Oświadczenie rządowe z dnia 11 czerwca 2013 r. w sprawie mocy obowiązującej tekstu jednolitego zmienionego Statutu Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego, przyjętego w Hadze dnia 30 czerwca 2005 r.

Oświadczenie Rządowez dnia 11 czerwca 2013 r.w sprawie mocy obowiązującej tekstu jednolitegozmienionego Statutu Haskiej Konferencji

Prawa Prywatnego Międzynarodowego, przyjętego w Hadze dnia 30 czerwca 2005 r.

Treść oświadczenia

Podaje się niniejszym do wiadomości, że na podstawie ustawy z dnia 26 października 2006 r. o ratyfikacji tekstu jednolitego zmienionego

Statutu Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego, przyjętego w Hadze

dnia 30 czerwca 2005 r.

(Dz. U. Nr 237, poz. 1709) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dnia 27 marca 2007 r. ratyfikował wyżej wymieniony

tekst jednolity zmienionego statutu.

Zgodnie z art. 12 statutu oraz postanowieniami Aktu końcowego zmiany do statutu weszły

w życie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej oraz pozostałych państw-stron Haskiej

Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego dnia 1 lutego 2007 r.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje

1)

Statut Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego został przyjęty w Hadze

dnia 31 października 1951 r. podczas Siódmej Sesji Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego

Międzynarodowego.

Zgodnie z art. 14 statutu wszedł on w życie dnia 15 lipca 1955 r.;

2)

postanowieniem z dnia 20 stycznia 1984 r. Prezydium Rządu podjęło decyzję o przystąpieniu

przez Polskę do Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego.

Zgodnie z art. 2 statutu dnia 29 maja 1984 r. Polska złożyła oświadczenie o przyjęciu

statutu, stając się z tym dniem członkiem Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego;

3)

następujące państwa oraz organizacja międzynarodowa stały się członkami Haskiej Konferencji

Prawa Prywatnego Międzynarodowego w podanych niżej datach

Republika Albanii

4 czerwca 2002 r.

Republika Argentyńska

28 kwietnia 1972 r.

Związek Australijski

1 listopada 1973 r.

Republika Austrii

15 lipca 1955 r.

Królestwo Belgii

15 lipca 1955 r.

Republika Białorusi

12 lipca 2001 r.

Bośnia i Hercegowina

7 czerwca 2001 r.

Federacyjna Republika Brazylii

23 lutego 2001 r.

Republika Bułgarii

22 kwietnia 1999 r.

Republika Chile

25 kwietnia 1986 r.

Chińska Republika Ludowa

3 lipca 1987 r.

Republika Chorwacji

12 czerwca 1995 r.

Republika Cypryjska

8 października 1984 r.

Czarnogóra

1 marca 2007 r.

Republika Czeska

28 stycznia 1993 r.

Królestwo Danii

15 lipca 1955 r.

Arabska Republika Egiptu

24 kwietnia 1961 r.

Republika Ekwadoru

2 listopada 2007 r.

Republika Estońska

13 maja 1998 r.

Republika Filipin

14 lipca 2010 r.

Republika Finlandii

2 grudnia 1955 r.

Republika Francuska

20 kwietnia 1964 r.

Republika Grecka

26 sierpnia 1955 r.

Gruzja

28 maja 2001 r.

Królestwo Hiszpanii

15 lipca 1955 r.

Republika Indii

13 marca 2008 r.

Irlandia

26 sierpnia 1955 r.

Republika Islandii

14 listopada 2003 r.

Państwo Izrael

24 września 1964 r.

Japonia

27 czerwca 1957 r.

Jordańskie Królestwo Haszymidzkie

13 czerwca 2001 r.

Kanada

7 października 1968 r.

Republika Korei

20 sierpnia 1997 r.

Republika Kostaryki

27 stycznia 2011 r.

Republika Litewska

23 października 2001 r.

Wielkie Księstwo Luksemburga

12 marca 1956 r.

Republika Łotewska

11 sierpnia 1992 r.

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii

20 września 1993 r.

Malezja

2 października 2002 r.

Republika Malty

30 stycznia 1995 r.

Królestwo Marokańskie

6 września 1993 r.

Republika Mauritiusu

19 stycznia 2011 r.

Meksykańskie Stany Zjednoczone

18 marca 1986 r.

Księstwo Monako

8 sierpnia 1996 r.

Królestwo Niderlandów

15 lipca 1955 r.

Republika Federalna Niemiec

14 grudnia 1955 r.

