Ustawa z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 43

a)

w ust. 1 pkt 16 otrzymuje brzmienie

„

16)

dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2, której przedmiotem są produkty

spożywcze, z wyjątkiem napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz

napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których

zawartość alkoholu przekracza 0,5%, jeżeli są one przekazywane na rzecz organizacji

pożytku publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez tę organizację;

”

,

b)

ust. 12 otrzymuje brzmienie

„

12.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 16, stosuje się pod warunkiem posiadania przez

dokonującego dostawy towarów dokumentacji potwierdzającej dokonanie dostawy na rzecz

organizacji pożytku publicznego, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej

prowadzonej przez tę organizację.

”

,

c)

po ust. 12 dodaje się ust. 12a w brzmieniu

„

12a.

Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 16, nie stosuje się, jeżeli

1)

określenie przeznaczenia otrzymanych przez organizację pożytku publicznego towarów

nie jest możliwe na podstawie prowadzonej przez tę organizację dokumentacji, lub

2)

wykorzystanie otrzymanych przez organizację pożytku publicznego towarów nastąpiło

na cele inne niż cele działalności charytatywnej prowadzonej przez tę organizację.

”

;

2)

w art. 99 po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3c w brzmieniu

„

3a.

Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do podatników, którzy w danym kwartale lub w

poprzedzających go czterech kwartałach dokonali dostawy towarów, o których mowa w

załączniku nr 13 do ustawy, chyba że łączna wartość tych dostaw bez kwoty podatku

nie przekroczyła, w żadnym miesiącu z tych okresów, kwoty 50 000 zł, a jeżeli przekroczyła

tę kwotę, nie przekroczyła kwoty odpowiadającej 1% wartości ich sprzedaży bez kwoty

podatku, z zastrzeżeniem ust. 3c.

3b.

Za dostawę towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nie uznaje się dostawy

towarów, o których mowa w poz. 10 tego załącznika, jeżeli

1)

dostawa ta jest dokonywana na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego do standardowych

zbiorników pojazdów;

2)

dostawy tej dokonuje podatnik dostarczający gaz przewodowy za pośrednictwem własnych

sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych.

3c.

W przypadku gdy łączna wartość dostaw towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do

ustawy, bez kwoty podatku przekroczyła kwotę, o której mowa w ust. 3a, podatnicy,

o których mowa w ust. 2 i 3, są obowiązani do składania deklaracji podatkowych za

okresy miesięczne począwszy od rozliczenia za pierwszy miesiąc kwartału

1)

w którym przekroczono tę kwotę - jeżeli przekroczenie kwoty nastąpiło w pierwszym

lub drugim miesiącu kwartału; w przypadku gdy przekroczenie kwoty nastąpiło w drugim

miesiącu kwartału, deklaracja za pierwszy miesiąc kwartału jest składana w terminie

do 25. dnia miesiąca następującego po drugim miesiącu kwartału;

2)

następujący po kwartale, w którym przekroczono tę kwotę - jeżeli przekroczenie kwoty

nastąpiło w trzecim miesiącu kwartału.

”

;

3)

w art. 103

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika

urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie

do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy,

na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Podatnicy, u których obowiązek składania deklaracji podatkowych za okresy miesięczne,

na podstawie art. 99 ust. 3c pkt 1, powstał w drugim miesiącu kwartału, są obowiązani

do obliczania i wpłacania podatku za pierwszy miesiąc kwartału w terminie do 25. dnia

miesiąca następującego po drugim miesiącu kwartału.

”

;

4)

po dziale X dodaje się dział Xa w brzmieniu

„

Dział Xa

Odpowiedzialność podatkowa nabywcy w szczególnych przypadkach

Art. 105a.

1.

Podatnik, o którym mowa w art. 15, na rzecz którego dokonano dostawy towarów, o których

mowa w załączniku nr 13 do ustawy, odpowiada solidarnie wraz z podmiotem dokonującym

tej dostawy za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej

na dostawę dokonaną na rzecz tego podatnika, jeżeli

1)

wartość towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nabywanych od jednego

podmiotu dokonującego ich dostawy, bez kwoty podatku przekroczyła w danym miesiącu

kwotę 50 000 zł, oraz

2)

w momencie dokonania dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy,

podatnik wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała

kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę tych towarów lub jej

część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego.

2.

