Ustawa z dnia 28 czerwca 2012 r. o spłacie niektórych niezaspokojonych należności przedsiębiorców, wynikających z realizacji udzielonych zamówień publicznych

1.

Ustawa określa zasady spłaty przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad

niezaspokojonych przez wykonawcę należności głównych przedsiębiorcy, który zawarł

umowę z wykonawcą w związku z realizacją zamówienia publicznego na roboty budowlane

udzielonego przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, wyłącznie za zrealizowane

i odebrane prace, zwanych dalej „należnościami”.

2.

Przepisy ustawy nie mają zastosowania do należności, które mogą być zaspokojone na

podstawie art. 647

(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm..

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, zwany dalej „Generalnym Dyrektorem”,

spłaca należności do wysokości równej kwocie zabezpieczenia, o którym mowa w art. 147 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759, z późn. zm. - ze środków pochodzących z Krajowego Funduszu Drogowego.

Przepisy ustawy stosuje się do zamówień publicznych w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, których przedmiotem są roboty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm., co do których Generalny Dyrektor wszczął postępowanie o udzielenie zamówienia lub

udzielił zamówienia przed dniem wejścia w życie ustawy, o ile zabezpieczenie, o którym

mowa w art. 147 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, nie zostało zwrócone wykonawcy zgodnie z art. 151 tej ustawy.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

przedsiębiorca - przedsiębiorcę w rozumieniu art. 104-106 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm. oraz usługodawcę w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 47, poz. 278, z późn. zm. spełniającego wymagania dla mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy,

który zawarł umowę z wykonawcą udzielonego zamówienia publicznego;

2)

wykonawca - wykonawcę w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych oraz każdy z podmiotów, które wspólnie ubiegają się o udzielenie zamówienia publicznego,

którego przedmiotem są roboty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

1.

Przedsiębiorca może zgłosić Generalnemu Dyrektorowi należność, która przysługuje mu

od wykonawcy

1)

który zalega z zapłatą za zrealizowane i odebrane prace co najmniej 30 dni albo

2)

wobec którego ogłoszono upadłość albo sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości na

podstawie art. 13 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze

(Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361, z późn. zm..

2.

Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się w formie pisemnej. Do zgłoszenia

dołącza się

1)

pisemne oświadczenie wykonawcy o uznaniu należności przedsiębiorcy albo

2)

kopie

a)

doręczonego wykonawcy wezwania do zapłaty należności, którego termin upłynął bezskutecznie,

b)

pozwu wniesionego przeciwko wykonawcy o zapłatę należności albo zgłoszenia wierzytelności

w postępowaniu upadłościowym,

c)

umowy zawartej między wykonawcą a przedsiębiorcą.

3.

Po dokonaniu weryfikacji zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, Generalny Dyrektor może

ogłosić, a w przypadku gdy zgłoszone należności przekroczą 3% wartości zamówienia

publicznego ogłasza, w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym o otwarciu 21-dniowego terminu

na dokonywanie zgłoszeń. Po upływie tego terminu Generalny Dyrektor sporządza listę

przedsiębiorców spełniających warunki, o których mowa w ust. 2 i art. 8, i zawiadamia

przedsiębiorców o umieszczeniu ich na liście.

4.

W przypadku gdy kwota określona w art. 2 nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich

należności umieszczonych na liście, o której mowa w ust. 3, kwoty, w jakiej należności

te mogą być zaspokojone, są ustalane proporcjonalnie do wysokości każdej z nich.

Przedsiębiorcom umieszczonym na liście, o której mowa w art. 5 ust. 3, na poczet należności

jest wypłacana zaliczka, niezwłocznie po doręczeniu przez nich

1)

nieprawomocnego orzeczenia sądu zasądzającego należność albo

2)

spisu wierzycieli, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, obejmującego należność

- w wysokości nie większej jednak niż 50% kwoty należności lub kwoty ustalonej zgodnie

z art. 5 ust. 4.

1.

Przedsiębiorcom umieszczonym na liście, o której mowa w art. 5 ust. 3, jest wypłacana

kwota należności lub kwota ustalona zgodnie z art. 5 ust. 4, pomniejszona o kwotę

zaliczki, po doręczeniu przez nich

1)

prawomocnego orzeczenia sądu albo

2)

ugody zawartej przed sądem w sprawie między przedsiębiorcą i wykonawcą, opatrzonej

klauzulą wykonalności, albo

3)

listy wierzytelności pod warunkiem niezłożenia w stosunku do danej wierzytelności

sprzeciwu, o którym mowa w art. 256 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze lub zatwierdzonej przez sędziego-komisarza listy wierzytelności

- obejmujących należność.

