Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawie warunków bezpieczeństwa wykonywania prac podwodnych w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej

Rozporządzenie określa warunki bezpieczeństwa wykonywania prac podwodnych w jednostkach

organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, zwanych

dalej „jednostkami organizacyjnymi”.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

ekipa - grupę osób wykonujących prace podwodne;

2)

kandydat na nurka - osobę nieposiadającą kwalifikacji nurkowych w rozumieniu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 13 lipca 2005 r. w sprawie wykonywania

prac podwodnych w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra

Obrony Narodowej

(Dz. U. Nr 185, poz. 1547), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie wykonywania prac podwodnych”;

3)

oficer-lekarz nurkowy - osobę będącą etatowym lub nieetatowym lekarzem ekipy wykonującej

prace podwodne i specjalizującą się w zakresie anestezjologii i intensywnej terapii,

medycyny ratunkowej, medycyny transportu lub wojskowej medycyny morskiej;

4)

mieszanina oddechowa - roztwór gazów oddechowych o złożonym składzie przygotowany

ze ściśle określoną dokładnością, wykorzystywany w nurkowaniu i prowadzeniu prac podwodnych

oraz rekompresji leczniczej;

5)

nurek asekuracyjny - nurka wykonującego asekurację prac podwodnych wykonywanych przez

nurka lub grupę nurków;

6)

nurkowanie szkoleniowe - nurkowanie przeprowadzone według programu szkolenia w celu

uzyskania kwalifikacji zgodnych z wymogami rozporządzenia w sprawie wykonywania prac

podwodnych;

7)

rekompresja lecznicza - proces oddziaływania ciśnienia na organizm nurka składający

się z ponownej kompresji, programowego czasu przebywania pod wpływem działania określonego

ciśnienia i dekompresji z wykorzystaniem odpowiedniego czynnika oddechowego, w celu

leczenia wybranych chorób nurkowych;

8)

sygnalista - osobę podlegającą kierownikowi prac podwodnych i wykonującą ściśle jego

polecenia i komendy, która jest członkiem ekipy prac podwodnych i w czasie wykonywania

tych prac trzyma linkę sygnałową nurka, odbiera, potwierdza i nadaje nią sygnały.

Przepisy rozporządzenia stosuje się do żołnierzy i innych osób zatrudnionych w jednostkach

organizacyjnych, którzy wykonują prace podwodne w zakresie

1)

podwodnych działań bojowych;

2)

podwodnych działań minerskich;

3)

podwodnych działań inżynieryjnych;

4)

podwodnych działań ratowniczych;

5)

nurkowań szkoleniowych.

Za stan bezpieczeństwa prowadzenia prac podwodnych w jednostkach organizacyjnych odpowiadają

kierownicy tych jednostek.

Minimalny skład ekipy w miejscu wykonywania prac podwodnych jest określony w załączniku

nr 1 do rozporządzenia.

Do kierowania pracami podwodnymi w zakresie działań, o których mowa w § 3, upoważniony

jest kierownik prac podwodnych, zwany dalej „kierownikiem”, posiadający kwalifikacje

uprawniające do kierowania pracami podwodnymi w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej określone w rozporządzeniu w sprawie wykonywania prac podwodnych.

Kierownik wyznacza osoby do wykonywania określonych funkcji w składzie ekipy w zależności

od rodzaju i typu wykorzystywanego sprzętu nurkowego, głębokości, na której wykonywane

są prace podwodne, oraz ich rodzaju.

1.

Zabezpieczenie medyczne wykonywania prac podwodnych w jednostkach organizacyjnych,

zwane dalej „zabezpieczeniem medycznym”, realizują

1)

oficer-lekarz nurkowy;

2)

lekarz;

3)

kierownik;

4)

ratownik medyczny;

5)

pielęgniarka.

2.

Skład personelu medycznego w zależności od rodzaju wykonywanych prac podwodnych jest

określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

3.