Podatnik miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku

przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę towarów lub jej część nie zostanie

wpłacona na rachunek urzędu skarbowego, jeżeli okoliczności towarzyszące tej dostawie

towarów lub warunki, na jakich została ona dokonana, odbiegały od okoliczności lub

warunków zwykle występujących w obrocie tymi towarami, w szczególności jeżeli cena

za dostarczone podatnikowi towary była bez uzasadnienia ekonomicznego niższa od ich

wartości rynkowej.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się

1)

do nabycia towarów, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy, jeżeli

a)

nabycie to jest dokonywane na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego, do standardowych

zbiorników pojazdów używanych przez podatników nabywających te towary, do napędu tych

pojazdów,

b)

dostawy tych towarów dokonuje podatnik dostarczający gaz przewodowy za pośrednictwem

własnych sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych, lub

2)

jeżeli powstanie zaległości podatkowych nie wiązało się z uczestnictwem podmiotu dokonującego

dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, w nierzetelnym rozliczaniu podatku w celu

odniesienia korzyści majątkowej, lub

3)

jeżeli na dzień dokonania dostawy towarów łącznie były spełnione następujące warunki

a)

podmiot dokonujący dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, był wymieniony w wykazie,

o którym mowa w art. 105c ust. 1,

b)

wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1, odpowiadała co najmniej

jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w

danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja ta wynosiła co najmniej 3 000 000

zł.

4.

Jeżeli podatnik wykaże, że okoliczności lub warunki, o których mowa w ust. 2, nie

miały wpływu na niezapłacenie podatku, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

Art. 105b.

1.

Podmiot dokonujący dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nieposiadający

zaległości podatkowych, może złożyć w urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną stanowiącą

zabezpieczenie zapłaty podatku w związku z dokonywaniem dostaw tych towarów. Warunek

nieposiadania zaległości podatkowych ocenia się według stanu na dzień składania kaucji

gwarancyjnej.

2.

Wysokość kaucji gwarancyjnej powinna odpowiadać co najmniej jednej piątej kwoty podatku

należnego od przewidywanej przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, w danym miesiącu

wartości sprzedaży towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, z tym że

nie może być niższa niż 200 000 zł.

3.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, może wybrać jedną lub więcej z następujących form

kaucji gwarancyjnej

1)

depozyt pieniężny złożony na wyodrębniony rachunek urzędu skarbowego;

2)

gwarancja bankowa lub ubezpieczeniowa; przepis art. 33e Ordynacji podatkowej stosuje

się odpowiednio;

3)

pisemne nieodwołalne upoważnienie organu podatkowego, potwierdzone przez bank lub

spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, do wyłącznego dysponowania, do wysokości

składanej kaucji gwarancyjnej, środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku prowadzonym

w tym banku lub w tej kasie.

4.

Kaucja gwarancyjna może zostać złożona bezterminowo albo z określonym terminem ważności,

liczonym w miesiącach, jednak nie krótszym niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych.

5.

Na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 1

1)

w przypadku przyjęcia kaucji gwarancyjnej z określonym terminem ważności - przedłuża

się termin ważności przyjętej kaucji gwarancyjnej;

2)

podwyższa się wysokość kaucji gwarancyjnej;

3)

kaucja gwarancyjna podlega zwrotowi w części przewyższającej kwotę 200 000 zł albo

w całości, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9.

6.

Kaucja gwarancyjna jest zwracana, odpowiednio w całości lub w części

1)

nie później niż po upływie 10 dni od końca miesiąca, w którym upływa termin ważności

całości kaucji gwarancyjnej lub jej części - w przypadku kaucji gwarancyjnej, o której

mowa w ust. 3 pkt 1, złożonej jako kaucja gwarancyjna z określonym terminem ważności,

jeżeli przed upływem tego terminu nie złożono wniosku o jego przedłużenie lub wniosku

o zwrot w części lub w całości tej kaucji gwarancyjnej;

2)

nie później niż po upływie 40 dni od końca miesiąca, w którym złożono wniosek o jej

zwrot w całości lub w części - w przypadku, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, z tym że

wniosek złożony w ostatnim dniu roboczym miesiąca traktuje się jak złożony w miesiącu

następnym.

7.

