Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 kwietnia 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych

1.

Rozporządzenie określa sposoby prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w ramach wykonywania

kary pozbawienia wolności w zakładach karnych i wyodrębnionych oddziałach zakładu

karnego w aresztach śledczych, zwanych dalej „zakładami”, wobec skazanych, tymczasowo

aresztowanych, ukaranych i osób, wobec których został zastosowany środek przymusu

skutkujący pozbawienie wolności, zwanych dalej „skazanymi”.

2.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

oddziaływania penitencjarne - zespół stosowanych w zakładzie środków i metod zmierzających

do wzbudzenia w skazanym woli współdziałania w kształtowaniu jego społecznie pożądanych

postaw;

2)

grupa wychowawcza - wyodrębnioną poprzez miejsce zakwaterowania i wyznaczenie jej

wychowawców grupę skazanych, wobec której są prowadzone oddziaływania penitencjarne;

3)

podkultura przestępcza - występujące w środowisku przestępczym negatywne wzorce, normy

i sposoby postępowania.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

W zakładzie prowadzi się, w każdym systemie wykonywania kary pozbawienia wolności,

oddziaływania penitencjarne zmierzające do realizacji celów wykonywania kary pozbawienia

wolności, określonych w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy, zwanej dalej „Kodeksem karnym wykonawczym”.

2.

Oddziaływania penitencjarne prowadzi się w formie zindywidualizowanych działań dostosowanych

do psychofizycznych właściwości skazanego, a także działań wobec grupy skazanych.

3.

Zakres oddziaływań penitencjarnych wobec skazanych zależy od systemu wykonywania kary

pozbawienia wolności oraz od rodzaju i typu zakładu.

1.

Dyrektor zakładu w ramach koordynowania oddziaływań penitencjarnych prowadzonych w

zakładzie i sprawowanego nadzoru dba o jednolitość oddziaływań realizowanych w zakładzie.

2.

Oddziaływania penitencjarne realizowane są w szczególności przez oddział penitencjarny

oraz dział penitencjarny.

3.

Kierujący oddziałem penitencjarnym odpowiada za realizację przez wychowawcę obowiązków

służbowych związanych z prowadzeniem indywidualnego oddziaływania penitencjarnego

wobec osadzonych należących do grup wychowawczych wchodzących w skład podległego mu

oddziału oraz za organizację pracy wychowawcy w obrębie oddziału penitencjarnego.

4.

Kierownik działu penitencjarnego organizuje prowadzenie przez funkcjonariuszy i pracowników

działu oddziaływań penitencjarnych wobec osadzonych przebywających we wszystkich oddziałach

penitencjarnych zakładu, wspierając merytorycznie wychowawców w realizacji prowadzonych

przez nich indywidualnych oddziaływań penitencjarnych, w szczególności w zakresie

1)

realizacji programów resocjalizacji i przygotowania do readaptacji społecznej skazanych;

2)

utrzymywania współpracy z podmiotami, o których mowa w art. 38 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego;

3)

realizacji zadań związanych z opieką psychologiczną i oddziaływaniami psychokorekcyjnymi;

4)

zatrudnienia skazanych, pracy kulturalno-oświatowej, działalności z zakresu kultury

fizycznej i sportu, biblioteki oraz pomocy postpenitencjarnej.

5.

Kierownik działu terapeutycznego organizuje i odpowiada za prowadzenie przez funkcjonariuszy

i pracowników działu oddziaływań penitencjarnych wobec skazanych przebywających w

oddziale terapeutycznym.

6.

Wychowawca prowadzi oddziaływania penitencjarne w powierzonej mu grupie wychowawczej.

7.

Psycholog prowadzi badania psychologiczne, udziela pomocy psychologicznej oraz obejmuje

skazanych odpowiednimi oddziaływaniami psychokorekcyjnymi lub terapeutycznymi.

8.

Pozostali funkcjonariusze i pracownicy zakładu prowadzą oddziaływania penitencjarne

w zakresie wynikającym z powierzonych im zadań.

Oddziaływania penitencjarne prowadzi się, uwzględniając w szczególności warunki socjalno-bytowe

i edukacyjne istniejące w społeczeństwie, wzajemne oddziaływanie skazanego i społeczeństwa

oraz odpowiedzialność skazanego za skutki własnego postępowania.

1.