Królestwo Norwegii

15 lipca 1955 r.

Nowa Zelandia

5 lutego 2002 r.

Republika Panamy

29 maja 2002 r.

Republika Paragwaju

28 czerwca 2005 r.

Republika Peru

29 stycznia 2001 r.

Republika Portugalska

15 lipca 1955 r.

Republika Południowej Afryki

14 lutego 2002 r.

Federacja Rosyjska

6 grudnia 2001 r.

Rumunia

10 kwietnia 1991 r.

Republika Serbii

26 kwietnia 2001 r.

Republika Słowacka

26 kwietnia 1993 r.

Republika Słowenii

18 kwietnia 1992 r.

Demokratyczno-Socjalistyczna Republika Sri Lanki

27 września 2001 r.

Stany Zjednoczone Ameryki

15 października 1964 r.

Republika Surinamu

7 października 1977 r.

Konfederacja Szwajcarska

6 maja 1957 r.

Królestwo Szwecji

15 lipca 1955 r.

Republika Turcji

26 sierpnia 1955 r.

Ukraina

3 grudnia 2003 r.

Unia Europejska

3 kwietnia 2007 r.

Wschodnia Republika Urugwaju

27 lipca 1983 r.

Boliwariańska Republika Wenezueli

25 lipca 1979 r.

Węgry

6 stycznia 1987 r.

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

15 lipca 1955 r.

Socjalistyczna Republika Wietnamu

10 kwietnia 2013 r.

Republika Włoska

26 czerwca 1957 r.

Republika Zambii

17 maja 2013 r.

4)

podczas złożenia dokumentu przystąpienia Wspólnota Europejska złożyła następującą

deklarację

Deklaracja kompetencji Wspólnoty Europejskiej określająca dziedziny, w których jej

państwa członkowskie przeniosły na nią swoje kompetencje

1.

Niniejszą deklarację wydano zgodnie z art. 2A ust. 3 Statutu Haskiej Konferencji Prawa

Prywatnego Międzynarodowego. Określono w niej dziedziny, w których państwa członkowskie

przeniosły swoje kompetencje na Wspólnotę Europejską.

2.

Wspólnota Europejska posiada wewnętrzną kompetencję do przyjmowania ogólnych i szczegółowych

przepisów dotyczących prawa prywatnego międzynarodowego w różnych dziedzinach w jej

państwach członkowskich. W obszarach objętych zakresem działania konferencji haskiej

do kompetencji Wspólnoty Europejskiej na mocy tytułu IV traktatu WE należy zwłaszcza

przyjmowanie środków w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach cywilnych mających

skutki transgraniczne w zakresie niezbędnym do zapewnienia należytego funkcjonowania

rynku wewnętrznego (art. 61 lit. c) i art. 65 traktatu WE). Tego rodzaju środki obejmują

następujące działania

a)

poprawę i uproszczenie systemu transgranicznego doręczania aktów sądowych i pozasądowych;

współpracę w dziedzinie gromadzenia dowodów; uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach

cywilnych i handlowych, w tym decyzji pozasądowych;

b)

wspieranie zgodności norm mających zastosowanie w państwach członkowskich w dziedzinie

kolizji ustaw i sporów o właściwość;

c)

usuwanie przeszkód w należytym biegu procedur cywilnych, wspierając w razie potrzeby

zgodność norm procedury cywilnej mających zastosowanie w państwach członkowskich.

3.

W dziedzinach, które nie należą do jej kompetencji wyłącznej, Wspólnota Europejska

podejmuje działania, zgodnie z zasadą pomocniczości, tylko wówczas i tylko w takim

zakresie, w jakim cele proponowanych działań nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający

przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary lub skutki proponowanych

działań możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty Europejskiej. Działanie

Wspólnoty Europejskiej nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych

celów.

4.

Wspólnota Europejska ma ponadto uprawnienia także w innych obszarach, które mogą stanowić

przedmiot konwencji Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego, takich

jak rynek wewnętrzny (art. 95 traktatu WE) czy ochrona konsumentów (art. 153 traktatu

WE).

5.