Dopuszcza się realizację zabezpieczenia medycznego, przez kierownika lub ratownika

medycznego, w czasie prowadzenia prac podwodnych na małych i średnich głębokościach

z użyciem powietrza i mieszanin oddechowych.

1.

Minimalne wyposażenie apteczki nurkowej (lekarskiej) jest określone w załączniku nr

3 do rozporządzenia.

2.

Kierownik wykonujący zabezpieczenie medyczne w miejscu wykonywania prac podwodnych

posiada środki zabezpieczenia medycznego, o których mowa w pkt 3 i 9 załącznika nr

3 do rozporządzenia.

Osoby, o których mowa w § 8

1)

posiadają odpowiednio do zakresu posiadanych uprawnień środki zabezpieczenia medycznego

w ilości i zakresie niezbędnych do udzielenia nurkowi kwalifikowanej pierwszej pomocy

lub pierwszej pomocy;

2)

działają zgodnie z zasadami zabezpieczenia medycznego prac podwodnych oraz obowiązującymi

procedurami kompresji, dekompresji i rekompresji leczniczej.

Nurek wykonuje prace podwodne z użyciem autonomicznych lub zasilanych przewodowo zestawów

lekkiego i ciężkiego sprzętu nurkowego.

1.

Minimalne wyposażenie nurka do wykonywania prac podwodnych w lekkim sprzęcie nurkowym

jest określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

2.

Minimalne wyposażenie nurka do wykonywania prac podwodnych w przewodowym lekkim sprzęcie

nurkowym jest określone w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

3.

Minimalne wyposażenie nurka do wykonywania prac podwodnych w przewodowym ciężkim sprzęcie

nurkowym jest określone w załączniku nr 6 do rozporządzenia.

4.

Minimalne wyposażenie nurka do wykonywania prac podwodnych w aparatach o półzamkniętym

obiegu czynnika oddechowego jest określone w załączniku nr 7 do rozporządzenia.

5.

Minimalne wyposażenie nurka do wykonywania prac podwodnych w aparatach o zamkniętym

obiegu czynnika oddechowego jest określone w załączniku nr 8 do rozporządzenia.

6.

Wykaz wyposażenia do prowadzenia prac podwodnych, o których mowa w ust. 1-5, nie dotyczy

nurkowań szkoleniowych wykonywanych w basenach nurkowych w ośrodkach szkoleniowych.

W takim przypadku doboru wyposażenia nurkowego w zależności od rodzaju prowadzonych

zajęć dokonuje kierownik.

7.

Czynniki oddechowe i sorbenty są określone w załączniku nr 9 do rozporządzenia.

Zestaw zasilania awaryjnego zapewnia odpowiednią ilość czynnika oddechowego, aby w

przypadku użycia tego zestawu czas jego ochronnego działania umożliwiał

1)

co najmniej pięciominutowy pobyt na głębokości wykonywania prac podwodnych przy wentylacji

minutowej Q = 50 dm

2)

w przypadku prac podwodnych w ramach limitów bezdekompresyjnych wykonywanych bez użycia

dzwonu nurkowego - bezpieczne wynurzenie nurka;

3)

w przypadku prac podwodnych wymagających dekompresji wykonywanych bez użycia dzwonu

nurkowego - bezpieczne wynurzenie nurka po wykonaniu dekompresji co najmniej na przystanku

umożliwiającym przeprowadzenie dekompresji przerywanej.

1.

Czas ochronnego działania zestawu autonomicznego aparatu nurkowego należy obliczyć

każdorazowo przed przystąpieniem do wykonania prac podwodnych, z uwzględnieniem

1)

średniej wentylacji płuc nurka w warunkach zwiększonego ciśnienia przy różnych poziomach

obciążenia, która jest określona w załączniku nr 10 do rozporządzenia;

2)

pojemności butli aparatu nurkowego;

3)

maksymalnego ciśnienia roboczego czynnika oddechowego w aparacie nurkowym;

4)

maksymalnej głębokości nurkowania;

5)

rezerwy czynnika oddechowego o wartości minimum 50 atm.