W celu realizacji oddziaływań penitencjarnych kształtuje się w zakładzie wzajemne

właściwe relacje pomiędzy skazanymi oraz pomiędzy skazanymi a osobami prowadzącymi

oddziaływania penitencjarne w sposób zapewniający bezpieczeństwo, a także efektywność

prowadzenia oddziaływań penitencjarnych.

2.

Kształtowanie relacji, o których mowa w ust. 1, odbywa się przede wszystkim poprzez

1)

poznawanie i kształtowanie środowiska skazanych;

2)

tworzenie właściwych relacji pomiędzy funkcjonariuszami, pracownikami i innymi osobami

prowadzącymi oddziaływania;

3)

tworzenie właściwych relacji pomiędzy osobami, o których mowa w pkt 2, a skazanymi;

4)

dobór środków i metod oddziaływania wobec skazanych, stosownie do ich właściwości

psychofizycznych.

Środowisko skazanych poznaje się w szczególności poprzez określenie

1)

ról społecznych pełnionych przez skazanych w zakładzie;

2)

struktur, procesów grupowych i ich przemian;

3)

zagrożeń dla prawidłowego przebiegu oddziaływania penitencjarnego i bezpieczeństwa

zakładu.

1.

Prowadząc oddziaływania penitencjarne, należy podejmować działania zapobiegające w

szczególności

1)

wzajemnej demoralizacji skazanych;

2)

negatywnym przejawom podkultury przestępczej;

3)

występowaniu zachowań agresywnych wśród skazanych;

4)

samoagresji skazanych;

5)

różnym rodzajom uzależnień.

2.

Prowadzenie oddziaływań penitencjarnych polega zwłaszcza na

1)

kierowaniu skazanych do właściwego systemu wykonywania kary;

2)

kierowaniu skazanych do właściwych zakładów, a także do odpowiednich oddziałów w zakładach;

3)

odpowiednim rozmieszczaniu skazanych w miejscach zakwaterowania, pracy i nauki;

4)

organizowaniu grup wychowawczych;

5)

właściwym doborze grup wychowawczych do organizowanych zajęć;

6)

(uchylony);

7)

umożliwianiu tworzenia zespołów skazanych;

8)

wizytacji cel mieszkalnych, miejsc pracy i nauki skazanych;

9)

egzekwowaniu realizacji przez skazanych obowiązków, wynikających z Kodeksu karnego wykonawczego;

10)

utrzymywaniu ze skazanymi stałych kontaktów wychowawczych i motywowaniu ich do realizacji

zadań określonych w indywidualnym programie oddziaływania lub w indywidualnym programie

terapeutycznym;

11)

organizowaniu zajęć wzbudzających pożądaną aktywność skazanych;

12)

wdrażaniu skazanych do kształtowania poczucia odpowiedzialności, samokontroli i samodyscypliny;

13

wspieraniu kontaktów skazanych z osobami najbliższymi;

14)

podawaniu, w uzasadnionych przypadkach, do wiadomości innych skazanych, decyzji dyrektora

lub decyzji albo opinii komisji penitencjarnej, w szczególności, gdy są one wynikiem

szczególnych osiągnięć i społecznie pożądanych postaw lub rażąco negatywnych zachowań;

15)

stwarzaniu warunków sprzyjających utrzymywaniu pozytywnych stosunków międzyludzkich;

16)

stwarzaniu warunków sprzyjających zwracaniu się skazanych do przedstawicieli administracji

zakładu z osobistymi prośbami, skargami, wnioskami i problemami;

17)

wskazywaniu społecznie akceptowanych sposobów rozwiązywania sytuacji konfliktowych;

18)

udzielaniu pomocy skazanym w sytuacjach konfliktowych;

19)

łagodzeniu antagonizmów i zapobieganiu występowaniu wzajemnych szykan w środowisku

skazanych.

W celu umożliwienia oddziaływań penitencjarnych, a zwłaszcza ustalenia stosunku skazanego

do popełnionego przestępstwa, przyczyn i przebiegu wykolejenia społecznego, podatności

na projektowane oddziaływania penitencjarne, prognozy penitencjarnej i kryminologiczno-społecznej,

prowadzi się badania osobopoznawcze, a w zależności od potrzeb badania psychologiczne.

1.

