Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 13 lipca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania lotów międzynarodowych z materiałami niebezpiecznymi

Rozporządzenie określa szczegółowe warunki dotyczące wykonywania lotów międzynarodowych

z materiałami niebezpiecznymi na pokładzie cywilnych statków powietrznych, w tym lotów

tranzytowych.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1)

ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze;

2)

Prezesie Urzędu - rozumie się przez to Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego;

3)

Konwencji - rozumie się przez to Konwencję o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisaną w Chicago dnia 7 grudnia

1944 r.

(Dz. U. z 1959 r. Nr 35, poz. 212 i 214, z późn. zm.;

4)

Instrukcjach Technicznych - rozumie się przez to instrukcje techniczne dla bezpiecznego

transportu towarów niebezpiecznych drogą powietrzną, o których mowa w części R załącznika III do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3922/91 z dnia 16 grudnia

1991 r. w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w

dziedzinie lotnictwa cywilnego

(Dz. Urz. WE L 373 z 31.12.1991, str. 4, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 1, str. 348), ogłoszone obwieszczeniem nr 9 Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie

instrukcji technicznych do bezpiecznego transportu towarów niebezpiecznych drogą powietrzną

(Dz. Urz. ULC poz. 36).

1.

Szczegółowe warunki wykonywania lotów międzynarodowych z materiałami niebezpiecznymi,

w tym lotów tranzytowych, dla

1)

cywilnych statków powietrznych - określają normy i zalecane metody postępowania zawarte

w Załączniku 18 do Konwencji, z wyłączeniem zalecanej metody postępowania, o której

mowa w pkt 12.2;

2)

przewozów lotniczych przy użyciu samolotów - określają przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 3922/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie harmonizacji

wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego.

2.

Szczegółowe warunki dotyczące postępowania z materiałami niebezpiecznymi transportowanymi

drogą lotniczą, w tym ich przygotowania do transportu, określają Instrukcje Techniczne.

3.

Kompetencje i obowiązki „właściwej władzy”, „władzy krajowej” oraz „odpowiedniej władzy”,

o których mowa w Załączniku 18 do Konwencji, wykonuje Prezes Urzędu.

1.

Zgodę na lot międzynarodowy cywilnych statków powietrznych, o której mowa w art. 153a

ustawy, wydaje się na wniosek złożony w terminie nie krótszym niż 20 dni roboczych

przed planowanym wykonaniem lotu.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać

1)

określenie wnioskodawcy i jego adresu;

2)

nazwę, siedzibę i adres przewoźnika lotniczego lub innego wykonawcy lotu;

3)

opis trasy, na której ma być wykonywany lot, w tym proponowanej trasy alternatywnej,

wraz z planowanymi terminami i numerami lotu;

4)

typy statków powietrznych i ich znaki rejestracyjne;

5)

wykaz materiałów niebezpiecznych, ich ilość oraz sposób pakowania, opisane zgodnie

z Instrukcjami Technicznymi;

6)

określenie zleceniodawcy wykonania lotu z materiałami niebezpiecznymi i jego adresu;

7)

określenie odbiorcy materiałów niebezpiecznych i jego adresu;

8)

oświadczenie, że wnioskujący zapewni poziom bezpieczeństwa zgodny z postanowieniami

Instrukcji Technicznych oraz wyjaśnienie konieczności wykonania przewozu drogą lotniczą;

9)

uzasadnienie.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć

1)

kopię dokumentu ubezpieczenia stwierdzającego zawarcie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności

cywilnej za szkody związane z eksploatacją statków powietrznych, przewozem lotniczym

pasażerów, bagażu, towarów i poczty oraz w stosunku do osób trzecich;

2)

kopię deklaracji nadawcy (Shipper`s Declaration for Dangerous Goods), o której mowa w Instrukcjach Technicznych, sporządzonej zgodnie z postanowieniami

tych Instrukcji;

3)

w przypadku przewoźnika lotniczego nieposiadającego koncesji wydanej przez Prezesa

Urzędu - dodatkowo kopię certyfikatu przewoźnika lotniczego (Air Operator Certificate - AOC), określającego uprawnienie do przewozu materiałów niebezpiecznych oraz kopie świadectw

zdatności do lotu statków powietrznych, w tym zapasowych statków powietrznych.

4.

Jeżeli dokumenty wymienione w ust. 3 nie potwierdzają zachowania ogólnego poziomu

bezpieczeństwa, o którym mowa w Załączniku 18 do Konwencji, Prezes Urzędu, w celu

potwierdzenia zachowania tego wymogu, może żądać przedstawienia dodatkowych dokumentów,

w szczególności kopii karty charakterystyki materiału niebezpiecznego lub zgody dotyczącej

wnioskowanego transportu materiałów niebezpiecznych wydanej przez państwo pochodzenia

lub państwo pochodzenia przewoźnika lotniczego, w rozumieniu Załącznika 18 do Konwencji.

5.

Termin, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy lotów związanych z pomocą humanitarną,

ratowaniem życia, pomocą w klęskach żywiołowych, ochroną środowiska, obronnością kraju

lub bezpieczeństwem.

Instytucja zapewniająca służby kontroli ruchu lotniczego na podstawie przesłanej przez

Prezesa Urzędu kopii zgody, o której mowa w art. 153a ustawy, albo kopii odmowy jej

wydania, odpowiednio umożliwia albo odmawia wykonania lotu z materiałem niebezpiecznym

na pokładzie statku powietrznego.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.