2.

Czas ochronnego działania zestawu zasilania awaryjnego należy obliczyć każdorazowo

przed przystąpieniem do wykonywania prac podwodnych, z uwzględnieniem ust. 1 pkt 1-4.

3.

Czas ochronnego działania zestawu autonomicznego aparatu nurkowego musi być wystarczający

do zapewnienia prawidłowej realizacji zadania oraz bezpiecznego wynurzenia.

Przewód doprowadzający czynnik oddechowy, lina opustowa i lina sygnałowa posiadają

oznaczenia barwne długości w odstępach nie większych niż 5 m.

Butle i zestawy butlowe aparatów nurkowych posiadają

1)

zawory z gwintem przyłączeniowym odpowiednim do rodzaju czynnika oddechowego;

2)

aktualną legalizację, zgodnie z wymaganiami producenta.

Sprzęt nurkowy przeznaczony do wykonywania prac podwodnych w wodach zimnych oraz wodach

chemicznie i biologicznie zanieczyszczonych posiada dopuszczenia do użytkowania w

wymienionych warunkach potwierdzone deklaracją producenta.

1.

Maksymalna głębokość wykonywania prac podwodnych w autonomicznych aparatach nurkowych

o obiegu otwartym z użyciem powietrza i mieszanin oddechowych jest ograniczona do

maksymalnego ciśnienia parcjalnego tlenu w mieszaninie oddechowej równego 160 kPa.

2.

Dopuszcza się wykonywanie prac podwodnych powyżej ciśnienia parcjalnego tlenu 160

kPa w celach szkoleniowych oraz w celu ratowania życia i zdrowia ludzkiego.

1.

Użycie autonomicznych aparatów nurkowych o zamkniętym obiegu czynnika oddechowego

zasilanych mieszaninami oddechowymi i tlenem jest ograniczone do wykonywania prac

podwodnych w zakresie niewymagającym prowadzenia dekompresji w toni wodnej.

2.

Dopuszcza się użycie autonomicznych aparatów nurkowych o półzamkniętym obiegu czynnika

oddechowego zasilanych mieszaninami oddechowymi do wykonywania prac podwodnych w zakresie

obejmującym prowadzenie dekompresji w toni wodnej.

Do prowadzenia prac podwodnych w ramach podwodnych działań minerskich i bojowych używa

się zestawu autonomicznego aparatu nurkowego o obiegu półzamkniętym i zamkniętym lub

aparatów dwusystemowych spełniających niezależną funkcję półzamkniętego i zamkniętego

obiegu czynnika oddechowego, stanowiących indywidualne wyposażenie nurka do prowadzenia

prac podwodnych.

1.

Zestaw autonomicznego aparatu nurkowego o półzamkniętym obiegu czynnika oddechowego

posiada układ awaryjnego zasilania czynnikiem oddechowym.

2.

Zestaw awaryjnego zasilania posiada taką ilość czynnika oddechowego, aby w przypadku

konieczności użycia tego zestawu czas ochronnego działania zapewniał możliwość wynurzenia

się z maksymalnej planowanej głębokości wykonywania prac podwodnych.

3.

Do wykonywania prac podwodnych w zakresie podwodnych działań bojowych z użyciem aparatów

dwusystemowych spełniających niezależną funkcję półzamkniętego i zamkniętego obiegu

czynnika oddechowego nie stosuje się ust. 1.

1.

Czas ochronnego działania zestawu autonomicznego aparatu nurkowego o półzamkniętym

obiegu czynnika oddechowego należy obliczyć każdorazowo przed przystąpieniem do realizacji

prac podwodnych, zgodnie z § 14 ust. 1, z uwzględnieniem

1)

rodzaju układu i sposobu dozowania czynnika oddechowego;

2)

średniego ciśnienia zredukowanego układu redukcji ciśnienia;

3)

czasu ochronnego działania układu pochłaniania dwutlenku węgla;

4)

postanowień instrukcji producenta aparatu nurkowego;

5)

układu zasilania mieszaniną lub czynnikiem oddechowym stosownym do dekompresji w toni

wodnej.