Zwrot kaucji gwarancyjnej złożonej

1)

w formie, o której mowa w ust. 3 pkt 1 - następuje na rachunek podmiotu, o którym

mowa w ust. 1, w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek tego podmiotu

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany

we wniosku w sprawie złożenia kaucji gwarancyjnej, albo na inny rachunek w takim banku

lub w takiej kasie, wskazany przez ten podmiot po złożeniu tego wniosku;

2)

w formach, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3 - następuje przez zwrot dokumentu poświadczającego

udzielenie gwarancji lub upoważnienia.

8.

Zwrotu kaucji gwarancyjnej nie dokonuje się w przypadku

1)

wszczęcia, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej

a)

postępowania podatkowego w zakresie rozliczenia, którego dotyczy kaucja gwarancyjna

- do czasu zakończenia tego postępowania, lub

b)

kontroli podatkowej w zakresie rozliczenia, którego dotyczy kaucja gwarancyjna - do

upływu terminu 3 miesięcy od dnia zakończenia kontroli, jeżeli w tym terminie nie

wszczęto postępowania podatkowego;

2)

wszczęcia postępowania kontrolnego zgodnie z przepisami o kontroli skarbowej w zakresie

rozliczenia, którego dotyczy kaucja gwarancyjna - do czasu zakończenia tego postępowania.

9.

W przypadku powstania po wniesieniu kaucji gwarancyjnej u podmiotu, o którym mowa

w ust. 1, zaległości podatkowej, kaucję gwarancyjną przeznacza się na pokrycie tej

zaległości, z wyłączeniem zaległości, których zapłatę odroczono lub rozłożono na raty

zgodnie z art. 67a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące

zaliczania nadpłat stosuje się odpowiednio, z tym że zaliczenie kaucji gwarancyjnej

na poczet zaległości podatkowej następuje z dniem powstania zaległości podatkowej.

10.

W sprawie przyjęcia, przedłużenia terminu ważności, zmiany wysokości oraz zwrotu kaucji

gwarancyjnej wydaje się niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 7 dni, postanowienie,

na które przysługuje zażalenie.

Art. 105c.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi w formie elektronicznej wykaz

podmiotów dokonujących dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy,

które złożyły kaucję gwarancyjną.

2.

Wykaz jest udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do

spraw finansów publicznych.

3.

Naczelnik urzędu skarbowego niezwłocznie, jednak nie później niż następnego dnia roboczego

po dniu wydania postanowienia o przyjęciu kaucji gwarancyjnej, wprowadza do wykazu

następujące dane podmiotu, który złożył kaucję gwarancyjną

1)

imiona i nazwisko lub nazwę;

2)

numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku;

3)

wysokość złożonej kaucji gwarancyjnej.

4.

Naczelnik urzędu skarbowego wprowadza do wykazu zmiany w zakresie danych, o których

mowa w ust. 3, w przypadku

1)

podwyższenia wysokości kaucji gwarancyjnej - nie później niż następnego dnia roboczego

po dniu wydania postanowienia o podwyższeniu wysokości tej kaucji;

2)

zwrotu części kaucji gwarancyjnej - ostatniego dnia roboczego miesiąca, w którym złożono

wniosek o jej zwrot;

3)

upływu terminu ważności części kaucji gwarancyjnej - ostatniego dnia roboczego miesiąca

poprzedzającego miesiąc, w którym upłynie ten termin;

4)

innych zmian niż wymienione w pkt 1-3 - nie później niż następnego dnia roboczego

po dniu, w którym naczelnik urzędu skarbowego został zawiadomiony o tych zmianach.

5.

W przypadku stwierdzenia, że złożona przez podmiot, o którym mowa w art. 105b ust.

1, kaucja gwarancyjna

1)

jest co najmniej o 20% niższa od jednej piątej kwoty podatku należnego od wartości

sprzedaży towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, dokonanej przez niego

w danym miesiącu, lub

2)

jest niższa niż 200 000 zł

- naczelnik urzędu skarbowego z urzędu usuwa ten podmiot z wykazu.

6.

Przepisu ust. 5 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli wysokość kaucji gwarancyjnej wynosi

co najmniej 3 000 000 zł.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.

8.

W przypadku uzupełnienia kaucji gwarancyjnej do wysokości spełniającej wymagania określone

w art. 105b ust. 2 przepis ust. 3 stosuje odpowiednio.

9.

Naczelnik urzędu skarbowego z urzędu usuwa z wykazu podmiot, o którym mowa w art.

