopuścić uznaniowość w stosowaniu tych wymogów w odniesieniu

do członków załóg pracujących w maszynowni, pod warunkiem, że członkowie załogi łącznie

spełnią wymogi sprawności wzrokowej wymienione w tabeli A-I/9.

6

Każda ze Stron powinna określić środki i procedury umożliwiające ponowne rozpatrywanie

spraw marynarzy, którzy według wyników badań nie spełniają wymogów sprawności zdrowotnej

lub mają ograniczoną zdolność wykonywania pracy, w szczególności w zakresie czasu,

dziedziny pracy lub obszaru działań, zgodnie z przepisami odwoławczymi obowiązującymi

u danej Strony.

7

Świadectwo zdrowia, o którym mowa w prawidle I/9, punkt 3 powinno zawierać co najmniej

następujące informacje

.1

Organ wydający świadectwo oraz wymogi wydania dokumentu

.2

Informacje o marynarzu

.2.1

Dane osobowe: (nazwisko, pierwsze imię, drugie imię)

.2.2

Data urodzenia: (dzień/miesiąc/rok)

.2.3

Płeć: (mężczyzna/kobieta)

.2.4

Obywatelstwo

.3

Oświadczenie uprawnionego lekarza

.3.1

potwierdzenie weryfikacji dokumentów identyfikacyjnych przed przystąpieniem do badania

T/N

.3.2

Słuch spełnia wymogi określone sekcji A-I/9: T/N

.3.3

Czy słuch bez urządzeń pomocniczych jest zadowalający? T/N

.3.4

Czy ostrość widzenia spełnia wymogi określone w sekcji A-I/9? T/N

.3.5

Czy postrzeganie kolorów spełnia wymogi określone w sekcji A-I/9? T/N

.3.5.1 Data ostatniego badania postrzegania kolorów.

.3.6

Czy może pracować na stanowiskach obserwacyjnych? T/N

.3.7

Brak zastrzeżeń lub ograniczeń dotyczących sprawności? T/N

W przypadku „N” należy opisać ograniczenia lub zastrzeżenia.

.3.8

Czy marynarz nie cierpi na żadne dolegliwości natury zdrowotnej, które mogłyby ulec

pogłębieniu podczas pełnienia służby na morzu lub doprowadzić członka załogi do niezdolności

do wykonywania takiej służby, ani stanowić zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa

innych osób na statku? T/N

.3.9

Data wydania świadectwa: (dzień/miesiąc/rok)

.3.10

Data upływu ważności świadectwa: (dzień/miesiąc/rok)

.4

Szczegółowe dane organu wydającego

.4.1

Pieczęć urzędowa (z imieniem i nazwiskiem) organu wydającego

.4.2

Podpis osoby uprawnionej

.5

Podpis marynarza - potwierdzenie, że marynarz został poinformowany o treści świadectwa

i prawie do jego weryfikacji zgodnie z punktem 6 sekcji A-I/9

8 Świadectwa zdrowia należy wydawać w języku urzędowym państwa wydającego. Jeżeli

nie jest to język angielski, tekst powinien zawierać tłumaczenie na ten język.

Tabela A-I/9

Minimalne normy wzroku do pełnienia służby na morzu

Postanowienie Konwencji STCW

Kategoria marynarza

Dalekie widzenie wspomagane

Bliskie widzenie

Widzenie kolorów

Pola widzenia

Ślepota zmierzchowa

Diplopia (widzenie podwójne)

jedno oko

drugie oko

Oboje oczu razem, wspomagane lub nie

I/11II/1II/2II/3IV/4V/5VII/2

Kapitanowie, oficerowie i marynarze, od których wymaga się podjęcia obowiązków obserwatora

0,5

0,5

Wzrok wymagany dla nawigacji statkowej (np. korzystanie z map i publikacji nautycznych,

używanie instrumentów i sprzętu na mostku oraz identyfikacja pomocy nawigacyjnych)

Zob. uwaga 6

Normalne pola widzenia

Wzrok wymagany do wykonywania wszystkich funkcji w ciemności bez wyjątków

Brak istotnych warunków

I/11III/1III/2III/3III/4III/5III/6III/7VII/2

Wszyscy oficerowie mechanicy, oficerowie elektroautomatycy, elektroautomatycy oraz

marynarze i inni członkowie załogi stanowiący część wachty maszynowej

0,4

0,4 (zob. uwag a 5)

Wzrok wymagany do odczytywania instrumentów z małej odległości, obsługi sprzętu oraz

identyfikacji systemów/składników, w miarę potrzeb

Zob. uwaga 7

Wystarczające pole widzenia

Wzrok wymagany do wykonywania wszystkich funkcji w ciemności bez wyjątków

Brak istotnych warunków

I/11IV/2

Operatorzy GMDSS

0,4

0,4

Wzrok wymagany do odczytywania instrumentów z małej odległości, obsługi sprzętu oraz

identyfikacji systemów/składników, w miarę potrzeb

Zob. uwaga 7

Wystarczające pole widzenia

Wzrok wymagany do wykonywania wszystkich funkcji w ciemności bez wyjątków

Brak istotnych warunków

Uwagi

1

wartości podane w skali dziesiętnej Snellena.

2

zaleca się minimalną wartość 0,7 w jednym oku dla ograniczenia ryzyka ukrytej choroby

oczu.

3

zgodnie z definicją Międzynarodowych Zaleceń dla Wymogów Widzenia Kolorów w Transporcie.

4

podlega ocenie okulisty klinicznego, tam gdzie na schorzenie wskazują ustalenia badań

wstępnych.

5

łączne widzenie personelu maszynowni powinno wynosić co najmniej 0,4.

6

norma widzenia kolorów wg CIE - 1 lub 2.

7

norma widzenia kolorów wg CIE -1,2 lub 3.

Sekcja A-I/10

Uznawanie dyplomów

1

Postanowień prawidła I/10 punkt 4, dotyczącego nieuznawania dyplomów przez państwo

nie będące Stroną nie należy interpretować jako uniemożliwiania Stronie, wydającej

własny dyplom, uznania służby na statku morskim, kształcenia i szkolenia odbytego

w państwie nie będącym Stroną pod warunkiem że Strona wydająca taki dyplom spełni

wymogi prawidła I/2 i zapewni, że zostaną spełnione wymogi Konwencji dotyczące pełnienia

służby na morzu, kształcenia i szkolenia.

2

W przypadku, gdy Administracja, która potwierdziła dyplom, cofnie swoje potwierdzenie

uznania ze względów dyscyplinarnych, powiadomi o zaistniałych okolicznościach Stronę,

która ten dyplom wydała.

Sekcja A-I/11

Odnawianie dyplomów

Kompetencje zawodowe

1

Trwałe kompetencje zawodowe wymagane przez prawidło I/11 powinny być ustanowione w

drodze

.1

zatwierdzonej służby na statkach morskich, z wykonywaniem funkcji odpowiednich dla

posiadanego dyplomu w okresie co najmniej

.1.1

dwunastu miesięcy łącznie, na przestrzeni ostatnich pięciu lat, lub

.1.2

trzech miesięcy łącznie, na przestrzeni ostatnich sześciu miesięcy bezpośrednio poprzedzających

odnowienie ważności dyplomu;

.2

wykonywania funkcji równoważnych z pełnieniem służby na statkach morskich, wymaganej

zgodnie z punktem 1.1; lub

.3

zdania zatwierdzonego egzaminu; lub

.4

pozytywnego ukończenia zatwierdzonego kursu lub kursów szkoleniowych; lub

.5

odbycia potwierdzonej służby na statkach morskich z wykonywaniem funkcji odpowiednich

dla posiadanego dyplomu przez okres nie krótszy niż trzy miesiące na stanowisku pozaetatowym

lub w niższym stopniu oficerskim niż stopień wskazany w posiadanym ważnym dyplomie,

bezpośrednio przed objęciem stanowiska w stopniu, dla którego obowiązuje dyplom.

2

Kursy doskonalące i aktualizujące, wymagane zgodnie z prawidłem I/11, powinny być

zatwierdzone i obejmować zmiany w stosownych krajowych i międzynarodowych przepisach

dotyczących bezpieczeństwa życia na morzu, ochrony żeglugi oraz ochrony środowiska

morskiego i uwzględniać wszystkie aktualizacje obowiązującego standardu kompetencji.

3

Trwałe kompetencje zawodowe na zbiornikowce, wymagane na mocy prawidła I/11 punkt

3, powinny zostać określone przez

.1

zatwierdzoną służbę na statkach morskich, obejmującą wykonywanie funkcji odpowiednich

dla posiadanego dyplomu lub potwierdzenia na zbiornikowce, wykonywaną łącznie przez

co najmniej 3 miesiące na przestrzenie ostatnich 5 lat; lub

.2

pozytywne ukończenie zatwierdzonego kursu lub kursów szkoleniowych.

Sekcja A-I/12

Standardy regulujące wykorzystanie symulatorów

CZĘŚĆ 1 - STANDARDY DZIAŁANIA

Ogólne standardy działania dla symulatorów wykorzystywanych w ramach szkolenia

1

W przypadku, gdy obowiązkowe szkolenie obejmuje zastosowanie symulatora, każda Strona

powinna zapewnić, aby wszystkie symulatory

.1

były odpowiednie dla wybranych celów i zadań szkoleniowych;

.2

były zdolne do symulowania czynności odpowiednich urządzeń pokładowych, na poziomie

fizycznego realizmu odpowiadającego celom szkoleniowym, i obejmowały możliwości, ograniczenia

oraz potencjalne błędy takich urządzeń;

.3

wykonywały działania w sposób dostatecznie realistyczny, aby umożliwić osobie szkolonej

nabycie umiejętności odpowiednich dla celów szkoleniowych;

.4

zapewniały kontrolowane środowisko działania, gdzie możliwe jest wywołanie różnych

warunków, w tym sytuacji niebezpiecznych, ryzykownych lub nadzwyczajnych;

.5

zapewniały interfejs, dzięki któremu osoba szkolona może oddziaływać na wyposażenie,

symulowane środowisko oraz/lub porozumiewać się z instruktorem; a także

.6

pozwalały instruktorowi sterować, monitować i rejestrować ćwiczenia dla skutecznego

nauczania osób szkolonych.

Ogólne standardy działania dla symulatorów wykorzystywanych w ocenie kompetencji

2

Każda Strona powinna zapewnić, aby wszystkie symulatory wykorzystywane do oceny kompetencji

wymaganych na mocy Konwencji lub do demonstracji wymaganej ciągłej sprawności działania

.1

mogły spełniać określone cele przeprowadzanej oceny;

.2

były zdolne do symulowania czynności odpowiednich urządzeń pokładowych, na poziomie

fizycznego realizmu odpowiadającego celom szkoleniowym, i obejmowały możliwości, ograniczenia

oraz potencjalne błędy takich urządzeń;

.3

wykonywały działania w sposób dostatecznie realistyczny, aby umożliwić osobie szkolonej

nabycie umiejętności odpowiednich dla celów szkoleniowych;

.4

zapewniały interfejs, dzięki któremu osoba szkolona może oddziaływać na wyposażenie

i symulowane środowisko;

.5

zapewniały kontrolowane środowisko działania, gdzie możliwe jest wywołanie różnych

warunków, w tym sytuacji niebezpiecznych, ryzykownych lub nadzwyczajnych, odpowiednie

dla potrzeb przeprowadzanej oceny; oraz

.6

pozwalały instruktorowi sterować, monitować i rejestrować ćwiczenia dla skutecznej

oceny działania osób szkolonych.

Dodatkowe standardy działania

3

Oprócz spełnienia podstawowych wymogów przedstawionych w punkcie 1 i 2, urządzenia

symulacyjne, których dotyczy niniejsza sekcja, powinny spełniać następujące standardy

działania, zgodnie z ich poszczególnymi rodzajami.

Symulacja radarowa

4

Urządzenia symulacji radarowej powinny być zdolne do symulowania możliwości operacyjnych

radarowych urządzeń nawigacyjnych, które spełniają wszelkie obowiązujące normy działań

przyjęte przez Organizację, i obejmują urządzenia ułatwiające

.1

działanie w trybie ruchu względnego oraz ruchów rzeczywistych względem morza oraz

lądu;

.2

odwzorowanie pogody, prądów pływowych, prądów, sektorów cienia, symulowanych ech i

innych efektów propagacyjnych oraz generowanie linii brzegowych, pław nawigacyjnych,

a także badawczych i ratunkowych urządzeń radiolokacyjnych; oraz

.3

tworzenie środowiska operacyjnego w czasie rzeczywistym, obejmującego co najmniej

dwie własne stacje okrętowe z możliwością zmiany kursu i prędkości statku własnego

oraz parametry dla co najmniej 20 statków docelowych oraz odpowiednich urządzeń łączności.

Symulacja urządzeń do automatycznego prowadzenia nakresów radarowych (ARPA)

5

Urządzenia do symulacji ARPA powinny być zdolne do symulacji operacyjnych możliwości

urządzeń ARPA, które spełniają, wszystkie obowiązujące normy działania przyjęte przez

Organizację, i powinny spełniać funkcje dla

.1

ręcznego i automatycznego osiągania celu;

.2

ukazywania informacji będących wynikiem śledzenia ech;

.3

wykorzystania obszarów wyłączonych;

.4

wektorowego/graficznego zobrazowania skali czasu i danych; oraz

.5

manewrów próbnych.

CZĘŚĆ 2 - INNE POSTANOWIENIA

Cele szkolenia na symulatorach

6

Każda Strona powinna zapewnić, aby zamierzenia i cele szkolenia na symulatorach były

określone w ramach całościowego programu szkolenia oraz aby poszczególne cele i zadania

szkoleniowe były dobrane w sposób jak najściślej odpowiadający zadaniom i praktyce

okrętowej.

Procedury szkoleniowe

7

Podczas prowadzenia obowiązkowego szkolenia na symulatorze instruktorzy powinni zapewniać,

aby

.1

przed rozpoczęciem ćwiczenia osoby szkolone były odpowiednio pouczane o jego celach

i zdaniach oraz aby zapewnić dostateczną ilość czasu na planowanie przed rozpoczęciem

ćwiczenia;

.2

osoby szkolone miały wystarczająco dużo czasu na zapoznanie się z symulatorem i jego

urządzeniami przed rozpoczęciem każdego ćwiczenia szkoleniowego lub oceniającego;

.3

udzielone wytyczne i zachęty do ćwiczenia były odpowiednie do wybranych celów i zadań

ćwiczenia oraz do poziomu i doświadczenia szkolonych;

.4

ćwiczenia były skutecznie monitorowane, wspierane odpowiednio przez obserwację audiowizualną

działalności osób szkolonych oraz przez sprawozdania oceniające przed i po ćwiczeniach;

.5

osoby szkolone były skutecznie pouczane, aby zapewnić realizację celów szkoleniowych

oraz aby demonstrowana sprawność działania spełniała akceptowalne standardy;

.6

podczas odpraw instruktażowych zachęcać do stosowania równych kryteriów oceniania;

oraz

.7

ćwiczenia na symulatorach były zaprojektowane i testowane w sposób odpowiedni dla

szczegółowo określonych celów szkolenia.

Procedury oceny

8

W przypadku wykorzystania symulatorów do oceny możliwości zademonstrowania poziomu

kompetencji przez kandydatów, egzaminatorzy powinni zapewniać, aby

.1

kryteria działania zostały określone jasno i jednoznacznie, były prawnie wiążące i

dostępne dla kandydatów;

.2

kryteria oceny były ustalone jasno i wyraźnie, zapewniały jej rzetelność i jednolitość

oraz optymalizowały obiektywne środki oraz kryteria, tak by do minimum ograniczyć

subiektywizm oceniania;

.3

kandydaci byli zwięźle pouczam co do zadań oraz/lub sprawności podlegających ocenie,

a także zadań i kryteriów działania, na podstawie których będą określane ich kompetencje;

.4

ocena działania uwzględniała normalne procedury operacyjne oraz wszystkie zachowania

wobec innych kandydatów szkolonych na symulatorze lub personelu symulatora;

.5

metody punktowania lub stopniowania oceny działania były stosowane z uwagą zanim zostaną

zatwierdzone; oraz

.6

najważniejszym kryterium było to, czy kandydat demonstruje zdolność do bezpiecznego

i skutecznego wykonywania zadań w sposób zadowalający dla egzaminatora.

Kwalifikacje instruktorów i egzaminatorów

9

Każda Strona powinna zapewniać instruktorów i egzaminatorów odpowiednio wykwalifikowanych

i doświadczonych dla poszczególnych typów i poziomów szkolenia oraz odpowiadającej

im oceny kompetencji, jak to wyszczególniono w prawidle V6 i sekcji A-I/6.

Sekcja A-I/13

Przeprowadzanie prób

(Brak postanowień)

Sekcja A-I/14

Odpowiedzialność przedsiębiorstw zarządzających

1

Wszyscy, tj. przedsiębiorstwa zarządzające, kapitanowie i członkowie załóg są odpowiedzialni

za zapewnienie pełnego i całkowitego wypełnienia obowiązków przedstawionych w niniejszej

sekcji oraz podjęcie wszystkich innych niezbędnych przedsięwzięć zapewniających każdemu

członkowi załogi możliwość fachowego, świadomego przyczyniania się do bezpiecznego

funkcjonowania statku.

2

Kapitanowi każdego statku, do którego ma zastosowanie Konwencja, przedsiębiorstwo

zarządzające powinno dostarczyć pisemną instrukcję, zawierającą politykę i procedury,

których należy przestrzegać w celu zapewnienia, aby wszystkim nowo przyjętym na statek

członkom załogi stworzono rozsądne okoliczności zapoznania się z urządzeniami okrętowymi,

procedurami ich obsługi oraz innymi działaniami niezbędnymi dla właściwego spełniania

ich obowiązków, zanim zostaną do nich przydzieleni. Takie kierunki postępowania i

procedury powinny obejmować

.1

wyznaczenie rozsądnego okresu czasu, podczas którego nowo zatrudniony członek załogi

będzie miał okazję do zapoznania się

.1.1

z charakterystycznymi urządzeniami, których będzie używał lub które będzie obsługiwał;

i

.1.2

z charakterystycznym dla statku sposobem pełnienia wachty, bezpieczeństwem, ochroną

środowiska, a także procedurami ochrony oraz procedurami awaryjnymi i działaniami,

które musi znać, aby właściwie wykonywać przydzielone obowiązki; oraz

.2

wyznaczenie wyszkolonego członka załogi, który będzie odpowiedzialny i zapewni stworzenie

każdej nowo zatrudnionej osobie warunków uzyskania podstawowych informacji w tym języku,

jaki dany, nowo zatrudniony członek załogi rozumie.

3

Przedsiębiorstwa zarządzające powinny zapewnić, aby kapitanowie, oficerowie oraz inni

członkowie załogi, którym przydzielono określone odpowiedzialności i obowiązki na

statkach pasażerskich ro-ro odbyły kompletne szkolenie zaznajamiające, mające na celu

uzyskanie kwalifikacji, które są odpowiednie dla posiadanych umiejętności, oraz dla

podejmowanych obowiązków i odpowiedzialności, z uwzględnieniem wytycznych ustalonych

w sekcji B-I/14 niniejszego Kodeksu.

Sekcja A-I/15

Postanowienia przejściowe

(Brak postanowień)

Rozdział II

Standardy dotyczące kapitana i działu pokładowego

Sekcja A-II/1

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów oficerom wachtowym na statkach o pojemności

brutto 500 lub większej

Standard kompetencji

1

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien

.1

zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania na poziomie operacyjnym

zadań, obowiązków i odpowiedzialności, określonych w kolumnie 1 tabeli A-II/1;

.2

posiadać co najmniej odpowiednie świadectwo, upoważniające do posługiwania się radiotelefonem

UKF, zgodnie z wymaganiami Regulaminu Radiokomunikacyjnego; oraz

.3

w przypadku wyznaczenia go jako główną osobę odpowiedzialną za radiokomunikację na

wypadek zdarzeń niebezpiecznych - posiadać odpowiednie świadectwo wydane lub uznane

na podstawie postanowień Regulaminu Radiokomunikacyjnego.

2

Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych dla uzyskania dyplomu

jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-II/1.

3

Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-II/1 powinien

być wystarczający, aby umożliwić kandydatowi pełnienie służby w charakterze oficera

wachtowego.

4

Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej,

zrozumienia i biegłości powinny być oparte na sekcji A-VIII/2, część 4-1 - Zasady,

których należy przestrzegać podczas pełnienia wachty nawigacyjnej, a także powinny

uwzględniać odpowiednie wymagania niniejszej części oraz wytycznych wskazanych w części

B niniejszego Kodeksu.

5

Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie dyplomu powinien przedstawić dowody osiągnięcia

wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-II/1.

Szkolenie na statku

6

Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie dyplomu dla oficera wachtowego na statkach

o pojemności brutto 500 lub większej, którego służba na statkach morskich, zgodnie

z punktem 2.2 prawidła II/1, stanowi część programu szkoleniowego spełniającego wymagania

tej sekcji, powinien odbyć szkolenie na statku, które

.1

zapewnia, że podczas wymaganego okresu pełnienia służby na morzu kandydat otrzyma

systematyczne praktyczne szkolenie i doświadczenie w zakresie zadań, obowiązków i

odpowiedzialności oficera wachtowego z uwzględnieniem wytycznych wskazanych w sekcji

B-II/1 niniejszego Kodeksu;

.2

jest ściśle nadzorowane i monitorowane przez wykwalifikowanych oficerów na statku,

na którym pełniona jest potwierdzona służba na statkach morskich; oraz

.3

jest odpowiednio udokumentowane w dzienniku szkolenia lub w podobnym dokumencie.

Żegluga przybrzeżna

7

W celu wydania ograniczonego dyplomu dla potrzeb żeglugi przybrzeżnej, z wykazu wymienionego

w kolumnie 2 tabeli A-II/1 można pominąć następujące wymogi, pod warunkiem, że zostanie

uwzględnione bezpieczeństwo innych statków żeglujących na tych wodach

.1

astronawigacja; oraz

.2

te elektroniczne systemy nawigacyjne i określające pozycję statku, które nie znajdują

zastosowania na obszarze, do którego jest ograniczona ważność wydanego dyplomu.

Tabela A-II/1

Minimalny standard kompetencji dla oficerów wachtowych na statkach o pojemności brutto

500 lub większej

Funkcja: Nawigacja na poziomie operacyjnym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Planowanie i prowadzenie przejścia oraz określanie pozycji

AstronawigacjaUmiejętność wykorzystania ciał niebieskich do określenia pozycji statkuNawigacja terrestryczna i przybrzeżnaUmiejętność określenia pozycji statku za pomocą:.1 znaków lądowych.2 oznakowania nawigacyjnego, włączając latarnie morskie, stawy i pławy.3 zliczenia matematycznego, uwzględniającego wiatry, pływy, prądy oraz założoną prędkość

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących elementów:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych wykorzystanie: katalogów

map, map, publikacji nawigacyjnych, radiowych ostrzeżeń nawigacyjnych, sekstantu,

lustra azymutalnego, elektronicznego sprzętu nawigacyjnego, echosond, kompasu

Informacje uzyskane z map nawigacyjnych i publikacji są stosowane, interpretowane

poprawnie i właściwie zastosowane. Wszystkie potencjalne przeszkody nawigacyjne są

dokładnie zidentyfikowanePodstawowa metoda określania pozycji statku jest najbardziej odpowiednia dla przeważających

okoliczności i warunkówPozycja jest uzależniona od ograniczeń dostępnych środków/błędów systemuPewność informacji uzyskanych z głównej metody określenia pozycji jest sprawdzana

w odpowiednich odstępach czasuObliczenia i pomiary parametru nawigacyjnego są dokładne

Gruntowna wiedza i zdolność wykorzystywania map nawigacyjnych i publikacji takich

jak locje, tablice pływów, wiadomości żeglarskie, radiowe ostrzeżenia nawigacyjne

oraz informacje o trasach przepływu

Wybrane mapy są w największej skali odpowiedniej dla akwenu nawigacji, zaś na mapy

i publikacje nanoszone są poprawki zgodnie z najnowszymi dostępnymi informacjami

Elektroniczne systemy nawigacyjne i określania pozycjiZdolność określenia pozycji statku za pomocą. elektronicznych pomocy nawigacyjnych

Sprawdzanie działania i testowanie systemów nawigacyjnych jest zgodne z zaleceniami

producentów i z dobrą praktyką morską

Planowanie i prowadzenie przejścia oraz określanie pozycji (ciąg dalszy)

Echosondy

Zdolność obsługiwania urządzeń i poprawnego stosowania zdobytych informacji

Kompasy - magnetyczne i żyroskopowe

Znajomość zasad działania kompasów magnetycznych i żyroskopowych

Zdolność określania błędów kompasów magnetycznych i żyroskopowych z wykorzystaniem

środków astronomicznych i terrestrycznych i uwzględnianie takich błędów

Błędy kompasów magnetycznych i żyrokompasów są określane i właściwie stosowane do

kursów i namiarów

System kontroli sterowania

Znajomość automatycznych systemów sterowania, procedury obsługi oraz przełączanie

ze sterowania ręcznego na automatyczne i odwrotnie. Regulacja urządzeń dla uzyskania

optymalnego działania.

Wybór trybu sterowania jest najodpowiedniejszy dla przeważających warunków pogodowych,

stanu morza oraz warunków ruchu i zamierzonych manewrów

Meteorologia

Umiejętność wykorzystywania i interpretowania informacji uzyskanych z okrętowej aparatury

meteorologicznej

Pomiary i obserwacje warunków pogody są dokładne i odpowiednie dla danego przejścia

Wiedza na temat charakterystyk różnych systemów pogody, procedur sprawozdawczych i

systemów zapisu.

Zdolność zastosowania dostępnych informacji meteorologicznych

Informacje meteorologiczne są właściwie interpretowane i stosowane

Utrzymywanie bezpiecznej wachty nawigacyjnej

Pełnienie wachtyGruntowna znajomość treści, zastosowania i celów Międzynarodowych Przepisów Zapobiegania

Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianamiGruntowna znajomość podstawowych zasad, które mają być przestrzegane podczas pełnienia

wachty nawigacyjnejWykorzystanie tras przepływy zgodnie z Ogólnymi Przepisami Regulacji Ruchu StatkówWykorzystanie informacji pochodzących z urządzeń nawigacyjnych w celu utrzymania bezpiecznej

wachty nawigacyjnejZnajomość technik ślepego pilotażuStosowanie powiadamiania zgodnie z Ogólnymi Zasadami SystemuPowiadamiania przez Statki oraz z procedurami służb kontroli ruchu statków (VTS)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Prowadzenie, przyjęcie i zdanie wachty odpowiada przyjętym zasadom i proceduromOdpowiednia obserwacja prowadzona jest przez cały czas i w sposób zgodny z przyjętymi

zasadami i proceduramiŚwiatła, znaki i sygnały dźwiękowe są zgodne z wymaganiami zawartymi w Międzynarodowych

Przepisach o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami i są poprawnie

rozpoznawaneCzęstotliwość i zakres kontrolowania ruchu, statku i środowiska odpowiadają przyjętym

zasadom i proceduromUtrzymywany jest właściwy zapis ruchów i czynności związanych z nawigacją statku.Odpowiedzialność za bezpieczeństwo nawigacji jest zawsze wyraźnie określona, włączając

okresy, kiedy kapitan jest na mostku oraz podczas pilotażu

Utrzymywanie bezpiecznej wachty nawigacyjnej (ciąg dalszy)

Nautyczne dowodzenie statkiemZnajomość zasad nautycznego dowodzenia statkiem, obejmujących:.1 przydzielanie, przeznaczenie oraz określenie priorytetów zasobów.2 skuteczna komunikacja.3 asertywność i umiejętności przywódcze.4 powzięcie i utrzymanie świadomości sytuacji.5 uwzględnienie doświadczenia zespołu

Ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczone odbyte szkolenie.2 poświadczona praktyka morska.3 poświadczone szkolenie na symulatorze

Dla wykonania niezbędnych zadań zasoby zostają rozmieszczone i wykorzystane w miarę

potrzeb, w prawidłowej kolejnościNadawane i otrzymywane informacje są jasne i jednoznaczneWątpliwe decyzje oraz/lub działania skutkuj ą stosowną reakcją i odpowiedziąZostają zidentyfikowane skuteczne zachowania przywódczeCzłonkowie zespołu wspólnie wykorzystują właściwe zrozumienie aktualnej i przewidywanej

pozycji statku, trasy żeglugi oraz okoliczności zewnętrznych

Wykorzystanie radaru i ARPA dla zachowania bezpieczeństwa żeglugi.Uwaga: Szkolenie i ocena wykorzystania ARPA nie są wymagane od osób, które pełnią

służbę wyłącznie na statkach nie wyposażonych w ARPA.To ograniczenie powinno być odzwierciedlone w potwierdzeniu wydanym danemu marynarzowi.

Nawigacja RadarowaZnajomość podstaw radaru i urządzeń do automatycznego prowadzenia nakresów radarowych

(ARPA)Umiejętność obsługiwania oraz interpretacji i analizy informacji uzyskanych z radaru,

włącznie z następującymi elementami:Działanie obejmujące:.1 czynniki wpływające na działanie i dokładność.2 ustawianie i utrzymywanie zobrazowania.3 wykrywanie błędnych przedstawień informacji, fałszywych ech, odbić od powierzchni

morza itd., Rakon i SART

Ocena zaświadczeń uzyskanych po zatwierdzonym szkoleniu na symulatorze radarowym i

ARPA oraz praktyki morskiej.

Informacje uzyskane z radaru i ARPA są poprawnie interpretowane i analizowane z uwzględnieniem

ograniczeń sprzętowych i przeważających okoliczności i warunków

Wykorzystanie radaru i ARPA dla zachowania bezpieczeństwa żeglugi(ciąg dalszy).Uwaga: Szkolenie i ocena wykorzystania ARPA nie są wymagane od osób, które pełnią

służbą wyłącznie na statkach nie wyposażonych w ARPA.To ograniczenie powinno być odzwierciedlone w potwierdzeniu wydanym danemu marynarzowi.

Wykorzystanie urządzenia obejmujące:. 1 odległość i namiar, kurs i prędkość innych statków; czas i odległość największego

zbliżenia statków znajdujących się na kursie przecinającym, statków napotykanych i

statków wyprzedzających.2 identyfikację ech niebezpiecznych, wykrywanie zmian kursu i prędkości innych statków,

skutek zmian kursu oraz/lub prędkości własnego statku.3 zastosowanie Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r.

ze zmianami.4 techniki sporządzania wykresów oraz pojęcia ruchu względnego i rzeczywistego.5 linie równolegle

Czynności podejmowane dla uniknięcia nadmiernego zbliżenia i kolizji z innymi statkami

są zgodne z Międzynarodowymi Przepisami o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r.

ze zmianami.Decyzje dotyczące poprawienia kursu oraz/lub prędkości podejmowane są na czas i zgodnie

z przyjętymi procedurami nawigacyjnymi.Poprawki dokonywane w kursie i prędkości statku utrzymują bezpieczeństwo żeglugi Komunikacja

jest jasna, zwięzła zawsze oraz każdorazowo potwierdzona w sposób wyraźny przyjęty

przez marynarzySygnały manewrowe wykonywane są we właściwym czasie i są zgodne z Międzynarodowymi

Przepisami o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami

Wykorzystanie radaru i ARPA dla zachowania bezpieczeństwa żeglugi(ciąg dalszy).Uwaga: Szkolenie i ocena wykorzystania ARPA nie są wymagane od osób, które pełnią

służbą wyłącznie na statkach nie wyposażonych w ARPA.To ograniczenie powinno być odzwierciedlone w potwierdzeniu wydanym danemu marynarzowi.

Główne typy ARPA, charakterystyka monitorów, parametry sprzętu, niebezpieczeństwo

nadmiernego polegania na ARPAUmiejętność obsługiwania oraz interpretacji i analizy informacji uzyskanych z ARPA,

włącznie z następującymi elementami. 1 parametry sprzętu i dokładność, możliwości i ograniczenia śledzenia oraz opóźnienia

obliczeń.2 korzystanie z ostrzeżeń operacyjnych i testów systemowych.3 metody wyszukiwania celów i ich ograniczenia.4 wektory ruchu rzeczywistego i względnego, graficzna prezentacja informacji o echach

i obszarach zagrożeń.5 analiza informacji, echa niebezpieczne, obszary wyłączone oraz manewry próbne

Wykorzystanie ECDIS dla zachowania bezpieczeństwa żeglugiUwaga: Szkolenie i ocena wykorzystania ECDIS nie są wymagane od osób, które pełnią

służbę wyłącznie na statkach nie wyposażonych w ECDIS.To ograniczenie powinno być odzwierciedlone w potwierdzeniu wydanym danemu marynarzowi.

Nawigacja przy użyciu ECDISZnajomość możliwości i ograniczeń funkcjonowania ECDIS, obejmująca:.1 szczegółowe zrozumienie danych z Elektronicznej Mapy Nawigacyjnej (ENC), dokładności

danych, zasad prezentacji, możliwości wyświetlania oraz innych formatów danych z mapy.2 niebezpieczeństwo nadmiernego polegania na urządzeniach

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka na statku szkolnym.2 poświadczone szkolenie na symulatorze ECDIS

Monitorowanie informacji na ECDIS w sposób wpływający na bezpieczną żeglugęInformacje uzyskane z ECDIS (w tym nakładające się informacje z radaru oraz/lub funkcje

śledzenia radarowego, tam, gdzie ma to zastosowanie) są poprawnie interpretowane i

analizowane z uwzględnieniem ograniczeń sprzętowych, wszelkich podłączonych czujników

(w tym radaru i AIS, o ile zostały podłączone) i przeważających okoliczności i warunków

Wykorzystanie ECDIS dla zachowania bezpieczeństwa żeglugi (ciąg dalszy)

.3 znajomość funkcji ECDIS wymaganych przez obowiązujące normy działaniaBiegłość w obsłudze oraz interpretacji i analizy informacji uzyskanych z ECDIS, włącznie

z następującymi elementami:.1 wykorzystanie funkcji zintegrowanych z innymi systemami nawigacyjnymi na różnych

instalacjach, z uwzględnieniem prawidłowego funkcjonowania oraz uzyskanie pożądanych

ustawień.2 bezpieczne monitorowanie oraz korygowanie informacji, w tym pozycji własnej, widoku

obszaru morskiego, ustawień i orientacji, przedstawionych danych na mapie, monitorowanie

trasy, obszarów informacyjnych stworzonych przez użytkownika, kontaktów (w przypadku

połączenia z AIS oraz/lub śledzeniem radarowym), a także funkcji nakładania się danych

radarowych (tam gdzie jest podłączony).3 potwierdzenie położenia statku przy użyciu alternatywnych środków

Utrzymanie bezpieczeństwa żeglugi dzięki poprawkom do kursu i prędkości statku dzięki

funkcjom kontroli utrzymania kursu przez ECDIS (tam, gdzie ma to zastosowanie).Komunikacja jest jasna, zwięzła oraz każdorazowo potwierdzona w sposób zwyczajowo

przyjęty przez marynarzy

.4 efektywne wykorzystanie ustawień w celu zapewnienia zgodności z procedurami operacyjnymi,

z uwzględnieniem parametrów alarmowych dla zapobiegania osiadaniu na mieliźnie, bliskości

kontaktowej oraz obszarów szczególnych, kompletności danych na mapie oraz aktualności

mapy i działań pomocniczych.5 dostosowanie ustawień i wartości tak, aby odpowiadały bieżącym warunkom.6 świadomość sytuacji przy korzystaniu z ECDIS, w tym bezpieczeństwa wód oraz bliskiej

odległości od niebezpieczeństw, kierunku i szybkości prądów pływowych, doboru danych

i skali mapy, prawidłowość kursu, wykrywanie i zarządzanie kontaktami oraz współdziałanie

czujników

Reagowanie na niebezpieczeństwo

Procedury na wypadek zagrożeniaŚrodki ostrożności dla ochrony i bezpieczeństwa pasażerów w sytuacjach zagrożeniaWstępne działania, jakie należy podjąć po kolizji lub wejściu na mieliznę; wstępna

ocena i kontrola uszkodzeńDogłębne rozumienie procedur, jakich należy przestrzegać przy podnoszeniu ludzi z

morza, udzielaniu pomocy statkowi w niebezpieczeństwie, reagowaniu na niebezpieczeństwo

w porcie.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane.4 nauka praktyczna

Typ i skala niebezpieczeństwa jest natychmiast określona.Początkowe czynności i jeśli zaistnieje potrzeba, manewrowanie, są zgodne z planami

awaryjnymi i są odpowiednie dla danej sytuacji i charakteru niebezpieczeństwa.

Reagowanie na sygnał niebezpieczeństwa na morzu

Działania poszukiwawcze i ratowniczeZnajomość treści Międzynarodowego lotniczego i morskiego poradnika poszukiwania i

ratowania (IAMSAR)

Egzamin i ocena zaświadczeń z praktycznej nauki lub potwierdzonego szkolenia na symulatorze,

tam gdzie jest ono wymagane

Sygnał alarmowy lub sygnał niebezpieczeństwa zostaje natychmiast zidentyfikowanyWdrażanie i przestrzeganie planów awaryjnych i instrukcji postępowania w ustalonym

porządku

Wykorzystanie Znormalizowanych Morskich Zwrotów Komunikacyjnych IMO oraz wykorzystanie

języka angielskiego w piśmie i w mowie

Język angielskiOdpowiednia znajomość języka angielskiego umożliwiająca oficerowi korzystanie z map

i innych publikacji nautycznych, zrozumienie informacji meteorologicznych oraz komunikatów

dotyczących bezpieczeństwa i działania statku, komunikowanie się z innymi statkami

oraz ośrodkami VTS, a także wykonywanie obowiązków oficera również z wielojęzyczną

załogą włączając zdolność korzystania i zrozumienia Standardowych Morskich Zwrotów

Komunikacyjnych IMO (IMO SMCP)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z nauki praktycznej

Publikacje nautyczne w języku angielskim oraz komunikaty dotyczące bezpieczeństwa

statku są poprawnie interpretowane lub sporządzaneKomunikacja jest jasna i zrozumiała

Nadawanie i odbieranie informacji za pomocą sygnalizacji wzrokowej

Sygnalizacja wzrokowaUmiejętność wykorzystania Międzynarodowego Kodu SygnałowegoUmiejętność nadawania i odbierania, przy pomocy świetlnej sygnalizacji Morse'a, sygnału

wzywania pomocy SOS, zgodnie z Załącznikiem IV do Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu

Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami oraz z Załącznikiem I do Międzynarodowego

Kodu Sygnałowego, a także wzrokowego sygnalizowania pojedynczych sygnałów literowych

również wymienionych w Międzynarodowym Kodzie Sygnałowym

Ocena zaświadczeń uzyskanych z nauki praktycznej oraz/lub symulacji

Komunikacja w ramach odpowiedzialności operatora jest logicznie pomyślana i skuteczna

Manewrowanie statkiem

Manewrowanie statkiem i zwrotnośćWiedza na temat:.1 wpływu wyporności, zanurzenia, przegłębienia, prędkości i zapasu wody pod stępką

na cyrkulację i drogę zatrzymania,.2 wpływu wiatru i prądu na zwrotność statku,.3 manewrów i procedur ratowania człowieka za burtą,.4 osiadania rufy, wpływ płytkiej wody i podobne efekty,.5 właściwych procedur kotwiczenia i cumowania.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na załogowym modelu statku w skali, tam gdzie jest to wymagane.

Przy normalnym manewrowaniu nie zostają przekroczone bezpieczne granice działania

napędu statku, systemów sterowniczych i zasilaniaDokonywanie poprawek kursu i prędkości statku w celu utrzymania bezpieczeństwa żeglugi.

Funkcja: Przeładunek i sztauowanie na poziomie operacyjnym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Kontrolowanie załadunku, sztauowania, zabezpieczania i wyładunku ładunków oraz dozór

nad nimi podczas podróży

Przeładunek, sztauowanie i zabezpieczanie ładunkuZnajomość wpływu ładunku, w tym także dźwigów do przenoszenia ładunków ciężkich na

zdolność żeglugową i stabilność statkuZnajomość bezpiecznego przeładunku, sztauowania i zabezpieczania ładunku, włączając

ładunki niebezpieczne, ryzykowne i szkodliwe oraz ich wpływ na bezpieczeństwo życia

i statkuUmiejętność stworzenia i utrzymania skutecznej komunikacji podczas załadunku i wyładunku

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Operacje z ładunkiem wykonywane są zgodnie z planem ładunkowym lub innymi dokumentami

oraz ustanowionymi regułami/przepisami bezpieczeństwa, instrukcjami obsługi urządzeń

i ograniczeniami sztauowania na statku.Przeładunek niebezpiecznych, ryzykownych, szkodliwych ładunków jest zgodny z międzynarodowymi

przepisami i uznanymi normami oraz zasadami bezpiecznej praktykiKomunikacja jest jasna, zrozumiała i konsekwentnie skuteczna

Kontrola i zgłaszanie wad i uszkodzeń przestrzeni ładunkowych, pokryw klap ładowni

i zejściówek oraz zbiorników balastowych

Wiedza i umiejętność wyjaśnienia, gdzie szukać najczęściej spotykanych wad i uszkodzeń,

ze względu na:.1 czynności w zakresie załadunku i wyładunku.2 korozję.3 niekorzystne warunki pogodoweUmiejętność wskazania, które części statku należy kontrolować za każdym razem, aby

objąć kontrolą wszystkie części w określonym czasieWskazanie tych elementów konstrukcji statku, które mają zasadnicze znaczenie dla jego

bezpieczeństwa.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Kontrole prowadzone są zgodnie z ustalonymi procedurami, zaś uszkodzenia i awarie

zostają wykryte i należycie zgłoszone.W przypadku niewykrycia uszkodzeń lub awarii, zaświadczenie z przeprowadzonych testów

i egzaminów jednoznacznie wskazuje kwalifikacje odpowiednie do obowiązujących procedur

i umiejętność rozróżnienia pomiędzy normalnymi a wadliwymi lub uszkodzonymi.

Kontrola i zgłaszanie wad i uszkodzeń przestrzeni ładunkowych, pokryw klap ładowni

i zejściówek oraz zbiorników balastowych (ciąg dalszy)

Określanie przyczyn korozji w przestrzeniach ładunkowych, zbiornikach balastowych

oraz sposobów rozpoznawania korozji i ochrony przed niąZnajomość procedur przeprowadzania kontroliUmiejętność wyjaśnienia sposobów wiarygodnego wykrywania wad i uszkodzeńZrozumienie celu „programu wzmożonych przeglądów”

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie operacyjnym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Zapewnienie zgodności z wymaganiami, dotyczącymi zapobiegania zanieczyszczeniom

Zapobieganie zanieczyszczeniom środowiska morskiego oraz procedury w zakresie zapobiegania

zanieczyszczeniomZnajomość środków zaradczych, jakie należy podjąć w celu ochrony środowiska morskiego

przed zanieczyszczeniemProcedury w celu zapobiegania skażeniom i wszystkie związane z tym urządzeniaZnaczenie aktywnych sposobów, mających na celu ochronę środowiska morskiego

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie

Procedury monitorowania działań pokładowych oraz zapewnienie ich zgodności z wymaganiami

MARPOL są w pełni przestrzeganeDziałania w celu zapewnienia utrzymania dobrej opinii w zakresie ochrony środowiska

Utrzymanie zdolności żeglugowej statku

Stateczność statkuBiegła znajomość i stosowanie tablic stateczności, przegłębienia i naprężeń oraz schematów

urządzeń do obliczania naprężeńZrozumienie podstawowych czynności, jakie należy podjąć w razie częściowej utraty

pływamości w stanie nieuszkodzonymZrozumienie podstaw wodoszczelnościBudowa statkuOgólna wiedza na temat głównych elementów statku i właściwych nazw różnych jego części

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Warunki stateczności są zgodne z kryteriami IMO, dotyczącymi stateczności statku w

stanie nieuszkodzonym przy uwzględnieniu wszystkich warunków załadowania Czynności

zapewniające utrzymanie wodoszczelności statku są zgodne z przyjętą praktyką

Zapobieganie pożarom, kontrolowanie i zwalczanie pożarów na statku

Zapobieganie pożarom i urządzenia do zwalczania pożarówUmiejętność organizowania ćwiczeń przeciwpożarowych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia w zakresie zwalczania pożarów

i ćwiczeń praktycznych jak wykazano w sekcji A-VI/3

Rodzaj i zakres problemu są natychmiast rozpoznawane a wstępne czynności zgadzają

się z procedurami i planami awaryjnymi statku

Znajomość klas pożarów i zjawisk chemicznych im towarzyszącychZnajomość systemów zwalczania pożarówZnajomość czynności, które należy podjąć na wypadek pożaru, łącznie z pożarami obejmującymi

systemy paliwowe

Procedury ewakuacji, awaryjnego zatrzymania i odłączenia są odpowiednie do charakteru

zagrożenia i zostają natychmiast wykonaneZachowanie właściwego porządku oraz poziomy i skale czasowe sporządzanych sprawozdań

jak też informowanie personelu na pokładzie są stosowne do charakteru niebezpieczeństwa

i odzwierciedlają rangę problemu

Obsługa urządzeń ratunkowych

Ratowanie życiaUmiejętność zorganizowania ćwiczeń opuszczenia statku i znajomość obsługi jednostek

ratunkowych i łodzi ratowniczych, urządzeń do ich wodowania oraz sposobów wodowania,

a także ich wyposażenia, w tym radiowych urządzeń satelitarnych EPIRB, SART, kombinezonów

ratunkowych i środków ochrony termicznej

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia i ćwiczeń praktycznych jak

wykazano w sekcji A-VI/2 punkty 1 do 4

Czynności związane z opuszczaniem statku i w sytuacjach zagrożenia życia na morzu

są odpowiednie do istniejących okoliczności i warunków, i są zgodne z przyjętymi praktykami

i normami, dotyczącymi bezpieczeństwa

Stosowanie pierwszej pomocy medycznej na statku

Pomoc medycznaPraktyczne stosowanie medycznych zaleceń i porad przekazywanych przez radio, włączając

umiejętność podjęcia skutecznych czynności w oparciu o taką wiedzę w razie wypadków

lub chorób, których zaistnienie na statku jest prawdopodobne

Ocena zaświadczeń uzyskanych z potwierdzonego szkolenia jak wykazano w sekcji A-VI/4

punkty 1 do 3

Rozpoznanie prawdopodobnej przyczyny, charakteru i rozległości ran lub stanu zdrowia

są szybkie, a leczenie zmniejsza bezpośrednie zagrożenie dla życia

Kontrolowanie zgodności z wymaganiami prawnymi

Podstawowa praktyczna znajomość stosownych Konwencji IMO, dotyczących bezpieczeństwa

życia na morzu, ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiego

Ocena zaświadczeń uzyskanych z egzaminów lub potwierdzonego szkolenia

Prawne wymagania dotyczące bezpieczeństwa życia na morzu, ochrony żeglugi i ochrony

środowiska morskiego są poprawnie rozpoznawane

Stosowanie umiejętności przywódczych oraz pracy w zespole

Praktyczna wiedza na temat zarządzania personelem pokładowym i szkolenia goZnajomość powiązanych międzynarodowych konwencji morskich, zaleceń oraz przepisów

prawa krajowegoUmiejętność zarządzania zadaniami i obowiązkami, z uwzględnieniem:.1 planowania i koordynacji.2 podziału zadań pośród załogi.3 ograniczenia czasu i zasobów.4 ustalania priorytetówWiedza i umiejętności w dziedzinie skutecznego zarządzania zasobami:. 1 rozmieszczenie, podział oraz ustalenie priorytetów zasobów.2 skuteczna komunikacja na statku oraz z lądem.3 decyzje odzwierciedlają uwzględnienie doświadczenia zespołu.4 asertywność i umiejętności przywódcze, w tym motywowanie.5 zdobywanie i utrzymywanie rozeznania w sytuacji

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczone szkolenie.2 poświadczona praktyka morska.3 praktyczna demonstracja

Przydzielanie obowiązków członkom załogi, którzy są poinformowani o oczekiwanych standardach

pracy oraz zachowaniu odpowiednim dla każdego z nich.Działania i cele szkoleniowe oparte są na ocenie bieżących kwalifikacji, zdolności

oraz wymogów operacyjnych.Podejmowane działania są zgodne z obowiązującymi normami.Planowanie działań oraz rozmieszczenie zasobów następuje stosownie do potrzeb ustalenia

priorytetów w celu wykonania koniecznych zadańKomunikacja przepływa w obie strony w sposób jasny i jednoznacznyDemonstrowane są skuteczne zachowania przywódczeNiezbędni członkowie załogi wymieniają między sobą odpowiednie zrozumienie aktualnej

i przewidywanej sytuacji statku, jego położenia operacyjnego i okoliczności zewnętrznych

Stosowanie umiejętności przywódczych oraz pracy w zespole (ciąg dalszy)

Znajomość i umiejętność stosowania technik podejmowania decyzji.1 ocena sytuacji i ryzyka.2 określenie i rozważenie pojawiających się opcji.3 wybór sposobu działania.4 ocena skutków

Decyzje są najbardziej efektywne do sytuacji

Działanie na rzecz bezpieczeństwa załogi i statku

Znajomość technik samodzielnego przeżyciaWiedza w zakresie zapobiegania pożarom oraz umiejętność zwalczania i gaszenia pożarówZnajomość podstaw pierwszej pomocyWiedza w zakresie bezpieczeństwa osobistego i odpowiedzialności zespołowej

Ocena zaświadczeń uzyskanych na podstawie poświadczonego szkolenia i doświadczenia,

jak określono w sekcji A-VI/1 punkt 2

Prawidłowe użycie odpowiednich urządzeń zabezpieczających i ochronnychPrzez cały czas przestrzegane są procedury i sposoby wykonywania pracy mające na celu

ochronę personelu oraz statkuPrzez cały czas przestrzegane są procedury mające na celu ochronę środowiska morskiegoPoczątkowe i dalsze działania mające na celu zapoznanie się z zagrożeniem są właściwe

dla ustalonych procedur reakcji na niebezpieczeństwo

Sekcja A-II/2

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów kapitanom i starszym oficerom na statkach o

pojemności brutto 500 lub większej

Standard kompetencji

1

Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie dyplomu kapitana lub starszego oficera na

statkach o pojemności brutto 500 lub większej powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania

kompetencji do podejmowania na poziomie na poziomie zarządzania zadań, obowiązków

i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-II/2.

2

Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych dla uzyskania dyplomu

jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-II/2. Kolumna ta obejmuje, rozwija i pogłębia

zagadnienia wyszczególnione kolumnie 2 tabeli A-II/1 dla oficerów wachtowych.

3

Mając na uwadze fakt, że kapitan ponosi całkowitą odpowiedzialność za bezpieczeństwo

i ochronę statku, jego pasażerów, załogę i ładunek oraz za ochronę środowiska morskiego

przed zanieczyszczeniem przez statek, oraz że starszy oficer powinien być w stanie

przejąć tę odpowiedzialność w każdym momencie, ocena w tym przedmiocie powinna być

nakierowana na sprawdzenie ich zdolności do przyswojenia wszystkich dostępnych informacji,

mających wpływ na bezpieczeństwo i ochronę statku, jego pasażerów, załogi i ładunku

lub na ochronę środowiska morskiego.

4

Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-II/2 powinien

być wystarczający, aby umożliwić kandydatowi pełnienie służby w charakterze kapitana

lub starszego oficera.

5

Poziom wiedzy teoretycznej, zrozumienia i biegłości wymagane w różnych sekcjach w

kolumnie 2 tabeli A-II/2 może być różny w zależności od tego, czy dyplom ma obowiązywać

na statkach o pojemności brutto 3000 lub większej, czy na statkach o pojemności brutto

pomiędzy 500 a 3000.

6

Szkolenie i praktyka konieczna dla osiągnięcia niezbędnego poziomu wiedzy teoretycznej,

zrozumienia i biegłości powinny uwzględniać stosowne wymagania niniejszej części oraz

wytycznych wskazanych w części B niniejszego Kodeksu.

7

Od każdego kandydata do otrzymania dyplomu powinno się wymagać przedstawienia dowodu

osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji, zgodnie z metodami demonstrowania oraz

kryteriami, określonymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-II/2.

Żegluga przybrzeżna

8

Administracja może wydać dyplom ograniczony dla potrzeb pracy na statkach uprawiających

żeglugę przybrzeżną, przy czym dla potrzeb wydania takich dyplomów może pominąć wymogi,

które nie mają zastosowania na wodach lub statkach, o których mowa, pod warunkiem,

że zostanie uwzględnione bezpieczeństwo innych statków żeglujących na tych wodach.

Tabela A-II/2

Minimalny standard kompetencji dla kapitanów i starszych oficerów na statkach o pojemności

brutto 500 lub większej

Funkcja: Żegluga na poziomie zarządzania

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Planowanie podróży i prowadzenie żeglugi w granicach przyjętego poziomu dokładności.Pozycja uzyskana z obserwacji terrestrycznych jest w granicach przyjętego poziomu

dokładności.Dokładność pozycji wynikowej jest oszacowana właściwie.Pozycja uzyskana za pomocą elektronicznych pomocy nawigacyjnych jest w zakresie norm

dokładności używanego systemu. Możliwe błędy wpływające na dokładność pozycji wynikowej

są stwierdzone, a metody minimalizacji wpływu błędów systemowych na pozycję wynikowi

zastosowane są właściwie.

Planowanie podróży oraz żeglugi we wszystkich warunkach, przyjętymi metodami wykreślania

tras oceanicznych uwzględniając, np.:.1 wody o ograniczonym dostępie,.2 warunki meteorologiczne,.3 zalodzenie,.4 ograniczoną widzialność,.5 systemy rozgraniczenia ruchu,.6 obszary służby kontroli ruchu statków (VTS).7 akweny rozległego oddziaływania pływówWyznaczanie tras zgodnie z Ogólnymi Zasadami Wyznaczania Tras, Składanie meldunków

zgodnie z Poradnikiem i Kryteriami Statkowych Systemów Meldunkowych.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.3 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnychKorzystanie z: katalogów map, map, publikacji nautycznych i szczegółowych danych statku.

Wyposażenie, mapy i publikacje nautyczne potrzebne do podróży są przygotowane i odpowiednie

do bezpiecznego prowadzenia podróży.Uzasadnienie zaplanowanej trasy poparte jest faktami i danymi statystycznymi uzyskanymi

ze stosownych źródeł i publikacji.Obliczenia pozycji, kursów, odległości i czasu są poprawne w granicach przyjętych

norm dokładności dla wyposażenia nawigacyjnego.Wszystkie potencjalne niebezpieczeństwa żeglugi są dokładnie rozpoznane.

Określenie pozycji i dokładności wynikłe z określania pozycji dowolnymi środkami

Określanie pozycji we wszystkich warunkach:.1 za pomocą obserwacji ciał niebieskich,.2 za pomocą obserwacji terrestrycznych, w tym zdolność wykorzystania odpowiednich

map, wiadomości żeglarskich i

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska,.2 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to innych publikacji do oceny

dokładności wynikowej określania pozycji,.3 wykorzystanie nowoczesnych, elektronicznych pomocy nawigacyjnych, ze szczegółową

wiedzą, dotyczącą zasad ich działania, ograniczeń, źródeł błędów, wykrywania błędnego

przedstawiania informacji oraz metod poprawiania w celu uzyskania dokładnej pozycji.

Główna metoda wybrana dla określenia pozycji statku jest najodpowiedniejsza w przeważających

warunkach i okolicznościach.Pozycja uzyskana z obserwacji ciał niebieskich jest wymagane,.3 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych użycie:.1 map, roczników nautycznych, nakresów, chronometru, sekstantu i kalkulatora,.2 map, publikacji nautycznych i instrumentów (lustro azymutalne, sekstant, log, urządzenia

do sondowania, kompas) oraz podręczników producenta,.3 radaru, terrestrycznych systemów elektronicznych, ustalających położenie, systemów

nawigacji satelitarnej oraz odpowiednich map nawigacyjnych i publikacji.

Określanie i uwzględnianie błędów kompasu

Zdolność określenia i uwzględnienia błędów kompasu magnetycznego i żyroskopowego.Znajomość zasad działania kompasów magnetycznych i żyroskopowych.Rozumienie systemów kierowanych głównym żyrokompasem oraz umiejętność obsługi i konserwacji

głównych typów żyrokompasów.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.3 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Metoda i częstotliwość sprawdzania błędów kompasu magnetycznego i żyroskopowego zapewnia

dokładność informacji.

Wykorzystanie:.1 obserwacji ciał niebieskich,.2 namiarów terrestrycznych i porównania między kompasem magnetycznym a żyroskopowym.

Koordynacja działań poszukiwawczych i ratowniczych.

Gruntowna znajomość i zdolność zastosowania procedur zawartych w Międzynarodowym lotniczym

i morskim poradniku poszukiwania i ratowania (IAMSAR)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych zjednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.3 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych użycie: odpowiednich publikacji,

map, danych meteorologicznych, szczegółowych danych statku, urządzeń radiokomunikacyjnych

i innych dostępnych urządzeń oraz jednego lub więcej z następujących wymagań:.1 poświadczonych kursów szkoleniowych SAR,.2 poświadczonego szkolenia na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane,.3 poświadczonego szkolenia na urządzeniach laboratoryjnych.

Plan koordynacji akcji poszukiwania i ratowania jest zgodny z międzynarodowymi wytycznymi

i normami.Radiokomunikacja jest nawiązana i poprawne procedury komunikacyjne są przestrzegane

na wszystkich etapach działań poszukiwawczych i ratowniczych.

Ustanowienie porządku i procedury pełnienia wachty

Gruntowna znajomość treści, zastosowania i celów Międzynarodowych Przepisów o

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych zjednego lub kilku następujących wymagań

Organizacja i procedury pełnienia wachty są ustanowione i utrzymane zgodnie z międzynarodowymi

przepisami i wytycznymi w celu zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi, ochrony środowiska

morskiego oraz bezpieczeństwa statku i osób na pokładzie.

Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami.Gruntowna znajomość treści, stosowania i założeń zasad, które mają być przestrzegane

przy pełnieniu wachty nawigacyjnej

. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Utrzymywanie bezpieczeństwa żeglugi dzięki wykorzystaniu informacji pozyskiwanych

z urządzeń i systemów nawigacyjnych pomocnych przy wydawaniu poleceń.Uwaga: Szkolenie i ocena wykorzystania ARPA nie są wymagane od tych, którzy pełnią

służbą wyłącznie na statkach nie wyposażonych w ARPA. To ograniczenie powinno być

odzwierciedlone w potwierdzeniu wydanym danemu członkowi załogi.

Ocena błędów systemowych i gruntowne zrozumienie aspektów działania nowoczesnych systemów

nawigacyjnych.Przewidywanie ślepego pilotażu.Ocena informacji nawigacyjnych uzyskanych ze wszystkich źródeł, włączając radar i

ARPA, w celu wydawania i wykonywania poleceń w celu uniknięcia kolizji i dla kierowania

bezpieczną żeglugą statku.Wewnętrzne powiązania i optymalne wykorzystanie wszystkich dostępnych danych nawigacyjnych

dla prowadzenia żeglugi.

Egzamin i ocena poświadczonego szkolenia na symulatorze radarowym i ARPA oraz spełnienie

jednego lub kilku z następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.3 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Informacje uzyskane z urządzeń nawigacyjnych są poprawnie interpretowane i analizowane,

biorąc pod uwagę ograniczenia urządzeń i przeważające okoliczności i warunki.Czynności podejmowane w celu uniknięcia nadmiernego zbliżenia lub kolizji z innym

statkiem są zgodne z Międzynarodowymi Przepisami o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu

z 1972 r. ze zmianami.

Utrzymanie bezpieczeństwa żeglugi dzięki wykorzystaniu ECDIS oraz pokrewnych systemów

nawigacyjnych pomocnych przy wydawaniu poleceńUwaga: Szkolenie i ocena wykorzystania ECDIS nie są wymagane od osób, które pełnią

służbę wyłącznie na statkach nie wyposażonych w ECDIS. To ograniczenie powinno być

odzwierciedlone w potwierdzeniu wydanym danemu członkowi załogi.

Zarządzanie procedurami operacyjnymi, plikami i danymi systemowymi, w tym:.1 zarządzanie pozyskiwaniem, udzielaniem pozwoleń oraz aktualizacją danych mapy oraz

oprogramowania systemu w celu dostosowania się do ustalonych procedur.2 aktualizacja systemu i informacji, z uwzględnieniem aktualizacji wersji systemu

ECDIS stosownie do doskonalenia produktu przez sprzedającego.3 skonfigurowanie i zachowanie systemu oraz plików zapasowych.4 utworzenie i utrzymanie plików rejestracyjnych zgodnie z ustalonymi procedurami5. utworzenie i utrzymanie plików planu trasy zgodnie z ustalonymi procedurami6. korzystanie z funkcji książki rejestrowej i historii ścieżek ECDIS dla potrzeb

kontroli funkcji systemowych, ustawień alarmowych oraz reakcji użytkownikaKorzystanie z funkcji odtwarzania ECDIS dla potrzeb analizy przepłyniętej drogi, planowania

trasy i analizy funkcji systemowych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze ECDTS

Procedury operacyjne wykorzystania ECDIS zostały ustalone, są stosowane i monitorowane.Działania podejmowane w celu zminimalizowania ryzyka dla bezpieczeństwa żeglugi.

Prognozowanie pogody i warunków oceanograficznych

Umiejętność zrozumienia i interpretacji map synoptycznych oraz prognozowania pogody

na danym obszarze, biorąc pod uwagę miejscowe warunki pogodowe i informacje uzyskane

przez radiofaks.Wiedza o cechach charakterystycznych różnych systemów pogodowych, w tym cyklonów tropikalnych

oraz unikania ośrodków sztormowych i unikania niebezpiecznych kwadrantów.Wiedza o systemie prądów oceanicznych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na sprzęcie laboratoryjnym.

Przewidywanie prawdopodobnych warunków pogodowych w danym okresie, na podstawie wszelkich

dostępnych informacji.Działania podejmowane w celu utrzymania bezpieczeństwa żeglugi minimalizuj ą wszelkie

ryzyko dla bezpieczeństwa statku.Podejmowane działania mają uzasadnione oparcie w danych statystycznych i obserwacji

rzeczywistych warunków pogodowych

Umiejętność wyliczenia warunków pływowychWykorzystanie wszelkich odpowiednich publikacji nautycznych, dotyczących pływów i

prądów

Reakcja na zagrożenie dla żeglugi

Środki ostrożności podczas przybijania statku do brzeguDziałania, które należy podjąć w przypadku nieuchronnego osiadania oraz po znalezieniu

się statku na mieliźnieZepchnięcie statku z mielizny z pomocą i bez pomocyDziałania, które należy podjąć w przypadku nieuchronności zderzenia oraz po zderzeniu

lub w przypadku naruszenia szczelności kadłuba z dowolnej przyczynyOcena kontroli uszkodzeńSterowanie awaryjneUstawienie holu awaryjnego oraz procedury holownicze

Egzamin oraz ocena zaświadczeń uzyskanych z instrukcji praktycznych, praktyki morskiej

oraz praktycznych ćwiczeń stosowania procedur w przypadkach zagrożenia

Następuje niezwłoczna identyfikacja rodzaju oraz skali problemu, zaś decyzje i działania

minimalizuj ą skutki wszelkich wadliwych działań systemów statkuKomunikacja jest skuteczna i zgodna z ustalonymi proceduramiDecyzje i działania zapewniaj ą najwyższy możliwy stopień bezpieczeństwa ludzi na

pokładzie

Manewrowanie i obsługa statku w każdych warunkach

Manewrowanie i obsługa statku w każdych warunkach, włączając:.1 manewry podczas podchodzenia do stacji pilotowej oraz przyjmowania i oddawania

pilotów z odpowiednim uwzględnieniem pogody, pływu, inercji oraz drogi zatrzymania.2 obsługa statku na rzekach, w ujściach i na wodach o ograniczonym dostępie, przy

uwzględnieniu oddziaływania prądu, wiatru i wody o ograniczonym dostępie na reakcję

steru..3 zastosowanie technik stałej prędkości zwrotu,.4 manewrowanie na płytkiej wodzie, włączając redukcję zapasu wody pod stępką na skutek

osiadania i kołysania wzdłużnego i poprzecznego,.5 wzajemne oddziaływanie między mijającymi się statkami oraz między własnym statkiem

i pobliskimi brzegami (efekt kanałowy),.6 cumowanie i odcumowanie w różnych warunkach wiatru, pływu prądu z holownikami i

bez,.7 wzajemne oddziaływanie statku i holownika,.8 wykorzystania systemów napędowych i manewrowych,

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.3 poświadczone szkolenie na załogowym modelu statku w skali, tam gdzie jest to wymagane

Wszystkie decyzje dotyczące cumowania i kotwiczenia oparte są o właściwą ocenę właściwości

manewrowych statku i cech silnika oraz sił, których wystąpienia należy oczekiwać podczas

cumowania burtą lub stawania na kotwicy.W ruchu dokonywana jest pełna ocena możliwych wpływów wód płytkich i zakazanych, lodu,

brzegów, warunków pływowych przechodzących statków oraz fali dziobowej i rufowej własnego

statku w taki sposób, że statkiem można bezpiecznie manewrować w różnych warunkach

załadowania i pogody.

Manewrowanie i obsługa statku w każdych warunkach (ciąg dalszy)

.9 wybór kotwicowiska, kotwiczenie na jednej lub dwóch kotwicach na ograniczonym kotwicowisku

oraz czynniki wpływające na określenie długości łańcucha kotwicznego, jaki ma być

użyty.10 wleczenie kotwicy, uwalnianie splątanej kotwicy.11 dokowanie w suchym doku, zarówno z uszkodzeniami, jak i bez.12 kierowanie i obsługa statku w złych warunkach pogodowych, włączając udzielanie

pomocy statkowi lub samolotowi w niebezpieczeństwie, operacje holownicze, środki utrzymania

statku, którym nie można kierować dziobem do fali, zmniejszanie dryfu i użycie oleju. 13 środki ostrożności podczas manewrowania w celu wodowania łodzi ratowniczych lub

jednostek ratunkowych podczas złej pogody.14 metody brania na pokład rozbitków z łodzi ratowniczych i jednostek ratunkowych.15 umiejętność określenia manewrowych cech charakterystycznych i napędu pospolitych

typów statków ze specjalnym odniesieniem do inercji i cyrkulacji przy różnych zanurzeniach

i prędkościach. 16 znaczenie żeglugi przy obniżonej prędkości w celu uniknięcia uszkodzeń spowodowanych

falą dziobową i falą rufową własnego statku

Manewrowanie i obsługa statku w każdych warunkach (ciąg dalszy)

. 17 praktyczne środki, które należy podjąć podczas żeglugi w lodzie lub w pobliżu

lodu, względnie w warunkach gromadzenia się lodu na pokładzie. 18 wykorzystanie planów rozgraniczenia ruchu oraz manewrowanie w ich granicach oraz

w pobliżu, a także na obszarach objętych służbą kontroli ruchu statków (VTS)

Obsługa zdalnego sterowania instalacją napędową oraz systemy i obsługa maszyn

Zasady obsługi siłowni morskichMaszyny pomocnicze na statkuOgólna znajomość morskiej terminologii maszynowej

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Zespół napędowy, maszyny pomocnicze i urządzenia są zawsze obsługiwane zgodnie ze

specyfikacją techniczną i w granicach bezpiecznego działania.

Funkcja: Przeładunek i sztauowanie na poziomie zarządzania

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Planowanie i zapewnienie bezpiecznego załadunku, sztauowania, zabezpieczenia, dozór

nad nimi podczas podróży i wyładowania ładunku.

Znajomość i zdolność stosowania odpowiednich międzynarodowych przepisów, kodów i norm,

dotyczących bezpiecznego załadunku, sztauowania, zabezpieczania i transportu ładunkówZnajomość wpływu ładunku i operacji ładunkowych na przegłębienie i stateczność.Wykorzystanie diagramów stateczności i przegłębienia oraz urządzeń obliczających naprężenia,

włączając urządzenia automatyczne, oparte na bazie danych (ADB) oraz znajomość załadunku

i balastowania w celu utrzymania naprężeń kadłuba w akceptowalnych granicachSztauowanie i zabezpieczanie ładunków na pokładzie statku, włączając urządzenia przeładunkowe

i zabezpieczające oraz urządzenia mocująceCzynności załadunku i wyładunku, ze specjalnym uwzględnieniem transportu ładunków

zidentyfikowanych w Kodeksie Bezpiecznego Postępowania przy Rozmieszczeniu i Mocowaniu

Ładunków.Ogólna znajomość zbiornikowców i czynności na zbiornikowcach.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane wykorzystanie

tablic i diagramów stateczności, przegłębienia i naprężeń oraz urządzeń obliczających

naprężenia.

Częstotliwość i zakres kontrolowania stanu ładunku są odpowiednie do jego charakteru

i przeważających warunków.Niedopuszczalne lub nieprzewidziane zmiany stanu lub specyfikacji ładunku są natychmiast

rozpoznawane oraz zostają podjęte czynności zaradcze nakierowane na zapewnienie bezpieczeństwa

statku i ludzi.Operacje ładunkowe są planowane i wykonywane zgodnie z ustanowionymi procedurami i

wymaganiami prawnymi Sztauowanie i zabezpieczenie ładunków zapewnia, że warunki stateczności

i naprężeń pozostaną zawsze podczas podróży w bezpiecznych granicach

Znajomość ograniczeń operacyjnych i konstrukcyjnych masowcówUmiejętność wykorzystania wszelkich dostępnych danych pokładowych związanych z załadunkiem,

przewozem i wyładunkiem ładunków luzemUmiejętność ustalenia procedur bezpiecznej obsługi ładunków, zgodnie z regulacjami

zawartymi w stosownych instrumentach, takich jak Kodeks IMDG, Kodeks IMSBC, MARPOL

73/78 Załącznik III i V oraz innymi właściwymi informacjamiUmiejętność wyjaśnienia podstawowych zasad ustalenia skutecznej komunikacji oraz doskonalenia

kontaktów pomiędzy personelem statku i terminalu

Ocena zgłoszonych wad i uszkodzeń przestrzeni ładunkowych, pokryw włazów i zbiorników

balastowych oraz podejmowanie właściwych działań

Znajomość granic siły żywotnych elementów konstrukcji typowego masowca oraz umiejętność

interpretacji przedstawionych danych dotyczących momentów gnących i sił tnącychUmiejętność wyjaśnienia, w jaki sposób uniknąć szkodliwych skutków korozji, zmęczenia

materiału oraz niewłaściwego przewożenia ładunku na zbiornikowcu

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane wykorzystanie

tablic i diagramów stateczności, przegłębienia i naprężeń oraz urządzeń obliczających

naprężenia.

Oceny oparte są na przyjętych zasadach, dobrze uzasadnione oraz prawidłowo przeprowadzone.

Podejmowane decyzje są akceptowalne i mają na względzie bezpieczeństwo statku oraz

przeważające okoliczności

Przewożenie towarów niebezpiecznych

Międzynarodowe przepisy, normy, kody i zalecenia dotyczące przewożenia ładunków niebezpiecznych,

włączając Kodeks Morskich Towarów

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska

Planowany rozkład ładunku oparty jest na wiarygodnych informacjach i jest zgodny z

ustanowionymi wytycznymi i wymaganiami prawnymi.

Niebezpiecznych (IMDG) oraz Międzynarodowy Morski Kodeks Stałych Ładunków Masowych

(Kodeks IMSBC)Przewożenie niebezpiecznych, ryzykownych i szkodliwych ładunków, środki ostrożności

podczas ładowania i wyładunku oraz opieka podczas podróży.

.2 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.3 poświadczone szkolenie specjalistyczne.

Informacje dotyczące niebezpieczeństw, ryzyk i szczególnych wymogów są zapisane w

formacie odpowiednim dla łatwego korzystania w przypadku awarii.

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie zarządzania

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Kontrolowanie przegłębienia, stateczności i naprężeń

Zrozumienie podstawowych zasad konstrukcji statku i teorii oraz czynników wpływających

na przegłębienie i stateczność, a także środków niezbędnych dla zachowania odpowiedniego

przegłębienia i statecznościZnajomość wpływu uszkodzenia, a w konsekwencji zatopienia przedziału na przegłębienie

i stateczność statku oraz środki przeciwdziałania, jakie należy podjąć.Znajomość zaleceń IMO dotyczących stateczności statku.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Warunki stateczności i naprężeń są utrzymane zawsze w bezpiecznych granicach.

Monitorowanie i kontrolowanie zgodności z wymaganiami prawnymi oraz z przedsięwzięciami

zapewniającymi bezpieczeństwo życia na morzu, ochronę żeglugi i ochronę środowiska

morskiego

Znajomość międzynarodowego prawa morskiego zawartego w międzynarodowych porozumieniach

i konwencjach.Należy zwrócić szczególną uwagę na następujące zagadnienia:.1 dyplomy i inne dokumenty, które muszą znajdować się na statku zgodnie z wymogami

konwencji międzynarodowych, sposób ich uzyskania oraz ich termin ważności.2 odpowiedzialność w świetle stosownych wymagań Międzynarodowej Konwencji w sprawie

Linii Ładunkowych z 1966 r. ze zmianami.3 odpowiedzialność w świetle stosownych wymagań Międzynarodowej Konwencji w sprawie

Bezpieczeństwa Życia na Morzu z 1974 r. ze zmianami.4 odpowiedzialność w świetle Międzynarodowej Konwencji o Zapobieganiu Zanieczyszczaniu

Morza przez Statki ze zmianami.5 morska deklaracja zdrowia i wymagania Międzynarodowych Przepisów Zdrowia.6 odpowiedzialność w świetle międzynarodowych instrumentów wpływających na bezpieczeństwo

statku, pasażerów, załogi i ładunku.7 metody i środki zapobiegania skażeniom środowiska morskiego przez statki.8 prawodawstwo krajowe dla wykonania międzynarodowych porozumień i konwencji Gruntowna

znajomość przepisów, dotyczących urządzeń ratunkowych (Międzynarodowa Konwencja w

sprawie Bezpieczeństwa Życia na Morzu)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Procedury monitorowania działań i konserwacji są zgodne z wymaganiami prawnymi.Potencjalne niezgodności są identyfikowane niezwłocznie i całkowicie.Planowane odnowienie i przedłużanie ważności certyfikatów zapewnia ciągłą ważność

badanych przedmiotów i urządzeń.

Utrzymanie bezpieczeństwa i ochrony załogi i pasażerów statku, a także warunków operacyjnych

dla systemów ratowania życia, przeciwpożarowych i innych systemów bezpieczeństwa

Organizacja ćwiczeń przeciwpożarowych i ćwiczeń opuszczania statku.Utrzymanie sprawności działania systemów ratunkowych, przeciwpożarowych i innych systemów

bezpieczeństwa Czynności, które należy podjąć, aby ochronić i zabezpieczyć wszystkie

osoby na statku przed zagrożeniamiCzynności ograniczające uszkodzenia i ratujące statek, podejmowane w następstwie pożaru,

wybuchu, kolizji lub wejścia na mieliznę

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z nauki praktycznej oraz poświadczonego szkolenia

i praktyki morskiej

Procedury monitorowania wykrytego pożaru i systemy bezpieczeństwa zapewniają, że wszystkie

alarmy są wykrywane natychmiast i zostają podjęte działania zgodne z ustanowionymi

procedurami awaryjnymi

Opracowanie planu awaryjnego i planu ochrony przeciwawaryjnej oraz planu opanowywania

sytuacji awaryjnych

Przygotowanie planów awaryjnych w odpowiedzi na zagrożeniaBudowa statku, z uwzględnieniem kontroli uszkodzeńMetody i środki zapobiegania pożarom, wykrywanie i gaszenie

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z nauki praktycznej i poświadczonego szkolenia

i praktyki morskiej

Procedury awaryjne są zgodne z ustanowionymi planami działania w sytuacjach awaryjnych

Funkcje i wykorzystanie urządzeń ratunkowych

Stosowanie umiejętności przywódczych i kierowniczych

Wiedza na temat zarządzania personelem pokładowym i szkolenia goZnajomość powiązanych międzynarodowych konwencji morskich, zaleceń oraz przepisów

prawa krajowegoUmiejętność zarządzania zadaniami i obowiązkami, z uwzględnieniem:.1 planowania i koordynacji.2 podziału zadań pośród załogi.3 ograniczenia czasu i zasobów.4 ustalania priorytetówWiedza i umiejętności w dziedzinie skutecznego dowodzenia załogą:. 1 rozmieszczenie, podział oraz ustalenie priorytetów wśród załogi.2 skuteczna komunikacja na statku oraz z lądem.3 decyzje odzwierciedlające uwzględnienie doświadczenia zespołu.4 asertywność i umiejętności przywódcze, w tym motywowanie.5 zdobywanie i utrzymywanie rozeznania w sytuacji

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczone szkolenie.2 poświadczona praktyka morska.3 poświadczone szkolenie na symulatorze

Przydzielanie obowiązków członkom załogi, którzy są poinformowani o oczekiwanych standardach

pracy oraz zachowaniu odpowiednim dla każdego z nich.Działania i cele szkoleniowe oparte są na ocenie bieżących kwalifikacji, zdolności

oraz wymogów operacyjnych.Podejmowane działania są zgodne z obowiązującymi normami.Planowanie działań oraz rozmieszczenie załogi następuje stosownie do potrzeb ustalenia

priorytetów w celu wykonania koniecznych zadańKomunikacja przepływa w obie strony w sposób jasny i jednoznacznyDemonstrowane są skuteczne zachowania przywódcze

Stosowanie umiejętności przywódczych i kierowniczych (ciąg dalszy)

Znajomość i umiejętność stosowania technik podejmowania decyzji.1 ocena sytuacji i ryzyka.2 określenie i rozważenie pojawiających się opcji.3 wybór sposobu działania.4 ocena skuteczności wynikówOpracowanie, wdrożenie oraz nadzór nad standardowymi procedurami.

Niezbędni członkowie załogi wymieniają między sobą odpowiednie zrozumienie aktualnej

i przewidywanej sytuacji statku, jego położenia operacyjnego i okoliczności zewnętrznychPodejmowane decyzje są optymalne dla sytuacjiPodejmowane działania są skuteczne i zgodne z obowiązującym prawem

Organizacja i kierowanie zapewnieniem opieki medycznej na statku.

Gruntowna wiedza na temat wykorzystania i treści następujących publikacji:.1 Międzynarodowy Poradnik Medyczny dla Statków lub równoważne publikacje krajowe,.2 Sekcja medyczna Międzynarodowego Kodu Sygnałowego,.3 Poradnik Pierwszej Pomocy Medycznej do stosowania w wypadkach z udziałem Materiałów

Niebezpiecznych

Egzamin i ocena zaświadczeń z poświadczonego szkolenia.

Podejmowane czynności i procedury są realizowane przy prawidłowym i pełnym wykorzystaniu

dostępnych porad

Sekcja A-II/3

Wymogi minimalne do wydawania dyplomów oficerom wachtowym i kapitanom statków o pojemności

brutto poniżej 500 w żegludze przybrzeżnej

OFICER WACHTOWY

Standard kompetencji

1

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien

.1

zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania na poziomie operacyjnym

zadań, obowiązków i odpowiedzialności, określonych w kolumnie 1 tabeli A-II/3;

.2

posiadać co najmniej odpowiednie świadectwo, upoważniające do posługiwania się radiotelefonem

UKF, zgodnie z wymaganiami Regulaminu Radiokomunikacyjnego; oraz

.3

w przypadku wyznaczenia go jako główną osobę odpowiedzialną za radiokomunikację na

wypadek zdarzeń niebezpiecznych - posiadać odpowiednie świadectwo wydane lub uznane

na podstawie postanowień Regulaminu Radiokomunikacyjnego.

2

Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych dla uzyskania dyplomu

jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-II/3.

3

Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-II/3 powinien

być wystarczający, aby umożliwić kandydatowi pełnienie służby w charakterze oficera

wachtowego.

4

Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej,

zrozumienia i biegłości powinny być oparte na sekcji A-VIII/2, część 4-1 - Zasady,

których należy przestrzegać podczas pełnienia wachty nawigacyjnej, a także powinno

uwzględniać odpowiednie wymagania niniejszej części oraz wytycznych wskazanych w części

B niniejszego Kodeksu.

5

Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie dyplomu powinien przedstawić dowody osiągnięcia

wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-II/3.

Specjalne szkolenie

6

Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie dyplomu oficera wachtowego na statkach o

pojemności brutto mniejszej niż 500 w żegludze przybrzeżnej, który zgodnie z punktem

4.2.1 prawidła II/3, obowiązany jest do odbycia specjalnego szkolenia, powinien odbyć

na statku szkolenie według zatwierdzonego programu, które

.1

zapewnia, że podczas wymaganego okresu pełnienia służby na morzu kandydat otrzyma

systematyczne praktyczne szkolenie i zdobędzie doświadczenie w zakresie zadań, obowiązków

i odpowiedzialności oficera wachtowego z uwzględnieniem wytycznych podanych w sekcji

B-II/1 niniejszego Kodeksu;

.2

jest ściśle nadzorowane i monitorowane przez wykwalifikowanych oficerów na statku,

na którym pełniona jest zatwierdzona służba na statku morskim; oraz

.3

jest odpowiednio udokumentowane w dzienniku szkolenia lub w podobnym dokumencie.

KAPITAN

7

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu kapitana statków o pojemności brutto

poniżej 500 w żegludze przybrzeżnej powinien spełniać przedstawione poniżej wymogi

oficera wachtowego. Ponadto należy od niego zażądać przedstawienia dowodu wiedzy i

zdolności do wykonywania wszystkich obowiązków kapitana wskazanej jednostki.

Tabela A-II/3

Minimalny standard kompetencji dla kapitanów i oficerów wachtowych na statkach o pojemności

brutto mniejszej niż 500 w żegludze przybrzeżnej

Funkcja: Żegluga na poziomie operacyjnym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Planowanie i prowadzenie przejścia przybrzeżnego oraz określanie pozycjiUwaga: Szkolenie i ocena wykorzystania ECDIS nie są wymagane od osób, które pełnią

służbą wyłącznie na statkach niewyposażonych w ECDIS. To ograniczenie powinno być

odzwierciedlone w potwierdzeniu wydanym danemu marynarzowi.

NawigacjaUmiejętność określania pozycji statku poprzez wykorzystanie:.1 znaków lądowych.2 pomocy nawigacyjnych, włączając latarnie morskie, stawy i pławy.3 zliczenie matematyczne, z uwzględnieniem wiatrów, pływów, prądów i zakładanej prędkości

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych użycie: katalogów map, map, publikacji

nawigacyjnych, radiowych ostrzeżeń nawigacyjnych, sekstantu, namiernika, elektronicznych

urządzeń nawigacyjnych, echosond, kompasu

Informacje uzyskane z map nawigacyjnych i publikacji są odpowiednie, interpretowane

poprawnie i właściwie stosowane.Podstawowa metoda określania pozycji statku jest najodpowiedniejsza w istniejących

okolicznościach i warunkach.Pozycja jest określana w granicach dopuszczalnych błędów instrumentów lub błędów systemowych.Wiarygodność informacji uzyskiwanych z głównej metody określania pozycji jest sprawdzana

w odpowiednich odstępach czasu.Obliczenia i pomiary parametrów nawigacyjnych są dokładne.

Gruntowna znajomość i zdolność do wykorzystania map nawigacyjnych i publikacji takich

jak locje, tablice pływów, wiadomości żeglarskie, radiowe ostrzeżenia nawigacyjne

oraz informacje o trasach statków.Meldowanie zgodnie z Ogólnymi Przepisami o Meldowaniu Statków i procedurami VTS.Uwaga: Ten punkt jest wymagany tylko do wydania dyplomu kapitana.

Wybór map i publikacji jest na danym statku najobszerniejszy dla danego akwenu nawigacji

a mapy są unowocześniane zgodnie z najnowszymi dostępnymi informacjami.

Planowanie i prowadzenie przejścia przybrzeżnego oraz określanie pozycji (ciąg dalszy)

Planowanie podróży oraz nawigacji we wszystkich warunkach przyjętymi metodami wykreślania

tras oceanicznych uwzględniając, np:.1 wody o ograniczonym dostępie,.2 warunki meteorologiczne,.3 zalodzenie,.4 ograniczoną. widzialność,.5 systemy rozgraniczenia ruchu,.6 Obszary służby kontroli i nadzoru ruchu statków (VTS).7 akweny rozległego oddziaływania pływówUwaga: Ten punkt jest wymagany tylko do wydania dyplomu kapitana.