2.

Czas ochronnego działania autonomicznego aparatu nurkowego o półzamkniętym obiegu

czynnika oddechowego musi być wystarczający do zapewnienia prawidłowej realizacji

zadania oraz możliwości bezpiecznego wynurzenia się.

1.

Butle aparatów nurkowych napełnione tlenem lub mieszaninami oddechowymi posiadają

etykietę informacyjną zawierającą następujące dane

1)

skład procentowy czynnika oddechowego;

2)

termin przydatności czynnika oddechowego do użycia;

3)

maksymalną dozwoloną głębokość nurkowania;

4)

numer atestu laboratorium fizykochemicznego;

5)

nazwisko osoby napełniającej butle.

2.

Butle nurkowe zawierające czynniki oddechowe o zawartości tlenu większej niż 22% posiadają

odpowiedni rodzaj zaworów przyłączeniowych zgodnie z wymogami określonymi dla systemów

tlenowych.

3.

Sprzęt nurkowy stosowany do wykonywania prac podwodnych z użyciem czynników oddechowych

o zawartości tlenu większej niż 22% musi posiadać atest umożliwiający jego eksploatację

w warunkach bezpośredniego kontaktu z tlenem i mieszaninami wzbogaconymi w tlen.

1.

Maksymalna głębokość wykonywania prac podwodnych w aparatach o półzamkniętym obiegu

czynnika oddechowego z użyciem nitroksu wynosi 52 m.

2.

Maksymalna głębokość wykonywania prac podwodnych w aparatach o półzamkniętym obiegu

czynnika oddechowego z użyciem trimiksu wynosi 80 m.

1.

Wykonywanie prac podwodnych w aparatach o zamkniętym i półzamknietym obiegu czynnika

oddechowego jest ograniczone do maksymalnego ciśnienia parcjalnego tlenu równego 160

kPa.

2.

W celach szkoleniowych oraz w celu ratowania życia i zdrowia ludzkiego dopuszcza się

wykonywanie prac podwodnych powyżej ciśnienia parcjalnego tlenu 160 kPa.

3.

Przy ekspozycjach wielokrotnych i wielodniowych należy przestrzegać dozwolonego limitu

dziennego zanurzeń oraz przerw w prowadzeniu prac podwodnych.

4.

Dozwolone ciśnienia cząstkowe i czasy ekspozycji w przypadku prac podwodnych wykonywanych

z użyciem tlenu (mieszanin wzbogaconych w tlen) są określone w załączniku nr 11 do

rozporządzenia. Tabela 2 załącznika nr 11 dotyczy wyłącznie wykonywania prac podwodnych

w ramach podwodnych działań bojowych w Dowództwie Wojsk Specjalnych.

1.

Przy wykonywaniu prac podwodnych na małych i średnich głębokościach bazę prac podwodnych

wyposaża się w

1)

tablicę zasilania nurka czynnikiem oddechowym zapewniającą zasilanie co najmniej dwóch

nurków z dwóch niezależnych linii zasilania z układem zasilania awaryjnego dwóch nurków

z jednej linii zasilającej, wyposażoną w system łączności, układ redukcji ciśnienia

i pomiaru czasu oraz głębokości wykonywanych prac podwodnych;

2)

dwa zestawy przewodowego lub autonomicznego wyposażenia nurkowego do wykonywania prac

podwodnych, o których mowa w załącznikach nr 4-8 do rozporządzenia, w zależności od

rodzaju wykonywanych prac podwodnych;

3)

zapas czynników oddechowych i sorbentów niezbędnych do przeprowadzenia prac podwodnych

i dekompresji, o których mowa w załączniku nr 9 do rozporządzenia;

4)

system łączności przewodowej lub bezprzewodowej (z wyjątkiem sytuacji, o których mowa

w § 46);

5)

wyposażenie niezbędne do oznakowania miejsca prowadzenia prac podwodnych;

6)

linę opustową wraz z ciężarem o masie około 30 kg;

7)

linę dystansową;

8)

liny sygnałowe;

9)

trap lub inne urządzenie umożliwiające bezpieczne wejście do wody i wyjście z wody;

10)

łódź umożliwiającą umieszczenie w niej osób asekurujących nurka oraz nurka zabezpieczającego.