Wspólnota Europejska skorzystała ze swoich kompetencji, przyjmując liczne instrumenty

zgodnie z art. 61 lit. c) traktatu WE, w tym

-

rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania

upadłościowego,

-

rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania

w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych

lub handlowych,

-

rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji

i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych,

-

rozporządzenie Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy

między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych

lub handlowych,

-

dyrektywę Rady 2003/8/WE z dnia 27 stycznia 2003 r. w celu usprawnienia dostępu do

wymiaru sprawiedliwości w sporach transgranicznych poprzez ustanowienie minimalnych

wspólnych zasad odnoszących się do pomocy prawnej w sporach o tym charakterze,

-

rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji

oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących

odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000, oraz

-

rozporządzenie (WE) nr 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia

2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych.

Przepisy dotyczące prawa prywatnego międzynarodowego zawarte są także w innych aktach

prawnych Wspólnoty, zwłaszcza w takich dziedzinach, jak ochrona konsumentów, ubezpieczenia,

usługi finansowe oraz własność intelektualna. Z tego względu dyrektywy Wspólnoty,

na które wpływ miała konwencja haska w sprawie prawa właściwego dla niektórych praw

dotyczących papierów wartościowych zapisanych na rachunku w instytucji pośredniczącej,

zostały przyjęte na mocy art. 95 traktatu WE.

6.

Wprawdzie w traktacie WE nie ma bezpośredniego odniesienia do kompetencji zewnętrznej

Wspólnoty, jednak z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wynika,

że wspomniane powyżej postanowienia traktatu WE tworzą podstawę prawną nie tylko dla

wewnątrzwspólnotowych aktów prawnych, ale także dla zawierania przez Wspólnotę umów

międzynarodowych. Wspólnota może zawierać umowy międzynarodowe, jeśli skorzystała

już z kompetencji wewnętrznej w celu przyjęcia środków służących realizacji wymienionych

powyżej wspólnych polityk lub jeśli zawarcie umowy międzynarodowej jest niezbędne

dla osiągnięcia jednego z celów Wspólnoty Europejskiej

7.

Instrumenty Wspólnoty są zazwyczaj wiążące dla wszystkich państw członkowskich. W

odniesieniu do tytułu IV traktatu WE zawierającego podstawę prawną współpracy sądowej

w sprawach cywilnych specjalne uregulowanie stosuje się do Danii, Irlandii i Zjednoczonego

Królestwa. Środki przyjęte na mocy tytułu IV traktatu WE nie są wiążące dla Danii,

Irlandii i Zjednoczonego Królestwa oraz nie mają zastosowania do tych państw. Dania,

Irlandia i Zjednoczone Królestwo uczestniczą w instrumentach prawnych przyjmowanych

na mocy tytułu IV traktatu WE, jeśli notyfikują to Radzie. Irlandia i Zjednoczone

Królestwo zdecydowały o uczestnictwie we wszystkich środkach wymienionych powyżej

w pkt 5.

8.

Zakres kompetencji przeniesionych przez państwa członkowskie na Wspólnotę Europejską

zgodnie z traktatem WE jest ze swej natury podatny na zmiany. Wspólnota Europejska

i jej państwa członkowskie będą dbać o to, aby każda zmiana w kompetencjach Wspólnoty

była niezwłocznie zgłaszana do Sekretarza Generalnego Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego

Międzynarodowego, jak przewidziano w art. 2A ust. 4 Statutu.

Declaration of competence of the European Community specifying the matters in respect

of which competence has been transferred to it by its Member States

1.

This Declaration is given pursuant to Article 2A(3) of the Statute of the Hague Conference

on Private International Law and specifies the matters in respect of which competence

has been transferred to the European Community by its Member States.

2.

The European Community has internal competence to adopt general and specific measures

relating to private international law in various fields in its Member States. In respect

of matters within the purview of the HCCH, the European Community notably has competence

under Title IV of the EC Treaty to adopt measures in the field of judicial cooperation

in civil matters having cross-border implications insofar as necessary for the proper

functioning of the internal market (Articles 61(c) and 65 EC Treaty). Such measures

include

(a)

improving and simplifying the system for cross-border service of judicial and extrajudicial

documents; cooperation in the taking of evidence; the recognition and enforcement

of decisions in civil and commercial cases, including decisions in extrajudicial cases;

(b)

promoting the compatibility of the rules applicable in the Member States concerning

the conflict of laws and of jurisdiction;

(c)

eliminating obstacles to the good functioning of civil proceedings, if necessary by

promoting the compatibility of the rules on civil procedure applicable in the Member

States.

3.

In areas which do not fall within its exclusive competence, the European Community

shall take action, in accordance with the principle of subsidiarity, only if and insofar

as the objectives of the proposed action cannot be sufficiently achieved by Member

States and can therefore, by reason of the scale or effects of the proposed action,

be better achieved by the European Community. Any action by the European Community

shall not go beyond what is necessary to achieve the objectives.