Gruntowna wiedza i umiejętność użycia ECDIS

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na symulatorze ECDIS

Planowanie i prowadzenie przejścia przybrzeżnego oraz określanie pozycji (ciąg dalszy)

Pomoce i urządzenia nawigacyjneUmiejętność bezpiecznej obsługi i określenie położenia statku przy pomocy wszelkich

pomocy i urządzeń nawigacyjnych powszechnie stosowanych na pokładach tych statków

Ocena zaświadczeń uzyskanych z zatwierdzonego symulatora radarowego

Sprawdzanie działania i przetestowania systemów nawigacyjnych zgodnie z zaleceniami

producentów, dobrą praktyką nawigacyjną i zgodnie z postanowieniami IMO, dotyczącymi

norm działania dla urządzeń nawigacyjnych.

KompasyZnajomość błędów i korygowanie kompasów magnetycznychUmiejętność określenia błędów kompasu przy wykorzystaniu środków terrestrycznych oraz

uwzględnianie tych błędów

Interpretacja i analiza informacji uzyskanych z radaru są zgodne z przyjętą praktyką

nawigacyjną i uwzględniają ograniczenia i dokładność radaru.Błędy kompasów magnetycznych są określane i stosowane poprawnie w stosunku do kursów

i namiarów.

Pilot automatycznyZnajomość systemów automatycznego pilotażu i procedur; przełączanie sterowania ręcznego

na automatyczne i z powrotem; regulacja sterowania dla uzyskania optymalnego działania

Wybór trybu sterowania jest najodpowiedniejszy dla istniejących warunków stanu morza,

ruchu statku, zamierzonych manewrów.

MeteorologiaUmiejętność wykorzystania i interpretowania informacji uzyskanych z okrętowych przyrządów

meteorologicznychUmiejętność charakteryzowania różnych rodzajów pogody, meldowania, znajomość sposobów

rejestrowaniaUmiejętność stosowania dostępnych informacji meteorologicznych

Pomiary i obserwacje warunków pogody są dokładne i odpowiednie dla danego przejścia.Dokonywana jest ocena informacji meteorologicznych i są one stosowane w celu zapewnienia

bezpiecznego przejścia statku

Pełnienie bezpiecznej wachty nawigacyjnej

Pełnienie wachtyGruntowna znajomość treści, stosowania i celów Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu

Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianamiZnajomość treści zasad, których należy przestrzegać podczas pełnienia wachty nawigacyjnejWykorzystywanie systemu kierowania ruchem zgodnie z Ogólnymi Postanowieniami w Sprawie

Tras ŻeglugowychMeldowanie zgodnie z Ogólnymi Przepisami o Meldowaniu Statków i procedurami VTS

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Pełnienie, przekazywanie i zdawanie wachty jest zgodne z przyjętymi zasadami i proceduramiOdpowiednia obserwacja jest prowadzona cały czas i w sposób zgodny z przyjętymi zasadami

i proceduramiŚwiatła, znaki i sygnały dźwiękowe są zgodne z wymaganiami zawartymi w Międzynarodowych

Przepisach o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami i są poprawnie

rozpoznawaneCzęstotliwość i zakres kontrolowania ruchu statku i środowiska jest zgodna z przyjętymi

zasadami i proceduramiCzynności dla uniknięcia nadmiernego zbliżenia i kolizji z innymi statkami są zgodne

z Międzynarodowymi Przepisami o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianamiDecyzje dotyczące poprawienia kursu oraz/lub prędkości podejmowane są na czas i zgodnie

z przyjętymi procedurami nawigacyjnymi

Prowadzone są właściwe zapisy dotyczące ruchów i działalności odnoszącej się do żeglugi

statkuOdpowiedzialność za bezpieczną nawigację jest zawsze wyraźnie określona, włączając

okresy, kiedy na mostku znajduje się kapitan oraz podczas pilotowania

Reakcja na niebezpieczeństwo

Procedury awaryjne, obejmujące:.1 środki ostrożności dla ochrony i bezpieczeństwa pasażerów w sytuacjach awaryjnych.2 wstępną ocenę uszkodzeń i kontrolę uszkodzeń.3 działania, jakie należy podjąć po kolizji.4 działania, jakie należy podjąć po wejściu na mieliznęPonadto następujące zagadnienia powinny być włączone dla uzyskania dyplomu kapitana..1 sterowanie awaryjne.2 procedury holowania i procedury bycia holowanym.3 ratowanie ludzi na morzu.4 pomoc statkowi w niebezpieczeństwie.5 podejmowanie działań na wypadek niebezpieczeństwa powstałego w porcie

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 nauka praktyczna

Typ i skala niebezpieczeństwa jest natychmiast określonaPoczątkowe czynności i jeśli zaistnieje potrzeba, manewrowanie, są zgodne z planami

awaryjnymi i są odpowiednie dla danej sytuacji i charakteru niebezpieczeństwa

Reakcja na sygnał niebezpieczeństwa na morzu

Działania poszukiwawcze i ratowniczeZnajomość treści Międzynarodowego lotniczego i morskiego poradnika poszukiwania i

ratowania (IAMSAR)

Egzamin i ocena zaświadczeń z praktycznej nauki lub potwierdzonego szkolenia na symulatorze,

tam gdzie jest ono wymagane

Sygnał alarmowy lub sygnał niebezpieczeństwa zostaje natychmiast zidentyfikowanyPlany awaryjne i instrukcje postępowania w odpowiednim porządku są wdrożone i przestrzegane

Manewrowanie statkiem i obsługa siłowni małego statku

Manewrowanie statkiem i obsługa statkuZnajomość czynników wpływających na bezpieczne manewrowanie i obsługę statkuObsługa siłowni małego statku i mechanizmów pomocniczychWłaściwe procedury kotwiczenia i cumowania

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Bezpieczne granice działania napędu statku, systemu sterowego i zasilania nie są przekraczane

przy normalnym manewrowaniuPoprawki dokonywane w kursie i prędkości statku utrzymują bezpieczeństwo żeglugiSiłownia, mechanizmy pomocnicze i urządzenia są zawsze obsługiwane zgodnie z wymogami

technicznymi w granicach bezpiecznego działania

Funkcja: Przeładunek i sztauowanie na poziomie operacyjnym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Kontrolowanie załadunku, sztauowania, zabezpieczania i wyładunku ładunków oraz dozór

nad nimi podczas podróży

Przeładunek, sztauowanie i zabezpieczanie ładunkuZnajomość bezpiecznego przeładunku, sztauowania i zabezpieczania ładunku, włączając

ładunki niebezpieczne, ryzykowne i szkodliwe oraz ich wpływ na bezpieczeństwo życia

i statkuWykorzystanie Międzynarodowego Morskiego Kodeksu Ładunków Niebezpiecznych (IMDG)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Operacje z ładunkiem wykonywane są zgodnie z planem ładunkowym lub innymi dokumentami

oraz ustanowionymi regułami/przepisami bezpieczeństwa, instrukcjami obsługi urządzeń

i ograniczeniami sztauowania na statku.Przeładunek niebezpiecznych, ryzykownych, szkodliwych ładunków jest zgodny z międzynarodowymi

przepisami i uznanymi normami oraz zasadami bezpiecznej praktyki

Funkcja: Kontrolowanie pracy statku i opieka nad osobami na pokładzie na poziomie

operacyjnym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Zapewnienie zgodności z wymaganiami dotyczącymi zapobiegania zanieczyszczeniom

Zapobieganie zanieczyszczeniom środowiska morskiego oraz postępowanie w zakresie przeciwdziałania

tym zanieczyszczeniomZnajomość środków zaradczych, jakie należy podjąć w celu ochrony środowiska morskiego

przed zanieczyszczeniem oraz zasad postępowania w zakresie przeciwdziałania tym zanieczyszczeniomProcedury przeciwdziałania zanieczyszczeniom oraz wszelkie związane z tym wyposażenie

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na statku szkolnym

Procedury monitorowania działań pokładowych oraz zapewnienie ich zgodności z wymaganiami

MARPOL są w pełni przestrzegane

Utrzymanie zdolności żeglugowej statku

Stateczność statkuBiegła znajomość i stosowanie tablic stateczności, przegłębienia i naprężeń oraz schematów

urządzeń do obliczania naprężeńZrozumienie podstawowych czynności, jakie należy podjąć w razie częściowej utraty

pływalności w stanie nieuszkodzonymZrozumienie podstaw wodoszczelnościBudowa statkuOgólna znajomość głównych elementów statku i właściwych nazw różnych jego części

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczone szkolenie na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Warunki stateczności są zgodne z kryteriami IMO dotyczącymi stateczności statku w

stanie nieuszkodzonym przy uwzględnieniu wszystkich warunków załadowaniaCzynności zapewniające utrzymanie wodoszczelności statku są zgodne z przyjętą praktyką

Zapobieganie pożarom, kontrolowanie i zwalczanie pożarów na statku

Zapobieganie pożarom i urządzenia do zwalczania pożarówUmiejętność organizowania ćwiczeń przeciwpożarowychZnajomość klas pożarów i zjawisk chemicznych im towarzyszącychZnajomość systemów przeciwpożarowychZrozumienie czynności, które należy podjąć na wypadek pożaru, łącznie z pożarami obejmującymi

systemy paliwowe

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia w zakresie zwalczania pożarów

i ćwiczeń praktycznych jak wykazano w sekcji A-VI/3

Rodzaj i zakres problemu są natychmiast rozpoznawane a wstępne czynności zgadzają

się z procedurami i planami awaryjnymi statkuEwakuacja, zasady awaryjnego zatrzymania statku i odłączenia są odpowiednie do charakteru

zagrożenia i są natychmiast wykonywaneZachowanie właściwego porządku, poziomy i skale czasowe sporządzanych sprawozdań,

jak też informowanie personelu na pokładzie są stosowne do charakteru niebezpieczeństwa

i odzwierciedlają rangę problemu

Obsługa urządzeń ratunkowych

Ratowanie życiaUmiejętność zorganizowania ćwiczeń opuszczenia statku i znajomość obsługi jednostek

ratunkowych i łodzi ratowniczych, urządzeń do ich wodowania oraz sposobów wodowania,

a także ich wyposażenia, w tym radiowych urządzeń satelitarnych EPIRB, SART, kombinezonów

ratunkowych i środków ochrony termicznej

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia i ćwiczeń praktycznych jak

wykazano w sekcji A-VI/2, punkty 1-4

Czynności związane z opuszczaniem statku i w sytuacjach zagrożenia życia na morzu

są odpowiednie do istniejących okoliczności i warunków i są zgodne z przyjętymi praktykami

i normami dotyczącymi bezpieczeństwa

Stosowanie pierwszej pomocy medycznej na statku

Pomoc medycznaPraktyczne stosowanie medycznych zaleceń i radiowych porad, włączając zdolność do

podjęcia skutecznych czynności w oparciu o taką wiedzę w razie wypadków lub chorób,

których zaistnienie na statku jest prawdopodobne

Ocena zaświadczeń uzyskanych z potwierdzonego szkolenia jak wykazano w sekcji A-VI/4,

punkty 1 do 3

Rozpoznanie prawdopodobnej przyczyny, charakteru i rozległości uszkodzeń ciała lub

stanu zdrowia są szybkie, a leczenie zmniejsza bezpośrednie zagrożenie dla życia

Kontrolowanie zgodności z wymogami prawnymi

Podstawowa praktyczna znajomość stosownych konwencji IMO dotyczących bezpieczeństwa

życia na morzu, ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiego

Ocena zaświadczeń uzyskanych z egzaminów lub poświadczonego szkolenia

Wymogi prawne, dotyczące bezpieczeństwa życia na morzu oraz ochrony środowiska morskiego

są poprawnie rozpoznawane

Wkład w bezpieczeństwo załogi i statku

Znajomość technik samodzielnego przeżyciaWiedza w zakresie zapobiegania pożarom oraz umiejętność zwalczania i gaszenia pożarówZnajomość podstaw pierwszej pomocyWiedza w zakresie bezpieczeństwa osobistego i odpowiedzialności zespołowej

Ocena zaświadczeń uzyskanych na podstawie zatwierdzonego szkolenia i doświadczenia,

jak określono w sekcji A-VI/1, punkt 2

Prawidłowe użycie odpowiednich urządzeń zabezpieczających i ochronnychPrzez cały czas przestrzegane są procedury i sposoby wykonywania pracy mające na celu

ochronę załogi oraz statkuPrzez cały czas przestrzegane są procedury mające na celu ochronę środowiska morskiegoPoczątkowe i dalsze działania mające na celu zapoznanie się z zagrożeniem odpowiadają

ustalonym procedurom reakcji na niebezpieczeństwo

Sekcja A-II/4

Minimalne wymogi do wydawania świadectw marynarzom wchodzącym w skład wachty nawigacyjnej

Standard kompetencji

1

Każdy marynarz wchodzący w skład wachty nawigacyjnej na statku morskim o pojemności

brutto 500 lub większej, powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji

do wykonywania funkcji nawigacyjnych na poziomie pomocniczym, jak określono w kolumnie

1 tabeli A-II/4.

2

Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych od marynarza wchodzącego

w skład nawigacyjnej na statku morskim o pojemności brutto 500 lub większej jest przedstawiony

w kolumnie 2 tabeli A-II/4.

3

Każdy kandydat ubiegający się o otrzymanie świadectwa powinien zostać zobowiązany

do przedstawienia dowodu na spełnienie wymaganego standardu kompetencji zgodnie z

metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli

A-II/4. Pojęcie „sprawdzian praktyczny” zamieszczone w kolumnie 3 może oznaczać uznane

szkolenie na lądzie, gdzie kandydaci zostają poddani praktycznemu sprawdzianowi.

4

W przypadku braku tabel kompetencyjnych w celu wypełniania pewnych funkcji na poziomie

pomocniczym, na Administracji nadal spoczywa odpowiedzialność określenia wymagań odpowiedniego

szkolenia, oceniania i wydawania świadectw w odniesieniu do członków załóg wyznaczonych

do wypełniania funkcji na poziomie pomocniczym.

Tabela A-D/4

Minimalny standard kompetencji dla marynarzy wchodzących w skład wachty nawigacyjnej

Funkcja: Żegluga na poziomie pomocniczym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Sterowanie statkiem i wykonywanie komend na ster także w języku angielskim

Wykorzystanie kompasów magnetycznych i żyroskopowychKomendy na sterPrzełączanie z automatycznego pilota na sterowanie ręczne i odwrotnie

Ocena zaświadczeń uzyskanych z:.1 testów praktycznych lub.2 poświadczonej praktyki morskiej lub.3 poświadczonego szkolenia na statku szkolnym

Utrzymywany jest stały kurs w dopuszczalnych granicach z uwzględnieniem akwenu pływania

oraz stanu morza. Zmiany kursu są łagodne i przebiegają pod kontroląPorozumiewanie się jest zawsze wyraźne i zwięzłe a komendy są potwierdzane w sposób

przyjęty na statkach

Utrzymywanie właściwej obserwacji wzrokowej i słuchowej

Odpowiedzialność wachty na oku, włącznie ze zgłaszaniem przybliżonego namiaru sygnału

dźwiękowego, światła lub innego przedmiotu w stopniach lub rumbach

Ocena zaświadczeń uzyskanych z:.1 testów praktycznych lub.2 poświadczonej praktyki morskiej lub.3 poświadczonego szkolenia na statku szkolnym

Sygnały dźwiękowe, światła i inne przedmioty są natychmiast wykrywane, a ich odpowiednie

namiary w stopniach lub rumbach meldowane oficerowi wachtowemu

Działanie na rzecz kontrolowania i bezpiecznego kierowania wachtą

Okrętowe pojęcia i definicjeWykorzystanie odpowiednich, wewnętrznych systemów łączności i systemów alarmowychUmiejętność zrozumienia rozkazów i porozumiewania się z oficerem wachtowym w sprawach

związanych z pełnieniem obowiązków wachtowychProcedury zdania, pełnienia i przyjęcia wachtyInformacje wymagane do pełnienia bezpiecznej wachty

Ocena zaświadczeń uzyskanych z potwierdzonej praktyki morskiej lub potwierdzonego

szkolenia na statku szkolnym

Porozumiewanie się jest wyraźne i zwięzłe, a od oficera wachtowego oczekuje się rady

lub wyjaśnień, gdy informacje lub instrukcje dotyczące pełnienia wachty nie zostały

wyraźnie zrozumianePełnienie, przyjęcie i przekazanie wachty jest zgodne z przyjętą praktyką! procedurami.

Podstawowe procedury ochrony środowiska

Obsługa urządzeń awaryjnych i stosowanie procedur awaryjnych

Znajomość obowiązków w razie awarii oraz sygnałów alarmowychZnajomość pirotechnicznych sygnałów alarmowych, satelitarnych EPIRB i SARTUnikanie fałszywych alarmów wzywania pomocy oraz czynności, jakie należy podjąć na

wypadek przypadkowego ich uruchomienia

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonej praktyki morskiej lub poświadczonego

szkolenia na statku szkolnym

Początkowe czynności po uświadomieniu sobie niebezpieczeństwa lub nienormalnej sytuacji

są zgodne z ustaloną praktyką i zasadami.Porozumiewanie się jest zawsze wyraźne i zwięzłe, a komendy są potwierdzane w sposób

przyjęty na statkach.Integralność systemów awaryjnych i systemów alarmowania o niebezpieczeństwie jest

ciągle utrzymywana.

Sekcja A-D/5

Minimalne wymogi do wydawania świadectw starszym marynarzom

Standard kompetencji

1

Każdy starszy marynarz pełniący służbę na statku morskim o pojemności brutto 500 lub

większej powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do wykonywania

funkcji nawigacyjnych na poziomie pomocniczym, jak określono w kolumnie 1 tabeli A-D/5.

2

Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych od starszego marynarza

na statku morskim o pojemności brutto 500 lub większej jest przedstawiony w kolumnie

2 tabeli A-D/5.

3

Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie świadectwa powinien przedstawić dowody osiągnięcia

wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-D/5.

Tabela A-D/5

Minimalny standard kompetencji dla starszych marynarzy

Funkcja: Żegluga na poziomie pomocniczym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Działanie na rzecz pełnienia bezpiecznej wachty nawigacyjnej

Umiejętność zrozumienia rozkazów i porozumiewania się z oficerem wachtowym w sprawach

związanych z pełnieniem obowiązków wachtowychProcedury zdania, pełnienia i przyjęcia wachtyInformacje wymagane do pełnienia bezpiecznej wachty

Ocena zaświadczeń uzyskanych z potwierdzonej praktyki morskiej lub egzaminów praktycznych

Porozumiewanie się jest wyraźne i zwięzłePełnienie, przyjęcie i przekazanie wachty są zgodne z przyjętą praktyką i procedurami.

Działanie na rzecz zatrzymywania, kotwiczenia i innych czynności cumowania statku

Wiedza praktyczna w zakresie systemu cumowniczego oraz procedur powiązanych, z uwzględnieniem.1 funkcji lin cumowniczych i holowniczych oraz sposobu, w jaki każda lina działa

w ramach systemu jako całości.2 wydajności, bezpiecznych obciążeń roboczych oraz wytrzymałości na zerwanie sprzętu

cumowniczego, z uwzględnieniem linek cumowniczych, lin syntetycznych i włókiennych,

wyciągarek, wind kotwicznych, kabestanów, pachołków, podstawek klinowych oraz słupków

cumowniczych.3 procedury i porządek czynności dla zamocowania i zwalniania lin cumowniczych i

ciągnących, z uwzględnieniem lin holowniczych.4 procedury i porządek czynności dla wykorzystania kotwic przy różnych działaniachPraktyczna wiedza w zakresie procedur oraz porządku czynności związanych z cumowaniem

przy boji lub bojach

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 praktyczne szkolenie.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym.5 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Działania są przeprowadzane zgodnie z ustaloną praktyką bezpieczeństwa i instrukcjami

obsługi sprzętu

Funkcja: Przeładunek i sztauowanie na poziomie pomocniczym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Działanie na rzecz przeładunku towarów i zapasów

Znajomość procedur bezpiecznego przeładunku, sztauowania i zabezpieczania ładunku

i zapasów, włączając niebezpieczne, ryzykowne i szkodliwe substancje i płynyPodstawowa wiedza na temat poszczególnych rodzajów ładunków oraz środki ostrożności,

których należy przestrzegać w przedmiocie poszczególnych rodzajów ładunków, a także

identyfikacja oznakowania IMDG

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 praktyczne szkolenie.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym.5 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Działania z ładunkiem i zapasami wykonywane są zgodnie z ustanowionymi procedurami

bezpieczeństwa i instrukcjami obsługi urządzeńPrzeładunek niebezpiecznych, ryzykownych, szkodliwych ładunków lub zapasów jest zgodny

z przyjętą praktyką bezpieczeństwa

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie pomocniczym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Działanie na rzecz bezpiecznej obsługi sprzętów i maszyn pokładowych

Znajomość sprzętu pokładowego, w tym:.1 funkcji oraz wykorzystania zaworów i pomp, podnośników, dźwigów, bomów i podobnego

sprzętu2. funkcji oraz wykorzystania wciągarek, wind kotwicznych, kabestanów i podobnego

sprzętu3. włazów, drzwi wodoszczelnych, otworów przelotowych i podobnego sprzętu

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 praktyczne szkolenie.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Działania wykonywane są zgodnie z ustanowionymi procedurami bezpieczeństwa i instrukcjami

obsługi urządzeń

Działanie na rzecz bezpiecznej obsługi sprzętów i maszyn pokładowych (ciąg dalszy)

.4 lin włókiennych i drucianych, kabli i łańcuchów, w tym ich konstrukcji, użycia,

oznakowania, utrzymania i prawidłowego sztauowania5. umiejętność stosowania i rozumienia podstawowych sygnałów do obsługi sprzętu, w

tym wciągarek, wind kotwicznych, dźwigów i podnośników6. umiejętność obsługi sprzętu kotwicznego w różnych warunkach, takich jak kotwiczenie,

podnoszenie kotwicy, zabezpieczanie na morzu oraz w sytuacjach alarmowychZnajomość następujących procedur i umiejętność:.1 zbrojenie i rozbrajanie ławeczki bosmańskiej i pomostu roboczego.2 zbrojenie i rozbrajanie trapów pilotowych, podnośników, tarcz przeciw szczurom

i schodni.3 stosowanie marynarskich umiejętności szkutniczych, w tym prawidłowe korzystanie

z węzłów, splotów i korkówUżywanie i obsługa urządzeń i sprzętu pokładowego i do przenoszenia towarów:.1 urządzenia dostępu, włazy i pokrywy włazowe, rampy, drzwi lub windy boczne/dziobowe/rufowe.2 systemy rurociągowe -zezowe oraz balastowe rurociągi ssące i studnie.3 dźwigi, żurawie masztowe, wciągarki

Ocena świadectwa uzyskanego w wyniku praktycznej demonstracjiOcena świadectwa uzyskanego w wyniku praktycznej demonstracjiOcena świadectwa uzyskanego w wyniku praktycznej demonstracji

Komunikacja w granicach odpowiedzialności obsługującego jest niezmiennie skutecznaSprzęt obsługiwany jest bezpiecznie i zgodnie z ustalonymi proceduramiDemonstracja prawidłowych metod zbrojenia i rozbrajania, zgodnie z bezpieczną praktyką

robocząDemonstracja prawidłowego tworzenia i użycia węzłów, splotów, korków, opasek, motowiązań,

jak również prawidłowego okrywania brezentem

Działanie na rzecz bezpiecznej obsługi sprzętów i maszyn pokładowych (ciąg dalszy)

Wiedza o wciąganiu i opuszczaniu flag oraz znajomość głównych pojedynczych sygnałów

flagowych. (A, B, G, H, O, P, Q)

Demonstracja prawidłowych metod użycia klocków i wielokrążkówDemonstracja prawidłowych metod obsługi lin, linek, kabli i łańcuchów

Stosowanie środków bezpieczeństwa i higieny pracy

Wiedza praktyczna o zasadach bezpieczeństwa i higieny pracy oraz osobistego bezpieczeństwa

na pokładzie, z uwzględnieniem:. 1 pracy na wysokości.2 pracy za burtą.3 pracy w zamkniętych przestrzeniach.4 systemów zezwalania na pracę.5 użycia lin.6 techniki podnoszenia przedmiotów i techniki zapobiegania uszkodzeniom kręgosłupa.7 bezpieczeństwa urządzeń elektrycznych.8 bezpieczeństwa urządzeń mechanicznych.9 bezpieczeństwa w zakresie zagrożenia chemicznego i biologicznego.10 osobistego sprzętu bezpieczeństwa

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 praktyczne szkolenie.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Przez cały czas przestrzegane są procedury i sposoby wykonywania pracy mające na celu

ochronę załogi oraz statkuPrzestrzeganie zasad bezpieczeństwa pracy oraz prawidłowe użycie odpowiednich urządzeń

zabezpieczających i ochronnych przez cały czas

Stosowanie środków ostrożności oraz Działanie na rzecz zapobiegania zanieczyszczeniom

środowiska morskiego

Znajomość środków zaradczych, jakie należy podjąć w celu ochrony środowiska morskiego

przed zanieczyszczeniemZnajomość użycia i obsługi urządzeń służących do przeciwdziałania zanieczyszczeniomZnajomość zatwierdzonych metod usuwania środków zanieczyszczających morze

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 praktyczne szkolenie.3 egzamin. 4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Procedury mające na celu ochronę środowiska morskiego są przestrzegane przez cały

czas

Obsługa jednostek ratunkowych i łodzi ratowniczych

Umiejętność obsługi jednostek ratunkowych i łodzi ratowniczych, ich urządzeń i przyrządów

uruchamiających oraz wyposażeniaZnajomość technik przeżycia na morzu

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonych szkoleń i doświadczenia, o których mowa

w sekcji A-VI/2, punkty 1 do 4

Czynności związane z opuszczaniem statku i w sytuacjach zagrożenia życia na morzu

są odpowiednie do istniejących okoliczności i warunków i są zgodne z przyjętymi praktykami

i normami dotyczącymi bezpieczeństwa

Funkcja: Konserwacja i naprawa na poziomie pomocniczym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Działanie na rzecz konserwacji i naprawy pokładu

Umiejętność użycia materiałów i sprzętu do malowania, smarowania i czyszczeniaUmiejętność zrozumienia i wykonania rutynowych procedur konserwacyjnych i naprawczychZnajomość technik przygotowania powierzchniZrozumienie producenckich wytycznych bezpieczeństwa oraz instrukcji pokładowychUmiejętność bezpiecznego usuwania odpadówUmiejętność stosowania, konserwacji i używania narzędzi ręcznych i elektrycznych

Ocena zaświadczeń uzyskanych na podstawie demonstracji praktycznejOcena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 praktyczne szkolenie.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Czynności konserwacyjne i naprawcze wykonywane są zgodnie z wyszczególnieniem technicznym,

wymogami proceduralnymi i bezpieczeństwa.

Rozdział III

Standardy dotyczące działu maszynowego

Sekcja A-III/1

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów oficerom mechanikom odpowiedzialnym za wachtę.

w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonym na mechaników pełniących służbę w siłowni

okresowo bezwachtowej

Szkolenie

1

Kształcenie i szkolenie wymagane w punkcie 2.4 prawidła III/1 powinno obejmować szkolenie

mechanicznych i elektrycznych umiejętności warsztatowych, objętych zakresem obowiązków

oficera mechanika.

Szkolenie na statku

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu oficera mechanika odpowiedzialnego

za wachtę w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonego na mechanika pełniącego służbę

w siłowni okresowo bezwachtowej na statkach o mocy maszyn głównych 750 kW lub więcej,

którego służba na morzu, pełniona zgodnie z punktem 2.2. prawidła III/1, stanowi część

programu szkoleniowego, który podlega zatwierdzeniu tytułem spełnienia wymogów niniejszej

sekcji, powinien odbyć na statku szkolenie według zatwierdzonego programu, które

.1

zapewnia, że podczas wymaganego okresu pełnienia służby na morzu kandydat odbywa systematyczne

szkolenie praktyczne w zakresie zadań, obowiązków i odpowiedzialności oficera odpowiedzialnego

za wachtę w maszynowni, z uwzględnieniem wytycznych wskazanych w sekcji B-III/1 niniejszego

Kodeksu;

.2

jest ściśle nadzorowane i monitorowane przez wykwalifikowanego oficera mechanika na

statku, na którym wykonywana jest zatwierdzona służba na statku morskim; oraz

.3

jest odpowiednio dokumentowane w książce praktyk.

Standard kompetencji

3

Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie dyplomu oficera odpowiedzialnego za wachtę

w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonego na mechanika pełniącego służbę w siłowni

okresowo bezwachtowej na statkach o mocy maszyn głównych 750 kW lub więcej powinien

zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania na poziomie operacyjnym

zadań, obowiązków i odpowiedzialności na poziomie operacyjnym, określonych w kolumnie

1 tabeli A-III/1.

4

Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych dla uzyskania dyplomu

jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-III/1.

5

Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-III/1 powinien

być wystarczający, aby umożliwić kandydatowi pełnienie służby w zakresie kierowania

wachtą.

6

Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej,

zrozumienia i biegłości powinny być oparte na sekcji A-VIII/2, część 4-2 - Zasady,

których należy przestrzegać podczas pełnienia wachty maszynowej, i które również powinny

uwzględniać odpowiednie wymagania niniejszej części oraz wytycznych wskazanych w części

B niniejszego Kodeksu.

7

Kandydaci ubiegający się o wydanie dyplomu uprawniającego do pełnienia służby na statkach,

gdzie kotły parowe nie stanowią części maszynowni, mogą pominąć odpowiednie wymagania

w tabeli A-III/1. Dyplom przyznany na takiej podstawie nie będzie upoważniał do pełnienia

służby na statkach, gdzie kotły parowe stanowią część maszynowni okrętowej statku,

dopóki oficer mechanik nie spełni wymagań pominiętych uprzednio z tabeli A-III/1.

Wszystkie takie ograniczenia powinny być stwierdzone na dyplomie oraz w jego potwierdzeniu.

8

Administracja może pominąć wymogi wiedzy dla typów maszyn napędowych innych, niż instalacje

maszynowe, na które obowiązuje wydany dyplom. Dyplom wydany na takiej podstawie nie

będzie upoważniał do obsługi żadnego typu instalacji maszynowej, która została pominięta,

dopóki oficer mechanik nie udowodni swoich kwalifikacji w zakresie wymaganej wiedzy.

Wszystkie takie ograniczenia powinny zostać wymienione na dyplomie oraz w jego potwierdzeniu.

9

Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie dyplomu powinien przedstawić dowody osiągnięcia

wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-III/1.

Żegluga przybrzeżna

10

Wymagania punktów 2.2 do 2.5 prawidła III/1, dotyczące poziomu wiedzy, zrozumienia

i biegłości, niezbędnych na mocy różnych sekcji wymienionych kolumnie 2 tabeli A-III/1,

mogą być inne dla oficerów mechaników na statkach o mocy maszyn głównych mniejszej

niż 3000 kW, uprawiających żeglugę przybrzeżną w miarę konieczności i pod warunkiem,

że zostanie uwzględnione bezpieczeństwo innych statków żeglujących na tych wodach.

Każde takie ograniczenie powinno być stwierdzone na dyplomie i w jego potwierdzeniu.

Tabela A-m/1

Minimalny standard kompetencji dla oficerów mechaników odpowiedzialnych za wachtę

w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonych na mechaników pełniących służbę w siłowni

okresowo bezwachtowej

Funkcja: Mechanika okrętowa na poziomie operacyjnym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zroznmienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Pełnienie bezpiecznej wachty maszynowej

Gruntowna znajomość podstawowych zasad przy pełnieniu wachty maszynowej, w tym:.1 obowiązków związanych z przyjmowaniem i potwierdzaniem przyjęcia wachty.2 Podejmowanie rutynowych obowiązków w czasie wachty..3 Prowadzenie dziennika maszynowego i znaczenie dokonywanych odczytów..4 Obowiązki związane z przekazywaniem wachtyProcedury bezpieczeństwa i postępowania w nagłych wypadkach. Przejście ze sterowania

zdalnego/ automatycznego do ręcznego kierowania wszystkimi systemamiPodjęcie środków bezpieczeństwa w czasie wachty, natychmiastowe działanie na wypadek

pożaru lub awarii ze szczególnym uwzględnieniem paliw instalacji paliwowych i olejowych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Pełnienie, przekazywanie i zdawanie wachty jest zgodne z przyjętymi zasadami i proceduramiCzęstotliwość i zakres monitorowania układów i urządzeń maszynowych jest zgodny z

zaleceniami producentów i przyjętymi zasadami i procedurami, z uwzględnieniem procedur

obowiązujących przy pełnieniu wachty maszynowej.Prawidłowe prowadzenie i zapisywanie ruchów i czynności w odniesieniu do systemów

maszynowych statku.

Pełnienie bezpiecznej wachty maszynowej (ciąg dalszy)

Zarządzanie zasobami maszynowniZnajomość zasad dowodzenia załogą maszynowni, w tym:.1 rozmieszczenie, podział oraz ustalenie priorytetów wśród załogi.2 skuteczna komunikacja.3 asertywność i umiejętności przywódcze.4 zdobywanie i utrzymywanie rozeznania w sytuacji.5 uwzględnienie doświadczenia zespołu

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczone szkolenie.2 poświadczona praktyka morska.3 poświadczone szkolenie na symulatorze

Planowanie działań oraz rozmieszczenie zasobów następuje stosownie do potrzeb ustalenia

priorytetów w celu wykonania koniecznych zadańKomunikacja przepływa w obie strony w sposób jasny i jednoznacznyWątpliwe decyzje oraz/lub działania spotykają się z właściwym sprzeciwem i reakcjąDemonstrowane są skuteczne zachowania przywódczeCzłonkowie załogi wymieniają między sobą odpowiednie zrozumienie aktualnej i przewidywanej

sytuacji maszynowni i jej systemów powiązanych oraz środowiska zewnętrznego

Użycie języka angielskiego w formie pisemnej i ustnej

Znajomość języka angielskiego w stopniu umożliwiającym oficerowi korzystanie z wydawnictw

technicznych oraz wykonywanie obowiązków mechanika

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznego szkolenia

Anglojęzyczne wydawnictwa techniczne istotne dla obowiązków mechanika są prawidłowo

interpretowanePolecenia są wyraźne i zrozumiałe

Używanie wewnętrznego systemu komunikacji

Posługiwanie się wszelkimi wewnętrznymi systemami komunikacji na pokładzie

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Niezmiennie efektywne nadawanie i odbieranie wiadomościRejestry komunikacyjne są kompletne, poprawne i zgodne z wymogami prawnymi.

.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Obsługa maszyn głównych i pomocniczych oraz związanych z nimi systemów sterowania

Podstawowa konstrukcja i obsługa systemów maszynowych, obejmująca:.1 wysokoprężny silnik okrętowy

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań;.1 poświadczona praktyka morska

Umiejętność zrozumienia i wyjaśnienia budowy i funkcjonowania mechanizmów przy pomocy

rysunków/instrukcji

.2 okrętową turbinę parową

.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym

.3 okrętową turbinę gazową.4 kocioł okrętowy

.3 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

.5 linię wałów, w tym śrubę

.6 inne urządzenia pomocnicze, obejmujące różnorodne pompy, kompresor powietrza, wirówkę,

wytwornicę słodkiej wody, wymiennik ciepła, systemy chłodzenia, klimatyzacji i wentylacji,

.7 urządzenie sterowe

.8 automatyczny system kontroli

.9 przepływ płynu oraz cechy charakterystyczne smarów, paliw oraz systemów chłodzenia

.10 maszyny pokładowe

Procedury bezpieczeństwa i procedury awaryjne napędowych systemów maszynowych, z uwzględnieniem

systemów kontroli

Obsługa maszyn głównych i pomocniczych oraz połączonych z nimi systemów sterowania

(ciąg dalszy)

Przygotowanie, obsługa, wykrywanie uszkodzeń oraz środki niezbędne w celu zapobiegania

uszkodzeniom następujących urządzeń maszynowych i systemów sterowania:.1 silnik główny i urządzenia pomocnicze.2 kocioł parowy oraz urządzenia pomocnicze i systemy parowe.3 dodatkowe źródła napędu i systemy połączone.4 inne urządzenia pomocnicze, obejmujące systemy chłodzenia, klimatyzacji i wentylacji

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Działania zostają zaplanowane i przeprowadzone zgodnie z instrukcjami obsługi, ustalonymi

zasadami oraz procedurami zapewniającymi bezpieczeństwo działania i unikanie zanieczyszczenia

środowiska morskiegoOdchylenia od normy zostają niezwłocznie zidentyfikowaneWydajność systemów instalacyjnych jest przez cały czas zgodna z wymogami, z uwzględnieniem

rozkazów z mostka dotyczących zmiany prędkości i kierunkuPrzyczyny wadliwego działania maszyn zostają niezwłocznie zidentyfikowane, zaś działania

mają na celu zapewnienie ogólnego bezpieczeństwa statku i instalacji, przy uwzględnieniu

dominujących okoliczności i warunków

Obsługa układu paliwowego, układu smarowania, układu balastowego i innych układów

pompowych oraz połączonych z nimi systemów sterowania

Cechy działania układów pompowych i rurowych, w tym układów sterowaniaDziałanie układów pompowych:.1 rutynowa praca pomp.2 działanie systemu pomp zęzowych, balastowych i towarowychOdolejacze (lub podobny sprzęt) wymagania i działanie

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Działania zostają zaplanowane i przeprowadzone zgodnie z instrukcjami obsługi, ustalonymi

zasadami oraz procedurami zapewniającymi bezpieczeństwo działania i unikanie zanieczyszczenia

środowiska morskiegoOdchylenia od normy zostają niezwłocznie zidentyfikowane oraz niezwłocznie zostają

podjęte odpowiednie działania

Funkcja: Elektrotechnika, elektronika i automatyka na poziomie operacyjnym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Obsługa systemów elektrycznych, elektronicznych oraz układów sterowania

Podstawowe zasady konfiguracji i obsługi następujących urządzeń elektrycznych, elektronicznych

i sterujących:.1 urządzenia elektryczne. a generator i układy rozdzielcze. b przygotowanie, uruchamianie, włączanie do pracy równoległej i zamiana generatorów. c silniki elektryczne, z uwzględnieniem sposobów uruchomienia. d instalacje wysokiego napięcia. e sekwencyjne obwody sterownicze oraz powiązane urządzenia systemowe.2 urządzenia elektroniczne. a cechy podstawowych elementów obiegu elektronicznego b. sieć przepływu systemu automatycznego i systemu sterowania. c funkcje, cechy charakterystyczne i właściwości systemów sterowania urządzeniami

maszynowymi, obejmujące kontrolę funkcjonowania głównych instalacji napędowych oraz

automatyczną kontrolę kotła parowego.3 systemy sterowania:. a różne sposoby i cechy charakterystyczne sterowania automatycznego. b cechy sterowania PID

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Działania są planowe i wykonywane zgodnie z ustanowionymi przepisami i zasadami zapewniającymi

ich bezpieczeństwoSystemy kontroli elektrycznej i elektronicznej są zrozumiałe i wyjaśnione przy pomocy

rysunków/instrukcji

(proporcjonalno-całkująco-różniczkującego) oraz powiązane urządzenia systemowe dla

sterowania procesem

Konserwacja i naprawa urządzeń elektrycznych i elektronicznych

Spełnienie wymogów bezpieczeństwa elektrycznych systemów pokładowych, w tym izolowanie

sprzętu elektrycznego przed dopuszczeniem personelu do pracy na nimKonserwacja i naprawa urządzeń systemu elektrycznego, tablic rozdzielczych, silników

elektrycznych, generatora oraz systemów i sprzętu elektrycznego prądu stałegoWykrywanie wadliwego działania urządzeń elektrycznych, lokalizacja usterek oraz środki

w celu zapobieżenia uszkodzeniomBudowa i obsługa elektrycznych urządzeń testujących i pomiarowychDziałanie i testowanie następujących urządzeń oraz ich konfiguracja:.1 systemy monitorowania.2 systemy automatycznego sterowania.3 urządzenia ochronne interpretacja diagramów elektrycznych i prostych diagramów

elektronicznych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczone szkolenie w zakresie umiejętności technicznych.2 poświadczone doświadczenie praktyczne i testy.3 poświadczona praktyka morska.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Zapewniono odpowiednie środki bezpieczeństwa do pracyPrawidłowy dobór i użycie narzędzi ręcznych, instrumentów pomiarowych oraz urządzeń

testujących, a także prawidłowa interpretacja wynikówDemontaż, sprawdzenie, naprawa i ponowny montaż sprzętu są zgodne z podręcznikami

i dobrą praktykąPonowny montaż i przeprowadzanie testów są zgodne z podręcznikami i dobrą praktyką

Funkcja: Konserwacja i naprawa na poziomie operacyjnym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Prawidłowe użycie narzędzi ręcznych, urządzeń mechanicznych i instrumentów pomiarowych

do konstrukcji i napraw pokładowych

Cechy i ograniczenia materiałów użytych do budowy i naprawy statków i wyposażeniaCechy i ograniczenia procesów stosowanych do konstrukcji i naprawWłaściwości i parametry uwzględniane przy konstrukcji i naprawie systemów i części

składowychSposoby bezpiecznego przeprowadzania napraw nagłych/tymczasowychŚrodki bezpieczeństwa, które należy podjąć w celu zapewnienia bezpiecznego środowiska

pracy oraz do używania narzędzi ręcznych, urządzeń mechanicznych i instrumentów pomiarowychUżycie narzędzi ręcznych, urządzeń mechanicznych i instrumentów pomiarowychUżycie różnego rodzaju szczeliw i uszczelek

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczone szkolenie w zakresie umiejętności technicznych.2 poświadczone doświadczenie praktyczne i testy.3 poświadczona praktyka morska.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Określenie istotnych parametrów konstrukcji typowych części składowych związanych

ze statkiem jest prawidłoweDobór materiałów jest właściwyKonstrukcje wykonywane są we wskazanych granicach tolerancjiUżycie sprzętu oraz narzędzi ręcznych, urządzeń maszynowych i instrumentów pomiarowych

jest właściwe i bezpieczne

Konserwacja i naprawa maszyn pokładowych i sprzętu pokładowego

Środki bezpieczeństwa, które należy podjąć przy naprawach i konserwacji, w tym bezpieczna

izolacja maszyn pokładowych i sprzętu pokładowegoPodstawowa właściwa wiedza i umiejętności w zakresie mechaniki

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczone szkolenie w zakresie umiejętności technicznych.2 poświadczone doświadczenie praktyczne i testy.3 poświadczona praktyka morska

Stosowane procedury bezpieczeństwa są właściweDobór narzędzi i urządzeń zapasowych jest właściwy

Konserwacja i naprawa maszyn pokładowych i sprzętu pokładowego (ciąg dalszy)

Konserwacja i naprawa, taka jak demontaż, regulacja i ponowny montaż maszyn i urządzeńUżycie właściwych narzędzi specjalistycznych i urządzeń pomiarowychCechy konstrukcyjne oraz dobór materiałów w konstrukcji wyposażeniaInterpretacja rysunków i podręczników do maszynInterpretacja diagramów instalacji rurowych, hydraulicznych i pneumatycznych

.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Demontaż, kontrola, naprawa i ponowny montaż sprzętu jest zgodny z podręcznikami i

dobrą praktykąPonowny rozruch i testy wydajnościowe są zgodne z podręcznikami i dobrą praktykąDobór materiałów i części jest właściwy

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie operacyjnym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Zapewnienie zgodności z wymaganiami dotyczącymi ochrony przed zanieczyszczeniami

Zapobieganie zanieczyszczeniom środowiska morskiegoZnajomość środków ostrożności, jakie należy podjąć, aby zapobiegać zanieczyszczaniu

środowiska morskiegoZasady zapobiegania zanieczyszczeniom i wszystkie związane z tym urządzeniaZnaczenie aktywnych sposobów, mających na celu ochronę środowiska morskiego

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie

Procedury monitorowania działań okrętowych i zgodności z wymaganiami MARPOL są w pełni

przestrzeganeProwadzone są działania w celu utrzymania dobrej reputacji w dziedzinie ochrony środowiska

Utrzymywanie zdolności żeglugowej statku

Stateczność statkuPraktyczna znajomość i zastosowanie tabel stateczności, przegłębienia i naprężeń oraz

schematów i urządzeń obliczającychZrozumienie podstaw wodoszczelnościZrozumienie podstawowych czynności, jakie należy podjąć w przypadku częściowej utraty

pływalności początkowejBudowa statkuOgólna znajomość zasadniczych części składowych statku i właściwych nazw jego różnych

części

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Warunki stateczności są zgodne z kryteriami IMO dla stateczności początkowej we wszystkich

możliwych warunkach załadowaniaCzynności zapewniające utrzymanie wodoszczelności statku są zgodne z przyjętą praktyką

Zapobieganie pożarom, kontrolowanie zwalczania pożarów na statkach

Zapobieganie pożarom i urządzenia do zwalczania pożarówUmiejętność organizacji ćwiczeń przeciwpożarowychZnajomość klas pożarów i zjawisk chemicznych im towarzyszącychZnajomość systemów przeciwpożarowychCzynności, które należy podjąć na wypadek pożaru oraz pożary obejmujące systemy paliwowe

Ocena zaświadczeń uzyskanych z potwierdzonego szkolenia w zakresie zwalczania pożarów

i z praktycznego doświadczenia jak wykazano w sekcji A-VI/3, punkty 1 do 3

Rodzaj i wielkość zagrożenia są natychmiast lokalizowane a wstępne czynności są zgodne

z procedurami i planami awaryjnymi statkuEwakuacja, zasady awaryjnego odłączenia są właściwe do charakteru zagrożenia i są

natychmiast wykonywaneWłaściwy porządek oraz kolejność sporządzanych sprawozdań jak też informowanie personelu

na pokładzie są stosowne do rodzaju niebezpieczeństwa i odzwierciedlają wagę zagrożenia

Obsługa urządzeń ratunkowych

Ratowanie życiaUmiejętność zorganizowania ćwiczeń opuszczenia statku, znajomość obsługi jednostek

ratunkowych i łodzi ratowniczych, urządzeń do ich wodowania oraz sposobów wodowania,

wyposażenia | radiowego, urządzeń ratunkowych, satelitarne EPIRB, SART, kombinezonów

ratunkowych i środków ochrony termicznej

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia w zakresie zwalczania pożarów

i z praktycznego doświadczenia jak wskazano w sekcji A-VI/2, punkty 1 do 4

Czynności związane z opuszczaniem statku w sytuacjach akcji ratunkowych są odpowiednie

do zagrożenia, zgodne z przyjętymi praktykami i normami bezpieczeństwa

Stosowanie pierwszej pomocy medycznej na statku

Pomoc medycznaPraktyczne stosowanie medycznych zaleceń i porad przekazywanych przez radio, włączając

zdolność do podjęcia skutecznych czynności w oparciu o taką wiedzę w razie wypadków

lub chorób, których zaistnienie na statku jest prawdopodobne

Ocena zaświadczeń uzyskanych i potwierdzonego szkolenia jak wykazano w sekcji A-VII/4,

punkty 1 do 3

Rozpoznanie prawdopodobnej przyczyny, charakteru i rozległości uszkodzeń ciała lub

stanu zdrowia jest szybkie, a pomoc medyczna zmniejsza bezpośrednie zagrożenie dla

życia

Kontrolowanie zgodności z wymaganiami prawnymi

Podstawowa praktyczna znajomość stosownych Konwencji IMO dotyczących bezpieczeństwa

życia na morzu, ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiego

Ocena zaświadczeń uzyskanych z egzaminów lub poświadczonego szkolenia

Prawne wymagania dotyczące bezpieczeństwa życia na morzu, ochrony żeglugi i ochrony

środowiska morskiego są poprawnie rozpoznawane

Stosowanie umiejętności przywódczych oraz pracy w zespole

Praktyczna wiedza na temat zarządzania personelem pokładowym i szkolenia goZnajomość powiązanych międzynarodowych konwencji morskich, zaleceń oraz przepisów

prawa krajowegoUmiejętność zarządzania zadaniami i obowiązkami, z uwzględnieniem:.1 planowania i koordynacji.2 podziału zadań pośród załogi.3 ograniczenia czasu i zasobów.4 ustalania priorytetów

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczone szkolenie.2 poświadczona praktyka morska.3 praktyczna demonstracja

Przydzielanie obowiązków członkom załogi, którzy są poinformowani o oczekiwanych standardach

pracy oraz zachowaniu odpowiednim dla każdego z nichDziałania i cele szkoleniowe oparte są na ocenie bieżących kwalifikacji, zdolności

oraz wymogów operacyjnychPodejmowane działania są zgodne z obowiązującymi normami.

Stosowanie umiejętności przywódczych oraz pracy w zespole (ciąg dalszy)

Wiedza i umiejętności w dziedzinie skutecznego dowodzenia załogą:.1 rozmieszczenie, podział oraz ustalenie priorytetów wśród załogi.2 skuteczna komunikacja na statku oraz z lądem.3 decyzje odzwierciedlające uwzględnienie doświadczenia zespołu.4 asertywność i umiejętności przywódcze, w tym motywowanie.5 zdobywanie i utrzymywanie rozeznania w sytuacjiZnajomość i umiejętność stosowania technik podejmowania decyzji.1 ocena sytuacji i ryzyka.2 określenie i rozważenie pojawiających się opcji.3 wybór sposobu działania.4 ocena skutków

Planowanie działań oraz rozmieszczenie zasobów następuje stosownie do potrzeb ustalenia

priorytetów w celu wykonania koniecznych zadańKomunikacja przepływa w obie strony w sposób jasny i jednoznacznyDemonstrowane są skuteczne zachowania przywódczeNiezbędni członkowie załogi wymieniają między sobą odpowiednie zrozumienie aktualnej

i przewidywanej sytuacji statku, jego położenia operacyjnego i okoliczności zewnętrznychDecyzje są najbardziej odpowiednie dla sytuacji

Działanie na rzecz bezpieczeństwa załogi i statku

Znajomość technik samodzielnego przeżyciaWiedza w zakresie zapobiegania pożarom oraz umiejętność zwalczania i gaszenia pożarówZnajomość podstaw pierwszej pomocyWiedza w zakresie bezpieczeństwa osobistego i odpowiedzialności zespołowej

Ocena zaświadczeń uzyskanych na podstawie zatwierdzonego szkolenia i doświadczenia,

jak określono w sekcji A-VI/1, punkt 2

Prawidłowe użycie odpowiednich urządzeń zabezpieczających i ochronnychPrzez cały czas przestrzegane są procedury i sposoby wykonywania pracy mające na celu

ochronę personelu oraz statkuPrzez cały czas przestrzegane są procedury mające na celu ochronę środowiska morskiegoPoczątkowe i dalsze działania mające na celu zapoznanie się z zagrożeniem odpowiadają

ustalonym procedurom reakcji na niebezpieczeństwo

Sekcja A-III/2

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów starszym oficerom mechanikom i drugim oficerom

mechanikom na statkach morskich o mocy maszyn głównych 3000 kW lub większej

Standard kompetencji

1

Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie dyplomu oficera mechanika i drugiego oficera

mechanika na statkach napędzanych napędem głównym o mocy 3000 kW lub większej powinien

zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania na poziomie zarządzania

zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-III/2.

2

Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych dla uzyskania dyplomu

jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-III/2. Kolumna ta obejmuje, rozwija i pogłębia

zagadnienia wyszczególnione kolumnie 2 tabeli A-III/1 dla oficerów odpowiedzialnych

za wachtę maszynową.

3

Mając na uwadze fakt, że drugi oficer mechanik w każdym momencie powinien być w stanie

przejąć odpowiedzialność starszego oficera mechanika, ocena powyższego powinna być

nakierowana na sprawdzenie zdolności kandydata do przyswojenia wszystkich dostępnych

informacji mających wpływ na bezpieczne działanie mechanizmów statku oraz na ochronę

środowiska morskiego.

4

Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-III/2 powinien

być wystarczający, aby umożliwić kandydatowi pełnienie służby w charakterze starszego

oficera mechanika lub drugiego oficera mechanika.

5

Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej,

zrozumienia i biegłości powinny być oparte na stosownych wymagania niniejszej części

oraz wytycznych wskazanych w części B niniejszego Kodeksu.

6

Administracja może pominąć wymogi wiedzy dla typów maszyn napędowych innych, niż instalacje

maszynowe, na które obowiązuje wydany dyplom. Dyplom wydany na takiej podstawie nie

będzie obowiązywał dla żadnej kategorii instalacji maszynowej, która została pominięta,

dopóki oficer mechanik nie udowodni swoich kwalifikacji w zakresie wymaganej wiedzy.

Wszystkie takie ograniczenia powinny zostać wymienione na dyplomie oraz w jego potwierdzeniu.

7

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien przedstawić dowody osiągnięcia

wymaganego standardu kompetencji, zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-III/2.

Żegluga przybrzeżna

8

Poziom wiedzy, zrozumienia i biegłości, wymagany w różnych sekcjach wyszczególnionych

w kolumnie 2 tabeli A-III/2, może być zmieniony dla oficerów statków z ograniczoną

mocą. napędu, uprawiających żeglugę przybrzeżną w stopniu uznanym za niezbędny, pod

warunkiem, że zostanie uwzględnione bezpieczeństwo innych statków żeglujących na tych

wodach. Każde takie ograniczenie powinno być stwierdzone na dyplomie i w jego potwierdzeniu.

Tabela A-m/2

Minimalny standard kompetencji dla starszych oficerów mechaników i drugich oficerów

mechaników na statkach z napędem głównym o mocy 3000 kW i większej

Funkcja: Mechanika okrętowa na poziomie zarządzania

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Zarządzanie obsługą maszyn napędowych

Cechy konstrukcji oraz działających mechanizmów następujących maszyn i urządzeń powiązanych:.1 morskie wysokoprężne silniki spalinowe.2 morskie turbiny parowe.3 morskie turbiny gazowe.4 morskie kotły parowe

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Planowanie i przygotowanie czynności jest dostosowane do parametrów projektowych urządzeń

napędowych i do wymagań danej podróży

Planowanie i sporządzanie harmonogramów czynności

Wiedza teoretycznaTermodynamika i wymiana ciepłaMechanika i mechanika cieczyCechy napędowe wysokoprężnych silników spalinowych, turbin parowych i gazowych, z

uwzględnieniem prędkości, wydajności i zużycia paliwa

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Planowanie i przygotowanie czynności jest dostosowane do parametrów projektowych urządzeń

napędowych i do wymagań danej podróży

Obieg cieplny, sprawność cieplna oraz równowaga cieplna następujących urządzeń:.1 morskie wysokoprężne silniki spalinowe.2 morskie turbiny parowe.3 morskie turbiny gazowe.4 morskie kotły parowe

Planowanie i sporządzanie harmonogramów czynności (ciąg dalszy)

Urządzenia chłodnicze i wydajność chłodniczaFizyczne i chemiczne właściwości paliw i smarówTechnologia materiałówBudownictwo okrętowe i konstrukcja statku w tym kontrola uszkodzeń

Obsługa, nadzór, ocena działania oraz utrzymanie bezpieczeństwa instalacji napędowej

i urządzeń pomocniczych

Wiedza praktycznaUruchamianie i wyłączanie maszyn napędowych i pomocniczych, w tym systemów powiązanychOgraniczenia funkcjonowania instalacji napędowejEfektywna obsługa, nadzór, ocena działania oraz utrzymanie bezpieczeństwa instalacji

napędowej i urządzeń pomocniczychFunkcjonowanie i mechanizm automatycznego sterowania maszynami pomocniczymi, w tym

między innymi:.1 układów rozdzielczych generatora.2 kotłów parowych.3 filtra olejowego.4 systemu chłodniczego.5 systemów pomp i instalacji rurowych.6 układów sterowniczych.7 sprzętu i maszyn pokładowych do przenoszenia ładunków

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Sposoby przygotowania do rozruchu oraz dystrybucji paliw, smarów, wody chłodniczej

i powietrza chłodzącego są najbardziej właściweKontrole ciśnienia, temperatury i obrotów podczas uruchomienia i nagrzewania są zgodne

ze specyfikacjami technicznymi i uzgodnionymi planami pracyNadzór nad główną instalacją napędową i systemami pomocniczymi jest właściwy dla potrzeb

utrzymania bezpiecznych warunków operacyjnychSposoby przygotowania do wyłączenia oraz nadzorowania chłodzenia silnika są najbardziej

prawidłoweSposoby pomiaru ładowności silników są zgodne ze specyfikacjami technicznymiKontrola zgodności postępowania z rozkazami z mostkaPoziomy wydajności są zgodne ze specyfikacjami technicznymi

Kierowanie działaniami w zakresie paliwa, smarów i balastu

Obsługa i utrzymanie mechanizmów łącznie z systemami pomp i rurociągów

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Działania w zakresie paliwa i balastu spełniają wymogi operacyjne i są wykonywane

tak, aby chronić środowisko morskie przed zanieczyszczeniami

Funkcja: Elektrotechnika, elektronika i automatyka na poziomie zarządzania

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Kierowanie obsługą elektrycznych i elektronicznych urządzeń sterujących

Wiedza teoretycznaElektrotechnika, elektronika, energoelektronika, mechanika automatycznego sterowania

oraz urządzenia zabezpieczające na statkuCechy konstrukcyjne i konfiguracje systemów w urządzeniach automatycznego sterowania

oraz urządzeniach zabezpieczających dla:.1 silnika głównego.2 generatora i układu rozdzielczego.3 kotła parowegoCechy konstrukcyjne i konfiguracje systemu urządzeń sterowania operacyjnego w silnikach

elektrycznychCechy konstrukcyjne instalacji wysokiego napięciaCechy urządzeń sterowania hydraulicznego i pneumatycznego

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Obsługa urządzeń i systemów jest zgodna z instrukcjami obsługiPoziomy osiągów są zgodne z opisem technicznym

Kierowanie wykrywaniem i usuwaniem usterek, ponowne doprowadzenie elektrycznych i

elektronicznych urządzeń sterujących do stanu używalności

Wiedza praktycznaWykrywanie i usuwanie elektrycznych i elektronicznych urządzeń sterującychTesty funkcjonalne elektrycznych i elektronicznych urządzeń sterujących oraz przyrządów

bezpieczeństwa

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Działania konserwacyjne są prawidłowo planowane zgodnie ze specyfikacjami technicznymi,

prawnymi, bezpieczeństwa i proceduralnymiSprawdzanie, testowanie oraz wykrywanie i usuwanie usterek sprzętu jest prawidłowe

Wykrywanie i usuwanie usterek systemów monitorującychKontrolowanie wersji oprogramowania

.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Funkcja: Konserwacja i naprawa na poziomie zarządzania

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Organizowanie bezpiecznych procedur konserwacji i naprawy

Wiedza teoretycznaPraktyka okrętowej techniki maszynowejWiedza praktycznaOrganizacja i przeprowadzenie bezpiecznych procedur konserwacji i naprawyPlanowanie konserwacji, przy uwzględnieniu wymogów ustawowych i klasowychPlanowanie napraw

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących

wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie techniczne

Czynności konserwacyjne są poprawnie zaplanowane i wykonywane zgodnie z warunkami

technicznymi, prawnymi, bezpieczeństwa i proceduralnymiDostępne są odpowiednie plany, specyfikacje, materiały i urządzenia konieczne do utrzymania

i naprawyPodjęto czynności prowadzą do regeneracji instalacji najodpowiedniejszą metodą

Wykrywanie i rozpoznawanie wadliwego funkcjonowania mechanizmów i korygowanie usterek

Wiedza praktycznaWykonywanie wadliwego funkcjonowania mechanizmów, umiejscawianie usterek i czynności

zapobiegające uszkodzeniomSprawdzanie i dostosowanie sprzętuNieniszczące badanie

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Metody porównywania rzeczywistych warunków pracy są zgodne z zalecaną praktyką i procedurami.Czynności i decyzje są zgodne z technicznymi warunkami eksploatacyjnymi i ograniczeniami

Zapewnienie bezpiecznej pracy w praktyce

Wiedza praktycznaBezpieczna praca w praktyce

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Praktyka pracy jest zgodna z wymaganiami prawnymi kodeksami praktyki, zezwoleniami

na pracę i wymogami środowiska

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie zarządzania

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Kontrola przegłębienia, stateczności i naprężeń

Zrozumienie podstawowych zasad konstrukcji statku oraz teoria i czynniki wpływające

na przegłębienie i stateczność, środki zaradcze niezbędne dla zachowania przegłębienia

i statecznościZnajomość wpływu na przegłębienie i stateczności statku w przypadku uszkodzenia i

zalania przedziału i środki zaradcze jakie należy podjąćZnajomość zaleceń IMO dotyczących stateczności statku

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących

wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

Warunki stateczności i naprężenia są zawsze utrzymywane w granicach bezpieczeństwa

Monitorowanie i kontrolowanie zgodności z wymaganiami prawnymi oraz środki zaradcze

zapewniające bezpieczeństwo życia na morzu i ochronę środowiska morskiego

Znajomość stosownego międzynarodowego prawa morskiego zawartego w międzynarodowych

porozumieniach i konwencjach.Szczególną uwagę należy zwrócić na następujące tematy:.1 certyfikaty i inne dokumenty, których posiadanie na statku jest wymagane przez

międzynarodowe konwencje, metody ich uzyskiwania i okres ich prawnej ważności.2 odpowiedzialność związana z wymaganiami Międzynarodowej Konwencji o Liniach Ładunkowych

z 1966 r. ze zmianami.3 Odpowiedzialność związana z wymaganiami Międzynarodowej Konwencji o Bezpieczeństwie

Życia na Morzu z 1974 r. ze zmianami

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku spełnienia jednego lub kilku następujących

wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Procedury kontroli działań i konserwacji, odpowiadające wymaganiom prawnym.Potencjalna niezgodność jest natychmiast i w pełni rozpoznawana.Wymagania dotyczące odnawiania i przedłużania certyfikatów zapewniają.3 poświadczone szkolenie na symulatorze, tam gdzie jest to wymagane

ciągłą ważność dokonywanych przeglądów podzespołów i urządzeń

Monitorowanie i kontrolowanie zgodności z wymaganiami prawnymi oraz środki zaradcze

zapewniające bezpieczeństwo życia na morzu i ochronę środowiska morskiego (ciąg dalszy)

.4 Odpowiedzialność w świetle Międzynarodowej Konwencji o Zapobieganiu Zanieczyszczeniom

Morza przez Statki ze zmianami.5 Międzynarodowa deklaracja zdrowia i wymagania Międzynarodowych Przepisów Zdrowia.6 Odpowiedzialność w świetle międzynarodowych dokumentów wpływających na bezpieczeństwo

statków, pasażerów, załogi lub ładunku.7 Metody i środki zabezpieczające zanieczyszczenia środowiska przez statki.8 Znajomość krajowych przepisów prawnych dotyczących spełniania międzynarodowych

porozumień i konwencji

Utrzymywanie bezpieczeństwa i ochrony statku, załogi i pasażerów oraz eksploatacyjne

warunki ratowania życia, zwalczania pożarów i inne systemy bezpieczeństwa

Gruntowna znajomość przepisów o środkach ratunkowych Międzynarodowej Konwencji o Bezpieczeństwie

Życia na MorzuOrganizacja ćwiczeń przeciwpożarowych i opuszczania statkuUtrzymywanie funkcjonalności systemów ratunkowych, przeciwpożarowych i innych systemów

bezpieczeństwa

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku praktycznej instrukcji oraz poświadczonego

szkolenia i praktyki morskiej

Czynności kontrolowania systemów wykrywania pożaru i bezpieczeństwa zapewniają że

wszystkie alarmy są wykrywane natychmiast a czynności są zgodne z ustanowionymi procedurami

alarmowymi

Czynności, jakie należy podjąć w celu ochrony i zabezpieczenia wszystkich osób na

statku w stanie zagrożeniaCzynności ograniczające uszkodzenie i ratujące statek podejmowane w następstwie pożaru,

wybuchu, zderzenia lub wejścia na mieliznę

Opracowywanie planów awaryjnych i nadzór nad uszkodzeniami oraz postępowanie w sytuacjach

awaryjnych

Budowa statku w tym kontrola uszkodzeńMetody i środki zapobiegające pożarom i ich wykrywanie i gaszenieFunkcje i wykorzystanie środków ratunkowych

Egzamin i ocena świadectwa uzyskanego w wyniku praktycznej instrukcji oraz poświadczonego

szkolenia i praktyki morskiej

Procedury awaryjne są zgodne z ustanowionymi planami sytuacji awaryjnych

Stosowanie umiejętności przywódczych oraz kierowniczych

Wiedza na temat szkolenia personelu pokładowego i zarządzania nimZnajomość powiązanych międzynarodowych konwencji morskich, zaleceń oraz przepisów

prawa krajowegoUmiejętność zarządzania zadaniami i obowiązkami, z uwzględnieniem:.1 planowania i koordynacji.2 podziału zadań pośród załogi.3 ograniczenia czasu i zasobów.4 ustalania priorytetówWiedza i umiejętności w dziedzinie skutecznego dowodzenia załogą:.1 rozmieszczenie, podział oraz ustalenie priorytetów wśród załogi.2 skuteczna komunikacja na

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczone szkolenie.2 poświadczona praktyka morska.3 poświadczenie szkolenie na symulatorze statku oraz z lądem.3 decyzje odzwierciedlające uwzględnienie doświadczenia zespołu

Przydzielanie obowiązków członkom załogi, którzy są poinformowani o oczekiwanych standardach

pracy oraz zachowaniu odpowiednim dla każdego z nich.Działania i cele szkoleniowe oparte są na ocenie bieżących kwalifikacji, zdolności

oraz wymogów operacyjnych.Podejmowane działania są zgodne z obowiązującymi normami.Planowanie działań oraz rozmieszczenie zasobów następuje stosownie do potrzeb ustalenia

priorytetów w celu wykonania koniecznych zadańKomunikacja przepływa w obie strony w sposób jasny i jednoznaczny

Stosowanie umiejętności przywódczych oraz kierowniczych (ciąg dalszy)

.4 asertywność i umiejętności przywódcze, w tym motywowanie.5 zdobywanie i utrzymywanie rozeznania w sytuacjiZnajomość i umiejętność stosowania technik podejmowania decyzji.1 ocena sytuacji i ryzyka.2 określenie i rozważenie pojawiających się opcji.3 wybór sposobu działania.4 ocena skutkówOpracowanie, wdrożenie i kontrolowanie standardowych procedur operacyjnych

Demonstrowane są skuteczne zachowania przywódczeNiezbędni członkowie załogi wymieniają między sobą odpowiednie zrozumienie aktualnej

i przewidywanej sytuacji statku, jego położenia operacyjnego i okoliczności zewnętrznychDecyzje są najbardziej odpowiednie dla sytuacjiDziałania okazują się skuteczne i zgodne z obowiązującymi zasadami.

Sekcja A-III/3

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów starszym oficerom mechanikom i drugim oficerom

mechanikom na statkach morskich o mocy maszyn głównych pomiędzy 750 kW a 3000 kW

Standard kompetencji

1

Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie dyplomu starszego oficera mechanika i drugiego

oficera mechanika na statkach z napędem głównym o mocy napędowej pomiędzy 750 kW a

3000 kW powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania

na poziomie zarządzania zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie

1 tabeli A-III/2.

2

Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych dla uzyskania dyplomu

jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-III/2. Tabela ta obejmuje, rozwija i zagadnienia

wyszczególnione w kolumnie 2 tabeli A-III/1 dla oficerów odpowiedzialnych za wachtę

maszynową w maszynowniach obsadzanych załogą lub wyznaczonych na dyżurnych mechaników

w maszynowniach okresowo bezzałogowych.

3

Mając na uwadze fakt, że drugi oficer mechanik w każdym momencie powinien być w stanie

przejąć odpowiedzialność starszego oficera mechanika, ocena powyższego powinna być

nakierowana na sprawdzenie zdolności kandydata do przyswojenia wszystkich dostępnych

informacji mających wpływ na bezpieczne działanie mechanizmów statku oraz na ochronę

środowiska morskiego.

4

Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-III/2 może

zostać obniżony, ale powinien być wystarczający, aby umożliwić kandydatowi pełnienie

służby w charakterze starszego oficera mechanika lub drugiego oficera mechanika na

statkach z napędem głównym o zakresie mocy wyszczególnionym w niniejszej sekcji.

5

Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej,

zrozumienia i biegłości powinny być oparte na stosownych wymagania niniejszej części

oraz wytycznych wskazanych w części B niniejszego Kodeksu.

6

Administracja może pominąć wymogi wiedzy dla typów maszyn napędowych innych, niż instalacje

maszynowe, na które obowiązuje wydany dyplom. Dyplom wydany na takiej podstawie nie

będzie obowiązywał dla żadnej kategorii instalacji maszynowej, która została pominięta,

dopóki oficer mechanik nie udowodni swoich kwalifikacji w zakresie wymaganej wiedzy.

Wszystkie takie ograniczenia powinny zostać wymienione na dyplomie oraz w jego potwierdzeniu.

7

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu powinien przedstawić dowody osiągnięcia

wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-III/2.

Żegluga przybrzeżna

8

Poziom wiedzy, zrozumienia i biegłości, wymagany w różnych sekcjach wyszczególnionych

w kolumnie 2 tabeli A-III/2 i wymaganiach punktów 2.1.1 i 2.1.2 prawidła III/3 może

być zmieniony dla oficerów statków uprawiających żeglugę przybrzeżną w stopniu uznanym

za niezbędny pod warunkiem, że zostanie uwzględnione bezpieczeństwo innych statków

żeglujących na tych wodach. Każde takie ograniczenie powinno być stwierdzone na dyplomie

i w jego potwierdzeniu.

Sekcja A-III/4

Minimalne wymogi do wydawania świadectw marynarzom wchodzącym w skład wachty w wachtowej

siłowni okrętowej lub wyznaczonym do wykonywania obowiązków w siłowni okresowo bezwachtowej

Standard kompetencji

1

Każdy marynarz wchodzący w skład wachty maszynowej na statku morskim powinien zostać

zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do wykonywania funkcji maszynowych na

poziomie pomocniczym, jak określono w kolumnie 1 tabeli A-III/4.

2

Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych od marynarza wchodzącego

w skład wachty maszynowej jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-III/4.

3

Każdy kandydat ubiegający się o otrzymanie świadectwa powinien zostać zobowiązany

do przedstawienia dowodu na spełnienie wymaganego standardu kompetencji zgodnie z

metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli

A-III/4. Pojęcie „sprawdzian praktyczny” zamieszczone w kolumnie 3 może oznaczać uznane

szkolenie na lądzie, gdzie kandydaci zostają poddani praktycznemu sprawdzianowi.

4

W przypadku braku tabel kompetencyjnych w celu wypełniania pewnych funkcji na poziomie

pomocniczym, na Administracji nadal spoczywa odpowiedzialność określenia wymagań odpowiedniego

szkolenia, oceniania i wydawania świadectw w odniesieniu do członków załóg wyznaczonych

do wypełniania funkcji na poziomie pomocniczym.

Tabela A-III/4

Minimalny standard kompetencji dla marynarzy pełniących wachtę maszynową

Funkcja: Mechanika okrętowa na poziomie pomocniczym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody przedstawiania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Wykonywanie codziennych czynności wachtowych właściwych dla obowiązków marynarza wchodzącego

w skład wachty maszynowejRozumienie poleceń i bycie rozumianym w kwestiach związanych z obowiązkami wachtowymi

Określenia używane w pomieszczeniach maszynowych oraz nazwy mechanizmów i urządzeńProcedury pełnienia wachty maszynowejZasady bezpiecznej pracy odnoszące się do czynności w maszynowniPodstawowe procedury ochrony środowiskaUżycie odpowiednich wewnętrznych systemów łącznościSystemy maszynowni i zdolność do rozróżnienia rożnych alarmów, co w szczególności

dotyczy alarmów związanych z gaszeniem pożarów gazowych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym; lub.3 sprawdzian praktyczny

Porozumiewanie jest zrozumiałe i zwięzłe a informacje wachtowe lub instrukcje nie

są wyraźnie zrozumiałe.Utrzymanie, objęcie i zdanie wachty jest zgodne z przyjętymi zasadami i procedurami

Dla pełnienia wachty kotłowej:Utrzymywanie poprawnych poziomów wody i ciśnień pary

Bezpieczna obsługa kotłów

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska. 2 poświadczona praktyka na statku szkolnym; lub. 3 sprawdzian praktyczny; lub. 4 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie

jest to wymagane

Ocena stanu kotła jest dokładna i oparta na odpowiednich informacjach uzyskiwanych

z miejscowych i zdalnych wskaźników i bezpośrednich kontroliKolejność i czasokres regulacji utrzymuje bezpieczną i optymalną skuteczność

Obsługa urządzeń awaryjnych i zastosowanie procedur alarmowych

Znajomość obowiązków alarmowychDrogi ewakuacji z pomieszczeń maszynowychZnajomość rozmieszczenia i użycia urządzeń przeciwpożarowych w pomieszczeniach maszynowych

Ocena zaświadczenia uzyskanego w wyniku demonstracji i poświadczonej praktyki morskiej

lub poświadczonej praktyki na statku szkolnym

Początkowe czynności po uświadomieniu sobie zagrożenia lub nienormalnej sytuacji zgodne

z ustalonymi proceduramiPorozumiewanie się jest zawsze zrozumiałe i zwięzłe a polecenia są potwierdzone w

sposób wyraźny

Sekcja A-III/5

Minimalne wymogi do wydawania świadectw starszym motorzystom wchodzącym w skład wachty

w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonym do wykonywania obowiązków w siłowni

okresowo bezwachtowej

Standard kompetencji

1

Każdy starszy marynarz pełniący służbę na statku morskim zasilanym główną maszynerią

napędową o mocy napędowej 750 kW lub wyższej powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania

kompetencji do wykonywania funkcji na poziomie pomocniczym, jak określono w kolumnie

1 tabeli A-III/5.

2

Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych od starszego motorzysty

pełniącego służbę na statku morskim zasilanym główną maszynerią o mocy napędowej 750

kW lub wyższej jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-III/5.

3

Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie świadectwa powinien przedstawić dowody osiągnięcia

wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-III/5.

Tabela A-m/5

Minimalny standard kompetencji dla starszych motorzystów wchodzących w skład wachty

w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonym do wykonywania obowiązków w siłowni

okresowo bezwachtowej

Funkcja: Mechanika okrętowa na poziomie pomocniczym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Działanie na rzecz bezpiecznej wachty maszynowej

Umiejętność zrozumienia poleceń oraz komunikacji z oficerem wachtowym w kwestiach

związanych z obowiązkami wachtowymiProcedury zwalniania, trzymania i przejmowania wachtyInformacje wymagane dla trzymania bezpiecznej wachty

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktyki morskiej lub sprawdzianu praktycznego

Komunikacja jest jasna i jednoznacznaTrzymanie, przekazywanie i zwalnianie wachty jest zgodna z przyjętą praktyką i procedurami

Działanie na rzecz monitorowania i kontrolowania wachty maszynowej

Podstawowa wiedza o funkcjach i działaniu głównych maszyn napędowych i maszyn pomocniczychPodstawowe zrozumienie kontroli ciśnienia, temperatury i poziomów w głównych maszynach

napędowych i maszynach pomocniczych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym; lub.3 sprawdzian praktyczny

Częstotliwość i zakres monitorowania głównych maszyn napędowych i maszyn pomocniczych

są zgodne z przyjętymi zasadami i proceduramiOdchylenia od normy zostają zidentyfikowaneWarunki niebezpieczne lub potencjalne niebezpieczeństwo zostają natychmiast rozpoznane,

zgłoszone i skorygowane przed ponownym podjęciem pracy

Działanie na rzecz uzupełniania paliwa i wymiany oleju

Wiedza o funkcjach i działaniu systemu paliwowego oraz wymiany oleju, w tym:. 1 przygotowanie do uzupełniania paliwa i wymiany oleju.2 procedury podłączania i rozłączania przewodów paliwowych i przelewowych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 szkolenie praktyczne.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Czynności wymiany przeprowadzane są zgodnie z ustalonymi praktykami bezpieczeństwa

oraz instrukcjami obsługi sprzętuPrzewożenie płynów niebezpiecznych i szkodliwych jest zgodne z ustalonymi praktykami

bezpieczeństwa

Działanie na rzecz uzupełniania paliwa i wymiany oleju (ciąg dalszy)

.3 procedury związane z sytuacjami nietypowymi, które mogą wyniknąć w trakcie tankowania

lub wymiany.4 zabezpieczenie przed czynnościami tankowania i wymiany.5 umiejętność prawidłowego pomiaru i zgłoszenia poziomów w zbiornikach

Ocena zaświadczeń uzyskanych w wyniku praktycznej demonstracji

Komunikacja w ramach odpowiedzialności operatora jest przez cały czas skuteczna

Udział w czynnościach związanych z systemami zęzowym i balastowym

Znajomość bezpiecznego funkcjonowania, obsługi i konserwacji systemów zęzowego i balastowego,

w tym:.1 zgłaszanie sytuacji nietypowych związanych z czynnościami przemieszczenia.2 umiejętność prawidłowego pomiaru i zgłoszenia poziomów w zbiornikach

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 szkolenie praktyczne.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnymOcena zaświadczeń uzyskanych w wyniku praktycznej demonstracji

Działania i konserwacja prowadzone są zgodnie z ustalonymi praktykami bezpieczeństwa

oraz instrukcjami obsługi sprzętu, a ponadto udaje się uniknąć zanieczyszczenia środowiska

morskiegoKomunikacja w ramach odpowiedzialności operatora jest przez cały czas skuteczna

Udział w obsłudze urządzeń i maszyn

Bezpieczna obsługa urządzeń, w tym:.1 zaworów i pomp.2 podnośników i urządzeń dźwigowych.3 włazów, drzwi wodoszczelnych, otworów przelotowych i urządzeń powiązanychUmiejętność używania i zrozumienia podstawowych sygnałów dźwigów, wciągarek i podnośników

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 szkolenie praktyczne.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnymOcena zaświadczeń uzyskanych w wyniku praktycznej demonstracji

Działania prowadzone są zgodnie z ustalonymi praktykami bezpieczeństwa oraz instrukcjami

obsługi sprzętuKomunikacja w ramach odpowiedzialności operatora jest przez cały czas skuteczna

Funkcja: Elektrotechnika, elektronika i automatyka na poziomie pomocniczym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody przedstawiania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Bezpieczne użycie urządzeń elektrycznych

Bezpieczne użycie i obsługa urządzeń elektrycznych, w tym:. 1 środki ostrożności przed podjęciem pracy lub naprawy.2 procedury izolacji.3 procedury alarmowe.4 zróżnicowane napięcie na statkuWiedza o przyczynach wstrząsów elektrycznych i środkach ostrożności, jakich należy

przestrzegać, aby zapobiec wstrząsom

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 szkolenie praktyczne.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Rozpoznawanie i zgłaszanie zagrożeń elektrycznych oraz niezabezpieczonego sprzętuZrozumienie bezpiecznego napięcia sprzętu urządzeń ręcznychZrozumienie ryzyka związanego z urządzeniami wysokiego napięcia oraz pracami pokładowymi

Funkcja: Konserwacja i naprawa na poziomie pomocniczym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody przedstawiania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Udział w konserwacjach i naprawach na statku

Umiejętność używania materiałów i sprzętu do malowania, smarowania i czyszczeniaUmiejętność zrozumienia i wykonania rutynowych procedur konserwacyjnych i naprawczychZnajomość technik przygotowania powierzchniWiedza na temat bezpiecznego usuwania odpadówZrozumienie producenckich wytycznych bezpieczeństwa oraz instrukcji pokładowych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 szkolenie praktyczne.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Działania konserwacyjne prowadzone są zgodnie z wymogami technicznymi, bezpieczeństwa

i proceduralnymiWybór oraz użycie sprzętu i narzędzi jest właściwe

Udział w konserwacjach i naprawach pokładowych (ciąg dalszy)

Wiedza o stosowaniu, konserwacji i użyciu narzędzi ręcznych oraz narzędzi ręcznych

napędzanych mechanicznie, a także instrumentów pomiarowych i urządzeń maszynowychWiedza o obróbce metali

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie pomocniczym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody przedstawiania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Udział w przewożeniu zapasów

Wiedza o procedurach bezpiecznego przenoszenia, sztauowania i zabezpieczenia zapasów

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 szkolenie praktyczne.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Operacje z ładunkiem przeprowadzane są zgodnie z ustaloną praktyką bezpieczeństwa

i instrukcjami obsługi sprzętuPrzewożenie zapasów niebezpiecznych i szkodliwych jest zgodne z ustalonymi praktykami

bezpieczeństwaKomunikacja w ramach odpowiedzialności operatora jest przez cały czas skuteczna

Stosowanie środków ostrożności i działanie na rzecz zapobiegania zanieczyszczeniom

środowiska morskiego

Wiedza na temat środków bezpieczeństwa, jakie należy podjąć w celu zapobieżenia zanieczyszczeniom

środowiska morskiegoUmiejętność użycia i obsługi urządzeń przeciwdziałających zanieczyszczeniomZnajomość zatwierdzonych metod usuwania morskich zanieczyszczeń

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 szkolenie praktyczne.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Procedury mające na celu ochronę środowiska morskiego są przez cały czas przestrzegane

Stosowanie środków bezpieczeństwa i higieny pracy

Wiedza praktyczna o zasadach bezpieczeństwa i higieny pracy oraz osobistego bezpieczeństwa

na pokładzie, z uwzględnieniem:.1 bezpieczeństwa urządzeń elektrycznych.2 systemu stanu energii zerowej.3 bezpieczeństwa urządzeń mechanicznych.4 systemu zezwalania na pracę.5 pracy na wysokości.6 pracy w przestrzeniach zamkniętych.7 technik podnoszenia przedmiotów i technik zapobiegania uszkodzeniom kręgosłupa.8 bezpieczeństwa w zakresie zagrożenia chemicznego i biologicznego.9 sprzętu bezpieczeństwa osobistego

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 praktyczne szkolenie.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Przez cały czas przestrzegane są procedury i sposoby wykonywania pracy mające na celu

ochronę załogi oraz statkuPrzestrzeganie zasad bezpieczeństwa pracy oraz prawidłowe użycie odpowiednich urządzeń

zabezpieczających i ochronnych przez cały czas

Sekcja A-III/6

Minimalne wymogi do wydawania dyplomów oficerom elektroautomatykom

Szkolenie

1

Kształcenie i szkolenie wymagane w punkcie 2.3 prawidła III/6 powinno obejmować szkolenie

elektronicznych i elektrycznych umiejętności technicznych, objętych zakresem obowiązków

oficera elektroautomatyka.

Szkolenie na statku

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu oficera elektroautomatyka powinien

odbyć na statku szkolenie według zatwierdzonego programu, które

.1

zapewnia, że podczas wymaganego okresu pełnienia służby na morzu kandydat uzyska systematyczne

praktyczne szkolenie i doświadczenie w zakresie zadań, obowiązków i odpowiedzialności

oficera elektroautomatyka;

.2

jest ściśle nadzorowane i monitorowane przez wykwalifikowanego oficera na statku,

na którym wykonywana jest zatwierdzona służba na statku morskim; oraz

.3

jest odpowiednio dokumentowane w dzienniku szkolenia.

Standard kompetencji

3

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu oficera elektroautomatyka powinien

zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków

i odpowiedzialności, określonych w kolumnie 1 tabeli A-III/6.

4

Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych do uzyskania dyplomu jest

przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-III/6 i powinien również uwzględniać wytyczne

wskazane w części B niniejszego Kodeksu.

5

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu ma obowiązek przedstawienia dowodu

spełnienia wymaganego standardu kompetencji, określonego w kolumnach 3 i 4 tabeli

A-III/6.