2.

Wyposażenie określone w ust. 1 pkt 1 dotyczy prowadzenia prac podwodnych z użyciem

wyposażenia, o którym mowa w załączniku nr 6 do rozporządzenia.

3.

Wyposażenie określone w ust. 1 pkt 10 nie dotyczy prowadzenia prac podwodnych w przypadku,

gdy baza prac podwodnych znajduje się na jednostce pływającej lub obiekcie hydrotechnicznym,

pod warunkiem że miejsce prowadzenia prac znajduje się bezpośrednio pod jednostką

pływającą lub obiektem albo odległość od brzegu jest nie większa niż 50 m.

1.

Przy wykonywaniu prac podwodnych na dużych głębokościach z użyciem przewodowego sprzętu

nurkowego bazę prac podwodnych wyposaża się co najmniej w

1)

tablicę rozdziału czynnika oddechowego zapewniającą zasilanie co najmniej dwóch nurków

z dwóch niezależnych linii zasilania z układem zasilania awaryjnego dwóch nurków z

jednej linii zasilającej, wyposażoną w system łączności z nurkami, układ redukcji

ciśnienia, pomiaru czasu i głębokości oraz układ rejestracji dźwięku;

2)

tablice zasilania dzwonu nurkowego;

3)

dzwon nurkowy zamknięty lub otwarty umożliwiający jednoczesny transport co najmniej

dwóch nurków;

4)

zapas czynników oddechowych i sorbentów niezbędnych do przeprowadzenia prac podwodnych,

o których mowa w załączniku nr 9 do rozporządzenia;

5)

system zasadniczego i awaryjnego wodowania, opuszczania i podnoszenia dzwonu nurkowego;

6)

system zasadniczego i awaryjnego zasilania czynnikami oddechowymi i energią elektryczną

dzwonu nurkowego;

7)

komorę dekompresyjną;

8)

magazyn gazów zasilania systemu nurkowego w czynniki oddechowe;

9)

urządzenia służące do przetłaczania, składowania, oczyszczania czynników oddechowych;

10)

urządzenia do oświetlenia miejsc pracy pod wodą;

11)

sprężarkę wysokiego ciśnienia powietrza oddechowego;

12)

zestawy zasilania kamery i oświetlenia indywidualnego nurka;

13)

cztery zestawy zasadniczego sprzętu nurkowego, o którym mowa w załącznikach nr 5 lub

6 do rozporządzenia, w zależności od rodzaju wykonywanych prac podwodnych;

14)

urządzenia do oznakowania na powierzchni wody miejsca prowadzenia prac podwodnych;

15)

analizatory gazów do pomiaru składu fizykochemicznego czynników oddechowych;

16)

linę opustową wraz z ciężarem o masie około 30 kg;

17)

linę dystansową.

2.

W przypadku prowadzenia prac podwodnych na dużych głębokościach w wodach śródlądowych

dopuszcza się zastosowanie w miejsce dzwonu nurkowego, o którym mowa w ust. 1 pkt

3, trapu, opuszczanej platformy lub innego urządzenia umożliwiającego bezpieczne wejście

do wody i wyjście z wody.

3.

Wyposażenie określone w ust. 1 pkt 5 i 6 nie dotyczy prowadzenia prac podwodnych w

wodach śródlądowych.

4.