105b ust. 1, bez konieczności zawiadamiania go o tym

1)

w przypadku zwrotu całości kaucji gwarancyjnej - ostatniego dnia roboczego miesiąca,

w którym złożono wniosek o jej zwrot;

2)

w przypadku upływu terminu ważności całości kaucji gwarancyjnej lub jej części, jeżeli

wskutek tego wysokość kaucji gwarancyjnej będzie niższa niż 200 000 zł - ostatniego

dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym upłynie ten termin;

3)

z dniem wykreślenia go z rejestru jako podatnika VAT;

4)

jeżeli w wyniku podjętych czynności sprawdzających okaże się, że podmiot ten nie istnieje,

lub mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania się z nim

albo jego pełnomocnikiem.

”

;

5)

w art. 108 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W przypadku, o którym mowa w art. 43 ust. 12a, do zapłaty podatku jest obowiązana

organizacja pożytku publicznego.

”

;

6)

w załączniku nr 3 po poz. 107 w kol. 3 skreśla się wyrazy „Wyroby sztuki ludowej oraz rękodzieła i rzemiosła ludowego i artystycznego, które

posiadają atest Krajowej Komisji Artystycznej i Etnograficznej”;

7)

załącznik nr 11 do ustawy otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 1 do niniejszej

ustawy;

8)

dodaje się załącznik nr 13 do ustawy w brzmieniu określonym w załączniku nr 2 do niniejszej

ustawy.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 33b w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

podatnika, o którym mowa w art. 117b, po doręczeniu mu decyzji orzekającej o odpowiedzialności

podatkowej za zaległości podatkowe podmiotu dokonującego na jego rzecz dostawy towarów,

jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że zobowiązanie nie zostanie przez dostawcę wykonane,

a w szczególności gdy dostawca trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze

publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą

utrudnić lub udaremnić egzekucję; decyzja o zabezpieczeniu wygasa, gdy egzekucja z

majątku dostawcy okazała się w całości albo w części bezskuteczna.

”

;

2)

po art. 117a dodaje się art. 117b w brzmieniu

„

Art. 117b.

§ 1.

Podatnik, o którym mowa w art. 105a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm., odpowiada solidarnie całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe podmiotu dokonującego

na jego rzecz dostawy towarów w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o

podatku od towarów i usług.

§ 2.

Zakres odpowiedzialności podatkowej nie obejmuje należności wymienionych w art. 107

§ 2 pkt 1, 3 i 4 oraz odsetek za zwłokę powstałych przed dniem wydania decyzji o tej

odpowiedzialności.

”

;

3)

w art. 118 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Nie można wydać decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, jeżeli od końca

roku kalendarzowego, w którym powstała zaległość podatkowa, upłynęło 5 lat, a w przypadku,

o którym mowa w art. 117b § 1 - jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym miała

miejsce dostawa towarów, upłynęły 3 lata.

”

;

4)

w art. 133 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik, płatnik, inkasent lub ich następca

prawny, a także osoba trzecia, o której mowa w art. 110-117b, która z uwagi na swój

interes prawny żąda czynności organu podatkowego, do której czynność organu podatkowego

się odnosi lub której interesu prawnego działanie organu podatkowego dotyczy.

”

.

W ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz

ustawy o transporcie drogowym

(Dz. U. Nr 247, poz. 1652, z późn. zm. w art. 1 w pkt 12, w art. 86a

1)

w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

pojazdów specjalnych - jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym wynika, że jest to pojazd specjalny;

”

;

2)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust.

2 pkt 6, określona jest na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej

dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody osobowe,

o których mowa w ust. 1 pkt 1.

”

.

W ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o rachunkowości oraz niektórych

innych ustaw

(Dz. U. Nr 102, poz. 585 oraz z 2012 r. poz. 1456) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

w pkt 1 w lit. b, w art. 5a w pkt 19a lit. e otrzymuje brzmienie

„

e)

pojazdu samochodowego będącego pojazdem specjalnym - jeżeli z dokumentów wydanych

zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym, lub z innych dokumentów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług, wynika, że jest to pojazd specjalny,

”

,

b)

w pkt 3, w art. 5d ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dopuszczalna ładowność pojazdów oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w art.

5a pkt 19a lit. f, określona jest na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami

prawa o ruchu drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej

dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody osobowe.