Tabela A-III/6

Minimalny standard kompetencji dla oficerów elektroautomatyków

Funkcja: Elektrotechnika, elektronika i automatyka na poziomie operacyjnym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody przedstawiania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Monitorowanie działania systemów elektrycznych, elektronicznych i systemów sterowania

Podstawowe zrozumienie funkcjonowania systemów maszynowych, obejmujących:.1 silniki napędzające, w tym główna instalacja napędowa.2 maszyny pomocnicze w maszynowni.3 układy sterownicze.4 systemy przewożenia towarów.5 maszyny na pokładzie.6 systemy hotelowePodstawowa wiedza o przesyłaniu ciepła, mechanice i hydromechaniceWiedza na temat:Teorii elektrotechniki i maszyn elektrycznychPodstaw elektroniki i energoelektronikiElektrycznych paneli rozdzielczych i sprzętu elektronicznegoPodstaw automatyzacji, automatycznych systemów i technologii sterowania

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Obsługa urządzeń i systemów jest zgodna z instrukcjami obsługiPoziomy osiągów są zgodne ze specyfikacjami technicznymi

Monitorowanie działania systemów elektrycznych, elektronicznych i systemów sterowania(ciąg dalszy)

Systemu oprzyrządowania, systemu alarmowego i systemu monitorowaniaNapędów elektrycznychTechnologii materiałów elektrycznychSystemów kontroli elektrohydraulicznej i elektropneumatycznejOceny niebezpieczeństwa i środków ostrożności wymaganych dla obsługi systemów zasilania

o napięciu powyżej 1000 wolt

Monitorowanie obsługi układów automatycznego sterowania maszynami napędowymi i pomocniczymi

Przygotowanie układów sterowania maszynami napędowymi i pomocniczymi do funkcjonowania

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Nadzór nad układem głównej instalacji napędowej i układami pomocniczymi jest wystarczający

do zapewnienia bezpiecznych warunków działania

Obsługa generatorów i układów rozdzielczych

Sprzęganie, dzielenie obciążenia oraz wymiana generatorówŁączenie i usuwanie połączeń pomiędzy tablicami i panelami rozdzielczymi

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Działania zostają zaplanowane i przeprowadzone zgodnie z instrukcjami obsługi, ustalonymi

zasadami oraz procedurami zapewniającymi bezpieczeństwo działaniaRozdzielcze układy elektryczne są zrozumiałe i wyjaśnione przy pomocy rysunków/instrukcji

Obsługa i konserwacja układów zasilania o napięciu przekraczającym 1000 wolt

Wiedza teoretycznaTechnologia wysokiego napięciaŚrodki i procedury bezpieczeństwaElektryczny napęd statków, silników elektrycznych i układów sterowaniaWiedza praktycznaBezpieczna obsługa i konserwacja układów wysokiego napięcia, z uwzględnieniem wiedzy

na temat szczególnych typów technicznych układów wysokiego napięcia i niebezpieczeństw

wynikających z napięcia operacyjnego przekraczającego 1000 wolt.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Działania są planowe i wykonywane zgodnie z ustanowionymi przepisami i zasadami zapewniającymi

ich bezpieczeństwo

Obsługa komputerów i sieci komputerowych na statku

Zrozumienie:.1 najważniejszych cech przetwarzania danych.2 konstrukcji i wykorzystania sieci komputerowych na statkach.3 użycie komputerów na mostku, w maszynowni i komputerów komercyjnych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Sieci komputerowe i komputery są prawidłowo sprawdzane i obsługiwane

Użycie języka angielskiego w formie pisemnej i ustnej

Znajomość języka angielskiego w stopniu umożliwiającym oficerowi korzystanie z wydawnictw

technicznych oraz wykonywanie obowiązków oficera

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznego szkolenia

Anglojęzyczne wydawnictwa techniczne istotne dla obowiązków mechanika są prawidłowo

interpretowaneKomunikaty są wyraźne i zrozumiałe

Używanie wewnętrznego systemu komunikacji

Posługiwanie się wszelkimi wewnętrznymi systemami komunikacji na pokładzie

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Niezmiennie efektywne nadawanie i odbieranie wiadomościRejestry komunikacyjne są kompletne, poprawne i zgodne z wymogami ustawowymi.

Funkcja: Konserwacja i naprawa na poziomie operacyjnym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Konserwacja i naprawa urządzeń elektrycznych i elektronicznych

Wymogi bezpieczeństwa dla pracy przy układach elektrycznych statku, z uwzględnieniem

bezpiecznej izolacji urządzeń elektrycznych, które muszą zostać spełnione przed dopuszczeniem

personelu do pracy na takich urządzeniachKonserwacja i naprawa urządzeń układu elektrycznego, tablic rozdzielczych, silników

elektrycznych, generatorów oraz układów i urządzeń elektrycznych napędzanych prądem

stałymWykrywanie wadliwego działania urządzeń elektrycznych, lokalizacja usterek oraz środki

zapobiegania uszkodzeniomKonstrukcja i działanie elektrycznych urządzeń testowych i pomiarowychFunkcje i wykonywanie testów następujących urządzeń oraz ich konfiguracja.1 systemy monitorujące.2 urządzenia automatycznego sterowania.3 urządzenia ochronneInterpretacja diagramów elektrycznych i elektronicznych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:. 1 poświadczone szkolenie umiejętności warsztatowych.2 poświadczone doświadczenie i sprawdziany praktyczne.3 poświadczona praktyka morska.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Środki bezpieczeństwa stosowane przy pracy są właściweDobór i użycie narzędzi ręcznych, instrumentów pomiarowych oraz urządzeń testujących

jest właściwe, zaś interpretacja wyników jest prawidłowaDemontaż, sprawdzenie, naprawa i ponowny montaż sprzętu jest zgodny z podręcznikami

i dobrą praktykąPonowny montaż oraz przeprowadzane testy są zgodne z podręcznikami i dobrą praktyką

Konserwacja i naprawa systemów automatycznych i sterujących głównych maszyn napędowych

i maszyn pomocniczych

Właściwa wiedza i umiejętności w zakresie elektryki i mechanikiProcedury bezpieczeństwa i procedury alarmoweWymagana bezpieczna izolacja urządzeń i połączonych układów przed dopuszczeniem personelu

do pracy na takich instalacjach lub urządzeniachWiedza praktyczna w zakresie testowania, konserwacji, wykrywania usterek i napraw

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Zjawisko wadliwego działania połączonych instalacji i układów zostaje prawidłowo rozpoznane,

rysunki techniczne statku są prawidłowo interpretowane, instrumenty pomiarowe i kalibrujące

są prawidłowo używane, zaś podejmowane działania są uzasadnioneIzolowanie, demontaż i ponowny montaż instalacji i sprzętu są zgodne z producenckimi

wytycznymi bezpieczeństwa oraz instrukcjami pokładowymi, a także wymogami prawnymi

i specyfikacjami w zakresie bezpieczeństwa.

Testowanie, wykrywanie usterek oraz konserwacja i doprowadzanie do stanu użytkowego

elektrycznych i elektronicznych urządzeń sterujących

.3 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Podejmowane działania prowadzą do przywrócenia użyteczności układom automatyki i

sterowania, dzięki zastosowaniu metod najbardziej odpowiednich i właściwych do przeważających

okoliczności i warunków

Konserwacja i naprawa urządzeń nawigacyjnych na mostku i systemów komunikacyjnych

statku

Wiedza na temat zasad i procedur konserwacji urządzeń nawigacyjnych oraz systemów

komunikacji wewnętrznej i zewnętrznejWiedza teoretycznaFunkcjonowanie systemów elektrycznych i elektronicznych działających w obszarach łatwopalnychWiedza praktycznaPrzeprowadzanie bezpiecznych procedur konserwacji i naprawyWykrywanie wadliwego działania maszyn, lokalizacja usterek oraz działania w celu zapobiegania

uszkodzeniom

Zjawisko wadliwego działania połączonych instalacji i układów zostaje prawidłowo rozpoznane,

rysunki techniczne statku są prawidłowo interpretowane, instrumenty pomiarowe i kalibrujące

są prawidłowo używane, zaś podejmowane działania są uzasadnioneIzolowanie, demontaż i ponowny montaż instalacji i sprzętu są zgodne z producenckimi

wytycznymi bezpieczeństwa oraz instrukcjami pokładowymi, a także wymogami prawnymi

i specyfikacjami w zakresie bezpieczeństwa. Podejmowane działania prowadzą do przywrócenia

użyteczności układom automatyki i sterowania dzięki zastosowaniu metod najbardziej

odpowiednich i właściwych dla przeważających okoliczności i warunków

Konserwacja i naprawa układów elektrycznych, elektronicznych i układów sterowania

maszyn pokładowych oraz urządzeń do przenoszenia towarów

Odpowiednia wiedza i umiejętności w zakresie mechaniki i elektrykiProcedury bezpieczeństwa i procedury alarmoweWymagana bezpieczna izolacja urządzeń i połączonych układów przed dopuszczeniem personelu

do pracy na takich instalacjach lub urządzeniachWiedza praktyczna w zakresie testowania, konserwacji, wykrywania usterek i naprawTestowanie, wykrywanie usterek oraz konserwacja i doprowadzanie do stanu użytkowego

elektrycznych i elektronicznych urządzeń sterujących

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Zjawisko wadliwego działania połączonych instalacji i układów zostaje prawidłowo rozpoznane,

rysunki techniczne statku są prawidłowo interpretowane, instrumenty pomiarowe i kalibrujące

są prawidłowo używane, zaś podejmowane działania są uzasadnioneIzolowanie, demontaż i ponowny montaż instalacji i sprzętu są zgodne z producenckimi

wytycznymi bezpieczeństwa oraz instrukcjami pokładowymi, a także wymogami prawnymi

i specyfikacjami w zakresie bezpieczeństwa. Podejmowane działania prowadzą do przywrócenia

użyteczności układom automatyki i sterowania, dzięki zastosowaniu metod najbardziej

odpowiednich i właściwych do przeważających okoliczności i warunków

Konserwacja i naprawa układów sterowania i układów bezpieczeństwa wyposażenia hotelowego

Wiedza teoretycznaFunkcjonowanie systemów elektrycznych i elektronicznych działających w obszarach łatwopalnychWiedza praktycznaPrzeprowadzanie bezpiecznych procedur konserwacji i naprawyWykrywanie wadliwego działania maszyn, lokalizacja usterek oraz działania w celu zapobiegania

uszkodzeniom

Zjawisko wadliwego działania połączonych instalacji i układów zostaje prawidłowo rozpoznane,

rysunki techniczne statku są prawidłowo interpretowane, instrumenty pomiarowe i kalibrujące

są prawidłowo używane, zaś podejmowane działania są uzasadnioneIzolowanie, demontaż i ponowny montaż instalacji i sprzętu są zgodne z producenckimi

wytycznymi bezpieczeństwa oraz instrukcjami pokładowymi, a także wymogami prawnymi

i specyfikacjami w zakresie bezpieczeństwa. Podejmowane działania prowadzą do przywrócenia

użyteczności układom automatycznym i układom sterowania, dzięki zastosowaniu metod

najbardziej odpowiednich i właściwych do przeważających okoliczności i warunków

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie operacyjnym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Zapewnienie zgodności z wymaganiami dotyczącymi zapobiegania zanieczyszczeniom

Zapobieganie zanieczyszczeniom środowiska morskiegoZnajomość środków zaradczych, jakie należy podjąć w celu ochrony środowiska morskiego

przed zanieczyszczeniemProcedury w celu zapobiegania skażeniom i wszystkie związane z tym urządzeniaZnaczenie aktywnych sposobów mających na celu ochronę środowiska morskiego

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie

Procedury monitorowania działań pokładowych oraz zapewnienie ich zgodności z wymogami

zapobiegania zanieczyszczeniom są w pełni przestrzeganeUtrzymywanie działań w celu zachowania dobrej opinii w zakresie ochrony środowiska

Zapobieganie pożarom, kontrolowanie i zwalczanie pożarów na statku

Zapobieganie pożarom i urządzenia do zwalczania pożarówUmiejętność organizowania ćwiczeń przeciwpożarowychZnajomość klas pożarów i zjawisk chemicznych im towarzyszącychZnajomość systemów przeciwpożarowychZnajomość czynności, które należy podjąć na wypadek pożaru, łącznie z pożarami obejmującymi

systemy paliwowe

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia w zakresie zwalczania pożarów

i ćwiczeń praktycznych jak wykazano w sekcji A-VI/3, punkty 1 do 3

Rodzaj i zakres problemu są natychmiast rozpoznawane a wstępne czynności zgadzają

się z procedurami i planami awaryjnymi statkuEwakuacja, zasady awaryjnego zatrzymania statku i odłączenia są odpowiednie do charakteru

zagrożenia i są natychmiast wykonywaneZachowanie właściwego porządku oraz poziomy i skale czasowe sporządzanych sprawozdań

jak też informowanie personelu na pokładzie są stosowne do charakteru niebezpieczeństwa

i odzwierciedlają rangę problemu

Obsługa urządzeń ratunkowych

Ratowanie życiaUmiejętność zorganizowania ćwiczeń opuszczenia statku i znajomość obsługi jednostek

ratunkowych i łodzi ratowniczych, urządzeń do ich wodowania oraz sposobów wodowania,

wyposażenia, w tym radiowych urządzeń satelitarnych EPIRB, SART, kombinezonów ratunkowych

i środków ochrony termicznej

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia i ćwiczeń praktycznych jak

wykazano w sekcji A-VI/2, punkty 1 do 4

Czynności związane z opuszczaniem statku i w sytuacjach zagrożenia życia na morzu

są odpowiednie do istniejących okoliczności i warunków i są zgodne z przyjętymi praktykami

i normami dotyczącymi bezpieczeństwa

Stosowanie pierwszej pomocy medycznej na statku

Pomoc medycznaPraktyczne stosowanie medycznych zaleceń i porad przekazywanych przez radio, włączając

umiejętność podjęcia skutecznych czynności w oparciu o taką wiedzę w razie wypadków

lub chorób, których zaistnienie na statku jest prawdopodobne

Ocena zaświadczeń uzyskanych z potwierdzonego szkolenia jak wykazano w sekcji A-VI/4

punkty 1 do 3

Rozpoznanie prawdopodobnej przyczyny, charakteru i rozległości ran lub stanu zdrowia

są szybkie, a leczenie zmniejsza bezpośrednie zagrożenie dla życia

Stosowanie umiejętności przywódczych oraz pracy w zespole

Praktyczna wiedza na temat zarządzania personelem pokładowym i szkolenia goZnajomość powiązanych międzynarodowych konwencji morskich, zaleceń oraz przepisów

prawa krajowegoUmiejętność zarządzania zadaniami i obowiązkami, z uwzględnieniem:.1 planowania i koordynacji. 2 podziału zadań pośród załogi. 3 ograniczenia czasu i zasobów. 4 ustalania priorytetów

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczone szkolenie. 2 poświadczona praktyka morska. 3 praktyczna demonstracja

Przydzielanie obowiązków członkom załogi, którzy są poinformowani o oczekiwanych standardach

pracy oraz zachowaniu odpowiednim dla każdego z nich.Działania i cele szkoleniowe oparte są na ocenie bieżących kwalifikacji, zdolności

oraz wymogów operacyjnych.

Stosowanie umiejętności przywódczych oraz pracy w zespole (ciąg dalszy)

Wiedza i umiejętności w dziedzinie skutecznego dowodzenia załogą:.1 rozmieszczenie, podział oraz ustalenie priorytetów wśród załogi.2 skuteczna komunikacja na statku oraz z lądem.3 decyzje odzwierciedlające uwzględnienie doświadczenia zespołu.4 asertywność i umiejętności przywódcze, w tym motywowanie.5 zdobywanie i utrzymywanie rozeznania w sytuacjiZnajomość i umiejętność stosowania technik podejmowania decyzji. 1 ocena sytuacji i ryzyka.2 określenie i rozważenie pojawiających się opcji.3 wybór sposobu działania.4 ocena skutków

Planowanie działań oraz rozmieszczenie zasobów następuje stosownie do potrzeb ustalenia

priorytetów w celu wykonania koniecznych zadańKomunikacja przepływa w obie strony w sposób jasny i jednoznacznyDemonstrowane są skuteczne zachowania przywódczeNiezbędni członkowie załogi wymieniają między sobą odpowiednie zrozumienie aktualnej

i przewidywanej sytuacji statku, jego położenia operacyjnego i okoliczności zewnętrznychDecyzje są najbardziej efektywne dla zaistniałej sytuacji

Działanie na rzecz bezpieczeństwa załogi i statku

Znajomość technik samodzielnego przeżyciaWiedza w zakresie zapobiegania pożarom oraz umiejętność zwalczania i gaszenia pożarówZnajomość podstaw pierwszej pomocyWiedza w zakresie bezpieczeństwa osobistego i odpowiedzialności zespołowej

Ocena zaświadczeń uzyskanych na podstawie poświadczonego szkolenia i doświadczenia,

jak określono w sekcji A-VI/1, punkt 2

Prawidłowe użycie odpowiednich urządzeń zabezpieczających i ochronnychPrzez cały czas przestrzegane są procedury i sposoby wykonywania pracy mające na celu

ochronę personelu oraz statkuPrzez cały czas przestrzegane są procedury mające na celu ochronę środowiska morskiegoPoczątkowe i dalsze działania mające na celu zapoznanie się z zagrożeniem są właściwe

dla ustalonych procedur reakcji na niebezpieczeństwo

Sekcja A-III/7

Minimalne wymogi do wydawania świadectw elektromontera

Standard kompetencji

1

Każdy marynarz pełniący służbę elektromontera na statku morskim o mocy maszyn głównych

750 kW lub większej powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do

wykonywania funkcji na poziomie pomocniczym, jak określono w kolumnie 1 tabeli A-III/7.

2

Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymaganych od marynarza pełniącego

służbę elektromontera na statku morskim zasilanym główną maszynerią o mocy napędowej

750 kW lub wyższej jest przedstawiony w kolumnie 2 tabeli A-III/7.

3

Każdy kandydat, ubiegający się o wydanie świadectwa powinien przedstawić dowody osiągnięcia

wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-III/7.

Tabela A-m/7

Minimalny standard kompetencji dla elektromonterów

Funkcja: Elektrotechnika, elektronika i automatyka na poziomie pomocniczym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Bezpieczne użycie urządzeń elektrycznych

Bezpieczne użycie i obsługa urządzeń elektrycznych, w tym:.1 środki bezpieczeństwa przed podjęciem pracy lub naprawy.2 procedury izolacji.3 procedury alarmowe.4 zróżnicowane napięcie na pokładzieWiedza o przyczynach wstrząsów elektrycznych i środkach ostrożności, jakich należy

przestrzegać, aby zapobiec wstrząsom

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 szkolenie praktyczne.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Zrozumienie i przestrzeganie instrukcji bezpieczeństwa urządzeń i maszyn elektrycznychRozpoznawanie i zgłaszanie zagrożeń elektrycznych oraz niezabezpieczonego sprzętuZrozumienie bezpiecznego napięcia sprzętu urządzeń ręcznychZrozumienie ryzyka związanego z urządzeniami wysokiego napięcia oraz pracami pokładowymi

Działanie na rzecz monitorowania działania układów i maszyn elektrycznych

Podstawowa wiedza na temat funkcjonowania systemów maszynowych, obejmujących:. 1 silniki napędzające, w tym główną instalację napędową.2 maszyny pomocnicze w maszynowni.3 układy sterownicze.4 systemy przewożenia towarów.5 maszyny na pokładzie.6 systemy hotelowe

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 szkolenie praktyczne.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Wiedza, która zapewnia, że:.1 obsługa urządzeń i systemów jest zgodna z instrukcjami obsługi.2 poziomy osiągów są zgodne ze specyfikacjami technicznymi

Działanie na rzecz monitorowania działania układów i maszyn elektrycznych (ciąg dalszy)

Podstawowa znajomość:. 1 teorii elektrotechniki i maszyn elektrycznych.2 elektrycznych paneli rozdzielczych i sprzętu elektronicznego.3 podstaw automatyzacji, automatycznych systemów i technologii sterowania.4 systemu oprzyrządowania, systemu alarmowego i systemu monitorowania.5 napędów elektrycznych.6 systemów kontroli elektrohydraulicznej i elektropneumatycznej.7 sprzęgania, podziału obciążenia i zmian w konfiguracjach elektrycznych

Użycie narzędzi ręcznych, elektrycznych i elektronicznych urządzeń pomiarowych w celu

znalezienia usterek, czynności konserwacji i naprawy

Wymogi bezpieczeństwa dla pracy na systemach elektrycznych statkuStosowanie w praktyce zasad bezpieczeństwa pracyPodstawowa wiedza na temat:.1 konstrukcji i cech operacyjnych sprzętu i urządzeń napędzanych prądem zmiennym

i prądem stałym na statku.2 użycia instrumentów pomiarowych, urządzeń mechanicznych, a także narzędzi ręcznych

i narzędzi ręcznych z napędem mechanicznym

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczone szkolenie umiejętności warsztatowych.2 poświadczone doświadczenie i sprawdziany praktyczne

Wdrażanie procedur bezpieczeństwa jest zadowalająceDobór i użycie urządzeń testujących jest właściwe, zaś interpretacja wyników jest

prawidłowaWybór procedur przeprowadzania napraw i konserwacji jest zgodny z instrukcjami i dobrą

praktyką

Funkcja: Konserwacja i naprawa na poziomie pomocniczym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Udział w konserwacjach i naprawach pokładowych

Umiejętność używania materiałów i sprzętu do malowania, smarowania i czyszczeniaWiedza na temat bezpiecznego usuwania odpadówUmiejętność zrozumienia i wykonania rutynowych procedur konserwacyjnych i naprawczychZrozumienie producenckich wytycznych bezpieczeństwa oraz instrukcji pokładowych

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 szkolenie praktyczne.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Działania konserwacyjne prowadzone są zgodnie z wymogami technicznymi, bezpieczeństwa

i proceduralnymiWybór oraz użycie sprzętu i narzędzi jest właściwe

Udział w konserwacji i naprawie systemów elektrycznych i maszyn na statku

Procedury bezpieczeństwa i procedury alarmoweWymagana podstawowa wiedza na temat rysunków elektrotechnicznych oraz bezpiecznej

izolacji urządzeń i połączonych układów przed dopuszczeniem personelu do pracy na

takich instalacjach lub urządzeniachTestowanie, wykrywanie usterek oraz konserwacja i doprowadzanie do stanu użytkowego

elektrycznych i elektronicznych urządzeń sterującychFunkcjonowanie systemów elektrycznych i elektronicznych działających w obszarach łatwopalnychPrzeprowadzanie bezpiecznych procedur konserwacji i naprawyPodstawy systemu wykrywania ognia na statkuPrzeprowadzanie bezpiecznych procedur konserwacyjnych i naprawczych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze tam gdzie jest to wymagane.4 poświadczone szkolenie na urządzeniach laboratoryjnych

Zjawisko wadliwego działania połączonych instalacji i układów zostaje prawidłowo rozpoznane,

rysunki techniczne statku są prawidłowo interpretowane, instrumenty pomiarowe i kalibrujące

są prawidłowo używane, zaś podejmowane działania są uzasadnioneIzolowanie, demontaż i ponowny montaż instalacji i sprzętu są zgodne z producenckimi

wytycznymi bezpieczeństwa oraz instrukcjami pokładowymi

Udział w konserwacji i naprawie systemów elektrycznych i maszyn na statku (ciąg dalszy)

Wykrywanie wadliwego działania urządzeń elektrycznych, lokalizacja usterek oraz działania

w celu zapobiegania uszkodzeniomKonserwacja i naprawa opraw oświetleniowych oraz systemów zasilania

Funkcja: Dbałość o statek i opieka nad ludźmi na poziomie pomocniczym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Działanie na rzecz przewożenia zapasów

Znajomość procedur bezpiecznego przeładunku, sztauowania i zabezpieczania zapasów,

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 praktyczne szkolenie.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Działania z zapasami wykonywane są zgodnie z ustanowionymi procedurami bezpieczeństwa

i instrukcjami obsługi urządzeńPrzeładunek niebezpiecznych, ryzykownych, szkodliwych zapasów jest zgodny z przyjętymi

zasadami bezpiecznej praktykiKomunikacja w granicach odpowiedzialności obsługującego jest niezmiennie skuteczna

Stosowanie środków ostrożności oraz działanie na rzecz zapobiegania zanieczyszczeniom

środowiska morskiego

Znajomość środków zaradczych, jakie należy podjąć w celu ochrony środowiska morskiego

przed zanieczyszczeniemZnajomość użycia i obsługi urządzeń/środków służących do przeciwdziałania zanieczyszczeniomZnajomość zatwierdzonych metod usuwania środków zanieczyszczających morze

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 praktyczne szkolenie.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Procedury mające na celu ochronę środowiska morskiego są przestrzegane przez cały

czas

Stosowanie środków bezpieczeństwa i higieny pracy

Wiedza praktyczna o zasadach bezpieczeństwa i higieny pracy oraz osobistego bezpieczeństwa

na pokładzie, z uwzględnieniem:.1 bezpieczeństwa urządzeń elektrycznych.2 pracy za burtą.3 obsługiwania lin.4 systemów zezwalania na pracę.5 pracy na wysokości.6 pracy w zamkniętych przestrzeniach.7 technik podnoszenia przedmiotów i techniki zapobiegania uszkodzeniom kręgosłupa.8 bezpieczeństwa w zakresie zagrożenia chemicznego i biologicznego.9 sprzętu osobistego bezpieczeństwa

Ocena zaświadczeń uzyskanych z jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 praktyczne szkolenie.3 egzamin.4 poświadczona praktyka na statku szkolnym

Przez cały czas przestrzegane są procedury i sposoby wykonywania pracy mające na celu

ochronę załogi oraz statkuPrzestrzeganie zasad bezpieczeństwa pracy oraz prawidłowe użycie odpowiednich urządzeń

zabezpieczających i ochronnych przez cały czas

Rozdział IV

Standardy dotyczące radiooperatorów

Sekcja A-IV/1

Zastosowanie

(Brak postanowień)

Sekcja A-IV/2

Minimalne wymogi do wydawania świadectw operatorom GMDSS

Standard kompetencji

1

Minimalny zakres wiedzy, zrozumienia i biegłości wymagany dla wydawania świadectw

GMDSS powinny być wystarczające, aby operatorzy mogli wykonywać swoje obowiązki w

zakresie radiokomunikacji. Wiedza wymagana dla uzyskania każdego typu świadectwa,

określona w Regulaminie Radiokomunikacyjnym, powinna być zgodna z jego postanowieniami.

Ponadto każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien zostać zobowiązany

do zademonstrowania kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności

określonych w kolumnie 1 tabeli A-IV/2.

2

Wiedza, zrozumienie i biegłość dla potwierdzania, na podstawie postanowień Konwencji,

świadectw wydanych w oparciu o Regulamin Radiokomunikacyjny zostały określone w kolumnie

2

tabeli A-IV/2.

3

Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-IV/2 powinien

być wystarczający, aby kandydat mógł wykonywać swoje obowiązki.

4

Każdy kandydat powinien przedstawić dowód osiągnięcia wymaganych standardów kompetencji

poprzez

.1

zademonstrowanie kompetencji umożliwiających wykonywanie zadań, obowiązków i odpowiedzialności

wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-IV/2, zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tej tabeli; oraz

.2

egzaminowanie lub stałe ocenianie w ramach zatwierdzonego kursu szkoleniowego opartego

na materiale zamieszczonym w kolumnie 2 tabeli A-IV/2.

Tabela A-IV/2

Minimalny standard kompetencji dla operatorów GMDSS

Funkcja: Radiokomunikacja na poziomie operacyjnym

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Nadawanie i odbieranie informacji przy wykorzystaniu podsystemów i urządzeń GMDSS

oraz urządzeń spełniających wymogi funkcjonalne GMDSS

Oprócz wymagań Regulaminu Radiokomunikacyjnego, znajomość:.1 radiokomunikacji w poszukiwaniu i ratownictwie, włączając procedury z Międzynarodowego

lotniczego i morskiego poradnika poszukiwania i ratowania (IAMSAR).2 środków zapobiegania fałszywym alarmom oraz działań łagodzących skutki takich alarmów.3 systemów meldowania statków.4 radiowej służby medycznej.5 wykorzystywania Międzynarodowego Kodu Sygnałowego i Znormalizowanych Morskich Zwrotów

Komunikacyjnych.6 języka angielskiego zarówno w piśmie, jak i w mowie dla przekazywania informacji

związanych z bezpieczeństwem życia na morzuUwaga: Ten wymóg może zostać zredukowany w przypadku ograniczonego świadectwa radiooperatora

Egzamin i ocena zaświadcz uzyskanych z praktycznej demonstracji procedur operacyjnych,

z wykorzystaniem:.1 zatwierdzonych urządzeń.2 symulatora komunikacji GMDSS, tam gdzie jest to wymagane.3 radiokomunikacyjnych urządzeń laboratoryjnych

Nadawanie i odbiór komunikatów jest zgodny z międzynarodowymi przepisami i procedurami

i jest prowadzony sprawnie i skutecznieKomunikaty w języku angielskim, odnoszące się do bezpieczeństwa statku, ochrony żeglugi

oraz osób na pokładzie, a także ochrony środowiska morskiego, obsługiwane są poprawnie

Zapewnienie służby radiokomunikacyjnej w sytuacjach alarmowych

Zapewnienie służby radiowej w sytuacjach alarmowych, takich jak:.1 opuszczanie statku.2 pożar na statku.3 częściowa lub całkowita awaria instalacji radiowychŚrodki ochrony dla bezpieczeństwa statku i personelu w związku z ryzykami odnoszącymi

się do sprzętu radiowego, włączając ryzyka elektryczne i promieniowanie niejonizujące

Egzamin i ocena zaświadcz uzyskanych z praktycznej demonstracji procedur operacyjnych,

z wykorzystaniem:.1 zatwierdzonych urządzeń.2 symulatora komunikacji GMDSS, tam gdzie jest to wymagane.3 radiokomunikacyjnych urządzeń laboratoryjnych

Reagowanie następuje w sposób sprawny i skuteczny

Rozdział V

Wymagania dotyczące specjalnego szkolenia dla członków załóg na niektórych typach

statków

Sekcja A-V/1-1

Wymogi minimalne w zakresie wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów i marynarzy

pełniących służbą na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych i do przewozu

chemikaliów

Standard kompetencji

1

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa szkolenia podstawowego w zakresie

obsługi zbiornikowców do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów powinien

zostać zobowiązany do

.1

zademonstrowania kompetencji do wykonywania zadań, obowiązków i odpowiedzialności

wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-V/1-1-1; oraz

.2

przedstawienia dowodu uzyskania

.2.1

minimalnej wiedzy, zrozumienia i biegłości wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-V/1-1-1;

oraz

.2.2

wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/1-1-1.

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa szkolenia wyższego stopnia w zakresie

obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu produktów naftowych powinien zostać zobowiązany

do

.1

zademonstrowania kompetencji do wykonywania zadań, obowiązków i odpowiedzialności

wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-V/1-1-2; oraz

.2

przedstawienia dowodu uzyskania

.2.1

minimalnej wiedzy, zrozumienia i biegłości wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-V/1-1-2;

oraz

.2.2

wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny, przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/1-1-2.

3

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa szkolenia wyższego stopnia w zakresie

obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu chemikaliów powinien zostać zobowiązany

do

.1

zademonstrowania kompetencji do wykonywania zadań, obowiązków i odpowiedzialności

wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-V/1-1-3; oraz

.2

przedstawienia dowodu uzyskania

.2.1

minimalnej wiedzy, zrozumienia i biegłości wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-V/1-1-3;

oraz

.2.2

wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny, przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/1-1-3.

Tabela A-V/1-1-1

Minimalny standard kompetencji dla szkolenia podstawowego w zakresie obsługi ładunku

zbiornikowca do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Działanie na rzecz bezpiecznej obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu produktów

naftowych i do przewozu chemikaliów

Podstawowa znajomość zbiornikowców:.1 typy zbiornikowców do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów.2 ogólna budowa i układPodstawowa znajomość obsługi ładunku:.1 rurociągi i zawory.2 pompy ładunkowe.3 załadunek i rozładunek.4 czyszczenie zbiorników ładunkowych, usuwanie ładunku, odgazowywanie i zobojętnianiePodstawowa znajomość własności fizycznych ropy naftowej i chemikaliów:.1 ciśnienie i temperatura, w tym stosunek ciśnienia pary do jej temperatury.2 rodzaje generowania ładunków elektrostatycznych.3 symbole chemiczneZnajomość i zrozumienie kultury bezpieczeństwa zbiornikowca i zarządzania bezpieczeństwem

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Komunikacja w obszarze odpowiedzialności jest jasna i skutecznaObsługa ładunków prowadzona jest zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami bezpieczeństwa

Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobiegania zagrożeniom

Podstawowa znajomość zagrożeń związanych z eksploatacją zbiornikowców, w tym:. 1 zagrożeń zdrowia.2 zagrożeń dla środowiska.3 niebezpieczeństw reakcji.4 niebezpieczeństw korozji.5 niebezpieczeństwa wybuchu i zapalenia.6 źródeł zapłonu, w tym zagrożeń elektrostatycznych.7 niebezpieczeństw związanych z toksycznością.8 wydostawanie się pary i oparówPodstawowa znajomość opanowywania zagrożeń.1 zobojętnianie, napełnianie wodą środki osuszające i techniki kontroli.2 przedsięwzięcia antystatyczne.3 wentylacja.4 segregacja.5 stosowanie inhibitorów ładunku.6 znaczenie porównywalności materiałów.7 kontrola atmosferyczna.8 testowanie gazówRozumienie informacji w Karcie Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Prawidłowo identyfikuje, korzystając z MSDS, związane z ładunkiem zagrożenia dla statku

i załogi, oraz podejmuje odpowiednie działania zgodnie z ustalonymi proceduramiIdentyfikacja i działania po pozyskaniu wiedzy o niebezpieczeństwie wypełniają ustalone

procedury oraz są zgodne z dobrymi praktykami

Stosowanie środków ostrożności w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa

Funkcjonowanie i właściwe użytkowanie aparatury do pomiaru gazów oraz podobnych urządzeńWłaściwe użytkowanie środków ochrony i zabezpieczeń, w tym:. 1 aparatów oddechowych i urządzeń ewakuacyjnych na zbiornikowcu.2 odzieży i sprzętu ochronnego.3 aparatów do sztucznego oddychania.4 urządzeń ratunkowych i ewakuacyjnychPodstawowa znajomość praktyk i procedur bezpiecznej pracy, zgodnie z ustawodawstwem

i wytycznymi branżowymi oraz bezpieczeństwem osobistym na statku, odnoszących się

do zbiornikowców do transportu ropy naftowej i chemikaliów, w tym:.1 środków ostrożności, jakie należy podjąć przy wejściu do zamkniętych przestrzeni.2 środków ostrożności, jakie należy podjąć przed i podczas napraw i prac konserwacyjnych.3 środków bezpieczeństwa dotyczących prac zimnych i gorących.4 bezpieczeństwa elektrycznego.5 listy kontrolnej bezpieczeństwa na statku/nabrzeżuPodstawowa znajomość zasad pierwszej pomocy z odniesieniem do Karty Charakterystyki

Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Procedury wejść do zamkniętych przestrzeni są przestrzegane.Procedury oraz praktyki bezpiecznej pracy stworzone w celu ochrony załogi i statku

są zawsze przestrzeganeOdpowiednie środki ochrony i bezpieczeństwa są stosowane prawidłowoZasady, jakimi należy kierować się przy udzielaniu pierwszej pomocy

Przeprowadzenie działań przeciw pożarowych

Organizacja ochrony przeciwpożarowej zbiornikowca oraz podejmowane działania.Zagrożenia pożarowe związane z obsługą ładunku i transportem niebezpiecznych i szkodliwych

cieczy luzem.Środki przeciwpożarowe wykorzystywane do gaszenia pożarów ropy naftowej i chemikaliów.Działanie stacjonarnych systemów gaszenia pianą.Działanie przenośnych systemów gaszenia pianą.Działanie stacjonarnego systemu gaszenia proszkiem.Ograniczenie rozlewu w związku z działaniami przeciwpożarowymi.

Praktyczne ćwiczenia i instruktaż prowadzone w zatwierdzonych i realistycznych warunkach

szkolenia (np. symulacja warunków pokładowych) oraz, tam gdzie to możliwe i ma to

zastosowanie, w ciemności

Czynności wstępne i następujące podjęte po pozyskaniu wiedzy o pożarze na pokładzie

są zgodne z przyjętymi praktykami i procedurami.Działanie podjęte po usłyszeniu sygnału alarmowego jest odpowiednie do charakteru

sygnalizowanej sytuacji awaryjnej i zgodne z ustalonymi procedurami.Ubiór i wyposażenie są odpowiednie do charakteru działań przeciwpożarowych.Czas i sekwencja działań indywidualnych są odpowiednie do przeważających okoliczności

i warunków.Gaszenie pożarów przy użyciu odpowiednich procedur, technik i środków przeciwpożarowych.

Reakcja na niebezpieczeństwo

Podstawowa znajomość procedur awaryjnych, w tym również awaryjnego wyłączenia.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Rodzaj i wpływ niebezpieczeństwa są szybko identyfikowane, a podjęte działania są

zgodne z procedurami i planami awaryjnymi

Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobieżenia zanieczyszczeniom środowiska

spowodowanym uwolnieniem ropy naftowej lub chemikaliów

Podstawowa znajomość wpływu skażenia ropą naftową i chemikaliami na życie ludzkie

i morskiePodstawowa znajomość procedur statku dotyczących zapobiegania zanieczyszczeniom.Podstawowa wiedza o środkach, jakie należy podjąć w przypadku wycieku, w tym również

konieczności:.1 przekazania odpowiednich informacji osobom odpowiedzialnym.2 pomocy we wdrażaniu procedur statku dotyczących izolacji wycieków

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Procedury określone w celu ochrony środowiska są zawsze przestrzegane

Tabela A-V/1-1-2

Minimalny standard kompetencji dla szkolenia wyższego stopnia w zakresie obsługi ładunku

zbiornikowca do przewozu produktów naftowych

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Zdolność do bezpiecznego wykonywania i monitorowania wszelkich działań w zakresie

obsługi ładunku

Budowa i cechy zbiornikowca do przewozu produktów naftowychZnajomość budowy, systemów i wyposażenia zbiornikowca do przewozu produktów naftowych,

w tym:. 1 ogólna budowa i układ.2 rozmieszczenie pomp oraz urządzeń sterujących.3 rozmieszczenie zbiorników, rozmieszczenie systemów rurociągów i odpowietrzania

zbiorników.4 systemy pomiarowe i alarmy.5 systemy ogrzewania ładunku.6 systemy czyszczenia zbiorników ładunkowych, odgazowywania i zobojętniania.7 system balastowy.8 odpowietrzanie komór ładunkowych i wentylacja pomieszczeń mieszkalnych.9 układ zbiorników na popłuczyny.10 systemy powrotu pary.11 związane z ładunkiem kontrolne systemy elektryczne i elektroniczne.12 wyposażenie ochrony środowiska, w tym Urządzenia do Monitoringu Wyładunku Ropy

Naftowej (ODME)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Komunikacja jest jasna, zrozumiała i skuteczna.Operacje ładunkowe są realizowane w sposób bezpieczny, uwzględniający budowę, systemy

i wyposażenie zbiornikowca.Operacje ładunkowe są planowane, ryzyko jest kontrolowane i wprowadzane zgodnie z

przyjętymi zasadami i procedurami w celu zapewnienia bezpieczeństwa działań i uniknięcia

skażenia środowiska morskiego.Potencjalna niezgodność z procedurami opisującymi operacje ładunkowe jest bezzwłocznie

identyfikowana i eliminowana.Właściwy załadunek, rozmieszczenie i rozładunek towarów sprawia, że warunki stateczności

i naprężenia pozostają zawsze w bezpiecznych granicach.Działania i procedury, a także urządzenia statku, wykorzystywane do obsługi ładunku,

stosowane są właściwie.Kalibracja i wykorzystanie urządzeń monitorujących i do wykrywania gazu zgodne są

z procedurami i praktykami operacyjnymi.

Zdolność do bezpiecznego wykonywania i monitorowania wszelkich działań w zakresie

obsługi ładunku (ciąg dalszy)

.13 powłoka zbiornika.14 temperatura zbiornika i systemy kontroli ciśnienia. 15 systemy przeciwpożaroweZnajomość zasad działania i cech pomp, w tym typów pomp ładunkowych oraz ich bezpiecznego

użytkowaniaBiegłość z zakresu kultury bezpieczeństwa zbiornikowca oraz wdrażania systemu zarządzania

bezpieczeństwemZnajomość i zrozumienie systemów monitoringu i bezpieczeństwa, w tym wyłączenia awaryjnegoZaładunek, rozładunek, przewóz i opieka nad ładunkiemZdolność do wykonywania pomiarów i obliczeń ładunkowychZnajomość wpływu ładunków płynnych luzem na przegłębienie, stateczność i odporność

konstrukcji na zniszczenieZnajomość i zrozumienie czynności związanych z obsługą produktów naftowych, w tym:.1 plany załadunku i rozładunku.2 balastowanie i usuwanie balastu.3 operacje czyszczenia zbiornika.4 zobojętnianie.5 odgazowywanie

Procedury monitorowania i systemy bezpieczeństwa sprawiają, że wszystkie alarmy są

wykrywane bezzwłocznie, a reakcja na ich wystąpienie jest zgodna z ustalonymi procedurami

awaryjnymi

Zdolność do bezpiecznego wykonywania i monitorowania wszelkich działań w zakresie

obsługi ładunku (ciąg dalszy)

.6 przeładunek ze statku na statek.7 procedury załadunku „load on top”.8 płukanie ropy naftowejTworzenie i stosowanie planów działań ładunkowych, procedur i list kontrolnych.Zdolność do kalibracji i użytkowania systemów, aparatury i urządzeń do monitoringu

i wykrywania gazu.

Zdolność do zarządzania personelem i nadzorowania go przy obowiązkach związanych z

ładunkiem.

Personel ma przydzielone zadania i został poinformowany o procedurach i normach pracy,

jakich należy przestrzegać, w sposób właściwy oraz zgodnie z praktykami bezpiecznej

pracy

Znajomość fizycznych i chemicznych właściwości ładunków naftowych

Znajomość i zrozumienie fizycznych i chemicznych właściwości ładunków naftowychRozumienie informacji zawartych w Karcie Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego

(MSDS)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Zasoby informacji dotyczące identyfikacji właściwości i cech produktów naftowych oraz

powiązanych gazów, a także ich wpływu na bezpieczeństwo, środowisko i funkcjonowanie

statku są wykorzystywane w sposób skuteczny

Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobiegania zagrożeniom

Znajomość i zrozumienie zagrożeń i środków kontroli związanych z obsługą ładunku zbiornikowca

do przewozu produktów naftowych, w tym:.1 toksyczność.2 łatwopalność i wybuchowość.3 zagrożenia dla zdrowia.4 skład gazu obojętnego.5 zagrożenia elektrostatyczneZnajomość i zrozumienie zagrożeń braku zgodności z odpowiednimi przepisami prawa

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Zagrożenia ze strony ładunku dla statku i personelu, związane z obsługą ładunku zbiornikowca

do przewożenia produktów naftowych, są prawidłowo identyfikowane i podejmowane są

właściwe działania kontrolne

Przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy

Znajomość i zrozumienie praktyk bezpiecznej pracy, w tym oceny ryzyka i bezpieczeństwa

osobistego na statku, odpowiednich dla zbiornikowców do przewozu ropy naftowej:.1 środki ostrożności, jakie należy podjąć wchodząc do zamkniętych przestrzeni, w

tym również prawidłowe użycie różnych rodzajów aparatów oddechowych.2 środki ostrożności, jakie należy podjąć przed i podczas napraw i prac konserwacyjnych.3 środki ostrożności przy pracach zimnych i na gorących.4 środki ostrożności związane z bezpieczeństwem elektrycznym.5 użycie odpowiednich środków ochrony osobistej (PPE)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Procedury stworzone w celu ochrony personelu oraz statku są zawsze przestrzeganePraktyki bezpiecznej pracy są przestrzegane oraz wykorzystywane są właściwie odpowiednie

środki ochrony i bezpieczeństwaZasady pracy są zgodne z wymogami legislacyjnymi, kodeksem pracy, zezwoleniami na

pracę i regulacjami środowiskowymi Prawidłowe używanie aparatów oddechowychProcedury wejść do zamkniętych przestrzeni są przestrzegane

Reakcja na niebezpieczeństwo

Znajomość i zrozumienie procedur alarmowych na zbiornikowcu do przewozu produktów

naftowych, obejmujących:.1 plany awaryjne statku.2 awaryjne zaprzestanie obsługi ładunku.3 działania, jakie mają zostać podjęte w przypadku awarii systemów lub usług krytycznych

dla obsługi ładunku.4 działania przeciwpożarowe na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych.5 działania ratownicze w zamkniętej przestrzeni.6 wykorzystanie Karty Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Rodzaj i wpływ niebezpieczeństwa są szybko identyfikowane, a podjęte działania są

zgodne z ustalonymi procedurami i planami awaryjnymiPorządek priorytetów oraz poziomy i ramy czasowe dostarczania raportów i informowania

załogi na pokładzie, odpowiadają charakterowi sytuacji awaryjnej i odzwierciedlają

nagłość problemu.Procedury ewakuacji, awaryjnego wyłączenia oraz izolacji odpowiadają charakterowi

sytuacji awaryjnej i są wdrażane bezzwłocznie

Działania, jakie należy podjąć po kolizji, wejściu na mieliznę czy wycieku.Znajomość medycznych procedur pierwszej pomocy na pokładzie zbiornikowców do przewozu

produktów naftowych

Identyfikacja medycznej sytuacji awaryjnej oraz działania podjęte w tym zakresie są

zgodne z obowiązującą praktyką pierwszej pomocy oraz wytycznymi międzynarodowymi

Podejmowanie działań w celu uniknięcia skażenia środowiska

Zrozumienie procedur zapobiegających skażeniu atmosfery i środowiska

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Działania są prowadzone zgodnie z zatwierdzonymi zasadami i procedurami mającymi na

celu uniknięcie skażenia środowiska

Monitorowanie i zapewnianie zgodności z wymogami prawnymi

Znajomość i zrozumienie odpowiednich przepisów Międzynarodowej Konwencji o Zapobieganiu

Zanieczyszczaniu Morza przez Statki (MARPOL), ze zmianami, oraz innych instrumentów

IMO, wytycznych branżowych i powszechnie stosowanych uregulowań portowych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Sposób postępowania z ładunkiem jest zgodny z odpowiednimi instrumentami IMO oraz

ustalonymi normami przemysłowymi i kodeksami bezpiecznej pracy

Tabela A-V/1-1-3

Minimalny standard kompetencji dla szkolenia wyższego stopnia w zakresie obsługi ładunku

zbiornikowca do przewozu chemikaliów

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Zdolność do bezpiecznego wykonywania i monitorowania wszelkich działań w zakresie

obsługi ładunku

Budowa i cechy zbiornikowca do przewozu chemikaliówZnajomość budowy, systemów i wyposażenia zbiornikowca do przewozu produktów naftowych,

w tym:.1 ogólna budowa i układ.2 rozmieszczenie pomp oraz urządzeń sterujących.3 budowa i układ zbiorników..4 systemy rurociągów i drenażu.5 systemy oraz alarmy kontroli ciśnienia i temperatury zbiornika oraz rurociągu ładunkowego.6 systemy i alarmy kontroli pomiarowej.7 systemy wykrywania gazu.8 systemy podgrzewania i schładzania ładunku.9 systemy oczyszczania zbiorników.10 systemu kontroli środowiska zbiorników ładunkowych.11 systemy balastowe.12 odpowietrzanie komór ładunkowych i wentylacja pomieszczeń mieszkalnych.13 systemy powrotu/odzysku pary.14 systemy przeciwpożarowe

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Komunikacja jest jasna, zrozumiała i skutecznaOperacje ładunkowe są realizowane w sposób bezpieczny, uwzględniając budowę, systemy

i wyposażenie zbiornikowcaOperacje ładunkowe są planowane, ryzyko jest kontrolowane i wprowadzane zgodnie z

przyjętymi zasadami i procedurami w celu zapewnienia bezpieczeństwa działań i uniknięcia

skażenia środowiska morskiego

Zdolność do bezpiecznego wykonywania i monitorowania wszelkich działań w zakresie

obsługi ładunku (ciąg dalszy)

. 15 materiał i powłoki zbiorników, rurociągów i elementów mocujących.16 zarządzanie zbiornikami na popłuczynyZnajomość zasad działania i cech pomp, w tym typów pomp ładunkowych oraz ich bezpiecznego

użytkowaniaBiegłość z zakresu kultury bezpieczeństwa zbiornikowca oraz wdrażania systemu zarządzania

bezpieczeństwemZnajomość i zrozumienie systemów monitoringu i bezpieczeństwa, w tym systemu wyłączenia

awaryjnegoZaładunek, rozładunek, przewóz i opieka nad ładunkiemZdolność do wykonywania pomiarów i obliczeń ładunkowychZnajomość wpływu ładunków płynnych luzem na przegłębienie, stateczność i odporność

konstrukcji na zniszczenieZnajomość i zrozumienie operacji związanych z obsługą chemikaliów, w tym, m.in.:.1 plany załadunku i rozładunku.2 balastowanie i usuwanie balastu.3 operacje czyszczenia zbiornika.4 kontrola atmosfery zbiornika

Procedury monitorowania i systemy bezpieczeństwa sprawiają, że wszystkie alarmy są

wykrywane bezzwłocznie, a reakcja na ich wystąpienie jest zgodna z ustalonymi proceduramiWłaściwy załadunek, rozmieszczenie i rozładunek towarów sprawia, że warunki stateczności

i naprężenia pozostają zawsze w bezpiecznych granicach.Potencjalna niezgodność z procedurami opisującymi operacje ładunkowe jest bezzwłocznie

identyfikowana i eliminowanaDziałania i procedury, a także urządzenia statku, wykorzystywane do obsługi ładunku,

identyfikowane i stosowane są właściwie

Zdolność do bezpiecznego wykonywania i monitorowania wszelkich działań w zakresie

obsługi ładunku (ciąg dalszy)

.5 zobojętnianie.6 odgazowywanie.7 przeładunek ze statku na statek.8 wymogi w zakresie hamowania reakcji chemicznych oraz stabilizacji.9 wymogi w zakresie ogrzewania i schładzania oraz konsekwencje dla ładunków sąsiednich.10 zgodność i segregacja ładunku.11 ładunek o wysokiej lepkości.12 działania dotyczące pozostałości ładunku. 13 wejście do zbiornikaOpracowanie i stosowanie planów działań związanych z ładunkiem, procedur i list kontrolnych

Zdolność do kalibracji i użytkowania systemów, aparatury i urządzeń do monitoringu

i wykrywania gazuZdolność do zarządzania personelem i nadzorowania go przy obowiązkach związanych z

ładunkiem

Kalibracja i wykorzystanie urządzeń monitorujących i do wykrywania gazu zgodne są

z procedurami i praktykami operacyjnymi dotyczącymi bezpieczeństwaPersonel ma przydzielone zadania i został poinformowany o procedurach i normach pracy,

jakich należy przestrzegać, w sposób właściwy oraz zgodnie z praktykami bezpiecznej

pracy

Znajomość fizycznych i chemicznych właściwości ładunków chemicznych

Znajomość i zrozumienie fizycznych i chemicznych właściwości płynnych substancji szkodliwych,

obejmujące:.1 kategorie ładunków chemicznych (żrące, toksyczne, łatwopalne, wybuchowe).2 grupy produktów chemicznych i zastosowanie przemysłowe.3 reakcyjność ładunkuRozumienie informacji zawartych w Karcie Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego

(MSDS)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Zasoby informacji dotyczące identyfikacji właściwości i charakterystyk płynnych substancji

szkodliwych oraz powiązanych gazów, a także ich wpływu na bezpieczeństwo, środowisko

i funkcjonowanie statku są wykorzystywane w sposób skuteczny

Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobiegania zagrożeniom

Znajomość i zrozumienie zagrożeń i środków kontroli związanych z funkcjonowaniem zbiornikowca

do przewozu chemikaliów, w tym.:.1 palność i wybuchowość.2 toksyczność.3 zagrożenia dla zdrowia.4 skład gazu obojętnego.5 zagrożenia elektrostatyczne.6 reakcyjność.7 właściwości żrące.8 ładunek o niskiej temperaturze wrzenia.9 ładunek o wysokiej gęstości.10 ładunek tężejący.11 ładunek polimeryzującyZnajomość i zrozumienie zagrożeń braku zgodności z odpowiednimi przepisami prawa

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Zagrożenia ze strony ładunku dla statku i personelu, związane z obsługą ładunku zbiornikowca

do przewożenia chemikaliów, są prawidłowo identyfikowane i podejmowane są właściwe

działania kontrolne

Przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy

Znajomość i zrozumienie praktyk bezpiecznej pracy, w tym oceny ryzyka i bezpieczeństwa

osobistego na statku, odpowiednich dla zbiornikowców do przewozu chemikaliów:. 1 środki ostrożności, jakie należy podjąć wchodząc do zamkniętych przestrzeni, w

tym również prawidłowe użycie różnych rodzajów aparatów oddechowych.2 środki ostrożności, jakie należy podjąć przez i podczas napraw i prac konserwacyjnych.3 środki ostrożności przy pracach zimnych i gorących.4 środki ostrożności związane z bezpieczeństwem elektrycznym.5 użycie odpowiednich środków ochrony osobistej (PPE)

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Procedury stworzone w celu ochrony personelu oraz statku są zawsze przestrzeganePraktyki bezpiecznej pracy są przestrzegane oraz wykorzystywane są właściwie odpowiednie

środki ochrony i bezpieczeństwaZasady pracy są zgodne z wymogami legislacyjnymi, kodeksem pracy, zezwoleniami na

pracę i regulacjami środowiskowymiPrawidłowe używanie aparatów oddechowychProcedury wejść do zamkniętych przestrzeni są przestrzegane

Reakcja na niebezpieczeństwo

Znajomość i zrozumienie procedur alarmowych na zbiornikowcu do przewozu produktów

naftowych, obejmujących:. 1 plany awaryjne statku.2 awaryjne zaprzestanie obsługi ładunku.3 działania, jakie mają zostać podjęte w przypadku awarii systemów lub usług krytycznych

dla obsługi ładunku.4 działania przeciwpożarowe na zbiornikowcach do przewozu chemikaliów.5 działania ratownicze w zamkniętej przestrzeni.6 reakcyjność ładunku.7 wyrzucenie ładunku za burtę.8 wykorzystanie Karty Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)Działania, jakie należy podjąć po kolizji, wejściu na mieliznę czy wycieku

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Rodzaj i wpływ niebezpieczeństwa są szybko identyfikowane, a podjęte działania są

zgodne z ustalonymi procedurami i planami awaryjnymi.Porządek priorytetów oraz poziomy i ramy czasowe dostarczania raportów i informowania

załogi na pokładzie odpowiadają charakterowi sytuacji awaryjnej i odzwierciedlają

nagłość problemu.Procedury ewakuacji, awaryjnego wyłączenia oraz izolacji odpowiadają charakterowi

sytuacji awaryjnej i są wdrażane bezzwłocznie.

Znajomość medycznych procedur pierwszej pomocy na pokładzie zbiornikowców do przewozu

chemikaliów, w odniesieniu do Wytycznych o Pierwszej Pomocy Medycznej do Wykorzystania

przy Wypadkach Obejmujących Materiały Niebezpieczne (MFAG)

Identyfikacja medycznej sytuacji awaryjnej oraz działania podjęte w tym zakresie są

zgodne z obowiązującą praktyką pierwszej pomocy oraz wytycznymi międzynarodowymi.

Podejmowanie działań w celu uniknięcia skażenia środowiska

Zrozumienie procedur zapobiegających skażeniu atmosfery i środowiska

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska. 2 poświadczona praktyka na statku szkolnym. 3 poświadczone szkolenie na symulatorze

Działania są prowadzone zgodnie z zatwierdzonymi zasadami i procedurami mającymi na

celu uniknięcie skażenia środowiska

.4 poświadczony program szkoleniowy

Monitorowanie i zapewnianie zgodności z wymogami prawnymi

Znajomość i zrozumienie odpowiednich przepisów Międzynarodowej Konwencji w sprawie

Zapobiegania Skażeniom ze Statków (MARPOL), oraz innych instrumentów IMO, wytycznych

branżowych oraz powszechnie stosowanych uregulowań portowychBiegłość w korzystaniu z Kodeksu IBC oraz powiązanych dokumentów

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Sposób postępowania z ładunkiem jest zgodny z odpowiednimi instrumentami IMO oraz

ustalonymi normami przemysłowymi i kodeksami bezpiecznej pracy

Sekcja A-V/1-2

Wymogi minimalne w zakresie wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów i marynarzy

pełniących służbą na zbiornikowcach do przewozu gazów skroplonych

Standard kompetencji

1

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa szkolenia podstawowego w zakresie

obsługi zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych powinien zostać zobowiązany do

.1

zademonstrowania kompetencji do wykonywania zadań, obowiązków i odpowiedzialności

wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-V/1-2-1; oraz

.2

przedstawienia dowodu uzyskania

.2.1

minimalnej wiedzy, zrozumienia i biegłości wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-V/1-2-1;

oraz

.2.2

wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny, przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/1-2-1.

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa szkolenia wyższego stopnia w zakresie

obsługi ładunków zbiornikowców do przewozu produktów naftowych powinien zostać zobowiązany

do

.1

zademonstrowania kompetencji do wykonywania zadań, obowiązków i odpowiedzialności

wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-V/1-2-2; oraz

.2

przedstawienia dowodu uzyskania

.2.1

minimalnej wiedzy, zrozumienia i biegłości wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-V/1-2-2;

oraz

.2.2

wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny, przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/1-2-2.

Tabela A-V/1-2-1

Minimalny standard kompetencji dla szkolenia podstawowego w zakresie obsługi ładunku

zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Działanie na rzecz bezpiecznego funkcjonowania zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych

Budowa i charakterystyka operacyjna zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych Podstawowa znajomość zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych.1 typy zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych.2 ogólna budowa i układPodstawowa znajomość obsługi ładunku:. 1 rurociągi i zawory.2 urządzenia do obsługi ładunku.3 załadunek, rozładunek oraz dbałość podczas przewozu.4 system awaryjnego wyłączenia (ESD).5 czyszczenie zbiorników ładunkowych, usuwanie ładunku, odgazowywanie i zobojętnianiePodstawowa znajomość właściwości fizycznych gazów skroplonych:. 1 właściwości i cechy.2 ciśnienie i temperatura, w tym stosunek ciśnienia pary do jej temperatury.3 rodzaje generowania ładunków elektrostatycznych.4 symbole chemiczneZnajomość i zrozumienie kultury bezpieczeństwa zbiornikowca i zarządzania bezpieczeństwem

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Komunikacja w obszarze odpowiedzialności jest jasna i skutecznaObsługa ładunków prowadzona jest zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami bezpieczeństwa

Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobiegania zagrożeniom

Podstawowa znajomość zagrożeń związanych z eksploatacją zbiornikowców, w tym:. 1 zagrożenia zdrowia.2 zagrożenia dla środowiska.3 niebezpieczeństwa reakcji.4 niebezpieczeństwa korozji.5 niebezpieczeństwa wybuchu i zapłonu.6 źródła zapłonu.7 zagrożenia elektrostatyczne.8 niebezpieczeństwa związane z toksycznością,.9 wydostawanie się par i oparów.10 ekstremalnie niskie temperatury.11 zagrożenia związane z ciśnieniemPodstawowa znajomość opanowywania zagrożeń.1 techniki zobojętniania, osuszania i monitorowania.2 przedsięwzięcia antystatyczne.3 wentylacja.4 segregacja.5 stosowanie inhibitorów ładunku.6 znaczenie porównywalności materiałów

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Prawidłowo identyfikuje, korzystając z MSDS, zagrożenia dla statku i załogi związane

z ładunkiem oraz podejmuje odpowiednie działania zgodnie z ustalonymi proceduramiIdentyfikacja i działania po pozyskaniu wiedzy o niebezpieczeństwie wypełniają ustalone

procedury oraz są zgodne z dobrymi praktykami

Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobiegania zagrożeniom(ciąg dalszy)

.7 kontrola atmosferyczna.8 badanie gazówRozumienie informacji w Karcie Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)

Stosowanie środków ostrożności w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa

Funkcjonowanie i właściwe użytkowanie aparatury do pomiaru gazów oraz podobnych urządzeńWłaściwe użytkowanie środków ochrony i zabezpieczeń, w tym:.1 aparatów oddechowych i urządzeń ewakuacyjnych na zbiornikowcu.2 odzieży i wyposażenia ochronnego.3 aparatów do sztucznego oddychania.4 urządzeń ratowniczych i ewakuacyjnychPodstawowa znajomość praktyk i procedur bezpiecznej pracy zgodnie z ustawodawstwem

i wytycznymi branżowymi oraz bezpieczeństwem osobistym na statku, odnoszącymi się

do zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych, w tym

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

. 1 środków ostrożności, jakie należy podjąć przy wejściu do zamkniętych przestrzeni.2 środków ostrożności, jakie należy podjąć przez i podczas napraw i prac konserwacyjnych.3 środków bezpieczeństwa dotyczących prac zimnych i gorących.4 bezpieczeństwa elektrycznego.5 listy kontrolnej bezpieczeństwa na statku/nabrzeżu

Procedury wejść do zamkniętych przestrzeni są przestrzeganeProcedury oraz praktyki bezpiecznej pracy stworzone w celu ochrony załogi i statku

są zawsze przestrzeganeOdpowiednie środki ochrony i bezpieczeństwa są używane prawidłowo

Stosowanie środków ostrożności w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa (ciąg dalszy)

Podstawowa znajomość zasad pierwszej pomocy z odniesieniem do Karty Charakterystyki

Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)

Zasady, jakimi należy kierować się przy udzielaniu pierwszej pomocy

Przeprowadzanie działań przeciwpożarowych

Organizacja ochrony przeciwpożarowej zbiornikowca oraz podejmowane działania Specjalnie

zagrożenia związane z obsługą ładunku i przewozem gazów płynnych luzem.Środki przeciwpożarowe wykorzystywane do gaszenia pożarów gazów.Działanie stacjonarnych systemów gaszenia pianą.Działanie przenośnych systemów gaszenia pianą.Działanie stacjonarnego systemu gaszenia proszkiem.Podstawowa znajomość sposobów izolacji wycieków w związku z działaniami przeciwpożarowymi.

Praktyczne ćwiczenia i instruktaż prowadzone w zatwierdzonych i rzeczywiście realistycznych

warunkach szkolenia (np. symulacja warunków pokładowych) oraz, tam gdzie to możliwe

i ma to zastosowanie, w ciemności

Czynności wstępne i następujące podjęte po pozyskaniu wiedzy o zagrożeniu są zgodne

z przyjętymi praktykami i procedurami.Działanie podjęte po usłyszeniu sygnału alarmowego jest właściwe do charakteru sygnalizowanej

sytuacji awaryjnej i zgodne z ustalonymi procedurami.Ubiór i wyposażenie są odpowiednie do charakteru działań przeciwpożarowych.Czas i sekwencja działań indywidualnych są odpowiednie do przeważających okoliczności

i warunków.Pożar zostaje ugaszony przy użyciu odpowiednich procedur, technik i środków przeciwpożarowych.

Reakcja na niebezpieczeństwo

Podstawowa znajomość procedur awaryjnych, w tym również awaryjnego wyłączenia.

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Rodzaj i wpływ niebezpieczeństwa są szybko identyfikowane, a podjęte działania są

zgodne z procedurami i planami awaryjnymi

Podejmowanie środków ostrożności w celu zapobieżenia zanieczyszczeniom środowiska

spowodowanym uwolnieniem gazów skroplonych

Podstawowa znajomość wpływu skażenia na życie ludzkie i morskiePodstawowa znajomość procedur statku dotyczących zapobiegania skażeniomPodstawowa wiedza o środkach, jakie należy podjąć w przypadku wycieku, w tym również

konieczności:.1 przekazania odpowiednich informacji osobom odpowiedzialnym.2 pomocy we wdrażaniu procedur statku dotyczących izolacji wycieków.3 zapobiegania pęknięciom kruchym

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Procedury stworzone w celu ochrony środowiska są zawsze przestrzegane

Tabela A-V/1-2-2

Minimalny standard kompetencji dla szkolenia wyższego stopnia w zakresie obsługi ładunku

zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Zdolność do bezpiecznego wykonywania i monitorowania wszystkich działań w zakresie

obsługi ładunku

Budowa i cechy zbiornikowca do przewozu gazów skroplonychZnajomość budowy, systemów i wyposażenia zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych,

w tym:.1 rodzaje zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych oraz budowa zbiorników ładunkowych.2 ogólna budowa i układ.3 systemy izolacji ładunku, w tym materiały konstrukcyjnego i izolacyjne.4 urządzenia i aparatura do obsługi ładunku, w tym:1. pompy ładunkowe i ich rozmieszczenie2. rurociągi ładunkowe i zawory3. urządzenia rozprężające4. ekrany płomieni5. systemy monitorowania temperatury6. zbiornik ładunkowy - systemy monitorowania poziomu7. systemy monitorowania i kontroli ciśnienia w zbiorniku.5 system utrzymywania temperatury ładunku

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Komunikacja jest jasna, zrozumiała i skuteczna.Obsługa ładunku wykonywana jest w sposób bezpieczny, przy uwzględnieniu budowy, systemów

i wyposażenia zbiornikowca do przewozu gazów skroplonych.Operacje przepompowywania są realizowane zgodnie z przyjętymi zasadami i procedurami

i odpowiednio do rodzaju ładunku.Obsługa ładunku jest planowana, ryzyko jest kontrolowane i wprowadzane zgodnie z przyjętymi

zasadami i procedurami w celu zapewnienia bezpieczeństwa działań i uniknięcia skażenia

środowiska morskiego.

Zdolność do bezpiecznego wykonywania i monitorowania wszystkich działań w zakresie

obsługi ładunku (ciąg dalszy)

.6 kontrola atmosfery w zbiorniku (gaz obojętny, azot), w tym systemy składowania,

generowania i dystrybucji.7 systemy ogrzewania koferdamu.8 systemy wykrywania gazu.9 system balastowy.10 systemy odparowywania.11 systemy ponownego skraplania.12 system awaryjnego zamknięcia ładunku (ESD).13 systemy przepływu nadzorowanegoZnajomość zasad działania i charakterystyk pomp, w tym typów pomp ładunkowych oraz

ich bezpiecznego użytkowaniaZaładunek, rozładunek, obsługa ładunkuZnajomość wpływu ładunków płynnych luzem na przegłębienie, stateczność i odporność

konstrukcji na zniszczenieBiegłość z zakresu kultury bezpieczeństwa zbiornikowca oraz wdrażania wymogów zarządzania

bezpieczeństwem

Właściwy załadunek, rozmieszczenie i rozładunek gazów skroplonych sprawia, że warunki

stateczności i naprężenia pozostają zawsze w bezpiecznych granicach.Potencjalna niezgodność z procedurami opisującymi operacje ładunkowe jest bezzwłocznie

identyfikowana i eliminowana.Działania i procedury prawidłowo identyfikują i w pełni wykorzystują odpowiednie urządzenia

statku.

Zdolność do bezpiecznego wykonywania i monitorowania wszystkich działań w zakresie

obsługi ładunku (ciąg dalszy)

Biegłość w stosowaniu bezpiecznych przygotowań, procedur i list kontrolnych wobec

wszystkich działań w zakresie obsługi ładunku, w tym:.1 po dokowaniu i załadunku:.1 badanie zbiorników. 2 zobojętnianie (redukcja tlenu, redukcja punktu rosy). 3 napełnienie. 4 schłodzenie. 5 załadunek. 6 usuwanie balastu. 7 próbkowanie, w tym próbkowanie w układzie zamkniętym.2 podróż morska:.1 schłodzenie.2 utrzymywanie ciśnienia.3 odparowywanie.4 hamowanie reakcji.3 rozładunek:.1 rozładunek:.2 balastowanie.3 systemy demontażu i oczyszczania. 4 systemy usuwania cieczy ze zbiornika.4 przygotowania przed dokowaniem:.1 podgrzanie. 2 zobojętnianie. 3 odgazowywanie.5 przeładunek ze statku na statek

Kalibracja i wykorzystanie urządzeń monitorujących i do wykrywania gazu zgodne są

z procedurami i praktykami operacyjnymi dotyczącymi bezpieczeństwaProcedury monitorowania i systemy bezpieczeństwa sprawiają, że wszystkie alarmy są

wykrywane bezzwłocznie, a reakcja na ich wystąpienie jest zgodna z ustalonymi procedurami

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Zdolność do bezpiecznego wykonywania i monitorowania wszystkich działań w zakresie

obsługi ładunku (ciąg dalszy)

Biegłość w wykonywaniu pomiarów i obliczeń ładunkowych, w tym:.1 faza ciekła.2 faza gazowa.3 Ilość na pokładzie (OBQ).4 Ilość pozostała na pokładzie (ROB).5 obliczenia dotyczące odparowywania ładunku

Biegłość w zarządzaniu i nadzorowaniu personelu w zakresie odpowiedzialności związanych

z ładunkiem

Personel ma przydzielone zadania i został poinformowany o procedurach i normach pracy,

jakich należy przestrzegać w sposób właściwy oraz zgodnie z praktykami bezpiecznej

pracy

Znajomość fizycznych i chemicznych właściwości ładunku gazu skroplonego

Znajomość i zrozumienie podstawowych zagadnień chemicznych i fizycznych, a także definicji

związanych z bezpiecznym masowym przewozem gazów płynnych, w tym:.1 budowa chemiczna gazów.2 właściwości i cechy gazów płynnych (w tym C02) oraz ich par, w tym:. 1 proste prawa dotyczące gazów.2 stany skupienia.3 gęstości cieczy i oparów.4 dyfuzja i mieszanie gazów.5 sprężanie gazów.6 skraplanie i chłodzenie gazów

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Zasoby informacji dotyczące identyfikacji właściwości i charakterystyk gazów płynnych,

a także ich wpływu na bezpieczeństwo, środowisko i funkcjonowanie statku są wykorzystywane

w sposób skuteczny

Znajomość fizycznych i chemicznych właściwości ładunku gazu skroplonego (ciąg dalszy)

.7 temperatura krytyczna i ciśnienie gazu.8 temperatura zapłonu, dolna i górna granica wybuchu, temperatura samozapłonu.9 kompatybilność, reakcyjność i pozytywna segregacja gazów.10 polimeryzacja.11 ciśnienie pary nasyconej/temperatura odniesienia. 12 punkt rosy i punkt wrzenia.13 smarowanie sprężarek.14 powstawanie wodzianów.3 właściwości cieczy.4 charakter i właściwości roztworów.5 wielkości termodynamiczne.6 podstawowe prawa termodynamiki i schematy.7 właściwości materiałów.8 wpływ niskiej temperatury - pęknięcia krucheRozumienie informacji zawartych w Karcie Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiałowego

(MSDS)

Podejmowanie Środków ostrożności w celu zapobieżenia zagrożeniom

Znajomość i zrozumienie zagrożeń i środków kontroli związanych z funkcjonowaniem zbiornikowca

do przewozu gazu płynnego, w tym m.in.:.1 palność.2 wybuchowość.3 toksyczność.4 reakcyjność.5 właściwości żrące.6 zagrożenia zdrowia.7 skład gazu obojętnego.8 zagrożenia elektrostatyczne.9 ładunki polimeryzująceBiegłość w kalibracji i użytkowaniu systemów, aparatury i urządzeń do monitoringu

i wykrywania gazu.Znajomość i zrozumienie zagrożeń braku zgodności z odpowiednimi przepisami prawa

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Zagrożenia ze strony ładunku dla statku i personelu, związane z operacjami ładunkowymi

zbiornikowca do przewozu gazu płynnego, są prawidłowo identyfikowane i podejmowane

są właściwe działania kontrolneSposób użytkowania urządzeń do wykrywania gazu jest zgodny z instrukcjami i dobrą

praktyką.

Stosowanie środków ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracy

Znajomość i zrozumienie praktyk bezpiecznej pracy, w tym oceny ryzyka i bezpieczeństwa

osobistego na statku w zakresie zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych, w tym:. 1 środki ostrożności, jakie należy podjąć wchodząc do zamkniętych przestrzeni (takich

jak pomieszczenia sprężarek), w tym również prawidłowe użycie różnych rodzajów aparatów

oddechowych

Egzamin i ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących

wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Procedury stworzone w celu ochrony personelu oraz statku są zawsze przestrzegane.Praktyki bezpiecznej pracy są przestrzegane oraz wykorzystywane są właściwie odpowiednie

środki ochrony i bezpieczeństwa.Zasady pracy są zgodne z wymogami legislacyjnymi, kodeksem pracy, zezwoleniami na

pracę i regulacjami środowiskowymi.Prawidłowe używanie aparatów oddechowych.

Stosowanie środków ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracy(ciąg dalszy)

.2 środki ostrożności, jakie zostaną podjęte przed i w trakcie prac naprawczych i

konserwacyjnych, w tym prace dotyczące pomp, rurociągów, systemów elektrycznych i

sterujących.3 środki ostrożności dotyczące obróbki na zimno i na gorąco.4 środki ostrożności związane z bezpieczeństwem elektrycznym.5 użycie odpowiednich środków ochrony osobistej (PPE).6 zabezpieczenia przed oparzeniem zimnem i odmrożeniem.7 właściwe użycie osobistych środków do monitorowania toksyczności

Reakcja na niebezpieczeństwo

Znajomość i zrozumienie procedur awaryjnych dotyczących zbiornikowców do przewozu

gazów skroplonych, w tym:.1 Plany awaryjne statku.2 awaryjne zaprzestanie obsługi ładunku.3 awaryjne zamknięcie zaworu ładunkowego.4 działania, jakie mają zostać podjęte w przypadku awarii systemów lub usług krytycznych

dla obsługi ładunku.5 działania przeciwpożarowe na zbiornikowcach do przewozu gazu płynnego.6 wyrzucenie ładunku za burtę.7 działania ratownicze w zamkniętej przestrzeni

Ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:. 1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Rodzaj i wpływ niebezpieczeństwa są szybko identyfikowane, a podjęte działania są

zgodne z ustalonymi procedurami i planami awaryjnymi.Porządek priorytetów oraz poziomy i ramy czasowe dostarczania raportów i informowania

załogi na pokładzie, odpowiadają charakterowi sytuacji awaryjnej i odzwierciedlają

nagłość problemu.Procedury ewakuacji, awaryjnego wyłączenia oraz izolacji odpowiadają charakterowi

sytuacji awaryjnej i są wdrażane bezzwłocznie.

Reakcja na niebezpieczeństwo (ciąg dalszy)

Działania, jakie należy podjąć po kolizji, wejściu na mieliznę czy wycieku oraz spowinięcia

statku przez toksyczne lub łatwopalne oparyZnajomość medycznych procedur pierwszej pomocy i odtrutek na pokładzie zbiornikowców

do przewozu gazu płynnego, w odniesieniu do Wytycznych o Pierwszej Pomocy Medycznej

do Wykorzystania przy Wypadkach Obejmujących Materiały Niebezpieczne (MFAG)

Identyfikacja medycznej sytuacji awaryjnej oraz działania podjęte w tym zakresie są

zgodne z obowiązującą praktyką pierwszej pomocy oraz wytycznymi międzynarodowymi

Podejmowanie działań w celu uniknięcia skażenia środowiska

Zrozumienie procedur zapobiegających skażeniu środowiska

Ocena zaświadczeń uzyskanych w zakresie jednego lub kilku następujących wymagań:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Działania są prowadzone zgodnie z zatwierdzonymi zasadami i procedurami mającymi na

celu uniknięcie skażenia środowiska

Monitorowanie i zapewnianie zgodności z wymogami prawnymi

Znajomość i zrozumienie odpowiednich przepisów Międzynarodowej Konwencji w sprawie

Zapobiegania Skażeniom ze Statków (MARPOL) oraz innych instrumentów IMO, wytycznych

branżowych oraz powszechnie stosowanych uregulowań portowychBiegłość w korzystaniu z Kodeksu IBC i IGC oraz powiązanych dokumentów

Ocena dowodów uzyskanych z jednego lub więcej z poniższych:.1 poświadczona praktyka morska.2 poświadczona praktyka na statku szkolnym.3 poświadczone szkolenie na symulatorze.4 poświadczony program szkoleniowy

Sposób postępowania z ładunkiem gazu płynnego jest zgodny z odpowiednimi instrumentami

IMO oraz ustalonymi normami przemysłowymi i kodeksami bezpiecznej pracy

Sekcja A-V/2

Wymogi minimalne w zakresie wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów, marynarzy

i innych członków załogi na statkach pasażerskich

Szkolenie w zakresie kierowania tłumem

1

Szkolenie w zakresie kierowania tłumem, wymagane zgodnie z punktem 4 prawidła V/2

dla członków załogi, którzy w rozkładzie alarmowym zostali wyznaczeni do pomocy pasażerom

w sytuacjach zagrożenia, powinno obejmować, lecz nie ograniczać się do

.1

znajomości środków ratunkowych i planów dowodzenia, w tym

.1.1

znajomości rozkładów i instrukcji alarmowych;

.1.2

znajomości wyjść awaryjnych; oraz

.1.3

ograniczeń w korzystaniu z wind;

.2

umiejętności pomagania pasażerom udającym się do miejsc zbiórek i miejsc zaokrętowania,

w tym

.2.1

umiejętności wydawania jasnych, uspokajających poleceń;

.2.2

pełnienia nadzoru nad pasażerami w korytarzach, na schodach i w przejściach;

.2.3

utrzymywania dróg ewakuacji wolnych od przeszkód;

.2.4

stosowania dostępnych metod ewakuacji osób niepełnosprawnych i osób wymagających specjalnej

pomocy; oraz

.2.5

przeszukiwania pomieszczeń mieszkalnych;

.3

postępowania w sytuacji alarmowej, w tym

.3.1

znaczenie utrzymywania porządku;

.3.2

wykorzystanie procedur mających na celu zmniejszenie lub uniknięcie paniki;

.3.3

wykorzystanie list pasażerów do odliczenia osób podczas ewakuacji, tam gdzie to jest

właściwe;

.3.4

upewnienie się, że pasażerowie są odpowiednio ubrani oraz że prawidłowo założyli pasy

ratunkowe.

Szkolenie w zakresie bezpieczeństwa dla członków załogi bezpośrednio obsługujących

pasażerów w pomieszczeniach pasażerskich

2

Dodatkowe szkolenie w zakresie bezpieczeństwa wymagane zgodnie z punktem 5 prawidła

V/2 powinno co najmniej zapewnić nabycie umiejętności takich jak

Porozumiewanie się

.1

Umiejętność porozumiewania się z pasażerami podczas zagrożenia, mając na względzie

.1.1

język lub języki odpowiednie do przeważających narodowości pasażerów przewożonych

podczas danej podróży;

.1.2

prawdopodobieństwo, że zdolność użycia elementarnych zwrotów języka angielskiego w

podstawowych instrukcjach może stanowić sposób komunikowania się z pasażerem potrzebującym

pomocy bez względu na to, czy pasażer i członek załogi porozumiewają się tym samym

językiem;

.1.3

możliwość potrzeby porozumiewania się podczas zagrożenia przy pomocy innych środków,

takich jak pokazywanie, sygnały ręczne lub zwracanie uwagi na umiejscowienie instrukcji,

miejsc zbiórek, środków ratunkowych lub dróg ewakuacyjnych, gdy ustne porozumiewanie

jest niewykonalne;

.1.4

zapewnienie pasażerom pełnych instrukcji bezpieczeństwa, napisanych w ich języku lub

językach ojczystych; oraz

.1.5

języki, w których można ogłaszać informacje alarmowe mające na celu przekazanie najistotniejszych

wskazówek pasażerom oraz ułatwienie członkom załogi niesienia im pomocy w sytuacjach

zagrożenia lub podczas ćwiczeń.

Środki ratunkowe

.2

Umiejętność zademonstrowania pasażerom sposobów użycia osobistych środków ratunkowych.

Procedury dotyczące zaokrętowania

.3

Zaokrętowanie i wyokrętowanie pasażerów, przy zwróceniu szczególnej uwagi na osoby

niepełnosprawne i osoby potrzebujące pomocy.

Szkolenie w zakresie opanowania sytuacji kryzysowych oraz zachowań ludzkich

3

Kapitanowie, starsi oficerowie, starsi oficerowie mechanicy, drudzy oficerowie mechanicy

oraz wszelkie osoby odpowiedzialne za bezpieczeństwo pasażerów w sytuacjach zagrożenia,

powinni

.1

ukończyć z wynikiem pozytywnym szkolenie w zakresie opanowywania sytuacji kryzysowych

oraz zachowań ludzkich, wymagane zgodnie z punktem 6 prawidła V/2, stosownie od ich

kompetencji, zadań i obowiązków wymienionych w tabeli A-V-/2; oraz

.2

przedstawić dowody osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji zgodnie z metodami

demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 tabeli A-V/2.

Szkolenie w zakresie bezpieczeństwa pasażerów, ładunku i wytrzymałości kadłuba

4

Szkolenie w zakresie bezpieczeństwa pasażerów, ładunku i wytrzymałości kadłuba, wymagane

zgodnie z punktem 7 prawidła V/2, dla kapitanów, starszych oficerów, starszych oficerów

mechaników, drugich oficerów mechaników i członków załogi, którym przydzielono bezpośrednią

odpowiedzialność za zaokrętowanie i wyokrętowanie pasażerów, załadunek, wyładunek,

zabezpieczenie ładunku lub zamknięcie otworów kadłuba na statkach pasażerskich ro-ro,

powinno co najmniej zapewnić nabycie umiejętności odpowiednich do ich obowiązków i

odpowiedzialności, takich jak

Procedury dotyczące załadunku i zaokrętowania

.1

Umiejętność prawidłowego zastosowania procedur ustalonych dla statku, mając na względzie

.1.1

załadunek i rozładunek pojazdów wagonów kolejowych i innych jednostek transportowych,

z uwzględnieniem wymaganych połączeń,

.1.2

opuszczanie i podnoszenie ramp;

.1.3

ustawianie i mocowanie chowanych pokładów dla pojazdów; oraz

.1.4

zaokrętowanie i wyokrętowanie pasażerów, zwracając specjalną uwagę na osoby niepełnosprawne

i osoby potrzebujące pomocy.

Przewożenie towarów niebezpiecznych

.2

Zdolność zastosowania specjalnej ochrony, procedur i wymagań dotyczących przewożenia

niebezpiecznych towarów na pokładzie statków pasażerskich ro-ro.

Zabezpieczanie ładunku

.3

Zdolność do

.3.1

prawidłowego zastosowania postanowień Kodeksu Bezpiecznego Postępowania przy Rozmieszczeniu

i Mocowaniu Ładunków w odniesieniu do pojazdów, wagonów kolejowych i innych jednostek

transportowanego ładunku; i

.3.2

prawidłowego użycia wyposażenia mocującego ładunek i przewidzianych materiałów, biorąc

pod uwagę ich ograniczenia.

Obliczania stateczności, przegłębienia i naprężeń

.4

Umiejętność

.4.1

prawidłowego użycia informacji o stateczności i przegłębieniu;

.4.2

obliczeń stateczności i przegłębienia dla różnych stanów załadowania przy użyciu kalkulatorów

stateczności lub przewidzianych programów komputerowych;

.4.3

obliczeń współczynnika obciążenia pokładów; i

.4.4

obliczeń wpływu balastów i paliwa na stateczność i przegłębienie.

Otwieranie, zamykanie i zabezpieczanie otworów kadłuba

.5

Umiejętność

.5.1

prawidłowego zastosowania ustalonych dla statku procedur, dotyczących otwierania,

zamykania i zabezpieczania furt dziobowych, rufowych, burtowych i ramp oraz prawidłowej

obsługi systemów z nim związanych; i

.5.2

przeprowadzania kontroli prawidłowej szczelności.

Atmosfera na pokładach ro-ro

.6

Umiejętność

.6.1

użycia wyposażenia, jeśli jest ono przenośne, do kontrolowania atmosfery w przestrzeniach

ładunkowych ro-ro; i

.6.2

prawidłowego zastosowania ustalonych dla statku procedur, dotyczących wentylacji przestrzeni

ładunkowych ro-ro, podczas załadunku i wyładunku pojazdów, w trakcie podróży i w stanach

zagrożenia.