W przypadku prowadzenia prac podwodnych na dużych głębokościach w wodach śródlądowych

wyposażenie, o którym mowa w ust. 1, uzupełnia się o łódź umożliwiającą umieszczenie

w niej nurka asekuracyjnego.

5.

Przy wykonywaniu prac podwodnych na dużych głębokościach, z wyjątkiem prac podwodnych,

o których mowa w ust. 2, prace należy prowadzić z zastosowaniem dzwonu nurkowego posiadającego

układ zasilania awaryjnego nurków wraz z układem regeneracji atmosfery zapewniający

4-godzinny czas ochronnego działania.

1.

Przy wykonywaniu prac podwodnych z użyciem aparatów nurkowych o półzamkniętym obiegu

czynnika oddechowego bazę nurkową wyposaża się co najmniej w

1)

dwa zestawy zasadniczego sprzętu nurkowego do wykonywania prac podwodnych, o którym

mowa w załączniku nr 7 do rozporządzenia;

2)

dwa zestawy zasadniczego sprzętu nurkowego, o którym mowa w załączniku nr 5 do rozporządzenia,

lub dwa zestawy zasadniczego sprzętu nurkowego do wykonywania prac podwodnych, o którym

mowa w załączniku nr 4 do rozporządzenia;

3)

zapas czynników oddechowych i sorbentów niezbędnych do przeprowadzenia prac podwodnych

i dekompresji, o których mowa w załączniku nr 9 do rozporządzenia;

4)

system łączności przewodowej lub bezprzewodowej (z wyjątkiem przypadków, o których

mowa w § 46);

5)

wyposażenie niezbędne do oznakowania miejsca prowadzenia prac podwodnych;

6)

trap lub inne urządzenie umożliwiające bezpieczne wejście do wody i wyjście z wody;

7)

łódź umożliwiającą umieszczenie w niej nurka zabezpieczającego;

8)

komorę dekompresyjną;

9)

urządzenia służące do przetłaczania, składowania i oczyszczania czynników oddechowych;

10)

analizatory gazów do pomiaru składu fizykochemicznego czynników oddechowych;

11)

linę opustową wraz z ciężarem o masie około 30 kg;

12)

linę dystansową;

13)

liny sygnałowe.

2.

Przy wykonywaniu prac podwodnych w ramach podwodnych działań bojowych z użyciem aparatów

nurkowych o półzamkniętym obiegu czynnika oddechowego bazę nurkową wyposaża się co

najmniej w

1)

dwa zestawy zasadniczego sprzętu nurkowego do wykonywania prac podwodnych, o którym

mowa w załączniku nr 7 do rozporządzenia;

2)

dwa zestawy lekkiego sprzętu, o którym mowa w załączniku nr 4 do rozporządzenia;

3)

zapas czynników oddechowych i sorbentów niezbędnych do przeprowadzenia prac podwodnych

i dekompresji, o których mowa w załączniku nr 9 do rozporządzenia;

4)

wyposażenie niezbędne do oznakowania miejsca prowadzenia prac podwodnych;

5)

komorę dekompresyjną;

6)

analizatory gazów do pomiaru składu fizykochemicznego czynników oddechowych;

7)

liny sygnałowe (decyzję o użyciu podejmuje każdorazowo kierownik po ocenie ryzyka

prowadzenia prac podwodnych).

W przypadku wykonywania prac podwodnych z użyciem trapu nurkowego musi on zapewniać

możliwość zanurzenia nurka na głębokość około 1,8 m. Odchylenie trapu od burty jednostki

pływającej lub obiektu hydrotechnicznego, do których jest on przymocowany, nie może

być mniejsze niż 25 stopni.

1.

W przypadku gdy prace podwodne są realizowane na małych głębokościach lub gdy czas

planowanej dekompresji z użyciem powietrza jest krótszy niż 40 minut, należy umożliwić

dostanie się do jednoprzedziałowej komory dekompresyjnej z przedsionkiem w czasie

nieprzekraczającym 60 minut.

2.