Badania osobopoznawcze polegają w szczególności na analizie

1)

danych osobowych skazanego;

2)

informacji dotyczących życia rodzinnego skazanego;

3)

kontaktów społecznych skazanego;

4)

przyczyn i okoliczności popełnienia przez skazanego przestępstwa;

5)

uprzedniej karalności;

6)

stopnia podatności skazanego na wpływy podkultury przestępczej;

7)

zachowań wskazujących na możliwość występowania zaburzeń psychicznych albo uzależnienia

od alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych;

8)

umiejętności przystosowania się skazanego do warunków i wymagań zakładu;

9)

wyników badań psychologicznych, a także psychiatrycznych.

2.

Badania osobopoznawcze realizuje się w szczególności poprzez

1)

wywiad ze skazanym;

2)

rozmowy ze skazanym;

3)

obserwację zachowań skazanego;

4)

wykorzystanie wyników badań psychologicznych;

5)

analizę dokumentów dotyczących skazanego, w tym wywiadu środowiskowego, w przypadku

zlecenia jego wykonania, oraz informacji dotyczących osoby skazanego przesłanych przez

sąd;

6)

rozmowy i korespondencję z rodziną i innymi osobami bliskimi skazanemu;

7)

zapoznawanie się z treścią korespondencji skazanego, jeżeli podlega ona nadzorowi

lub cenzurze.

3.

Prowadzenie badań osobopoznawczych dokumentuje się poprzez wskazanie zastosowanych

metod badania oraz zapis uzyskanych informacji dotyczących skazanego.

1.

Badanie psychologiczne polega w szczególności na poznawaniu osobowości skazanego,

jego psychospołecznych mechanizmów zachowania oraz określeniu wskazań i zaleceń dotyczących

sposobów oddziaływania.

2.

Dobór metod badawczych i ich zakres ustala psycholog.

3.

Badanie, o którym mowa w ust. 1, kończy się orzeczeniem psychologiczno-penitencjarnym

lub opinią psychologiczną, której zakres będzie uzależniony od okoliczności skutkującej

potrzebą badania.

Orzeczenie psychologiczno-penitencjarne sporządza się w szczególności skazanemu

1)

młodocianemu, któremu pozostało co najmniej 6 miesięcy do nabycia prawa do ubiegania

się o warunkowe zwolnienie;

2)

sprawiającemu trudności wychowawcze, przede wszystkim takiemu, którego zachowanie

wskazuje na poważny stopień demoralizacji, zaburzenia psychiczne albo szczególny brak

umiejętności przystosowania się do warunków i wymagań zakładu;

3

co do którego zachodzi podejrzenie konieczności stosowania oddziaływań w warunkach

oddziału terapeutycznego dla skazanych z niepsychotycznymi zaburzeniami psychicznymi

lub upośledzonych umysłowo;

4)

na karę dożywotniego pozbawienia wolności, a także na karę 25 lat pozbawienia wolności,

po orzeczeniu prawomocnego wyroku;

5

za przestępstwo określone w art. 197-203 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm., zwanej dalej „Kodeksem karnym”, popełnione w związku z zaburzeniami preferencji

seksualnych.

Opinie psychologiczne sporządza się o skazanym

1)

przed sporządzeniem wniosku o zakwalifikowanie skazanego uzależnionego od alkoholu

albo środków odurzających lub substancji psychotropowych do odbywania kary w systemie

terapeutycznym;

2)

na karę dożywotniego pozbawienia wolności, a także na karę 25 lat pozbawienia wolności

przed podjęciem decyzji przez komisję penitencjarną o skierowaniu do zakładu typu

półotwartego;

3)

przed podjęciem decyzji o złożeniu do sądu opiekuńczego wniosku o zgodę na oddzielenie

dziecka od matki odbywającej karę, przebywającej z dzieckiem w domu dla matki i dziecka,

lub o przedłużenie albo skrócenie okresu przebywania dziecka z matką;

4)

przed podjęciem decyzji o złożeniu wniosku do sądu penitencjarnego o wydanie orzeczenia

o obciążeniu skazanego kosztami związanymi z leczeniem spowodowanego u siebie uszkodzenia

ciała lub rozstroju zdrowia;

5)

przed wymierzeniem skazanemu kary dyscyplinarnej umieszczenia w celi izolacyjnej oraz

po dokonaniu przez psychologa kontroli, o której mowa w art. 148 § 3 Kodeksu karnego wykonawczego, w przypadku stwierdzenia przesłanek uniemożliwiających dalsze odbywanie tej kary;

6)

w przypadku podejrzenia skłonności samobójczych;

7)

w innym, uznanym przez psychologa, szczególnie uzasadnionym przypadku.