4.

Furthermore, the European Community has competence in other fields which can be subject

to conventions of the HCCH, as in the field of the internal market (Article 95 EC

Treaty) or consumer protection (Article 153 EC Treaty).

5.

The European Community has made use of its competence by adopting a number of instruments

under Article 61(c) of the EC Treaty, such as

-

Council Regulation (EC) No 1346/2000 of 29 May 2000 on insolvency proceedings,

-

Council Regulation (EC) No 1348/2000 of 29 May 2000 on the service in the Member States

of judicial and extrajudicial documents in civil or commercial matters,

-

Council Regulation (EC) No 44/2001 of 22 December 2000 on jurisdiction, recognition

and enforcement in civil and commercial matters,

-

Council Regulation (EC) No 1206/2001 of 28 May 2001 on cooperation between the courts

of the Member States in the taking of evidence in civil or commercial matters,

-

Council Directive 2003/8/EC of 27 January 2003 to improve access to justice in cross-border

disputes by establishing minimum common rules relating to legal aid for such disputes,

-

Council Regulation (EC) No 2201/2003 of 27 November 2003 concerning jurisdiction and

the recognition and enforcement of judgements in matrimonial matters and the matters

of parental responsibility, repealing Regulation (EC) No 1347/2000, and

-

Regulation (EC) No 805/2004 of the European Parliament and of the Council of 21 April

2004 creating a European Enforcement Order for uncontested claims.

Provisions on private international law can also be found in other Community legislation,

notably in the area of consumer protection, insurance, financial services and intellectual

property. Thus, the Community Directives affected by the Hague Convention on the Law

Applicable to Certain Rights of Securities held with an Intermediary were adopted

on the basis of Article 95 of the EC Treaty.

6.

Even if there is no explicit reference to external competence in the EC Treaty, it

results from the jurisprudence of the Court of Justice of the European Communities

that the provisions of the EC Treaty referred to above constitute legal bases not

only for internal acts of the Community, but also for the conclusion of international

agreements by the Community. The Community may conclude international agreements whenever

the internal competence has already been used in order to adopt measures for implementing

common policies, as listed above, or if international agreement is necessary to obtain

one of the European Community’s objectives

7.

Community instruments are normally binding for all Member States. Concerning Title

IV of the EC Treaty which comprises the legal basis for judicial cooperation in civil

matters, a special regime applies to Denmark, Ireland and the United Kingdom. Measures

taken under Title IV of the EC Treaty are not binding upon or applicable in Denmark.

Ireland and the United Kingdom take part in legal instruments adopted under Title

IV of the EC Treaty if they notify the Council to that effect. Ireland and the United

Kingdom have decided to opt in on all measures listed at point 5 above.

8.

The extent of competence which the Member States have transferred to the European

Community pursuant to the EC Treaty is, by its nature, liable to continuous development.

The European Community and its Member States will ensure that any change in the Community’s

competences will be promptly notified to the Secretary-General of the HCCH as stipulated

in Article 2A(4) of the Statute.

1)

Brazylia była członkiem Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego od dnia

27 stycznia 1972 r. W dniu 17 maja 1977 r. Brazylia wypowiedziała Statut Haskiej Konferencji

Prawa Prywatnego Międzynarodowego ze skutkiem utraty mocy od dnia 30 czerwca 1978 r.

2)

Od dnia 20 grudnia 1999 r. członkostwo Chin w Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego

Międzynarodowego obejmuje Specjalny Region Administracyjny Makau.

3)

Od dnia 15 lipca 1955 r. Statut Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego

obowiązuje wobec Królestwa w Europie. Od dnia 1 stycznia 1986 r. Statut obowiązuje

również wobec Aruby, a od dnia 10 października 2010 r. - także wobec Bonaire, Sint

Eustatius, Saba, Curaçao oraz Sint Maarten.

4)

Nie ma zastosowania do Tokelau.

5)

Do dnia 19 grudnia 1999 r. członkostwo Portugalii w Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego

obejmowało także Makau.

6)

W dniu 1 grudnia 2009 r., wraz z wejściem w życie Traktatu z Lizbony zmieniającego

Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, sporządzonego

w Lizbonie dnia 13 grudnia 2007 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 203, poz. 1569), Unia Europejska

zastąpiła Wspólnotę Europejską i przejęła wszystkie jej prawa i obowiązki.

Pokaż całość