W przypadku gdy prace podwodne są realizowane na średnich głębokościach lub gdy czas

planowanej dekompresji z użyciem powietrza jest dłuższy niż 40 minut, w miejscu prowadzenia

prac podwodnych należy zapewnić dostęp do jednoprzedziałowej komory dekompresyjnej

z przedsionkiem o ciśnieniu roboczym równym 5 atm. Na czas transportu musi być zapewniony

zapas tlenu umożliwiający wykonywanie tlenoterapii.

3.

W przypadku gdy prace podwodne realizowane są na dużych głębokościach, w miejscu prowadzenia

prac należy zapewnić dostęp do dwuprzedziałowej komory dekompresyjnej o ciśnieniu

roboczym równym 7 atm.

4.

W czasie wykonywania prac podwodnych, o których mowa w ust. 1-3, kierownik musi mieć

zapewnioną łączność z oficerem-lekarzem nurkowym lub lekarzem oraz dostęp do będącej

w gotowości do użycia komory dekompresyjnej.

Minimalne wyposażenie każdego przedziału komory dekompresyjnej jest określone w załączniku

nr 12 do rozporządzenia.

Urządzenia do wytwarzania sprężonego powietrza oddechowego muszą zapewniać uzyskanie

jakości powietrza oddechowego do celów nurkowych, potwierdzonego odpowiednim atestem,

zawierającym dane, o których mowa w pkt 1 załącznika nr 9 do rozporządzenia.

1.

Urządzenia techniczne i sprzęt nurkowy przeznaczony do zabezpieczenia wykonywania

prac podwodnych poddaje się bieżącym i okresowym przeglądom.

2.

Aparaty nurkowe, elementy komór dekompresyjnych, dzwonów i systemów nurkowych poddaje

się dezynfekcji.

3.

Dezynfekcję systemów oddechowych aparatów nurkowych, dzwonów nurkowych, komór dekompresyjnych

przeprowadza się każdorazowo po zakończeniu prac podwodnych.

4.

W przypadku wykonywania prac podwodnych w wodach chemicznie i biologicznie zanieczyszczonych

użyty sprzęt i wyposażenie nurkowe mające kontakt z wodą poddaje się dezynfekcji i

dekontaminacji po zakończeniu prac podwodnych.

5.

Dezynfekcję przeprowadza się każdorazowo przy zmianie użytkownika lub na polecenie

lekarza.

6.

Dezynfekcję systemów zbiorników ciśnieniowych przeprowadza się przy każdym przeglądzie

wewnętrznym zbiornika na podstawie przepisów o dozorze technicznym.

7.

Wpisów o przeprowadzonej dezynfekcji dokonuje w dzienniku prac nurka kierownik lub

inna wyznaczona przez kierownika osoba wchodząca w skład ekipy, wykonująca dezynfekcję.

1.

Przeglądy sprzętu i wyposażenia nurkowego wykonują właściwe warsztaty remontowe, które

wystawiają atest potwierdzający sprawność sprzętu nurkowego.

2.

Atest zawiera w szczególności następujące informacje

1)

datę wykonania naprawy lub przeglądu;

2)

datę ważności;

3)

nazwisko i podpis osoby dopuszczającej sprzęt lub wyposażenie do eksploatacji.

3.

Atestu nie wystawia się w przypadku urządzenia posiadającego formularz techniczny,

w którym odnotowuje się co najmniej informacje określone w ust. 2.

4.

Nie używa się niesprawnego sprzętu nurkowego i niesprawnych urządzeń technicznych

bazy prac podwodnych, które nie posiadają atestu potwierdzającego ważność przeglądu

okresowego tego sprzętu i tych urządzeń.

1.

Częstotliwość, zakres oraz sposób wykonywania przeglądów wyposażenia nurkowego określa

się na podstawie dokumentacji technicznej producenta.

2.

Częstotliwość przeglądów urządzeń ciśnieniowych określają przepisy wydane na podstawie

art. 54 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym

(Dz. U. Nr 122, poz. 1321, z późn. zm..