”

;

2)

w art. 3

a)

w pkt 1 w lit. b, w art. 4a w pkt 9a lit. e otrzymuje brzmienie

„

e)

pojazdu samochodowego będącego pojazdem specjalnym - jeżeli z dokumentów wydanych

zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym, lub z innych dokumentów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług, wynika, że jest to pojazd specjalny,

”

,

b)

w pkt 3, w art. 4c ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dopuszczalna ładowność pojazdów oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w art.

4a pkt 9a lit. f, określona jest na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami

prawa o ruchu drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej

dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody osobowe.

”

.

W ustawie z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz

niektórych innych ustaw

(Dz. U. z 2013 r. poz. 35) w art. 1

1)

w pkt 17, w art. 19a

a)

w ust. 5 w pkt 4

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

wystawienia faktury z tytułu

”

,

-

w lit. b po tiret piątym dodaje się przecinek i dodaje się tiret szóste w brzmieniu

„

-

dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego

”

,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury

lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów

wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono

takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

”

;

2)

w pkt 50

a)

w art. 106b w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w

art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem

tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy

towarów - jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,

”

,

b)

w art. 106i

-

w ust. 3 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

z upływem terminu płatności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.

”

,

-

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia

usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera

informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.

”

.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w wykazie, o którym mowa w art. 105c

ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, uwzględnia

podmioty, które złożyły kaucję gwarancyjną przed dniem 1 października 2013 r., z wyjątkiem

podmiotów, które przed tym dniem złożyły wniosek o zwrot kaucji gwarancyjnej w całości.

2.

Jeżeli wniosek o zwrot kaucji gwarancyjnej złożono przed dniem 1 października 2013 r.,

zwrot kaucji następuje nie później niż po upływie 10 dni od dnia złożenia tego wniosku.

3.

Termin 12 miesięcy, o którym mowa w art. 105b ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, liczy się od dnia 1 października 2013 r.

Warunek, który odnosi się do czterech poprzedzających kwartałów, o którym mowa w art.

99 ust. 3a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje

się począwszy od rozliczenia za pierwszy okres rozliczenia czwartego kwartału 2014 r.

Przepisy działu Xa ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

stosuje się do dostaw towarów dokonanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2013 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 4 w zakresie art. 105b ust. 1-7 i 10 oraz art. 6 ust. 2, które wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 7, który wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym upływa 14. dzień od dnia ogłoszenia;

3)

art. 3-5, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2013 r.

1.

Podatnik, o którym mowa w art. 15, na rzecz którego dokonano dostawy towarów, o których

mowa w załączniku nr 13 do ustawy, odpowiada solidarnie wraz z podmiotem dokonującym

tej dostawy za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej

na dostawę dokonaną na rzecz tego podatnika, jeżeli

1)

wartość towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nabywanych od jednego

podmiotu dokonującego ich dostawy, bez kwoty podatku przekroczyła w danym miesiącu

kwotę 50 000 zł, oraz

2)

w momencie dokonania dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy,

podatnik wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała

kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę tych towarów lub jej

część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego.

2.

Podatnik miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku

przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę towarów lub jej część nie zostanie

wpłacona na rachunek urzędu skarbowego, jeżeli okoliczności towarzyszące tej dostawie

towarów lub warunki, na jakich została ona dokonana, odbiegały od okoliczności lub

warunków zwykle występujących w obrocie tymi towarami, w szczególności jeżeli cena

za dostarczone podatnikowi towary była bez uzasadnienia ekonomicznego niższa od ich

wartości rynkowej.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się

1)

do nabycia towarów, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy, jeżeli

a)

nabycie to jest dokonywane na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego, do standardowych

zbiorników pojazdów używanych przez podatników nabywających te towary, do napędu tych

pojazdów,

b)

dostawy tych towarów dokonuje podatnik dostarczający gaz przewodowy za pośrednictwem

własnych sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych, lub

2)

jeżeli powstanie zaległości podatkowych nie wiązało się z uczestnictwem podmiotu dokonującego

dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, w nierzetelnym rozliczaniu podatku w celu

odniesienia korzyści majątkowej, lub

3)

jeżeli na dzień dokonania dostawy towarów łącznie były spełnione następujące warunki

a)

podmiot dokonujący dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, był wymieniony w wykazie,

o którym mowa w art. 105c ust. 1,

b)

wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1, odpowiadała co najmniej

jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w

danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja ta wynosiła co najmniej 3 000 000

zł.

