Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 13 sierpnia 2012 r. w sprawie kategorii aktywów oraz maksymalnej części środków pieniężnych inwestowanych przez krajowe instytucje płatnicze

Rozporządzenie określa

1)

kategorie bezpiecznych, płynnych aktywów o niskim ryzyku, o których mowa w art. 78 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, zwanej dalej „ustawą”;

2)

maksymalną część środków pieniężnych, jaka może być inwestowana w poszczególne kategorie

aktywów przez krajową instytucję płatniczą.

1.

Środki pieniężne przyjęte przez krajową instytucję płatniczą w celu wykonania transakcji

płatniczych mogą być inwestowane

1)

w papiery wartościowe emitowane, gwarantowane lub poręczane przez

a)

Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski,

b)

rządy lub banki centralne państw członkowskich oraz organizacje międzynarodowe, których

członkiem jest przynajmniej jedno państwo członkowskie;

2)

w listy zastawne emitowane na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 99, poz. 919, z późn. zm.;

3)

w jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych rynku pieniężnego, o których mowa

w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych

(Dz. U. Nr 146, poz. 1546, z późn. zm.;

4)

w tytuły uczestnictwa emitowane przez instytucje wspólnego inwestowania mające siedzibę

w państwach członkowskich, jeżeli instytucje te oferują publicznie tytuły uczestnictwa

i umarzają je na żądanie uczestnika;

5)

na rachunkach lokat terminowych prowadzonych w bankach, oddziałach banków zagranicznych,

a także w instytucjach kredytowych lub oddziałach instytucji kredytowych, pod warunkiem

objęcia tych środków ochroną w ramach systemu gwarantowania lub oficjalnie uznanego

systemu gwarantowania, o których mowa w art. 2 pkt 9 i 10 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

(Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 711, z późn. zm..

2.

Aktywa, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 3 i 4, powinny posiadać ocenę

na poziomie inwestycyjnym nadaną przez uznaną na międzynarodowym rynku kapitałowym,

wyspecjalizowaną agencję oceniającą ryzyko inwestycyjne związane z określonym papierem

wartościowym lub zdolnością emitenta do terminowej spłaty zaciągniętych zobowiązań.

Wielkość środków pieniężnych ulokowanych

1)

w aktywach, o których mowa w

a)

§ 2 ust. 1 pkt 3, w jednym funduszu inwestycyjnym lub w kilku funduszach inwestycyjnych

zarządzanych przez to samo towarzystwo, nie może przekroczyć 15% wartości środków

pieniężnych inwestowanych przez krajową instytucję płatniczą albo kwoty 400 000 złotych,

w zależności od tego, która z nich jest niższa,

b)

§ 2 ust. 1 pkt 4, wyemitowanych przez jedną instytucję wspólnego inwestowania mającą

siedzibę w państwie członkowskim, nie może przekroczyć 15% wartości środków pieniężnych

inwestowanych przez krajową instytucję płatniczą albo kwoty 400 000 złotych, w zależności

od tego, która z nich jest niższa;

2)

na rachunku, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 5

a)

w banku lub oddziale banku zagranicznego nie może przekroczyć kwoty, o której mowa

w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,

b)

w instytucji kredytowej lub oddziale instytucji kredytowej nie może przekroczyć kwoty,

której wypłatę zapewnia oficjalnie uznany system gwarantowania, do którego należy

instytucja kredytowa w państwie macierzystym, a w przypadku gdy oddział instytucji

kredytowej na podstawie art. 2b ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym przystąpił do obowiązkowego systemu gwarantowania - kwoty, o której mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.