1.

Oddziaływania penitencjarne prowadzone wobec skazanych w systemie programowanego oddziaływania

są zawarte w opracowanych dla nich indywidualnych programach oddziaływania, w których

określa się zakres tych oddziaływań.

2.

Oddziaływania wobec skazanych w systemie terapeutycznym, prowadzone poza oddziałem

terapeutycznym, są określone w opracowanych dla nich indywidualnych programach terapeutycznych,

a w oddziale terapeutycznym ponadto w programie tego oddziału.

3.

W systemie zwykłym zakres stosowanych oddziaływań wyznaczają podstawowe uprawnienia

skazanego.

1.

Wychowawca w zakładzie przedkłada komisji penitencjarnej, opracowany przy udziale

skazanego skierowanego do programowanego systemu odbywania kary, indywidualny program

oddziaływania oparty w szczególności na

1)

wynikach badań osobopoznawczych, o których mowa w § 9;

2)

analizie treści zapisów z rozmów przeprowadzonych ze skazanym oraz innych notatek

dotyczących jego osoby;

3)

opisie i wyjaśnieniu przyczyn nieprzestrzegania przez skazanego norm prawnych lub

niedostosowania społecznego;

4)

opisie funkcjonowania skazanego w kontaktach społecznych;

5)

opisie podstawowych problemów skazanego.

2.

Opracowując indywidualny program oddziaływania, należy określić zadania do realizacji

przez skazanego i terminy ich realizacji.

3.

W indywidualnym programie oddziaływań obowiązkowo określa się zadania mające na celu

eliminację przyczyn popełnionego przez skazanego przestępstwa oraz związane z naprawą

szkód wyrządzonych tym przestępstwem.

4.

Indywidualny program oddziaływania opracowuje się niezwłocznie po zgromadzeniu materiałów

określonych w ust. 1, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji

komisji penitencjarnej w przedmiocie klasyfikacji skazanego, na mocy której został

on skierowany do odbywania kary pozbawienia wolności w systemie programowanego oddziaływania.

5.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 4, może być wydłużony

o 14 dni.

6.

Indywidualny program oddziaływania aktualizuje się w zależności od potrzeb wynikających

z oceny postępów skazanego w realizacji programu.

1.

Skazanego zakwalifikowanego do odbywania kary w systemie terapeutycznym, skierowanego

do oddziału terapeutycznego, umieszcza się w oddziale terapeutycznym dla skazanych

1)

z niepsychotycznymi zaburzeniami psychicznymi lub upośledzonych umysłowo;

2)

uzależnionych od alkoholu;

3)

uzależnionych od środków odurzających lub substancji psychotropowych;

4)

niepełnosprawnych fizycznie.

2.

Skazanych za przestępstwo określone w art. 197-203 Kodeksu karnego, popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, zakwalifikowanych do

odbywania kary w systemie terapeutycznym, umieszcza się w wyznaczonych oddziałach,

o których mowa w ust. 1 pkt 1.

W razie stwierdzenia u skazanego

1)

o którym mowa w § 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, konieczności stosowania oddziaływania

specjalistycznego - wniosek o skierowanie do właściwego oddziału terapeutycznego zawiera

się w orzeczeniu psychologiczno-penitencjarnym;

2)

uzależnienia od alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych oraz

potrzeby skierowania do oddziału terapeutycznego - wniosek o skierowanie do właściwego

oddziału terapeutycznego sporządza psycholog w opinii psychologicznej lub orzeczeniu

psychologiczno-penitencjarnym;

3)

niepełnosprawności fizycznej, wymagającej opieki lekarskiej lub rehabilitacyjnej -

wniosek o skierowanie do odpowiedniego oddziału terapeutycznego sporządza lekarz.

Oddziaływania specjalistyczne wobec skazanych zakwalifikowanych do systemu terapeutycznego

w oddziale terapeutycznym realizuje zespół terapeutyczny, a poza oddziałem terapeutycznym

specjalistycznie przygotowany personel.

1.

Prowadząc oddziaływania w systemie terapeutycznym, uwzględnia się w szczególności

1)

indywidualne i grupowe metody oddziaływań terapeutycznych;

2)

nadrzędność oddziaływań terapeutycznych nad pozostałymi oddziaływaniami penitencjarnymi;

3)

integrację oddziaływań terapeutycznych z innymi oddziaływaniami prowadzonymi w zakładzie.