4.

Jeżeli podatnik wykaże, że okoliczności lub warunki, o których mowa w ust. 2, nie

miały wpływu na niezapłacenie podatku, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

1.

Podmiot dokonujący dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nieposiadający

zaległości podatkowych, może złożyć w urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną stanowiącą

zabezpieczenie zapłaty podatku w związku z dokonywaniem dostaw tych towarów. Warunek

nieposiadania zaległości podatkowych ocenia się według stanu na dzień składania kaucji

gwarancyjnej.

2.

Wysokość kaucji gwarancyjnej powinna odpowiadać co najmniej jednej piątej kwoty podatku

należnego od przewidywanej przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, w danym miesiącu

wartości sprzedaży towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, z tym że

nie może być niższa niż 200 000 zł.

3.

Podmiot, o którym mowa w ust. 1, może wybrać jedną lub więcej z następujących form

kaucji gwarancyjnej

1)

depozyt pieniężny złożony na wyodrębniony rachunek urzędu skarbowego;

2)

gwarancja bankowa lub ubezpieczeniowa; przepis art. 33e Ordynacji podatkowej stosuje

się odpowiednio;

3)

pisemne nieodwołalne upoważnienie organu podatkowego, potwierdzone przez bank lub

spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, do wyłącznego dysponowania, do wysokości

składanej kaucji gwarancyjnej, środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku prowadzonym

w tym banku lub w tej kasie.

4.

Kaucja gwarancyjna może zostać złożona bezterminowo albo z określonym terminem ważności,

liczonym w miesiącach, jednak nie krótszym niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych.

5.

Na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 1

1)

w przypadku przyjęcia kaucji gwarancyjnej z określonym terminem ważności - przedłuża

się termin ważności przyjętej kaucji gwarancyjnej;

2)

podwyższa się wysokość kaucji gwarancyjnej;

3)

kaucja gwarancyjna podlega zwrotowi w części przewyższającej kwotę 200 000 zł albo

w całości, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9.

6.

Kaucja gwarancyjna jest zwracana, odpowiednio w całości lub w części

1)

nie później niż po upływie 10 dni od końca miesiąca, w którym upływa termin ważności

całości kaucji gwarancyjnej lub jej części - w przypadku kaucji gwarancyjnej, o której

mowa w ust. 3 pkt 1, złożonej jako kaucja gwarancyjna z określonym terminem ważności,

jeżeli przed upływem tego terminu nie złożono wniosku o jego przedłużenie lub wniosku

o zwrot w części lub w całości tej kaucji gwarancyjnej;

2)

nie później niż po upływie 40 dni od końca miesiąca, w którym złożono wniosek o jej

zwrot w całości lub w części - w przypadku, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, z tym że

wniosek złożony w ostatnim dniu roboczym miesiąca traktuje się jak złożony w miesiącu

następnym.

7.

Zwrot kaucji gwarancyjnej złożonej

1)

w formie, o której mowa w ust. 3 pkt 1 - następuje na rachunek podmiotu, o którym

mowa w ust. 1, w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek tego podmiotu

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany

we wniosku w sprawie złożenia kaucji gwarancyjnej, albo na inny rachunek w takim banku

lub w takiej kasie, wskazany przez ten podmiot po złożeniu tego wniosku;

2)

w formach, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3 - następuje przez zwrot dokumentu poświadczającego

udzielenie gwarancji lub upoważnienia.

8.

Zwrotu kaucji gwarancyjnej nie dokonuje się w przypadku

1)

wszczęcia, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej

a)

postępowania podatkowego w zakresie rozliczenia, którego dotyczy kaucja gwarancyjna

- do czasu zakończenia tego postępowania, lub

b)

kontroli podatkowej w zakresie rozliczenia, którego dotyczy kaucja gwarancyjna - do

upływu terminu 3 miesięcy od dnia zakończenia kontroli, jeżeli w tym terminie nie

wszczęto postępowania podatkowego;

2)

wszczęcia postępowania kontrolnego zgodnie z przepisami o kontroli skarbowej w zakresie

rozliczenia, którego dotyczy kaucja gwarancyjna - do czasu zakończenia tego postępowania.

9.