Tabela A-V/2

Minimalny standard kompetencji w zakresie opanowania sytuacji kryzysowych oraz zachowań

ludzkich

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Organizacja procedur darmowych na statku

Znajomość:.1 ogólnej budowy i układu statku.2 przepisów dotyczących bezpieczeństwa.3 planów i procedur postępowania w przypadku zagrożeniaZnaczenie zasad dotyczących tworzenia procedur postępowania w sytuacji zagrożenia

na statku, w tym:.1 potrzeba wcześniejszego planowania i przeprowadzania ćwiczeń w zakresie procedur

postępowania w sytuacji zagrożenia na statku.2 potrzeba świadomości i ścisłego stosowania się wszystkich członków załogi do zaplanowanych

wcześniej procedur postępowania w sytuacjach zagrożenia w przypadku wystąpienia zagrożenia

Ocena dowodów uzyskanych z poświadczonego szkolenia, ćwiczeń w zakresie jednego lub

więcej przygotowanych wcześniej planów postępowania w sytuacji zagrożenia oraz praktycznej

demonstracji

Procedury alarmowe na statku zapewniają stan gotowości reakcji na wystąpienie zagrożenia

Optymalizacja wykorzystania potencjału załogi sprzętu

Zdolność do optymalizacji wykorzystania potencjału załogi i sprzętu, uwzględniając:.1 ewentualność, iż zasoby dostępne w sytuacji zagrożenia mogą być ograniczone.2 potrzebę pełnego wykorzystania załogi i wyposażenia dostępnych bezpośrednio, oraz,

jeśli to konieczne, improwizowaniaUmiejętność organizowania realistycznych ćwiczeń w celu utrzymania stanu gotowości,

uwzględniając wiedzę uzyskaną z przeszłych wydarzeń dotyczących statków pasażerskich;

odprawa po ćwiczeniach

Ocena dowodów uzyskanych z poświadczonego szkolenia, praktycznej demonstracji i praktyki

na statku szkolnym oraz ćwiczeń procedur postępowania w sytuacjach zagrożenia

Plany awaryjne optymalizują wykorzystanie dostępnych zasobówPrzydział zadań i odpowiedzialności odzwierciedla znane kompetencje poszczególnych

osóbRole i odpowiedzialności zespołów i poszczególnych osób są jasno określone

Kontrolowanie reakcji na sytuacje zagrożenia

Umiejętność wstępnej oceny i zapewnienia skutecznej reakcji na sytuacje zagrożenia

zgodnie z ustalonymi procedurami postępowania w sytuacjach zagrożeniaUmiejętności przywódczeUmiejętność do dowodzenia i kierowania innymi osobami w sytuacjach zagrożenia, w tym

potrzeba:. 1 dawania przykładu w sytuacjach zagrożenia.2 skupienia procesu decyzyjnego w warunkach konieczności szybkiego działania w sytuacjach

zagrożenia.3 motywowania, zachęcania i uspokajania pasażerów oraz innych członków załogiOpanowanie stresuUmiejętność rozpoznawania rozwoju objawów nadmiernego stresu u siebie oraz u innych

członków zespołu ds. sytuacji zagrożenia statku.Zrozumienie, iż stres powodowany przez sytuacje zagrożenia może mieć wpływ na zachowanie

jednostek oraz ich zdolność do wykonywania poleceń i przestrzegania procedur

Ocena dowodów uzyskanych z poświadczonego szkolenia, praktycznej demonstracji i praktyki

na statku szkolnym oraz ćwiczeń procedur postępowania w sytuacjach zagrożenia

Procedury i działania są zgodne z ustalonymi zasadami i planami w zakresie postępowania

w sytuacjach zagrożenia na pokładzieCele i strategia są odpowiednie do charakteru zagrożenia, uwzględniaj ą różne ewentualności

i w sposób optymalny wykorzystują dostępne zasobyDziałania członków załogi przyczyniają się do utrzymania porządku i zachowania kontroli

Kontrola pasażerów oraz innych członków załogi w sytuacjach zagrożenia

Zachowania ludzkie oraz reakcjeZdolność do kontrolowania pasażerów oraz innych członków załogi w sytuacjach zagrożenia,

w tym

Ocena dowodów uzyskanych z poświadczonego szkolenia, praktycznej demonstracji i praktyki

na statku szkolnym oraz ćwiczeń procedur postępowania w sytuacjach zagrożenia

Działania członków załogi przyczyniają się do utrzymania porządku i zachowania kontroli

Kontrola pasażerów oraz innych członków załogi w sytuacjach zagrożenia (ciąg dalszy)

.1 znajomość ogólnych wzorców reakcji pasażerów oraz innych członków załogi na sytuacje

zagrożenia, w tym ewentualność, iż:.1.1 zazwyczaj mija pewien czas, zanim ludzie zaakceptują fakt zaistnienia sytuacji

zagrożenia.1.2 niektóre osoby mogą ulec panice i nie zachowywać się racjonalnie, a ich zdolność

rozumienia może być ograniczona, w związku z czym mogą w mniejszym stopniu, niż zazwyczaj,

reagować na polecenia.2 świadomość, iż pasażerowie oraz inni członkowie załogi mogą, między innymi:.2.1 w pierwszej reakcji zacząć szukać swoich krewnych, przyjaciół oraz/lub bagaży.2.2 szukać schronienia w swoich kabinach lub innych miejscach na pokładzie, gdzie

wydaje im się, że będą bezpieczni.2.3 w przypadku przechyłu statku kierować się instynktownie w górne części.3 zdanie sobie sprawy z możliwości wybuchu paniki po rozdzieleniu rodzin

Ustanowienie i utrzymanie skutecznej komunikacji

Zdolność do ustanowienia i utrzymania skutecznej komunikacji, w tym:. 1 znaczenie zrozumiałych i zwięzłych instrukcji i raportów.2 potrzeba pobudzenia wymiany informacji z pasażerami i innymi członkami załogi oraz

uzyskania od nich informacji zwrotnejZdolność do dostarczania istotnych informacji pasażerom oraz innymi członkom załogi

w sytuacjach zagrożenia, by mogli oni ocenić ogólną sytuację, a także informowania

ich o wszelkich wymaganych od nich działaniach, uwzględniając:.1 język lub języki odpowiednie do przeważających narodowości pasażerów oraz innych

członków załogi przewożonych podczas danej podróży.2 możliwość potrzeby porozumiewania się podczas zagrożenia przy pomocy innych środków,

takich jak pokazywanie, sygnały ręczne lub zwracania uwagi na umiejscowienie instrukcji,

miejsc zbiórek, środków ratunkowych lub dróg ewakuacyjnych, gdy ustne porozumiewanie

jest niewykonalne.3 język, w którym można ogłosić zagrożenie lub ćwiczenia mające na celu przekazanie

wskazówek pasażerom oraz ułatwienie członkom załogi niesienia pomocy pasażerom

Ocena dowodów uzyskanych z poświadczonego szkolenia, ćwiczeń oraz praktycznej demonstracji

Informacje ze wszystkich dostępnych źródeł są pozyskiwane, oceniane i potwierdzane

w sposób możliwie jak najszybszy oraz poddawane analizie przez cały czas trwania sytuacji

zagrożeniaInformacje przekazywane osobom fizycznym, zespołom interwencyjnym oraz pasażerom są

dokładne, istotne i aktualnePrzekazywane informacje dają pasażerom wiedzę na temat charakteru sytuacji zagrożenia

oraz wymaganych od nich działań

Rozdział VI

Wymagania dotyczące zagrożenia, bezpieczeństwa pracy, opieki medycznej i czynności

ratowania

Sekcja A-VI/1

Wymogi minimalne dotyczące szkolenia zapoznawczego, szkolenia podstawowego i instruktażu

dla wszystkich członków załogi w zakresie bezpieczeństwa

Szkolenie zapoznawcze z zakresu bezpieczeństwa

1

Przed podjęciem obowiązków służbowych na statku wszystkie osoby zatrudnione lub związane

z pracą na statku morskim, inne niż pasażerowie, powinny przejść zatwierdzone szkolenie

zapoznawcze w zakresie indywidualnych technik ratunkowych lub otrzymać wystarczające

informacje i instrukcje, uwzględniające wytyczne zawarte w części B, tak aby mogły

.1

porozumiewać się z innymi osobami odnośnie elementarnych spraw bezpieczeństwa, rozumieć

informacyjne symbole bezpieczeństwa, znaki i sygnały alarmowe;

.2

wiedzieć co robić, w razie

.2.1

wypadnięcia człowieka za burtę,

.2.2

wykrycia ognia lub dymu; lub

.2.3

sygnału alarmu pożarowego lub alarmu opuszczenia statku;

.3

rozpoznać miejsca zbiórek i zaokrętowania ewakuacji do środków ratunkowych, a także

rozpoznawać drogi ewakuacyjne;

.4

zlokalizować i założyć pasy ratunkowe;

.5

wszczynać alarm oraz posiadać podstawową wiedzę w zakresie używania przenośnych gaśnic

przeciwpożarowych;

.6

podejmować niezwłoczne działania po stwierdzeniu wypadku lub innej sytuacji zagrożenia

zdrowia, przed wezwaniem dalszej pomocy medycznej na statek; oraz

.7

zamykać i otwierać drzwi przeciwpożarowe, wodoszczelne i strugoszczelne, w które wyposażone

są statki, inne niż furty kadłubowe.

Szkolenie podstawowe

2

Członkowie załogi, zatrudnieni lub w inny sposób związani z praca na statku, obsadzeni

na stanowiskach związanych z bezpieczeństwem lub zapobieganiem zanieczyszczeniom,

przed przydzieleniem im jakichkolwiek obowiązków powinni

.1

otrzymać odpowiednie, uznane szkolenie podstawowe lub instruktaż w zakresie

.1.1

indywidualnych technik ratunkowych, jak przedstawiono w tabeli A-VI/1-1,

.1.2

zapobiegania pożarom i zwalczania ich, jak przedstawiono w tabeli A-VI/1-2,

.1.3

podstawowych zasad udzielania pierwszej pomocy medycznej, jak przedstawiono w tabeli

A-VI/1-3;oraz

.1.4

bezpieczeństwa własnego i odpowiedzialności zespołowej, jak przedstawiono w tabeli

A-VI/1-4;

.2

zostać zobowiązani do przedstawienia dowodów osiągnięcia wymaganego standardu kompetencji

umożliwiającego podjęcie zadań, obowiązków i odpowiedzialności, określonych w kolumnie

1 tabel A-VI/1-1, A-VI/1-2, A-VI/1-3, oraz A-VI/1-4, poprzez

.2.1

zademonstrowanie kompetencji zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny

przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 wyżej wspomnianych tabel, oraz

.2.2

egzaminowanie lub ciągłe ocenianie w ramach zatwierdzonego programu szkolenia, obejmującego

zagadnienia przedstawione w kolumnie 2 wyżej wspomnianych tabel.

3

Członkowie załogi, którzy odbyli szkolenie podstawowe zgodnie z punktem 2 powinni

zostać zobowiązani do przedłożenia raz na pięć lat dowodu utrzymania wymaganego standardu

kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności przedstawionych

w kolumnie 1 tabel A-VI/1-1 oraz A-VI/1-2.

4

Strony mogą uznać szkolenie i doświadczenie zdobyte na pokładzie za dowód utrzymania

wymaganego standardu kompetencji w poniższych obszarach

.1

indywidualnych technik ratunkowych według zestawienia w tabeli A-VI/1-1

.1.1

zakładanie pasa ratunkowego;

.1.2

przechodzenie z założonym pasem ratunkowym ze statku na pokład jednostki ratunkowej;

.1.3

podejmowanie wstępnych działań na pokładzie łodzi ratunkowej w celu zwiększenia szansy

na przetrwanie;

.1.4

postawienie dryfkotwy lub kotwicy pływającej łodzi ratunkowej;

.1.5

obsługa wyposażenia jednostki ratunkowej; oraz

.1.6

obsługa urządzeń lokacyjnych, w tym sprzętu radiowego;

.2

zapobieganie pożarom i zwalczanie ich, jak przedstawiono w tabeli A-VI/1-2

.2.1

użycie samodzielnych aparatów do oddychania na sprężone powietrze; oraz

.2.2

prowadzenie czynności ratowniczych w wypełnionej dymem przestrzeni, korzystając na

pokładzie z zatwierdzonego urządzenia generującego dym, przy jednoczesnym użyciu aparatu

oddechowego.

Zwolnienia

5

Administracja może zwolnić niektórych członków załogi ze szkolenia w pełnym zakresie

wymagań, lecz tylko wtedy, gdy uzna je za niepraktyczne ze względu na wielkość statku

czy rodzaj podróży, mając jednak na uwadze bezpieczeństwo osób znajdujących się na

statku, statku i jego wyposażenia oraz ochronę środowiska morskiego. Zwolnienie to

nie dotyczy statków pasażerskich o pojemności brutto 500 lub większej, odbywających

podróże międzynarodowe, a także zbiornikowców.

Tabela A-VI/1-1

Minimalny standard kompetencji w zakresie osobistych technik ratunkowych

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Ratowanie się na morzu w wypadku opuszczenia statku

Typy sytuacji awaryjnych, które mogą. się zdarzyć, takich jak kolizja, pożar, zatonięcie

statku.Typy urządzeń ratunkowych będących na standardowym wyposażeniu statku.Wyposażenie jednostki ratunkowej.Lokalizacja osobistych środków ratunkowych.Zasady dotyczące ratowania, obejmujące:. 1 ważność szkolenia i ćwiczeń.2 osobiste ubrania ochronne i sprzęt.3 konieczność gotowości na wszelkie sytuacje zagrożenia.4 czynności, jakie należy wykonać na wypadek wezwania na stanowiska do jednostek

ratunkowych.5 czynności, jakie należy wykonać na wypadek potrzeby opuszczenia statku.6 czynności, jakie należy wykonać znajdując się w wodzie.7 czynności, jakie należy wykonać znajdując się na pokładzie jednostki ratunkowej.8 główne zagrożenia dla rozbitków

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub podczas uczestniczenia

w zatwierdzonym kursie lub z poświadczonej praktyki morskiej i z egzaminu, włączając

praktyczną demonstrację kompetencji w zakresie:.1 zakładania pasa ratunkowego.2 zakładania i użycia kombinezonu ratunkowego.3 bezpiecznego skoku z wysokości do wody.4 postawienia przewróconej tratwy ratunkowej, mając założony pas ratunkowy.5 pływania z założonym pasem ratunkowym.6 utrzymywania się na powierzchni wody bez pasa ratunkowego.7 wejścia na pokład jednostki ratunkowej ze statku i z wody, z założonym pasem ratunkowym.8 podejmowania początkowych czynności po wejściu na pokład jednostki ratunkowej dla

zwiększenia szansy uratowania.9 postawienia dryfkotwy lub kotwicy pływającej.10 obsługi wyposażenia jednostki ratunkowej. 11 obsługi urządzeń lokacyjnych, włączając w to sprzęt radiowy

Działanie podjęte po usłyszeniu sygnału alarmowego jest właściwe do charakteru sygnalizowanej

sytuacji awaryjnej i zgodne z ustalonymi procedurami.Ramy czasowe i kolejność indywidualnych czynności są odpowiednie dla przeważających

okoliczności i warunków i minimalizują potencjalne niebezpieczeństwa i zagrożenia

dla ratowania.Metoda wchodzenia na pokład jednostki ratunkowych jest odpowiednia i nie stwarza zagrożenia

dla innych rozbitków.Początkowe czynności po opuszczeniu statku oraz procedury i czynności w wodzie minimalizują

zagrożenie dla rozbitków

Tabela A-VI/1-2

Minimalny standard kompetencji w zakresie zapobiegania pożarom i zwalczania pożarów

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Minimalizowanie ryzyka pożaru i utrzymywanie stanu gotowości do zareagowania na sytuacje

awaryjne związane z pożarem

Organizacja działań przeciwpożarowych na statkuRozmieszczenie urządzeń przeciwpożarowych i awaryjne drogi ewakuacyjne.Elementy pożaru i wybuchu (trójkąt pożarowy).Typy i źródła zapłonu.Materiały palne, ryzyko pożaru i rozprzestrzenianie się pożaru.Potrzeba ciągłej czujności.Czynności, jakie należy podjąć na statku.Wykrywanie ognia i dymu oraz automatyczne systemy alarmowe.Klasyfikacja pożarów i stosowane czynniki gaśnicze.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub podczas uczestniczenia

w zatwierdzonym kursie

Wstępne czynności podejmowane powzięciu wiadomości o zagrożeniu są zgodne z przyjętą

praktyką i proceduramiDziałanie podjęte po usłyszeniu sygnału alarmowego jest właściwe do charakteru sygnalizowanej

sytuacji awaryjnej i zgodne z ustalonymi procedurami

Zwalczanie i gaszenie pożarów

Sprzęt przeciwpożarowy i jego rozmieszczenie na statku Instruktaż w zakresie następujących

zagadnień:.1 instalacje stałe.2 ubiór strażaka.3 wyposażenie osobiste.4 urządzenia i wyposażenie przeciwpożarowe.5 metody zwalczania pożarów.6 środki gaśnicze.7 procedury zwalczania pożarów

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub podczas uczestniczenia

w zatwierdzonym kursie, włączając praktyczną demonstrację następujących umiejętności

w przestrzeniach, które zapewniają realistyczne warunki szkolenia (np. symulowane

warunki statkowe) oraz w ciemności, tam gdzie to możliwe:.1 użycia różnych typów przenośnych gaśnic.2 użycia niezależnych aparatów oddechowych

Ubiór i wyposażenie są odpowiednie do charakteru działań przeciwpożarowych.Czas i sekwencja działań indywidualnych są odpowiednie do przeważających okoliczności

i warunków.Pożar został ugaszony przy użyciu odpowiednich procedur, technik i środków przeciwpożarowych.Procedury i techniki użycia aparatów oddechowych są zgodne z przyjętymi praktykami

i procedurami.

Zwalczanie i gaszenie pożarów(ciąg dalszy)

.8 wykorzystanie aparatów oddechowych w działaniach przeciwpożarowych i wynikających

z niej akcjach ratowniczych

.3 gaszenia małych pożarów, np. pożarów elektrycznych, ropy naftowej, propanu.4 gaszenia rozległych pożarów wodą z użyciem dysz strumieniowych i rozpylających.5 gaszenia pożarów pianą proszkiem lub dowolnym innym, wygodnym czynnikiem chemicznym.6 wejścia i zejścia z liną ratowniczą ale bez aparatu oddechowego przez przedział,

do którego została wprowadzona piana o wysokim stopniu rozprężania.7 zwalczania pożaru w wypełnionej dymem, zamkniętej przestrzeni, będąc ubranym w

niezależny aparat oddechowy.8 gaszenia pożaru mgłą wodną lub dowolnym innym, wygodnym czynnikiem gaśniczym w

pomieszczeniu mieszkalnym lub w symulowanej maszynowni z ogniem i silnym dymem.9 gaszenia pożaru ropy naftowej dozownikiem mgły i dyszami rozpylającymi, suchym

proszkiem chemicznym lub dozownikami piany.10 przeprowadzenia akcji ratowniczej w przestrzeni wypełnionej dymem, mając założony

aparat oddechowy

Tabela A-VI/1 -3

Minimalny standard kompetencji w zakresie podstawowej pierwszej pomocy

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Podjęcie natychmiastowych działań po zaistnieniu wypadku lub innego zagrożenia medycznego

Ocena potrzeb ofiar oraz zagrożeń własnego bezpieczeństwa.Zrozumienie budowy i funkcji ciała.Zrozumienie natychmiastowych działań podejmowanych w przypadkach zagrożenia, włączając

umiejętność:. 1 ułożenia ofiary wypadku.2 zastosowania technik reanimacyjnych.3 powstrzymania krwawienia.4 zastosowania odpowiednich przedsięwzięć z zakresu podstawowego postępowania w szoku.5 zastosowania odpowiednich działań w wypadku oparzeń, włączając wypadki spowodowane

prądem elektrycznym.6 ratowania i transportu ofiary wypadku.7 improwizowania opatrunków i wykorzystania materiałów znajdujących się w zestawie

awaryjnym

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub podczas uczestniczenia

w zatwierdzonym kursie

Sposób i ramy czasowe wszczynania alarmu są odpowiednie do okoliczności wypadku lub

zagrożenia medycznego.Identyfikacja prawdopodobnej przyczyny charakteru i rozległości ran jest natychmiastowa

i kompletna, zaś priorytet i kolejność czynności są proporcjonalne do wszelkich potencjalnych

zagrożeń życiaRyzyko poniesienia dalszych szkód przez udzielającego pomocy i ofiary wypadku jest

zawsze minimalizowane.

Tabela A-VI/1-4

Minimalny standard kompetencji w zakresie bezpieczeństwa własnego i odpowiedzialności

wspólnej

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Zgodność z procedurami awaryjnymi

Typy zagrożeń, które mogą. zaistnieć, takie jak kolizja, pożar, zatonięcie.Znajomość planów awaryjnych statku dla przeciwdziałania zagrożeniom.Sygnały alarmowe i szczególne obowiązki przydzielone członkom załogi w rozkładzie

alarmowym; stanowiska alarmowe, poprawne wykorzystanie osobistego wyposażenia ratunkowego.Czynności podejmowane z chwilą wykrycia potencjalnych zagrożeń, włączając pożar, kolizję,

zatonięcie oraz wdarcie się wody do wnętrza statku.Czynności podejmowane po usłyszeniu sygnałów alarmowych Znaczenie szkolenia i ćwiczeń.Znajomość dróg ewakuacyjnych oraz wewnętrznej łączności i systemów alarmowych.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym

kursie

Początkowe czynności po powzięciu wiedzy o zagrożeniu są zgodne z ustanowionymi procedurami

przeciwdziałania zagrożeniom.Informacje udzielane przy ogłaszaniu alarmu są natychmiastowe, właściwe, kompletne

i wyraźne.

Podjęcie środków ostrożności w celu zapobieżenia zanieczyszczeniu środowiska morskiego

Podstawowa znajomość wpływu żeglugi na środowisko morskie oraz skutków wynikających

z działalności lub przypadkowego skażenia środowiska morskiego.Podstawowe procedury ochrony środowiska.Podstawowa znajomość złożoności i różnorodności środowiska morskiego.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym

kursie

Organizacyjne procedury opracowane w celu zabezpieczenia środowiska morskiego są zawsze

przestrzegane

Przestrzeganie zasad bezpiecznego wykonywania pracy

Znaczenie przestrzegania zasad bezpiecznego wykonywania pracy.Urządzenia zabezpieczające i ochronne dostępne w celu ochrony przed potencjalnymi

zagrożeniami na statku.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym

kursie

Zasady bezpiecznego wykonywania pracy są zawsze przestrzegane, a sprzęt ochronny jest

zawsze prawidłowo używany

Środki ostrożności, jakie należy podjąć przed wejściem do przestrzeni zamkniętych.Zapoznanie z międzynarodowymi środkami w zakresie zapobiegania wypadkom oraz bezpieczeństwa

i higieny pracy

Wkład w skuteczną komunikację na statku

Zrozumienie zasad i barier skutecznej komunikacji pomiędzy osobami i zespołami na

statku.Umiejętność ustanowienia i utrzymania skutecznej komunikacji.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym

kursie

Komunikacja jest zawsze jasna i skuteczna

Działanie na rzecz skutecznych stosunków międzyludzkich na statku

Znaczenie utrzymywania dobrych stosunków międzyludzkich i stosunków pracy na statku.Podstawowe zasady i praktyka pracy zespołowej, w tym rozwiązywanie konfliktów.Odpowiedzialność zespołowa; warunki zatrudnienia, osobiste prawa i obowiązki, niebezpieczeństwo

nadużywania narkotyków i alkoholu.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym

kursie

Oczekiwane normy pracy i zachowania są zawsze przestrzegane

Zrozumienie i podejmowanie niezbędnych działań w celu panowania nad zmęczeniem

Znaczenie właściwego wypoczynku.Wpływ snu, harmonogramów oraz rytmu dobowego na zmęczenie.Skutek fizycznych czynników stresogennych na załogę statku. Skutki środowiskowych

czynników stresogennych na statku i poza nim oraz ich wpływ na członków załogi.Wpływ zmian harmonogramu na zmęczenie załogi statku

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym

kursie

Właściwe praktyki zarządzania zmęczeniem są zawsze realizowane i podejmowane są odpowiednie

działania

Sekcja A-VI/2

Wymogi minimalne do wydawania świadectw przeszkoleń w zakresie jednostek ratunkowych,

lodzi ratowniczych i szybkich łodzi ratowniczych

BIEGŁOŚĆ W ZAKRESIE OBSŁUGI JEDNOSTEK RATUNKOWYCH ORAZ ŁODZI RATOWNICZYCH INNYCH NIŻ

SZYBKIE ŁODZIE RATOWNICZE

Standard kompetencji

1

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa szkolenia dotyczącego jednostek

ratunkowych oraz łodzi ratowniczych innych niż szybkie łodzie ratownicze powinien

zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków

i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-VI/2-1.

2

Poziom wiedzy dotyczącej zagadnień wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-VI/2-1 powinien

być wystarczający, aby kandydat potrafił zwodować i dowodzić jednostkami ratunkowymi

oraz łodziami ratowniczymi w sytuacjach zagrożenia.

3

Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej,

zrozumienia i biegłości powinny uwzględniać wytyczne określone w części B niniejszego

Kodeksu.

4

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien zostać zobowiązany do

przedstawienia dowodu potwierdzającego osiągnięcie wymaganego standardu kompetencji

poprzez

.1

zademonstrowanie kompetencji umożliwiających podejmowanie zadań, obowiązków i odpowiedzialności

wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-VI/2-1, zgodnie z metodami demonstrowania oraz

kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 wyżej wspomnianej tabeli; oraz

.2

egzaminowanie lub ciągłe ocenianie w ramach zatwierdzonego programu szkolenia obejmującego

zagadnienia przedstawione w kolumnie 2 tabeli A-VI/2-1.

5

Członkowie załogi, którzy zgodnie z punktem 4 odbyli szkolenie w zakresie obsługi

jednostek ratunkowych oraz łodzi ratowniczych innych niż szybkie łodzie ratownicze

powinni zostać zobowiązani do przedłożenia raz na pięć lat dowodu utrzymania wymaganego

standardu kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności przedstawionych

w kolumnie 1 tabeli A-VI/2-1.

6

Strony mogą uznać szkolenie i doświadczenie zdobyte na pokładzie za dowód utrzymania

wymaganego standardu kompetencji z tabeli A-VI/2-1 w poniższych dziedzinach

.1

kierowanie jednostką ratunkową lub łodzią ratowniczą podczas wodowania i po zwodowaniu

.1.1

interpretowanie oznaczeń jednostek ratunkowych i łodzi ratowniczych odnośnie ilości

osób, jaką mogą one pomieścić;

.1.2

wydawanie poprawnych rozkazów opuszczenia i wejścia na pokład jednostek ratunkowych,

odpłynięcie od burty statku oraz przenoszenie i wyładunek osób z jednostki ratunkowej;

.1.3

przygotowanie i bezpieczne wodowanie jednostek ratunkowych oraz szybkie oddalenie

się od burty statku; oraz

.1.4

bezpieczne przywracanie jednostek ratunkowych i łodzi ratowniczych do normalnego stanu;

.2

kierowanie rozbitkami oraz jednostką ratunkową po opuszczeniu statku

.2.1

wiosłowanie i sterowanie łodzią oraz sterowanie według kompasu;

.2.2

wykorzystanie poszczególnych składników wyposażenia jednostki ratunkowej, za wyjątkiem

środków pirotechnicznych; oraz

.2.3

wykorzystanie wyposażenia do ułatwienia lokalizacji;

.3

wykorzystanie urządzeń lokacyjnych, w tym instrumentów komunikacyjnych i sygnalizacyjnych

.3.1

użycie przenośnego sprzętu radiowego dla jednostek ratunkowych; oraz

.4

udzielanie rozbitkom pierwszej pomocy

BIEGŁOŚĆ W ZAKRESIE OBSŁUGI SZYBKICH ŁODZI RATOWNICZYCH

Standard kompetencji

7

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa przeszkolenia w zakresie obsługi

szybkich łodzi ratowniczych powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji

do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli

A-VI/2-2.

8

Poziom wiedzy dotyczącej zagadnień wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-VI/2-2 powinien

być wystarczający, aby kandydat potrafił zwodować i dowodzić szybką łodzią ratowniczą

w sytuacjach zagrożenia.

9

Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej,

zrozumienia i biegłości powinny uwzględniać wytyczne określone w części B niniejszego

Kodeksu.

10

Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo powinien zostać zobowiązany do przedstawienia

dowodu potwierdzającego osiągnięcie wymaganego standardu kompetencji poprzez

.1

zademonstrowanie kompetencji umożliwiających podejmowanie zadań, obowiązków i odpowiedzialności

wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-VI/2-2, zgodnie z metodami demonstrowania oraz

kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 wyżej wspomnianej tabeli; oraz

.2

egzaminowanie lub ciągłe ocenianie w ramach zatwierdzonego programu szkolenia obejmującego

zagadnienia przedstawione w kolumnie 2 tabeli

A-VI/2-2.

11

Członkowie załogi, którzy zgodnie z punktem 10 odbyli szkolenie w zakresie obsługi

szybkich łodzi ratowniczych powinni zostać zobowiązani do przedłożenia raz na pięć

lat dowodu utrzymania wymaganego standardu kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków

i odpowiedzialności przedstawionych w kolumnie 1 tabeli A-VI/2-2

12

Strony mogą uznać szkolenie i doświadczenie zdobyte na pokładzie za dowód utrzymania

wymaganego standardu kompetencji z tabeli A-VI/2-2 w poniższych dziedzinach

.1

kierowanie szybką łodzią ratowniczą podczas wodowania i po zwodowaniu

.1.1

kierowanie bezpiecznym wodowaniem szybkiej łodzi ratowniczej i przywracaniem jej do

normalnego stanu;

.1.2

obsługiwanie szybkiej łodzi ratowniczej w panujących warunkach pogodowych i morskich;

.1.3

wykorzystanie sprzętu łączności i sygnalizacji między szybką łodzią ratowniczą, helikopterem

i statkiem;

.1.4

wykorzystanie posiadanego sprzętu awaryjnego; oraz

.1.5

realizacja schematów poszukiwania, przy uwzględnieniu czynników środowiskowych.

Tabela A-VI/2-1

Minimalny standard kompetencji w zakresie obsługi jednostek ratunkowych oraz łodzi

ratowniczych innych niż szybkie łodzie ratownicze

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Kierowanie jednostką ratunkową lub łodzią ratowniczą podczas wodowania i po zwodowaniu

Konstrukcja i osiągi jednostek ratunkowych oraz łodzi ratowniczych oraz poszczególne

części składowe ich wyposażenia.Cechy i urządzenia jednostek ratunkowych oraz łodzi ratowniczych.Różne typy urządzeń do wodowania jednostek ratunkowych oraz łodzi ratowniczych.Metody wodowania jednostek ratunkowych na wzburzonym morzu.Metody wciągania jednostek ratunkowych Stanina burtę statku.Czynności jakie należy podjąć po opuszczeniu statku.Metody opuszczania na wodę i przywracania łodzi ratowniczych do normalnego stanu na

wzburzonym morzu.Zagrożenia związane z użyciem mechanizmów zwalniających pod obciążeniem.Znajomość procedur konserwacji.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji umiejętności:. 1 postawienia przewróconej tratwy ratunkowej, mając założony pas ratunkowy.2 interpretowanie oznaczeń jednostek ratunkowych odnośnie ilości osób, jaką mogą

one pomieścić.3 wydawanie poprawnych rozkazów opuszczenia i wejścia na pokład jednostek ratunkowych,

oddalenie się od burty statku oraz przenoszenie i wyładunek osób z jednostki ratunkowej;.4 przygotowania i bezpiecznego wodowania jednostek ratunkowych i szybkiego oddalenia

się od burty statku oraz obsługi mechanizmów zwalniających bez obciążenia i pod obciążeniem.5 bezpiecznego przywracania jednostek ratunkowych lub łodzi ratowniczych do normalnego

stanu, w tym prawidłowego ponownego ustawienia mechanizmów zwalniających bez obciążenia

i pod obciążeniem użycie: pneumatycznych tratw ratunkowych oraz otwartych lub zamkniętych

łodzi ratunkowych z silnikiem umieszczonym w osi symetrii lub poświadczonego szkolenia

na symulatorze, tam gdzie ma to zastosowanie

Przygotowanie, wejście na pokład i opuszczenie jednostek ratunkowych mieści się w

ramach ograniczeń sprzętowych i umożliwia jednostkom ratunkowym bezpiecznie opuścić

statek.Początkowe czynności po opuszczeniu statku minimalizuj ą zagrożenie dla przeżycia.Przywracanie jednostek ratunkowych oraz łodzi ratowniczych do normalnego stanu mieści

się w ramach ograniczeń sprzętowych.Wyposażenie obsługiwane jest zgodnie z instrukcjami producenta w zakresie zwalniania

i ponownego ustawiania.

Obsługa silnika jednostki ratunkowej

Metody uruchamiania i obsługi silnika jednostki ratunkowej i jego dodatkowego wyposażenia

wraz z Gaśnicą.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji zdolności do uruchomienia

i obsługi położonego w osi symetrii silnika, jaki jest na wyposażeniu otwartej lub

zamkniętej łodzi ratunkowej

Napęd jest zapewniony i utrzymywany stosownie do potrzeb manewrowych

Kierowanie rozbitkami oraz jednostką ratunkową po opuszczeniu statku

Manewrowanie jednostką ratunkową przy burzliwej pogodzie.Wykorzystanie falenia, dryfkotwy i wszystkich innych urządzeń.Podział żywności i wody na jednostce ratunkowej.Czynności podejmowane w celu zmaksymalizowania możliwości wykrycia i zlokalizowania

jednostki ratunkowej.Metoda ratownictwa przy użyciu helikoptera.Skutki hipotermii i jej zapobieganie, wykorzystanie powłok ochronnych i ubiorów, włącznie

z kombinezonami ratunkowymi i środkami ochrony termicznej.Wykorzystanie łodzi ratowniczych i motorowych łodzi ratunkowych do zbierania w zestawy

tratw ratunkowych oraz ratowania rozbitków i osób z morza.Sprowadzanie jednostek ratunkowych na brzeg.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji zdolności do:. 1 wiosłowania i sterowania łodzią oraz sterowania według kompasu.2 wykorzystanie poszczególnych składników wyposażenia jednostki ratunkowej.3 wykorzystania wyposażenia do ułatwienia lokalizacji

Kierowanie akcją ratunkową jest odpowiednie do przeważających okoliczności i warunków

Wykorzystanie urządzeń do lokalizacji, w tym instrumentów komunikacyjnych i sygnalizacyjnych

oraz środków pirotechnicznych

Radiowe urządzenia ratunkowe znajdujące się na jednostkach ratunkowych, włączając

satelitarne EPIRB i SART.Pirotechniczne sygnały wzywania pomocy.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji zdolności do:. 1 wykorzystania przenośnych urządzeń radiowych dla jednostek ratunkowych.2 wykorzystania urządzeń sygnalizacyjnych włącznie ze środkami pirotechnicznymi

Wykorzystanie i wybór aparatury łączności i sygnalizacyjnej są odpowiednie do przeważających

okoliczności i warunków

Zastosowanie pierwszej pomocy w stosunku do rozbitków

Wykorzystanie zestawu pierwszej pomocy i technik reanimacyjnych.Postępowanie z rannymi, włącznie z tamowaniem krwotoku i wyprowadzaniem z szoku.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji zdolności do obchodzenia się

z rannymi zarówno podczas, jak i po opuszczeniu statku, z wykorzystaniem zestawu pierwszej

pomocy i techniki reanimacyjnej

Identyfikacja prawdopodobnej przyczyny, charakteru i rozległości obrażeń lub warunków

jest natychmiastowa i dokładna.Priorytet i kolejność leczenia minimalizują wszelkie zagrożenia dla życia.

Tabela A-VI/2-2

Minimalny standard kompetencji w zakresie obsługi szybkich łodzi ratowniczych

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Zrozumienie budowy, konserwacji, naprawy i wyposażenia szybkich łodzi ratowniczych

Konstrukcja i wyposażenie szybkich łodzi ratowniczych oraz poszczególne części składowe

ich wyposażenia.Znajomość konserwacji, napraw awaryjnych, zwyczajnego pompowania i spuszczania powietrza

z komór pływalnościowych pneumatycznej szybkiej łodzi ratowniczej.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznego instruktażu

Metoda przeprowadzania rutynowych prac konserwacyjnych i naprawczych.Identyfikacja komponentów i wymaganego wyposażenia dla szybkich łodzi ratowniczych.

Kierowanie urządzeniami i środkami do opuszczania i podnoszenia szybkich łodzi ratowniczych

Ocena gotowości urządzeń i przyrządów do wodowania szybkiej łodzi ratowniczej do natychmiastowego

zwodowania i działania.Zrozumienie funkcjonowania i ograniczeń wciągarki, hamulców, faleni, kompensacji ruchu

oraz innych mechanizmów powszechnie montowanych.Środki bezpieczeństwa podczas opuszczania i podnoszenia szybkiej łodzi ratowniczej.Opuszczanie i podnoszenie szybkiej łodzi ratowniczej w korzystnych i niesprzyjających

warunkach pogodowych i stanie morza.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji zdolności do kierowania bezpiecznym

opuszczeniem na wodę i przywracaniem szybkiej łodzi ratowniczej do normalnego stanu

przy użyciu zainstalowanego wyposażenia

Umiejętność przygotowania i kierowania mechanizmami i przyrządami do opuszczania szybkiej

łodzi ratowniczej podczas opuszczania na wodę i odzyskiwania

Kierowanie podnoszeniem i opuszczaniem powszechnie stosowanej szybkiej łodzi ratowniczej.

Ocena gotowości szybkich łodzi ratowniczych oraz powiązanego wyposażenia do natychmiastowego

opuszczenia i działania.Środki bezpieczeństwa podczas opuszczania i podnoszenia szybkiej łodzi ratowniczej.Opuszczanie i podnoszenie szybkiej łodzi ratowniczej w korzystnych niesprzyjających

warunkach pogodowych i stanie morza.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji zdolności do przeprowadzenia

bezpiecznego opuszczenia na wodę i odzyskania szybkiej łodzi ratowniczej przy użyciu

zainstalowanego wyposażenia

Zdolność do kierowania szybką łodzią ratowniczą podczas jej opuszczania na wodę i

odzyskiwania

Kierowanie szybką łodzią ratowniczą po jej opuszczeniu

Szczegółowe charakterystyki, wyposażenie i ograniczenia szybkich łodzi ratowniczych.Procedury stawiania przewróconych szybkich łodzi ratowniczych.Jak obsługiwać szybką łódź ratowniczą w korzystnych i niesprzyjających warunkach pogodowych

i stanie morza.Sprzęt nawigacyjny i ratunkowy dostępny na szybkiej łodzi ratowniczej.Schematy poszukiwania i czynniki środowiskowe wpływające na ich wykonywanie.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji umiejętności:.1 postawienia przewróconej szybkiej łodzi ratowniczej.2 obsługiwania szybkiej łodzi ratowniczej w korzystnych warunkach pogodowych i stanie

morza.3 pływania w specjalnym ekwipunku.4 wykorzystanie sprzętu łączności i sygnalizacji między szybką łodzią ratowniczą,

helikopterem i statkiem.5 wykorzystania posiadanego sprzętu ratunkowego.6 wyciągania ofiar z wody i przekazywania ich na helikopter ratowniczy oraz/lub macierzysty

statek lub do bezpiecznego miejsca.7 realizowania schematu poszukiwania z uwzględnieniem czynników środowiskowych

Demonstracja działania szybkich łodzi ratowniczych w ramach ograniczeń sprzętowych

i w korzystnych warunkach pogodowych

Obsługa silnika szybkiej łodzi ratowniczej

Metody uruchamiania i obsługiwania silnika szybkiej łodzi ratowniczej i jej akcesoriów

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznej demonstracji zdolności do uruchomienia

i obsługiwania silnika szybkiej łodzi ratowniczej

Silnik jest uruchamiany i obsługiwany zgodnie z wymogami poprawnego manewrowania

Sekcja A-VI/3

Wymogi minimalne w zakresie szkolenia przeciwpożarowego stopnia wyższego

Standard kompetencji

1

Członkowie załogi, wyznaczeni do kierowania działaniami przeciwpożarowymi, powinni

pomyślnie ukończyć szkolenie przeciwpożarowe stopnia wyższego, ze szczególnym uwzględnieniem

organizacji, taktyki i dowodzenia, zaś każdy z nich powinien zostać zobowiązany do

zademonstrowania kompetencji umożliwiających podjęcie zadań, obowiązków i odpowiedzialności

wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-VI/3.

2

Poziom wiedzy i zrozumienia tematów wymienionych w kolumnie 2 tabeli A-VI/3 powinien

być wystarczający dla skutecznego kierowania działaniami przeciwpożarowymi na statkach.

3

Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej,

zrozumienia i biegłości powinny uwzględniać wytyczne określone w części B niniejszego

Kodeksu.

4

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien zostać zobowiązany do

przedstawienia dowodu potwierdzającego uzyskanie wymaganego standardu kompetencji

zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach

3 i 4 tabeli A-VI/3.

5

Członkowie załogi, którzy zgodnie z punktem 4 odbyli szkolenie przeciwpożarowe stopnia

wyższego powinni zostać zobowiązani do przedłożenia raz na pięć lat dowodu utrzymania

wymaganego standardu kompetencji do podejmowania zadań, obowiązków i odpowiedzialności

przedstawionych w kolumnie 1 tabel A-VI/3.

6

Strony mogą uznać szkolenie i doświadczenie zdobyte na pokładzie za dowód utrzymania

wymaganego standardu kompetencji z tabeli A-VI/3 w poniższych dziedzinach

.1

Kierowanie działaniami przeciwpożarowymi na pokładzie statku;

.1.1

Procedury zwalczania pożarów na morzu i w porcie, ze szczególnym uwzględnieniem organizacji,

taktyki i kierowania;

.1.2

Łączność i koordynacja podczas działań przeciwpożarowych;

.1.3

Sterowanie wentylacją włącznie z wyciągami dymu;

.1.4

Kontrola układu paliwowego i systemu elektrycznego;

.1.5

Zagrożenia związane ze zwalczaniem pożaru (sucha destylacja, reakcje chemiczne, pożary

dymnicy kotłowej);

.1.6

Przeciwpożarowe środki ostrożności i zagrożenia związane z magazynowaniem i obsługą

materiałów;

.1.7

Zarządzanie i kierowanie rannymi; oraz

.1.8

Procedury koordynacji z brzegowymi jednostkami przeciwpożarowymi.

Tabela A-VI/3

Minimalny standard kompetencji dla szkolenia przeciwpożarowego stopnia wyższego

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Kierowanie działaniami przeciwpożarowy mi na pokładzie statku

Procedury zwalczania pożarów na morzu i w porcie, ze szczególnym podkreśleniem organizacji,

taktyki i kierowania.Wykorzystanie wody do gaszenia pożaru, wpływ na stateczność statku, środki ostrożności

i procedury naprawcze.Komunikacja i koordynacja podczas działań przeciwpożarowych.Sterowanie wentylacją, włącznie z pochłaniaczami dymu.Kontrola układu paliwowego i systemu elektrycznego.Zagrożenia dotyczące procesu zwalczania pożarów (sucha destylacja, reakcje chemiczne,

pożary dymnicy kotłowej, itp.)Zwalczanie pożarów ładunków niebezpiecznych.Środki ochrony przeciwpożarowej i zagrożenia związane z magazynowaniem i obsługą materiałów

(farby, itp.)Zarządzanie i kierowanie rannymiProcedury koordynacji z brzegowymi jednostkami przeciwpożarowymi.

Praktyczne ćwiczenia i instruktaż prowadzone w zatwierdzonych i rzeczywiście realistycznych

warunkach szkolenia (np. symulacja warunków pokładowych) oraz, tam gdzie to możliwe

i ma to zastosowanie, w ciemności

Czynności podejmowane w celu opanowania pożarów oparte są na pełnej i dokładnej ocenie

tego przypadku, z wykorzystaniem wszystkich dostępnych źródeł informacji.Kolejność priorytetów, ramy czasowe i kolejność czynności są odpowiednie do ogólnych

wymagań danego przypadku i dla minimalizacji uszkodzeń i potencjalnych uszkodzeń statku,

zranień personelu i zmniejszenia operacyjnej skuteczności statku.Przekazywanie informacji jest natychmiastowe, dokładne, kompletne i wyraźne.Osobiste bezpieczeństwo podczas czynności związanych z opanowywaniem pożaru jest zawsze

zapewnione.

Zorganizowanie i przeszkolenie zespołów przeciwpożarowych

Przygotowanie planów awaryjnychSkład i przydział personelu do drużyn pożarowychStrategia i taktyka opanowywania pożarów w różnych częściach statku

Praktyczne ćwiczenia i instruktaż prowadzone w zatwierdzonych i rzeczywiście realistycznych

warunkach szkolenia (np. symulowane warunki okrętowe)

Skład i organizacja drużyn pożarowych zapewniają natychmiastowe i skuteczne wdrożenie

planów awaryjnych i procedur

Kontrola i obsługa urządzeń do wykrywania pożaru oraz systemów i sprzętu gaśniczego

Systemy wykrywania pożaru; stałe systemy gaszenia pożaru, przenośny i ruchomy sprzęt

do gaszenia pożaru, włącznie z urządzeniami, pompami i sprzętem ratunkowym, ratowniczym,

ochrony osobistej i łączności.Wymagania kontroli ustawowych i klasyfikacyjnych.

Praktyczne ćwiczenia z wykorzystaniem zatwierdzonego sprzętu i systemów w realistycznym

środowisku szkoleniowym

Operacyjna skuteczność wszystkich systemów i urządzeń do wykrywania i gaszenia pożarów

jest zawsze utrzymywana zgodnie ze specyfikacjami działania i wymaganiami prawnymi

Badanie i sporządzanie sprawozdań w sprawie wypadków obejmujących pożary

Ocena przyczyn wypadków obejmujących pożary

Praktyczne ćwiczenia w realistycznym środowisku szkoleniowym

Przyczyny pożarów są identyfikowane, a skuteczność środków zaradczych jest oceniana

Sekcja A-VI/4

Wymogi minimalne w zakresie pierwszej pomocy medycznej i sprawowania opieki medycznej

Standard kompetencji dla członków załogi wyznaczonych do udzielania pierwszej pomocy

medycznej na statku

1

Każdy członek załogi, wyznaczony do udzielania pierwszej pomocy medycznej na statku,

powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania zadań,

obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-VI/4-1.

2

Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-VI/4-1

powinien być wystarczający, aby umożliwić wyznaczonemu członkowi załogi wszczęcie

natychmiastowych skutecznych działań w razie wypadku lub choroby, które mogą mieć

miejsce na statku.

3

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa zgodnie z wymaganiami prawidła

VI/4, punkt 1, powinien przedstawić dowód potwierdzający, że wymagany standard kompetencji

został osiągnięty zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi

w kolumnach 3 i 4 tabeli A-VI/4-1.

Standard kompetencji dla członków załogi wyznaczonych do kierowania opieką medyczną

nad chorym na statku

4

Każdy członek załogi, wyznaczony do kierowania opieką medyczną nad chorym na statku,

powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji do podejmowania zadań,

obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-VI/4-2.

5

Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-VI/4-2

powinien być wystarczający, aby umożliwić wyznaczonemu członkowi załogi wszczęcie

natychmiastowych skutecznych działań w razie wypadku lub choroby, które mogą mieć

miejsce na statku.

6

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa zgodnie z wymaganiami prawidła

VI/4, punkt 2, powinien przedstawić dowód potwierdzający, że wymagany standard kompetencji

został osiągnięty zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi

w kolumnach 3 i 4 tabeli A-VI/4-2.

Tabela A-VI/4-1

Minimalny standard kompetencji w zakresie udzielania pierwszej pomocy

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Udzielenie natychmiastowej pierwszej pomocy w razie wypadku lub choroby na statku

Zestaw medyczny pierwszej pomocy.Budowa ciała i jego funkcje.Zagrożenia toksykologiczne na statku, włącznie z wykorzystaniem Wytycznych o Pierwszej

Pomocy Medycznej do Wykorzystania przy Wypadkach Obejmujących Materiały Niebezpieczne

(MFAG) lub ich krajowych odpowiedników.Badanie ofiary lub pacjenta.Uszkodzenia kręgosłupa.Oparzenia, opalenia i skutki działania gorąca i zimna.Złamania, przemieszczenia oraz uszkodzenia mięśni.Opieka medyczna nad uratowanymi osobami.Radiowe poradnictwo medyczne.Farmakologia.Sterylizacja.Zatrzymanie pracy serca, utonięcie i uduszenie z braku tlenu.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznego instruktażu

Identyfikacja prawdopodobnej przyczyny, charakteru i rozległości obrażeń jest natychmiastowa,

kompletna i zgodna z aktualną praktyką udzielania pierwszej pomocy.Ryzyko zaszkodzenia sobie lub innym jest zawsze minimalizowane.Leczenie obrażeń i kondycja pacjentów są odpowiednie, zgodne z przyjętą praktyką udzielania

pierwszej pomocy i międzynarodowymi wytycznymi.

Tabela A-VI/4-2

Minimalny standard kompetencji w zakresie opieki medycznej

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Zapewnienie opieki medycznej chorym i rannym w czasie ich pobytu na statku

Opieka nad ofiarami wypadków, obejmująca:.1 uszkodzenia głowy i kręgosłupa.2 uszkodzenia uszu, nosa, gardła i oczu.3 krwotoki wewnętrzne i zewnętrzne.4 opalenia, oparzenia i odmrożenia.5 złamania, przemieszczenia oraz uszkodzenia mięśni.6 rany, gojenie się ran i infekcje.7 uśmierzania bólu.8 techniki szycia i klamrowania.9 postępowanie w ostrych stanach brzusznych.10 leczenie chirurgiczne lżejszych przypadków.11 opatrunki i bandażowanieAspekty pielęgniarstwa:.1 zasady ogólne.2 opieka pielęgniarskaChoroby, włącznie z:.1 warunkami medycznymi i zagrożeniami.2 chorobami przenoszonymi drogą płciową.3 chorobami tropikalnymi i zakaźnymiNadużywanie alkoholu i narkotyków

Ocena zaświadczeń uzyskanych z praktycznego instruktażu i demonstracji.Poświadczone doświadczenie praktyczne w szpitalu lub podobnej placówce, tam gdzie

jest to wymagane.

Identyfikacja objawów oparta jest na koncepcji badań klinicznych i historii choroby.

Zapobieganie infekcji i rozszerzaniu się chorób jest kompletne i skuteczne. Postawa

osobista jest spokojna, pewna i uspokajająca. Leczenie obrażeń lub stanu jest odpowiednie

i zgodne z przyjętą praktyką medyczną i stosowanymi krajowymi i międzynarodowymi wytycznymi

medycznymi. Dozowanie i stosowanie narkotyków i medykamentów jest zgodne z zaleceniami

producentów i przyjętą praktyką medyczną. Znaczenie zmian w stanie pacjenta jest natychmiast

rozpoznawane.

Zapewnienie opieki medycznej chorym i rannym w czasie ich pobytu na statku (ciąg dalszy)

Opieka stomatologicznaGinekologia, ciąża i narodziny dzieckaOpieka medyczna nad uratowanymi osobamiŚmierć na morzuHigienaZapobieganie chorobom, obejmujące:.1 dezynfekcję, dezynsekcję i deratyzację.2 szczepieniaProwadzenie zapisów i utrzymywanie kopii stosowanych przepisów:. 1 Prowadzenie zapisów medycznych.2 Międzynarodowe i krajowe morskie przepisy medyczne

Udział w koordynowanych planach udzielania pomocy medycznej statkom

Pomoc zewnętrzna obejmująca:.1 radiowe poradnictwo medyczne.2 transport chorych i rannych włącznie z ewakuacją przy użyciu helikoptera.3 opieka medyczna nad chorymi członkami załóg, wymagająca współpracy z portowymi

władzami medycznymi lub placówkami medycznymi w porcie

Procedury badań klinicznych są kompletne i zgodne z otrzymanymi instrukcjami.Metoda i przygotowanie do ewakuacji są zgodnie z uznanymi procedurami i są zaplanowane

tak, aby zadbać maksymalnie o dobro pacjenta.Procedury uzyskania radiowej porady medycznej są zgodne z ustanowioną praktyką i zaleceniami.

Sekcja A-VI/5

Wymogi minimalne w zakresie wydawania świadectw przeszkolenia dla oficerów ochrony

statku

Standard kompetencji

1

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa przeszkolenia oficera ochrony statku

powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania kompetencji umożliwiających podjęcie

zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie 1 tabeli A-VI/5.

2

Poziom wiedzy w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-VI/5 powinien

być wystarczający, aby umożliwić kandydatowi działanie w charakterze wyznaczonego

oficera ochrony statku.

3

Szkolenie i doświadczenie pozwalające osiągnąć niezbędny poziom wiedzy teoretycznej,

zrozumienia i biegłości powinny uwzględniać wytyczne wskazane w części B-VI/5 niniejszego

Kodeksu.

4

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa powinien zostać zobowiązany do

przedstawienia dowodu potwierdzającego osiągnięcie wymaganego standardu kompetencji

zgodnie z metodami zademonstrowania oraz kryteriami oceny przedstawionymi w kolumnach

3 i 4 tabeli A-VI/5.

Tabela A-VI/5

Minimalny standard kompetencji dla oficerów ochrony statku

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Utrzymywanie i nadzorowanie wdrażania planu ochrony statku

Znajomość międzynarodowej morskiej polityki ochrony oraz odpowiedzialności rządów,

przedsiębiorstw zarządzających i wyznaczonych osób, w tym elementów, które mogą odnosić

się do piractwa i rozboju.Znajomość celu i elementów planu bezpieczeństwa statku, powiązanych procedur oraz

zapisów utrzymaniowych, w tym tych, które mogą odnosić się do piractwa i rozboju.Znajomość procedur mających zastosowanie przy wdrażaniu planu ochrony statku oraz

raportowaniu przypadków naruszenia zasad ochrony.Znajomość poziomów bezpieczeństwa morskiego oraz wynikających z nich środków ochrony

i procedur stosowanych na pokładzie statku oraz w środowisku portowym.Znajomość wymogów i procedur dotyczących przeprowadzania audytów wewnętrznych, inspekcji

na miejscu, kontroli i monitoringu czynności dotyczących ochrony, określonych w planie

ochrony statku.Znajomość wymogów i procedur dotyczących raportowania oficerowi bezpieczeństwa statku

oraz wszelkich niedoskonałości i braków zgodności zidentyfikowanych podczas wewnętrznych

audytów, okresowych przeglądów oraz kontroli ochrony.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub egzaminu

Procedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS

z 1974 r. ze zmianami.Wymogi legislacyjne dotyczące ochrony są prawidłowo identyfikowane.Procedury są przygotowane w taki sposób, by reagować na zmiany w poziomach ochrony

na morzu.Komunikacja w ramach obszaru odpowiedzialności oficera ochrony statku jest jasna i

zrozumiała.

Utrzymywanie i nadzorowanie wdrażania planu ochrony statku (ciąg dalszy)

Znajomość metod i procedur wykorzystywanych do zmiany planu ochrony statku.Znajomość planów awaryjnych związanych z ochroną oraz procedur dotyczących reakcji

na zagrożenie ochrony lub naruszenie ochrony, co obejmuje zapisy dotyczące utrzymania

krytycznych operacji interfejsu statek/port, w tym również elementów, które mogą odnosić

się do piractwa lub rozboju.Robocza znajomość pojęć i definicji z zakresu ochrony na morzu, w tym również elementów,

które mogą odnosić się do piractwa lub rozboju.

Ocena ryzyka, zagrożenia i braków ochrony

Wiedza na temat oceny ryzyka oraz znajomość narzędzi oceny ryzyka.Znajomość dokumentacji oceny ochrony, w tym Deklaracji Bezpieczeństwa.Znajomość technik wykorzystywanych do ominięcia środków ochrony, w tym tych wykorzystywanych

przez piratów i rozbójników.Wiedza umożliwiająca, w sposób nie dyskryminujący, rozpoznanie osób stwarzających

potencjalne zagrożenie dla ochrony.Wiedza umożliwiająca rozpoznanie broni, niebezpiecznych substancji i urządzeń, a także

świadomość szkód, jakie mogą one wyrządzić.Znajomość technik zarządzania i kierowania tłumem, tam gdzie jest to wymagane.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego szkolenia, lub poświadczonego doświadczenia

i egzaminu, włączając praktyczną demonstrację kompetencji w zakresie:.1 przeprowadzania fizycznych przeszukiwań.2 przeprowadzania nieinwazyjnych inspekcji

Procedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS

z 1974 r. ze zmianami.Procedury są przygotowane w taki sposób, by reagować na zmiany w poziomach ochrony

na morzu.Komunikacja w ramach obszaru odpowiedzialności oficera ochrony statku jest jasna i

zrozumiała

Ocena ryzyka, zagrożenia i braków ochrony (ciąg dalszy)

Znajomość postępowania z informacjami wrażliwymi, związanych z ochroną, oraz wiedza

na temat komunikacji związanej z ochroną.Znajomość przeprowadzania i koordynacji przeszukiwań.Znajomość metod przeszukiwań fizycznych w ramach inspekcji nieinwazyjnych.

Podejmowanie regularnych kontroli statku w celu upewnienia się, że zostały wdrożone

i są utrzymywane właściwe środki ochrony

Znajomość wymogów dotyczących wyznaczania i monitorowania obszarów o ograniczonym

dostępie.Wiedza dotycząca kontrolowania dostępu do statku i obszarów na statku o ograniczonym

dostępie.Znajomość metod skutecznego monitorowania obszarów pokładu i obszarów otaczających

statek.Znajomość aspektów bezpieczeństwa związanych z obsługą ładunku i składów statku z

innymi członkami załogi oraz odpowiednimi oficerami bezpieczeństwa obiektów portowych.Znajomość metod kontrolowania procesu okrętowania, opuszczania pokładu i dostępu podczas

przebywania na pokładzie oraz ich skutków.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub egzaminu

Procedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS

z 1974 r. ze zmianami.Procedury są przygotowane w taki sposób, by reagować na zmiany w poziomach ochrony

na morzu.Komunikacja w ramach obszaru odpowiedzialności oficera ochrony statku jest jasna i

zrozumiała.

Zapewnienie prawidłowej obsługi, sprawdzania i kalibrowania systemów i wyposażenia

ochrony, o ile takowe występują

Znajomość różnych rodzajów wyposażenia i systemów ochrony oraz ich ograniczeń, w tym

takich, które mogą zostać użyte w przypadku ataku piratów oraz rozbójników.Znajomość procedur, instrukcji oraz wytycznych dotyczących użytkowania alarmowych

systemów ochrony statku.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub egzaminu

Procedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS

z 1974 r. ze zmianami.

Zapewnienie prawidłowej obsługi, sprawdzania i kalibrowania systemów i wyposażenia

ochrony, o ile takowe występują(ciąg dalszy)

Znajomość metod testowania, kalibracji i konserwacji urządzeń i systemów ochrony,

zwłaszcza podczas pobytu na morzu

Promowanie świadomości problematyki ochrony i czujności

Znajomość wymogów dotyczących szkoleń, alarmów próbnych i ćwiczeń w ramach obowiązujących

konwencji, kodeksów oraz okólników IMO, w tym tych dotyczących działań przeciwko piractwu

i rozbojom.Znajomość metod zwiększenia świadomości problematyki bezpieczeństwa i czujności na

pokładzie.Znajomość metod oceny skuteczności alarmów próbnych i ćwiczeń.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub egzaminu

Procedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS

z 1974 r. ze zmianami.Komunikacja w ramach obszaru odpowiedzialności oficera ochrony statku jest jasna i

zrozumiała.

Sekcja A-VI/6

Wymogi minimalne w zakresie instruktażu i szkolenia dotyczącego ochrony statku dla

wszystkich członków załogi

Standard kompetencji w zakresie szkolenia zapoznawczego dotyczącego ochrony

1

Przed wyznaczeniem obowiązków na statku, wszystkie osoby zatrudnione lub zaangażowane

na statku morskim, który musi wypełnić zapisy Kodeksu ISPS, inni niż pasażerowie,

powinni odbyć zatwierdzone szkolenie zapoznawcze z tematyki ochrony, uwzględniające

wytyczne zawarte w części B, aby móc

.1

zgłaszać incydent dotyczący ochrony, w tym m.in. zagrożenie lub atak piracki lub rozbójniczy;

.2

znać procedury, których należy przestrzegać w przypadku rozpoznania zagrożenia ochrony;

oraz

.3

uczestniczyć w dotyczących ochrony procedurach awaryjnych i alarmowych

2

Członkowie załogi, którym przydzielono obowiązki związane z ochroną, zaangażowani

lub zatrudnieni na statku morskim, przed oddelegowaniem do takich obowiązków otrzymają

szkolenie zapoznawcze z tematyki bezpieczeństwa w ramach przydzielonych im zadań i

obowiązków, uwzględniające wytyczne zawarte w części B.

3

Szkolenie zapoznawcze z tematyki ochrony powinno zostać przeprowadzone przez oficera

ochrony statku lub osobę posiadającą równoważne kwalifikacje.

Standard kompetencji dla szkolenia ze świadomości problematyki ochrony

4

Zanim członkowie załogi - zatrudnieni lub zaangażowani w dowolnym charakterze na statku,

który w ramach swojej działalności musi spełnić wymogi postanowień Kodeksu ISPS, stanowiący

część składu bez wyznaczonych obowiązków w zakresie ochrony - otrzymają obowiązki

związane z pełnieniem służby na statku, powinni

.1

odbyć odpowiednie poświadczone szkolenie lub instruktaż z tematyki świadomości problematyki

bezpieczeństwa, zgodnie z tabelą A-VI/6-1;

.2

zostać zobowiązani do dostarczenia dowodu na osiągnięcie wymaganego standardu kompetencji

umożliwiającego podjęcie zadań, obowiązków i odpowiedzialności określonych w kolumnie

1 tabeli A-VI/6-1

.2.1

poprzez zademonstrowanie kompetencji zgodnie z metodami oraz kryteriami oceny przedstawione

w kolumnach 3 i 4 tabeli A-VI/6-1; oraz

.2.2

poprzez egzaminowanie lub ciągle ocenianie w ramach poświadczonego programu szkolenia

w zakresie zagadnień wyszczególnionych w kolumnie 2 tabeli A-VI/6-1.

Postanowienia przejściowe

5

Do dnia 1 stycznia 2014 r. członkowie załogi, którzy rozpoczęli zatwierdzoną służbę

na statku morskim przed datą wejścia niniejszego artykułu w życie, będą mogli wykazać,

iż spełniają wymogi punktu 4 poprzez

.1

zatwierdzoną służbę na statku morskim w charakterze załogi statku, łącznie trwającą

co najmniej sześć miesięcy w okresie poprzedzających trzech lat: lub

.2

pełnienie funkcji związanych z ochroną uznanych za równoważne służbie na statku morskim,

wymaganej zgodnie z punktem 5.1; lub

.3

zdanie zatwierdzonego testu; lub

.4

ukończenie poświadczonego szkolenia z wynikiem pozytywnym.

Standard kompetencji dla członków załóg z przydzielonymi obowiązkami w zakresie ochrony

6

Każdy członek załogi, wyznaczony do wykonywania zadań z zakresu ochrony, w tym czynności

przeciwdziałającym piractwu i rozbojom, powinien zostać zobowiązany do zademonstrowania

kompetencji umożliwiających podjęcie zadań, obowiązków i odpowiedzialności wymienionych

w kolumnie 1 tabeli A-VI/6-2.

7

Poziom znajomości zagadnień z kolumny 2 tabeli A-VI/6-2 powinien być wystarczający,

aby kandydat mógł wykonywać na statku zadania z zakresu ochrony, w tym czynności przeciwdziałania

piractwu i rozbojom.

8

Każdy kandydat ubiegający się o świadectwo powinien być zobowiązany do przedstawienia

dowodu potwierdzającego osiągnięcie wymaganego standardu kompetencji poprzez

.1

zademonstrowanie kompetencji umożliwiających podjęcie zadań, obowiązków i odpowiedzialności

określonych w kolumnie 1 tabeli A-VI/6-2, zgodnie z metodami demonstrowania oraz kryteriami

oceny kompetencji przedstawionymi w kolumnach 3 i 4 wyżej wspomnianej tabeli; oraz

.2

egzaminowanie lub ciągłe ocenianie w ramach zatwierdzonego programu szkolenia, obejmującego

zagadnienia wyszczególnione w kolumnie 2 tabeli A-VI/6-2.

Postanowienia przejściowe

9

Do dnia 1 stycznia 2014 r. członkowie załogi, wyznaczeni do wykonywania zadań z zakresu

ochrony, którzy rozpoczęli zatwierdzoną służbę na statku morskim przed datą wejścia

niniejszego artykułu w życie, mogą zademonstrować kompetencje umożliwiające podjęcie

zadań, obowiązków i odpowiedzialności wyszczególnionych w kolumnie 1 tabeli A-VI/6-2

poprzez

.1

zatwierdzoną służbę na statku morskim w charakterze personelu z wyznaczonymi obowiązkami

w zakresie ochrony, łącznie trwającą co najmniej sześć miesięcy w okresie poprzedzających

trzech lat; lub

.2

pełnienie funkcji związanych z ochroną uznanych za równoważne służbie na statku morskim,

wymaganej zgodnie z punktem 9.1; lub

.3

zdanie zatwierdzonego testu; lub

.4

ukończenie poświadczonego szkolenia z wynikiem pozytywnym.

Tabela A-VI/6-1

Minimalny standard kompetencji w zakresie świadomości problematyki ochrony

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Działanie na rzecz zwiększenia bezpieczeństwa morskiego dzięki większej świadomości

Podstawowa znajomość robocza terminów i definicji z zakresu ochrony na morzu, w tym

również elementów, które mogą odnosić się do piractwa lub rozboju.Podstawowa znajomość międzynarodowej morskiej polityki ochrony oraz odpowiedzialności

rządów, przedsiębiorstw zarządzających i poszczególnych osób.Podstawowa znajomość poziomów ochrony na morzu oraz ich wpływu na środki ochrony i

procedury stosowane na statku oraz w obiektach portowych.Podstawowa znajomość procedur dotyczących raportowania z zakresu ochrony.Podstawowa znajomość planów awaryjnych związanych z ochroną.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym

kursie

Wymogi dotyczące zwiększonego poziomu ochrony na morzu są prawidłowo identyfikowane

Rozpoznawanie zagrożeń ochrony

Podstawowa znajomość technik wykorzystywanych do omijania środków ochrony.Podstawowa wiedza umożliwiająca rozpoznanie potencjalnych zagrożeń bezpieczeństwa,

w tym również elementów, które mogą odnosić się do piractwa lub rozboju.Podstawowa wiedza umożliwiająca rozpoznanie broni, niebezpiecznych substancji i urządzeń,

a także świadomość szkód, jakie mogą one wyrządzić.Podstawowa znajomość postępowania z informacjami dotyczącymi ochrony oraz wiedza na

temat komunikacji związanej z ochroną.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym

kursie

Zagrożenia ochrony na morzu są prawidłowo identyfikowane

Zrozumienie potrzeby i metod utrzymywania świadomości problematyki ochrony i czujności

Podstawowa znajomość wymogów dotyczących szkoleń, alarmów próbnych i ćwiczeń w ramach

obowiązujących konwencji, kodeksów oraz okólników IMO, w tym tych dotyczących przeciwdziałania

piractwu i rozbojom.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym

kursie

Wymogi dotyczące zwiększonego poziomu ochrony na morzu są prawidłowo identyfikowane

Tabela A-VI/6-2

Minimalny standard kompetencji dla członków załóg z wyznaczonymi obowiązkami w zakresie

ochrony

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Utrzymywanie warunków określonych w planie ochrony statku

Praktyczna znajomość pojęć i definicji z zakresu ochrony na morzu, w tym również elementów,

które mogą odnosić się do piractwa lub rozboju.Znajomość międzynarodowej morskiej polityki ochrony oraz odpowiedzialności rządów,

przedsiębiorstw zarządzających i osób, w tym praktyczna znajomość czynników, które

mogą odnosić się do piractwa i rozboju.Znajomość poziomów ochrony na morzu oraz ich wpływu na środki ochrony i procedury

stosowane na statku oraz w obiektach portowych.Znajomość procedur dotyczących raportowania z zakresu bezpieczeństwaZnajomość procedur i wymogów dotyczących alarmów próbnych i ćwiczeń w ramach obowiązujących

konwencji, kodeksów oraz okólników IMO, w tym praktyczna znajomość tych dotyczących

piractwa i rozbojów.Znajomość procedur dotyczących przeprowadzania inspekcji i oględzin oraz kontroli

i monitoringu czynności dotyczących ochrony, określonych w planie ochrony statku.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym

kursie

Procedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS

z 1974 r. ze zmianami.Wymogi legislacyjne dotyczące ochrony są prawidłowo identyfikowane.Komunikacja w obszarze odpowiedzialności jest jasna i zrozumiała

Kolumna 1

Kolumna 2

Kolumna 3

Kolumna 4

Kompetencje

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Metody demonstrowania kompetencji

Kryteria oceny kompetencji

Utrzymywanie warunków określonych w planie ochrony statku(ciąg dalszy)

Znajomość związanych z ochroną planów awaryjnych oraz procedur dotyczących reakcji

na zagrożenie lub naruszenie ochrony, w tym postanowień dotyczących utrzymania krytycznych

działań połączenia statek/port, a także praktyczna znajomość tych czynników, które

mogą dotyczyć piractwa oraz rozboju

Rozpoznawanie zagrożeń i potencjalnych zagrożeń ochrony

Znajomość dokumentacji dotyczącej bezpieczeństwa, w tym Deklaracji Bezpieczeństwa.Znajomość technik wykorzystywanych do ominięcia środków ochrony, w tym tych wykorzystywanych

przez piratów i rozbójników.Wiedza umożliwiająca rozpoznanie potencjalnych zagrożeń dla ochrony.Wiedza umożliwiająca rozpoznanie broni, niebezpiecznych substancji i urządzeń, a także

świadomość szkód, jakie mogą one wyrządzić.Znajomość technik zarządzania i kierowania tłumem, tam gdzie jest to wymagane.Znajomość postępowania z informacjami dotyczącymi ochrony oraz wiedza na temat komunikacji

związanej z ochroną.Znajomość metod przeszukiwań fizycznych w ramach inspekcji nieinwazyjnych.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym

kursie

Procedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS

z 1974 r. ze zmianami

Podejmowanie regularnych kontroli ochrony statku

Znajomość technik monitorowania obszarów o ograniczonym dostępie.Wiedza dotycząca kontrolowania dostępu do statku i obszarów na statku o ograniczonym

dostępie.Znajomość metod skutecznego monitorowania obszarów pokładu i obszarów otaczających

statek.Znajomość metod kontroli ładunku i składów statku.Znajomość metod kontrolowania procesu okrętowania, opuszczania pokładu i dostępu osób

przebywających na pokładzie oraz ich skutków.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym

kursie

Procedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz Konwencję

SOLAS ze zmianami

Prawidłowe użytkowanie urządzeń i systemów ochrony, jeżeli występują

Ogólna znajomość różnych rodzajów wyposażenia i systemów bezpieczeństwa oraz ich ograniczeń,

w tym takich, które mogą zostać użyte w przypadku ataku piratów oraz rozbójników.Wiedza dotycząca potrzeby testowania, kalibracji i konserwacji urządzeń i systemów

bezpieczeństwa, zwłaszcza podczas pobytu na morzu.

Ocena zaświadczeń uzyskanych z poświadczonego instruktażu lub uczestnictwa w zatwierdzonym

kursie

Urządzenia i systemy są wykorzystywane zgodnie z ustalonymi instrukcjami dotyczącymi

użytkowania sprzętu, z uwzględnieniem ograniczeń urządzeń i systemów.Procedury i działania są zgodne z zasadami ustalonymi przez Kodeks ISPS oraz SOLAS

z 1974 r. ze zmianami.

Rozdział VII

Standardy dotyczące wydawania dyplomów alternatywnych

Sekcja A-VII/1

Wydawanie dyplomów alternatywnych

1

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu na poziomie operacyjnym na mocy postanowień

rozdziału VII załącznika do Konwencji powinien zostać zobowiązany do uzupełnienia

odpowiedniego wykształcenia i praktyki w celu osiągnięcia standardu kompetencji do

wykonywania wszystkich funkcji określonych w tabelach A-II/1 lub A-III/1. Funkcje

odpowiednio określone w tabelach A-II/1 lub A-III/1 mogą zostać uzyskane, o ile kandydat

uzupełni dodatkowe niezbędne wykształcenia teoretyczne i praktyczne zgodne ze standardami

kompetencji określonymi w tabelach dotyczących poszczególnych funkcji.

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu na poziomie zarządzania, jako osoba

kierująca statkiem o pojemności brutto 500 lub więcej, albo jako osoba, na której

w przypadku niezdolności osoby dowodzącej może spocząć dowodzenie takim statkiem,

zobowiązany jest dodatkowo, oprócz osiągnięcia standardów kompetencji określonych

w tabeli A-II/1, do uzupełnienia niezbędnego wykształcenia i praktyki oraz osiągnięcia

standardu kompetencji dla wszystkich funkcji określonych w tabeli A-II/2. Kandydat

może wykonywać funkcje określone w tabelach rozdziału III niniejszej części, o ile

uzupełni dodatkowe, niezbędne kształcenie i szkolenie i osiągnie standardy kompetencji

określone w tabelach dotyczących poszczególnych funkcji.

3

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu na poziomie zarządzania jako osoba

odpowiedzialna za napęd mechaniczny statku z napędem głównym o mocy 750 kW lub większej

lub osoba, na której może spocząć taka odpowiedzialność w przypadku niezdolności osoby

odpowiedzialnej za napęd mechaniczny statku, zobowiązany jest dodatkowo, oprócz spełnienia

standardów kompetencji określonych w tabeli A-III/1, do uzupełnienia niezbędnego wykształcenia

i praktyki i spełnienia standardów kompetencji dla wszystkich funkcji określonych

w tabeli A-III/2. Kandydat może wykonywać funkcje określone w tabelach rozdziału II

niniejszej części, o ile uzupełni dodatkowe, odpowiednie kształcenie i szkolenie i

osiągnie standardy kompetencji określone w tabelach dotyczących poszczególnych funkcji.

4

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu na poziomie pomocniczym

.1

w zakresie żeglugi lub w zakresie maszynowym powinien ukończyć odpowiednie szkolenie

i osiągnąć standardy kompetencji dla funkcji określonych w tabeli A-II/4 lub A-III/4.

Kandydat może wykonywać funkcje określone w tabelach A-III/4 lub A-II/4, o ile uzupełni

dodatkowe, odpowiednie szkolenie i osiągnie standardy kompetencji określone w tabelach

dotyczących poszczególnych funkcji;

.2

jako starszy marynarz powinien, oprócz zgodności ze standardem kompetencji określonym

w tabeli A-II/4, ukończyć odpowiednie szkolenie i spełnić standard kompetencji dla

wszystkich funkcji określonych w tabeli A-II/5. Kandydat może wykonywać funkcje określone

w tabelach A-III/4 lub A-III/5, o ile uzupełni dodatkowe, odpowiednie szkolenie i

osiągnie standardy kompetencji określone w tabelach dotyczących poszczególnych funkcji;

oraz

.3

jako starszy motorzysta powinien, oprócz zgodności ze standardem kompetencji określonym

w tabeli A-III/4, ukończyć odpowiednie szkolenie i spełnić standard kompetencji dla

wszystkich funkcji opisanych w tabeli A-III/5. Kandydat może wykonywać funkcje określone

w tabelach A-II/4 lub A-II/5, o ile uzupełni dodatkowe, odpowiednie szkolenie i osiągnie

standardy kompetencji określone w tabelach dotyczących poszczególnych funkcji.

Sekcja A-VII/2

Wydawanie dyplomów członkom załóg

1

Zgodnie z wymaganiami prawidła VII/1, punkt 1.3, każdy kandydat ubiegający się o wydanie

dyplomu zgodnie z ustaleniami rozdziału VII na poziomie operacyjnym w zakresie funkcji

wyszczególnionych w tabelach A-II/1 lub A-III/1 powinien

.1

odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim, nie krótszą niż 12 miesięcy, która powinna

obejmować okres przynajmniej sześciu miesięcy pełnienia obowiązków w maszynowni pod

nadzorem wykwalifikowanego oficera mechanika lub - w zakresie funkcji związanych z

żeglugą- okres przynajmniej sześciu miesięcy wykonywania obowiązków w zakresie pełnienia

wachty na mostku pod nadzorem wykwalifikowanego oficera wachtowego; oraz

.2

posiadać ukończone, podczas pełnienia tej służby, szkolenie pokładowe według programów,

które zostały zatwierdzone jako spełniające stosowne wymagania sekcji A-II/1 i A-III/1

i udokumentowane w zatwierdzonym dzienniku szkolenia.

2

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie dyplomu zgodnie z postanowieniami rozdziału

VII na poziomie zarządzania w zakresie połączenia funkcji wyszczególnionych w tabelach

A-II/2 i A-III/2 powinien odbyć zatwierdzoną służbę na statku morskim w zakresie funkcji,

które należy wskazać w potwierdzeniu dyplomu w sposób następujący

.1

dla osób innych niż osoby dowodzące lub odpowiedzialne za napęd mechaniczny statku

- 12 miesięcy wykonywania obowiązków na poziomie operacyjnym odpowiednio stosownie

do prawideł II/2 lub III/3 oraz tam, gdzie jest wymagana funkcja nawigacyjna na poziomie

zarządzania, co najmniej 12 miesięcy wykonywania obowiązków w zakresie pełnienia wachty

na mostku na poziomie operacyjnym;

.2

dla osób dowodzących lub odpowiedzialnych za napęd mechaniczny statku - nie mniej niż 48 miesięcy, z uwzględnieniem postanowień punktu. 2.1. niniejszej

sekcji, wykonywania w charakterze dyplomowanego oficera obowiązków w zakresie funkcji,

należy wskazać w potwierdzeniu dyplomu. Ze wskazanych 48 miesięcy 24 miesiące powinny

obejmować funkcje wymienione w tabeli A-III/1, zaś 24 miesiące - funkcje wymienione

w tabelach A-III/1 i A-III/2.

3

Zgodnie z wymogami prawidła VII/1, punkt 1.3, każdy kandydat ubiegający się o wydanie

dyplomu zgodnie z postanowieniami rozdziału VII na poziomie pomocniczym w zakresie

funkcji określonych w tabelach A-II/4 i A-III/4 powinien odbyć

.1

zatwierdzoną służbę na statku morskim, nie krótszą niż 12 miesięcy, obejmującą

.1.1

nie mniej niż 6 miesięcy pełnienia wachty nawigacyjnej; oraz

.1.2

nie mniej niż 6 miesięcy pełnienia obowiązków w maszynowni; lub

.2

specjalnie szkolenie, przed wyjściem w morze lub na pokładzie statku,

obejmujące poświadczony okres służby na statku morskim nie krótszy niż 4 miesiące,

obejmujący

.2.1

nie mniej niż 2 miesiące pełnienia wachty nawigacyjnej; oraz

.2.2

nie mniej niż 2 miesiące pełnienia obowiązków w maszynowni;

.3

służba na statku morskim, szkolenie i praktyka wymagane w ramach punktu 3.1 lub 3.2

powinny być zrealizowane pod bezpośrednim nadzorem odpowiednio wykwalifikowanego oficera

lub marynarza.

4

Zgodnie z wymaganiami prawidła VII/1, punkt 1.3, każdy kandydat ubiegający się o wydanie

dyplomu na mocy postanowień rozdziału VII na poziomie pomocniczym w zakresie funkcji

wyszczególnionych w tabelach A-II/5 i A-III/5 powinien - przy jednoczesnym posiadaniu

kwalifikacji do pełnienia służby w charakterze marynarza pełniącego wachtę nawigacyjną

lub wachtę w maszynowni - spełniać standardy kompetencji określone w sekcjach A-II/5

i A-III/5 Kodeksu STCW oraz odbyć

.1

zatwierdzoną służbę na morzu, nie krótszą niż 30 miesięcy, obejmującą

.1.1

nie mniej niż 18 miesięcy pełnienia obowiązków starszego marynarza,

oraz

.1.2

nie mniej niż 12 miesięcy pełnienia obowiązków starszego motorzysty;

lub

.2

zatwierdzony program szkoleniowy oraz okres służby na statku morskim nie krótszy niż

18 miesięcy, obejmujący

.2.1

nie mniej niż 12 miesięcy pełnienia obowiązków starszego marynarza,

oraz

.2.2

nie mniej niż 6 miesięcy pełnienia obowiązków starszego motorzysty;

lub

.3

poświadczony zintegrowany program szkoleniowy obejmujący zakres służby na pokładzie

i w maszynowni, obejmującej nie mniej niż 12 miesięcy poświadczonej służby na statku

morskim w ramach połączonych obowiązków na pokładzie i w maszynowni, obejmujący

.3.1

nie mniej niż 6 miesięcy pełnienia obowiązków starszego marynarza,

oraz

.3.2

nie mniej niż 6 miesięcy pełnienia obowiązków członka starszego motorzysty.

Sekcja A-VII/3

Zasady regulujące wydawanie dyplomów alternatywnych

(Brak postanowień)

Rozdział VIII

Standardy dotyczące pełnienia wachty

Sekcja A-VIII/1

Zdolność do pełnienia służby

1

Administracje powinny brać pod uwagę zagrożenie powstałe wskutek zmęczenia członków

załogi, zwłaszcza tych, od których zależy bezpieczne funkcjonowanie statku.

2

Każda osoba, której powierzono obowiązki oficera wachtowego lub marynarza wchodzącego

w skład wachty, oraz osoba, której obowiązki obejmują zadania związane z bezpieczeństwem

i zapobieganiem zanieczyszczeniom powinna mieć zapewniony odpoczynek nie krótszy niż

.1

minimum 10 godzin odpoczynku w 24-godzinnym okresie czasu; oraz

.2

77 godzin w okresie 7-dniowym.

3

Godziny odpoczynku mogą być podzielone na nie więcej niż dwa okresy, z których jeden

powinien trwać przynajmniej 6 godzin, a przerwy pomiędzy następującymi po sobie okresami

wypoczynku nie powinny przekraczać 14 godzin.

4

Wymagania dotyczące okresów odpoczynku wyszczególnione w punktach 2 i 3 nie muszą

być utrzymane w przypadku zaistnienia sytuacji zagrożenia, ćwiczeń lub w innych, nadrzędnych

warunkach działania. Zbiórki, ćwiczenia przeciwpożarowe oraz ćwiczenia z jednostkami

ratunkowymi, a także ćwiczenia nakazane prawem oraz międzynarodowymi regulacjami,

prowadzone powinny być w sposób, który w sposób jak najmniejszy zakłóca okresy wypoczynku

i nie powoduje wzrostu poziomu zmęczenia.

5

Administracje powinny wymagać, by rozkłady wacht były wywieszane w miejscach łatwo

dostępnych. Rozkłady powinny być tworzone w znormalizowanym formacie, w języku roboczym

lub w językach roboczych używanych na statku oraz w języku angielskim.

6

W przypadku dyżuru członka załogi, np. w sytuacji braku obsady maszynowni, członek

załogi uprawniony jest do odpowiedniego, dodatkowego okresu wypoczynku, jeżeli jego

standardowy okres wypoczynku został zakłócony poprzez wezwanie na stanowisko pracy.

7

Administracje powinny wymagać, by rejestry codziennych godzin wypoczynku członków

załogi były prowadzone w znormalizowanym formacie, w języku roboczym lub językach

roboczych używanych na statku oraz w języku angielskim, by umożliwić monitorowanie

i weryfikację zgodności z zapisami niniejszej sekcji. Członkowie załogi powinni otrzymać

kopię rejestrów ich dotyczących, zatwierdzonych przez kapitana lub przez osobę upoważnioną

przez kapitana i członków załogi.