2.

Zakres i sposób stosowania metod, o których mowa w ust. 1, ustala zespół terapeutyczny.

1.

Programy oddziałów terapeutycznych zawierają w szczególności

1)

założenia merytoryczne i organizacyjne oraz szczegółowe cele programu;

2)

metody i techniki oddziaływania;

3)

harmonogram realizacji i czas trwania programu;

4)

określenie sposobów pomiaru efektów oraz kryteriów realizacji celów programu.

2.

Programy, o których mowa w ust. 1, zatwierdza Dyrektor Generalny Służby Więziennej.

1.

Skazany zakwalifikowany do odbywania kary pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym

jest poddawany zindywidualizowanym oddziaływaniom według opracowanego indywidualnego

programu terapeutycznego.

2.

W systemie terapeutycznym poza oddziałem terapeutycznym można dodatkowo prowadzić

grupowe oddziaływania terapeutyczne.

1.

W przypadku skazanego uzależnionego, skierowanego do systemu terapeutycznego poza

oddziałem terapeutycznym, indywidualny program terapeutyczny polega na

1)

zastosowaniu krótkiej interwencji lub terapii krótkoterminowej;

2)

określeniu, w miarę potrzeb, innych działań niezbędnych do rozwiązania problemów wynikających

z uzależnienia.

2.

Krótka interwencja obejmuje co najmniej 3 sesje. Program krótkiej interwencji zawiera

co najmniej następujące elementy

1)

ocenę stopnia nasilenia problemów wynikających z uzależnienia;

2)

przekazanie skazanemu informacji zwrotnej o wyniku oceny;

3)

rozmowę motywującą skazanego do podjęcia terapii lub samodzielnej zmiany oraz przekazanie

skazanemu odpowiednich wskazówek dotyczących zmiany zachowań wynikających z uzależnienia.

3.

Terapia krótkoterminowa obejmuje co najmniej 10 sesji, w tym program krótkiej interwencji,

a ponadto

1)

analizę funkcjonalną zachowań skazanego;

2)

ćwiczenie umiejętności zaradczych;

3)

zapobieganie nawrotom.

4.

W przypadku skazanego skierowanego do oddziału terapeutycznego, indywidualny program

terapeutyczny poprzedza się opracowaniem diagnozy, która zawiera

1)

opis przyczyn zaburzeń skazanego;

2)

opis zaburzeń w zakresie procesów poznawczych, emocjonalnych i w zachowaniu skazanego;

3)

charakterystykę aktualnego stanu psychofizycznego skazanego;

4)

opis problemu stanowiącego podstawę skierowania skazanego do systemu terapeutycznego;

5)

opis indywidualnych problemów skazanego;

6)

ocenę motywacji skazanego do uczestnictwa w realizacji indywidualnego programu terapeutycznego;

7)

wskazanie pozytywnych cech osobowości i zachowania skazanego.

5.

Opracowując indywidualny program terapeutyczny, należy określić

1)

zakres prowadzonych oddziaływań;

2)

cele oddziaływań, możliwe do realizacji w warunkach oddziału terapeutycznego lub poza

tym oddziałem, uwzględniające właściwości skazanego;

3)

metody oddziaływań specjalistycznych;

4)

kryteria realizacji.

6.

Indywidualny program terapeutyczny opracowuje

1)

zespół terapeutyczny w oddziale terapeutycznym;

2)

specjalistycznie przygotowany personel poza oddziałem terapeutycznym.

7.

Opracowanie indywidualnego programu terapeutycznego następuje, w miarę możliwości,

przy udziale skazanego.

8.

Indywidualny program terapeutyczny aktualizuje się w zależności od potrzeb.

1.

Do odbywania kary w systemie terapeutycznym poza oddziałem terapeutycznym kieruje

się skazanego uzależnionego

1)

od alkoholu albo od środków odurzających lub substancji psychotropowych,

2)

od opiatów, objętego programem terapii substytucyjnej

- wobec którego psycholog stwierdził w opinii lub w orzeczeniu psychologiczno-penitencjarnym

możliwość realizacji oddziaływań specjalistycznych poza oddziałem terapeutycznym.

2.

Jeżeli jest to uzasadnione zmianą sytuacji skazanego lub względami terapeutycznymi,

skazanego uzależnionego po okresie pobytu w systemie terapeutycznym poza oddziałem

można skierować do oddziału terapeutycznego.