2.

Na wniosek przedsiębiorcy złożony po upływie 30 dni od dnia obwieszczenia i ogłoszenia

w Monitorze Sądowym i Gospodarczym o przekazaniu listy wierzytelności sędziemu-komisarzowi,

sędzia-komisarz w terminie nie dłuższym niż 14 dni od chwili złożenia wniosku, udzieli

pisemnej informacji czy wobec wierzytelności stanowiącej przedmiot wniosku zgłoszono

sprzeciw.

3.

Jeżeli przedsiębiorca wykonywał prace związane z realizacją zamówienia publicznego

na roboty budowlane przy pomocy innych podmiotów, do dokumentu, o którym mowa w ust.

1, dołącza oświadczenie, że nie zalega wobec tych podmiotów z zapłatą za zrealizowane

i odebrane prace albo, że zaliczka, o której mowa w art. 6, została przekazana na

zaspokojenie roszczeń tych podmiotów.

1.

Do dokumentów, o których mowa w art. 5 ust. 2, art. 6 i art. 7 ust. 1, przedsiębiorca

dołącza oświadczenie, iż należności wymienione w tych dokumentach wynikają ze zrealizowanych

i odebranych prac związanych z realizacją zamówienia publicznego oraz że nie są objęte

gwarancją udzieloną przez wykonawcę lub nie zostały zaspokojone.

2.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 1 i art. 7 ust. 3, składa się pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do

zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej

za złożenie nieprawdziwego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań.

3.

W przypadku przedsiębiorcy będącego osobą prawną, oświadczenia, o których mowa w ust.

1 i art. 7 ust. 3, składa osoba uprawniona do reprezentowania takiego przedsiębiorcy.

W przypadku gdy kwota należności umieszczonych na liście, o której mowa w art. 5 ust.

3, jest mniejsza niż kwota zabezpieczenia, o którym mowa w art. 147 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, Generalny Dyrektor może ponownie sporządzić listę przedsiębiorców, o której mowa

w art. 5 ust. 3. Przepisy art. 5-8 stosuje się.

1.

W przypadku ogłoszenia upadłości wykonawcy Generalny Dyrektor zawiadamia sędziego-komisarza

o przedsiębiorcach, którym wypłacono należności, oraz o ich wysokości.

2.

W przypadku niezaspokojenia należności na podstawie przepisów ustawy podlegają one

zaspokojeniu z majątku wykonawcy.

1.

Generalnemu Dyrektorowi przysługuje wobec wykonawcy roszczenie o zwrot środków wypłaconych

na podstawie ustawy.

2.

Generalnemu Dyrektorowi przysługuje wobec przedsiębiorcy roszczenie o zwrot zaliczki,

o której mowa w art. 6, w przypadku gdy należność nie została potwierdzona dokumentami

określonymi w art. 7 ust. 1 i oświadczeniem określonym w art. 7 ust. 3.

3.

Kwoty odzyskane zgodnie z ust. 1 i 2 Generalny Dyrektor przekazuje niezwłocznie na

rachunek Krajowego Funduszu Drogowego.

Jeżeli zabezpieczenie, o którym mowa w art. 147 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, zostało wniesione w pieniądzu, nie wchodzi w skład masy upadłości.

1.

W zakresie niezbędnym do przeznaczania, zgodnie z art. 2, środków Krajowego Funduszu Drogowego na spłaty należności oraz w zakresie

niezbędnym do przekazywania, zgodnie z art. 11 ust. 3, odzyskanych kwot, Bank Gospodarstwa

Krajowego opracuje projekt zmiany planu finansowego Krajowego Funduszu Drogowego,

o którym mowa w art. 39n ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach

płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571, z późn. zm., na rok 2012, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

Projekt zmiany planu, o którym mowa w ust. 1, podlega, w terminie 30 dni od dnia wejścia

w życie ustawy

1)

uzgodnieniu z

a)

ministrem właściwym do spraw transportu,

b)

ministrem właściwym do spraw finansów publicznych w zakresie finansowym;

2)

zaopiniowaniu przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego w zakresie środków

przeznaczonych na realizację inwestycji finansowanych z programów operacyjnych ujętych

w wykazie, o którym mowa w art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm..

3.

Przepis art. 39n ust. 5 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz

o Krajowym Funduszu Drogowym stosuje się odpowiednio.

Przepisy ustawy stosuje się także do wykonawców, w stosunku do których przesłanki

określone w art. 5 ust. 1 nastąpiły przed dniem wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.