8

Żaden zapis niniejszej sekcji nie może być interpretowany jako ograniczający prawo

kapitana statku do żądania od członka załogi pracy w dowolnym godzinach, gdy jest

to niezbędne do zapewnienia bezpośredniego bezpieczeństwa statku, osób na pokładzie

lub ładunku, lub w celu zapewnienia pomocy innym statkom lub osobom znajdującym się

w niebezpieczeństwie na morzu. Odpowiednio, kapitan może zawiesić rozkład godzin wypoczynku

i żądać od członka załogi wykonywania pracy do czasu przywrócenia normalnych warunków.

Tak szybko, jak to możliwe po przywróceniu normalnych warunków, kapitan zapewni, by

wszyscy członkowie załogi, którzy wykonywali pracę w okresie wypoczynku, otrzymali

odpowiedni okres wypoczynku.

9

Strony mogą uzgodnić odstępstwa od wymaganych godzin wypoczynku określonych w punktach

2.2 i 3 powyżej, pod warunkiem, że okres wypoczynku nie będzie krótszy niż 70 godzin

w każdym 7-dniowym okresie.

Odstępstwa od tygodniowego okresu wypoczynku, określonego w punkcie 2.2, są dozwolone

dla maksymalnie dwóch następujących po sobie tygodni. Przerwy między dwoma okresami

odstępstw na pokładzie nie powinny być krótsze niż dwukrotność czasu trwania wyjątku.

Godziny wypoczynku określone w punkcie 2.1 mogą zostać podzielone na nie więcej niż

trzy okresy, z których jeden powinien trwać co najmniej 6 godzin, i żaden z dwóch

pozostałych okresów nie powinien trwać krócej niż jedna godzina. Przerwy pomiędzy

następującymi po sobie okresami wypoczynku nie powinny przekraczać 14 godzin. Odstępstwa

nie powinny wykraczać poza dwa 24-godzinne okresy w każdym okresie 7 dni.

Odstępstwa powinny, jeśli to możliwe, uwzględniać wytyczne dotyczące zapobiegania

zmęczeniu, określone w sekcji B-VIII/1.

10

Każda Administracja określi, w celu zwalczania nadużywania alkoholu, limit poziomu

alkoholu we krwi (BAC) nie większy niż 0,05% lub 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,

względnie ilość alkoholu skutkującą takim stężeniem, w odniesieniu do kapitanów, oficerów

oraz innych członków załogi, podczas pełnienia obowiązków z zakresu bezpieczeństwa,

ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiego.

Sekcja A-VIII/2

Organizacja wachty i zasady, których należy przestrzegać

CZĘŚĆ 1 - WYDAWANIE DYPLOMÓW

1

Oficer wachtowy, kierujący wachtą pokładową lub nawigacyjną powinien mieć należyte

kwalifikacje, zgodnie z zapisami rozdziału II lub VII, odpowiednio do obowiązków związanych

z wachtą nawigacyjną lub wachtą na pokładzie.

2

Oficer kierujący wachtą maszynową powinien mieć należyte kwalifikacje określone w

rozdziale III lub VII, odpowiednio do obowiązków związanych z wachtą maszynową.

CZĘŚĆ 2 - PLANOWANIE PODRÓŻY

Wymagania ogólne

3

Zamierzona podróż powinna być zaplanowana z wyprzedzeniem i z uwzględnieniem wszystkich

niezbędnych informacji, zaś każdy wykreślony kurs powinien zostać sprawdzony przed

jej rozpoczęciem.

4

Starszy oficer mechanik powinien po konsultacji z kapitanem określić z wyprzedzeniem

potrzeby związane z zamierzoną podróżą biorąc pod uwagę wymagania dotyczące paliwa,

wody, smarów, środków chemicznych, części zamiennych zużywalnych i innych części zamiennych,

narzędzi, zapasów oraz inne wymagania.

Planowanie przed każdą podróżą

5

Przed każdą podróżą kapitan statku powinien się upewnić, czy trasa z portu wyjściowego

do pierwszego portu docelowego jest zaplanowana zgodnie z odpowiednimi mapami i publikacjami

morskimi niezbędnymi podczas planowania podróży, zawiera dokładne, całkowite i aktualne

informacje dotyczące tych ograniczeń nawigacyjnych i ryzyka, które są stałe i możliwe

do przewidzenia oraz niezbędne do bezpiecznej nawigacji statku.

Weryfikacja i zobrazowanie planowanej trasy

6

Gdy planowanie trasy z uwzględnieniem wszystkich odnoszących się do niej informacji

jest zakończone, planowana trasa powinna być naniesiona na odpowiednie mapy i powinna

być cały czas dostępna dla oficera wachtowego, aby ten mógł zaznaczać zmiany kursu.

Odchylenia od planowanej trasy

7

Jeśli podczas podróży zostanie podjęta decyzja o zmianie kolejnego portu na planowanej

trasie lub jeśli statek musi znacznie zboczyć z planowanej trasy z innych powodów,

to poprawioną trasę należy zaplanować przed wykonaniem znacznego odchylenia od trasy,

która została pierwotnie przewidziana.

CZĘŚĆ 3 - OGÓLNE ZASADY DOTYCZĄCE WACHTY

8

Wachty powinny być pełnione w oparciu o poniższe zasady zarządzania potencjałem pokładowym

i maszynowni

.1

należy zapewnić właściwą organizację personelu wachtowego, w zależności od sytuacji;

.2

podczas wyznaczania personelu wachtowego należy uwzględniać wszelkie ograniczenia

w posiadanych kwalifikacjach czy przydatności poszczególnych osób;

.3

osoby pełniące wachtę powinny rozumieć swoje indywidualne role i odpowiedzialności,

a także role zespołowe;

.4

kapitan, starszy oficer mechanik oraz oficer odpowiedzialny za wyznaczanie zadań wachtowych

powinni zapewnić prawidłową wachtę, w sposób najbardziej efektywny wykorzystując dostępne

zasoby, takie jak informacje, instalacje/wyposażenie oraz inny personel;

.5

personel pełniący wachtę powinien rozumieć funkcje oraz sposób działania instalacji/wyposażenia,

a także posiadać wiedzę na temat ich obsługi;

.6

personel pełniący wachtę powinien rozumieć informacje oraz wiedzieć, jak zareagować

na informacje pochodzące z każdej stacji/instalacji/wyposażenia;

.7

cały personel pełniący wachtę powinien wymieniać się informacjami pochodzącymi ze

stacji/instalacji/wyposażenia;

.8

personel pełniący wachtę powinien w każdej sytuacji utrzymywać prawidłową komunikację;

oraz

.9

personel pełniący wachtę powinien bez wahania powiadomić kapitana/starszego oficera

mechanika/oficera odpowiedzialnego za przydział zadań wachtowych w przypadku wątpliwości,

co do tego, jakie należy podjąć działania na rzecz bezpieczeństwa.

CZĘŚĆ 4 - PEŁNIENIE WACHTY NA MORZU

Ogólne zasady dotyczące wachty

9

Strony powinny skierować uwagę przedsiębiorstw zarządzających, kapitanów, starszych

mechaników i personelu wachtowego na przedstawione poniżej zasady, których należy

przestrzegać w celu stałego utrzymania bezpieczeństwa wacht.

10

Kapitan statku jest zobowiązany do upewnienia się, że wprowadzone ustalenia dotyczące

wachty są odpowiednie do utrzymania bezpiecznej wachty nawigacyjnej lub ładunkowej.

Pod ogólną kontrolą kapitana oficerowie wachtowi są odpowiedzialni za bezpieczną żeglugę

statku podczas pełnienia swojej służby, zwłaszcza unikanie kolizji i wejście na mieliznę.

11

Starszy oficer mechanik jest zobowiązany w konsultacji z kapitanem do upewnienia się,

że ustalenia dotyczące wachty są odpowiednie do utrzymania bezpiecznej wachty maszynowej.

Ochrona środowiska morskiego

12

Kapitan, oficerowie i marynarze powinni pamiętać o poważnych skutkach operacyjnych

lub przypadkowych zanieczyszczeń środowiska morskiego i powinni podejmować wszelkie

możliwe środki ostrożności, by zapobiec tym zanieczyszczeniom, zwłaszcza w ramach

obowiązujących międzynarodowych i portowych przepisów.

Część 4-1 - Zasady, których należy przestrzegać podczas pełnienia wachty nawigacyjnej

13

Oficer wachtowy reprezentuje kapitana statku i jest odpowiedzialny za bezpieczną nawigację

statku oraz przestrzeganie Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu Zderzeniom na

Morzu z 1972 r. ze zmianami.

Obserwacja wzrokowa

14

Zgodnie z prawidłem 5 Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu

z 1972 r., przez cały czas należy utrzymywać dokładną obserwację wzrokową służącą

następującym celom

.1

utrzymanie ciągłego stanu czujności za pomocą wzroku i słuchu oraz innych dostępnych

środków w odniesieniu do wszelkich znaczących zmian w środowisku działania;

.2

pełna ocena sytuacji i ryzyka kolizji, wejścia na mieliznę i innych niebezpieczeństw

dla żeglugi; oraz

.3

wykrywanie statków i samolotów znajdujących się w niebezpieczeństwie, rozbitków, wraków,

szczątków i innych niebezpieczeństw zagrażających bezpieczeństwu żeglugi.

15

Obserwator musi być w stanie poświęcić całą uwagę właściwej obserwacji i żadne inne

obowiązki, które mogłyby zakłócać wykonywanie tego zadania nie powinny mu być zlecane

ani przez niego podejmowane.

16

Obowiązki obserwatora i sternika są oddzielne i sternik nie powinien prowadzić obserwacji

wzrokowej podczas sterowania, z wyjątkiem małych statków, na których z pozycji sternika

roztacza się widok pełny, niezakłócony warunkami nocnymi, ani innymi przeszkodami.

Oficer wachtowy może być jedynym obserwatorem w dzień, pod warunkiem, że w każdym

takim wypadku

.1

sytuacja została starannie oceniona i ustalono bez żadnych wątpliwości, że jest to

bezpieczne;

.2

wzięto pod uwagę wszystkie ważne fakty, uwzględniając, ale nie ograniczając się do

stanu pogody;

widzialności;

intensywności ruchu statków;

bliskości niebezpieczeństw dla żeglugi; oraz

zachowania niezbędnej uwagi podczas nawigacji w lub w pobliżu systemu

rozgraniczenia ruchu; i

.3

jest zapewniona możliwość wezwania i uzyskania natychmiastowej pomocy na mostku, jeśli

jakakolwiek zmiana sytuacji tego wymaga.

17

Aby ustalić, czy skład wachty nawigacyjnej jest odpowiedni w celu zapewnienia ciągłej

dokładnej obserwacji wzrokowej, kapitan powinien uwzględnić wszystkie ważne czynniki,

zarówno opisane w niniejszej sekcji Kodeksu, jak również przedstawione poniżej

.1

widoczność, stan pogody i morza;

.2

natężenie ruchu i inne działania występujące w rejonie, w którym statek się porusza;

.3

zachowanie niezbędnej uwagi podczas żeglugi w granicach lub w pobliżu systemów rozgraniczenia

ruchu lub innych środków regulacji ruchu;

.4

dodatkowe obciążenia spowodowane charakterem funkcji statku, wymaganiami natychmiastowego

działania oraz przewidywanymi manewrami;

.5

gotowość do podjęcia obowiązków na wezwanie, przez wszystkich członków załogi, którzy

zostali wyznaczeni jako członkowie wachty;

.6

znajomość i zaufanie do zawodowych kompetencji oficerów i załogi;

.7

doświadczenie każdego oficera wachtowego, znajomość przez tego oficera urządzeń, procedur

i możliwości manewrowych statku;

.8

czynności odbywające się na statku w każdym momencie, włącznie z czynnościami radiokomunikacyjnymi

i możliwości asystowania na mostku w każdej chwili, kiedy jest to wymagane;

.9

stan działania instrumentów i przyrządów kontrolnych na mostku, włącznie z systemami

alarmowymi;

.10

kontrola steru i śruby oraz właściwości manewrowe statku;

.11

wielkość statku i zakres widoczności z punktu kierowania kursem statku;

.12

konfiguracja mostka w zakresie, w jakim mogłaby przeszkodzić członkowi wachty w wykryciu

wzrokiem lub słuchem wszelkich zewnętrznych wydarzeń; oraz

.13

wszystkie inne stosowne normy, procedury lub wytyczne odnoszące się do organizacji

pełnienia wachty i zdolności do pełnienia obowiązków przyjętych przez Organizację.

Organizacja wachty

18

Podczas ustalania składu wachty na mostku, która może obejmować odpowiednio wykwalifikowanych

marynarzy, powinny być uwzględnione między innymi następujące czynniki

.1

w żadnym momencie mostek nie może być pozostawiony bez dozoru;

.2

warunki pogodowe, widoczność oraz to, czy jest to dzień czy noc;

.3

bliskość zagrożeń dla żeglugi, które mogą wymusić podjęcie przez oficera wachtowego

dodatkowych obowiązków nawigacyjnych;

.4

wykorzystanie i obsługa pomocy nawigacyjnych takich jak ECDIS, radar lub elektronicznych

urządzeń wskazujących pozycję oraz wszelkich innych urządzeń wpływających na bezpieczeństwo

nawigacji statku;

.5

czy statek jest wyposażony w automatyczne sterowanie;

.6

czy należy wykonywać obowiązki radiokomunikacyjne;

.7

kontrola pracy siłowni bezwachtowej (UMS), alarmów i wskaźników na mostku, procedury

i ograniczenia ich użycia; oraz

.8

jakiekolwiek nadzwyczajne wymagania wachty nawigacyjnej, które mogą wyniknąć w rezultacie

szczególnych okoliczności działania.

Przejmowanie wachty

19

Oficer wachtowy nie może przekazać obowiązków zmieniającemu go oficerowi, jeśli jest

powód, by przypuszczać, że ten ostatni nie może efektywnie wypełniać obowiązków, o

czym musi być powiadomiony kapitan.

20

Oficer przejmujący wachtę powinien się upewnić, że członkowie załogi przejmujący wachtę

są w pełni zdolni do wykonywania swoich obowiązków, szczególnie jeśli chodzi o ich

dostosowanie do nocnego widzenia. Oficerowie przejmujący wachtę nie powinni przejmować

wachty, dopóki ich wzrok nie będzie w pełni dostosowany do warunków oświetlenia.

21

Przed przejęciem wachty oficerowie przejmujący wachtę powinni zapoznać się z przewidywaną

lub rzeczywistą pozycją statku, jego planowaną trasą kursem i prędkością urządzeniami

sterującymi i kontrolnymi siłowni bezwachtowej i powinni zwrócić uwagę na wszelkie

niebezpieczeństwa dla żeglugi, które mogą wystąpić podczas ich wachty.

22

Oficerowie przejmujący wachtę powinni osobiście upewnić się odnośnie

.1

stałych rozkazów i innych specjalnych instrukcji kapitana dotyczących żeglugi statku;

.2

pozycji, kursu, prędkości i zanurzenia statku;

.3

aktualnych i przewidywanych pływów, prądów, pogody, widoczności i wpływu tych czynników

na kurs i prędkość;

.4

procedur wykorzystania głównych silników do manewrowania, w przypadku sterowania głównymi

silnikami z mostka, oraz

.5

sytuacji nawigacyjnej, obejmującej ale nie ograniczającej się do

.5.1

stanu operacyjnego wszystkich urządzeń nawigacyjnych i bezpieczeństwa, które są lub

mogą być używane podczas wachty;

.5.2

błędów żyrokompasów i kompasów magnetycznych;

.5.3

obecności i ruchu statków widocznych lub o których wiadomo, że znajdują się w pobliżu;

.5.4

warunków i niebezpieczeństw, które mogą wystąpić podczas wachty; oraz

.5.5

możliwych wpływów przechyłu, przegłębienia, gęstości wody i osiadania na rezerwę wody

pod stępką.

23

Jeżeli oficer wachtowy ma zostać zmieniony podczas manewrów lub w trakcie innych działań

podjętych w celu uniknięcia zagrożenia, zmiana tego oficera powinna być odłożona aż

do zakończenia akcji.

Pełnienie wachty nawigacyjnej

24

Oficer wachtowy powinien

.1

pełnić wachtę na mostku;

.2

w żadnych okolicznościach nie opuszczać mostku do czasu właściwej zmiany wachty; oraz

.3

w dalszym ciągu być odpowiedzialny za bezpieczną nawigację statku, niezależnie od

obecności kapitana na mostku, chyba że zostanie wyraźnie poinformowany, że kapitan

przejmuje odpowiedzialność i jest to wzajemnie zrozumiane.

25

Podczas wachty utrzymywany kurs, pozycja i prędkość powinny być sprawdzane w wystarczająco

krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem wszelkich dostępnych, niezbędnych pomocy

nawigacyjnych, aby zapewnić to, że statek płynie zgodnie z wyznaczonym kursem.

26

Oficer wachtowy powinien się orientować w rozmieszczeniu i działaniu urządzeń nawigacyjnych

i środków bezpieczeństwa znajdujących się na pokładzie i zdawać sobie sprawę z operacyjnych

ograniczeń tych urządzeń.

27

Oficer wachtowy nie może mieć zlecanych obowiązków ani ich podejmować, jeśli zakłócałyby

one bezpieczną żeglugę statku.

28

Podczas używania radaru oficer wachtowy powinien przestrzegać w każdym czasie zaleceń

związanych z używaniem radaru, określonych w Międzynarodowych Przepisach o Zapobieganiu

Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami.

29

Gdy zachodzi taka potrzeba, oficer wachtowy bez wahania powinien użyć przyrządów układu

sterowniczego, silnika i urządzeń sygnałowych. Jednakże odpowiednia informacja o planowanych

zmianach w prędkości powinna być podana wcześniej, o ile jest to możliwe, lub też

powinny być efektywniej wykorzystane urządzenia zdalnie sterujące pracą siłowni, zgodnie

z odpowiednimi procedurami.

30

Oficerowie wachtowi powinni znać charakterystyki manewrowe statku, w tym drogę zatrzymywania

oraz pamiętać, że inne statki mogą się charakteryzować innymi możliwościami manewrowania.

31

Podczas wachty powinien być prowadzony odpowiedni zapis ruchu i czynności dotyczących

żeglugi statku.

32

Szczególnie ważne jest, aby oficer wachtowy upewnił się, że jest utrzymywana odpowiednia

obserwacja. Jeśli na statku znajduje się kabina nawigacyjna, oficer wachtowy może,

jeśli jest to niezbędne, wstąpić do niej na krótko w celu realizacji obowiązków nawigacyjnych,

ale dopiero po upewnieniu się, że jest to bezpieczne i że jest prowadzona dokładna

obserwacja.

33

Sprawdzanie urządzeń nawigacyjnych znajdujących się na statku powinno być przeprowadzane

na morzu tak często, jak tylko pozwalają na to możliwe do przewidzenia okoliczności,

zwłaszcza jeśli są spodziewane warunki niebezpieczne dla nawigacji. Gdy jest to konieczne,

testy te powinny być rejestrowane. Testy takie powinny być również przeprowadzane

przed wejściem do portu i po opuszczeniu go.

34

Oficer wachtowy powinien przeprowadzać regularne kontrole, aby się upewnić czy

.1

osoba sterująca statkiem lub pilot automatyczny utrzymuje właściwy kurs;

.2

przynajmniej raz podczas trwania wachty jest określony błąd kompasu głównego i kiedy

to możliwe, po każdej ważniejszej zmianie kursu; kompasy główny i żyrokompas są porównywane,

a powtarzacze są zsynchronizowane z kompasem głównym;

.3

pilot automatyczny jest sprawdzany ręcznie przynajmniej raz podczas trwania wachty;

.4

światła nawigacyjne, sygnałowe i inne urządzenia nawigacyjne działają właściwie;

.5

urządzenia radiowe działają właściwie i zgodnie z punktem 86 niniejszej sekcji; oraz

.6

urządzenia kontrolne, alarmy i wskaźniki siłowni bezwachtowej działają właściwie.

35

Oficer wachtowy powinien pamiętać, aby cały czas przestrzegać wymagań Międzynarodowej

Konwencji o Bezpieczeństwie Życia na Morzu (SOLAS) z 1974 r. Oficer wachtowy powinien

wziąć pod uwagę

.1

potrzebę wyznaczenia osoby do sterowania statkiem i poddanie tego sterowania ręcznej

kontroli w odpowiednim czasie, tak by można było bezpiecznie przeciwdziałać jakiejkolwiek

potencjalnie niebezpiecznej sytuacji; oraz

.2

że na statku sterowanym automatycznie może dojść do niebezpiecznej sytuacji, w której

oficer wachtowy samodzielnie pełniący wachtę musi przerwać obserwację i podjąć natychmiastowe

działanie.

36

Oficerowie wachtowi powinni być dokładnie zaznajomieni z użytkowaniem wszystkich elektronicznych

pomocy nawigacyjnych, ich możliwościami i ograniczeniami oraz powinni używać tych

pomocy w razie potrzeby, a także powinni pamiętać, że echosonda jest bardzo cenną

pomocą nawigacyjną.

37

Oficer wachtowy powinien używać radaru, kiedykolwiek występuje lub jest spodziewana

ograniczona widoczność i zawsze na akwenach o wzmożonym ruchu statków, mając na uwadze

ograniczenia tych urządzeń.

38

Oficer wachtowy powinien się upewnić, że stosowane zakresy pracy radaru są odpowiednio

często zmieniane tak, aby jak najwcześniej wykryć echa odbite od obiektów. Powinien

przy tym pamiętać, że słabe echo może nie zostać wykryte.

39

Zawsze, gdy używany jest radar, oficer wachtowy powinien wybrać odpowiedni zakres

pracy, obserwować uważnie obraz i zadbać, aby nakres radarowy lub systematyczna analiza

rozpoczęła się odpowiednio wcześnie.

40

Oficer wachtowy powinien niezwłocznie zawiadomić kapitana

.1

jeżeli występuje lub jest spodziewana ograniczona widoczność;

.2

jeśli warunki ruchu i przemieszczanie innych statków powodują niepokój;

.3

jeśli zachodzą trudności w utrzymywaniu kursu;

.4

w przypadku niepowodzenia w dostrzeżeniu lądu, znaku nawigacyjnego lub uzyskaniu wyników

sondowania w spodziewanym czasie;

.5

jeśli niespodziewanie dostrzeżono ląd lub znak nawigacyjny lub gdy występuje zmiana

sondowanej głębokości;

.6

w przypadku awarii silników, zdalnej kontroli urządzeń napędowych, urządzeń sterowniczych

lub innych podstawowych urządzeń nawigacyjnych, alarmu lub wskaźnika;

.7

jeśli urządzenie radiowe funkcjonuje wadliwie;

.8

podczas ciężkich warunków pogodowych lub w przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących

możliwości powstania uszkodzeń na skutek pogody;

.9

jeśli statek napotyka niebezpieczeństwo takie jak lód lub wrak statku; oraz

.10

w każdej innej sytuacji zagrożenia lub w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

41

Oprócz wymagań dotyczących powiadomienia kapitana w okolicznościach wymienionych powyżej,

oficer wachtowy powinien dodatkowo podjąć bez wahania natychmiastowe działanie związane

z bezpieczeństwem statku, jeśli okoliczności tego wymagają.

42

Oficer wachtowy powinien udzielić personelowi pełniącemu wachtę odpowiednich instrukcji

i informacji, które zapewnią bezpieczną wachtę, w tym odpowiednią obserwację.

Pełnienie wachty w różnych warunkach i na różnych akwenach

Dobra pogoda

43

Oficer wachtowy powinien przeprowadzać częste i dokładne namiary kompasowe na zbliżające

się statki, jako środek wczesnego wykrycia ryzyka kolizji, i pamiętać, że takie ryzyko

może czasem istnieć nawet wówczas, gdy znaczna zmiana namiaru jest ewidentna, szczególnie

przy zbliżaniu się bardzo dużego statku lub zespołu holowniczego lub zbliżaniu się

statku będącego w małej odległości. Oficer wachtowy powinien także podjąć wczesne

i określone działanie zgodne z Międzynarodowymi Przepisami o Zapobieganiu Zderzeniom

na Morzu z 1972 r. ze zmianami oraz upewnić się, że takie działanie przyniosło spodziewany

skutek.

44

Podczas dobrej pogody, o ile jest to możliwe, oficer wachtowy nawigacyjną powinien

wykonywać ćwiczenia radarowe.

Ograniczona widoczność

45

W przypadku ograniczonej widoczności lub gdy jest ona spodziewana, pierwszym zadaniem

oficera wachtowego jest przestrzeganie stosownych zapisów Międzynarodowych Przepisów

o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r. ze zmianami, ze szczególnym uwzględnieniem

słuchania sygnałów mgłowych, poruszania się z bezpieczną prędkością i utrzymywania

silników w gotowości do natychmiastowego manewrowania. Ponadto oficer wachtowy powinien

.1

informować kapitana;

.2

zapewnić właściwą, obserwację;

.3

zapalić światła nawigacyjne; oraz

.4

uruchomić i wykorzystać radar.

Podczas ciemności

46

Kapitan i oficer wachtowy, organizując służbę obserwacyjną, powinni w należytym stopniu

uwzględniać urządzenia na mostku i pomoce nawigacyjne dostępne do wykorzystania, ich

ograniczenia, procedury i wprowadzone zabezpieczenia.

Wody przybrzeżne i o dużym natężeniu ruchu

47

Należy używać map o największej skali, jakie znajdują się na statku, odpowiednich

dla danego rejonu i poprawionych według najnowszych dostępnych informacji. Określanie

pozycji powinno następować często i powinno być wykonywane więcej niż jedną metodą,

zawsze jeśli pozwalają na to okoliczności. Podczas wykorzystywania ECDIS należy używać

elektronicznych map nawigacyjnych z odpowiednim kodem użytku (skalą), zaś pozycja

statku powinna być sprawdzana regularnie za pomocą niezależnych środków ustalania

pozycji.

48

Oficer wachtowy powinien obowiązkowo identyfikować wszystkie stosowne znaki nawigacyjne.

Żegluga z pilotem na pokładzie

49

Mimo wykonywania obowiązków przez pilotów, ich obecność na pokładzie nie zwalnia kapitana

ani oficera wachtowego z ich obowiązków zapewnienia bezpieczeństwa statkowi. Kapitan

i pilot powinni wymieniać informacje dotyczące procedur nawigacyjnych, warunków miejscowych

i charakterystyki statku. Kapitan oraz/lub oficer wachtowy powinni ściśle współpracować

z pilotem i kontynuować dokładne sprawdzanie pozycji statku i jego ruchu.

50

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do działań lub zamiarów pilota oficer wachtowy

powinien starać się je wyjaśnić z pilotem, a jeśli wątpliwości pozostaną powinien

natychmiast powiadomić kapitana i podjąć wszelkie niezbędne czynności, zanim przybędzie

kapitan.

Statek na kotwicy

51

Jeśli kapitan uzna to za niezbędne, należy kontynuować ciągłą wachtę nawigacyjną na

kotwicy. Podczas postoju na kotwicy oficer wachtowy powinien

.1

określić i wykreślić pozycję statku na odpowiedniej mapie tak szybko, jak jest to

możliwe;

.2

jeżeli okoliczności na to pozwalają, sprawdzać wystarczająco często, czy statek pozostaje

bezpiecznie na kotwicy - przez wykonywanie namiarów na stałe znaki nawigacyjne lub

łatwe do identyfikacji obiekty brzegowe;

.3

zapewnić utrzymanie właściwej obserwacji;

.4

zapewnić okresowe wykonywanie obchodów inspekcyjnych statku;

.5

obserwować warunki meteorologiczne i pływowe oraz stan morza;

.6

powiadomić kapitana i przedsięwziąć wszystkie niezbędne środki, jeśli statek wlecze

kotwicę;

.7

zapewnić, aby stan gotowości silników głównych i innych mechanizmów był zgodny z instrukcjami

kapitana;

.8

jeśli pogarsza się widoczność, powiadomić kapitana;

.9

zapewnić, aby statek miał zapalone odpowiednie światła, podniesione odpowiednie znała

i aby były nadawane odpowiednie sygnały dźwiękowe zgodnie ze wszystkimi stosowanymi

przepisami; oraz

.10

przedsięwziąć środki mające na celu ochronę przed zanieczyszczeniem środowiska przez

statek i przestrzegać stosowanych przepisów dotyczących skażenia.

Część 4-2 - Zasady, których należy przestrzegać podczas pełnienia wachty maszynowej

52

Pojęcie wachta maszynowa, użyte w częściach 4-2, 5-2 i 5-4 niniejszej sekcji oznacza albo osobę albo grupę personelu

stanowiącego wachtę lub też okres odpowiedzialności dla oficera, podczas którego fizyczna

obecność tego oficera w pomieszczeniach maszynowni może być wymagana lub nie.

53 Oficer mechanik kierujący wachtą maszynową jest przedstawicielem starszego oficera mechanika i przede wszystkim jest zawsze odpowiedzialny

za bezpieczne i skuteczne działanie oraz utrzymanie urządzeń wpływających na bezpieczeństwo

statku i jest odpowiedzialny za przegląd, obsługę i testowanie wszystkich mechanizmów

i urządzeń wchodzących w zakres odpowiedzialności wachty maszynowej.

Organizacja wachty

54

Skład wachty maszynowej powinien być zawsze odpowiedni dla zapewnienia bezpiecznego

działania wszystkich mechanizmów wpływających na działania statku, zarówno w trybie

automatycznym, jak i ręcznym i być odpowiedni do aktualnych okoliczności i warunków.

55

Podczas ustalania składu wachty maszynowej, która może obejmować odpowiednio wykwalifikowanych

marynarzy, powinny być uwzględnione, m.in. następujące czynniki

.1

typ statku oraz typ i stan mechanizmów;

.2

odpowiedni i ciągły nadzór nad mechanizmami wpływającymi na bezpieczne działanie statku;

.3

wszelkie szczególne stany działania podyktowane przez warunki takie jak pogoda, lód,

zanieczyszczona woda, płycizna, stan zagrożenia, opanowanie uszkodzeń lub zmniejszenie

zanieczyszczenia;

.4

kwalifikacje i doświadczenie wachty maszynowej;

.5

bezpieczeństwo życia, statku, ładunku i portu oraz ochronę środowiska;

.6

przestrzeganie przepisów międzynarodowych, krajowych i miejscowych, oraz

.7

utrzymywanie normalnego działania statku.

Przejmowanie wachty

56

Oficer kierujący wachtą maszynową nie może przekazać obowiązków zmieniającemu go oficerowi,

jeśli jest powód, by przypuszczać, że ten ostatni nie może efektywnie wypełniać obowiązków

wachtowych, o czym musi być powiadomiony starszy oficer mechanik.

57

Oficer przejmujący wachtę maszynową powinien się upewnić, że członkowie przejmujący

wachtę maszynową są wyraźnie w pełni zdolni do skutecznego wykonywania swoich obowiązków.

58

Oficer przejmujący wachtę maszynową przed jej przejęciem powinien się zorientować

przynajmniej w następującym zakresie

.1

stałych poleceń i specjalnych instrukcji starszego mechanika dotyczących działania

systemów statkowych i mechanizmów;

.2

rodzaju wszystkich czynności wykonywanych aktualnie przy mechanizmach i systemach,

zajętego tym personelu i potencjalnym ryzyku;

.3

poziomu, a gdzie ma to zastosowanie, stanu wody lub pozostałości w zęzach, zbiornikach

balastowych, zbiornikach na pozostałości ładunków płynnych, zbiornikach rezerwowych,

zbiornikach wody pitnej, zbiornikach ścieków sanitarnych oraz wszelkich specjalnych

wymagań co do wykorzystania lub dysponowania ich zawartością;

.4

stanu i poziomu paliwa w zbiornikach zapasowych, zbiorniku osadowym, zbiorniku rozchodowym

i innych urządzeniach do przechowywania paliwa;

.5

wszelkich specjalnych wymagań dotyczących opróżniania systemu sanitarnego;

.6

stanu i trybu działania różnych głównych i pomocniczych systemów, włącznie z systemem

dystrybucji energii elektrycznej;

.7

gdzie ma to zastosowanie, stanu urządzeń konsoli do monitoringu i sterowania, a także,

które z urządzeń jest obsługiwane ręcznie;

.8

gdzie ma to zastosowanie, stanu i trybu działania automatycznych urządzeń sterujących

pracą kotłów, takich, jak systemy sterujące zabezpieczeniem płomieni, systemy kontrolne

ograniczające, systemy kontrolne spalania, systemy kontrolne dystrybucji paliwa i

innego sprzętu, który jest powiązany z działaniem kotłów parowych;

.9

wszelkich potencjalnie niesprzyjających warunków, wynikających ze złej pogody, lodu,

zanieczyszczonej lub płytkiej wody;

.10

wszelkich specjalnych trybów działania związanych z zawodnością sprzętu lub niesprzyjającymi

warunkami statkowymi;

.11

meldunków marynarzy z maszynowni odnoszących się do przydzielonych im obowiązków;

.12

dostępności urządzeń przeciwpożarowych; oraz

.13

stanu wypełnienia dziennika maszynowego.

Pełnienie wachty maszynowej

59

Oficer kierujący wachtą maszynową powinien zadbać o utrzymanie ustalonej organizacji

wachty oraz o to, aby pod jego kierownictwem marynarze z maszynowni, stanowiący część

wachty maszynowej, pomagali przy bezpiecznej i skutecznej obsłudze mechanizmów napędowych

i sprzętu pomocniczego.

60

Oficer kierujący wachtą maszynową jest odpowiedzialny za pomieszczenie maszynowni

pomimo obecności starszego mechanika w przedziale maszynowym, aż do chwili specjalnego

poinformowania, że starszy mechanik przejął odpowiedzialność i zostało to wzajemnie

zrozumiane.

61

Wszyscy członkowie wachty maszynowej powinni być zaznajomieni z przydzielonymi im

obowiązkami wachtowymi. Ponadto, każdy członek, w odniesieniu do statku, na którym

pełni służbę, powinien posiadać wiedzę w zakresie

.1

wykorzystania odpowiednich wewnętrznych systemów porozumiewania;

.2

dróg ewakuacji z przedziałów maszynowych;

.3

systemów alarmowych maszynowni i być w stanie rozróżnić alarmy ze szczególnym uwzględnieniem

alarmu przeciwpożarowego; oraz

.4

ilości, lokalizacji i typów sprzętu przeciwpożarowego oraz urządzeń przeciwawaryjnych

w pomieszczeniach siłowni, wraz z ich wykorzystaniem i różnymi środkami ostrożności

z zakresu bezpieczeństwa, których należy przestrzegać.

62

Należy zwrócić uwagę na każdy mechanizm, który nie funkcjonuje właściwie, lub jest

podejrzenie, że działa wadliwie lub wymaga specjalnej obsługi, notując zarazem wszystkie

czynności już podjęte. Należy sporządzić plany dalszych czynności według potrzeb.

63

Jeśli pomieszczenia maszynowni są obsadzone załogą, oficer kierujący wachtą maszynową

powinien być przygotowany do obsługi urządzeń napędowych, reagując w przypadku zaistnienia

konieczności zmiany kierunku lub prędkości.

64

Jeśli pomieszczenia siłowni pozostają okresowo bezwachtowe, wyznaczony dyżurny oficer,

kierujący wachtą maszynową, powinien być natychmiast osiągalny na wezwanie w celu

doglądania tych pomieszczeń.

65

Wszystkie polecenia z mostku powinny być natychmiast wykonywane. Zmiany kierunku lub

prędkości głównych zespołów napędowych powinny być rejestrowane, z wyjątkiem tych

przypadków, gdy Administracja uzna, że rozmiar lub cechy danego statku czynią takie

zapisy niepraktycznymi. Oficer kierujący wachtą maszynową powinien zadbać o to, aby

urządzenia sterowania głównym zespołem napędowym, kiedy znajdzie się on w trybie ręcznego

obsługiwania, były ciągle dozorowane w stanie gotowości lub manewrowania.

66

Należy zwrócić właściwą uwagę na bieżącą konserwację i obsługę wszystkich mechanizmów,

włącznie z systemami mechanicznymi, elektrycznymi, elektronicznymi, hydraulicznymi

i pneumatycznymi, ich aparaturą kontrolną i związanym z nimi wyposażeniem bezpieczeństwa

i wszystkimi systemami urządzeń znajdującymi się w kabinach oraz zapis rozchodów magazynowych,

części i urządzeń zapasowych.

67

Starszy oficer mechanik powinien zadbać o to, aby oficer kierujący wachtą maszynową

był poinformowany o wszystkich pracach konserwacyjnych z zakresu przeciwawaryjnego

lub działaniach remontowych, które mają być wykonane podczas wachty maszynowej. Oficer

kierujący wachtą maszynową odpowiedzialny jest za izolację, obejście i regulowanie

wszystkich mechanizmów, na których należy pracować, znajdujących się w zakresie odpowiedzialności

wachty maszynowej, oraz powinien prowadzić zapis wszystkich wykonywanych prac.

68

W przypadku pozostawania maszynowni w stanie gotowości, oficer kierujący wachtą maszynową

powinien upewnić się, że wszystkie mechanizmy i urządzenia, które mogą być wykorzystywane

podczas manewrowania są w stanie natychmiastowej gotowości i czy jest przewidziana

odpowiednia rezerwa zasilania dla urządzenia sterowego i dla innych potrzeb.

69

Oficerowie kierujący wachtą maszynową nie powinni mieć przydzielanych ani nie powinni

podejmować żadnych obowiązków, które mogłyby zakłócać ich obowiązki nadzorowania głównego

systemu napędowego i urządzeń pomocniczych. Powinni oni nadzorować główny zespół napędowy

i systemy pomocnicze aż do momentu zmiany, a także okresowo dokonywać przeglądu mechanizmów

znajdujących się pod ich nadzorem. Powinni również upewnić się, czy przeprowadzane

są stosowne obchody mechanizmów i pomieszczeń urządzenia sterowego w celu obserwacji

i meldowania usterek i awarii, wykonania lub pokierowania rutynowymi, wymaganymi konserwacjami

lub innymi niezbędnymi czynnościami.

70

Oficerowie kierujący wachtą maszynową powinni poinformować każdego innego członka

wachty maszynowej o potencjalnym zagrożeniu, które może ujemnie wpłynąć na pracę mechanizmów

lub zagrozić bezpieczeństwu życia lub statku.

71

Oficer kierujący wachtą maszynową powinien upewnić się, że wachta w przedziale maszynowym

jest nadzorowana i powinien zorganizować personel zastępczy na wypadek niezdolności

kogoś z personelu wachty maszynowej. Wachta maszynowa nie powinna pozostawiać pomieszczeń

siłowni bez dozoru, w sposób, który uniemożliwiałby ręczną obsługę instalacji maszynowni

lub nastaw urządzeń.

72

Oficer kierujący wachtą maszynową powinien podejmować czynności niezbędne do opanowania

skutków uszkodzeń wynikających z awarii sprzętu, pożaru, zalania, pęknięcia, kolizji,

wejścia na mieliznę lub innych przyczyn.

73

Przed zdaniem obowiązków oficer kierujący wachtą maszynową powinien upewnić się, że

wszystkie wydarzenia odnoszące się do mechanizmów i urządzeń pomocniczych, które zaistniały

podczas wachty maszynowej, są w odpowiedni sposób zapisane.

74

Oficer kierujący wachtą maszynową powinien współpracować z każdym oficerem mechanikiem

kierującym pracami konserwacyjnymi podczas wszystkich konserwacji zapobiegawczych,

ochrony przeciwawaryjnej lub napraw. Czynności te powinny obejmować, m.in.

.1

izolowanie i ominięcie pracujących urządzeń mechanicznych;

.2

wyregulowanie pozostałych zespołów tak, aby funkcjonowały odpowiednio i bezpiecznie

podczas okresu konserwacji;

.3

rejestrowanie, w dzienniku maszynowym lub innym dokumencie, urządzeń, na których pracowano,

i personelu przy tym zatrudnionego oraz jakie środki bezpieczeństwa zostały przyjęte

i przez kogo, na rzecz oficera przejmującego wachtę i dla celów archiwizacji; oraz

.4

testowanie i oddawanie do użytku, jeśli istnieje potrzeba, remontowanych mechanizmów

i sprzętu.

75

Oficer kierujący wachtą maszynową powinien upewnić się, że każdy marynarz w maszynowni,

który wykonuje obowiązki konserwacyjne, jest gotów do udzielenia pomocy przy ręcznej

obsłudze mechanizmów na wypadek awarii urządzeń automatycznych.

76

Oficer kierujący wachtą maszynową powinien pamiętać, że zmiany prędkości, wynikające

ze złego działania urządzeń, lub utrata możliwości sterowania, mogą zagrozić bezpieczeństwu

statku i życia na morzu. Należy natychmiast powiadomić mostek w przypadku pożaru,

o każdej zamierzonej czynności w przedziałach maszynowych, która może spowodować zmniejszenie

prędkości statku, nieuchronną utratę możliwości sterowania, zatrzymanie systemu napędowego

statku lub jakiekolwiek zmiany w wytwarzaniu energii elektrycznej oraz podobne zagrożenia

bezpieczeństwa. To powiadomienie, jeżeli możliwe, należy wykonać przed przeprowadzeniem

zmian, w celu zapewnienia mostkowi jak najwięcej czasu na podjęcie odpowiednich czynności

dla uniknięcia potencjalnego wypadku na morzu.

77

Oficer kierujący wachtą maszynową powinien niezwłocznie powiadomić starszego oficera

mechanika

.1

jeżeli pojawi się uszkodzenie lub awaria silnika, takiego rodzaju, że może to zagrażać

bezpiecznemu działaniu statku;

.2

jeżeli pojawi się niewłaściwe działanie, które w przekonaniu oficera kierującego wachtą

może spowodować uszkodzenie lub awarię mechanizmów napędowych, pomocniczych lub systemów

kontroli i sterowania; oraz

.3

w każdej sytuacji zagrożenia lub w razie wątpliwości, jaką decyzję lub kroki zaradcze

należy podjąć.

78

Mimo wymogu powiadomienia starszego oficera mechanika w powyższych okolicznościach

oficer kierujący wachtą maszynową nie powinien się wahać z podjęciem natychmiastowych

czynności zapewniających bezpieczeństwo statku, jego urządzeń i załogi, jeżeli okoliczności

tego wymagają.

79

Oficer kierujący wachtą maszynową powinien udzielić personelowi wachtowemu odpowiednich

instrukcji i informacji w celu zapewnienia bezpiecznego pełnienia wachty maszynowej.

Rutynowe konserwacje urządzeń, wykonywane w czasie bezpiecznej wachty jako uboczne

zadania, powinny być ujęte jako integralna część rutyny wachtowej. Szczegółowe konserwacje

połączone z naprawą obejmujące remonty sprzętu elektrycznego, mechanicznego, hydraulicznego,

pneumatycznego lub elektronicznego na całym statku powinny być wykonywane za wiedzą

oficera kierującego wachtą maszynową i starszego mechanika. Takie naprawy powinny

być zapisywane.

Pełnienie wachty maszynowej w różnych warunkach i na różnych akwenach

Ograniczona widoczność

80

Oficer kierujący wachtą maszynową powinien się upewnić, że dostępne jest stałe ciśnienie

powietrza lub pary dla sygnałów dźwiękowych oraz że polecenia wydawane z mostka, odnoszące

się do prędkości i kierunku ruchu statku, są wykonywane natychmiast, a ponadto, że

urządzenia pomocnicze wykorzystywane do manewrowania są gotowe do użytku.

Wody przybrzeżne i o dużym natężeniu ruchu

81

Oficer kierujący wachtą maszynową powinien się upewnić, że wszystkie urządzenia używane

podczas manewrów statku można natychmiast przestawić na ręczne sterowanie po powiadomieniu,

że statek znajduje się na wodach o dużym natężeniu ruchu. Oficer kierujący wachtą

maszynową powinien także upewnić się, że jest dostępne rezerwowe zasilanie urządzeń

sterowych i innych urządzeń potrzebnych w czasie manewrowania. Sterowanie awaryjne

i inny sprzęt pomocniczy powinny być gotowe do natychmiastowego użytku.

Statek na kotwicy

82

Na nie osłoniętym kotwicowisku starszy oficer mechanik powinien skonsultować z kapitanem,

czy utrzymywać taką samą wachtę maszynową jak podczas ruchu.

83

Kiedy statek stoi na kotwicy na otwartej redzie lub w warunkach zbliżonych do warunków

na pełnym morzu, oficer mechanik kierujący wachtą maszynową powinien się upewnić,

że

.1

utrzymywana jest sprawna wachta maszynowa;

.2

regularnie sprawdzane są wszystkie działające i będące w pogotowiu urządzenia;

.3

urządzenia główne i pomocnicze utrzymywane są w stanie gotowości zgodnie z komendami

z mostku;

.4

podjęto środki chroniące środowisko przed zanieczyszczeniem przez statek i są przestrzegane

odpowiednie przepisy o ochronie przed zanieczyszczeniami; oraz

.5

wszystkie systemy przeciwawaryjne i przeciwpożarowe są w gotowości.

Część 4-3 - Zasady, których należy przestrzegać podczas pełnienia wachty radiowej

Przepisy ogólne

84

Administracje powinny skierować uwagę przedsiębiorstw zarządzających, kapitanów i

personelu pełniącego wachtę radiową na przestrzeganie następujących przepisów w celu

zapewnienia, że podczas pobytu statku na morzu jest pełniona bezpieczna wachta radiowa.

Przy przestrzeganiu niniejszego Kodeksu należy uwzględnić także Regulamin Radiokomunikacji.

Organizacja wachty

85

Decydując o składzie wachty radiowej, kapitan każdego statku morskiego powinien

.1

upewnić się, że wachta radiowa jest pełniona zgodnie ze stosownymi wymogami Regulaminu

Radiokomunikacyjnego i Konwencji SOLAS;

.2

upewnić się, czy główne obowiązki związane z pełnieniem wachty nie są narażone na

szwank w wyniku komunikacji radiowej niezwiązanej z bezpiecznym ruchem statku i bezpieczeństwem

żeglugi; oraz

.3

uwzględnić sprzęt radiowy, w jaki wyposażony jest statek oraz stan techniczny sprzętu.

Pełnienie wachty radiowej

86

Radiooperator wykonujący obowiązki związane z pełnieniem wachty radiowej powinien

.1

upewnić się, że wachta jest pełniona na częstotliwościach określonych w Regulaminie

Radiokomunikacyjnym i Konwencji SOLAS; oraz

.2

podczas wachty regularnie sprawdzać działanie sprzętu radiowego i jego źródła zasilania

oraz meldować kapitanowi o wszystkich zaobserwowanych usterkach tego sprzętu.

87

Należy przestrzegać wymogów Regulaminu Radiokomunikacyjnego i Konwencji SOLAS dotyczących

prowadzenia dziennika radiotelegraficznego lub radiowego.

88

Prowadzenie zapisów radiowych, spełniające wymagania Regulaminu Radiokomunikacyjnego

i Konwencji SOLAS, jest obowiązkiem radiooperatora, wyznaczonego jako główny odpowiedzialny

za łączność radiową w akcjach ratowniczych. Zapisywane powinny być następujące fakty

oraz czas, w którym się wydarzyły

.1

zestawienia przeprowadzonej łączności radiowej wzywania pomocy i łączności bezpieczeństwa;

.2

ważne wypadki odnoszące się do służby radiowej;

.3

pozycja statku, tam gdzie jest to wymagane, co najmniej raz na dzień; oraz

.4

zestawienie stanu instalacji radiowej i źródeł jego zasilania.

89

Zapisy radiowe powinny być dokonywane w miejscu prowadzenia łączności ratowniczej

i powinny być udostępniane

.1

kapitanowi dla potrzeb kontroli; oraz

.2

upoważnionym urzędnikom Administracji i innym urzędnikom wykonującym kontrolę zgodnie

z artykułem X Konwencji.

CZĘŚĆ 5 - PEŁNIENIE WACHTY W PORCIE

Zasady odnoszące się do pełnienia wszystkich wacht

Ogólne

90

Na każdym statku bezpiecznie zacumowanym lub bezpiecznie stojącym na kotwicy w normalnych

okolicznościach w porcie, kapitan powinien zorganizować pełnienie odpowiedniej, sprawnej

wachty w celu zapewnienia bezpieczeństwa. Mogą zaistnieć szczególne wymagania w odniesieniu

do specjalnych typów statkowych systemów napędowych lub urządzeń pomocniczych oraz

dla statków przewożących niebezpieczne, toksyczne lub łatwo palne materiały lub inne,

specjalne typy ładunku.

Organizacja wachty

91

Wachta pokładowa podczas postoju statku w porcie powinna zawsze być zorganizowana

tak, żeby

.1

zapewnić bezpieczeństwo życia, statku, portu i środowiska oraz bezpieczne działanie

wszystkich urządzeń związanych z obsługą ładunków;

.2

były przestrzegane międzynarodowe, krajowe i miejscowe przepisy; oraz

.3

był utrzymywany porządek i normalne funkcjonowanie statku.

92

Kapitan powinien decydować o składzie i czasie trwania wachty pokładowej w zależności

od warunków cumowania, typu statku i charakteru obowiązków.

93

Jeśli kapitan uzna to za konieczne, wykwalifikowany oficer będzie kierował wachtą

pokładową.

94

Niezbędny sprzęt powinien być przygotowany w taki sposób, aby zapewnić sprawne pełnienie

wachty.

95

Starszy oficer mechanik, po konsultacji z kapitanem, powinien zapewnić utrzymanie

bezpiecznej wachty maszynowej w porcie. Przy decydowaniu o składzie wachty maszynowej,

która może angażować motorzystów, należy uwzględnić, co następuje

.1

na wszystkich statkach o mocy napędu 3000 kW i więcej wachtą maszynową powinien zawsze

kierować oficer;

.2

na statkach o mocy napędu mniejszej niż 3000 kW, w zależności od decyzji kapitana

skonsultowanej ze starszym oficerem mechanikiem, wachtą maszynową nie musi kierować

oficer; oraz

.3

oficerom, podczas kierowania przez nich wachtą maszynową nie powinno się przydzielać

ani nie powinni oni podejmować żadnych dodatkowych zadań lub obowiązków, które mogłyby

zakłócić nadzorowanie przez nich urządzeń statku.

Przejmowanie wachty

96

Oficer wachtowy lub kierujący wachtą maszynową nie powinien przekazywać wachty oficerowi

przejmującemu wachtę, jeżeli ma jakiekolwiek powody by uważać, że niewątpliwie nie

jest on zdolny do sprawnego pełnienia wachty; w tym przypadku należy powiadomić odpowiednio,

kapitana lub starszego oficera mechanika. Oficerowie przejmujący wachtę pokładową

lub maszynową powinni upewnić się, że wszyscy członkowie ich wachty są w widoczny

sposób w pełni zdolni do sprawnego wykonywania swoich obowiązków.

97

Jeżeli w momencie przekazywania wachty pokładowej lub maszynowej jest wykonywana ważna

czynność, powinna być ona zakończona przez oficera zdającego wachtę, jeżeli kapitan

lub starszy mechanik nie zarządzi inaczej.

Część 5-1 - Przekazywanie wachty pokładowej

98

Przed przyjęciem wachty pokładowej, oficer przejmujący powinien zostać poinformowany

przez oficera kierującego wachtą pokładową o

.1

głębokości wody w miejscu postoju, zanurzeniu statku, poziomie i czasie wysokiej i

niskiej wody, zamocowaniu cum, układzie kotwic i długości łańcucha kotwicznego oraz

o innych urządzeniach cumowniczych ważnych dla bezpieczeństwa statku; stanie maszyn

głównych i ich gotowości do awaryjnego wykorzystania;

.2

wszystkich pracach wykonywanych na statku; charakterze, ilości i rozkładzie ładunku

przyjętego lub pozostałego i wszystkich resztkach pozostałych na pokładzie po rozładowaniu

statku;

.3

poziomie wody w zęzach i zbiornikach balastowych;

.4

nadawanych sygnałach lub zapalonych światłach;

.5

ilości członków załogi potrzebnych na statku i obecności innych osób;

.6

stanie urządzeń do ochrony przeciwpożarowej;

.7

wszystkich szczególnych przepisach portowych;

.8

stałych i specjalnych zarządzeniach kapitana;

.9

środkach łączności między statkiem a personelem brzegowym, włączając władze portowe,

na wypadek powstania zagrożenia lub potrzebnej pomocy;

.10

wszystkich innych okolicznościach mających znaczenie dla bezpieczeństwa statku, jego

załogi, ładunku lub ochrony środowiska przed zanieczyszczeniem; oraz

.11

procedurach powiadamiania odpowiednich władz o wszelkich zanieczyszczeniach środowiska

wynikłych z działalności statku.

99

Przejmujący oficerowie, przed przyjęciem kierowania wachtą pokładową powinni sprawdzić,

czy

.1

zamocowanie cum i łańcucha kotwicznego są odpowiednie;

.2

są właściwie nadawane odpowiednie sygnały i zapalone światła;

.3

są przestrzegane przepisy bezpieczeństwa i ochrony przeciwpożarowej;

.4

mają świadomość co do charakteru wszystkich ładowanych lub wyładowanych ładunków ryzykownych

lub niebezpiecznych oraz odpowiednich czynności, które należy podjąć na wypadek rozlewu

lub pożaru; oraz

.5

żadne zewnętrzne warunki lub okoliczności nie narażają na niebezpieczeństwo statku,

a także czy statek nie naraża innych.

Część 5-2 - Przejmowanie wachty maszynowej

100

Przed przyjęciem wachty maszynowej, oficer przejmujący powinien zostać poinformowany

przez oficera kierującego wachtą maszynową o

.1

stałych zarządzeniach dnia, wszelkich specjalnych zarządzeniach dotyczących działania

statku, funkcji konserwacyjnych, remontów mechanizmów statkowych lub sprzętu kontrolnego;

.2

charakterze wszystkich prac wykonywanych na mechanizmach i systemach statku, personelu

biorącym w nich udział, a także o potencjalnych zagrożeniach;

.3

poziomie i stanie, gdzie jest to właściwe, wody lub pozostałości w zęzach, zbiornikach

balastowych, zbiornikach na pozostałości ładunków płynnych, zbiornikach ścieków sanitarnych,

zbiornikach zapasowych oraz specjalnych wymaganiach dotyczących wykorzystania lub

usuwania ich zawartości;

.4

wszelkich specjalnych wymagań dotyczących opróżniania systemu sanitarnego;

.5

stanie i gotowości przenośnego sprzętu ochrony przeciwpożarowej oraz stałych instalacji

przeciwpożarowych i systemów wykrywania ognia;

.6

upoważnionym personelu remontowym na statku zajętym czynnościami technicznymi, miejscu

jego prac i funkcjach naprawczych oraz innych upoważnionych osobach na statku i o

potrzebnej załodze;

.7

wszelkich przepisach portowych odnoszących się do wycieków ze statku, wymaganiach

ochrony przeciwpożarowej i gotowości statku, szczególnie podczas spodziewanej złej

pogody;

.8

środkach komunikacji między personelem statku a personelem brzegowym, włączając władze

portowe, na wypadek powstania zagrożenia lub potrzebnej pomocy;

.9

wszystkich innych okolicznościach mających znaczenie dla bezpieczeństwa statku, jego

załogi, ładunku lub ochrony środowiska przed zanieczyszczeniem; oraz

.10

procedurach powiadamiania odpowiednich władz o wszelkich zanieczyszczeniach środowiska

wynikłych z czynności technicznych.

101

Oficerowie zmieniający, przed przyjęciem kierowania wachtą maszynową powinni sprawdzić,

czy są w pełni poinformowani przez oficera zdającego o powyższych zagadnieniach; oraz

.1

zaznajomieni z istniejącymi i potencjalnymi źródłami zasilania, ogrzewania i oświetlenia

oraz ich dystrybucją;

.2

znają dostępność i stan paliwa na statku, smarów i wszystkich rodzajów zaopatrzenia

w wodę; oraz

.3

są gotowi do przygotowania statku i jego mechanizmów, tak dalece jak to jest możliwe,

do stanu pogotowia lub warunków zagrożenia, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Część 5-3 - Wykonywanie wachty pokładowej

102

Oficer kierujący wachtą pokładową powinien

.1

dokonywać obchodów w celu przeprowadzenia kontroli statku, w odpowiednich odstępach

czasu;

.2

zwracać szczególną uwagę na

.2.1

stan i zabezpieczenie trapu, łańcucha kotwicznego i cum, szczególnie przy zmianie

kierunku pływu i w miejscach postoju z dużymi różnicami poziomu wody, jeżeli trzeba,

podejmując kroki zapewniające im normalne warunki pracy;

.2.2

zanurzenie, zapas wody pod stępką i ogólny stan statku, aby uniknąć niebezpiecznego

przechyłu bocznego lub przegłębienia podczas operacji ładunkowych lub balastowania,

.2.3

pogodę i stan morza,

.2.4

przestrzeganie wszystkich przepisów dotyczących bezpieczeństwa i ochrony przeciwpożarowej,

.2.5

poziom wody w zęzach i zbiornikach,

.2.6

wszystkie osoby na statku i ich miejsce pobytu, szczególnie w odległych lub zamkniętych

przestrzeniach; oraz

.2.7

zapalanie świateł i nadawanie sygnałów;

.3

podczas złej pogody lub po otrzymaniu ostrzeżenia sztormowego, podjąć niezbędne kroki

w celu ochrony statku, osób na pokładzie i ładunku;

.4

podjąć wszelkie środki ostrożności, aby zapobiec zanieczyszczeniu środowiska przez

statek;

.5

w sytuacjach awaryjnych zagrażających bezpieczeństwu statku wszcząć alarm, poinformować

kapitana, podjąć wszelkie możliwe kroki zapobiegające jakimkolwiek uszkodzeniom statku,

jego ładunku i osób znajdujących się na pokładzie, oraz, jeśli to konieczne, zażądać

pomocy od władz brzegowych lub statków sąsiadujących;

.6

znać warunki stateczności statku aby, na wypadek pożaru, poinformować brzegowe władze

pożarnicze o przybliżonych ilościach wody, którą można wpompować na statek bez narażenia

go na niebezpieczeństwo;

.7

zaoferować pomoc statkom łub osobom znajdującym się w niebezpieczeństwie;

.8

podjąć niezbędne środki zaradcze, aby zapobiec wypadkom lub uszkodzeniom, w przypadku,

kiedy mają być obracane śruby; oraz

.9

zapisywać w odpowiednim dzienniku wszystkie ważne wydarzenia mające wpływ na statek.

Część 5-4 - Wykonywanie wachty maszynowej

103

Oficerowie kierujący wachtą maszynową powinni zwracać szczególną uwagę na

.1

przestrzeganie wszystkich zarządzeń, specjalnych procedur działania i przepisów dotyczących

niebezpiecznych warunków i zapobieganiu im we wszystkich dziedzinach będących w zakresie

ich obowiązków;

.2

instrumenty i systemy sterowania, kontrolowanie wszystkich źródeł zasilania, działające

systemy i ich części;

.3

techniki, metody i procedury niezbędne dla zapobiegania naruszeniom przepisów o zanieczyszczeniach,

wydanych przez władze lokalne; oraz

.4

stan zęz.

104

Oficerowie kierujący wachtą maszynową powinni

.1

w sytuacjach awaryjnych wszcząć alarm, kiedy w ich przekonaniu, sytuacja tego wymaga,

oraz podjąć wszystkie możliwe kroki zapobiegające uszkodzeniom statku, osób na pokładzie

i ładunku;

.2

mieć świadomość potrzeb oficera pokładowego w odniesieniu do urządzeń niezbędnych

przy prowadzeniu prac przeładunkowych i dodatkowych wymagań dotyczących systemu balastowego

i innych systemów kontroli stateczności statku;

.3

dokonywać częstych obchodów inspekcyjnych, aby określić możliwe usterki i awarie sprzętu

i podjąć natychmiastowe czynności zaradcze zapewniające bezpieczeństwo statku, obsługi

ładunku, portu i środowiska;

.4

zapewnić, aby były podjęte niezbędne środki zaradcze, w zakresie poszczególnych odpowiedzialności,

zapobiegające wypadkom lub uszkodzeniom różnych systemów elektrycznych, elektronicznych,

hydraulicznych, pneumatycznych i mechanicznych statku; oraz

.5

zapewnić, aby wszystkie ważne wydarzenia wpływające na działanie, regulacje lub remonty

mechanizmów statkowych zostały zadowalająco zapisane.

Część 5-5 - Wachta w porcie na statkach przewożących materiały niebezpieczne

Postanowienia ogólne

105

Kapitan każdego statku przewożącego ładunek niebezpieczny, czy to wybuchowy, łatwopalny,

trujący, zagrażający zdrowiu, czy zanieczyszczający środowisko, powinien upewnić się,

że jest utrzymywany bezpieczny skład i właściwa organizacja pełnionej wachty. Na statkach

przewożących niebezpieczny ładunek luzem będzie to osiągane przez utrzymywanie w gotowości

na statku odpowiednio wykwalifikowanego oficera lub oficerów oraz, gdzie zajdzie taka

potrzeba, marynarzy, nawet wtedy, gdy statek jest bezpiecznie zacumowany lub bezpiecznie

stoi na kotwicy w porcie.

106

Na statkach przewożących ładunki niebezpieczne inne niż luzem kapitan powinien w pełni

uwzględnić charakter, ilość, rodzaj opakowania i sztauowanie niebezpiecznego ładunku

oraz wszystkie specjalne warunki na statku, na morzu i lądzie.

Część 5-6 - Wachta ładunkowa

107

Oficerowie odpowiedzialni za planowanie i realizację obsługi ładunku powinni upewnić

się, że takie operacje wykonywane są w sposób bezpieczny, kontrolując określone zagrożenia,

w tym również w sytuacjach angażujących osoby nie wchodzące w skład personelu statku.

2

Część B Kodeksu Wyszkolenia Marynarzy, Wydawania Świadectw i Pełnienia Wacht (STCW)

otrzymuje następujące brzmienie

„

CZĘŚĆ B

WYTYCZNE W ZAKRESIE POSTANOWIEŃ KONWENCJI STCW I ZAŁĄCZNIKA DO NIEJ

Wstęp

1

Niniejsza część Kodeksu STCW zawiera zalecane wytyczne, mające na celu ułatwienie

Stronom Konwencji STCW i tym, którzy będą ją wprowadzać w życie, stosowania ich w

praktyce i egzekwowania ich wykonania, by Konwencja była dokumentem w pełni i jednakowo

skutecznym.

2

Sugerowane środki nie są obligatoryjne, a podane przykłady służą wyłącznie do zilustrowania,

jak należałoby spełnić określone wymogi Konwencji. Ogólnie biorąc, zalecenia te przedstawiają

jednak stanowisko wobec poruszonych problemów, które zostało poddane harmonizacji

w drodze dyskusji na forum IMO, jak również, tam gdzie to miało uzasadnienie, w drodze

konsultacji z Międzynarodową Organizacją Pracy, Międzynarodową Unią Telekomunikacyjną

i Światową Organizacją Zdrowia.

3

Przestrzeganie wytycznych przedstawionych w niniejszej części pomoże Organizacji osiągnąć

jej cel polegający na utrzymaniu możliwie najwyższego poziomu kompetencji załóg wszystkich

narodowości i statków pod każdą banderą.

4

Wskazówki zawarte w niniejszej części dotyczą określonych artykułów Konwencji oraz

uzupełniają wytyczne do przepisów zawartych w załączniku. Numeracja sekcji występujących

w niniejszej części odpowiada numeracji artykułów i postanowień Konwencji. Tak jak

to wskazano w części A, tekst każdej sekcji może być podzielony na numerowane części

i ustępy, ale taka numeracja dotyczy tylko tej części tekstu.

WYTYCZNE DOTYCZĄCE POSTANOWIEŃ POSZCZEGÓLNYCH ARTYKUŁÓW

Sekcja B-I

Wytyczne dotyczące ogólnych obowiązków wynikających z Konwencji

(Brak postanowień)

Sekcja B-II

Wytyczne dotyczące definicji i wyjaśnień

1

Definicje zawarte w artykule II Konwencji oraz definicje i wyjaśnienia zawarte w Prawidle

I/1 jej Załącznika dotyczą terminologii użytej w części A i B niniejszego Kodeksu.

Uzupełniające definicje, które stosuje się tylko do postanowień niniejszego Kodeksu,

są zawarte w Sekcji A-I/1.

2

Pojęcie świadectwo pojawiające się w artykule II lit. c) może dotyczyć trzech sytuacji:. 1 Administracja

może wydać dyplom/świadectwo;

.2

Administracja może zlecić wydanie dyplomu/świadectwa z jej upoważnienia; lub

.3

Administracja może uznać dyplom/świadectwo wydane przez inną Stronę, jak to przewiduje

prawidło I/10.

Sekcja B-III

Wytyczne dotyczące stosowania Konwencji

1

O ile definicja statek rybacki, zawarta w artykule II, lit. h) wyklucza statki używane do połowu ryb, wielorybów,

fok, morsów lub innych żywych zasobów morza z obowiązku stosowania postanowień Konwencji,

statki nie trudniące się połowem nie mogą skorzystać z takiego przywileju.

2

Konwencja wyklucza wszystkie drewniane statki o prymitywnej konstrukcji łącznie z

dżonkami.

Sekcja B-IV

Wytyczne dotyczące przekazywania informacji

1

W punkcie 1 lit. b) artykułu IV, wyrażenie „gdy będzie to celowe” obejmują

.1

uznanie dyplomu/świadectwa wydanego przez inną Stronę; lub

.2

wydanie własnego dyplomu/świadectwa przez Administrację, o ile to ma zastosowanie,

na podstawie uznania dyplomu/świadectwa wydanego przez inną Stronę.

Sekcja B-V

Wytyczne dotyczące innych umów i ich interpretacji

Wyraz „porozumienia”, występujący w punkcie 1 artykułu V, ma również dotyczyć wcześniej

ustalonych uzgodnień międzypaństwowych, dotyczących wzajemnego uznawania dyplomów/świadectw.

Sekcja B-VI

Wytyczne dotyczące dyplomów

Zobacz wytyczne określone w sekcjach B-I/2 i B-II.

Przedsiębiorstwa zarządzające, eksploatujące statki pod banderą danej Administracji,

powinny zostać poinformowane o wprowadzanych przepisach, zarysie procedur i polityce

ich egzekwowania.

Sekcja B-VII

Wytyczne dotyczące postanowień przejściowych

Dyplomy uprawniające do zajmowania stanowiska, które są obecnie uznawane przez Strony

poświadczające odpowiednie kwalifikacje do objęcia innego stanowiska, jak np. dyplom

starszego oficera uprawniający do zajęcia stanowiska kapitana, powinny być nadal uznane

jako ważne w myśl Artykułu VII. W podobny sposób powinny być uznawane dyplomy wydane

w świetle postanowień punktu 2 Artykułu VII.

Sekcja B-VIII

Wytyczne dotyczące wydawania zwolnień

Określenie polityki oraz zarys procedur, których należy przestrzegać należy opublikować

dla potrzeb poinformowania przedsiębiorstw zarządzających, eksploatujących statki

pod banderą Administracji. Osoby uprawnione przez Administrację do wydawania zwolnień

powinny otrzymać wytyczne. Informacje o podjętych działaniach należy streścić we wstępnym

sprawozdaniu, przekazywanym do Sekretarza Generalnego, zgodnie z wymaganiami Sekcji

A-I/7.

Sekcja B-IX

Wytyczne dotyczące równoważności dyplomów

Dyplomy Marynarki Wojennej mogą nadal być akceptowane i wyciągi pływania mogą nadal

być wydawane oficerom Marynarki Wojennej jako równoważne na podstawie Artykułu IX,

pod warunkiem; że spełniają wymagania Konwencji.

Sekcja B-X

Wytyczne dotyczące kontroli

(Brak postanowień - patrz Sekcja B-I/4).

Sekcja B-XI

Wytyczne dotyczące promowania współpracy technicznej

1

Rządy, przy współpracy z IMO, powinny udzielić, ewentualnie zaaranżować udzielenie

pomocy krajom mającym problemy ze spełnianiem wymagań Konwencji, o ile wystąpią o

taką pomoc.

2

Podkreśla się znaczenie odpowiedniego wyszkolenia kapitanów i innego personelu zatrudnionego

na tankowcach, chemikaliowcach, gazowcach i pasażerskich statkach ro-ro.

W niektórych wypadkach mogą występować trudności w zdobyciu wymaganego doświadczenia

i przeprowadzaniu odpowiednich szkoleń specjalistycznych, a zwłaszcza w krajach rozwijających

się.

Baza danych dla wymagań egzaminacyjnych

3

Zachęca się Strony, których szkoły morskie łub ośrodki szkoleniowe kształcą absolwentów

z różnych krajów, i które pragną utworzyć bazę danych z pytaniami i odpowiedziami

egzaminacyjnymi, do utworzenia takiej bazy danych na zasadzie dwustronnej wymiany

materiałów egzaminacyjnych z krajem lub krajami, które już takimi danymi dysponują.

Dostępność morskich symulatorów szkoleniowych

4

Sekretariat IMO prowadzi spis morskich symulatorów szkoleniowych w charakterze źródła

informacji dla Stron i innych, udzielając w ten sposób informacji o dostępności różnych

typów symulatorów do szkolenia załóg, uwzględniając w szczególności załogi z krajów,

które nie posiadają takich środków szkolenia.

5

Zdecydowanie zaleca się Stronom, by informowały Sekretariat IMO o posiadanych morskich

symulatorach szkoleniowych i uaktualnianiu informacji w wypadku jakichkolwiek zmian

lub uzyskania nowego sprzętu.

Informacja o współpracy technicznej

6

W Sekretariacie Generalnym IMO, mieszczącym się pod adresem: 4 Albert Embankment,

London. SE1 7SR, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, można

uzyskać informację o technicznych służbach doradczych, dostępie do międzynarodowych

instytucji szkoleniowych związanych z IMO oraz technicznych stowarzyszeniach i o współpracy

technicznej.

(Brak wytycznych odnoszących się do artykułów od XII do XVII.)

WYTYCZNE DOTYCZĄCE POSTANOWIEŃ ZAŁĄCZNIKA KONWENCJI STCW

Rozdział I

Wytyczne dotyczące postanowień ogólnych

Sekcja B-I/1

Wytyczne dotyczące definicji i wyjaśnień

1

Definicje zawarte w artykule II Konwencji oraz definicje i ich interpretacje zawarte

w prawidle I/1 załącznika do Konwencji dotyczą również pojęć używanych w części A

i B niniejszego Kodeksu. Uzupełniające definicje, które mają zastosowanie tylko do

postanowień niniejszego Kodeksu są zawarte w sekcji A-I/1.

2

Oficerów posiadających umiejętności objęte postanowieniami rozdziału VII, można mianować

jako „oficerów wielofunkcyjnych”, „oficerów dwufunkcyjnych” lub wyznaczyć im inną

funkcję, zatwierdzonej przez Administrację, zgodnie z terminologią stosowaną w odpowiednich

wymaganiach, dotyczących bezpiecznego obsadzania załogami.

3

Marynarzy posiadających kwalifikacje objęte postanowieniami rozdziału VII, można mianować

jako „marynarzy wielofunkcyjnych”, lub wyznaczyć im inną funkcję, zatwierdzonej przez

Administrację, zgodnie z terminologią stosowaną w odpowiednich wymaganiach, dotyczących

bezpiecznego obsadzania załogami.

Sekcja B-I/2

Wytyczne dotyczące dyplomów i potwierdzeń

1

W przypadku, gdy potwierdzenie stanowi integralną część dyplomu, jak to podano w Sekcji

A-I/2 punkt 1, należy odpowiednią informację umieścić na dyplomie, zgodnie z niżej

podanym wzorem, z pominięciem pola o numerze. 2. W przeciwnym razie przygotowując

potwierdzenie wydania dyplomu, miejsca numerowane od. 1 do. 17 powinny być wypełnione

tak, jak to uwidoczniono na niżej zamieszczonym przykładzie

.1

Wpisać nazwę państwa wydającego dyplom.

.2

Wpisać kolejny numer dyplomu nadany przez Administrację.

.3

Wpisać nazwisko i imiona członka załogi, któremu jest wystawiany dyplom. Dane osobowe

powinny być identyczne z danymi występującymi w paszporcie członka załogi, w dowodzie

osobistym członka załogi i w innych urzędowych dokumentach wydawanych przez Administrację.

.4

Miejsce na podanie numeru lub numerów prawideł Konwencji STCW, zgodnie z którymi członek

załogi uzyskał kwalifikacje, na przykład

.4.1

„Prawidło II/l”, jeśli członek załogi uzyskał kwalifikacje oficera wachtowego;

.4.2

„Prawidło III/l”, jeśli członek załogi uzyskał kwalifikacje oficera mechanika odpowiedzialnego

za wachtę w wachtowej siłowni okrętowej lub wyznaczonych na mechaników pełniących

służbę w siłowni okresowo bezwachtowej;

.4.3

„Prawidło IV/2”, jeśli członek załogi uzyskał kwalifikacje radiooperatora;

.4.4

„Prawidło VII/1”, jeżeli dyplom upoważnia do pełnienia funkcji, a kwalifikacje członka

załogi odpowiadają funkcjom wymienionym w części A tego Kodeksu, na przykład: funkcja

oficera mechanika na poziomie zarządzania; oraz

.4.5

„Prawidła III/1 i V/1”, jeśli członek załogi uzyskał kwalifikacje oficera mechanika

kierującego wachtą w maszynowni obsadzanej załogą lub wyznaczonego do pełnienia służby

w maszynowni okresowo bezzałogowej na zbiornikowcach (zobacz: ograniczenia w podpunktach.

8 oraz. 10 poniżej)

.5

Wpisać datę upływu ważności potwierdzenia dyplomu. Data na potwierdzeniu nie powinna

być późniejsza od daty upływu ważności dyplomu, do którego zostało wystawione. Termin

ważności potwierdzenia nie może być dłuższy niż pięć lat od daty wydania.

.6

W tej kolumnie powinny być wymienione funkcje, do pełnienia których posiadacz dyplomu

uzyskał kwalifikacje wyszczególnione w części A Kodeksu. Funkcje i związane z nimi

zakresy odpowiedzialności są wyszczególnione w tabelach zakresu kompetencji przedstawionych

w rozdziałach II, III i IV w części A niniejszego Kodeksu oraz zostały spisane w wykazie

we wstępie do części A. Nie zachodzi konieczność wymieniania wszystkich funkcji, jeśli

zamieszczono adnotacje przy punkcie. 4 dotyczące prawideł w rozdziałach II, HI i IV.

.7

W tej kolumnie powinien zostać określony zakres odpowiedzialności, na jakim posiadacz

dyplomu posiada kwalifikacje do pełnienia funkcji wymienionych w kolumnie. 6. Zakres

odpowiedzialności jest wymieniony w tabelach kompetencji przedstawionych w rozdziałach

II, III i IV części A Kodeksu, a także - dla ułatwienia w odwoływaniu się - oddzielnie

wymienionych w wykazie we wstępie do części A.

.8

Ogólne ograniczenia takie jak obowiązek noszenia szkieł korekcyjnych podczas pełnienia

obowiązków powinny być wyraźnie wymienione na samym początku kolumny do wpisu ograniczeń.

Ograniczenia dotyczące funkcji i wymienione w kolumnie. 6 powinny być wpisane w odpowiedni

wiersz, obok funkcji, której dotyczą np

.8.1

„nie uprawnia do pełnienia służby na zbiornikowcach”, jeśli nie posiada uprawnień

wymienionych w rozdziale V;

.8.2

„nie uprawnia do pełnienia obowiązków na zbiornikowcach innych niż zbiornikowce do

przewozu produktów naftowych” - o ile posiada uprawnienia do pracy na zbiornikowcach

do przewozu produktów naftowych, zgodnie z rozdziałem V;

.8.3

„nie uprawnia do pełnienia obowiązków na statkach, na których kotły parowe są integralną

częścią maszynerii statku” - o ile uzyskane doświadczenie nie uprawnia posiadacza

do pełnienia obowiązków na statkach parowych zgodnie z postanowieniami Kodeksu STCW,

oraz

.8.4

„Ważne tylko dla potrzeb żeglugi przybrzeżnej” - o ile pominięto określone wymogi

dotyczące wiedzy, zgodnie z Kodeksem STCW.

Uwaga: Ograniczenia pojemności i zasilania nie muszą być umieszczane w kolumnach ograniczeń,

jeśli zostały wyszczególnione w nazwie dyplomu/świadectwa i w części wkładki w kolumnie.

9 dotyczącej stanowiska.

.9

Stanowisko lub stanowiska wymienione w kolumnie. 9 powinny być równoznaczne z wymienionymi

w tytule odpowiedniego prawidła STCW lub prawideł dotyczących dyplomów/świadectw wydawanych

zgodnie z rozdziałem II i III i zgodne z przepisami o bezpiecznym obsadzaniu statku

załogą, zatwierdzonymi przez Administrację.

.10

Ogólne ograniczenia takie jak: obowiązek noszenia szkieł korekcyjnych podczas wykonywania

obowiązków powinny być wyraźnie wymienione na samym początku kolumny. Ograniczenia

umieszczone w kolumnie. 10 powinny być zgodne z ograniczeniami wymienionymi w kolumnie.

8 dla pełnienia funkcji na określonym stanowisku.

.11

Numer umieszczony w tym polu powinien być identyczny z numerem dyplomu, tak, aby zarówno

dyplom, jak i jego potwierdzenie posiadało ten sam niepowtarzalny numer, pod którym

byłoby umieszczone w spisie dyplomów i potwierdzeń oraz innych załączników.

.12

Miejsce na umieszczenie daty wydania pierwszego potwierdzenia. Data wydania potwierdzenia

może, ale nie musi, być identyczna z datą wydania dyplomu, zależnie od okoliczności.

.13

Miejsce na nazwisko osoby upoważnionej do wydania potwierdzenia. Nazwisko należy wypisać

drukowanymi literami poniżej podpisu upoważnionego urzędnika.

.14

Miejsce na wpisanie daty urodzenia, która powinna być zgodna z datą urodzenia występującą

w archiwum Administracji lub w jakiś inny sposób udokumentowaną.

.15

Właściciel potwierdzenia dyplomu powinien podpisać je w obecności urzędnika. Istnieje

też możliwość dołączenia części formularza zgłoszeniowego z uprzednio złożonym podpisem

właściciela potwierdzenia, przy czym podpis musi zostać należycie złożony i zweryfikowany.

.16

Fotografia powinna być standardową fotografią paszportową czarno-białą lub kolorową

z ujęciem głowy i ramion, dostarczoną w dwóch egzemplarzach, z czego jedna pozostaje

w rejestrze dyplomów.

.17

O ile potwierdzenie posiada miejsca na odnowienie (zobacz: Sekcja A-I/2 punkt 1),

Administracja może je odnowić przez wypełnienie odpowiedniego miejsca, po ponownym

zweryfikowaniu zdolności posiadacza dyplomu do wykonywania zawodu, zgodnie z prawidłem

I/11.

(Pieczęć urzędowa)

(NAZWA PAŃSTWA)

POTWIERDZENIE WYDANIA DYPLOMU NA PODSTAWIE POSTANOWIEŃ MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI O

WYMAGANIACH W ZAKRESIE WYSZKOLENIA MARYNARZY, WYDAWANIA IM ŚWIADECTW ORAZ PEŁNIENIA

WACHT, 1978, ZE ZMIANAMI

Rząd państwa ... 1 ... zaświadcza, że dyplom nr ... 2 ... wydano ... 3 ..., który

został uznany za odpowiednio wykwalifikowanego zgodnie z postanowieniami prawidła

... 4 ... powyższej Konwencji ze zmianami i który posiada kwalifikacje do wykonywania

następujących funkcji, na wskazanych poziomach, z zastrzeżeniem wszelkich wyszczególnionych

ograniczeń, do dnia ... 5 ... lub do dnia wygaśnięcia każdorazowego przedłużenia ważności

niniejszego potwierdzenia, zgodnie ze wskazaniem na odwrocie

.6 FUNKCJA

.7 ZAKRES

.8 STOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Prawowity posiadacz niniejszego potwierdzenia może zajmować następujące stanowisko

lub stanowiska wyszczególnione w obowiązujących wymogach Administracji dotyczących

bezpiecznej obsady statków załogą

.9 STANOWISKO

.10 STOSOWANE OGRANICZENIA (JEŚLI SĄ)

Potwierdzenie nr ... 11 ... wydane w dniu ... 12 ...

(pieczęć urzędowa)

...Podpis upoważnionego urzędnika...

...13...

...Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

Zgodnie z prawidłem I/2, punkt 11 Konwencji, oryginał niniejszego potwierdzenia musi

być dostępny, podczas gdy posiadacz potwierdzenia pełni służbę na statku.

Data urodzenia posiadacza dyplomu ... 14 ...

Podpis posiadacza dyplomu ... 15 ...

Fotografia posiadacza dyplomu

Termin ważności niniejszego potwierdzenia zostaje przedłużony do ...

(pieczęć urzędowa) ...Podpis upoważnionego urzędnika...

Data odnowienia ... 17 ... ...Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

Termin ważności niniejszego potwierdzenia zostaje przedłużony do ......(pieczęć urzędowa)......Podpis upoważnionego urzędnika...

Data odnowienia ... 17 ......Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

2

Potwierdzenie wydania dyplomu może zostać dołączone do potwierdzonego dyplomu jako

jego część, lub może być wydane jako osobny dokument (zobacz: STCW prawidło I/2, punkt

8). Wszelkie adnotacje powinny być wpisane alfabetem łacińskim i cyframi arabskimi

(zobacz: STCW prawidło I/2, punkt 10). Pola numerowane od. 1 do. 17 należy wypełniać

zgodnie z załączonym poniżej formularzem, w podobny sposób, jak to przedstawiono w

powyższym punkcie 1, z wyjątkiem poniższych podpunktów

.2

w przypadku gdy należy wpisać numer nadany przez Stronę, która wydała uznawany dyplom;

.3

w przypadku gdy wpisywane imię i nazwisko powinno być to samo, co na uznawanym dyplomie;

.4

w przypadku gdy należy wpisać nazwę Strony wydającej uznawany dyplom;

.9

w przypadku gdy należy wybrać wpisane stanowisko lub stanowiska, odpowiednio, spośród

wymienionych w wymogach bezpiecznego obsadzania statku załogą, wydanych przez Administrację

uznającą dyplom;

.11

w przypadku gdy wprowadzony numer potwierdzenia powinien być unikalny, zarówno dla

potrzeb powołania się, jak i wyszukania w rejestrze potwierdzeń; oraz

.12

w przypadku gdy należy wpisać datę pierwszego wydania potwierdzenia.

(pieczęć urzędowa)

(KRAJ)

POTWIERDZENIE UZNANIA DYPLOMU WYDANEGO NA PODSTAWIE POSTANOWIEŃ MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI

O WYMAGANIACH W ZAKRESIE WYSZKOLENIA MARYNARZY, WYDAWANIA IM ŚWIADECTW ORAZ PEŁNIENIA

WACHT, 1978, ZE ZMIANAMI

Rząd państwa ... 1 ... zaświadcza, że dyplom nr ... 2 ... wydany ... 3 ... przez lub

w imieniu rządu ... 4 ... został prawomocnie uznany jako zgodny z postanowieniami

prawidła I/10 powyższej Konwencji ze zmianami, a jego prawowity posiadacz jest upoważniony

do wykonywania następujących funkcji na wyszczególnionych poziomach, z zastrzeżeniem

wszelkich wyszczególnionych ograniczeń, do dnia ... 5 ... lub do dnia wygaśnięcia

każdorazowego przedłużenia ważności niniejszego potwierdzenia, zgodnie ze wskazaniem

na odwrocie

.6 FUNKCJA

.7 ZAKRES

.8 EWENTUALNE OGRANICZENIA

Prawowity posiadacz niniejszego potwierdzenia może pełnić obowiązki na następującym

stanowisku lub stanowiskach, wyszczególnionych w odpowiednich wymaganiach Administracji

dotyczących bezpiecznej obsady statków załogą

.9 STANOWISKO

.10 EWENTUALNE OGRANICZENIA

Potwierdzenie nr ... 11 ... wydane dnia ... 12 ...

(Pieczęć urzędowa)...

...Podpis upoważnionego urzędnika...

... 13 ...

...Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

Zgodnie z prawidłem I/2, punkt 11 Konwencji, oryginał niniejszego potwierdzenia musi

być dostępny, podczas gdy posiadacz potwierdzenia pełni służbę na statku.

Data urodzenia posiadacza dyplomu ... 14 ...

Podpis posiadacza dyplomu ... 15 ...