1.

Bezpośrednio po przyjęciu skazanego do zakładu ustala się występowanie aktów samoagresji

w przeszłości.

2.

Skazanych przejawiających skłonności do dokonywania aktów samoagresji obejmuje się

oddziaływaniem profilaktycznym.

3.

(uchylony).

1.

Skazany, o którym mowa w art. 88 § 3 lub 4 Kodeksu karnego wykonawczego, poddawany jest oddziaływaniom penitencjarnym określonym w rozporządzeniu, z ograniczeniami

wynikającymi z faktu stwarzania przez niego poważnego zagrożenia społecznego lub poważnego

zagrożenia dla bezpieczeństwa zakładu.

2.

Skazanego, o którym mowa w ust. 1, poddaje się ponadto oddziaływaniom służącym w szczególności

zmniejszaniu napięć emocjonalnych, a także ograniczaniu tendencji do zachowań agresywnych

i samoagresywnych.

1.

Prognoza kryminologiczno-społeczna, sporządzana na czas pobytu skazanego poza zakładem,

polega na pisemnym uzasadnieniu przypuszczenia, że skazany w czasie tego pobytu będzie

przestrzegał porządku prawnego.

2.

Prognozę sporządza się

1)

przed zaopiniowaniem wniosku o udzielenie po raz pierwszy

a)

przepustki, o której mowa w art. 91 pkt 7 lub art. 92 pkt 9 Kodeksu karnego wykonawczego,

b)

nagrody, o której mowa w art. 138 § 1 pkt 7 lub pkt 8 Kodeksu karnego wykonawczego;

2)

przed udzieleniem skazanemu zezwolenia lub zgody, o których mowa w

a)

art. 141a § 1 Kodeksu karnego wykonawczego,

b)

art. 131 lub 165 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego, jeżeli skazany uprzednio nie korzystał z przepustki lub nagród wymienionych w ust.

2 pkt 1.

3.

Prognozę sporządza się także skazanemu, który nabył uprawnienia do warunkowego przedterminowego

zwolnienia.

4.

Prognoza podlega aktualizacji, jeśli

1)

skazany nadużył zaufania w trakcie korzystania z przepustek lub zezwoleń;

2)

zaszły zmiany w zachowaniu skazanego, w jego sytuacji rodzinnej lub istotne zmiany

w jego sytuacji prawnej.

Prognoza kryminologiczno-społeczna powinna zawierać w szczególności analizę czynników

charakteryzujących

1)

środowisko rodzinne;

2)

cechy osobowości wraz z uwzględnieniem stopnia samodyscypliny oraz skłonności do używania

przemocy;

3)

problem alkoholowy skazanego albo uzależnienie od środków odurzających lub substancji

psychotropowych;

4)

przebyte leczenie odwykowe, a także motywację do zachowania abstynencji;

5)

drogę wykolejenia społecznego wraz z określeniem stopnia demoralizacji;

6)

rodzaj przestępstwa, za które skazany odbywa karę;

7)

zachowanie podczas uprzednio odbywanych kar, ze szczególnym uwzględnieniem sposobu

wykorzystywania zezwoleń na opuszczenia zakładu;

8)

środowisko, w którym przebywać będzie skazany w trakcie korzystania z przepustki.

1.

Prowadzone oddziaływania penitencjarne dokumentowane są w teczce osobopoznawczej oraz

w zbiorze danych zgromadzonych w systemie informatycznym. W teczce osobopoznawczej

przechowuje się również dokumenty dotyczące skazanego.

2.

Oddziaływania penitencjarne, których dokumentowanie nie wymaga umieszczania w teczce

osobopoznawczej, mogą być dokumentowane wyłącznie w zbiorze danych zgromadzonych w

systemie informatycznym.

3.

Wzór formularza teczki osobopoznawczej określa załącznik do rozporządzenia.

1.

W odniesieniu do tymczasowo aresztowanych nie stosuje się przepisów § 7 ust. 2 pkt

1 i 2, 9-11, § 15-22, § 25 ust. 2 i 3, o ile nie jest to tymczasowo aresztowany, o

którym mowa w art. 139 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego.

2.

W odniesieniu do ukaranych nie stosuje się przepisów § 11, § 12 pkt 1-3 i § 25 ust.

2.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r.