W przypadku powstania po wniesieniu kaucji gwarancyjnej u podmiotu, o którym mowa

w ust. 1, zaległości podatkowej, kaucję gwarancyjną przeznacza się na pokrycie tej

zaległości, z wyłączeniem zaległości, których zapłatę odroczono lub rozłożono na raty

zgodnie z art. 67a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące

zaliczania nadpłat stosuje się odpowiednio, z tym że zaliczenie kaucji gwarancyjnej

na poczet zaległości podatkowej następuje z dniem powstania zaległości podatkowej.

10.

W sprawie przyjęcia, przedłużenia terminu ważności, zmiany wysokości oraz zwrotu kaucji

gwarancyjnej wydaje się niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 7 dni, postanowienie,

na które przysługuje zażalenie.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi w formie elektronicznej wykaz

podmiotów dokonujących dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy,

które złożyły kaucję gwarancyjną.

2.

Wykaz jest udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do

spraw finansów publicznych.

3.

Naczelnik urzędu skarbowego niezwłocznie, jednak nie później niż następnego dnia roboczego

po dniu wydania postanowienia o przyjęciu kaucji gwarancyjnej, wprowadza do wykazu

następujące dane podmiotu, który złożył kaucję gwarancyjną

1)

imiona i nazwisko lub nazwę;

2)

numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku;

3)

wysokość złożonej kaucji gwarancyjnej.

4.

Naczelnik urzędu skarbowego wprowadza do wykazu zmiany w zakresie danych, o których

mowa w ust. 3, w przypadku

1)

podwyższenia wysokości kaucji gwarancyjnej - nie później niż następnego dnia roboczego

po dniu wydania postanowienia o podwyższeniu wysokości tej kaucji;

2)

zwrotu części kaucji gwarancyjnej - ostatniego dnia roboczego miesiąca, w którym złożono

wniosek o jej zwrot;

3)

upływu terminu ważności części kaucji gwarancyjnej - ostatniego dnia roboczego miesiąca

poprzedzającego miesiąc, w którym upłynie ten termin;

4)

innych zmian niż wymienione w pkt 1-3 - nie później niż następnego dnia roboczego

po dniu, w którym naczelnik urzędu skarbowego został zawiadomiony o tych zmianach.

5.

W przypadku stwierdzenia, że złożona przez podmiot, o którym mowa w art. 105b ust.

1, kaucja gwarancyjna

1)

jest co najmniej o 20% niższa od jednej piątej kwoty podatku należnego od wartości

sprzedaży towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, dokonanej przez niego

w danym miesiącu, lub

2)

jest niższa niż 200 000 zł

- naczelnik urzędu skarbowego z urzędu usuwa ten podmiot z wykazu.

6.

Przepisu ust. 5 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli wysokość kaucji gwarancyjnej wynosi

co najmniej 3 000 000 zł.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.

8.

W przypadku uzupełnienia kaucji gwarancyjnej do wysokości spełniającej wymagania określone

w art. 105b ust. 2 przepis ust. 3 stosuje odpowiednio.

9.

Naczelnik urzędu skarbowego z urzędu usuwa z wykazu podmiot, o którym mowa w art.

105b ust. 1, bez konieczności zawiadamiania go o tym

1)

w przypadku zwrotu całości kaucji gwarancyjnej - ostatniego dnia roboczego miesiąca,

w którym złożono wniosek o jej zwrot;

2)

w przypadku upływu terminu ważności całości kaucji gwarancyjnej lub jej części, jeżeli

wskutek tego wysokość kaucji gwarancyjnej będzie niższa niż 200 000 zł - ostatniego

dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym upłynie ten termin;

3)

z dniem wykreślenia go z rejestru jako podatnika VAT;

4)

jeżeli w wyniku podjętych czynności sprawdzających okaże się, że podmiot ten nie istnieje,

lub mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania się z nim

albo jego pełnomocnikiem.

§ 1.

Podatnik, o którym mowa w art. 105a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm., odpowiada solidarnie całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe podmiotu dokonującego

na jego rzecz dostawy towarów w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o

podatku od towarów i usług.

§ 2.

Zakres odpowiedzialności podatkowej nie obejmuje należności wymienionych w art. 107

§ 2 pkt 1, 3 i 4 oraz odsetek za zwłokę powstałych przed dniem wydania decyzji o tej

odpowiedzialności.