Fotografia posiadacza dyplomu

Termin ważności niniejszego potwierdzenia zostaje przedłużony do ...

(pieczęć urzędowa) ......Podpis upoważnionego urzędnika...

Data odnowienia ... 17 ......Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

Termin ważności niniejszego potwierdzenia zostaje przedłużony do ......(pieczęć urzędowa) ......Podpis upoważnionego urzędnika...

Data odnowienia ... 17 ......Imię i nazwisko upoważnionego urzędnika...

3

W wypadku wystawiania duplikatu dyplomu lub jego potwierdzenia, których oryginały

uległy zaginięciu lub zniszczeniu, Strony powinny wydać duplikat o nowym numerze,

aby uniknąć pomyłek w rozróżnianiu oryginału i duplikatu.

4

Jeśli wniosek o przedłużenie ważności został złożony na mniej niż sześć miesięcy przed

datą upływu ważności potwierdzenia, to potwierdzenie, o którym mowa w art. 5, 6 i

7 prawidła I/2 może zostać przedłużone

.1

o kolejne pięć lat od jego dotychczasowej daty ważności, lub od daty przedłużenia

ważności potwierdzenia; lub

.2

do dnia upływu ważności potwierdzonego świadectwa, w zależności od tego, który z tych

terminów upływa wcześniej

5

Gdy wydawane jest świadectwo przeszkolenia, to powinno ono zawierać przynajmniej następujące

informacje

.1

nazwy wystawiającej świadectwo Strony oraz organu;

.2

numer przydzielony świadectwu przez organ wystawiający;

.3

imię i nazwisko oraz datę urodzenia członka załogi, dla którego świadectwo jest wystawiane.

Nazwisko i data urodzenia powinny zgadzać się z danymi osobowymi znajdującymi w paszporcie

członka załogi lub innym jego dokumencie identyfikacyjnym.

.4

nazwa świadectwa. Na przykład -jeśli dokument został wystawiony w oparciu o prawidło

VI/3, punkt 2, to jego nagłówek powinien zawierać sformułowanie „ochrona przeciwpożarowa

stopnia wyższego”, a jeśli został wystawiony w oparciu o prawidło VI/5, punkt 1, to

powinien zawierać sformułowanie „oficer ochrony statku”;

.5

numer lub numery postanowień Konwencji lub rozdziału sekcji Kodeksu STCW, zgodnie

z którymi zakwalifikowano członka załogi;

.6

datę wystawienia oraz datę upływu ważności świadectwa. Jeśli świadectwo jest wystawiane

na czas nieograniczony, wówczas - na użytek przejrzystości sformułowań - przed datą

upływu ważności należy wpisać słowo „nieograniczona”;

.7

jeśli jest to wymagane - ograniczenia, sformułowane jako ograniczenia ogólne (takie,

jak wymóg noszenia szkieł korekcyjnych), jako ograniczenia dla danego typu statku

(takie, jak „ważne tylko na statkach o pojemności brutto większej niż 500”) lub ograniczenia

dotyczące rodzaju rejsów (takie, jak „ważne tylko w odniesieniu do żeglugi przybrzeżnej”);

.8

imię, nazwisko i podpis urzędnika upoważnionego do wystawienia świadectwa;

.9

fotografię członka załogi. Fotografia powinna być standardową fotografią paszportową

czarno-białą lub kolorową z ujęciem głowy i ramion;

.10

jeśli świadectwo może być przedłużane, to - miejsce na datę dokonania przedłużenia,

okres przedłużenia ważności, nazwisko i podpis upoważnionej osoby;

.11

szczegóły dotyczące kontaktu z organem wystawiającym dokument.

Tabela B-I/2

Wykaz świadectw lub dokumentacji dowodowej wymaganych na podstawie Konwencji STCW

Poniższy wykaz obejmuje wszystkie dyplomy, świadectwa lub udokumentowane dowody opisane

w Konwencji, które upoważniają jego posiadacza do pełnienia określonych funkcji na

pokładzie statku. Dyplomy i świadectwa podlegają wymogom językowym prawidła I/2 odnośnie

języka i muszą być dostępne w postaci oryginałów.

Wykaz zawiera także odsyłacze do stosownych prawideł oraz wymagania, dotyczące potwierdzania

rejestrowania i przedłużania ważności.

Prawidła

Rodzaj i krótki opis świadectwa

Potwierdzenie poświadczające uznanie świadectwa

Wymóg zarejestrowania

Przedłużanie ważności świadectwa

II/1, II/2, II/3, II/1, III/2, III/3, III/6,IV/2, VII/2

Dyplom - dla kapitanów, oficerów i operatorów GMDSS

Tak

Tak

Tak

II/4, III/4, VII/2

Świadectwo przeszkolenia - dla członków załogi posiadających świadectwo uprawniające

do pełnienia służby w charakterze członka wachty nawigacyjnej lub maszynowej

Nie

Tak

Nie

II/5, III/5, III/7, VII/2

Świadectwo przeszkolenia - dla członków załogi posiadających świadectwo starszego

marynarza, starszego motorzysty lub elektromontera

Nie

Tak

Nie

V/1-1, V/1-2

Świadectwo przeszkolenia lub potwierdzenie dyplomu - dla kapitanów i oficerów na zbiornikowcach

do przewozu produktów naftowych, chemikaliów lub gazu skroplonego

Tak

Tak

Tak

V/1-1, V/1-2

Świadectwo przeszkolenia - dla marynarzy na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych,

chemikaliów lub gazu skroplonego

Nie

Tak

Nie

V/2

Dokumentacja dowodowa - szkolenie dla kapitanów, oficerów, członków załogi i pozostałego

personelu, pełniących służbę na statkach pasażerskich

Nie

Nie

Nie

VI/1

Świadectwo przeszkolenia

Nie

Tak

Tak

VI/2

Świadectwo przeszkolenia

Nie

Tak

Tak

VI/3

Świadectwo przeszkolenia - szkolenie przeciwpożarowe stopnia wyższego

Nie

Tak

Tak

VI/4

Świadectwo przeszkolenia

Nie

Tak

Nie

VI/5

Świadectwo przeszkolenia - oficer ochrony statku

Nie

Tak

Nie

VI/6

Świadectwo przeszkolenia

Nie

Tak

Nie

Uwagi

1

Potwierdzenie uznania świadectwa - oznacza potwierdzenie wystawione zgodnie z prawidłem I/2, punkt 7.

2

Wymóg rejestrowania - oznacza element wykazu lub wykazów zgodnie z prawidłem I/2, punkt 14.

3

Odnowienie świadectwa - oznacza odpowiednio potwierdzenie ciągłości kompetencji zawodowych zgodnie z prawidłem

I/11 lub utrzymania spełniania wymaganych standardów kompetencji zgodnie z sekcjami

A-VI/1 do A-VI/3.

4

Na podstawie wymagań prawidła V/2, punkt 3, członkowie załogi, mający ukończone przeszkolenie

w zakresie „kierowania tłumem”, „dowodzenia w sytuacjach kryzysowych i wiedzy o zachowaniach

ludzkich” oraz „bezpieczeństwa pasażerów i ładunku oraz szczelności kadłuba”, powinni

w okresach nie dłuższych niż pięć lat, uczestniczyć w stosownych przeszkoleniach aktualizujących

albo uzyskać potwierdzenie spełniania wymaganych standardów kompetencji w ostatnich

pięciu latach.

5

Dyplomy kwalifikacyjne, wystawiane zgodnie z prawidłami II/1, II/2, II/3, III/1, III/2,

III/3, III/6 i VII/2 spełniają wymagania dotyczące przeszkoleń w zakresie „szkolenia

podstawowego”, „kierowania jednostkami ratunkowymi oraz łodziami ratowniczymi innymi

niż szybkie łodzie ratunkowe”, „szkolenia przeciwpożarowego stopnia wyższego” oraz

„udzielania pierwszej pomocy medycznej”, dlatego od posiadaczy wyżej wymienionych

dyplomów nie wymaga się dostarczania świadectw przeszkolenia w odniesieniu do kompetencji,

o których mowa w rozdziale VI.

6

Zgodnie z sekcjami A-VI/1, A-VI/2 and A-VI/3, członkowie załogi powinni przedstawiać

dowód spełniania wymaganych standardów kompetencji co pięć lat.

7

Dotyczy przypadku, gdy szkolenie z zakresu podstawowej wiedzy i umiejętności z dziedziny

ochrony lub szkolenie z zakresu wyznaczonych obowiązków z dziedziny ochrony nie jest

objęte kwalifikacją dla wydawanego świadectwa (dyplomu).

Sekcja B-I/3

Wytyczne dotyczące podróży przybrzeżnych

Państwa nadbrzeżne mogą ustanawiać „ograniczenia dotyczące żeglugi przybrzeżnej” poprzez

zawieranie porozumień dwustronnych lub wielostronnych. Szczegóły takich porozumień

powinny być dostarczane Sekretarzowi Generalnemu, który będzie je rozsyłał do wszystkich

Stron.

Sekcja B-I/4

Wytyczne dotyczące procedur kontrolnych

Wstęp

1

Celem procedur kontrolnych określonych prawidłem I/4, jest upewnienie się przez urzędników,

stosownie uprawnionych przez władze portowe danej Strony, że członkowie załogi statku

posiadają wystarczające kompetencje, zapewniające bezpieczną pewną i nie zagrażającą

środowisku żeglugę.

2

Cele tych kontroli w zasadzie nie różnią się od okresowo przeprowadzanych kontroli

elementów konstrukcji i wyposażenia statku. Istotą tych kontroli jest uzyskanie oceny

całościowego systemu bezpieczeństwa i ochrony statku oraz zapobiegania zanieczyszczeniu

środowiska.

Ocena

3

Przez uściślenie wytycznych oceny, tak jak to wskazano w Sekcji A-I/4, subiektywność

ocen, będąca elementem nieuniknionym we wszelkiego rodzaju kontrolach, zostanie zredukowana

do minimum, do poziomu występującego w innych rodzajach inspekcji kontrolnych.

4

Wyraźne wytyczne podane w prawidle I/4, punkt 1.3 w zasadzie wystarczą by skierować

uwagę inspektora na zakresy kompetencji. Idąc za wskazówkami wytycznych, inspektorzy

mogą sprawdzić dowody umiejętności nabyte na szkoleniach. W wypadku gdy dokumentacja

budzi wątpliwości lub jest niekompletna, inspektor może zarządzić demonstrację danej

umiejętności.

5

Inspektor, znajdujący się na pokładzie statku, badający przebieg zdarzenia, jak podano

w prawidle I/4, lub przeprowadzający rutynową kontrolę, powinien ocenić w oparciu

o swoje doświadczenie, czy statek jest eksploatowany w sposób mogący zagrażać życiu,

mieniu lub środowisku.

Sekcja B-I/5

Wytyczne dotyczące przepisów krajowych

(Brak postanowień)

Sekcja B-I/6

Wskazówki dotyczące szkolenia i oceny

Kwalifikacje instruktorów i egzaminatorów

1

Każda Strona powinna zapewnić instruktorów i egzaminatorów, posiadających odpowiednie

kwalifikacje i doświadczenie do prowadzenia odpowiednich typów i poziomów szkolenia,

i wystawiania oceny członkom załóg, zgodnie z wymaganiami Konwencji i wytycznymi podanymi

w niniejszej sekcji.

Szkolenia morskie i ich ocena

2

Każda osoba, prowadząca na statku lub na lądzie szkolenie morskie członka załogi,

mające na celu uzyskanie kwalifikacji do wydania dyplomu zgodnie z Konwencją powinna

otrzymać odpowiednie wytyczne w zakresie technik instruktażu.

3

Każda osoba odpowiedzialna za nadzór nad szkoleniem morskim członka załogi mające

na celu uzyskanie kwalifikacji do wydania dyplomu zgodnie z Konwencją powinna posiadać

odpowiednią wiedzę na temat technik instruktażu oraz metod i praktyki szkolenia.

4

Każda osoba, na statku lub na lądzie, prowadząca praktyczną ocenę kompetencji członka

załogi, mającą na celu uzyskanie kwalifikacji do wydania dyplomu zgodnie z Konwencją

powinna

.1

otrzymać odpowiednie wskazówki, dotyczące metod i praktyk wystawiania oceny; oraz

.2

nabyć pod kierunkiem doświadczonego egzaminatora praktyczne, satysfakcjonujące go,

umiejętności oceniania.

5

Każda osoba odpowiadająca za nadzór nad praktyczną oceną kompetencji członka załogi,

mającą na celu uzyskanie kwalifikacji do wydania dyplomu zgodnie z Konwencją powinna

w pełni rozumieć system ocen, metody szkolenia i znać zakres praktycznych umiejętności.

Stosowanie nauczania zdalnego oraz nauczania z wykorzystywaniem sieci komputerowych

i Internetu (e-learning)

6

Strony mogą zezwolić na przeprowadzanie szkoleń członków załogi za pomocą nauczania

zdalnego oraz nauczania z wykorzystywaniem sieci komputerowych i Internetu, zgodnie

z normami, dotyczącymi przeprowadzania szkoleń i dokonywania oceny, przedstawionymi

w sekcji A-I/6 oraz z poniższymi wytycznymi.

Wytyczne dotyczące szkolenia stosującego nauczanie na odległość oraz nauczanie z wykorzystywaniem

sieci komputerowych i Internetu (e-learning)

7

Każda ze Stron powinna zapewnić, aby każdy program uwzględniający nauczanie zdalne

oraz nauczanie z wykorzystywaniem sieci komputerowych i Internetu

.1

został przygotowany przez jednostkę zatwierdzoną przez Stronę;

.2

był przydatny dla osiągnięcia wybranych celów, a zadania szkoleniowe zapewniły odpowiedni

poziom kompetencji dla objętych nimi zagadnień;

.3

zawierał przejrzyste i jednoznaczne instrukcje dla uczestników szkolenia, pozwalające

na zrozumienie, jak ten program funkcjonuje;

.4

zapewniał osiąganie takich wyników szkolenia, które będą spełniać wszystkie wymagania,

dotyczące nabycia podstawowej wiedzy i biegłości w danym temacie.

.5

był skonstruowany w taki sposób, aby umożliwiać słuchaczom systematyczne kontrolowanie

jego postępów w nauce zarówno poprzez dokonywanie samooceny, jak i przez realizowanie

„tutor-marked assignments” (projektów przysłanych przez wykładowcę); oraz

.6

zapewniał profesjonalne wsparcie ze strony wykładowcy poprzez telefon, faks lub za

pośrednictwem poczty elektronicznej.

8

Przedsiębiorstwa zarządzające powinny zadbać o to, aby zapewnione zostało bezpieczne

środowisko nauczania oraz żeby słuchacz dysponował wystarczającym czasem do nauki.

9

Jeśli realizowane jest nauczanie z wykorzystywaniem sieci komputerowych i Internetu,

to należy korzystać z powszechnie stosowanych formatów przekazywania informacji, takich,

jak język XML (Extensible Markup Language - język rozszerzalnych znaczników), które

w elastyczny sposób pozwalają na udostępnianie formatów i danych w całej sieci WWW,

w sieciach lokalnych typu intranet oraz wszędzie indziej.

10

System nauczania z wykorzystywaniem sieci komputerowych i Internetu powinien być zabezpieczony

przed fałszowaniem oraz próbami włamania.

Wytyczne dotyczące oceny postępów słuchaczy szkoleń i ich dokonań w ramach szkolenia

stosującego nauczanie na odległość i nauczanie z wykorzystywaniem sieci komputerowych

i Internetu (e-learning)

11

Każda Strona powinna zapewnić, aby dla każdego programu nauczania zdalnego i nauczania

z wykorzystywaniem sieci komputerowych i Internetu stosowane były zatwierdzone procedury

oceniania, obejmujące

.1

czytelne informacje dla uczestników szkolenia, dotyczące trybu przeprowadzania testów

i egzaminów oraz ogłaszania ich wyników;

.2

pytania testowe, które pozwolą w sposób wyczerpujący i należyty dokonać oceny kwalifikacji

szkolonych i są odpowiednie dla danego poziomu egzaminowania;

.3

wbudowane procedury, umożliwiające aktualizowanie pytań;

.4

warunki, w jakich mogą być przeprowadzane egzaminy i procedury realizowania pilnowania

w trakcie egzaminu;

.5

procedury zabezpieczenia systemu egzaminowania, zapobiegające przed oszukiwaniem;

oraz

.6

bezpieczne procedury zatwierdzania w trakcie rejestrowania wyników na użytek Strony.

Rejestr zatwierdzonych organizatorów szkoleń, kursów i dostawców programów

12

Każda Strona powinna zadbać o to aby prowadzony był rejestr lub rejestry zatwierdzonych

organizatorów szkoleń, kursów i dostawców programów i aby był on udostępniany na żądanie

przedsiębiorstwom zarządzającym i innym Stronom.

Sekcja B-I/7

Wytyczne dotyczące przekazywania informacji

Sprawozdania dotyczące napotkanych trudności

1.

Zachęca się strony do załączania w sprawozdaniach uwag wymaganych zgodnie z artykułem

IV i prawidłem I/7 Konwencji, na temat przydatności wytycznych zawartych w części

B niniejszego Kodeksu, podawanych w następującym układzie

Wykaz materiałów dostarczanych zgodnie z artykułem IV i prawidłem I/7 Konwencji STCW

Artykuł IV Konwencji STCW

Miejsce

1

Teksty ustaw, dekretów, zarządzeń, przepisów i innych dokumentów (artykuł IV punkt

1 lit. a)

2

Szczegóły kursów szkoleniowych (artykuł IV punkt 1 lit. b)

3

Państwowe wymagania egzaminacyjne i inne (artykuł IV punkt 1 lit. b)

4

Wzory świadectw (artykuł IV punkt 1 lit. c)

Sekcja A-I/7, część 1 Kodeksu STCW

Miejsce

5

Informacje na temat organizacji rządowej (sekcja A-I/7, punkt 2.1)

6

Wyjaśnienia podejmowanych przedsięwzięć prawnych i administracyjnych (sekcja A-I/7,

punkt 2.2)

7

Określenie polityki przyjętej w zakresie edukacji, szkolenia, oceny kompetencji i

wydawania dyplomów

(sekcja A-I/7, punkt 2.3)

8

Zwięzłe podsumowanie kursów, programów szkoleń, egzaminów i ocen, przewidywanych dla

każdego świadectwa (dyplomu)

(sekcja A-I/7, punkt 2.4)

9

Zwięzły zarys procedur i warunków dla poświadczenia, uznawania i zatwierdzania (sekcja

A-I/7, punkt 2.5)

10

Lista udzielonych poświadczeń, uznań i zatwierdzeń (sekcja A-I/7, punkt 2.5)

11

Zwięzłe podsumowanie procedur przy udzielaniu zwolnień (sekcja A-I/7, punkt 2.6)

12

Porównanie przeprowadzane zgodnie z prawidłem I/11 (sekcja A-I/7, punkt 2.7)

13

Zarys obowiązkowego szkolenia uaktualniającego i doskonalącego (sekcja A-I/7, punkt

2.7)

Sekcja A-I/7, część 2, punkt 3 Kodeksu STCW

Miejsce

14

Opis równorzędnych programów nauki lub szkolenia, przyjętych zgodnie z artykułem IX

(sekcja A-I/7, punkt 3.1)

15

Podsumowanie środków podjętych w celu zapewnienia zgodności z prawidłem I/10 (sekcja

A-I/7, punkt 3.2)

16

Wzorcowy egzemplarz dokumentów wydawanych zgodnie z zasadą bezpiecznego obsadzania

statków załogą w odniesieniu do członków załogi posiadających dyplomy alternatywne,

wydawane zgodnie z prawidłem VII/1

(sekcja A-I/7, punkt 3.3)

Sekcja A-I/7, część 2, punkt 4 Kodeksu STCW

Usytuowanie

17

Sprawozdanie z wyników niezależnych ocen, przeprowadzanych zgodnie z prawidłem I/8,

obejmujące

.1

Zakres pełnomocnictw dla osób oceniających, w celu umożliwienia dokonania niezależnej

oceny

.2

Kwalifikacje i doświadczenie oceniających

.3

Datę i zakres oceny

.4

Napotkane przypadki niezgodności

.5

Zalecane działania korygujące

.6

Zrealizowane działania korygujące

.7

Wykaz instytucji/ośrodków szkoleniowych, objętych niezależną oceną

Sekcja A-I/7, część 2, punkt 6 Kodeksu STCW

Usytuowanie

18

Wyjaśnienie środków prawnych i administracyjnych (sekcja A-I/7, punkt 6.1)

19

Deklaracja dotycząca polityki przyjętej w zakresie edukacji, szkolenia, oceny kompetencji

i wydawania świadectw (dyplomów)

(sekcja A-I/7, punkt 6.2)

20

Zwięzłe podsumowanie kursów, programów szkoleń, egzaminów i ocen, przewidywanych dla

każdego dyplomu

(sekcja A-I/7, punkt 6.3)

21

Zwięzły zarys procedur i warunków dla poświadczania, uznawania i zatwierdzania (sekcja

A-I/7, punkt 6.4)

22

Porównanie przeprowadzane zgodnie z prawidłem I/11 (sekcja A-I/7, punkt 6.5)

2

Strony są zobowiązane do włączenia do raportów, wymaganych przez prawidło I/7, wskazania

na wszelkie istotne wytyczne zawarte w części B niniejszego Kodeksu, których przestrzeganie

może okazać się niewykonalne.

Sekcja B-I/8

Wytyczne dotyczące wymogów jakościowych

1

Wprowadzając odpowiednie wymogi jakościowe, zgodnie z postanowieniami prawidła I/8

oraz sekcji A-I/8, w systemie administrowania dyplomów, Strony powinny wziąć pod uwagę

istniejące systemy krajowe i międzynarodowe oraz wprowadzać poniższe kluczowe elementy

.1

polityki jakości i środki jej wprowadzania;

.2

system jakości obejmujący strukturę organizacyjną zakresy odpowiedzialności, procedury,

procesy, zasoby i środki niezbędne do zarządzania jakością

.3

techniki operacyjne i czynności zapewniające zarządzanie jakością

.4

zasady systematycznego kontrolowania, w tym system wewnętrznej kontroli jakości i

mając na względzie zagwarantowanie osiągnięcia wszystkich zamierzonych celów; oraz

.5

zasady cyklicznej zewnętrznej kontroli i oceny jakości, jak opisano poniżej.

2

Ustalając takie wymogi jakościowe w administrowaniu krajowym systemem dyplomów, Administracje

powinny dopilnować, czy przyjęte ustalenia dotyczące tych norm

.1

są wystarczająco elastyczne, aby umożliwić w systemie wydawania świadectw i dyplomów

uwzględnianie zmieniających się potrzeb branży i czy ułatwiają oraz zachęcają do stosowania

nowych technologii;

.2

obejmują wszystkie kwestie administracyjne objęte różnymi postanowieniami Konwencji,

a w szczególności prawidłami od I/2 do I/15 i innymi przepisami, które umożliwiają

Administracji wydawanie dyplomów czy też zwolnień i ich ewentualne cofnięcie, unieważnienie

lub zawieszenie;

.3

obejmują odpowiedzialność Administracji za zatwierdzanie szkoleń na wszystkich poziomach

oraz w poczynając od kursów typu studenckiego, kursów aktualizujących w celu otrzymania

dyplomów, po krótkie kursy zawodowe; oraz

.4

obejmują, organizowanie wewnętrznej kontroli jakości, zgodnie z punktem 1.4, pociągające

za sobą wszechstronne samokształcenie na temat postępowania administracyjnego, na

wszystkich poziomach, w celu badania osiągnięć ustalonych celów dla stworzenia podstawy

do niezależnej zewnętrznej oceny wymaganej tak jak ustalono w Sekcji A-I/8, punkt

3.

Model wymogów jakościowych dla oceny wiedzy, zrozumienia, umiejętności i kompetencji

3

Model wymogów jakościowych dla oceny wiedzy, zrozumienia, umiejętności i kompetencji

powinien zawierać zalecenia podane w niniejszej Sekcji w ogólnych ramach, obejmujące

albo

.1

krajowy system potwierdzania kształcenia i szkolenia lub wymogów jakościowych; lub

.2

alternatywny model wymogów jakościowych, który mógłby być zaakceptowany przez Organizację.

4

Powyższy model wymogów jakościowych powinien obejmować

.1

politykę jakości, uwzględniającą zobowiązanie się instytucji i ośrodków szkoleniowych

do osiągania wyznaczonych celów i do osiągnięcia ostatecznego uznania przez odpowiednie

organy poświadczające lub ustalające normy jakościowe;

.2

takie funkcje zarządzania jakością, które określają i wprowadzają w życie politykę

jakości w odniesieniu do tych aspektów pracy, które naruszają obowiązujące wymogi

jakościowe, w tym przepisy określające postępy dokonywane w ramach kursu lub programu;

.3

tam, gdzie jest to wymagane, objęcie systemem jakości akademickiej i administracyjnej

struktury organizacji, odpowiedzialności, procedur, procesów i zasobów ludzkich oraz

wyposażenia;

.4

funkcje kontroli jakości, które mają zastosowanie we wszystkich poziomach nauczania,

szkolenia, egzaminowania i oceniania oraz do jej organizacji i wprowadzania w życie

w celu uzyskania pewności, że są przydatne do spełnienia zakładanych celów;

.5

procesy wewnętrznej kontroli jakości i analizy, mające na celu sprawdzenie, w jakim

stopniu instytucja lub jednostka szkoleniowa osiąga cele programowe i skutecznie weryfikuje

procedury kontroli jakości; oraz

.6

zasady przeprowadzania cyklicznej zewnętrznej kontroli oceny jakości wymagane zgodnie

z prawidłem I/8 punkt 2, jak opisano poniżej. Wyniki przeprowadzonych kontroli dawałyby

podstawę i punkt wyjścia do sporządzania opracowań wewnętrznej kontroli jakości.

5

Przy ustanawianiu wymogów jakości kształcenia, programów szkolenia i ich oceny organizacje

odpowiedzialne za wprowadzenie w czyn tychże programów powinny uwzględnić, co następuje

.1

Tam, gdzie istnieją przepisy dotyczące zatwierdzania jakości na szczeblu krajowym

lub edukacyjnych wymogi jakości, przepisy te powinny być wykorzystane dla potrzeb

kursów obejmujących wiedzę i zrozumienie wymagań Konwencji. Wymogi jakościowe powinny

być zastosowane zarówno do poziomu zarządzania, jak i poziomu operacyjnego działalności

i powinny uwzględniać fakt, czy organizowanie, zarządzanie, realizowanie i ocenianie

umożliwia osiągnięcie założonych celów.

.2

Tam, gdzie celem nadrzędnym jest uzyskanie określonych umiejętności lub wykonanie

wyznaczonego zadania, wymogi jakościowe powinny określać, czy dla osiągnięcia tego

celu i dla osiągnięcia ustalonych wymogów wykorzystywany jest sprzęt rzeczywisty lub

symulator, a także czy egzaminatorzy powinni mieć odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie.

.3

Wewnętrzne oceny zapewnienia jakości powinny pociągać za sobą wszechstronne badania

programów na wszystkich poziomach szkolenia w cela kontrolowania, czy założone cele

są osiągane poprzez stosowanie norm jakości. Oceniane powinny być także: planowanie,

projektowanie, prezentacja i wartość merytoryczna programów jak również przekazywanie

i przyswajanie wiedzy oraz sprawność komunikowania się. Uzyskiwany wynik dawałby podstawę

niezależnej oceny, w świetle postanowień Sekcji A-I/8, punkt 3.

Niezależna ocena

6

Każda niezależna ocena powinna obejmować systematyczną i niezależną kontrolę wszystkich

działań, dotyczących sprawdzenia jakości, ale nie powinna zawierać oceny ważności

zdefiniowanych celów. Komisja oceniająca powinna

.1

dokonać oceny zgodnie z udokumentowanymi procedurami;

.2

upewnić się, że wyniki każdej kontroli są udokumentowane i przedstawione do wglądu

osobom odpowiedzialnym za oceniane dziedziny; oraz

.3

sprawdzić, czy w porę podjęto kroki w celu usunięcia uchybień.

7

Celem kontroli jest dokonanie niezależnej oceny efektywności wprowadzania wymogów

jakościowych na wszystkich poziomach szkolenia. Jeżeli chodzi o instytucje kształcące

i szkoleniowe, ich ocenianiem powinny zajmować się uznani akademiccy eksperci, ciała

ustalające normy jakości lub przedstawicielstwo rządowe. Komisja oceniająca powinna

otrzymać z wyprzedzeniem dostateczną i pełną dokumentację w celu wcześniejszego zapoznania

się z oczekiwanymi zadaniami. W przypadku kontroli większych ośrodków akademickich

czy szkoleniowych, w przesłanej informacji powinny zostać uwzględnione następujące

zagadnienia

.1

oświadczenie o misji danej instytucji;

.2

szczegóły dotyczące metod kształcenia lub szkolenia;

.3

schemat organizacyjny i informacje o składzie komisji i ciał doradczych;

.4

informacja dotycząca kadr uczących i słuchaczy;

.5

opis obiektów szkoleniowych i ich wyposażenia; oraz

.6

zarys polityki i procedur dotyczących

.6.1

zasad naboru słuchaczy,

.6.2

tworzenia nowych programów kursów i przeglądu już istniejących programów,

.6.3

systemu egzaminacyjnego włącznie z odwołaniami i egzaminami poprawkowymi,

.6.4

zatrudniania kadry uczącej, jej szkolenia, rozwoju, nagradzania i awansowania,

.6.5

reakcji słuchaczy i branży oraz

.6.6

zaangażowania kadry szkolącej w działalność badawczo-rozwojową.

Sprawozdanie

8

Przed złożeniem końcowego sprawozdania, komisja oceniająca powinna przekazać kierownictwu

sprawozdanie tymczasowe, oczekując skomentowania przedstawionych wniosków. Po otrzymaniu

komentarza oceniający powinni złożyć końcowe sprawozdanie, które powinno

.1

zawierać krótką informację o kontrolowanej instytucji lub programie szkolenia;

.2

być pełne, uczciwe i dokładne;

.3

uwypuklić mocne i słabe punkty instytucji;

.4

opisać procedurę przeprowadzonego oceniania;

.5

zawierać wszelkie elementy wymienione w punkcie 4;

.6

wskazać zakres zgodności lub niezgodności z wymogami Konwencji i efektywność norm

jakości w osiąganiu założonych celów; oraz

.7

wyraźnie zdefiniować uchybienia, zasugerować ewentualne usprawnienia lub podzielić

się spostrzeżeniami, które opiniujący uważają za istotne.

Sekcja B-I/9

Wytyczne dotyczące norm zdrowotnych

BADANIA LEKARSKIE I WYDAWANIE ŚWIADECTW ZDROWIA

1

Ustanawiając normy i postanowienia dotyczące badań lekarskich członków załóg,Strony powinny brać pod uwagę minimalne wymogi dotyczące sprawności fizycznej, przedstawione

w tabeli B-I/9 oraz w wytycznych podanych w tej sekcji, pamiętając jednocześnie o

zróżnicowanych obowiązkach członków załogi.

2

Ustanawiając normy i postanowienia dotyczące badań lekarskich członków załóg, Strony

powinny kierować się wytycznymi zawartymi w opracowanych przez MOP/WHO Wytycznymi

dotyczącymi przeprowadzania wstępnych i okresowych badań lekarskich marynarzy, włącznie

z wszelkimi ich kolejnymi wersjami oraz z wszelkimi innymi stosownymi międzynarodowymi

wytycznymi, publikowanymi przez Międzynarodową Organizację Pracy (MOP), Międzynarodową

Organizację Morską (IMO) oraz Światową Organizację Zdrowia (WHO).

3

Stosowne kwalifikacje i doświadczenie lekarzy przeprowadzających badania lekarskie

członków załóg mogą obejmować kwalifikacje w zakresie medycyny pracy lub medycyny

morskiej, doświadczenie wyniesione z pracy w charakterze lekarza okrętowego lub lekarza

przedsiębiorstwa zarządzającego żeglugowego lub lekarza pracującego pod nadzorem innych

lekarzy, posiadających któreś z wyżej wymienionych kwalifikacji lub rodzajów doświadczenia.

4

Pomieszczenia, w których są przeprowadzane badania lekarskie powinny posiadać urządzenia

i wyposażenie wymagane do przeprowadzania badań lekarskich marynarzy.

5

Administracje powinny zapewnić, aby uprawnieni lekarze cieszyli się pełną niezależnością

zawodową w podejmowaniu decyzji medycznych w ramach procedur badań lekarskich.

6

Osoba ubiegająca się o świadectwo zdrowia powinna przedstawić uprawnionemu lekarzowi

odpowiedni dowód tożsamości, pozwalający na jej identyfikację. Powinna także załączyć

poprzednie świadectwo zdrowia.

7

Każda Administracja może dowolnie uznać niezgodność lub odrzucić każdą z norm opisanych

poniżej w tabeli B-I/9, bazując na ocenie ich wartości medycznej oraz na wszelkich

innych stosownych informacjach, dotyczących ich przydatności do aktualnych warunków

oraz na potwierdzonej zdolności do zadowalającego wykonywania wyznaczonych funkcji

na statku.

8

Normy zdrowotne, odnoszące się do sprawności powinny, tak dalece jak jest to możliwe,

określać obiektywne kryteria uwzględniające sprawność fizyczną potrzebną w trakcie

pracy na statkach morskich na morzu oraz dostępność i jakość pomocy medycznej możliwej

do udzielenia na statku. Normy te powinny w szczególności określać warunki, przy spełnieniu

których członkowie załóg cierpiący na schorzenia potencjalne zagrażające ich życiu,

przyjmujący odpowiednie leki, mogą być dopuszczeni do pełnienia dalszej służby na

statkach morskich.

9

Normy medyczne powinny również określać upośledzenia, takie jak na przykład daltonizm,

które mogą dyskwalifikować członków załóg przy zajmowaniu niektórych stanowisk na

statku.

10

Minimalne normy dotyczące stanu wzroku członków załogi powinny gwarantować, że widzenie

w dal każdym nieuzbrojonym okiem będzie równe przynajmniej 0,1.

11

Osoby pełniące obowiązki, a noszące okulary lub szkła kontaktowe powinny mieć zapasową

parę w łatwo dostępnym miejscu na statku. Konieczność noszenia szkieł korekcyjnych

w celu spełnienia norm medycznych powinna być odnotowana na każdym świadectwie i jego

potwierdzeniu.

12

Analiza postrzegania kolorów powinna być dokonywana zgodnie z Międzynarodowymi zaleceniami

dotyczącymi wymagań dla badania widzenia barw w transporcie, opublikowanymi przez

Międzynarodową Komisję ds. Oświetlenia (CIE 143-2001, wraz z wszelkimi zmianami) lub

zgodnie z równoważnymi metodami badań.

Tabela B-I/9

Ocena minimalnego dopuszczalnego poziomu sprawności fizycznej członków załogi

Zadania pokładowe, funkcje, zdarzenia lub warunki

Wymagana sprawność fizyczna

Lekarzowi powinno wystarczyć, jeśli kandydat

Rutynowe poruszanie się po statku:- na kołyszącym się pokładzie- pomiędzy poziomami- pomiędzy przedziałamiUwaga 1 dotyczy niniejszego wiersza

Utrzymywanie równowagi i sprawne poruszanie się Wspinanie się i schodzenie po pionowych

drabinkach i schodkachWchodzenie na zrębnice (np. Międzynarodowa Konwencja w sprawie Linii Ładunkowych wymaga,

aby zrębnice miały wysokość 600 mm) Otwieranie i zamykanie drzwi wodoszczelnych

Nie odczuwa zakłóceń zmysłu równowagi Nie odczuwa żadnego upośledzenia ani schorzenia,

które utrudniałoby takie ruchy i sprawność fizyczną.Jest w stanie, bez żadnej pomocy- wspinać się po pionowych drabinkach i schodkach- przekraczać wysokie progi- obsługiwać systemy zamykania drzwi

Rutynowe zadania na pokładzie:- posługiwanie się narzędziami ręcznymi,- przemieszczanie zasobów statku,- prace powyżej poziomu głowy,- prace z zaworami,- odbywanie czterogodzinnej wachty,- praca w pomieszczeniach zamkniętych,- reagowanie na alarmy, ostrzeżenia i instrukcje,- komunikowanie się werbalne.Uwaga 1 dotyczy niniejszego wiersza

Siła, zręczność i wytrwałość w manipulowaniu narzędziami mechanicznymi. Podnoszenie,

przeciąganie i przenoszenie ciężarów (np. 18 kg).Sięganie do góryStanie, chodzenie i pozostawanie czujnym przez dłuższy okres czasu.Praca w ograniczonej przestrzeni i przemieszczanie się przez ciasne otwory (np. SOLAS

wymaga, aby minimalne otwory w pomieszczeniach ładunkowych i w wyjściach awaryjnych

posiadały minimalne wymiary 600 mm x 600 mm - przepis SOLAS 3.6.5.1).Wizualne rozróżnianie obiektów, kształtów i sygnałów.Ostrzeżenia i instrukcje akustyczneOpisywanie sytuacji spokojnym głosem.

Nie wykazuje zdefiniowanego upośledzenia ani zdiagnozowanego stanu chorobowego, który

obniżałby jego zdolność do wykonywania rutynowych obowiązków, mających zasadnicze

znaczenie dla bezpiecznego funkcjonowania statku.Wykazuje się zdolnością do:pracy z podniesionymi ramionami, stania i chodzenia przez dłuższy okres czasu, przebywania

w pomieszczeniach zamkniętych, spełniania norm wzroku spełniania norm słuchowych ustanowionych

przez właściwe władze lub uwzględniających międzynarodowe wytyczne, prowadzenia normalnej

konwersacji.

Obowiązki w sytuacjach awaryjnych- ucieczka,- zwalczanie pożaru,- ewakuacja.

Zakładanie pasa ratunkowego lub kombinezonu ratunkowego Ucieczka z pomieszczeń wypełnionych

dymemUdział w akcjach gaszenia pożaru, włącznie z używaniem aparatu tlenowego. Uczestniczenie

w procedurach ewakuacji ze statku

Nie wykazuje zdefiniowanego upośledzenia ani zdiagnozowanego stanu chorobowego, który

obniżałby jego zdolność do wykonywania obowiązków w sytuacjach awaryjnych, mających

zasadnicze znaczenie dla bezpiecznego funkcjonowania statku. Wykazuje się zdolnością

do:- zakładania pasa lub kombinezonu ratunkowego,- czołgania się,- odczuwania różnic temperatur,

Uwaga 2 dotyczy niniejszego wiersza

- posługiwania się sprzętem przeciwpożarowym,- zakładania aparatu oddechowego (o ile jest to wymagane w ramach obowiązków służbowych)

Uwagi

1

Wiersze 1 i 2 w powyższej tabeli opisują: (a) normalne zadania pokładowe, funkcje,

zdarzenia i warunki, (b) odpowiadające im elementy sprawności fizycznej, które mogą

być traktowane jako niezbędne dla bezpieczeństwa członka załogi, innych członków załogi

oraz samego statku, oraz (c) kryteria wysokiego poziomu, którymi kierować się powinien

lekarz dokonujący oceny stanu zdrowia, mając na uwadze zróżnicowanie obowiązków członków

załogi i charakter prac pokładowych, dla wykonywania których został on zatrudniony.

2

Wiersz 3 w powyższej tabeli opisuje: (a) normalne zadania pokładowe, funkcje, zdarzenia

i warunki, (b) odpowiadające im elementy sprawności fizycznej, które powinny być traktowane

jako niezbędne dla bezpieczeństwa członka załogi, innych członków załogi oraz samego

statku, oraz (c) kryteria wysokiego poziomu, którymi kierować się powinien lekarz

dokonujący oceny stanu zdrowia, mając na uwadze zróżnicowanie obowiązków członków

załogi i charakter prac pokładowych, dla wykonywania których został on zatrudniony.

3

Nie należy oczekiwać, że powyższa tabela obejmie wszystkie możliwe warunki występujące

na pokładzie lub wszystkie potencjalnie dyskwalifikujące elementy stanu zdrowia. Strony

powinny określić, jakie czynniki sprawności fizycznej maja zastosowanie do danej kategorii

członków załogi (takich, jak „oficer pokładowy” lub „członek załogi maszynowni”).

Należy także wziąć pod uwagę szczególne okoliczności w przypadku konkretnych osób

oraz występowanie wyspecjalizowanych lub ograniczonych zakresów obowiązków.

4

W przypadku wątpliwości, lekarz powinien dokonać kwantyfikacji stopnia lub wielkości

określonego upośledzenia za pomocą obiektywnych testów, wszędzie tam, gdzie odpowiednie

testy są dostępne, lub poprzez skierowanie kandydata na dodatkowe badania.

5

Termin „pomoc” oznacza skorzystanie z pomocy innej osoby do realizacji danego zadania.

6

Termin „obowiązki w sytuacjach awaryjnych” obejmuje wszystkie standardowe sytuacje

reagowania awaryjnego, takie jak opuszczenie statku lub gaszenie pożaru, jak również

procedury, które powinny być przestrzegane przez każdego członka załogi dla uratowania

się

Sekcja B-I/10

Wytyczne dotyczące uznawania dyplomów

1

Szkolenie przeprowadzane w oparciu o Konwencję STCW, które nie kończy się wydaniem

dyplomu, a informacje na jego temat dostarczone przez Stronę zostaną uznane przez

Komitet Bezpieczeństwa na Morzu za zapewniające pełną i całkowitą zgodność z Konwencją

według prawidła I/7, punkt 2, może zostać zaakceptowane przez inne Strony Konwencji

jako spełniające stosowne wymagania szkoleniowe.

2

Powiadomione Administracje powinny wystawić udokumentowany dowód, odwołujący się do

prawidła I/10, punkt 5 dla umożliwienia władzom inspekcji państwa portu zaakceptowanie

tego samego, zamiast potwierdzania świadectwa wystawianego przez inną Stronę dla okresu

trzech miesięcy od daty wystawienia, dostarczając wyszczególnione poniżej informacje

.1

imię i nazwisko członka załogi

.2

data urodzenia

.3

numer oryginalnego dyplomu

.4

stanowisko

.5

ograniczenia

.6

szczegóły dotyczące kontaktowania się z Administracją

.7

data wystawienia oraz data ważności

3

Taki udokumentowany dowód może zostać udostępniony drogą elektroniczną.

Sekcja B-I/11

Wytyczne dotyczące odnawiania dyplomów

1

Kursy wymagane w prawidle I/11 powinny obejmować istotne zmiany w prawodawstwie morskim,

technice morskiej oraz zalecenia dotyczące bezpieczeństwa życia na morzu, ochrony

żeglugi i ochrony środowiska morskiego.

2

Egzamin można przeprowadzić w formie pisemnej lub ustnej, z wykorzystaniem symulatora

lub innych właściwych środków.

3

Zatwierdzona służba na statkach morskich, określona w sekcji A-I/11, punkt 1, może

być uwzględniona w przypadku stopnia oficerskiego niższego niż wymieniony w dyplomie.

4

Jeśli wniosek o przedłużenie dyplomu, o którym mowa w punkcie 1 prawidła I/11 został

złożony w ciągu sześciu miesięcy przed datą jego upływu ważności, to taki dyplom może

zostać przedłużony do dnia przypadającego na piątą rocznicę daty ważności lub przedłużenia

ważności świadectwa.

Sekcja B-I/12

Wytyczne dotyczące wykorzystania symulatorów

1

W przypadku, gdy do szkolenia lub oceny kompetencji są wykorzystywane symulatory,

należy wziąć pod uwagę następujące wytyczne w przeprowadzaniu takiego szkolenia lub

oceny.

SZKOLENIE I OCENA W ZAKRESIE OBSERWACJI RADAROWEJ I SPORZĄDZANIA NAKRESÓW

2

Szkolenie i ocena w zakresie obserwacji radarowej i sporządzania nakresów powinny

.1

obejmować wykorzystanie sprzętu symulacji radarowej; i

.2

odpowiadać standardom co najmniej odpowiadającym wymogom standardów podanym poniżej

w punktach od 3 do 17.

3

Demonstracje i ćwiczenia obserwacji radarowej powinny być podejmowane, tam gdzie jest

to możliwe, na czynnym morskim sprzęcie radarowym łącznie z wykorzystaniem symulatorów.

Ćwiczenia w sporządzaniu nakresów radarowych powinny być raczej prowadzone w czasie

rzeczywistym, aby zwiększyć świadomość kursantów co do niebezpieczeństw niewłaściwego

wykorzystania danych radarowych oraz w celu poprawy techniki sporządzania nakresu

do poziomu pozwalającego na przeprowadzenie bezpiecznego manewru uniknięcia kolizji

w rzeczywistych warunkach morskich.

Postanowienia ogólne

Czynniki wpływające na skuteczność i dokładność

4

Należy osiągnąć elementarne zrozumienie zasad działania radaru, łącznie z pełną praktyczną

znajomością

.1

pomiarów odległości i namiarów, cech zestawów radarowych, które określają jakość zobrazowania

radarowego, anten radarowych, wykresów biegunowych, skutków wypromieniowania energii

w kierunkach na zewnątrz głównej wiązki, nietechnicznych opisów systemów radarowych

z włączeniem różnic we właściwościach różnych typów sprzętu radarowego, parametrów

wskaźników kontrolnych i czynników, które oddziałują na maksymalne i minimalne zasięgi

wykrywania ech i dokładność informacji;

.2

specyfikacji aktualnych wymagań, przyjętych przez Organizację, dotyczących parametrów

morskich radarów nawigacyjnych;

.3

wpływu usytuowania anteny radarowej na wykrywanie ech, sektorów cienia i stref zmniejszonej

czułości, fałszywych ech, wpływu wysokości anteny na zasięgi wykrywania i usytuowania

podzespołów radarowych i magazynowania części zapasowych w pobliżu kompasów magnetycznych

z uwzględnieniem bezpiecznych odległości od kompasu magnetycznego; oraz

.4

ryzyka promieniowania i środków bezpieczeństwa, jakie należy podjąć w pobliżu anteny

i otwartych falowodów.

Wykrywanie błędów zobrazowania łącznie z fałszywymi echami i odbiciami od powierzchni

morza

5

Znajomość ograniczeń, dotyczących wykrywania ech jest niezwykle istotna, aby umożliwić

obserwatorowi ocenę niebezpieczeństw popełnienia błędu przy wykrywaniu ech radarowych.

Należy podkreślić następujące czynniki

.1

wymagane standardy wyposażenia;

.2

jasność, wzmocnienie i nastawy regulacyjne procesora wizji;

.3

horyzont radarowy;

.4

rozmiar, kształt, kąt widzenia i układ wykrytych ech;

.5

wpływ ruchu statku przemieszczającego się po morzu;

.6

warunki propagacji;

.7

warunki meteorologiczne, zakłócenia od morza i od deszczu;

.8

przeciwzakłóceniowe nastawy regulacyjne;

.9

sektory cienia radarowego; i

.10

zakłócanie radaru przez radar.

6

Należy osiągnąć wiedzę na temat tych czynników, które mogłyby prowadzić do błędnej

interpretacji, łącznie z fałszywymi echami, oddziaływaniem pobliskich wież stalowych

i dużych budowli, oddziaływaniem linii wysokiego napięcia przecinającymi rzeki i ich

ujścia, echami od odległych obiektów, występujące w drugim lub kolejnych cyklach pracy

radaru.

7

Należy uzyskać wiedzę w zakresie pomocy do interpretacji, łącznie z reflektorami radarowymi,

stawami radiolokacyjnymi, wykrywania i rozpoznawania celów lądowych, oddziaływania

obiektów topograficznych; wpływu długości impulsu i szerokości wiązki, obiektów wykrywalnych

i niewykrywalnych przez radar; czynników wpływających na siłę echa odbitego od obiektów.

Praktyka

Ustawianie i utrzymywanie zobrazowania

8

Należy uzyskać wiedzę na temat

.1

różnych rodzajów zobrazowania radarowego, niestabilizowanego ruchu względnego; stabilizowanego

ruchu względnego i ruchu rzeczywistego względem dziobu, względem kierunku statku i

względem północy;

.2

wpływu błędów na dokładność przekazywanej informacji; efektów przenoszonych błędów

kompasu na zobrazowanie stabilizowanego ruchu względnego i ruchu rzeczywistego, wpływu

przenoszenia błędów logu na zobrazowanie ruchu rzeczywistego i skutków niedokładnego

ręcznego nastawienia prędkości na zobrazowanie ruchu rzeczywistego;

.3

metod wykrywania niedokładnych, ręcznych nastawień prędkości na sterownikach ruchu

rzeczywistego; skutków szumów własnych odbiornika, ograniczających możliwość zobrazowania

słabego echa od skutków nasycenia odbiornika szumami itp.; regulacji urządzeń sterujących

działaniem wskaźników sygnalizujących optymalne ustawienie pokręteł regulacji, wpływu

właściwej kolejności przeprowadzania regulacji oraz skutków nieodpowiednich regulacji,

wykrywania nieodpowiednich regulacji i korygowania

.3.1

elementów sterujących, wpływających na zasięg wykrywania; i

.3.2

urządzeń sterujących wpływających na dokładność;

.4

niebezpieczeństw korzystania ze sprzętu radarowego, ze źle wyregulowanymi urządzeniami

sterującymi; i

.5

potrzeby częstego, regularnego sprawdzania strojenia i wpływu właściwego strojenia

radaru na jego zasięg.

Odległość i namiar

9

Należy uzyskać wiedzę na temat

.1

metod pomiaru odległości; stałych i ruchomych znaczników odległości;

.2

dokładności każdej metody i względnej dokładności różnych metod;

.3

w jaki sposób dane odległościowe są przedstawiane; odległości w określonych odstępach,

liczników cyfrowych i skal z podziałką

.4

metod pomiaru namiarów, obrotowego kursora na przezroczystej tarczy pokrywającej zobrazowanie,

elektronicznego kursora namiarowego i innych metod;

.5

dokładności namiaru i błędów spowodowanych: paralaksą przesunięciem wskaźnika kierunku

ruchu, złą regulacją środka;

.6

sposobu, w jaki dane namiarowe są przedstawiane; skali z podziałką i licznika cyfrowego;

i

.7

potrzeby regularnego sprawdzania dokładności odległości i namiarów, metod sprawdzania

błędów i poprawiania lub uwzględniania błędów.

Techniki nakresowe i koncepcja ruchu względnego

10

Należy zapewnić nabycie praktycznych umiejętności w zakresie ręcznych technologii

nakresowych, łącznie z wykorzystaniem nakreślaczy refleksyjnych, mając na celu gruntowne

zrozumienie powiązanych ze sobą ruchów własnego i innych statków, łącznie ze skutkami

manewrowania w celu uniknięcia kolizji. We wstępnych etapach tego szkolenia powinny

zostać zaprojektowane proste ćwiczenia nakresowe w celu ugruntowania poprawnej oceny

geometrii nakresowej i koncepcji ruchu względnego. Stopień złożoności ćwiczeń powinien

wzrastać w trakcie kursu szkoleniowego, dopóki kursant nie opanuje wszystkich aspektów

przedmiotu. Kwalifikacje można rozwijać najlepiej, poddając kursanta ćwiczeniom w

czasie rzeczywistym, prowadzonym na symulatorze lub wykorzystując inne skuteczne środki.

Identyfikacja ech kolizyjnych

11

Należy pozyskać dokładne zrozumienie

.1

określania pozycji za pomocą radaru przy wykorzystaniu ech od obiektów lądowych i

znaków morskich;

.2

dokładności określania pozycji za pomocą odległości i namiarów;

.3

znaczenia kontroli dokładności radaru w stosunku do innych pomocy nawigacyjnych; i

.4

znaczenia praktyki, polegającej na nanoszeniu odległości i namiarów w częstych, regularnych

odstępach czasu, jako pomocy w zapobieganiu kolizji.

Kurs i prędkość innych statków

12

Należy pozyskać dokładne zrozumienie

.1

różnych metod, za pomocą których można określić kurs i prędkość innych statków na

podstawie nanoszenia odległości i namiarów, włączając w to

.1.1

niestabilizowany nakres względny;

.1.2

stabilizowany nakres względny; i

.1.3

nakres rzeczywisty, oraz

.2

zależności między obserwacjami wizualnymi i radarowymi, łącznie ze szczegółową i dokładną

oceną kursu i prędkości innych statków i wykrywaniem zmian w ruchu innych statków.

Czas i odległość największego zbliżenia przy przecinaniu kursu, spotkaniu lub wyprzedzaniu

statków

13

Należy pozyskać dokładne zrozumienie

.1

wykorzystania naniesionych danych w celu uzyskania

.1.1

pomiaru odległości i namiaru największego zbliżenia;

.1.2

czasu do największego zbliżenia; i

.2

znaczenia częstych i regularnych obserwacji innych statków.

Wykrywanie zmian kursu i prędkości innych statków

14

Należy pozyskać dokładne zrozumienie

.1

skutków zmian kursu oraz/lub prędkości innych statków, idących kursem na przecięcie

kursu własnego statku;

.2

opóźnienia między zmianą kursu i prędkości a wykryciem tej zmiany; oraz

.3

niebezpieczeństw, jakie niosą małe zmiany w porównaniu ze znacznymi zmianami kursu

i prędkości, w odniesieniu do szybkości i dokładności wykrywania tych zmian.

Skutki zmian kursu lub prędkości własnego statku lub obu tych parametrów jednocześnie

15

Pełne zrozumienie skutków zobrazowania ruchu względnego własnego statku i skutków

ruchu innych statków oraz korzyści stabilizacji kompasowej obrazowania względnego.

16

W odniesieniu do zobrazowania ruchu rzeczywistego należy osiągnąć pełne zrozumienie

.1

skutków niedokładności w

.1.1

nastawach prędkości i kursu; i

.1.2

danych stabilizacji kompasowej, sterujących zobrazowaniem ruchu względnego z orientacją

obrazu radarowego względem północy;

.2

skutków zmian kursu lub prędkości własnego statku lub obu tych czynników na zobrazowany

ruch względny innych statków; i

.3

stosunku prędkości do częstotliwości obserwacji.

Zastosowanie Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r.

ze zmianami

17

Należy zrozumieć znaczenie Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu Zderzeniom na

Morzu z 1972 r. ze zmianami, przy wykorzystaniu radaru, mając na uwadze

.1

czynności, jakie należy podjąć w celu uniknięcia kolizji, niebezpieczeństwa związane

z założeniami poczynionymi na podstawie niepełnej informacji i ryzykiem małych zmian

kursu i prędkości;

.2

korzyści ze stosowania bezpiecznej prędkości przy wykorzystaniu radaru w celu uniknięcia

kolizji;

.3

wzajemny wpływ prędkości i cech manewrowych różnych typów statków na odległość największego

zbliżenia i czas dzielący od momentu największego zbliżenia;

.4

znaczenie meldunków obserwacji radarowej i dobrego zdefiniowania procedur meldunków

radarowych;

.5

wykorzystanie radaru w czasie dobrej pogody w celu uzyskania oceny jego możliwości

i ograniczeń, porównania radarowych i wizualnych obserwacji i uzyskania oceny względnej

dokładności informacji;

.6

potrzebę wczesnego wykorzystania radaru w czasie dobrej pogody nocą i wówczas, kiedy

są wskazania, że widoczność może się pogorszyć;

.7

porównanie obiektów pokazanych przez radar z naniesionymi na mapie; i

.8

porównanie skutków różnic pomiędzy skalami zakresów.

SZKOLENIE I OCENA W ZAKRESIE OPERACYJNEGO WYKORZYSTANIA URZĄDZEŃ DO AUTOMATYCZNEGO

PROWADZENIA NAKRESÓW RADAROWYCH (ARPA)

18

Szkolenie i ocena w zakresie operacyjnego wykorzystania urządzeń do automatycznego

prowadzenia nakresów radarowych (ARPA) powinny

.1

wymagać uprzedniego ukończenia szkolenia w zakresie obserwacji radarowych i ich nakreślania

lub połączenie tego szkolenia ze szkoleniem podanym w przedstawionych poniżej punktach

od 19 do 35;

.2

obejmować wykorzystanie urządzeń symulacyjnych ARPA; i

.3

odpowiadać normom co najmniej odpowiadającym wymogom określonym w punktach od 19 do

35.

19

Tam, gdzie szkolenie ARPA jest realizowane jako część szkolenia ogólnego w świetle

konwencji STCW z 1978 r., kapitanowie, starsi oficerowie i oficerowie wachtowi powinni

rozumieć czynniki wchodzące w skład procesu podejmowania decyzji na podstawie informacji,

dostarczonych przez ARPA, w powiązaniu z innymi źródłami danych informacyjnych, mającymi

podobną ocenę aspektów operacyjnych i błędów systemowych nowoczesnych elektronicznych

systemów nawigacyjnych. Szkolenie to powinno mieć charakter progresywny, proporcjonalny

do odpowiedzialności poszczególnych osób i dyplomów wydawanych przez Strony w świetle

Konwencji STCW z 1978 r.

Teoria i demonstracja

Potencjalne ryzyko nadmiernego zawierzenia ARPA

20

Zrozumienie, że ARPA jest tylko pomocą nawigacyjną; i

.1

że jego ograniczenia, włączając w to jego czujniki, czynią nadmierne zawierzenie ARPA

niebezpiecznym, w szczególności dla prowadzenia obserwacji; oraz

.2

że istnieje potrzeba ciągłego przestrzegania zasad pełnienia wachty nawigacyjnej i

wytycznych, dotyczących pełnienia wachty nawigacyjnej.

Zasadnicze typy systemów ARPA i ich charakterystyki zobrazowania

21

Znajomość zasadniczych typów systemów ARPA będących w użyciu, różne charakterystyki

ich zobrazowań i zrozumienie, kiedy używać trybów stabilizacji względem dna lub względem

wody i różnych rodzajów zobrazowań: względem północy, względem kursu lub względem

dziobu.

Normy działania IMO dla ARPA

22

Zrozumienie norm działania IMO dla ARPA, w szczególności norm odnoszących się do dokładności.

Czynniki wpływające na osiągi i dokładność systemu

23

Znajomość parametrów działania sygnału wejściowego czujników ARPA - radaru, kompasu

i pomiaru prędkości, a także wpływu usterek czujników na dokładność danych ARPA.

24

Znajomość

.1

wpływu ograniczeń zasięgu radaru w odległości i namiarze, a także rozróżnialności

kątowej oraz ograniczeń dokładności danych wejściowych z kompasu i prędkości na dokładność

danych ARPA; i

.2

czynników, które wpływają na dokładność wektorów.

Zdolność śledzenia i jej ograniczenia

25

Znajomość

.1

kryteriów dla wyboru celów poprzez automatyczne ich przyjęcie;

.2

czynników prowadzących do poprawnego wybierania celów dla ich ręcznego przyjmowania;

.3

skutków śledzenia „zgubionych” celów i zaniku celów; oraz

.4

okoliczności powodujących „zmianę celów” i wpływu ich skutków na przedstawiane dane.

Opóźnienia w przetwarzaniu

26

Znajomość, opóźnień powstających w procesie zobrazowania przetwarzanych informacji

ARPA, szczególnie, dotyczących wykrycia i ponownego wykrycia lub sytuacji, gdy obiekt

śledzony manewruje.

Ostrzeżenia operacyjne, ich zalety i ograniczenia

27

Umiejętność wykorzystania zalet i ograniczeń, dotyczących ostrzeżeń operacyjnych ARPA

i stosowanie poprawnych ustawień regulacyjnych, tam gdzie ma to zastosowanie, w celu

uniknięcia fałszywych odbić.

Operacyjne testy systemowe

28

Znajomość

.1

metod testowania usterek systemowych ARPA łącznie z samoczynnym testowaniem układów

elektronicznych; i

.2

środków zaradczych, jakie należy podjąć po pojawieniu się usterki.

Ręczne i automatyczne wykrywanie celów i ich ograniczenia

29

Znajomość ograniczeń, wynikających z wykrywania wielu ech radarowych, pojawiających

się równocześnie na ekranie wskaźnika, a także efektów śledzenia ech zanikających

i zmieniających się.

Rzeczywiste i względne wektory oraz typowa graficzna prezentacja informacji o celu

i o strefach niebezpiecznych

30

Gruntowna znajomość wektorów rzeczywistych i względnych; obliczenie rzeczywistych

kursów i prędkości śledzonych obiektów, łącznie z

.1

oceną zagrożenia, obliczeniem za pomocą ekstrapolacji wektorów przewidywanego punktu

zbliżenia i przewidywanego czasu, dzielącego nas od momentu zbliżenia na minimalną

odległość, użyciem graficznej projekcji stref niebezpiecznych;

.2

wpływem zmian kursu oraz/lub prędkości własnego statku oraz/lub celów na przewidywany

punkt największego zbliżenia i wielkość stref niebezpiecznych;

.3

skutkami błędnych wektorów i stref niebezpiecznych; oraz

.4

korzyściami związanymi z przełączaniem między wektorami rzeczywistymi i względnymi.

Informacje o wcześniejszej pozycji śledzonych celów

31

Umiejętność wyprowadzania wcześniejszych pozycji śledzonych celów, uznawanie danych

historycznych jako sposobu pozwalającego na określenie ostatnich manewrów śledzonych

celów i jako metody sprawdzania poprawności śledzenia ech przez system ARPA.

Praktyka

Ustawianie i utrzymywanie zobrazowania

32

Umiejętność zademonstrowania

.1

poprawnej procedury uruchamiania, pozwalającej uzyskać optymalne zobrazowanie informacji

ARPA;

.2

wyboru prezentacji zobrazowania; stabilizowanego zobrazowania ruchu względnego i zobrazowania

ruchu rzeczywistego;

.3

poprawnej regulacji wszystkich zmiennych regulatorów zobrazowania radarowego w celu

optymalnego zobrazowania danych;

.4

wyboru, pożądanej prędkości wprowadzania danych do ARPA, jeżeli jest to właściwe;

.5

wyboru regulatorów nakresu ARPA, ręcznego/automatycznego wyszukiwania, wektorowego/graficznego

zobrazowania danych;

.6

wyboru skali czasowej wektorów / grafiki;

.7

wykorzystania stref wyłączonych, kiedy ARPA pracuje na automatycznym wyszukiwaniu;

oraz

.8

sprawdzania działania radaru, kompasu, czujników wprowadzania prędkości i wskaźnika

ARPA.

Testy operacyjne systemu

33

Zdolność przeprowadzenia kontroli systemu i określenia dokładności danych ARPA, łącznie

z wykonaniem manewru próbnego, przez sprawdzenie z podstawowym nakresem radarowym.

Uzyskanie informacji ze zobrazowania ARPA

34

Zademonstrowanie zdolności uzyskania informacji zarówno w trybie zobrazowania ruchu

względnego, jak i ruchu rzeczywistego, łącznie z

.1

identyfikacją ech krytycznych;

.2

prędkością i kursem względnym celu;

.3

czasem i przewidywaną odległością punktu największego zbliżenia;

.4

kursami i prędkościami celów;

.5

wykrywaniem zmian kursu i prędkości celów i ograniczeń takiej informacji;

.6

skutkami zmian kursu oraz/lub prędkości własnego statku; oraz

.7

obsługą podzespołu manewru próbnego.

Zastosowanie Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r.

ze zmianami

35

Analiza potencjalnych sytuacji kolizyjnych ze zobrazowanej informacji, określenie

i wykonanie czynności w celu uniknięcia sytuacji nadmiernego zbliżenia, zgodnie z

obowiązującymi Międzynarodowymi Przepisami o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu z 1972 r.

ze zmianami.

SZKOLENIE I OCENA Z OPERACYJNYM WYKORZYSTYWANIEM ELEKTRONICZNEGO SYSTEMU WYŚWIETLANIA

MAP I INFORMACJI NAWIGACYJNEJ (ECDIS)

Wstęp

36

Gdy w ramach operacyjnego wykorzystywania Elektronicznego systemu wyświetlania map

i informacji nawigacyjnej (ECDIS) są stosowane symulatory, to trakcie każdego takiego

szkolenia lub wystawiania o ceny należy uwzględniać poniższe tymczasowe wytyczne.

37

Szkolenie i ocena z operacyjnym wykorzystywaniem systemu ECDIS powinno

.1

włączyć w jego tok stosowanie sprzętu symulacyjnego ECDIS; oraz

.2

spełniać wymogi co najmniej odpowiadające normom podanym w poniższych punktach 38-65.

38

Sprzęt symulacyjny system ECDIS, poza tym, że będzie spełniał wszystkie stosowne normy

eksploatacyjne, podane w sekcji A-I/12 Kodeksu STCW ze zmianami, powinien także być

zdolny do symulowania urządzeń nawigacyjnych i operacyjnych regulatorów na mostku,

które spełniają wszelkie stosowne normy eksploatacyjne, przyjęte przez Organizację,

obejmują urządzenia do sondowania oraz

.1

tworzyć środowisko operacyjne w czasie rzeczywistym, łącznie z instrumentami kontrolnymi

nawigacji i łączności oraz sprzętem odpowiednim do realizowania zadań nawigacji i

pełnienia wachty i do oceny biegłości w manewrowaniu;

.2

zapewniać realistyczną symulację charakterystyki „własnego statku” w warunkach, panujących

na otwartym morzu, z uwzględnieniem wpływu pogody, pływów i prądów.

39

Demonstrowanie oraz praktyczne wykorzystywanie systemu ECDIS powinno być podejmowane,

tam, gdzie to jest możliwe, poprzez stosowanie symulatorów. Zaleca się, aby ćwiczenia

szkoleniowe były przeprowadzane w czasie rzeczywistym, aby uświadomić kursantom niebezpieczeństwa,

wynikające z niewłaściwego wykorzystywania systemu ECDIS. Przyspieszona skala czasu

może być wykorzystywana jedynie dla celów demonstracyjnych.

Informacje ogólne

Cele programu szkoleniowego ECDIS

40

Uczestnik szkolenia ECDIS powinien być w stanie

.1

obsługiwać wyposażenie system ECDIS, stosować funkcje nawigacyjne systemu ECDIS, umieć

wybrać i ocenić wszelkie przydatne informacje i podejmować odpowiednie działania w

razie nieprawidłowego funkcjonowania;

.2

umieć określić potencjalne błędy wyświetlanych danych oraz zwykłe błędy popełniane

przy ich interpretacji; oraz

.3

wyjaśnić, dlaczego system ECDIS nie powinien być traktowany jako wyłączna wiarygodna

pomoc w nawigacji.

Teoria i demonstracja

41

Ponieważ bezpieczne stosowanie systemu ECDIS wymaga wiedzy i zrozumienia podstawowych

zasad rządzących danymi ECDIS oraz zasadami ich prezentacji, jak również potencjalnymi

błędami wyświetlanych danych oraz związanymi z systemem ECDIS ograniczeniami i potencjalnymi

niebezpieczeństwami, należy przygotować pewną ilość wykładów, dotyczących objaśnień

teoretycznych. W możliwie jak największym stopniu, takie wykłady powinny być prezentowane

w dobrze znanym kontekście i być poparte praktycznymi przykładami. Powinny one być

pogłębione podczas ćwiczeń na symulatorach.

42

W celu zapewnienia bezpiecznej pracy wyposażenia systemu ECDIS i udostępnienia informacji

związanych z ECDIS (wykorzystywanie funkcji nawigacyjnych systemu ECDIS, dobór i ocena

wszelkich przydatnych informacji, zaznajomienie się z interfejsem operator-maszyna

systemu ECDIS), główną treścią kursu powinny być ćwiczenia praktyczne i szkolenie

na symulatorach systemu ECDIS.

43

Dla określenia celów szkolenia, należy zdefiniować strukturę działań. Dla każdego

tematu takiej struktury należy opracować szczegółową specyfikację celów nauczania.

Ćwiczenia z symulatorami

44 Ćwiczenia należy przeprowadzać na pojedynczych symulatorach ECDIS, lub na wielozadaniowych

symulatorach nawigacyjnych (FMS), obejmujących system ECDIS, aby umożliwić słuchaczom

nabycie niezbędnych umiejętności praktycznych. Dla przeprowadzania ćwiczeń nawigacyjnych

w czasie rzeczywistym zalecane jest stosowanie symulatorów nawigacyjnych, pozwalających

na objęcie całej złożonej sytuacji nawigacyjnej.

Ćwiczenia powinny umożliwiać przeszkolenie w stosowaniu różnych skal, trybów nawigacji

oraz dostępnych reżimów wyświetlania tak, aby słuchacze byli zdolni do dostosowania

wyposażenia do konkretnej sytuacji.

45

Dokonując wyboru ćwiczeń i scenariuszy należy się kierować dostępnymi urządzeniami

symulacyjnymi. Jeśli dostępna jest jedna lub więcej stacja robocza ECDIS i symulator

wielozadaniowy, to stacje robocze mogą być wykorzystywane przede wszystkim do ćwiczeń

podstawowych w korzystaniu z urządzeń ECDIC i do ćwiczeń w planowaniu rejsu, natomiast

symulatory wielozadaniowe mogą być przede wszystkim wykorzystywane do ćwiczeń związanych

z funkcjami śledzenia przebiegu rejsu w czasie rzeczywistym, w sposób możliwie jak

najbardziej zbliżony do rzeczywistości, w połączeniu z pełnym obciążeniem obowiązkami

w ramach wachty nawigacyjnej. Stopień złożoności ćwiczeń powinien wzrastać w miarę

realizacji programu szkolenia aż do osiągnięcia przez szkolonego biegłości we wszystkich

aspektach tematu, będącego przedmiotem szkolenia.

46 Ćwiczenia powinny dawać wrażenie jak największego realizmu. Aby to uzyskać, scenariusze

powinny być zlokalizowane na określonym fikcyjnym obszarze morza. Sytuacje, funkcje

i podejmowane działania dla osiągnięcia różnych celów szkolenia, które będą miały

miejsce na różnych obszarach morskich, mogą zostać zintegrowane w jedno wspólne ćwiczenie

i przeprowadzone w czasie rzeczywistym.

47

Głównym celem ćwiczeń z użyciem symulatorów jest zapewnienie, aby wszyscy słuchacze

zrozumieli swoją odpowiedzialność w operacyjnym wykorzystywaniu systemu ECDIS we wszystkich

jego aspektach, związanych z bezpieczeństwem i aby zostali gruntownie zaznajomieni

z systemem i z wykorzystywanym sprzętem.

Podstawowe rodzaje systemów ECDIS i ich charakterystyki zobrazowania

48

Uczestnik szkolenia powinien zdobyć wiedzę o podstawowych rodzajach stosowanych systemów

ECDIS; o ich różnych charakterystykach zobrazowania, strukturach danych, a także rozumieć

.1

różnice pomiędzy mapami wektorowymi i rastrowymi;

.2

różnice pomiędzy systemami ECDIS i ECS;

.3

różnice pomiędzy systemami ECDIS i RCDS;

.4

charakterystyki systemu ECDIS i stosowane rozmaite rozwiązania; oraz

.5

charakterystyki systemów do celów specjalnych (nadzwyczajne sytuacj e/zagrożenia).

Ryzyko nadmiernego zawierzenia systemowi ECDIS

49

Szkolenie z operacyjnego wykorzystywania systemu ECDIS powinno zwrócić uwagę na

.1

ograniczenia system ECDIS jako narzędzia nawigacyjnego;

.2

potencjalne ryzyko nieprawidłowego funkcjonowania systemu;

.3

ograniczenia systemowe, w tym także te wynikające z pracy czujników;

.4

niedokładność danych hydrograficznych; ograniczenia elektronicznych map wektorowych

i rastrowych (ECDIS w porównaniu z RCDS oraz ENC w porównaniu z RNC); oraz

.5

potencjalne ryzyko ludzkich błędów

Należy położyć nacisk na konieczność prowadzenia prawidłowych obserwacji i dokonywanie

okresowych kontroli, zwłaszcza położenia statku, stosując w tym celu metody niezależne

od system ECDIS.

Wykrywanie błędnych przedstawień informacji

50

Wiedza o ograniczeniach wyposażenia oraz wykrywanie błędnych wskazań informacyjnych

ma zasadnicze znaczenie dla bezpiecznego wykorzystywania systemu ECDIS. W trakcie

szkolenia należy uwypuklić następujące zagadnienia

.1

normy działania sprzętu;

.2

prezentowanie danych radarowych na mapach elektronicznych, eliminowanie rozbieżności

pomiędzy obrazem radarowym a mapą elektroniczną;

.3

możliwe rozbieżności w rzutowaniu pomiędzy mapami elektronicznymi i papierowymi;

.4

możliwe rozbieżności w skalowaniu (przeskalowanie i niedoskalowanie) podczas wyświetlania

mapy elektronicznej i jej oryginalnej skali;

.5

skutki stosowania różnych układów odniesienia dla celów pozycjonowania;

.6

skutki stosowania różnych poziomych i pionowych punktów odniesienia;

.7

skutki ruchu statku na szlaku morskim;

.8

ograniczenia systemu ECDIS w trybie obrazowania mapy rastrowej;

.9

potencjalne błędy w obrazowaniu

.9.1

pozycji własnej statku;

.9.2

danych radarowych oraz informacji systemu ARPA i AIS;

.9.3

różnych systemów współrzędnych geodezyjnych; oraz

.10

weryfikowanie wyników ręcznej i automatycznej korekcji danych

.10.1

porównywanie danych z map i obrazu radarowego; oraz

.10.2

sprawdzanie pozycji własnej statku przez stosowanie różnych niezależnych systemów

do ustalania pozycji.

51

Należy wyjaśnić przyczyny błędnej interpretacji danych oraz prawidłowe działania podejmowane

dla uniknięcia błędów interpretacyjnych. Należy położyć nacisk na implikacje, następujących

czynników

.1

ignorowanie przeskalowania na zobrazowaniu;

.2

bezkrytyczne akceptowanie otrzymanej pozycji własnej statku;

.3

pomieszanie różnych trybów obrazowania;

.4

pomieszanie różnych skal map;

.5

pomieszanie różnych układów odniesienia;

.6

różne tryby prezentacji;

.7

różne tryby stabilizacji wektorów;

.8

różnice pomiędzy rzeczywistą północą a północą pokazywaną przez żyroskop (radar);

.9

stosowanie wspólnego układu odniesienia dla danych;

.10

stosowanie odpowiedniej skali mapy;

.11

stosowanie czujnika najlepiej dopasowanego do danej sytuacji i okoliczności;

.12

wprowadzanie prawidłowych wartości danych bezpieczeństwa, dotyczących

.12.1

konturu bezpieczeństwa własnego statku;

.12.2

głębokości bezpiecznej dla statku (bezpieczna woda); i

.12.3

zdarzeń; oraz

.13

prawidłowego wykorzystywania wszystkich dostępnych danych.

52

Zrozumienie, że RCDS jest jedynie pomocą nawigacyjną oraz że - gdy pracujemy w trybie

RCDS - wyposażenie systemu ECDIS może być stosowane razem z odpowiednim kompletem

aktualnych map papierowych

.1

Zrozumienie różnic w pracy trybu RCDS, zgodnie z opisem w okólniku SN.1/Circ.207/Rev.l

„Różnice pomiędzy RCDS i ECDIS”; oraz

.2

ECDIS, w dowolnym trybie pracy, może być wykorzystywany w szkoleniu z odpowiednim

kompletem aktualnych map.

Czynniki, mające wpływ na efektywność i dokładność systemu

53

Należy osiągnąć elementarne zrozumienie zasad ECDIS wraz z pełną praktyczną wiedzą,

dotyczącą

.1

uruchamiania i ustawiania systemu ECDIS; podłączania czujników danych: odbiorniki

systemów nawigacji radiowej i satelitarnej, radar, żyrokompas, log, echosonda; dokładność

i ograniczenia tych czujników, w tym wpływ błędów pomiarowych i dokładności pozycji

statku, manewrowania dokładnością funkcjonowania wskaźnika kursu statku, błędu kompasu

na dokładności wskazywania kursu statku, płytkiej wody na dokładność funkcjonowania

logu, korekty ustawienia logu na dokładność wyliczania prędkości, zakłóceń (stan morza)

na dokładność funkcjonowania echosondy; oraz

.2

aktualnych norm użytkowania dla obrazowania map elektronicznych i systemów informacyjnych,

przyjętych przez Organizację.

Praktyka

Ustawianie i utrzymywanie zobrazowania

54

Należy nabyć wiedzę i umiejętności dotyczące

.1

poprawnej procedury uruchamiania, pozwalającej uzyskać optymalne zobrazowanie informacji

ECDIS;

.2

wyboru prezentacji zobrazowania (zobrazowanie standardowe, baza zobrazowania, wszelkie

inne informacje wyświetlane indywidualnie na żądanie);

.3

poprawnej regulacji wszystkich zmiennych regulatorów zobrazowania radarowego/ARPA

w celu optymalnego zobrazowania danych;

.4

doboru najbardziej dogodnej konfiguracji;

.5

wyboru, jeśli jest to możliwe, pożądanej prędkości wprowadzania danych do ECDIS;

.6

wyboru skali czasowej wektorów; oraz

.7

sprawdzania działania wyznaczania pozycji, radaru/ARPA, kompasu, czujników wprowadzania

prędkości i ECDIS.

Operacyjne wykorzystywanie map elektronicznych

55

Należy nabyć wiedzę i umiejętności, dotyczące

.1

podstawowych charakterystyk zobrazowania danych ECDIS oraz wybierania odpowiednich

informacji dla zadań nawigacyjnych;

.2

automatycznych funkcji wymaganych dla monitorowania bezpieczeństwa statku, takich,

jak obrazowanie pozycji, bieżący kurs rzeczywisty / kurs żyroskopowy, prędkość, wartości

i czasy bezpieczeństwa;

.3

funkcji realizowanych ręcznie (za pomocą kursora, elektronicznej linii namiarowej,

kręgów stałych);

.4

wyboru i modyfikacji zawartości mapy elektronicznej;

.5

skalowania (włącznie z przeskalowaniem i niedoskalowaniem);

.6

zmiany wielkości obrazu;

.7

ustalania danych bezpieczeństwa dla własnego statku;

.8

stosowania dziennego lub nocnego trybu obrazowania;

.9

umiejętności odczytywania wszystkich symboli i skrótów na mapach;

.10

stosowania różnych kursorów i elektronicznych drążków sterowych dla uzyskiwania danych

nawigacyjnych;

.11

przeglądania obszaru w różnych kierunkach i powrót do pozycji statku;

.12

znajdowania potrzebnego obszaru za pomocą współrzędnych geograficznych;

.13

wyświetlania niezbędnych warstw danych, odpowiednio do danej sytuacji nawigacyjnej;

.14

wybierania odpowiednich i jednoznacznych danych (pozycja, kurs, szybkość itp.);

.15

wprowadzania uwag marynarzy;

.16

stosowania zobrazowania w orientacji „północ na górze” oraz w innych rodzajach orientacji;

oraz

.17

stosowania trybów ruchu względnego i ruchu rzeczywistego.

Planowanie trasy

56

Należy nabyć wiedzę i umiejętności dotyczące

.1

wprowadzania charakterystyki statku do systemu ECDIS;

.2

wyboru akwenu morskiego dla zaplanowania trasy

.2.1

dokonanie przeglądu wymaganych wód dla odbycia podróży morskiej, oraz

.2.2

zmiana skali mapy

.3

sprawdzenia, czy dostępne są właściwe i aktualne mapy;

.4

planowania drogi na zobrazowaniu za pomocą systemu ECDIS, wykorzystując edytor graficzny,

uwzględniając żeglugę po loksodromie i po ortodromie, poprzez

.4.1

wykorzystywanie bazy danych ECDIS do uzyskiwania danych nawigacyjnych, hydrometeorologicznych

i innych;

.4.2

uwzględnianie promienia zwrotu i punktów/linii zwrotu względem steru, jeśli są one

podane na skali mapy;

.4.3

zaznaczenie niebezpiecznych głębin i obszarów oraz pokazanie izobat bezpieczeństwa;

.4.4

zaznaczanie punktów trasy z przechodzącymi przez nie izobatami oraz krytycznych odchyleń

poprzecznych, a także przez dodawanie, zastępowanie i usuwanie punktów trasy;

.4.5

uwzględnianie bezpiecznej prędkości;

.4.6

kontrolę uprzednio zaplanowanej drogi pod kątem bezpieczeństwa nawigacyjnego; oraz

.4.7

wysyłanie alarmów i ostrzeżeń;

.5

planowania trasy z wyliczeniami w formacie tabelarycznym, obejmującym

.5.1

wybór punktów trasy;

.5.2

ponowne odwołanie się do listy punktów trasy;

.5.3

wskazówki dotyczące planowania;

.5.4

skorygowanie zaplanowanej trasy;

.5.5

kontrolę uprzednio zaplanowanej trasy pod kątem bezpieczeństwa żeglugi;

.5.6

zaplanowanie trasy alternatywnej;

.5.7

zapamiętanie zaplanowanych tras, ładowanie do pamięci i odczytywanie z pamięci lub

usuwanie tras;

.5.8

wykonywanie graficznej kopii z ekranu monitora i drukowanie trasy;

.5.9

edycję i modyfikacje planowanej drogi;

.5.10

ustalanie wartości bezpieczeństwa stosownie do wymiarów i parametrów manewrowych statku;

.5.11

planowanie drogi powrotnej; oraz

.5.12

łączenie kilku tras.

Monitorowanie trasy

57

Należy nabyć wiedzę i umiejętności, dotyczące

.1

wykorzystywania niezależnych danych do kontroli pozycji statku lub stosowania alternatywnych

systemów w ramach ECDIS;

.2

stosowania funkcji look-ahead

.2.1

zmiany map oraz ich skali;

.2.2

przeglądanie map nawigacyjnych;

.2.3

wybór czasu wektorowego;

.2.4

przewidywanie pozycji statku po upływie określonego czasu;

.2.5

zmiana uprzednio zaplanowanej trasy (modyfikacja trasy);

.2.6

wprowadzanie niezależnych danych dla wyliczenia poprawki na dryf i znos;

.2.7

prawidłowe reagowanie na alarm;

.2.8

wprowadzanie korekt w przypadku rozbieżności względem geodezyjnego układu odniesienia;

.2.9

zobrazowanie znaczników czasowych na trasie statku;

.2.10

ręczne wprowadzanie pozycji statku; oraz

.2.11

pomiar współrzędnych, kursu, namiarów oraz odległości na mapie.

Obsługa alarmów

58

Należy nabyć wiedzę i umiejętności dotyczące interpretowania i prawidłowego reagowania

na wszystkie rodzaje układów alarmowych, takich jak czujniki nawigacyjne, wskaźniki,

alarmy dotyczące danych i map oraz ostrzeżenia od wskaźników, w tym także przełączania

pomiędzy dźwiękowym i optycznym systemem sygnalizacji alarmowej, w przypadku

.1

braku następnej mapy w bazie danych ECDIS;

.2

przecinania izobaty bezpieczeństwa;

.3

przekraczania ograniczeń poprzecznych;

.4

odchyleń od planowanej drogi;

.5

zbliżania się do punktu trasy;

.6

zbliżania się do punktu krytycznego;

.7

rozbieżności pomiędzy wyliczonym i rzeczywistym czasem przybycia do punktu trasy;

.8

uzyskania informacji o niedoskalowaniu lub przeskalowaniu;

.9

zbliżania się do samoistnego zagrożenia dla żeglugi lub obszaru niebezpiecznego;

.10

przecinania granicy określonego obszaru;

.11

wybrania odmiennego geodezyjnego układu odniesienia;

.12

zbliżenia się do innych statków;

.13

zakończenia wachty;

.14

przełączenia zegara;

.15

awarii układów testowania systemu;

.16

nieprawidłowego funkcjonowania systemu pozycjonowania, stosowanego w ECDIS;

.17

uszkodzenia systemu zliczenia matematycznego; oraz

.18

niemożność ustalenia pozycji statku za pomocą systemu nawigacyjnego.

Ręczne korygowanie pozycji statku i parametrów ruchu

59

Należy nabyć wiedzę i umiejętności w ręcznym korygowaniu

.1

pozycji statku w trybie nawigacji zliczeniowej, gdy wyłączony jest system nawigacji

satelitarnej i radiowej;

.2

pozycji statku, gdy współrzędne uzyskane automatycznie są niedokładne; oraz

.3

wartości kursu i prędkości.

Wpisy do dziennika okrętowego

60

Należy nabyć wiedzę i umiejętności, dotyczące

.1

automatycznego rejestrowania przebiegu podróży;

.2

rekonstrukcji poprzednich wpisów, uwzględniając

.2.1

zastosowane środki rejestrowania;

.2.2

interwały rejestrowania;

.2.3

weryfikowanie wykorzystywanej bazy danych.

.3

przeglądania wpisów w elektronicznym dzienniku okrętowym;

.4

natychmiastowego rejestrowania w dzienniku okrętowym;

.5

zmiany czasu na statku;

.6

wprowadzania dodatkowych danych;

.7

drukowania zawartości dziennika okrętowego;

.8

ustawiania automatycznych interwałów czasu rejestrowania;

.8

łączenia ze sobą danych dotyczących podróży i tworzenia raportu; oraz

.10

interfejsu z rejestratorem danych z podróży (VDR).

Aktualizacja map

61

Należy nabyć wiedzę i umiejętności dotyczące

.1

dokonywania ręcznej aktualizacji map elektronicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić

na zgodność elipsoidy odniesienia oraz na zgodność jednostek pomiarowych, stosowanych

na mapie i w tekście korekty;

.2

dokonywania półautomatycznej aktualizacji map elektronicznych, z wykorzystaniem danych

uzyskiwanych z mediów elektronicznych, w formacie odpowiednim dla mapy elektronicznej;

oraz

.3

dokonywania automatycznej aktualizacji map elektronicznych, z wykorzystywaniem plików

aktualizacyjnych uzyskiwanych poprzez linie komunikacyjne dla danych elektronicznych.

W scenariuszach, w których nie zaktualizowane dane są wykorzystywane do stwarzania

sytuacji krytycznej, od uczestników szkolenia wymaga się umiejętności natychmiastowego

dokonania aktualizacji mapy.

Operacyjne wykorzystywanie systemu ECDIS w sytuacji, gdy podłączony jest radar / system

ARPA

62

Należy nabyć wiedzę i umiejętności dotyczące

.1

podłączania systemu ARPA do systemu ECDIS;

.2

zaznaczania wektorów prędkości celu;

.3

zaznaczania śladów celu;

.4

archiwowania śladów celu;

.5

przeglądania tabeli z parametrami ruchu celów;

.6

kontroli pokrywania się nakładki obrazu radarowego z obiektami geograficznymi naniesionymi

na mapę;

.7

symulowania jednego lub więcej manewrów;

.8

korekt wprowadzanych do pozycji własnego statku, wykorzystując punkt odniesienia zarejestrowany

przez ARPA; oraz

.9

korekt z wykorzystaniem kursora systemu ARPA i elektronicznego drążka sterowego.

Patrz także - Sekcja B-I/12 „Wytyczne dotyczące wykorzystania symulatorów” (odnoszące

się do radaru i systemu ARPA), a zwłaszcza punkty 17-19 oraz 36-38.

Operacyjne wykorzystywanie systemu ECDIS w sytuacji, gdy podłączony jest system AIS

63

Należy nabyć wiedzę i umiejętności dotyczące

.1

sprzężenia z systemem AIS;

.2

interpretowania danych z systemu AIS;

.3

zaznaczania wektorów prędkości celu;

.4

zaznaczania śladów celu;

.5

archiwowania śladów celu;

Ostrzeżenia operacyjne, ich zalety i ograniczenia

64

Uczestnicy szkolenia powinni nabyć umiejętność oceny wykorzystywania, korzyści i ograniczeń,

dotyczących ostrzeżeń operacyjnych systemu ECDIS oraz ich prawidłowego ustawiania

tam, gdzie znajduje to zastosowanie, aby uniknąć niepożądanych zakłóceń.

Operacyjne testy systemowe

65

Powinna zostać nabyta wiedza i umiejętności, dotyczące

.1

metod testowania w przypadku błędnego funkcjonowania ECDIS, łącznie z samoczynnym

testowaniem układów elektronicznych;

.2

środków zaradczych, jakie należy podjąć po pojawieniu się usterki; oraz

.3

odpowiednich konfiguracji zapasowych (przełączenie się na system zapasowy i wykorzystywanie

go do prowadzenia nawigacji).

Ćwiczenie instruktażowe

66

Instruktor powinien przeanalizować wyniki wszystkich ćwiczeń odbytych przez uczestników

szkolenia i wydrukować je. Czas przeznaczony na taki instruktaż powinien zająć mniej

więcej 10-15% całkowitego czasu, przeznaczonego na ćwiczenia symulacyjne.

ZALECANE NORMY DZIAŁANIA DLA NIEOBOWIĄZKOWYCH TYPÓW SYMULACJI

67

Normy działania dla nieobowiązkowych urządzeń symulacyjnych używanych do szkolenia

oraz/lub oceny kompetencji lub demonstracji biegłości są zestawione poniżej. Takie

formy symulacji obejmują, między innymi, następujące typy

.1

nawigacja i pełnienie wachty;

.2

kierowanie i manewrowanie statkiem;

.3

operacje ładunkowe i sztauowanie;

.4

przesyłanie raportów i radiokomunikacja; oraz

.5

obsługa mechanizmów głównych i pomocniczych.

Symulacja nawigacji i pełnienia wachty

68

Urządzenie do symulacji nawigacji i pełnienia wachty powinno dodatkowo, oprócz sprostania

wszystkim możliwym normom wymogów podanych w sekcji A-I/12, być zdolne do symulowania

urządzeń nawigacyjnych i operacyjnych regulatorów na mostku, które spełniają normy

wymagań przyjętych przez Organizację, obejmować urządzenia do sondowania i

.1

tworzyć środowisko operacyjne w czasie rzeczywistym, łącznie z instrumentami kontrolnymi

nawigacji i łączności oraz sprzętem odpowiednim do realizowania zadań nawigacji i

pełnienia wachty i do oceny biegłości w manewrowaniu;

.2

zapewniać realistyczną scenerię wizualną w dzień i w nocy, łącznie ze zmienną widocznością,

lub zapewniając tylko nocny widok z mostka, z minimalnym horyzontalnym polem widzenia

w celu trenowania obserwacji w sektorach, odpowiednio do celów i zadań nawigacji i

pełnienia wachty;

.3

zapewniać realistyczną symulację dynamiki „własnego statku” w warunkach panujących

na otwartym morzu, łącznie ze skutkami pogody, pływów, prądów i wzajemnego oddziaływania

statków; oraz

.4

realistycznie symulować procedury komunikacyjne VTS pomiędzy statkiem i brzegiem.

Symulacja kierowania i manewrowania statkiem

69

Poza spełnianiem norm działania, przedstawionych w punkcie 37, wyposażenie do symulacji

kierowania statkiem powinno

.1

zapewnić realistyczną scenerię wizualną widzianą z mostka w dzień i w nocy ze zmienną

widocznością w minimalnym poziomym polu widzenia, dostępnym w celu prowadzenia ćwiczeń

w sektorach obserwacji odpowiednich do zadań i celów kierowania i manewrowania statkiem;

oraz

.2

realistycznie symulować dynamikę „własnego statku” na ograniczonych drogach wodnych,

łącznie ze skutkami oddziaływania płytkiej wody i brzegu.

70

Jeśli do przeprowadzania symulacji kierowania statkiem i manewrowania są wykorzystywane

załogowe modele wykonane w skali zmniejszonej, to dodatkowo, oprócz norm eksploatacyjnych

podanych w punktach 68.3 i 69.2, taki sprzęt powinien

.1

zawierać współczynniki skalowania, które podają dokładnie rozmiary, akweny, objętość

i wyporność, prędkość, czas i tempo zwrotu statku rzeczywistego; oraz. 2 obejmować

regulatory płetwy sterowej i silników według poprawnej skali czasu.

Symulacja operacji ładunkowych i sztauowania

71

Sprzęt do symulacji operacji ładunkowych powinien zapewniać możliwość symulowania

operacji ładunkowych i sprzętu kontrolnego, który spełnia wszystkie dające się zastosować

normy działania przyjęte przez Organizację i obejmować elementy, mające za zadanie

.1

tworzenie skutecznego środowiska operacyjnego, łącznie ze stanowiskiem kontroli ładunku

z takim oprzyrządowaniem, jakie może być odpowiednie dla poszczególnych typów towarów

w modelowanym systemie;

.2

modelowanie funkcji ładowania i wyładowania, stateczności i danych dotyczące naprężeń,

stosownie do zadań związanych z przeprowadzanymi operacjami ładunkowymi i do osiągniętej

biegłości; oraz

.3

symulowanie ładowania, rozładowywania, operacji balastowania i usuwania balastu oraz

właściwe przeliczenia stateczności, przegłębienia, przechyłu, naprężenia podłużnego,

naprężenia skręcającego i stateczności w stanie uszkodzonym.

Symulacja łączności GMDSS

72

Urządzenia do symulacji łączności GMDSS powinny być zdolne do symulowania sprzętu

do łączności GMDSS, spełniającego wszystkie stosowane normy działania przyjęte przez

Organizację i obejmować urządzenia

.1

do symulacji działania urządzeń odbiorczych UKF, UKF-DSC, NAVTEX, EPIRB i wachtowych

zgodnie z wymaganiami określonymi w celu uzyskania ograniczonego świadectwa operatora

(ROC);

.2

do symulacji działania okrętowych naziemnych stacji INMARSAT-A, B i C, MF/HF NBDP,

MF/HF/DSC/VHF, UKF-DSC, NAVTEX, EPIRB i wachtowych urządzeń odbiorczych zgodnie z

wymogami ogólnego świadectwa operatora (GOC);

.3

do zapewniania komunikacji fonicznej na tle szumów;

.4

komunikacyjne, dysponujące funkcja drukowania tekstu; oraz

.5

umożliwiające tworzenie środowiska operacyjnego w czasie rzeczywistym, składającego

się ze zintegrowanego systemu, obejmującego przynajmniej jedną stację instruktora/egzaminatora

i przynajmniej dwie stacje okrętowe lub brzegowe GMDSS.

Symulacja działania mechanizmów głównych i pomocniczych

73

Urządzenia symulacyjne siłowni powinny być zdolne do symulowania systemu mechanizmów

głównych i pomocniczych i obejmować urządzenia

.1

do tworzenia w czasie rzeczywistym środowiska dla operacji pełnomorskich i portowych

z urządzeniami łączności i symulacją odpowiednich mechanizmów napędu głównego i pomocniczych

oraz pulpitów sterowniczych;

.2

do symulacji stosownych podsystemów, które powinny obejmować między innymi kotły,

maszynkę sterowniczą, ogólne i rozdzielcze systemy energii elektrycznej, posiadające

zasilanie awaryjne oraz systemy: paliwowy, wody chłodzącej, chłodniczy, zęzowy i balastowy;

.3

do kontrolowania i oceny działania siłowni i systemów zdalnych czujników;

.4

do symulowania usterek mechanizmów;

.5

do umożliwienia wprowadzania zmian symulowanych operacji, stosownie do oddziaływania

zmiany warunków zewnętrznych, a mianowicie pogody, zanurzenia statku, temperatury

wody morskiej i powietrza;

.6

umożliwiające wprowadzanie przez instruktora zmian do warunków pracy urządzeń zewnętrznych,

takich jak: para do urządzeń pokładowych, para na ogrzewanie, powietrze do urządzeń

pokładowych, warunki oblodzenia, dźwigi pokładowe, wysokie napięcie, dziobowy ster

strumieniowy, załadowanie statku;

.7

umożliwiające uwzględnianie zmian sterowanej przez instruktora dynamiki symulacji

przebieg awaryjny, reakcje procesów, reakcje statku; oraz

.8

zapewniające możliwość izolowania niektórych procesów takich jak: prędkość, system

elektryczny, system paliwowy, system smarowniczy, system oleju ciężkiego, system wody

morskiej, system parowy, kocioł na gazy spalinowe i turbogenerator do wykonania specyficznych

zadań szkoleniowych.

Sekcja B-I/13

Wytyczne dotyczące prowadzenia prób

(Brak postanowień)

Sekcja BI/14

Wytyczne dotyczące odpowiedzialności przedsiębiorstw zarządzających żeglugowych, i

zalecanych zakresów odpowiedzialności kapitanów i członków załogi

Przedsiębiorstwa zarządzające

1

Przedsiębiorstwa zarządzające powinny zaopatrzyć statki w specyficzne dla danego statku

programy wprowadzające, mające na celu ułatwienie nowo zatrudnionym członkom załogi

zapoznania się ze wszystkimi procedurami i urządzeniami, odnoszącymi się do ich zakresu

odpowiedzialności. Przedsiębiorstwa zarządzające powinny ponadto zapewnić, aby

1a.

wszyscy członkowie załogi statku wyposażonego w łodzie ratunkowe zrzutowe odbyli szkolenie

zapoznawcze, dotyczące procedur zajmowania miejsc w łodzi ratunkowej i jej wodowania;

2a.

przed przyjęciem się na statek, członkowie załogi przewidziani jako dowodzący łodziami

ratunkowymi zrzutowymi, odbyli odpowiednie szkolenie w zakresie organizacji zajmowania

miejsc w łodzi, wodowania i ponownego podnoszenia na statek, w tym także uczestnictwo

w przynajmniej jednej próbie z użyciem takiej łodzi; oraz

3a.

personel, od którego będzie wymagana praca ze sprzętem GMDSS, odbył szkolenie zapoznawcze

w zakresie GMDSS podczas przyjmowania się na statek oraz w odpowiednich odstępach

czasu w terminach późniejszych.

2

Szkolenie zapoznawcze, wymagane zgodnie z punktem 3 sekcji A-I/14 powinno zapewnić

przynajmniej nabycie umiejętności odpowiednich do zajmowanego stanowiska oraz nałożonych

obowiązków i zakresów odpowiedzialności, a mianowicie

Ograniczenia projektowe i operacyjne

.1

Umiejętność prawidłowego zrozumienia i przestrzegania wszelkich ograniczeń operacyjnych

nałożonych na statek, a także zrozumienia i stosowania się do ograniczeń eksploatacyjnych,

włącznie z ograniczeniami prędkości przy niesprzyjających warunkach pogodowych, co

ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa życia, statku oraz jego ładunku.

Procedury otwierania, zamykania i zabezpieczania otworów kadłuba

.2

Umiejętność poprawnego stosowania się do procedur ustanowionych dla statku, dotyczących

otwierania, zamykania i zabezpieczenia furt dziobowych, rufowych i burtowych oraz

ramp, a także poprawnej eksploatacji związanych z nimi systemów.

Ustawodawstwo, kodeksy i ustalenia, mające wpływ na statki pasażerskie ro-ro

.3

Zdolność do zrozumienia i stosowania się do międzynarodowych i krajowych wymagań,

dotyczących statków pasażerskich ro-ro, mających znaczenie dla danego statku oraz

dla wywiązywania się ze swoich obowiązków.

Wymagania i ograniczenia, dotyczące stateczności i naprężeń

.4

Umiejętność należytego uwzględniania ograniczeń naprężeniowych w przypadku wrażliwych

części statku, takich jak furty dziobowe oraz innych urządzeń zamykających, które

zapewniają wodoszczelność kadłuba oraz specjalnych uwarunkowań stateczności, które

mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo statków pasażerskich ro-ro.

Procedury, dotyczące sprawności wyposażenia specjalnego na statkach pasażerskich ro-ro

.5

Zdolność do prawidłowego stosowania się do obowiązujących na pokładzie statku procedur

utrzymania w należytej sprawności wyposażenia charakterystycznego dla statków pasażerskich

ro-ro, takiego jak furty dziobowe, rufowe i burtowe, rampy, ścieki pokładowe oraz

związane z nimi systemy.

Podręczniki i obliczenia, dotyczące załadunku i zabezpieczania ładunku

.6

Zdolność do właściwego użycia podręczników ładowania i zabezpieczania w odniesieniu

do wszystkich typów pojazdów oraz wagonów kolejowych tam, gdzie ma to zastosowanie,

oraz do obliczania i uwzględniania ograniczeń naprężeń dla pokładów pojazdowych.

Strefy niebezpiecznego ładunku

.7

Zdolność do zapewnienia należytego stosowania się do szczególnych środków ostrożności

oraz ograniczeń, odnoszących się do wyznaczonych stref niebezpiecznego ładunku.

Procedury awaryjne

.8

Zdolność do zapewnienia odpowiedniego zastosowania wszelkich procedur specjalnych

w celu

.8.1

zapobiegania lub zredukowania napływu wody na pokłady pojazdowe;

.8.2

usuwania wody z pokładów pojazdowych; oraz

.8.3

minimalizowania skutków obecności wody na pokładach pojazdowych.

Kapitan

3

Kapitan powinien podjąć wszelkie kroki niezbędne do wykonania wszystkich instrukcji

przedsiębiorstwa zarządzającego, wydanych zgodnie z sekcją A-I/14. Takie kroki powinny

obejmować

.1

identyfikację wszystkich nowo zatrudnionych na statku członków załogi przed przydzieleniem

im jakichkolwiek obowiązków;

.2

zapewnienie wszystkim nowo przybyłym członkom załogi sposobności do

.2.1

zaznajomienia się z miejscem, w którym będą wykonywać swoje główne obowiązki;

.2.2

zaznajomienia się z rozmieszczeniem, regulatorami i wskaźnikami urządzeń, które będą

obsługiwać lub wykorzystywać;

.2.3

uruchomienia wyposażenia, tam, gdzie to możliwe, a także wykonania wszelkich czynności

związanych z obsługą, z wykorzystaniem regulatorów na urządzeniu, oraz

.2.4

obserwowania i zadawania pytań komuś, kto jest już zaznajomiony z urządzeniem, procedurami

i innymi układami i który może udzielić informacji w języku, który dany członek załogi

rozumie; oraz

.3

zapewnienie odpowiedniego okresu nadzoru, jeżeli istnieje jakaś wątpliwość, czy nowo

zatrudniony członek załogi jest zaznajomiony ze sprzętem statkowym, procedurami obsługi

i innymi układami niezbędnymi do właściwego wykonywania jego obowiązków.

Członkowie załogi

4

Członkowie załogi nowo przydzieleni na statek powinni w pełni wykorzystać każdą okazję

do zaznajomienia się ze sprzętem statkowym, procedurami obsługi i innymi układami

niezbędnymi do właściwego wykonywania ich obowiązków. Natychmiast po przybyciu na

pokład po raz pierwszy, każdy członek załogi jest odpowiedzialny za zapoznanie się

ze środowiskiem pracy statku, szczególnie w odniesieniu do nowego lub nieznanego sprzętu,

procedur lub układów.

5

Członkowie załogi, którzy nie osiągną szybko poziomu znajomości wymaganego do wykonywania

ich obowiązków, mają, obowiązek powiadomienia o tym fakcie nadzorującego ich lub członka

załogi wyznaczonego zgodnie z sekcją A-I/14, punkt 2.2 i wskazania każdego sprzętu,

procedury lub układu, który pozostaje dla nich nieznany.

Sekcja B-I/15

Wytyczne dotyczące przepisów przejściowych

(Brak postanowień)

Rozdział II

Wytyczne dotyczące kapitana i działu pokładowego

Sekcja B-II/1

Wytyczne dotyczące wydawania dyplomów oficerom wachtowym na statkach o pojemności

brutto 500 lub większej

Szkolenie

1

Każdy kandydat, ubiegający się o uzyskanie dyplomu oficera wachtowego powinien ukończyć

planowy i strukturalny program szkolenia zaplanowany tak, aby pomóc przyszłemu oficerowi

osiągnąć standard kompetencji zgodnie z tabelą A-II/1.

2

Struktura programu szkolenia powinna zostać określona w planie szkolenia, który wyraźnie

przedstawia wszystkim zainteresowanym stronom cele każdego etapu szkolenia na statku

i na lądzie. Ważne jest, aby przyszły oficer, nauczyciele, kadra statkowa i personel

przedsiębiorstwa zarządzającego byli pewni co do kompetencji, jakie mają być osiągnięte

przy końcu programu i w jaki sposób mają być one osiągnięte poprzez połączenie edukacji,

szkolenia i praktyki na statku i na lądzie.

3

Obowiązkowe okresy pełnienia służby na statkach morskich mają pierwszorzędne znaczenie

w nauce zawodu oficera statkowego i w spełnieniu wymaganych, ogólnych standardów kompetencji.

Właściwie zaplanowane i o odpowiedniej strukturze okresy pełnienia służby na statkach

morskich umożliwią przyszłym oficerom nabycie i wyćwiczenie biegłości w zawodzie oraz

stworzą okazję do zademonstrowania i ocenienia osiągniętych kompetencji.

4

Tam, gdzie służba na statkach morskich stanowi część programu szkolenia, powinny być

przestrzegane następujące zasady

.1

Program szkolenia na statku powinien być integralną częścią ogólnego planu szkolenia.

.2

Program szkolenia na statku powinien być zarządzany i koordynowany przez przedsiębiorstwo

zarządzające, które zarządza statkiem, na którym ma być pełniona służba na statkach

morskich.

.3

Przyszły oficer powinien zostać zaopatrzony w dziennik szkolenia, umożliwiający wszechstronne

rejestrowanie szczegółów praktycznego szkolenia i nabywanego doświadczenia na morzu.

Dziennik szkolenia powinien być ułożony w taki sposób, aby mógł dostarczać szczegółowych

informacji o zadaniach i obowiązkach, które powinny być podejmowane, oraz o postępie

w kierunku ich zrealizowania. Odpowiednio wypełniony dziennik szkolenia będzie stanowić

jednoznaczny dowód, że strukturalny program szkolenia na statku został wykonany, co

może być uwzględnione w procesie oceny kompetencji dla wydania dyplomu.

.4

Przez cały czas przyszły oficer powinien być świadomy faktu, że dwie osoby na statku

są w każdym momencie odpowiedzialne bezpośrednio za kierowanie programem szkolenia

na pokładzie. Jedną z nich jest wykwalifikowany oficer morski, nazywany „pokładowym

oficerem szkoleniowym”, który pod kierownictwem kapitana powinien organizować i nadzorować

program szkolenia podczas trwania każdej podróży. Drugą powinna być osoba wyznaczona

przez przedsiębiorstwo zarządzające, nazywana „oficerem szkoleniowym przedsiębiorstwa

zarządzającego”, który powinien ponosić ogólną odpowiedzialność za program szkolenia

i współpracę ze szkołami morskimi i ośrodkami szkoleniowymi.

.5

Przedsiębiorstwo zarządzające powinno zapewnić wydzielenie odpowiednich okresów czasu

na ukończenie programu szkolenia na statku w ramach normalnych operacyjnych wymagań

statku.

Role i odpowiedzialność

5

Poniższa sekcja podsumowuje role i odpowiedzialność poszczególnych osób uczestniczących

w organizowaniu i prowadzeniu szkolenia na statku

.1

Oficer szkoleniowy przedsiębiorstwa zarządzającego powinien być odpowiedzialny za

.1.1

administrowanie programem szkolenia;

.1.2

stałe kontrolowanie postępów przyszłego oficera; oraz

.1.3

wydawanie wytycznych zgodnie z wymaganiami i zapewnianie, aby wszyscy związani z programem

szkolenia spełniali swoje rolę.

.2

Pokładowy oficer szkoleniowy powinien być odpowiedzialny za

.2.1

organizowanie programu szkolenia praktycznego na morzu;

.2.2

zapewnienie, z tytułu nadzoru, że dziennik szkolenia jest należycie prowadzony oraz

że wszystkie inne wymagania są wypełniane; oraz

.2.3

upewnienie się, tak dalece, jak jest to możliwe, że czas, jaki przyszły oficer spędza

na pokładzie, jest jak najbardziej pożyteczny w kategoriach szkolenia i praktyki i

jest wykorzystywany zgodnie z celami programu szkolenia, postępami szkolenia i ograniczeniami

operacyjnymi statku.

.3

Do zakresu odpowiedzialności kapitana powinno należeć

.3.1

zapewnienie łączności między pokładowym oficerem szkoleniowym a oficerem szkoleniowym

przedsiębiorstwa zarządzającego przebywającym na lądzie;

.3.2

zapewnienie ciągłości w przypadku, gdy pokładowy oficer szkoleniowy zostanie zwolniony

podczas podróży; oraz

.3.3

zapewnienie, że wszyscy zainteresowani skutecznie wykonują program szkolenia na statku.

.4

Do zakresu odpowiedzialności przyszłego oficera powinno należeć

.4.1

pilne realizowanie ustalonego programu szkolenia;

.4.2

wykorzystywanie wszystkich zaistniałych okazji, zarówno w godzinach, jak i poza godzinami

pracy; oraz

.4.3

prowadzenie na bieżąco dziennika szkolenia i zapewnienie, aby był on zawsze dostępny

do kontroli.

Wdrożenie do obowiązków

6

Na początku programu i przy rozpoczęciu każdej podróży na innym statku, przyszłemu

oficerowi należy udzielić pełnych informacji i wytycznych, dotyczących tego, czego

się od niego oczekuje i jak ma być zorganizowana realizacja programu szkolenia. Takie

wprowadzenie na stanowisko stanowi okazję do pouczenia przyszłych oficerów o ważnych

aspektach zadań, które będą podejmowali, ze szczególnym uwzględnieniem bezpieczeństwa

i ochrony środowiska morskiego.

Program szkolenia na statku

7

Dziennik szkolenia powinien zawierać między innymi, określoną ilość zadań i obowiązków,

które należy podjąć jako część zatwierdzonego programu szkolenia na statku. Takie

zadania i obowiązki powinny dotyczyć przynajmniej następujących dziedzin

.1

systemów sterowania;

.2

ogólnej wiedzy morskiej;

.3

cumowania, kotwiczenia i operacji portowych;

.4

środków ratunkowych i ochrony przeciwpożarowej;

.5

systemów i sprzętu;

.6

prac przeładunkowych;

.7

prac na mostku i pełnienia wachty; oraz

.8

zapoznania się z maszynownią.

8

Niezwykle ważne jest, aby przyszłemu oficerowi stworzono odpowiednią sposobność do

zdobycia doświadczenia w pełnieniu wachty na mostku, pod nadzorem, szczególnie w późniejszych

etapach realizacji programu szkolenia na statku.

9

Wykonywanie przez przyszłego oficera wszelkich zadań i obowiązków wyliczonych w dzienniku

szkolenia powinno być zainicjowane przez wykwalifikowanego oficera wówczas, kiedy,

zdaniem tego oficera, przyszły oficer osiągnie zadowalający poziom biegłości. Ważne

jest, aby ocenić, czy przyszły oficer może potrzebować zademonstrowania swoich możliwości

przy kilku okazjach, zanim wykwalifikowany oficer nie upewni się, że zadowalający

poziom został już osiągnięty.

Kontrolowanie i przeglądy

10

Wytyczne i przeglądy mają zasadnicze znaczenie dla upewnienia się, że przyszli oficerowie

są w pełni świadomi postępów, jakie poczynili, oraz dla umożliwienia im uczestniczenia

w podejmowaniu decyzji, odnoszących się do ich przyszłego programu. Aby były skuteczne,

przeglądy powinny być łączone z informacjami uzyskanymi na podstawie dziennika szkolenia

i z innych źródeł. Dziennik szkolenia powinien być kontrolowany i potwierdzany formalnie

przez kapitana i pokładowego oficera szkoleniowego na początku, w trakcie i przy końcu

każdej podróży. Dziennik szkolenia powinien być także sprawdzany i potwierdzany przez

oficera szkoleniowego przedsiębiorstwa zarządzającego między podróżami.

Ocena zdolności i wprawy w pełnieniu wachty nawigacyjnej

11

Od kandydata, ubiegającego się o wydanie dyplomu, od którego wymaga się odbycia specjalnego

szkolenia oraz oceny możliwości i biegłości w wykonywaniu obowiązków związanych z

pełnieniem wachty, należy wymagać udowodnienia, przez zademonstrowanie na symulatorze

lub na statku, w ramach zatwierdzonego programu szkolenia statkowego, że nabył biegłości

i umiejętności działania w charakterze oficera wachtowego przynajmniej w następujących

dziedzinach

.1

przygotowanie i wykonanie przejścia, włączając w to

.1.1

interpretację i zastosowanie informacji uzyskanych z map,

.1.2

określanie pozycji na wodach przybrzeżnych,

.1.3

wykorzystywanie podstawowych informacji uzyskanych z tablic pływów i innych publikacji

nawigacyjnych,

.1.4

sprawdzanie i obsługiwanie sprzętu na mostku nawigacyjnym,

.1.5

sprawdzenie kompasu magnetycznego i żyrokompasu,

.1.6

ocenę dostępnych informacji meteorologicznych,

.1.7

wykorzystanie ciał niebieskich do określania pozycji,

.1.8

określanie błędu kompasu przy pomocy ciał niebieskich i terrestrycznych punktów odniesienia,

oraz

.1.9

wykonywanie obliczeń dla żeglugi z wyprzedzeniem do 24 godzin

.2

wykorzystywanie i stosowanie informacji uzyskanych z elektronicznych systemów nawigacyjnych;

.3

obsługiwanie radaru i ARPA oraz stosowanie informacji radarowych dla żeglugi i unikania

zderzeń;

.4

obsługa układów napędowych i układu sterowniczego w celu utrzymywania kursu i prędkości;

.5

wykonywanie rutynowych czynności i procedur podczas wachty nawigacyjnej;

.6

wykonywanie manewrów wymaganych dla ratowania ludzi za burtą;

.7

inicjowanie czynności, które należy podejmować w przypadku nadciągającej sytuacji

awaryjnej (np. pożar, zderzenie, wejście na mieliznę), oraz czynności wykonywanych

w bezpośrednim następstwie zagrożenia;

.8

inicjowanie czynności, które należy podejmować w przypadku złego działania lub awarii

głównych elementów wyposażenia lub zespołów (np. maszynki sterowej, zasilania, systemów

nawigacyjnych);

.9

prowadzenie komunikacji radiowej oraz wzrokowej i dźwiękowej sygnalizacji w sytuacjach

normalnych i awaryjnych; oraz

.10

kontrolowanie i obsługiwanie systemów bezpieczeństwa i alarmowych, włączając w to

system wewnętrznego porozumiewania się.

12

Ocena możliwości i umiejętności pełnienia wachty nawigacyjnej powinna

.1

być dokonana na podstawie kryteriów oceny kompetencji dla funkcji przedstawionych

w tabeli A-II/1, odnoszących się do żeglugi;

.2

zapewniać, że kandydat wykonuje obowiązki pełnienia wachty zgodnie z zasadami, których

należy przestrzegać podczas pełnienia bezpiecznej wachty nawigacyjnej (sekcja A-VIII/2,

część 4-1) oraz zgodnie z wytycznymi w sprawie pełnienia wachty nawigacyjnej (sekcja

B-VIII/2, część 4-1).

Ocena kompetencji

13

Standard kompetencji, jaki należy osiągnąć, aby uzyskać dyplom oficera wachtowego,

jest przedstawiony w tabeli A-II/1. Standard specyfikuje wymaganą wiedzę i biegłość

oraz zastosowanie tej wiedzy i biegłości do norm wywiązywania się ze swoich obowiązków,

wymaganych na statku.

14

Zakres wiedzy jest zawarty w koncepcji kompetencji. Dlatego ocena kompetencji powinna

obejmować więcej zagadnień, niż bezpośrednie wymagania techniczne danej pracy, biegłość

i zadania, jakie należy wykonywać, powinna zatem odzwierciedlać szersze aspekty konieczne

do spełnienia wszystkich oczekiwań, odnoszących się do kompetentnego działania oficera

statkowego. Rozumie się przez to stosowną wiedzę, teorię, zasady i percepcyjną biegłość,

która w różnym stopniu odpowiada wszystkim poziomom kompetencji. Obejmuje to również

sprawność w zakresie tego, co robić, jak i kiedy to robić i dlaczego powinno to być

robione. Właściwie zastosowane będzie to pomagało w upewnieniu się, że kandydat może

.1

pracować kompetentnie na różnych statkach i w różnych warunkach;

.2

przewidywać, przygotować się i poradzić sobie z nieprzewidzianymi ewentualnościami;

oraz

.3

dostosować się do nowych i zmieniających się wymagań.

15

Kryteria dla oceny kompetencji (kolumna 4 w tabeli A-II/1) identyfikują przede wszystkim

w kategoriach rezultatów, zasadnicze aspekty kompetentnych działań. Są one tak wyrażone,

że w odniesieniu do nich może być dokonana ocena działań kandydata, co powinno zostać

udokumentowane w dzienniku szkolenia.

16

Ocena kompetencji jest procesem

.1

zbierania wystarczająco ważnych i pewnych dowodów, świadczących o wiedzy kandydata,

zrozumieniu i sprawności wykonywania zadań, obowiązków i odpowiedzialności wyszczególnionych

w kolumnie 1 tabeli A-II/1; oraz

.2

porównania tych dowodów z kryteriami wyszczególnionymi w normie.

17

Sposoby oceny kompetencji powinny przewidywać stosowanie różnych metod oceny, które

mogą dostarczać różnych typów dowodów, świadczących o kompetencjach kandydata, np.

.1

bezpośrednia obserwacja czynności wykonywanych w pracy (włącznie ze służbą pełnioną

na statkach morskich);

.2

testy biegłości/sprawności/kompetencji;

.3

projekty i wyznaczone zadania do wykonania;

.4

dowody dotychczasowego doświadczenia; oraz

.5

pisemne, ustne i komputerowe techniki zadawania pytań.

18

Jedna lub więcej z pierwszych czterech wymienionych metod powinna prawie zawsze być

wykorzystywana dla dostarczenia dowodu, świadczącego o możliwościach kandydata, a

dodatkowe wykorzystanie odpowiednich technik przeprowadzania testów zapewnia uzyskanie

potwierdzenia wiedzy i zrozumienia.

Szkolenie z astronawigacji

19

Poniższe dziedziny składają się na całokształt zalecanego szkolenia w zakresie astronawigacji

.1

prawidłowe wyregulowanie sekstantu w zakresie jego błędów regulowanych;

.2

określenie skorygowanego odczytu mierzonej przez sekstant wysokości ciał niebieskich;

.3

dokładne obliczanie wysokości i azymutów przy pomocy tablic redukcyjnych, z użyciem

preferowanej metody;

.4

wyliczanie czasu wysokości południkowej słońca;

.5

wyliczanie szerokości geograficznej za pomocą obserwacji Gwiazdy Polarnej lub wysokości

południkowej słońca;

.6

dokładne wykreślanie linii pozycji statku oraz ustalanie pozycji;

.7

określanie preferowaną metodą czasu widocznego wschodzącego/zachodzącego słońca;

.8

identyfikowanie i wybieranie najbardziej przydatnych ciał niebieskich w okresie zmierzchu/brzasku;

.9

określanie błędu kompasu przez obliczanie azymutu albo amplitudy przy użyciu preferowanej

metody;

.10

astronomia nawigacyjna wymagana jako pomoc w uzyskaniu wymaganych kompetencji, opisanych

powyżej w punktach 19.1-19.9.

20

Szkolenie z astronawigacji może obejmować wykorzystywanie elektronicznych tablic nawigacyjnych

oraz oprogramowania stosowanego do obliczeń astronawigacyjnych.

Sekcja B-II/2

Wytyczne dotyczące wydawania dyplomów kapitanom i starszym oficerom na statkach o

pojemności brutto 500 lub większej

(Wytyczne - zobacz sekcja B-II/1)

Sekcja B-II/3

Wytyczne dotyczące wydawania dyplomów oficerom wachtowym i kapitanom statków o pojemności

brutto mniejszej niż 500

(Wytyczne - zobacz sekcja B-II/1)

Sekcja B-II/4

Wytyczne dotyczące wydawania świadectw marynarzom wchodzącym w skład wachty nawigacyjnej

1

Oprócz wymagań wyszczególnionych w tabeli A-II/4 niniejszego Kodeksu, zachęca się

Strony, aby ze względów bezpieczeństwa włączały następujące przedmioty do szkolenia

marynarzy stanowiących część wachty nawigacyjnej

.1

podstawowa znajomość Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu

z 1972 r. ze zmianami;

.2

uzbrajanie trapu pilotowego;

.3

rozumienie komend na ster podawanych przez pilotów w języku angielskim;

.4

szkolenie w celu nabycia biegłości w jednostkach ratunkowych i łodziach ratowniczych;

.5

dodatkowe obowiązki podczas cumowania i odcumowania oraz podczas operacji holowniczych;

.6

podstawowa znajomość kotwiczenia;

.7

podstawowa znajomość ładunków niebezpiecznych;

.8

podstawowa znajomość procedur sztauowania i sposobów pobierania zapasów na statek;

oraz

.9

podstawowa znajomość utrzymania pokładu i narzędzi używanych na pokładzie.

Sekcja B-II/5

Wytyczne dotyczące wydawania świadectw starszym marynarzom

Szkolenie praktyczne na pokładzie statku powinno być udokumentowane w zatwierdzonym

dzienniku praktyk.

Rozdział III

Wytyczne dotyczące działu maszynowego

Sekcja B-III/1

Wytyczne dotyczące wydawania dyplomów oficerom odpowiedzialnym za wachtę w wachtowej

siłowni okrętowej lub wyznaczonych na mechaników pełniących służbę w siłowni okresowo

bezwachtowej

1

Narzędzia, o których mowa w tabeli A-III/1, powinny obejmować odpowiednio narzędzia

ręczne, powszechnie używany sprzęt pomiarowy, tokarki kłowe, wiertarki, sprzęt spawalniczy

oraz frezarki.

2

Szkolenie praktyczne w warsztatach lądowych powinno odbywać się albo w ośrodkach szkoleniowych

albo w odpowiednich, zatwierdzonych warsztatach.

3

Szkolenie praktyczne na pokładzie statku powinno być należycie udokumentowane w przez

wykwalifikowanych egzaminatorów w dzienniku szkolenia.

Sekcja B-III/2

Wytyczne dotyczące wydawania dyplomów starszym oficerom mechanikom i drugim oficerom

mechanikom na statkach morskich o mocy maszyn głównych 3000 kW lub większej

(Brak postanowień)

Wytyczne dotyczące szkolenia personelu inżynieryjnego, wykonującego obowiązki kierownicze

w zakresie eksploatacji i bezpieczeństwa siłowni elektrycznych o napięciu powyżej

1000 wolt

1

Przeszkolenie personelu inżynieryjnego wykonującego obowiązki kierownicze w zakresie

eksploatacji i bezpieczeństwa siłowni elektrycznych o napięciu powyżej 1000 wolt powinno

obejmować co najmniej

.1

wymagania funkcjonalne, operacyjne i dotyczące bezpieczeństwa dla okrętowych systemów

wysokiego napięcia;

.2

przydzielanie odpowiednio wykwalifikowanego personelu do przeprowadzania konserwacji

i napraw rozdzielni wysokiego napięcia;

.3

podejmowanie niezbędnych działań zaradczych w przypadku awarii w systemie wysokiego

napięcia;

.4

opracowanie strategii przełączania dla elementów izolujących systemu wysokiego napięcia;

.5

wybranie odpowiedniej aparatury do izolowania i testowania wyposażenia wysokonapięciowego;

.6

realizowanie procedury przełączania i izolowania w okrętowych systemach wysokiego

napięcia, łącznie z dokumentacją dotyczącą bezpieczeństwa;

.7

wykonywanie testów rezystancji izolacji oraz indeksu polaryzacji dla wyposażenia wysokonapięciowego.

Sekcja B-III/3

Wytyczne dotyczące wydawania dyplomów starszym i drugim oficerom mechanikom na statkach

morskich o mocy maszyn głównych pomiędzy 750 kWa 3000 kW

(Brak postanowień)

Sekcja B-III/4

Wytyczne dotyczące wydawania świadectw marynarzom wchodzącym w skład wachty w wachtowej

siłowni okrętowej lub wyznaczonym do wykonywania obowiązków w siłowni okresowo bezwachtowej

1

Oprócz wymagań stwierdzonych w sekcji A-III/4 niniejszego Kodeksu zachęca się

Strony, aby ze względów bezpieczeństwa włączyły następujące tematy do szkolenia marynarzy

wchodzących w skład wachty maszynowej

1.

podstawowa znajomość rutynowych operacji pompowania, takich jak systemy pomp zęzowych,

balastowych i ładunkowych;

2.

podstawowa znajomość instalacji elektrycznych i związanych z nimi niebezpieczeństw;

3.

podstawowa znajomość konserwacji i remontów mechanizmów i narzędzi używanych w maszynowni;

oraz

4.

podstawowa znajomość procedur sztauowania i sposoby pobierania zapasów na statek.

Sekcja B-III/5

Wytyczne dotyczące wydawania świadectw starszym motorzystom

Szkolenie praktyczne na pokładzie statku powinno być udokumentowane w zatwierdzonym

dzienniku szkolenia.

Sekcja B-III/6

Wytyczne dotyczące przeprowadzania szkoleń i wydawania dyplomów oficerom elektroautomatykom

Oprócz wymagań określonych w tabeli A-III/6 niniejszego Kodeksu, zachęca się Strony

aby w swoich programach szkoleń uwzględniały rezolucję A.702(17) w sprawie wytycznych,

dotyczących konserwacji radiowych urządzeń Światowego Morskiego Systemu Łączności

Radiowej i Bezpieczeństwa (GMDSS).

Sekcja B-III/7

Wytyczne dotyczące przeprowadzania szkoleń i wydawania świadectw elektromonterom

(Brak postanowień)

Rozdział IV

Szkolenie dotyczące radiokomunikacji i radiooperatorów

Sekcja B-IV/1

Wytyczne dotyczące zastosowania rozdziału IV

(Brak postanowień)

Sekcja B-IV/2

Wytyczne dotyczące szkolenia i wydawania świadectw operatorom GMDSS

PRZESZKOLENIE ZWIĄZANE ZE ŚWIADECTWEM RADIOELEKTRONIKA I KLASY

Postanowienia ogólne

1

Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie świadectwa, przed przystąpieniem do szkolenia

powinien uzyskać potwierdzenie spełniania norm sprawności zdrowotnej, w szczególności

słuchu, wzroku i mowy.

2

Szkolenie powinno być zgodne z postanowieniami Konwencji STCW, postanowieniami Regulaminu

Radiokomunikacyjnego załączonego do Międzynarodowej Konwencji Telekomunikacji i postanowieniami

aktualnie obowiązującej Międzynarodowej Konwencji o Bezpieczeństwie Życia na Morzu

(Konwencja SOLAS), ze szczególnym naciskiem na postanowienia światowego morskiego

systemu łączności alarmowej i bezpieczeństwa.(GMDSS). Tworząc wymagania dotyczące

szkolenia, należy uwzględnić co najmniej wiedzę i wyszkolenie podane poniżej w punktach

od 3 do 14.

Teoria

3

Znajomość ogólnych zasad i podstawowych czynników niezbędnych do bezpiecznego i skutecznego

wykorzystania wszystkich podsystemów i urządzeń wymaganych w GMDSS powinna być wystarczająca

do tego, aby wspomóc wyszkolenie praktyczne określone postanowieniami podanymi w punkcie

13.

4

Znajomość wykorzystania, działania i zakresu obsługi podsystemów GMDSS, łącznie z

charakterystyką systemu satelitarnego, systemów ostrzeżeń nawigacyjnych i meteorologicznych

oraz umiejętności wyboru właściwych obwodów komunikacyjnych.

5

Znajomość zasad elektrotechniki oraz teorii radiotechniki i elektroniki w stopniu

wystarczającym, aby spełnić warunki podane poniżej w punktach od 6 do 10.

6

Teoretyczna znajomość sprzętu radiokomunikacyjnego GMDSS, łącznie ze znajomością,

wąskopasmowej radiotelegrafii automatycznej (teleks) oraz odbiorników i nadajników

radiotelefonicznych, sprzętu cyfrowego selektywnego wywołania, naziemnych satelitarnych

stacji statkowych, satelitarnych radiopław awaryjnych (EPIRB), systemów anten morskich,

urządzeń radiowych dla jednostek ratunkowych wraz ze wszystkimi urządzeniami pomocniczymi,

łącznie z systemami zasilania, jak również ogólna znajomość zasad działania innych

najczęściej wykorzystywanych urządzeń radionawigacyjnych, ze szczególnym zwróceniem

uwagi na utrzymanie tych urządzeń w stanie gotowości do pracy.

7

Znajomość czynników, które mają wpływ na niezawodność systemu i jego gotowość operacyjną

na postępowanie podczas konserwacji i właściwe wykorzystanie aparatury testującej.

8

Znajomość mikroprocesorów i diagnozowanie błędów w systemach wykorzystujących mikroprocesory.

9

Znajomość układów regulacji w urządzeniach radiowych GMDSS, łącznie z testowaniem

i analizą.

10

Wiedza na temat wykorzystania oprogramowania komputerowego dla urządzeń radiowych

GMDSS oraz metod usuwania błędów spowodowanych utratą kontroli systemu operacyjnego

nad urządzeniem.

Przepisy i dokumentacja

11

Znajomość

.1

Konwencji SOLAS i Regulaminu Radiokomunikacyjnego, ze szczególnym naciskiem na

.1.1

radiokomunikację w stanach zagrożenia, w sytuacjach pilnych i dla zapewnienia bezpieczeństwa;

.1.2

unikanie szkodliwych zakłóceń, szczególnie łączności w stanach zagrożenia i dla zapewnienia

bezpieczeństwa; oraz

.1.3

zapobieganie nielegalnym transmisjom;

.2

innych dokumentów, odnoszących się do postępowania operacyjnego i komunikacyjnego

w stanach zagrożenia, łączności dla zapewnienia bezpieczeństwa i stacji otwartych

dla publicznej korespondencji, łącznie z opłatami, ostrzeżeniami nawigacyjnymi, radiowymi,

prognozami pogody w Morskiej Służbie Ruchomej i Morskiej, Ruchomej Służbie Satelitarnej;

oraz

.3

wykorzystania Międzynarodowego Kodu Sygnałowego i Standardowych Morskich Zwrotów Komunikacyjnych

IMO.

Pełnienie wachty i procedury

12

Znajomość zagadnień i wyszkolenie w zakresie

.1

procedur komunikacyjnych i dyscypliny w zapobieganiu szkodliwym zakłóceniom w podsystemach

GMDSS;

.2

procedur wykorzystywania informacji uzyskanych z przewidywania warunków propagacji

dla określenia optymalnych częstotliwości dla komunikacji;

.3

pełnienia wachty radiokomunikacyjnej odpowiedniej dla wszystkich podsystemów GMDSS,

wymiany informacji w radiokomunikacji, szczególnie tych dotyczących stanów zagrożenia,

sytuacji pilnych, procedur bezpieczeństwa oraz dzienników radiowych;

.4

wykorzystywania międzynarodowego alfabetu fonetycznego;

.5

kontrolowania częstotliwości awaryjnej przy jednoczesnym kontrolowaniu lub pracy na

przynajmniej jednej innej częstotliwości;

.6

systemów i procedur zgłaszania się statków;

.7

procedur radiokomunikacji z Międzynarodowego lotniczego i morskiego poradnika poszukiwania

i ratowania (IAMSAR);

.8

radiowych systemów i procedur porad medycznych; oraz

.9

przyczyn fałszywych alarmów i sposobów ich unikania.

Praktyka

13

Należy przeprowadzić praktyczne wyszkolenie z wykorzystaniem ćwiczeń laboratoryjnych

w zakresie

.1

poprawnej i skutecznej obsługi wszystkich podsystemów i urządzeń GMDSS w normalnych

warunkach propagacji i podczas typowych zakłóceń;

.2

bezpiecznej obsługi wszystkich urządzeń komunikacyjnych GMDSS i wyposażenia pomocniczego,

łącznie z zasadami zachowania ostrożności, gdy dotyczy to bezpieczeństwa;

.3

dostatecznej i dokładnej sprawności obsługi klawiatury dla zapewnienia zadowalającej

komunikacji;

.4

technik operacyjnych w zakresie

.4.1

dostrojenia nadajnika i odbiornika do odpowiedniego trybu działania, łącznie z cyfrowym

selektywnym wywoływaniem i telegrafią dalekopisową;

.4.2

nastawienia anteny i jej powtórnego właściwego zestrajania;

.4.3

wykorzystania radiowych urządzeń ratunkowych; oraz

.4.4

wykorzystania satelitarnych radiopław awaryjnych, wskazujących pozycję niebezpiecznego

wypadku (EPIRB);

.5

umieszczenia i uzbrojenia anteny, jej naprawy i konserwacji oraz niezbędnego testowania;

.6

czytania i rozumienia diagramów zarówno obrazkowych i logicznych, jak i schematów

obwodów elektronicznych;

.7

wykorzystania i dbania o te narzędzia i instrumenty testowe, które są niezbędne do

wykonywania konserwacji urządzeń elektronicznych na morzu;

.8

technik ręcznego lutowania i rozlutowywania, łącznie z lutowaniem urządzeń półprzewodnikowych

i nowoczesnych obwodów oraz możliwości rozróżniania, czy obwód nadaje się do tego,

aby zlutować lub rozlutować go ręcznie;

.9

wyszukiwania i usuwania usterek na poziomie elementów składowych, a także na poziomie

płytki/modułu w innych przypadkach;

.10

rozpoznawania i korygowania warunków, przyczyniających się do powstania uszkodzeń;

.11

sposobów postępowania przy konserwacji, zarówno zapobiegawczych, jak i naprawczych

dla całego wyposażenia radionawigacyjnego i wszystkich urządzeń komunikacyjnych GMDSS;

oraz

.12

metod eliminowania zakłóceń elektrycznych i elektromagnetycznych powstałych w wyniku

spawania, ekranowania i bocznikowania.

Różne

14

Znajomość zagadnień oraz/lub szkolenie w zakresie

.1

języka angielskiego, zarówno pisanego, jak i mówionego dla osiągnięcia zadowalającej

komunikacji przydatnej dla zapewnienia bezpieczeństwa życia na morzu;

.2

geografii świata, zwłaszcza w odniesieniu do głównych tras żeglugowych, centrów koordynacji

ratownictwa (RCC) i związanych z tymi usługami tras komunikacyjnych;

.3

umiejętności przetrwania na morzu, obsługi łodzi ratunkowych, łodzi ratowniczych,

tratw ratunkowych, pływaków ratunkowych i ich wyposażenia, ze szczególnym uwzględnieniem

znajomości radiowych urządzeń ratunkowych;

.4

ochrony przeciwpożarowej i zwalczania pożarów, ze szczególnym uwzględnieniem instalacji

radiowej;

.5

środków zapobiegawczych dla zapewnienia bezpieczeństwa statku i jego personelu w związku

z zagrożeniami ze strony sprzętu radiowego, w tym z zagrożeniem elektrycznym, chemicznym

i mechanicznym oraz spowodowanym promieniowaniem;

.6

pierwszej pomocy, łącznie z technikami reanimacyjnymi sercowo-oddechowymi; oraz

.7

koordynowanego czasu uniwersalnego (UTC), globalnych stref czasowych i międzynarodowej

linii zmiany daty.

SZKOLENIE ZWIĄZANE ZE ŚWIADECTWEM RADIOELEKTRONIKA II KLASY

Ogólne

15

Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie świadectwa, przed przystąpieniem do szkolenia

powinien uzyskać potwierdzenie spełniania norm sprawności zdrowotnej, w szczególności

słuchu, wzroku i mowy.

16

Szkolenie powinno być zgodne z postanowieniami Konwencji STCW i aktualnie obowiązującej

Konwencji SOLAS, ze szczególnym naciskiem na postanowienia światowego morskiego systemu

łączności alarmowej i bezpieczeństwa (GMDSS). Tworząc wymagania dotyczące szkolenia

należy uwzględnić przynajmniej wiedzę i wyszkolenia podane poniżej w punktach od 17

do 28.

Teoria

17

Znajomość ogólnych zasad i podstawowych czynników do bezpiecznego i skutecznego wykorzystania

wszystkich podsystemów i urządzeń wymaganych w GMDSS powinna być wystarczająca, aby

wspomóc wyszkolenie praktyczne określone postanowieniami podanymi w punkcie 27 poniżej.

18

Znajomość wykorzystania, działania i zakresu obsługi podsystemów GMDSS, łącznie z

charakterystyką systemu satelitarnego, systemów ostrzeżeń nawigacyjnych i meteorologicznych

i umiejętności wyboru właściwych obwodów komunikacyjnych.

19

Znajomość zasad elektryczności oraz teorii radiotechniki i elektroniki w stopniu wystarczającym

do tego, aby spełnić warunki podane poniżej w punktach od 20 do 24.

20

Ogólna teoretyczna znajomość urządzeń radiokomunikacyjnych GMDSS, łącznie ze znajomością

wąskopasmowej radiotelegrafii automatycznej oraz odbiorników i nadajników radiotelefonicznych,

sprzętu cyfrowego selektywnego wywoływania, naziemnych satelitarnych stacji statkowych,

satelitarnych radiopław awaryjnych (EPIRB), systemów anten morskich, urządzeń radiowych

dla jednostek ratunkowych wraz ze wszystkimi urządzeniami pomocniczymi, łącznie z

systemami zasilania, jak również ogólna znajomość zasad działania innych, najczęściej

wykorzystywanych urządzeń radionawigacyjnych, ze szczególnym zwróceniem uwagi na utrzymanie

tych urządzeń w eksploatacji.

21

Ogólna znajomość czynników, które mają wpływ na niezawodność systemu, jego gotowość

operacyjną, na postępowanie podczas konserwacji i właściwe wykorzystanie aparatury

testowej.

22

Ogólna znajomość mikroprocesorów i diagnozowanie błędów w systemach wykorzystujących

mikroprocesory.

23

Ogólna znajomość układów regulacji w urządzeniach radiowych GMDSS, łącznie z testowaniem

i analizą.

24

Wiedza na temat wykorzystania oprogramowania komputerowego dla urządzeń radiowych

GMDSS oraz metod usuwania błędów spowodowanych utratą kontroli systemu operacyjnego

nad urządzeniem.

Przepisy i dokumentacja

25

Znajomość

.1

Konwencji SOLAS i Regulaminu Radiokomunikacyjnego ze szczególnym naciskiem na

.1.1

radiokomunikację w stanach zagrożenia, w sytuacjach pilnych i dla zapewnienia bezpieczeństwa;

.1.2

unikanie szkodliwych zakłóceń, szczególnie łączności w stanach zagrożenia i dla bezpieczeństwa;

oraz

.1.3

zapobieganie nielegalnym transmisjom;

.2

innych dokumentów odnoszących się do postępowania operacyjnego i komunikacyjnego w

stanach zagrożenia, łączności dla zapewnienia bezpieczeństwa i stacji otwartych dla

publicznej korespondencji, łącznie z opłatami, ostrzeżeniami nawigacyjnymi, radiowymi

prognozami pogody w Morskiej Służbie Radiowej i Morskiej Ruchomej Służbie Satelitarnej;

oraz

.3

wykorzystania Międzynarodowego Kodeksu Sygnałowego i Standardowych Morskich Zwrotów

Komunikacyjnych IMO.

Pełnienie wachty i procedury

26

Wyszkolenie powinno odbywać się w zakresie

.1

procedur komunikacyjnych i dyscypliny w zapobieganiu szkodliwym zakłóceniom w podsystemach

GMDSS;

.2

procedur dla wykorzystania informacji uzyskanych z przewidywania warunków propagacji

dla określenia optymalnych częstotliwości dla komunikacji;

.3

pełnienia wachty radiokomunikacyjnej stosownej dla wszystkich podsystemów GMDSS, wymiany

korespondencji w radiokomunikacji, szczególnie tych dotyczących stanów zagrożenia,

sytuacji pilnych, procedur bezpieczeństwa oraz dzienników radiowych;

.4

wykorzystania międzynarodowego alfabetu fonetycznego;

.5

kontrolowania częstotliwości awaryjnej w trakcie jednoczesnego kontrolowania lub pracy

na przynajmniej jednej, innej częstotliwości;

.6

systemów i procedur zgłaszania się statków;

.7

procedur radiokomunikacji z Międzynarodowego lotniczego i morskiego poradnika poszukiwania

i ratowania (IAMSAR);

.8

radiowych systemów i procedur porad medycznych; oraz

.9

przyczyn fałszywych alarmów i sposobów unikania ich.

Praktyka

27

Należy przeprowadzić praktyczne wyszkolenie z wykorzystaniem ćwiczeń laboratoryjnych

w zakresie

.1

poprawnej i skutecznej obsługi wszystkich podsystemów i urządzeń i GMDSS w normalnych

warunkach propagacji i podczas typowych zakłóceń;

.2

bezpiecznej obsługi wszystkich urządzeń komunikacyjnych GMDSS i wyposażenia pomocniczego,

łącznie z zachowaniem środków ostrożności, gdy chodzi o bezpieczeństwo;

.3

dostatecznej i dokładnej umiejętności obsługi klawiatury dla zapewnienia zadowalającej

komunikacji;

.4

technik operacyjnych w zakresie

.4.1

dostrojenia odbiornika i nadajnika do odpowiedniego trybu działania łącznie z cyfrowym

selektywnym wywoływaniem selektywnym i telegrafia dalekopisową;

.4.2

nastawienia anteny i jej ponownego właściwego zestrojenia;

.4.3

wykorzystania radiowych urządzeń ratunkowych; oraz

.4.4

wykorzystania satelitarnych radiopław awaryjnych wskazujących pozycję niebezpiecznego

wypadku (EPIRB);

.5

ustawiania i uzbrajania anteny, jej naprawy i konserwacji;

.6

czytania i rozumienia diagramów, zarówno obrazkowych i logicznych, jak i schematów

połączeń modułowych;

.7

wykorzystania i dbania o te narzędzia i instrumenty testowe, które są niezbędne do

wykonywania na morzu konserwacji urządzeń elektronicznych na poziomie wymiany bloków

i modułów;

.8

podstawowych technik lutowania i rozlutowywania oraz ich ograniczeń;

.9

wykrywania i usuwania usterek na poziomie płytek/modułów;

.10

rozpoznania i korygowania warunków przyczyniających się do powstania uszkodzeń;

.11

podstawowych procedur konserwacji zarówno zapobiegawczych, jak i naprawczych dla wszystkich

urządzeń komunikacyjnych GMDSS i dla wyposażenia radionawigacyjnego; oraz

.12

metod eliminowania zakłóceń elektrycznych, elektromagnetycznych powstających w wyniku

spawania, ekranowania i bocznikowania.

Różne

28

Znajomość zagadnień oraz/lub szkolenie w zakresie

.1

języka angielskiego, zarówno pisanego, jak i mówionego dla osiągnięcia zadowalającej

komunikacji przydatnej dla zapewnienia bezpieczeństwa życia na morzu;

.2

geografii świata, zwłaszcza w odniesieniu do głównych tras żeglugowych, centrów koordynacji

ratownictwa (RCC) i związanych z tymi usługami tras komunikacyjnych;

.3

umiejętności przetrwania na morzu, obsługi łodzi ratunkowych, łodzi ratowniczych,

tratw ratunkowych, pływaków ratunkowych i ich wyposażenia, ze szczególnym uwzględnieniem

znajomości radiowych urządzeń ratunkowych;

.4

ochrony przeciwpożarowej i zwalczania pożarów, ze szczególnym uwzględnieniem instalacji

radiowej;

.5

środków zapobiegawczych dla zapewnienia bezpieczeństwa statku i jego personelu w związku

z zagrożeniami ze strony sprzętu radiowego, w tym z zagrożeniem elektrycznym, chemicznym

i mechanicznym oraz spowodowanym promieniowaniem;

.6

pierwszej pomocy, łącznie z technikami reanimacyjnymi sercowo-oddechowymi; oraz

.7

koordynowanego czasu uniwersalnego (UTC), globalnych stref czasowych i międzynarodowej

linii zmiany daty.

SZKOLENIE ZWIĄZANE Z OGÓLNYM ŚWIADECTWEM OPERATORA

Postanowienia ogólne

29

Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie świadectwa, przed przystąpieniem do szkolenia

powinien uzyskać potwierdzenie spełniania norm sprawności zdrowotnej, w szczególności

słuchu, wzroku i mowy.

30

Szkolenie powinno być zgodne z postanowieniami Konwencji STCW, z Regulaminem Radiokomunikacyjnym

i aktualnie obowiązującą Konwencją SOLAS, ze szczególnym naciskiem na postanowienia

dotyczące Globalnego Morskiego Systemu Bezpieczeństwa i Powiadamiania w Niebezpieczeństwie

(GMDSS). Tworząc wymagania dotyczące szkolenia należy uwzględnić przynajmniej wiedzę

i wyszkolenie podane poniżej, w punktach od 31 do 36.

Teoria

31

Znajomość ogólnych zasad i podstawowych czynników niezbędnych do bezpiecznego i skutecznego

wykorzystania wszystkich podsystemów i urządzeń wymaganych w GMDSS powinna być wystarczająca

do tego, aby wspomóc wyszkolenie praktyczne określone postanowieniami podanymi poniżej

w punkcie 35.

32

Znajomość wykorzystania, działania i zakresu obsługi podsystemów GMDSS, łącznie z

charakterystyką systemu satelitarnego, systemów ostrzeżeń nawigacyjnych i meteorologicznych

i umiejętność wyboru właściwych tras komunikacyjnych.

Przepisy i dokumentacja

33

Znajomość

.1

Konwencji SOLAS i Regulaminu Radiokomunikacyjnego, ze szczególnym naciskiem na

.1.1

komunikację radiową w stanach zagrożenia, w sytuacjach pilnych i dla zapewnienia bezpieczeństwa;

.1.2

unikanie szkodliwych zakłóceń, szczególnie w stanach zagrożenia i dla zapewnienia

bezpieczeństwa przepływu oraz

.1.3

zapobieganie nielegalnym transmisjom;

.2

innych dokumentów, odnoszących się do postępowania operacyjnego i łączności w stanach

zagrożenia, łączności dla zapewnienia bezpieczeństwa i stacji otwartych dla publicznej

korespondencji, łącznie z opłatami, ostrzeżeniami nawigacyjnymi, radiowymi prognozami

pogody w Morskiej Służbie Ruchomej i Morskiej Ruchomej Służbie Satelitarnej; oraz

.3

wykorzystywania Międzynarodowego Kodu Sygnałowego oraz Standardowych Morskich Zwrotów

Komunikacyjnych IMO.

Pełnienie wachty i procedury

34

Szkolenie powinno obejmować zagadnienia z zakresu

.1

procedur komunikacyjnych i dyscypliny w zapobieganiu szkodliwym zakłóceniom w podsystemach

GMDSS;

.2

procedur wykorzystywania informacji uzyskanych z przewidywania warunków propagacji

dla określenia optymalnych częstotliwości dla komunikacji;

.3

pełnienia wachty radiokomunikacyjnej stosowanej dla wszystkich podsystemów GMDSS,

wymiany korespondencji w radiokomunikacji, szczególnie tych dotyczących stanów zagrożenia,

pilnych i bezpieczeństwa oraz dzienników radiowych;

.4

wykorzystania międzynarodowego alfabetu fonetycznego;

.5

kontrolowania częstotliwości awaryjnej w trakcie jednoczesnego kontrolowania lub pracy

na przynajmniej jednej innej częstotliwości;

.6

systemów i procedur zgłaszania się statków;

.7

procedur radiokomunikacji z Międzynarodowego lotniczego i morskiego poradnika poszukiwania

i ratowania (IAMSAR);

.8

radiowych systemów i procedur porad medycznych; oraz

.9

przyczyn fałszywych alarmów i sposobów unikania ich.

Praktyka

35

Należy przeprowadzić praktyczne szkolenie w zakresie

.1

poprawnej i skutecznej obsługi wszystkich podsystemów i urządzeń i GMDSS w normalnych

warunkach propagacji i podczas typowych zakłóceń;

.2

bezpiecznej obsługi wszystkich urządzeń komunikacyjnych GMDSS i wyposażenia pomocniczego,

łącznie z zachowaniem środków ostrożności, gdy chodzi o bezpieczeństwo;

.3

dostatecznej i dokładnej umiejętności obsługi klawiatury dla zapewnienia zadowalającej

komunikacji;

.4

technik operacyjnych w zakresie

.4.1

dostrojenia odbiornika i nadajnika do odpowiedniego trybu działania łącznie z cyfrowym

wywoływaniem selektywnym i telegrafią dalekopisową;

.4.2

ustawiania anteny i jej ponownego właściwego zestrojenia;

.4.3

wykorzystania radiowych urządzeń ratunkowych; oraz

.4.4

wykorzystania satelitarnych radiopław awaryjnych wskazujących pozycję niebezpiecznego

wypadku (EPIRB).

Różne

36

Znajomość zagadnień oraz/lub szkolenie w zakresie

.1

języka angielskiego, zarówno pisanego, jak i mówionego dla osiągnięcia zadowalającej

komunikacji przydatnej dla zapewnienia bezpieczeństwa życia na morzu;

.2

geografii świata, zwłaszcza w odniesieniu do głównych tras żeglugowych, centrów koordynacji

ratownictwa (RCC) i związanych z tymi usługami tras komunikacyjnych;

.3

umiejętności przetrwania na morzu, obsługi łodzi ratunkowych, łodzi ratowniczych,

tratw ratunkowych, pływaków ratunkowych i ich wyposażenia, ze szczególnym uwzględnieniem

znajomości radiowych urządzeń ratunkowych;

.4

ochrony przeciwpożarowej i zwalczania pożarów, ze szczególnym uwzględnieniem instalacji

radiowej;

.5

środków zapobiegawczych dla zapewnienia bezpieczeństwa statku i jego personelu w związku

z zagrożeniami ze strony sprzętu radiowego, w tym z zagrożeniem elektrycznym, chemicznym

i mechanicznym oraz spowodowanym promieniowaniem;

.6

pierwszej pomocy, łącznie z technikami reanimacyjnymi sercowo-oddechowymi; oraz

.7

koordynowanego czasu uniwersalnego (UTC), globalnych stref czasowych i międzynarodowej

linii zmiany daty.

SZKOLENIE ZWIĄZANE Z OGRANICZONYM ŚWIADECTWEM OPERATORA

Ogólne

37

Każdy kandydat ubiegający się o uzyskanie świadectwa, przed przystąpieniem do szkolenia

powinien uzyskać potwierdzenie spełniania norm sprawności zdrowotnej; w szczególności

słuchu, wzroku i mowy.

38

Szkolenie powinno być zgodne z postanowieniami Konwencji STCW, z Regulaminem Radiokomunikacyjnym

i aktualnie obowiązującą Konwencją SOLAS, ze szczególnym naciskiem na postanowienia

dotyczące Globalnego Morskiego Systemu Bezpieczeństwa i Powiadamiania w Niebezpieczeństwie

(GMDSS). Tworząc wymagania dotyczące szkolenia należy uwzględnić przynajmniej wiedzę

i wyszkolenie podane poniżej w punktach od 39 do 44.

Teoria

39

Znajomość ogólnych zasad i podstawowych czynników niezbędnych do bezpiecznego i skutecznego

wykorzystania wszystkich podsystemów i urządzeń wymaganych w GMDSS na morzu w obszarze

A1, w tym wiedza o granicy zasięgu UKF w zależności od wysokości anteny, wystarczające

do tego, aby wspomóc wyszkolenie praktyczne określone postanowieniami podanymi poniżej

w punkcie 43.

40

Znajomość wykorzystania, działania i zakresu obsługi podsystemów GMDSS na morzu w

obszarze A1, np. ostrzeżeń nawigacyjnych, meteorologicznych i wybór właściwych tras

komunikacyjnych.

Przepisy i dokumentacja

41

Znajomość

.1

tych elementów Konwencji SOLAS i Regulaminu Radiokomunikacyjnego, które odnoszą się

do obszaru A1, ze szczególnym naciskiem na

.1.1

komunikację radiową w stanach zagrożenia, pilną i dla zapewnienia bezpieczeństwa;

.1.2

unikanie szkodliwych zakłóceń szczególnie łączności w stanach zagrożenia i dla zapewnienia

bezpieczeństwa; oraz

.1.3

zapobieganie nielegalnym transmisjom;

.2

innych dokumentów odnoszących się do postępowania operacyjnego i komunikacyjnego w

stanach zagrożenia, łączności dla zapewnienia bezpieczeństwa i stacji otwartych dla

korespondencji publicznej, obejmujących opłaty, ostrzeżenia nawigacyjne i radiowe

prognozy pogody w Morskiej Służbie Ruchomej w morskim obszarze Al; oraz

.3

wykorzystania Międzynarodowego Kodu Sygnałowego i Standardowych Morskich Zwrotów Komunikacyjnych

IMO.

Pełnienie wachty i procedury

42

Szkolenie powinno odbywać się w zakresie

.1

procedur komunikacyjnych i dyscypliny w zapobieganiu szkodliwym zakłóceniom w podsystemach

GMDSS, wykorzystywanych w obszarze morskim Al;

.2

procedur komunikacji UKF dla

.2.1

pełnienia wachty radiokomunikacyjnej, wymiany korespondencji w radiokomunikacji, szczególnie

dotyczącej stanów zagrożenia, pilnych i zapewnienia bezpieczeństwa;

.2.2

kontrolowania częstotliwości awaryjnej w trakcie jednoczesnego kontrolowania lub pracy

na przynajmniej jednej innej częstotliwości; oraz

.2.3

systemu cyfrowego selektywnego wywołania;

.3

stosowania międzynarodowego alfabetu fonetycznego;

.4

systemów i procedur zgłaszania się statków;

.5

procedur radiokomunikacji UKF z Międzynarodowego lotniczego i morskiego poradnika

poszukiwania i ratowania (IAMSAR);

.6

radiowych systemów i procedur porad medycznych; oraz

.7

przyczyn fałszywych alarmów i sposobów ich unikania.

Praktyka

43

Należy przeprowadzić praktyczne szkolenie w zakresie

.1

poprawnej i skutecznej obsługi podsystemów i urządzeń GMDSS przypisanych dla statków,

znajdujących się w morskich obszarach Al w normalnych warunkach propagacji i w warunkach

typowych zakłóceń;

.2

bezpiecznej obsługi stosownego sprzętu komunikacyjnego GMDSS i wyposażenia pomocniczego,

w tym zachowania środków ostrożności dla zapewnienia bezpieczeństwa; oraz

.3

technik operacyjnych w zakresie

.3.1

UKF, w tym odpowiednio: strojenie kanału, blokada szumów i tryb działania;

.3.2

radiowych urządzeń ratunkowych;

.3.3

radiopław awaryjnych wskazujących pozycję niebezpiecznego wypadku (EPIRB);oraz *

.3.4

odbiorników NAVTEX.

Różne

44

Znajomość zagadnień oraz/lub wyszkolenie w zakresie

.1

języka angielskiego w mowie i piśmie dla osiągnięcia zadowalającej komunikacji przydatnej

dla zapewnienia bezpieczeństwa życia na morzu;

.2

centrów koordynacji ratownictwa (RCC) i związanych z tymi usługami tras komunikacyjnych;

.3

umiejętności przetrwania na morzu, obsługi łodzi ratowniczych, łodzi i tratw ratunkowych,

pływaków ratunkowych i ich wyposażenia, ze szczególnym uwzględnieniem znajomości radiowych

urządzeń ratunkowych;

.4

ochrony przeciwpożarowej i zwalczania pożarów, ze szczególnym uwzględnieniem instalacji

radiowej;

.5

środków zapobiegawczych dla zapewnienia bezpieczeństwa statku i jego personelu w związku

z zagrożeniami ze strony sprzętu radiowego, w tym z zagrożeniem elektrycznym, chemicznym

i mechanicznym oraz spowodowanym promieniowaniem; oraz

.6

pierwszej pomocy, łącznie z technikami reanimacyjnymi sercowo-oddechowymi.

WYSZKOLENIE W ZAKRESIE UTRZYMANIA I KONSERWACJI INSTALACJI GMDSS NA POKŁADZIE STATKU

Postanowienia ogólne

45

Powołanie się na wymagania dotyczące konserwacji, zamieszczone w prawidle IV/15 Konwencji

SOLAS oraz Rezolucję MO A.702 (17) w sprawie wytycznych dotyczących konserwacji radiowych

urządzeń GMDSS, związanych z obszarami morskimi A3 i A4, która zawiera w swoim Załączniku

następujące postanowienie

„

4.

2 Osoba wyznaczona do tego, aby zajmowała się na morzu konserwacją, powinna albo posiadać

odpowiednie, wymagane świadectwo określone przez Regulamin Radiokomunikacyjny, albo

posiadać równoważne kwalifikacje w zakresie konserwacji urządzeń elektronicznych na

morzu, które mogą być zatwierdzone przez Administrację z uwzględnieniem zaleceń Organizacji,

dotyczących szkolenia takiego personelu

”

.

46

Następujące wytyczne w sprawie równoważnych kwalifikacji w zakresie konserwacji urządzeń

elektronicznych są, wprowadzone do użytku przez Administrację jako właściwe.

47

Szkolenie zalecane poniżej nie przyznaje nikomu kwalifikacji do tego, aby był operatorem

urządzeń radiowych GMDSS bez posiadania odpowiedniego świadectwa radiooperatora.

Szkolenie w zakresie konserwacji równoznaczne ze świadectwem radioelektronika

I klasy

48

Aby uznać, że szkolenie jest równoznaczne z elementami wymienionego świadectwa radioelektronika

I klasy

.1

zakres wiedzy teoretycznej powinien obejmować przynajmniej tematy podane w punktach

od 3 do 10;

.2

zakres umiejętności praktycznych powinien obejmować przynajmniej tematy podane w punkcie

13; oraz

.3

różne dodatkowe umiejętności i zakres wiedzy powinny obejmować przynajmniej tematy

podane w punkcie 14.

Szkolenie w zakresie konserwacji równoznaczne ze świadectwem radioelektronika

II klasy

49

Aby określić, że szkolenie jest równoznaczne z elementami świadectwa radioelektronika

II klasy

.1

zakres wiedzy teoretycznej powinien obejmować przynajmniej tematy podane w punktach

od 17 do 24;

.2

zakres umiejętności praktycznych powinien obejmować przynajmniej tematy podane w punkcie

27; oraz

.3

różne dodatkowe umiejętności i zakres wiedzy powinny obejmować przynajmniej tematy

podane w punkcie 28.

Rozdział V

Wytyczne dotyczące specjalnego wyszkolenia i kwalifikacji załóg określonego typu statków

Sekcja B-V/1

Wytyczne dotyczące szkolenia i kwalifikacji załóg zbiornikowców

Osoba bezpośrednio odpowiedzialna

1

Pojęcie „osoba, która ponosi bezpośrednią odpowiedzialność” w rozumieniu punktów 3

i 5 prawidła V/1-1 oraz punktu 3 prawidła V/1-2, oznacza osobę władną podejmować decyzje

w odniesieniu do załadunku, wyładunku, nadzorowania tranzytu lub przeładunku ładunku,

czyszczenia zbiorników lub innych działań związanych z ładunkiem.

SZKOLENIE ZAPOZNAWCZE DLA CAŁEJ ZAŁOGI ZBIORNIKOWCA

2

Cała załoga zbiornikowca powinna przejść szkolenie zapoznawcze na pokładzie statku,

a także - gdy jest to wymagane - na lądzie, przed wyznaczeniem im obowiązków na pokładzie

statku, które powinno zostać przeprowadzone przez personel wykwalifikowany w zakresie

obsługi oraz właściwości ładunków odpowiednio produktów naftowych, chemikaliów lub

gazów skroplonych oraz związanych z tym procedur zapewnienia bezpieczeństwa. Szkolenie

powinno obejmować co najmniej zagadnienia przedstawione poniżej w punktach 3-8.

Przepisy

3

Znajomość regulaminów statku, regulujących bezpieczeństwo załogi na pokładzie zbiornikowca

w porcie i na morzu.

Zagrożenia dla zdrowia i środki ostrożności jakie należy podjąć

4

Niebezpieczeństwa kontaktu ze skórą wdychania i przypadkowego połknięcia ładunku,

szkodliwe właściwości przewożonych ładunków, wypadki z udziałem ludzi i przewidziane

w takich sytuacjach udzielanie pierwszej pomocy, spisy zaleceń i zakazów.

Ochrona przeciwpożarowa i zwalczanie pożarów

5

Kontrola przestrzegania ograniczeń palenia tytoniu i gotowania; źródła zapłonu, zapobieganie

pożarom i wybuchom, metody zwalczania pożarów; przenośne gaśnice i stałe instalacje

gaśnicze.

Zapobieganie zanieczyszczeniom

6

Procedury, do jakich należy się stosować, aby zapobiegać zanieczyszczeniom powietrza

i wody oraz kroki, jakie należy podjąć w wypadku wycieku przewożonej substancji.

Sprzęt ratunkowy i jego wykorzystanie

7

Właściwe wykorzystanie ubrań ochronnych i sprzętu, urządzeń reanimacyjnych, sprzętu

ewakuacyjnego i ratunkowego.

Procedury postępowania w przypadku alarmu

8

Zapoznanie się z procedurami postępowania w przypadku alarmu.

SPRAWDZANIE KWALIFIKACJI

9

Kapitan każdego zbiornikowca do przewozu produktów naftowych, chemikaliów i gazów

skroplonych powinien upewnić się, że oficer lub inna osoba w pierwszej kolejności

odpowiedzialna za ładunek posiada odpowiednie świadectwo, wydane, potwierdzone lub

uprawomocnione zgodnie z wymogami odpowiednio prawidła V/1-1 punkt 3, prawidła V/1-1

punkt 5 lub prawidła V/1-2 punkt 3 i posiada odpowiednie świeże doświadczenie praktyczne,

nabyte na pokładzie odpowiedniego typu zbiornikowca, pozwalające temu oficerowi lub

tej osobie bezpiecznie wykonywać powierzone obowiązki.

WYTYCZNE DOTYCZĄCE ZATWIERDZONEGO SZKOLENIA NA POKŁADZIE STATKU

Postanowienia ogólne

10

Celem odbycia kwalifikującej służby na pokładzie statku jest uzyskanie przeszkolenia

i nabycie wiedzy w zakresie bezpiecznego przewozu ładunków na określonych rodzajach

zbiornikowców.

11

W celu uzyskania przez daną osobę doświadczenia, stosownego do jej obowiązków na danym

rodzaju zbiornikowca, na którym ta osoba pełni służbę, odwołując się do prawidła V/1-1,

punkt 4.2.2, prawidła V/1-1, punkt 6.2.2 oraz prawidła V/1-2, punkt 4.2.2, szkolenie

na pokładzie statku powinno

.1

kłaść nacisk na przekazywanie doświadczenia praktycznego oraz mieć związek z charakterem

zatrudnienia członka załogi, tzn. szkolenia dla działu pokładowego i dla maszynowni

powinny być zróżnicowane;

.2

być przeprowadzane pod nadzorem personelu wykwalifikowanego i doświadczonego w operacjach

przeładowywania, znajomości właściwości oraz procedurach zapewniania bezpieczeństwa

dla ładunków przewożonych przez statek;

.3

odbywać się na pokładzie zbiornikowca, przewożącego produkty stosowne do świadectwa

przeszkolenia/ potwierdzenia, o które ubiega się uczestnik szkolenia i powinno być

tak zorganizowane, że wyposażenie specjalistyczne jest uruchomione, ale część tego

szkolenia może odbywać się w trakcie podróży pod balastem pomiędzy kolejnymi podróżami

z ładunkiem;

.4

obejmować przynajmniej trzy operacje załadunku i wyładunku; oraz

.5

obejmować przynajmniej zagadnienia wymienione w „Kryteriach, jakie powinny być spełnione

przez szkolenia na pokładzie statku” w punkcie 19.

12

Program szkolenia na pokładzie statku nie może w żaden sposób wpływać na bezpieczny

przebieg rejsu ani zdolność żeglugową statku.

Program szkolenia na pokładzie statku

13

Uczestnik szkolenia powinien znajdować się na statku w charakterze nadliczbowego członka

załogi (tzn. uczestnik szkolenia nie powinien mieć żadnych innych obowiązków poza

udziałem w realizacji programu szkolenia i obowiązkami, przydzielonymi mu na wypadek

sytuacji alarmowej).

14

Program szkolenia na pokładzie statku powinien być nadzorowany i koordynowany przez

przedsiębiorstwo zarządzające statkiem, na którym ma być pełniona służba na statku

i który został wyznaczony przez to przedsiębiorstwo jako statek szkolny.

15

Przez cały czas uczestnik szkolenia powinien być świadomy faktu, że dwie osoby na

statku są w każdym momencie odpowiedzialne bezpośrednio za kierowanie programem szkolenia

na pokładzie statku. Jedną z nich jest wykwalifikowany oficer morski, nazywany „pokładowym

oficerem szkoleniowym”, który pod kierownictwem kapitana powinien organizować i nadzorować

program szkolenia. Drugą powinna być osoba wyznaczona przez przedsiębiorstwo zarządzające,

która nazywana jest „oficerem szkoleniowym przedsiębiorstwa zarządzającego”, a która

powinna ponosić ogólną odpowiedzialność za program szkolenia i współpracę z ośrodkami

szkoleniowymi.

16

Uczestnik szkolenia powinien być wyposażony w dziennik szkolenia umożliwiający obszerne

zapisywanie praktycznego szkolenia i nabywanego doświadczenia na morzu. Dziennik szkolenia

o zatwierdzonym układzie powinien być ułożony w taki sposób, aby mogła dostarczać

szczegółowych informacji o zadaniach i obowiązkach, które powinny być podejmowane,

oraz o postępie w kierunku ich zrealizowania. Odpowiednio wypełniona i podpisana przez

kapitana taka książka praktyk będzie stanowiła jednoznaczny dowód, że strukturalny

program szkolenia na pokładzie statku został zrealizowany, stanowiąc podstawę do wydania

odpowiedniego świadectwa odbycia zaawansowanego szkolenia w zakresie operacji dotyczących

ładunku zbiornikowców.

17

W trakcie zatwierdzonego programu szkolenia na pokładzie statku, uczestnik szkolenia

powinien w takim stopniu zostać poinstruowany o operacjach załadunku, wyładunku, nadzorowania

tranzytu, przeładunku ładunku, czyszczenia zbiorników lub innych operacji związanych

z ładunkiem na zbiornikowcu, aby uzyskać pewność, że nabyte doświadczenie jest równe

co najmniej doświadczeniu uzyskanemu w trakcie trzech miesięcy normalnej służby.

18

Jeśli w trakcie miesięcznego okresu szkolenia na pokładzie statku nie będzie mógł

być osiągnięty wymóg trzykrotnego zrealizowania operacji załadunku i trzykrotnego

zrealizowania operacji wyładunku, to okres szkolenia na pokładzie statku powinien

zostać wydłużony o czas odpowiedni do zadowalającego spełnienia tych kryteriów.

Kryteria, jakie powinny spełnić szkolenia na pokładzie statku

19

Szkolenie na pokładzie statku powinno dostarczyć wiedzy i zapewnić nabycie doświadczenia,

stosownie do odpowiednich rodzajów zbiornikowców, a mianowicie

.1

Bezpieczeństwo

.1.1

Wszystkie rodzaje zbiornikowców

1

System zarządzania bezpieczeństwem statku

2

Wyposażenie i procedury ochrony przeciwpożarowej odpowiednio do rodzaju ładunku

3

Procedury udzielania pierwszej pomocy medycznej odpowiednio do rodzaju ładunku, w

tym Poradnik pierwszej pomocy medycznej (MFAG) do wykorzystywania w wypadkach, związanych

z przewozem towarów niebezpiecznych

4

Zagrożenia odpowiednio do rodzaju statku/ładunku, w tym także przepisy dotyczące palenia,

zaistnienie atmosfery ubogiej w tlen, utrata przytomności na skutek wdychania węglowodorów

oraz toksyczność

5

Systemy oceny ryzyka

6

Zezwolenia na pracę, włącznie z pozwoleniem na użycie palnika oraz procedurami wchodzenia

do przestrzeni zamkniętych

7

Stosowanie sprzętu ochrony osobistej

.1.2

Dodatkowo dla zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych

1

Niebezpieczeństwa i środki ostrożności związane z przeładunkiem i przechowywaniem

ładunków w temperaturach kriogenicznych

.2

Konstrukcje, ładunki, zbiorniki ładunkowe i rurociągi

.2.1

Wszystkie rodzaje zbiornikowców

1

Konstrukcja i ograniczenia kadłuba/zbiornika

2

Rejsowe połączenia drobnicowe

3

Właściwości i zagrożenia wiążące się z rodzajami przewożonych ładunków, w tym stosowanie

Kart Bezpieczeństwa Materiałowego (MSDS)

4

Zagrożenia, jakie operacje przeładunkowe (takie jak wydmuchiwanie / odgazowanie /

czyszczenie zbiornika) mogą powodować w systemach wentylacji pomieszczeń załogi oraz

kroki podejmowane dla złagodzenia tych zagrożeń

5

Konfigurowanie układu ładunków i balastu

6

Pompy i związane z nimi wyposażenie

7

Wyposażenie specjalistyczne, związane z operacjami dokonywanymi na ładunkach

8

Szczegóły konstrukcji zbiornika i ich wpływ na operacje dokonywane na ładunkach

.2.2

Dodatkowo dla zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych

1

Stosowanie segregacji, separacji i śluz powietrznych do utrzymania obszarów z bezpieczną,

nie wybuchową atmosferą

2

Zbiornik ładunkowy, bariera wewnętrzna, przestrzenie izolujące oraz zawory nadmiarowe

rurociągów i systemy odprowadzania oparów

3

Sprężarki oparów ładunkowych i związane z nimi wyposażenie

.3

Przegłębienie i stateczność

.3.1

Wszystkie rodzaje zbiornikowców

1

Informacje o stateczności zbiornikowca i sprzęt obliczeniowy

2

Znaczenie utrzymywania poziomów naprężeń w dopuszczalnych granicach

3

Niebezpieczeństwo wskutek efektu swobodnej powierzchni cieczy oraz efektu falowania

płynu w zbiorniku (chlupotania)

.4

Operacje ładunkowe

.4.1

Wszystkie rodzaje zbiornikowców

1

Wstępne zaplanowanie załadunku / opieki nad ładunkiem podczas tranzytu, operacje wyładunku/balastowania

2

Prowadzenie ewidencji

3

Procedury rozpoczynania/zatrzymywania, włącznie z awaryjnym zatrzymaniem

4

Konieczność zwrócenia uwagi na urządzenia cumownicze w trakcie operacji ładunkowych

5

Wymagania dotyczące wydmuchiwania i napełniania gazem obojętnym oraz związane z tym

zagrożenia

6

Załadunek ładunków, włącznie z operacjami doładowywania ładunku na głębszej wodzie

7

Wyładunek ładunków, włącznie z operacjami opróżniania i usuwania resztek ze zbiornika

8

Kontrolowanie ładunku podczas operacji załadunku/wyładunku, włącznie z próbkowaniem

tam, gdzie jest to wymagane

9

Pomiar zbiornika oraz systemy alarmowe

10

Niebezpieczeństwa wynikające z wyładowań elektrostatycznych i zapobieganie im

11

Operacje balastowania i usuwania balastu

12

Wymagania eksploatacyjne, włącznie z kontrolą powłok

.4.2

Dodatkowo dla zbiornikowców do przewozu chemikaliów

1

Polimeryzacja, kompatybilność różnych rodzajów ładunków, kompatybilność powłok zbiornika

oraz inne reakcje

2

Funkcje inhibitorów i katalizatorów reakcji.

3

Rozcieńczenie oparów/gazów

.4.3

Dodatkowo dla zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych

1

Polimeryzacja, kompatybilność różnych rodzajów ładunków, kompatybilność powłok zbiornika

oraz inne reakcje

2

Funkcje inhibitorów i katalizatorów reakcji

3

Przyczyny efektów ciśnienia wstecznego oraz nagłego wzrostu ciśnienia

4

Wykorzystanie odzyskanej pary ładunku jako paliwa dla statku

5

Rozcieńczenie oparów/gazów

6

Operacje wydmuchiwania i oziębiania

7

Funkcjonowanie i konserwowanie wyposażenia do ponownego skraplania

8

Zrozumienie i umiejętność wykorzystywania systemu transferu rozliczeniowego

.4.4

Dodatkowo dla zbiornikowców do przewozu ropy naftowej

1

Systemy przemywania ropą naftową

.5

Przemywanie/czyszczenie zbiornika

.5.1

Wszystkie rodzaje zbiornikowców

1

Systemy czyszczenia zbiorników oraz odpowiednie wyposażenie montowane na zbiornikowcach

2

Wstępne planowanie operacji przemywania/czyszczenia zbiornika

3

Procedury przemywania zbiornika, w tym także wydmuchiwanie i napełnianie gazem obojętnym

4

Kontrola popłuczyn/resztek ładunkowych

5

Zagrożenia elektrostatyczne

6

Wymagania dotyczące stopnia czystości

7

Wymagania konserwacyjne

.5.2

Dodatkowo dla zbiornikowców do przewozu chemikaliów

1

Usuwanie inhibitorów i pozostałości

2

Stosowanie środków wchłaniających, środków czyszczących oraz detergentów

.5.3

Dodatkowo dla zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych

1

Zgazowanie w wysokiej temperaturze / odparowanie resztek gazu ciekłego oraz proces

regazyfikacji

.6

Systemy gazów obojętnych

.6.1

Wszystkie rodzaje zbiornikowców

1

Systemy gazu obojętnego i odpowiednie wyposażenie montowane na zbiornikowcach

2

Zagrożenia wiążące się ze zobojętnianiem przestrzeni zamkniętych ze szczególnym uwzględnieniem

bezpiecznego wchodzenia do zbiorników)

3

Operacje przedmuchiwania, utrzymywania atmosfery gazu obojętnego oraz odgazowania.

4

Wymagania dotyczące konserwacji

.7

Zapobieganie zanieczyszczaniu środowiska oraz kontrola zanieczyszczeń

.7.1

Wszystkie rodzaje zbiornikowców

1

Przepisy, dokumentacje i plany o zasięgu międzynarodowym, opublikowane przez państwo

bandery i przez przedsiębiorstwo zarządzające

2

Działanie funkcjonujących na zbiornikowcach systemów i wyposażenia do zapobiegania

skażeniom środowiska, włącznie z monitorowaniem czynności wyładunkowych

3

Działanie funkcjonującego na zbiornikowcach wyposażenia do zabezpieczania zanieczyszczeń

.8

Wyposażenie i przyrządy do detekcji gazów

.8.1

Wszystkie rodzaje zbiornikowców

1

Wykorzystywanie i kalibrowanie osobistych, przenośnych i stacjonarnych analizatorów

gazu, ze szczególnym uwzględnieniem wyposażenia do monitorowania tlenu i węglowodorów

2

Działanie, konserwacja i ograniczenia układów pomiaru poziomu w zbiornikach ładunkowych,

alarmy od przekroczenia poziomu oraz układy pomiaru temperatury

.8.2

Dodatkowo dla zbiornikowców do przewozu gazów skroplonych

1

Funkcjonowanie i konserwacja układu pomiaru temperatury kadłuba

.9

Publikacje

.9.1

Wszystkie rodzaje zbiornikowców

1

Międzynarodowe, opracowane przez państwo bandery i przez przedsiębiorstwo zarządzające

publikacje dotyczące funkcjonowania zbiornikowca, w tym także konwencje SOLAS, MARPOL

oraz różne przydatne poradniki

2

Podręczniki eksploatacji i konserwacji poszczególnych elementów wyposażenia pokładowego

3

Przyjęte normy przemysłowe oraz Kodeks zasad bezpieczeństwa pracy (np. opracowane

przez Międzynarodową Izbę Żeglugi (ICS), Międzynarodowe Morskie Forum Przedsiębiorców

Paliwowych (OCIMF), Międzynarodowe Stowarzyszenie Gazowców i Operatorów Terminali

(SIGTTO)

Sekcja B-V/1-1

Wytyczne dotyczące wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów i marynarzy pełniących

służbą na zbiornikowcach do przewozu produktów naftowych i do przewozu chemikaliów

SZKOLENIE DOTYCZĄCE ZBIORNIKOWCÓW DO PRZEWOZU PRODUKTÓW NAFTOWYCH

20

Szkolenie wymagane przez punkty 2.2 i 4.3 prawidła V/1-1 w odniesieniu do zbiornikowców

do przewozu produktów naftowych powinno być zrealizowane według planu szkolenia, który

jednoznacznie wyjaśnia wszystkim zainteresowanym stronom, jakie są cele szkolenia.

Szkolenie powinno być przeprowadzane na statku i na lądzie, w zależności od potrzeb.

Powinno ono być uzupełnione praktycznym instruktażem na statku oraz - tam, gdzie jest

to możliwe - na odpowiednich urządzeniach na lądzie. Wszystkie szkolenia i instruktaż

powinny być przeprowadzone przez należycie wykwalifikowany i posiadający odpowiednie

doświadczenie personel.

21

W jak najszerszym stopniu należy wykorzystywać znajdujące się na statku instrukcje

dotyczące urządzeń i ich obsługi, filmy i odpowiednie pomoce wizualne, a także należy

dokonać omówienia roli oficerów ds. bezpieczeństwa statku oraz komitetów bezpieczeństwa.

SZKOLENIE DOTYCZĄCE ZBIORNIKOWCÓW DO PRZEWOZU CHEMIKALIÓW

22

Szkolenie wymagane przez punkty 2.2 i 6.3 prawidła V/1-1 w odniesieniu do zbiornikowców

do przewozu chemikaliów powinno być zrealizowane według planu szkolenia, który jednoznaczne

wyjaśnia wszystkim zainteresowanym stronom, jakie są cele szkolenia. Szkolenie powinno

być przeprowadzane na statku i na lądzie, w zależności od potrzeb. Powinno ono być

uzupełnione praktycznym instruktażem na statku oraz - tam, gdzie jest to możliwe -

na odpowiednich urządzeniach na lądzie. Wszystkie szkolenia i instruktaż powinny być

przeprowadzone przez należycie wykwalifikowany i posiadający odpowiednie doświadczenie

personel.

23

W jak najszerszym stopniu należy wykorzystywać znajdujące się na statku instrukcje

dotyczące urządzeń i ich obsługi, filmy i odpowiednie pomoce wizualne, a także należy

dokonać omówienia roli oficerów ds. bezpieczeństwa statku oraz komitetów bezpieczeństwa.

Sekcja B-V/1-2

Wytyczne dotyczące wyszkolenia i kwalifikacji kapitanów, oficerów i marynarzy pełniących

służbą na zbiornikowcach do przewozu gazów skroplonych

SZKOLENIE DOTYCZĄCE ZBIORNIKOWCÓW DO PRZEWOZU GAZÓW SKROPLONYCH

24

Szkolenie wymagane przez punkty 2.2 i 4.3 prawidła V/1-2 w odniesieniu do zbiornikowców

do przewozu gazów skroplonych powinno być zrealizowane według planu szkolenia, który

jednoznacznie wyjaśnia wszystkim zainteresowanym stronom, jakie są cele szkolenia.

Szkolenie powinno być przeprowadzane na statku i na lądzie, w zależności od potrzeb.

Powinno ono być uzupełnione praktycznym instruktażem na statku oraz - tam, gdzie jest

to możliwe - na odpowiednich urządzeniach na lądzie. Wszystkie szkolenia i instruktaż

powinny być przeprowadzone przez należycie wykwalifikowany i posiadający odpowiednie

doświadczenie personel.

25

W jak najszerszym stopniu należy wykorzystywać znajdujące się na statku instrukcje

dotyczące urządzeń i ich obsługi, filmy i odpowiednie pomoce wizualne, a także należy

dokonać omówienia roli oficerów ds. bezpieczeństwa statku oraz komitetów bezpieczeństwa.

Sekcja B-V/2

Wytyczne dotyczące wyszkolenia członków załogi na statkach pasażerskich

ZAAWANSOWANE SZKOLENIE Z ZAKRESU ZWALCZANIA POŻARÓW

1

Dla oficerów oraz załogi na statkach pasażerskich powinno być przeprowadzone dodatkowe

szkolenie, akcentujące trudności w zwalczaniu pożarów, w tym także dostęp do pomieszczeń

zamkniętych oraz zapobieganie rozprzestrzenianiu się ognia na pomieszczenia przyległe

KONTROLA PRZECIWAWARYJNA

2

Opracowując standardy kompetencji, przedstawione w sekcjach A-II/1, A-II/2 i A-III/2,

a mające na celu zadbanie o osiąganie niezbędnego poziomu wiedzy teoretycznej, zrozumienia

oraz biegłości w zakresie ochrony przeciwawaryjnej i zapewnienia wodoszczelności kadłuba,

przedsiębiorstwa zarządzające i instytucje szkoleniowe powinny brać pod uwagę następujące

aspekty, składające się na minimum wiedzy, zrozumienia oraz biegłości w zakresie ochrony

przeciwawaryjnej i zapewnienia wodoszczelności kadłuba

Kompetencje

Minimalizowanie groźby zatopienia statku i utrzymywanie stanu gotowości do reagowania

na sytuacje awaryjne, mogące doprowadzić do naruszenia wodoszczelności kadłuba statku.

Wiedza, zrozumienie i biegłość

Planowanie oraz organizacja ochrony przeciwawaryjnej na pokładzie statku

Systemy ochrony przeciwawaryjnej, wyposażenie (komory) oraz awaryjne drogi ewakuacyjne

Najważniejsze elementy w utrzymaniu stateczności i wodoszczelności kadłuba

Znaczenie, jakie ma zabezpieczenie przed zatonięciem i utrzymywanie przedziałów wodoszczelnych

Działania podejmowane na pokładzie statku w przypadku eksplozji, wejścia na mieliznę,

zderzenia lub pożaru

Metody ochrony przeciwawaryjnej, spójne ze znajdującym się na pokładzie statku wyposażeniem,

w tym instalacje zęzowe statku i pompy.

Sekcja B-V/a

Wytyczne dotyczące dodatkowego wyszkolenia dla kapitanów i starszych oficerów dużych

statków oraz statków o nietypowych cechach manewrowych

1

Ważne jest, aby kapitanowie i starsi oficerowie posiadali stosowne doświadczenie i

odbyli odpowiednie przeszkolenie przed podjęciem obowiązków kapitana czy pierwszego

oficera na dużych statkach lub statkach o nietypowych cechach manewrowych i obsługowych,

znacznie różniące się od tych, na których pełnili służbę uprzednio. Takie cechy spotyka

się głównie w przypadku statków mających znaczną wyporność lub długość, szczególną

konstrukcję lub zdolnych do rozwijania dużych prędkości.

2

Przed objęciem stanowiska na takim statku, kapitanowie i starsi oficerowi powinni

.1

zostać poinformowani przez przedsiębiorstwo zarządzające o szczegółach cech manewrowych

statku, szczególnie w odniesieniu do wiedzy, zrozumienia i sprawności wymienionych

pod hasłem manewrowanie i obsługa statku w kolumnie 2 tabeli A-II/2 - „Minimalny standard

kompetencji dla kapitana i starszego oficera na statkach o pojemności brutto 500 ton

lub większej”; oraz

.2

zostać zaznajomieni z użyciem wszystkich urządzeń nawigacyjnych i manewrowych, zainstalowanych

na danym statku, włączając w to możliwości tych urządzeń i ich ograniczenia.

3

Zanim kandydat na kapitana obejmie dowództwo na jednym z wymienionych powyżej statków,

powinien wykazać się w dostatecznym stopniu wymaganą ogólną praktyką i doświadczeniem

jako kapitan lub starszy oficer i albo

.1

posiadać odpowiednie wymagane doświadczenie w manewrowaniu pod nadzorem statkami takiego

samego typu lub statkami o podobnych cechach manewrowych; lub

.2

odbyć stosowny zatwierdzony kurs na symulatorze manewrowym z instalacją pozwalającą

odtworzyć cech manewrowe takiego statku.

4

Dodatkowe wyszkolenie i kwalifikacje kapitanów i starszych oficerów jednostek o dynamicznej

konstrukcji nośnej oraz jednostek o dużych prędkościach powinny odpowiadać stosownym

wytycznym MO zawartym odpowiednio: w Kodeksie bezpieczeństwa dla jednostki o dynamicznej

konstrukcji nośnej oraz w Kodeksie bezpieczeństwa dla jednostki szybkiej (kodeks HSC

z 1994 roku oraz kodeks HSC z 2000 roku).

Sekcja B-V/b

Wytyczne dotyczące szkolenia oficerów i marynarzy odpowiedzialnych za operacje przeładunkowe

na statkach przewożących luzem stałe substancje szkodliwe i niebezpieczne

1

Szkolenie należy podzielić na dwie części, część ogólną, dotyczącą obowiązujących

zasad oraz część dotyczącą zastosowania tych zasad w działaniach na statku. Całe szkolenie

i instruktaż powinny być przeprowadzone przez właściwie wykwalifikowany i posiadający

odpowiednie doświadczenie personel oraz obejmować co najmniej tematykę przedstawioną

poniżej w punktach od 2 do 14.

ZASADY

Cechy i właściwości

2

Istotne cechy fizyczne i właściwości chemiczne substancji stwarzających zagrożenie

i niebezpiecznych, w stopniu wystarczającym do tego, aby zapewnić podstawowe zrozumienie

tkwiącego w nich niebezpieczeństwa i zagrożenia.

Klasyfikacja materiałów o niebezpiecznych właściwościach chemicznych

3

Klasy 4-9 towarów niebezpiecznych IMO i zagrożenia związane z każdą z tych klas; oraz

materiały stanowiące zagrożenie jedynie w postaci ładunku masowego luzem (MHB), wymienione

w Międzynarodowym kodeksie przewozu stałych ładunków masowych (MSBC).

Zagrożenia dla zdrowia

4

Niebezpieczeństwo wynikające z kontaktu ze skórą wdychania, połknięcia i promieniowania.

Konwencje, przepisy i zalecenia

5

Ogólne zapoznanie się ze stosownymi wymaganiami z rozdziału II-2 i VII Konwencji SOLAS

z 1974 r. ze zmianami.

6

Ogólne zastosowanie i zaznajomienie się z Międzynarodowym kodeksem przewozu stałych

ładunków masowych (IMSBC) ze szczególnym odniesieniem do

.1

bezpieczeństwa załogi, włącznie ze sprzętem ratunkowym i urządzeniami pomiarowymi,

ich wykorzystania i praktycznego stosowania oraz interpretacji wyników;

.2

niebezpieczeństwa związanego z ładunkiem, który ma tendencje do przemieszczania się;

oraz

.3

materiałów stwarzających zagrożenie chemiczne.

ZASTOSOWANIE NA STATKU

Klasa 4.1 - Substancje palne w stanie stałym

Klasa 4.2 - Substancje podlegające samozapłonowi

Klasa 4.3 - Substancje, które w kontakcie z wodą wydzielają palne gazy

7

Przewóz, sztauowanie i kontrola temperatury w celu zapobieżenia rozpadowi i ewentualnej

eksplozji; kategorie sztauowania; ogólne środki ostrożności przy sztauowaniu, w tym

środki stosowane do substancji samoreaktywnych i pokrewnych; wymagania dotyczące segregacji

w celu zapobiegania podgrzaniu i zapłonowi; emisja trujących lub palnych gazów i tworzenie

się mieszanin wybuchowych.

Klasa 5.1 - Substancje utleniające się

8

Przewóz, sztauowanie i kontrola temperatury w celu zapobieżenia rozpadowi i ewentualnej

eksplozji; kategorie sztauowania; ogólne środki ostrożności przy sztauowaniu i wymagania

dotyczące segregacji, aby zapewnić oddzielenie od materiałów palnych, od kwasów i

od źródeł ciepła, dla uniknięcia pożaru, eksplozji oraz tworzenia się gazów toksycznych.

Klasa 6.1. Substancje toksyczne

9

Zanieczyszczenia artykułów spożywczych, miejsc pracy i pomieszczeń mieszkalnych oraz

wentylacji.

Klasa 7 - Materiały radioaktywne

10

Indeks transportowy; rodzaje rud i koncentratów; sztauowanie i segregacja od ludzi;

nie wywołane błony fotograficzne i płyty oraz artykuły żywnościowe; kategorie sztauowania;

ogólne wymagania dotyczące sztauowania; specjalne wymagania dotyczące sztauowania;

wymagania dotyczące segregacji i odpowiedniej odległości oddzielającej; segregacja

od innych niebezpiecznych towarów.

Klasa 8 - Substancje powodujące korozję

11

Niebezpieczeństwo powodowane przez substancje zawilgocone.

Klasa 9 - Różne niebezpieczne substancje i przedmioty

12

Przykłady i związane z nimi zagrożenia; zagrożenia od materiałów niebezpiecznych przewożonych

wyłącznie jako ładunek masowy luzem (kodeks IMSCB); ogólne i szczegółowe środki ostrożności

przy sztauowaniu; środki ostrożności przy pracy i w transporcie; wymagania dotyczące

segregacji.

Środki ostrożności podejmowane dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz procedury awaryjne

13

Bezpieczeństwo elektryczne w przestrzeniach ładunkowych; środki ostrożności, jakie

należy podjąć przy wchodzeniu do przestrzeni zamkniętych, o atmosferze ubogiej w tlen,

zawierającej gazy trujące lub palne; możliwe skutki pożaru przy transporcie substancji

każdej z klas; wykorzystanie Procedur Reagowania Awaryjnego dla statków przewożących

towary niebezpieczne; plany awaryjne i sposoby postępowania, których należy przestrzegać

w razie zdarzeń z udziałem substancji niebezpiecznych i stanowiących zagrożenie oraz

zastosowanie w tym względzie w razie potrzeby - poszczególnych ustępów Międzynarodowego

kodeksu przewozu stałych ładunków masowych (IMSBC).

Pierwsza pomoc medyczna

14

Opracowany przez IMO Poradnik Pierwszej Pomocy Medycznej do zastosowania w wypadkach

obejmujących towary niebezpieczne (MFAG) oraz jego wykorzystanie i zastosowanie w

połączeniu z innymi poradnikami i poradnictwem medycznym przez radio.

Sekcja B-V/c

Wytyczne dotyczące szkolenia oficerów i marynarzy odpowiedzialnych za przeładunek

na statkach przewożących niebezpieczne i stwarzające zagrożenie substancje w opakowaniach

1

Szkolenie powinno być podzielone na dwie części, część ogólną dotyczącą obowiązujących

zasad oraz część dotyczącą stosowania tych zasad w działaniach na statku. Wszystkie

szkolenia i instruktaże powinny być prowadzone przez właściwie wykwalifikowany i posiadający

doświadczenie personel i obejmować tematy podane poniżej w punktach od 2 do 19.

ZASADY

Cechy i właściwości

2

Istotne cechy fizyczne i właściwości chemiczne substancji stwarzających zagrożenie

i niebezpiecznych, wystarczające do tego, aby zapewnić podstawowe zrozumienie tkwiącego

w nich niebezpieczeństwa i zagrożenia.

Klasyfikacja substancji niebezpiecznych i stanowiących zagrożenie oraz materiałów

o niebezpiecznych właściwościach chemicznych

3

Klasy 1 -9 towarów niebezpiecznych IMO i zagrożenia związane z każdą z tych klas.

Zagrożenia dla zdrowia

4

Niebezpieczeństwo wynikające w przypadku kontaktów ze skórą wdychania, połknięcia

i promieniowania.

Konwencje, przepisy i zalecenia

5

Ogólne zaznajomienie się ze stosownymi wymaganiami z rozdziałów II-2 i VII Konwencji

SOLAS z 1974 r. i Załącznika III do MARPOL 73/78 włącznie z jego wprowadzeniem w życie

przez Kodeks IMDG.

Wykorzystywanie i zaznajomienie się z Międzynarodowym morskim kodeksem towarów niebezpiecznych

(IMDG)

6

Ogólna znajomość wymagań Kodeksu IMDG, dotyczących deklarowania, dokumentowania, opakowań,

etykietowania i oznakowania tablicami; załadunek kontenerów i pojazdów, przenośne

zbiorniki, kontenery zbiornikowe i cysterny samochodowe, a także inne jednostki transportowe

wykorzystywane do przewozu substancji niebezpiecznych.

7

Znajomość identyfikacji, znakowania i etykietowania dla potrzeb sztauowania, zabezpieczania,

separowania i segregowania na różnych typach statków wymienionych w Kodeksie IMDG.

8

Bezpieczeństwo załogi, łącznie ze sprzętem ratunkowym i urządzeniami pomiarowymi,

ich wykorzystanie i praktyczne zastosowanie oraz interpretacja wyników.

ZASTOSOWANIE NA POKŁADZIE STATKU

Klasa 1 - Substancje wybuchowe

9

Podział na 6 działów zagrożeń i 13 grup zgodności; opakowania i magazynki używane

do przewożenia materiałów wybuchowych; zdatność konstrukcyjna do użytkowania kontenerów

i pojazdów, przepisy dotyczące sztauowania, w tym specjalne pomieszczenia dla potrzeb

sztauowania na pokładzie i pod pokładem, segregacja od innych niebezpiecznych towarów

z innych klas w obrębie klasy 1 i od towarów nie stwarzających niebezpieczeństwa,

transport i sztauowanie na statkach pasażerskich; dostosowanie przestrzeni ładunkowych;

środki ochrony; środki ostrożności, jakie należy podjąć podczas załadunku i wyładunku.

Klasa 2 - Gazy (sprężone, skroplone, schłodzone lub rozpuszczone pod ciśnieniem),

palne, niepalne, nietoksyczne i toksyczne

10

Rodzaje naczyń ciśnieniowych i przenośnych zbiorników, łącznie ze stosowanymi urządzeniami

upustowymi i zamykającymi; kategorie sztauowania, ogólne środki ostrożności przy sztauowaniu,

w tym przy sztauowaniu gazów łatwopalnych i trujących oraz gazów, które są substancjami

zanieczyszczającymi środowisko morskie.

Klasa 3 - Palne substancje płynne

11

Opakowania, kontenery zbiornikowe, zbiorniki przenośne i cysterny samochodowe, kategorie

sztauowania, włącznie ze szczególnymi wymaganiami dotyczącymi zbiorników z tworzyw

sztucznych; ogólne środki ostrożności przy sztauowaniu, w tym przy sztauowaniu substancji

zanieczyszczających środowisko morskie, wymagania dotyczące segregacji; środki ostrożności,

jakie należy podjąć, gdy przewożone są płyny palne w podwyższonej temperaturze.

Klasa 4.1 - Substancje palne w stanie stałym

Klasa 4.2 - Substancje podlegające samozapłonowi

Klasa 4.3 - Substancje, które w kontakcie z wodą wydzielają palne gazy

12

Typy opakowań, przewożenie i sztauowanie w kontrolowanej temperaturze w celu zapobieżenia

rozpadowi i ewentualnej eksplozji; kategorie sztauowania; ogólne środki ostrożności

przy sztauowaniu, w tym środki stosowane w przypadku substancji samoreaktywnych i

pokrewnych, odczulonych materiałów wybuchowych i substancji zanieczyszczających środowisko

morskie, wymagania dotyczące segregacji w celu zapobiegania podgrzaniu i zapłonowi,

emisja trujących lub palnych gazów i tworzenie się mieszanin wybuchowych.

Klasa 5.1. - Substancje utleniające

Klasa 5.2. - Nadtlenki organiczne

13

Typy opakowań; przewożenie i sztauowanie w kontrolowanych temperaturach w celu zapobieżenia

rozpadowi, ewentualnej eksplozji; kategorie sztauowania, ogólne środki ostrożności

przy sztauowaniu, w tym przy sztauowaniu środków zanieczyszczających środowisko morskie;

wymagania dotyczące segregacji, aby zapewnić oddzielenie od materiałów palnych, kwasów

i źródeł ciepła w celu uniknięcia pożaru, eksplozji oraz tworzenia się gazów toksycznych,

środki ostrożności dla zminimalizowania tarcia i uderzeń, które mogą zapoczątkować

rozpad.

Klasa 6.1. Substancje toksyczne

Klasa 6.2 - Substancje zakaźne

14

Typy opakowań, kategorie sztauowania; ogólne środki ostrożności przy sztauowaniu,

w tym przy sztauowanie płynów toksycznych i palnych oraz substancji zanieczyszczających

środowisko morskie; wymagania dotyczące segregacji, szczególnie zważywszy to, że właściwościami

tych substancji jest ich zdolność do spowodowania śmierci albo poważnych uszczerbków

zdrowia ludzkiego, sposoby postępowania odkażającego w przypadku rozlania.

Klasa 7 - Substancje radioaktywne

15

Typy opakowań, wskaźnik transportowy w odniesieniu do sztauowania i segregacji; sztauowanie

i oddzielanie nie wywołanych błon fotograficznych i płyt od oddziaływania na ludzi

oraz na artykuły żywnościowe; kategorie sztauowania, ogólne wymagania przy sztauowaniu,

wymagania dotyczące segregacji i zachowania odpowiedniej odległości oddzielającej;

segregacja od innych niebezpiecznych towarów.

Klasa 8 - Substancje powodujące korozję

16

Typy opakowań; kategorie sztauowania; ogólne środki ostrożności przy sztauowaniu,

w tym przy sztauowaniu cieczy powodujących korozję, palnych i substancji zanieczyszczających

środowisko morskie; wymagania dotyczące segregacji, szczególnie jeśli uwzględnić,

że wspólną ich cechą jest zdolność do powodowania poważnych uszkodzeń żywej tkanki.

Klasa 9 - Różne niebezpieczne substancje i artykuły

17

Przykłady zagrożeń, w tym zanieczyszczenia morza.

Środki bezpieczeństwa oraz procedury awaryjne

18

Bezpieczeństwo elektryczne w przestrzeniach ładunkowych; środki ostrożności, jakie

należy podjąć przy wchodzeniu do przestrzeni zamkniętych, o atmosferze ubogiej w tlen,

zawierającej gazy trujące lub palne; prawdopodobne skutki wycieku lub pożaru podczas

transportu substancji, uwzględnianie zdarzeń na pokładzie i pod pokładem, stosowanie

Procedur Reagowania Awaryjnego IMO dla statków przewożących towary niebezpieczne;

plany awaryjne i sposoby postępowania, których należy przestrzegać w razie zdarzeń

z udziałem substancji niebezpiecznych.

Pierwsza pomoc medyczna

19

Opracowany przez IMO Poradnik Pierwszej Pomocy Medycznej do zastosowania w wypadkach

obejmujących towary niebezpieczne (MFAG) oraz jego wykorzystanie i zastosowanie w

połączeniu z innymi poradnikami i poradnictwem medycznym przez radio.

Sekcja B-V/d

Wytyczne dotyczące stosowania postanowień Konwencji STCW do ruchomych jednostek przybrzeżnomorskich

(jednostek MOU)

1

Postanowienia Konwencji STCW stosują się do członków załóg jednostek MOU o napędzie

własnym, biorących udział w rejsach.

2

Postanowienia Konwencji STCW nie stosują się do jednostek MOU bez napędu własnego

ani do jednostek MOU „na posterunku”.

3

Opracowując odpowiednie standardy dla szkoleń i wydawania świadectw dla przypadku,

gdy jednostka MOU jest „na posterunku”, państwo bandery powinno uwzględnić stosowne

zalecenia IMO. W szczególności, wszyscy członkowie załóg jednostek MOU bez napędu

własnego oraz - tam, gdzie jest to wymagane - także innych jednostek powinni spełniać

wymagania Konwencji STCW ze zmianami.

4

Od jednostek MOU z napędem własnym, biorących udział w rejsach wymaga się, aby posiadały

one dokumenty potwierdzające bezpieczne kompletowanie załogi

5

Jednostki MOU „na posterunku” podlegają krajowemu ustawodawstwu państwa nadbrzeżnego,

w którego wyłącznej strefie ekonomicznej (EEZ) one operują. Takie państwa nadbrzeżne

powinny również uwzględniać stosowne zalecenia IMO i nie powinny one ustanawiać dla

jednostek MOU zarejestrowanych w innych państwach norm ostrzejszych niż normy obowiązujące

dla jednostek MOU zarejestrowanych w tym państwie przybrzeżnym.

6

Cała załoga specjalistyczna zatrudniona na pokładach jednostek MOU (niezależnie od

tego czy posiadają one napęd własny czy nie) powinna przejść odpowiednie zaznajomienie

się oraz szkolenie podstawowe zgodnie ze stosownymi zaleceniami IMO.

Sekcja B-V/e

Zalecenia dotyczące szkolenia oraz podnoszenia kwalifikacji przez kapitanów i oficerów

wachtowych na pokładach statków zaopatrzeniowych platform wiertniczych (OSV)

1

Ważne jest, aby kapitanowie i oficerowie uczestniczący w działaniach zaopatrzeniowych

dla platform wiertniczych nabyli stosownego doświadczenia lub odbyli odpowiednie przeszkolenie

przed podjęciem swoich obowiązków na statkach zaopatrzeniowych platform wiertniczych.

Celem powinno być nabycie doświadczenia operacyjnego na pokładzie lub połączenie doświadczenia

operacyjnego i szkolenia na symulatorach.

2

Kapitanowie i oficerowie powinni zdawać sobie sprawę ze specyficznych cech manewrowania

i prac przeładunkowych, wspólnych dla statków zaopatrzeniowych platform wiertniczych.

3

Przed przystąpieniem do realizacji operacji zaopatrzeniowych dla platform, kapitan

i oficerowie powinni

.1

posiąść wiedzę z dziedziny morskiego przemysłu wydobywczego oraz znajomość terminów

stosowanych w ramach różnych działań;

.2

zrozumieć znaczenie utrzymywania bezpiecznej odległości roboczej przez cały czas pracy

w pobliżu samej platformy oraz zainstalowanych na niej urządzeń;

.3

posiąść wiedzę o manewrowaniu statkiem oraz utrzymywaniu stanowiska pozycyjnego w

różnych warunkach pogodowych

.4

zdawać sobie sprawę ze specyficznych parametrów konstrukcyjnych statków; oraz

.5

rozumieć konieczność zapewnienia nieograniczonego pola widzenia przestrzeni roboczych.

4

Znajdując się na pokładzie statku zaopatrzeniowego platform wiertniczych, kapitan

i oficerowie powinni

.1

posiadać wiedzę o właściwościach przeładunkowych i zachowaniach się statków wyposażonych

w różne układy napędowe; oraz

.2

umieć operować statkiem zaopatrzeniowym platform wiertniczych w bezpośredniej bliskości

instalacji na platformie oraz innych statków.

5

Kapitanowie powinni zdawać sobie sprawę z konieczności zaznajomienia ze swoimi obowiązkami

innych członków załogi, uczestniczących w operacjach realizacji zaopatrzenia platform

wiertniczych.

Statki zaopatrzeniowe platform wiertniczych wykonujące czynności manewrowania kotwicą

6

Ważne jest, aby kapitanowie i oficerowie wachtowi na pokładach statków zaopatrzeniowych

platform wiertniczych, uczestniczący w czynnościach manewrowania kotwicą posiadali

odpowiednie doświadczenie i przeszli stosowne przeszkolenie.

7

Przed przystąpieniem do wykonywania czynności manewrowania kotwicą kapitanowie i oficerowie

wachtowi powinni

.1

być należycie poinformowani o właściwościach manewrowych statku w odniesieniu do manewrowania

kotwicą włącznie - między innymi - ze znajomością

.1.1

nawigacji i utrzymywania pozycji;

.1.2

manewrowania statkiem;

.1.3

dokładnej wiedzy o stateczności statków zaopatrzeniowych platform wiertniczych, w

szczególności w przypadku kombinacji następujących czynników: niskiej wartości maksymalnego

ramienia stateczności statycznej (GZmax), niskiego pokładu otwartego i dużych sił zewnętrznych; stosowania kalkulatorów ładunkowych

oraz występowanie konfliktu pomiędzy sztywnym i odpornym na przechyły statkiem a wygodnym

środowiskiem roboczym na pokładzie; potencjalnego pogorszenia stateczności w przypadku

korzystania z urządzeń przeciwprzechyłowych; oraz

.1.4

postępowania w stwarzających zagrożenie obszarach pól naftowych, włącznie z usytuowaniem

wszelkich rurociągów lub innych konstrukcji na dnie morskim, w obszarach gdzie istnieje

prawdopodobieństwo użycia kotwic lub innych urządzeń do cumowania; oraz

.2

być dokładnie zaznajomieni ze sposobami korzystania z wszelkich przyrządów i systemów,

zainstalowanych na statku, mających związek i biorących udział w operacjach manewrowania

kotwicą włącznie ze znajomością ich możliwości i ograniczeń, w tym między innymi

.2.1

stosowania różnych pędników sterujących, napędu konwencjonalnego lub azymutalnego;

.2.2

odbioru ładunku, przeładunku, podnoszenia ciężarów, odnotowywania, manewrowania kotwicą

i stawania na kotwicy przy platformach wiertniczych, barkach i instalacjach wiertniczych;

.2.3

holowania urządzeń wiertniczych, barek i innych statków;

.2.4

pracy wciągarek dźwigowych i wciągarek holowniczych o uciągu na palu do 600 ton metrycznych

.2.5

szczegółową gruntowną znajomość podstaw działania wciągarek holowniczych i wciągarek

do manewrowania kotwicami; w szczególności - funkcjonowania urządzeń ograniczania

obciążenia i systemów wysprzęgania oraz wyposażenia towarzyszącego, takiego jak bolce

(trzpienie) holownicze i stopery; oraz

.2.6

istotnej różnicy pomiędzy awaryjnym wysprzęganiem haków (zaczepów) holowniczych i

wciągarek.

8

Kapitanowie i oficerowie wachtowi podczas wykonywania czynności manewrowania kotwicą

powinni posiadać dostateczne i odpowiednie przeszkolenie oraz doświadczenie, uzyskane

poprzez wykonywanie pod nadzorem określonej liczby holowań platform wiertniczych,

ustalonej przez Administrację. Przeszkolenie może być uzupełnione przez odpowiednie

szkolenie na symulatorze.

Sekcja B-V/f

Wytyczne dotyczące szkolenia i praktyki zawodowej personelu obsługi systemów dynamicznego

pozycjonowania

1

Dynamiczne pozycjonowanie określane jest jako system, za pomocą którego pozycja i

kurs statku o napędzie własnym jest automatycznie sterowana przy użyciu jego własnych

jednostek napędowych.

2

Personel obsługi systemu dynamicznego pozycjonowania (DP) powinien odbyć odpowiednie

przeszkolenie i praktykę zawodową. Elementy teoretyczne takiego szkolenia powinny

umożliwić operatorowi systemu dynamicznego pozycjonowania (DPO) zrozumieć działanie

systemów DP oraz jego elementów. Wiedza, zrozumienie oraz nabyte doświadczenie powinny

umożliwić załodze bezpieczne kierowanie statkiem za pomocą systemu DP, z należytą

dbałością o bezpieczeństwo życia na morzu i o ochronę środowiska morskiego.

3

Program szkolenia i praktyki zawodowej powinien obejmować następujący zakres zagadnień,

dotyczących systemów DP

.1

stacja sterująca (komputer sterujący) systemu DP;

.2

wytwarzanie energii i zarządzanie jej wykorzystywaniem;

.3

jednostki napędowe;

.4

systemy referencyjne określania pozycji statku;

.5

systemy referencyjne określania kursu statku;

.6

systemy referencyjne określania warunków środowiskowych; oraz

.7

systemy referencyjne określania oddziaływania sił zewnętrznych, takie jak przyrządy

do pomiaru naciągu liny holowniczej.

4

Szkolenie i doświadczenie powinny obejmować zakres rutynowych czynności DP, a także

obsługę błędów, usterek, incydentów i sytuacji awaryjnych w systemie DP, aby można

było uzyskać pewność, że czynności są kontynuowane lub kończone w sposób bezpieczny.

Szkolenie nie powinno być ograniczone tylko do operatorów systemów DP i kapitanów

ubiegających się o uprawnienia DP; także inni członkowie załogi, jak np. oficer elektroautomatyk

i oficer mechanik mogą wymagać dodatkowego przeszkolenia i odbycia praktyki zawodowej

na pokładzie statku, aby uzyskać pewność, że będą oni w stanie należycie wykonywać

swoje obowiązki na statku wyposażonym w system DP. Należy rozważyć przeprowadzenie

odpowiednich ćwiczeń z zakresu DP, jako elementów odbywanego na pokładzie szkolenia

i praktyki zawodowej. Operatorzy systemów DP powinni być obeznani z rodzajami i celami

dokumentowania związanego z operacjami DP, takimi jak podręczniki eksploatacji, metodyka

analizy sytuacji awaryjnych i ich skutków (FMEA) oraz wykresy ograniczeń utrzymania

statku na pozycji.

5

Wszystkie szkolenia powinny być prowadzone przez odpowiednio wykwalifikowany i posiadający

stosowne doświadczenie personel.

6

Po mianowaniu na statek pracujący w trybie DP, kapitan, operatorzy systemu DP oraz

pozostały personel przeszkolony w tematyce DP powinien zostać zaznajomiony ze specyfiką

wyposażenia zainstalowanego na statku oraz z charakterystyką statku. Szczególnie dogłębnie

należy rozważyć charakter prac wykonywanych na statku oraz znaczenie systemu DP dla

tych prac.

Sekcja B-V/g

Wytyczne dotyczące szkolenia kapitanów i oficerów na statkach wykorzystywanych na

wodach polarnych

1

Ważne jest, aby kapitanowie oraz oficerowie wachtowi i oficerowie mechanicy odpowiedzialni

za wachtę maszynową statków wykorzystywanych na wodach polarnych posiadali stosowne

doświadczenie oraz przeszkolenie w następującym zakresie

.1

Przed objęciem wyznaczonych obowiązków na pokładach takich statków

.1.1

W przypadku kapitanów oraz oficerów wachtowych, szkolenie powinno dostarczać podstawowej

wiedzy przynajmniej w zakresie tematyki przedstawionej poniżej, w punkcie 2-11; oraz

.1.2

W przypadku oficerów odpowiedzialnych za wachtę maszynową szkolenie powinno dostarczać

podstawowej wiedzy przynajmniej w zakresie tematyki przedstawionej poniżej, w punktach

3,6, 10 i 11.

.2

Kapitanowie i starsi oficerowie mechanicy powinni dysponować dostatecznym i odpowiednim

doświadczeniem w obsłudze statków na wodach polarnych.

Charakterystyka lodu - obszary lodowe

2

Interpretowanie różnych map lodów oraz świadomość ograniczeń, wynikających z danych

meteorologicznych i oceanograficznych, fizyka lodu; tworzenie się, narastanie, starzenie

się oraz faza topienia się lodu; rodzaje i zwartość lodu; ciśnienie lodu; tarcie na

lodzie pokrytym śniegiem; wpływ przechłodzonej mgły i oblodzenia, środki zapobiegające

oblodzeniu i łagodzenie konsekwencji oblodzenia; warunki lodowe w różnych regionach

i w różnych porach roku, w tym także różnice pomiędzy Arktyką i Antarktyką przewidywanie

konsekwencji szybkiej przemiany w lód a warunki pogodowe; ruchy gór lodowych i lodu

dryfującego

Osiągi statku w warunkach lodowych oraz w mroźnym klimacie

3

Charakterystyki statków; rodzaje statków, konstrukcje kadłuba; wymagania odnośnie

wytrzymałości na lód; klasy lodowe według różnych towarzystw klasyfikacyjnych - klasa

polarna i przepisy miejscowe; przygotowywanie do warunków zimowych i utrzymywanie

gotowości statku; osiągi systemu w niskich temperaturach.

Planowanie podróży i przejść podczas żeglugi w lodach

4

Wyznaczanie bezpiecznej marszruty statku i planowanie podróży w taki sposób, aby uniknąć

- tam, gdzie to możliwe - lodu, włącznie z interpretowaniem różnych form zobrazowania

(zdjęć satelitarnych) lodu oraz danych pomocnych w przygotowaniu strategicznego zaplanowania

podróży; wpływanie w lód z otwartego morza dla uniknięcia kolizji z górami lodowymi

oraz niebezpieczne warunki lodowe; nawigacja prowadzona w taki sposób, aby można było

określić, czy wpływanie na obszary, na których znajduje się lód lub góry lodowe jest

bezpieczne czy też niebezpieczne z uwagi na ciemności, falę martwą mgłę lub lód stłoczony.

Użycie i obsługa statku podczas żeglugi na wodach pokrytych lodem

5

Przygotowania i ocena ryzyka przed wpłynięciem na wody pokryte pływającym lodem; samodzielne

eksploatowanie statku w warunkach różnych klas lodowych i różnych rodzajów lodu; bezpieczna

prędkość w obecności lodu i gór lodowych; komunikowanie się z lodołamaczem i innymi

statkami; prowadzenie nawigacji w warunkach różnej zwartości lodu i różnego stopnia

pokrycia nim wód; zdawanie sobie sprawy ze wzrostu zużycia energii ruchu; wykorzystywanie

gór lodowych jako schronienia oraz torowanie sobie drogi przez zbity lód.

6

Wykorzystywanie różnych rodzajów systemów napędowych oraz steru, przy uwzględnianiu

wytrzymałości systemu i jego ograniczeń wydajnościowych; stosowanie systemów zapewnienia

odpowiedniego przegłębienia i przechyłu bocznego statku, obciążenie siłowni i problemy

z chłodzeniem.

Przepisy i zalecenia

7

Lokalne wymagania dotyczące pływania po różnych akwenach, w tym postanowienia Traktatu

Antarktycznego; międzynarodowe przepisy i zalecenia.

Ograniczenia dotyczące wyposażenia

8

Wykorzystywanie na wodach polarnych terrestrycznych pomocy nawigacyjnych i związane

z nimi zagrożenia; błędy własne kompasów na wysokich szerokościach geograficznych;

rozróżnianie celów radarowych i cech charakterystycznych powierzchni (topografii)

lodu w przypadku zakłóceń biernych od lodu; ograniczenia elektronicznych systemów

pozycjonowania na dużych szerokościach geograficznych; ograniczenia dotyczące map

morskich oraz locji; ograniczenia systemów komunikacyjnych.

Środki bezpieczeństwa i procedury postępowania w sytuacjach awaryjnych

9

Dostępność danych hydrograficznych, wystarczających dla bezpiecznej żeglugi; środki

ostrożności podejmowane, gdy żeglugi odbywa się na wodach, dla których nie istnieją

dokładne mapy morskie; ograniczenia gotowości i odpowiedzialności w zakresie działań

poszukiwawczych i ratowniczych, włącznie z obszarem A4 systemu GMDSS oraz jego ograniczeniami

w zakresie urządzeń komunikacji SAR; świadomość potrzeby planowania awaryjnego; znajomość

procedur holowania; znaczenie kontaktu z innymi statkami oraz z lokalną organizacją

SAR; zdawanie sobie sprawy z niebezpieczeństwa wynikającego z narażenia załogi na

niskie temperatury; procedury i techniki opuszczania statku i przetrwania na lodzie;

problemy wynikające ze zmęczenia personelu spowodowanego hałasem i wibracjami; transport

dodatkowych zasobów, takich jak zbiorniki, żywność i dodatkowa odzież; świadomość

zwiększonego zagrożenia konsekwencjami wypadków na wodach polarnych.

10

Ustanowienie bezpiecznych procedur roboczych; zdawanie sobie sprawy z najczęściej

występujących uszkodzeń kadłuba i wyposażenia oraz sposoby zapobiegania im; ograniczenia

stosowania systemów przeciwpożarowych.

Czynniki związane ze środowiskiem morskim

11

Obszary morskie wrażliwe na wszelkie substancje wypompowane za burtę; obszary, na

których żegluga jest zabroniona lub powinno się jej tam unikać; obszary specjalne

w konwencji MARPOL; ograniczenia sprzętu do likwidacji wycieków ropy do wody; plan

dotyczący walki z rosnącymi ilościami śmieci, wody zęzowej, szlamu, ścieków kanalizacyjnych

itp.; konsekwencje zanieczyszczania środowiska w klimacie zimnym.

Rozdział VI

Wytyczne dotyczące stanu zagrożenia, bezpieczeństwa pracy, ochrony statku, opieki

medycznej i funkcji ratowniczych

Sekcja B-VI/1

Minimalne wymogi doszkolenia zapoznawczego, szkolenia podstawowego i instruktażu dla

wszystkich członków załogi w zakresie bezpieczeństwa

OCHRONA PRZECIWPOŻAROWA I ZWALCZANIE POŻARÓW

1

Szkolenie w zakresie ochrony przeciwpożarowej i zwalczania pożarów, wymagane zgodnie

z sekcją A-VI/1, powinno obejmować przynajmniej elementy teoretyczne i praktyczne

wyszczególnione poniżej, w punktach od 2 do 4.

Szkolenie teoretyczne

2

Szkolenie teoretyczne powinno obejmować

.1

trzy elementy pożaru i wybuchu (trójkąt ognia): paliwo; źródła zapłonu; tlen;

.2

źródła zapłonu: chemiczne; biologiczne; fizyczne;

.3

materiały palne: palność, temperatura zapłonu, temperatura palenia, prędkość palenia,

ilość ciepła uwalnianego w procesie spalania, dolna granica palności (LFL), górna

granica palności (UFL), zakres palności, utrzymywanie atmosfery obojętnej (inertyzacja),

elektryczność statyczna, temperatura zapłonu, samozapłon;

.4

zagrożenie pożarowe i rozprzestrzenianie się pożaru przez promieniowanie, konwekcję

i przewodnictwo;

.5

reaktywność;

.6

klasyfikacje pożarów i stosowane czynniki gaśnicze;

.7

główne przyczyny pożarów na statku: wycieki paliwa w maszynowni, papierosy, przegrzanie

(łożysk), urządzenia kuchenne (piece, kanały spalinowe, patelnie, grzejniki itd.),

samoistny zapłon (ładunek, odpady itp.), prace na gorąco (spawanie, cięcie itd.) urządzenia

elektryczne (zwarcia, nieprofesjonalne naprawy), reakcje, samonagrzewanie i samozapłon,

podpalenie, elektryczność statyczna;

.8

ochronę przeciwpożarową;

.9

systemy wykrywania ognia i dymu; automatyczne alarmy przeciwpożarowe;

.10

sprzęt do zwalczania pożarów obejmujący

.10.1

stałe instalacje na statku i ich umiejscowienie, magistrale pożarowe, hydranty, międzynarodowe

łączniki na brzegu; instalacje do tłumienia ognia, dwutlenek węgla (CO2), piana, systemy

zraszania wodą pod ciśnieniem w pomieszczeniach kategorii specjalnej itp., automatyczne

systemy tryskaczowe, awaryjne pompy pożarowe, generatory awaryjne, dozowniki proszku

chemicznego, ogólny zarys wymaganych i dostępnych aparatów przenośnych, system mgieł

o wysokim ciśnieniu, piana o wysokim stopniu rozprężania, nowe rozwiązania i urządzenia;

.10.2

kombinezon strażaka, sprzęt osobisty, aparat tlenowy, aparat reanimacyjny, hełmy i

maski dymowe, ognioodporne liny ratownicze i pasy bezpieczeństwa oraz ich rozmieszczenie

na statku; oraz

.10.3

sprzęt ogólny obejmujący węże pożarowe, dysze, łączniki, siekiery strażackie, przenośne

gaśnice, koce przeciwpożarowe;

.11

konstrukcje i pomieszczenia, w tym drogi ewakuacji, środki do odgazowania zbiorników,

podział na klasy A, B i C, systemy gazu obojętnego;

.12

organizacja zwalczania pożaru na statku, łącznie z ogłaszaniem alarmów głównych, plany

ochrony przeciwpożarowej, stanowiska alarmowe i obowiązki poszczególnych osób, łączność

wraz z łącznością statek-brzeg podczas postoju w porcie, procedury działania załogi,

okresowe ćwiczenia na statku, systemy patrolowania,

.13

praktyczna znajomość metod reanimacji;

.14

metody zwalczania pożarów wraz z ogłaszaniem alarmów, zlokalizowanie i odizolowanie

pożaru, wyrzucanie ładunku za burtę, powstrzymywanie, chłodzenie, tłumienie, gaszenie,

wachta przeciwpożarowa, usuwanie dymu; oraz

.15

substancje przeciwpożarowe włącznie z wodą, strumieniem zwartym, strumieniem z rozpylaczy,

mgłą, zatapianiem; piana o niskim, średnim i wysokim stopniu rozprężania; dwutlenek

węgla (CO2), piana tworząca błonę wodną (AFFF), proszek gaśniczy, nowe rozwiązania

i urządzenia.

Szkolenie praktyczne

3

Szkolenie praktyczne, przedstawione poniżej, powinno odbywać się w pomieszczeniach,

które zapewniają prawdziwe i realistyczne warunki szkolenia (tj. w warunkach symulujących

warunki statkowe), a kiedy jest to możliwe i wykonalne, powinno odbywać się zarówno

w ciemności, jak i w świetle dziennym i powinno pozwalać osobom szkolonym zdobyć umiejętności

w celu

.1

stosowania różnych typów przenośnych gaśnic;

.2

stosowania samodzielnych aparatów do oddychania;

.3

gaszenia mniejszych pożarów, np. pożarów instalacji elektrycznej, pożarów paliwa i

pożarów propanu;

.4

gaszenia rozległych pożarów wodą (dysze o strumieniu zwartym i rozpylonym);

.5

gaszenia pożarów za pomocą piany, proszku lub innego odpowiedniego czynnika chemicznego;

.6

wejścia i przejścia przez przedział, do którego wpompowano pianę o wysokim stopniu

rozprężania, z linką ratowniczą ale bez aparatu oddechowego;

.7

gaszenia pożaru w pomieszczeniach zamkniętych wypełnionych dymem, z założonym aparatem

oddechowym;

.8

gaszenia ognia mgłą wodną lub innym odpowiednim czynnikiem gaśniczym w pomieszczeniu

mieszkalnym albo symulowanej siłowni, w których jest ogień i dużo dymu;

.9

gaszenia palącego się paliwa przy pomocy dozownika mgły i dysz rozpylających; proszku

gaśniczego lub dozowników piany;

.10

przeprowadzenia ratowania w pomieszczeniu wypełnionym dymem, z założonym aparatem

oddechowym.

Postanowienia ogólne

4

Szkolonym powinno się również uświadomić konieczność utrzymywania na statku stanu

gotowości.

PODSTAWOWA PIERWSZA POMOC

5

Szkolenie medyczne stopnia podstawowego, dotyczące udzielania pierwszej pomocy, wymagane

przez prawidło VI/1, będące częścią szkolenia podstawowego, powinno zostać przeprowadzone

w początkowej fazie szkolenia zawodowego, najlepiej podczas szkolenia przed praktyką

morską tak aby umożliwić członkom załogi podejmowanie natychmiastowej akcji w razie

wypadku lub innego zagrożenia zdrowia, zanim przybędzie osoba przeszkolona, z doświadczeniem

przy udzielaniu pierwszej pomocy, albo osoba sprawująca opiekę medyczną na statku.

BEZPIECZEŃSTWO OSOBISTE I ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZESPOŁOWA

6

Administracje powinny wziąć pod rozwagę znaczenie komunikowania się i rolę znajomości

języka w zapewnieniu bezpieczeństwa życia i mienia na morzu, a także w zapobieganiu

zanieczyszczeniom środowiska morskiego. Międzynarodowy charakter branży morskiej,

znaczenie komunikacji głosowej pomiędzy statkami i pomiędzy statkami a lądem, zwiększenie

liczby międzynarodowych załóg, uwzględnienie faktu, że członkowie załóg powinni być

zdolni do komunikowania się z pasażerami w przypadkach zagrożenia, zaadaptowanie powszechnego

języka dla komunikacji na morzu powinno przyczyniać się do zapewnienia bezpiecznej

praktyki poprzez ograniczenie błędów ludzkich przy przekazywaniu najistotniejszych

informacji.

7

Jakkolwiek nie jest to regułą, powszechnie używany język angielski stał się w bardzo

krótkim czasie standardowym językiem komunikowania się na morzu w celach zapewnienia

bezpieczeństwa, także za sprawą, wprowadzenia do użycia Standardowych Morskich Zwrotów

Komunikacyjnych IMO.

8

Administracje powinny rozważyć korzyści płynące z zapewnienia członkom załóg możliwości

posługiwania się przynajmniej elementarnym słownictwem języka angielskiego z naciskiem

na stosowanie go w terminologii i sytuacjach związanych z morzem.

Sekcja B-VI/2

Wytyczne dotyczące wydawania świadectw przeszkoleń w zakresie jednostek ratunkowych,

łodzi ratowniczych i szybkich łodzi ratowniczych

1

Każdy kandydat ubiegający się o wydanie świadectwa, przed przystąpieniem do szkolenia

powinien uzyskać potwierdzenie spełniania wymogów sprawności zdrowotnej, w szczególności

tych, dotyczących wzroku i słuchu.

2

Szkolenie powinno być przeprowadzone stosownie do postanowień Międzynarodowej Konwencji

o Bezpieczeństwie Życia na Morzu (SOLAS) ze zmianami.

3

Strony mogą także zatwierdzić wymóg udziału w szkoleniu oraz odbycie praktyki zawodowej

na pokładzie statku (np. w formie udziału w ćwiczeniach) dla utrzymania wymaganego

standardu kompetencji zgodnie z tabelą A-VI/2-1, w dziedzinach wymienionych w sekcji

A-VI/2, punkty 6.1.2, 6.1.3, 6.1.4, 6.2.1 oraz 12.1.5. Administracje powinny mieć

na uwadze, że takie szkolenie na pokładzie statku w tych dziedzinach może zostać przeprowadzone

przy dobrej pogodzie i po uzyskaniu zezwolenia wydanego na mocy przepisów portowych.

Sekcja B-VI/3

Wytyczne dotyczące szkolenia przeciwpożarowego stopnia wyższego

(Brak postanowień)

Sekcja B-VI/4

Wytyczne dotyczące wymagań w zakresie pierwszej pomocy medycznej oraz opieki medycznej

Programy szkolenia dla członków załogi, wyznaczonych do podejmowania prac i obowiązków

oraz przyjmowania odpowiedzialności, wymienionych w kolumnie 1 tabeli A-VI/4-1 dla

zapewnienia pierwszej pomocy medycznej na pokładzie statku, powinny odpowiednio uwzględniać

wytyczne zawarte w zrewidowanym Międzynarodowym Poradniku Medycznym dla Załóg Statków.

Sekcja B-VI/5

Wytyczne dotyczące szkoleń i wydawania świadectw przeszkoleń dla oficerów ochrony

statku

1

Szkolenie powinno być zgodne z postanowieniami Kodeksu ISPS oraz Konwencji SOLAS ze

zmianami.

2

Po zakończeniu szkolenia, oficer ochrony statku powinien znać język angielski w stopniu

wystarczającym do prawidłowego interpretowania i przekazywania komunikatów odnoszących

się do ochrony statku lub urządzeń portowych

3

W stanie wyższej konieczności, gdy osoba posiadająca świadectwo przeszkolenia jako

oficer ochrony statku jest okresowo nieosiągalna, Administracja może zezwolić członkowi

załogi, mającemu wyznaczone specjalne obowiązki i zakres odpowiedzialności w zakresie

ochrony oraz zapoznanemu z planem zapewnienia ochrony statku, na wykonywanie wszystkich

obowiązków i ponoszenie odpowiedzialności związanych z funkcją oficera ochrony statku,

aż do pierwszego portu docelowego lub przez okres nieprzekraczający 30 dni, w zależności

od tego, który z tych okresów czasu jest dłuższy. Przedsiębiorstwo zarządzające powinno

możliwie najszybciej poinformować właściwe władze następnego portu (portów) o podjętych

w tej mierze krokach.

Sekcja B-VI/6

Wytyczne dotyczące obowiązującego minimum wymagań w zakresie instruktażu i szkolenia

dotyczącego ochrony statku dla wszystkich członków załogi

Szkolenie zapoznawcze oraz świadomość znaczenia ochrony

1

Członkowie załogi oraz personel pokładowy nie są specjalistami w dziedzinie ochrony

niniejszych postanowień Konwencji oraz Kodeksu nie jest uczynienie z nich specjalistów

w tym zakresie.

2

Członkowie załogi oraz personel pokładowy powinni odbyć stosowne przeszkolenie lub

instruktaż z dziedziny ochrony oraz przeszkolenie zapoznawcze, aby uzyskać wymaganą

wiedzę i zrozumienie potrzeby wykonywania nałożonych na nich obowiązków oraz wspólnego

przyczyniania się do poprawy ochrony żeglugi.

3

Członkowie załogi, którym nie przydzielono obowiązków związanych z ochroną powinni

przynajmniej jeden raz w trakcie swojej pracy zawodowej ukończyć szkolenie z zakresu

świadomości ochrony lub instruktaż opisany w sekcji A-VI/6. Nie ma konieczności aktualizacji

lub przedłużania ważności takiego szkolenia, jeżeli dany członek załogi lub personelu

pokładowego spełnia wymagania związane ze znajomością problematyki ochrony, wyszczególnione

w prawidle VI/6 i bierze udział w ćwiczeniach i manewrach, wymaganych przez Kodeks

ISPS.

Członkowie załogi, którym przydzielono obowiązki związane z ochroną

4

Zwrot „którym przydzielono obowiązki związane z ochroną”, pojawiający się w sekcji

A-VI/6 oznacza, że w ramach planu ochrony statku, danej osobie przydzielone zostały

specjalne obowiązki i odpowiedzialność z zakresu ochrony.

5

Członkowie załogi, którym przydzielono obowiązki związane z ochroną, powinni ukończyć

szkolenie opisane w sekcji A-VI/6 przynajmniej jeden raz w trakcie swojej pracy zawodowej.

Nie ma konieczności aktualizacji lub przedłużania ważności takiego szkolenia, jeżeli

dany członek załogi lub personelu pokładowego spełnia wymagania związane ze znajomością

problematyki bezpieczeństwa podane w prawidle VI/6 i bierze udział w ćwiczeniach i

manewrach, wymaganych przez Kodeks ISPS.

6

Osoby prowadzące „przeszkolenie zapoznawcze związane z ochroną” zgodnie z sekcją A-VI/6

nie muszą spełniać wymagań ani prawidła I/6 ani sekcji A-I/6.

7

W stanie wyższej konieczności, gdy wymagane jest, aby obowiązki związane z zapewnieniem

ochrony statku zostały podjęte przez osobę zakwalifikowaną do wykonywania wyznaczonych

obowiązków związanych z ochroną statku, a taka osoba jest tymczasowo nieosiągalna,

Administracja może zezwolić członkowi załogi, któremu nie przydzielono obowiązków

związanych z ochroną, ale pod warunkiem, że został on zapoznany z planem ochrony statku,

na wykonywanie takich obowiązków aż do pierwszego portu docelowego lub przez okres

nie przekraczający 30 dni, w zależności od tego, który z tych okresów czasu jest dłuższy.

Rozdział VII

Wytyczne dotyczące dyplomów alternatywnych

Sekcja B-VII/1

Wytyczne dotyczące wydawania dyplomów alternatywnych

(Brak postanowień)

Sekcja B-VII/2

Wytyczne dotyczące specjalnych zintegrowanych programów szkoleń obsługi pokładu i

maszynowni

1

Każda Strona powinna zapewnić, aby specjalny zintegrowany program szkolenia, obejmującego

obsługę pokładu i maszynowni

.1

był realizowany w oparciu o zatwierdzony program szkolenia;

.2

odbywał się na lądzie, w obiektach instytucji szkolenia morskiego oraz/lub na pokładzie

zatwierdzonego statku szkolnego; oraz

.3

był dokumentowany w zatwierdzonym dzienniku szkolenia.

Sekcja B-VII/3

Wytyczne dotyczące zasad regulujących wydawanie dyplomów alternatywnych

(Brak postanowień)

Rozdział VIII

Wytyczne dotyczące pełnienia wachty

Sekcja B-VIII/1

Wytyczne dotyczące zdolności do pełnienia służby

Zapobieganie zmęczeniu

1

Przy przestrzeganiu wymagań dotyczących okresu odpoczynku, pojęcie „nadrzędne warunki

działania” powinno być interpretowane tak, aby warunki te oznaczały tylko zasadnicze

prace na statku, które nie mogą ulec opóźnieniu ze względu na bezpieczeństwo, ochronę

statku lub ochronę środowiska, albo te prace, które nie mogły być w rozsądny sposób

przewidziane na początku podróży.

2

Chociaż nie ma ogólnie przyjętej, technicznej definicji zmęczenia, każdy kto ma do

czynienia z działalnością na statku powinien być wyczulony na czynniki, które mogą

przyczynić się do zmęczenia w tym także i te, które określiła Organizacja, i powinien

brać je pod uwagę podczas podejmowania decyzji dotyczących działań na statku.

3

Przy stosowaniu przepisu prawidła VIII/1 należy uwzględnić, co następuje

.1

postanowienia, które zostały podjęte w celu zapobieżenia zmęczeniu, powinny zapewnić,

aby całkowity czas pracy nie był nadmierny lub nieuzasadniony. W szczególności zaś,

aby minimalny czas wypoczynku określony w sekcji A-VIII/1 nie był interpretowany w

sposób, z którego wynikałoby, że wszystkie pozostałe godziny mają być poświęcone na

pełnienie wachty lub inne obowiązki;

.2

częstotliwość i długość okresów urlopowych oraz udzielanie urlopów kompensacyjnych

są materialnymi czynnikami zapobiegania zmęczeniu, które powstaje w wyniku nagromadzenia

pracy w pewnym okresie czasu; oraz

.3

postanowienia te mogą być odmienne dla statków odbywających krótkie podróże morskie,

pod warunkiem, że w zamian będą wprowadzone specjalne ustalenia zapewniające bezpieczeństwo.

4

Wyjątki ustalone w sekcji A-VIII/1, punkt 9, należy rozumieć jako wyjątki ustanowione

przez Konwencję MOP dotyczącą godzin pracy marynarzy i obsadzania statków załogą z

1996 r. (nr 180) lub przez Konwencję MOP o pracy na morzu, 2006, po jej wejściu w

życie. Sytuacje, w jakich tego rodzaju wyjątki będą stosowane, zostaną określone przez

Strony.

5

Opierając się na informacjach uzyskiwanych w rezultacie badań wypadków morskich, Administracje

powinny dokonywać przeglądów swoich przepisów dotyczących zapobiegania zmęczeniu.

Zapobieganie nadużywaniu narkotyków i alkoholu

6

Nadużywanie narkotyków i alkoholu ma bezpośredni wpływ na sprawność i zdolność członka

załogi do wykonywania obowiązków wachtowych lub obowiązków, które mogą rzutować na

wyznaczony poziom bezpieczeństwa, zapobiegania zanieczyszczeniu środowiska lub obowiązków

dotyczących ochrony. Członkom załogi, u których stwierdzono przebywanie pod wpływem

narkotyków lub alkoholu, nie powinno się zezwolić na wykonywanie obowiązków na wachcie

ani obowiązków, które mogą mieć wpływ na wyznaczony poziom bezpieczeństwa, zapobiegania

zanieczyszczeniu środowiska ani obowiązków dotyczących ochrony, aż do chwili, kiedy

ustanie ich brak zdolności do wykonywania tych obowiązków.

7

Administracje powinny zapewnić, aby podjęto odpowiednie kroki w celu zapobiegania

sytuacjom, w których alkohol i narkotyki zmniejszają zdolność personelu do pełnienia

wachty oraz obowiązków, które mogą mieć wpływ na wyznaczony poziom bezpieczeństwa,

zapobiegania zanieczyszczeniu środowiska i obowiązków dotyczących ochrony i powinny

wprowadzić niezbędne programy kontroli, które zapewnią

.1

identyfikowanie przypadków nadużywania narkotyków lub alkoholu;

.2

respektowanie godności, prywatności, poufności i fundamentalnych praw jednostki; oraz

.3

uwzględnianie stosownych wytycznych międzynarodowych.

8

Przedsiębiorstwa zarządzające powinny rozważyć wprowadzenie jednoznacznych, spisanych

zasad zapobiegania nadużywaniu narkotyków i alkoholu, wprowadzenia zakazu spożywania

alkoholu na cztery godziny przed objęciem wachty albo przez włączenie go do obowiązującego

w przedsiębiorstwie zarządzającym systemu zarządzania jakością albo poprzez dostarczenie

członkom załogi odpowiednich informacji i możliwości kształcenia.

9

Programy obejmujące zapobieganie nadużywaniu narkotyków i alkoholu powinny uwzględniać

wytyczne zawarte w publikacji MOP Programy zapobiegania zażywaniu narkotyków i spożywaniu

alkoholu w branży morskiej (Podręcznik proceduralny) wraz z ewentualnymi przyszłymi

zmianami.

Sekcja B-VIII/2

Wytyczne dotyczące organizacji pełnienia oraz zasad, których należy przestrzegać

1

Przedsiębiorstwa zarządzające, kapitanowie i oficerowie wachtowi powinni brać pod uwagę następujące wytyczne dotyczące

działania

CZĘŚĆ 1 - WYTYCZNE W SPRAWIE DYPLOMÓW

(Brak postanowień)

CZĘŚĆ 2 - WYTYCZNE W SPRAWIE PLANOWANIA PODRÓŻY

(Brak postanowień)

CZĘŚĆ 3 - OGÓLNE ZASADY DOTYCZĄCE PEŁNIENIA WACHTY

(Brak postanowień)

CZĘŚĆ 4 - WYTYCZNE W SPRAWIE PEŁNIENIA WACHTY NA MORZU

Część 4-1 - Wytyczne dotyczące pełnienia wachty nawigacyjnej

Wstęp

2

Szczegółowe wytyczne mogą być niezbędne dla specjalnych typów statków oraz dla statków

przewożących ładunki niebezpieczne, stwarzające zagrożenie, toksyczne lub łatwopalne.

W takim przypadku kapitan powinien przygotować takie zalecenia operacyjne, jakie uzna

za odpowiednie.

3

Istotne jest to, aby oficerowie odpowiedzialni za pełnienie wachty nawigacyjnej docenili

fakt, że skuteczne wykonywanie przez nich obowiązków jest konieczne dla zapewnienia

bezpieczeństwa życia na morzu, ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiego.

Wachta kotwiczna

4

Kapitan każdego statku na nieosłoniętym kotwicowisku, na otwartej redzie lub w jakichkolwiek

innych warunkach praktycznie „na morzu” zgodnie z rozdziałem VIII, sekcja A-VIII/2,

część 4-1, punkt 51 Kodeksu STCW, powinien zapewnić, aby układy wacht były adekwatne

do utrzymywania przez cały czas bezpiecznej wachty. Oficer pokładowy powinien przez

cały czas być odpowiedzialny za bezpieczną wachtę kotwiczną.

5

Decydując o układach wacht oraz dążąc do utrzymania należytego bezpieczeństwa życia

na morzu, ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiego, kapitan powinien brać pod

uwagę wszelkie mogące mieć wpływ okoliczności i warunki, takie jak

.1

utrzymywanie stanu ciągłej czujności nie tylko przy pomocy wzroku i słuchu, ale także

wszelkimi innymi dostępnymi środkami;

.2

wymagania dotyczące zapewnienia komunikacji pomiędzy statkami oraz pomiędzy statkiem

a lądem;

.3

panujące warunki pogodowe, morskie, lodowe i prądowe;

.4

konieczność bezustannego monitorowania pozycji statku;

.5

charakter, wielkość i charakterystykę kotwicowiska;

.6

warunki ruchu na morzu;

.7

sytuacje, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo statku;

.8

prace załadunkowe i rozładunkowe;

.9

wyznaczenie członków załogi, zobowiązanych być w pogotowiu;

.10

procedura alarmowania kapitana oraz utrzymywanie stanu gotowości silników

Część 4-2 - wytyczne, dotyczące pełnienia wachty maszynowej

6

Szczegółowe wytyczne mogą okazać się niezbędne dla specjalnych rodzajów systemów napędowych

lub urządzeń pomocniczych oraz dla statków przewożących materiały niebezpieczne, stanowiące

zagrożenie, toksyczne lub łatwopalne albo inne, specjalne rodzaje ładunków. Starszy

oficer mechanik w takich przypadkach powinien zapewnić przestrzeganie stosownych zaleceń

operacyjnych.

7

Istotne jest, aby oficerowie kierujący wachtą maszynową zdawali sobie sprawę z tego,

że staranne wykonywanie obowiązków na wachcie maszynowej jest niezbędne dla zapewnienia

bezpieczeństwa życia na morzu, ochrony żeglugi i ochrony środowiska morskiego.

8

Oficer obejmujący wachtę, zanim przejmie kierownictwo wachty maszynowej, powinien

.1

zaznajomić się z rozmieszczeniem i wykorzystaniem urządzeń przewidzianych do zapewnienia

bezpieczeństwa życia na morzu w niebezpiecznym, stanowiącym zagrożenie bądź toksycznym

środowisku;

.2

upewnić się, że środki materialne do udzielania pierwszej pomocy medycznej są łatwo

dostępne, a w szczególności te do leczenia oparzeń; oraz

.3

w sytuacji, gdy statek znajduje się w porcie, bezpiecznie zakotwiczony lub zacumowany,

być zorientowanym w

.3.1

czynnościach ładunkowych, stanie działań związanych z konserwacją i remontem i wszystkich

innych czynnościach, które mogą mieć wpływ na wachtę; oraz

.3.2

urządzeniach pomocniczych wykorzystywanych do pracy w pomieszczeniach załogi i pasażerów,

do operacji ładunkowych, do zaopatrywania w wodę technologiczną i w systemach wyciągowych.

Część 4-3 Wytyczne w sprawie pełnienia wachty radiowej

Postanowienia ogólne

9

Regulamin Radiokomunikacyjny wymaga, między innymi, aby każdy statek posiadał licencjonowaną

radiostację, aby podlegała wyłącznie kapitanowi albo innej osobie odpowiedzialnej

za statek oraz aby była obsługiwana jedynie pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanego

personelu. Regulamin Radiokomunikacyjny wymaga również, aby sygnał wzywania pomocy

był nadawany jedynie na rozkaz kapitana albo innej osoby odpowiedzialnej za statek.

10

Kapitan powinien być świadom tego, że cały personel odpowiedzialny za wysyłanie sygnału

wzywania pomocy musi przejść przeszkolenie w zakresie całego sprzętu radiowego zgodnie

z wymogami prawidła I/14 punkt 1.5. Fakt przeszkolenia powinien zostać zapisany w

dzienniku pokładowym lub radiowym.

Pełnienie wachty

11

Oprócz wymagań dotyczących pełnienia wachty radiowej, kapitan każdego statku morskiego

powinien zadbać o to, aby

.1

radiostacja statkowa była odpowiednio obsadzona ludźmi dla zapewnienia odpowiedniej

komunikacji, w szczególności - korespondencji publicznej, biorąc pod uwagę ograniczenia

wypływające z rozlicznych obowiązków ludzi upoważnionych do jej obsługi; oraz

.2

znajdujący się na statku sprzęt radiowy, posiadał, w miejscach swojego zainstalowania,

rezerwowe, sprawne źródła energii.

12

Niezbędne instrukcje i informacje dotyczące wykorzystania sprzętu radiowego i procedur

dla celów bezpieczeństwa i stanu zagrożenia powinny być udostępniane okresowo wszystkim

przewidzianym do tych zadań członkom załogi, przez osobę wyznaczoną w rozkładzie alarmowym

jako tę, która ponosi główną odpowiedzialność za radiokomunikację w stanach zagrożenia.

Powinno to zostać odnotowane w dzienniku radiowym.

13

Kapitan każdego statku niepodlegającego Konwencji SOLAS powinien wymagać, aby pełnienie

wachty radiowej było zgodne z wymogami Administracji, z uwzględnieniem Regulaminu

Radiokomunikacyjnego.

Postanowienia operacyjne

14

Radiooperator, który został wyznaczony jako ten, który ponosi główną odpowiedzialność

za radiokomunikację w stanach zagrożenia powinien upewnić się przed wyjściem w morze,

czy

.1

cały sprzęt radiowy wykorzystywany dla celów zapewnienia bezpieczeństwa i do wzywania

pomocy oraz rezerwowe źródła energii są w stałej sprawności roboczej i że jest to

odnotowane w dzienniku radiowym;

.2

są dostępne wszystkie dokumenty wymagane przez międzynarodowe porozumienia, powiadomienia

dla radiostacji statkowych oraz dodatkowe dokumenty wymagane przez Administrację i

czy są one skorygowane zgodnie z ostatnimi uzupełnieniami i czy o wszelkich rozbieżnościach

jest powiadomiony kapitan;

.3

zegar radiostacji jest poprawnie nastawiony według standardowych sygnałów czasu;

.4

anteny są poprawnie usytuowane, nie są uszkodzone i są prawidłowo podłączone; oraz

.5

rutynowe komunikaty pogodowe i ostrzeżenia dla akwenu, w którym statek będzie płynął

są uaktualnione w rozsądnym zakresie; to samo dotyczy tych informacji, których zażądał

kapitan dla innych akwenów oraz czy te komunikaty są przekazywane kapitanowi.

15

W czasie żeglugi, włączając radiostację, radiooperator wachty powinien

.1

nasłuchiwać na odpowiednich częstotliwościach awaryjnych wszelkich możliwych sygnałów

wzywania pomocy oraz

.2

przesyłać meldunki radiowe dotyczące ruchu statku (nazwa statku, pozycja i port przeznaczenia)

do lokalnej stacji brzegowej i każdej innej właściwej stacji brzegowej, z którą można

się spodziewać nawiązania komunikacji ogólnej.

16

Gdy radiostacja jest włączona, radiooperator wachtowy powinien

.1

mniej raz dziennie sprawdzać zgodność wskazań zegara radiowego z sygnałem czasu;

.2

przesyłać meldunki radiowe, dotyczące ruchu statku przy wchodzeniu i przy opuszczaniu

strefy usług brzegowych stacji radiowych, z którymi można się spodziewać nawiązania

komunikacji o charakterze ogólnym; oraz

.3

zgodnie z instrukcjami kapitana wysyłać raporty do systemów kontroli ruchu statków.

17

Na morzu, radiooperator wyznaczony jako ten, który ponosi główną odpowiedzialność

za radiokomunikację w stanach zagrożenia, powinien zapewnić właściwe funkcjonowanie

.1

urządzenia cyfrowego wywoływania selektywnego (DSC), wykorzystywanego w łączności

dla zapewnienia bezpieczeństwa i do wzywania pomocy za pomocą próbnego wywołania przynajmniej

raz w tygodniu; oraz

.2

sprzętu radiowego wykorzystywanego w łączności dotyczącej zapewnienia bezpieczeństwa

i wzywania pomocy poprzez sprawdzanie go przynajmniej raz dziennie, lecz bez wysyłania

sygnału.

Wyniki przeprowadzonych prób powinny zostać odnotowane w dzienniku radiowym.

18

Radiooperator wyznaczony do obsługi łączności ogólnej powinien zapewnić, aby był prowadzony

efektywny nasłuch na częstotliwościach, na których istnieje prawdopodobieństwo wymiany

komunikatów, uwzględniając zarazem pozycję statku w odniesieniu do tych radiowych

lub satelitarnych stacji brzegowych, z których oczekiwane jest odebranie komunikatów.

Przy prowadzeniu łączności radiooperatorzy powinni przestrzegać stosownych zaleceń

ITU.

19

Przy wyłączaniu stacji po przybyciu do portu, radiooperator wachtowy powinien powiadomić

lokalną stację brzegową i inne stacje brzegowe, z którymi utrzymywany był kontakt,

o przybyciu statku do portu i o wyłączeniu stacji.

20

Przy wyłączeniu radiostacji radiooperator wyznaczony jako ten, który ponosi główną

odpowiedzialność za radiokomunikację w sytuacjach zagrożenia powinien

.1

upewnić się, że antena nadawcza jest uziemiona; oraz

.2

sprawdzić, czy rezerwowe źródła energii są wystarczająco naładowane.

Komunikaty alarmowe i procedury wzywania pomocy

21

Komunikaty alarmowe wzywania pomocy i wywołania awaryjne mają absolutny priorytet

przed wszystkimi innymi transmisjami. Wszystkie stacje, które odbiorą takie sygnały

są zobowiązane przez Regulamin Radiokomunikacyjny do natychmiastowego przerwania wszystkich

innych transmisji, które mogłyby zakłócić łączność awaryjną.

22

W przypadku sytuacji zagrożenia własnego statku, radiooperator, wyznaczony jako ponoszący

główną odpowiedzialność za radiokomunikację w sytuacjach zagrożenia, powinien niezwłocznie

wziąć na siebie odpowiedzialność za przestrzeganie procedur Regulaminu Radiokomunikacyjnego

i stosownych zaleceń ITU-R.

23

Po odebraniu komunikatu alarmowego wezwania pomocy

.1

radiooperator wachtowy powinien zaalarmować kapitana i - jeśli jest to potrzebne -

radiooperatora, który został wyznaczony jako ten, który ponosi odpowiedzialność za

radiokomunikację w stanach zagrożenia; oraz

.2

radiooperator wyznaczony jako ten, który ponosi odpowiedzialność za radiokomunikację

w czasie alarmu zagrożenia powinien ocenić sytuację i natychmiast wziąć odpowiedzialność

za przestrzeganie procedur Regulaminu Radiokomunikacyjnego i stosownych zaleceń ITU-R.

Komunikaty pilne

24

W przypadkach pilnych, dotyczących własnego statku, radiooperator wyznaczony jako

ten, który ponosi główną odpowiedzialność za radiokomunikację w stanach zagrożenia

powinien natychmiast wziąć na siebie odpowiedzialność za przestrzeganie procedur Regulaminu

Radiokomunikacyjnego i stosownych zaleceń ITU-R.

25

W przypadkach łączności dotyczącej porady lekarskiej, radiooperator wyznaczony jako

ten, który ponosi główną odpowiedzialność za radiokomunikację w stanach zagrożenia,

powinien postępować zgodnie z procedurami Regulaminu Radiokomunikacyjnego i przestrzegać

warunków opublikowanych w stosownej dokumentacji międzynarodowej (zobacz ustęp 14.2)

lub wyszczególnionych przez stronę zapewniającą usługi satelitarne.

26

W przypadkach łączności dotyczącej transportu medycznego, zgodnie z definicją z Protokółu

dodatkowego do Konwencji Genewskiej z 12 sierpnia 1949 r., odnoszącej się do ochrony

ofiar międzynarodowych konfliktów zbrojnych (Protokół 1), radiooperator wyznaczony

jako ten, który ponosi główną odpowiedzialność za radiokomunikację w stanach zagrożenia

powinien przestrzegać procedur Regulaminu Radiokomunikacyjnego.

27

Po otrzymaniu pilnego komunikatu, radiooperator wachtowy powinien zaalarmować kapitana

i radiooperatora, który został wyznaczony jako ten, który ponosi główną odpowiedzialność

za radiokomunikację w stanach zagrożenia.

Komunikaty dotyczące bezpieczeństwa

28

Kiedy ma zostać nadany komunikat dotyczący bezpieczeństwa, kapitan i radiooperator

wachtowy powinni przestrzegać procedur Regulaminu Radiokomunikacyjnego.

29

Po odebraniu komunikatu dotyczącego bezpieczeństwa, radiooperator wachtowy powinien

zanotować jego treść i działać zgodnie z instrukcjami kapitana.

30 Łączność mostek-mostek powinna odbywać się na częstotliwości UKF na kanale 13.

Łączność mostek-mostek jest opisana w Regulaminie Radiokomunikacyjnym jako „Łączność

między statkami dotycząca bezpieczeństwa żeglugi”.

Dokumentacja radiowa

31

Dodatkowe wpisy w dzienniku radiowym powinny być dokonywane zgodnie z punktami 10,

12, 14, 17 i 33.

32

Nielegalne transmisje i przypadki szkodliwych zakłóceń powinny być w miarę możliwości

identyfikowane i zapisywane w dzienniku radiowym i podawane do wiadomości Administracji

zgodnie z Regulaminem Radiokomunikacyjnym, wraz z odpowiednim wyciągiem z dziennika

radiowego.

Konserwacja akumulatorów

33

Dbanie o akumulatory zapewniające źródło energii dla wszystkich elementów instalacji

radiowej, w tym dla urządzeń wymagających ciągłego zasilania energią należy do zakresu

obowiązków radiooperatora, który został wyznaczony jako ten, który ponosi główną odpowiedzialność

za radiokomunikację w stanach zagrożenia i powinny być

.1

przeprowadzane codzienne testy stanu akumulatorów, a jeśli trzeba, powinny być one

doładowane do stanu całkowitego naładowania;

.2

raz na tydzień - dokonywane ich kontrole za pomocą areometru, a tam gdzie areometr

nie może być zastosowany, za pomocą odpowiedniej próby obciążenia; oraz

.3

raz na miesiąc - dokonywane ich sprawdzenia pod względem zabezpieczenia każdej baterii

i ich połączeń oraz stanu baterii i przegród, w których są umieszczone.

Wyniki przeprowadzonych prób powinny zostać zapisane w dzienniku radiowym.

CZĘŚĆ 5 - WYTYCZNE W SPRAWIE PEŁNIENIA WACHTY W PORCIE

(Brak postanowień)

”

Dodatek

-

Tekst zmian w języku angielskim

patrz oryginał

Pokaż całość