1.

Każdorazowo przed rozpoczęciem prac podwodnych przeprowadza się bieżący przegląd urządzeń

technicznych i sprzętu nurkowego.

2.

Przeglądu urządzeń technicznych dokonuje kierownik lub wyznaczony przez niego członek

ekipy.

3.

Przeglądu sprzętu nurkowego dokonuje nurek, który przed rozpoczęciem prac podwodnych

potwierdza swoim podpisem w dzienniku prac nurka sprawność sprzętu nurkowego oraz

wpisuje datę i godzinę przeprowadzonego przeglądu.

4.

Sprawdzenie sprzętu przez nurka przed rozpoczęciem prac podwodnych odbywa się w obecności

kierownika, który kontroluje poprawność wykonywanych przez nurka czynności.

5.

Zauważone podczas przeglądów bieżących niesprawności i uszkodzenia sprzętu nurkowego

i wyposażenia bazy prac podwodnych kierownik odnotowuje w dzienniku prac nurka.

1.

Za przeprowadzenie przeglądów okresowych sprzętu nurkowego i bazy prac podwodnych

odpowiedzialny jest dowódca (kierownik) jednostki organizacyjnej.

2.

Za przeprowadzenie przeglądów okresowych sprzętu nurkowego i bazy prac podwodnych

jednostki pływającej odpowiedzialny jest jej dowódca.

1.

Bezpośredni nadzór nad prowadzeniem prac podwodnych sprawuje kierownik.

2.

Przebieg wykonywania prac podwodnych planuje się w sposób ograniczający do minimum

wysiłek i czas pobytu nurków pod powierzchnią wody.

1.

Osobie, która wykonywała prace podwodne na głębokości do 20 m, nie wolno latać statkiem

powietrznym wcześniej niż po upływie 12 godzin od zakończenia tych prac, a w przypadku

prac podwodnych na głębokości powyżej 20 m - wcześniej niż po upływie 24 godzin od

zakończenia tych prac.

2.

W przypadku zaistnienia wypadku nurkowego decyzję dotyczącą transportu lotniczego

osoby, która wykonywała prace podwodne, podejmują oficer-lekarz nurkowy, lekarz lub

kierownik.

3.

Transport poszkodowanego do komory dekompresyjnej wykonywany statkiem powietrznym

powinien odbywać się na możliwie jak najmniejszej wysokości, nie większej jednak niż

300 m.

1.

W noc poprzedzającą wykonywanie prac podwodnych nurkowi przysługuje co najmniej 8-godzinny

odpoczynek.

2.

Czas odpoczynku przysługujący nurkowi po zakończeniu pracy podwodnej i wynurzeniu

się oraz czas pobytu nurka w pobliżu komory dekompresyjnej jest określony w załączniku

nr 13 do rozporządzenia.

3.

Przy pracach podwodnych, podczas których prowadzona była procedura dekompresji, czas

przerwy nie może być krótszy niż 2 godziny.

4.

Nurek wykonujący prace podwodne na dużych głębokościach może być skierowany do nich

ponownie po upływie 24 godzin od zakończenia nurkowania.

5.

Dopuszczalny czas przebywania na powierzchni przez nurka ubranego w skafander jest

określony w załączniku nr 14 do rozporządzenia.

6.

Przez przebywanie nurka w pobliżu komory dekompresyjnej, o którym mowa w ust. 2, należy

rozumieć przebywanie nurka w miejscu, z którego czas dostania się do komory dekompresyjnej

jest nie dłuższy niż 60 minut.

Nurka w sprzęcie nurkowym przebywającego w pełnym słońcu w porze letniej przy temperaturze

powietrza powyżej 25°C należy chronić przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych

i nie dopuścić do jego przegrzania.

1.

Nurek może prowadzić prace podwodne na małych i średnich głębokościach jednorazowo

w czasie nie dłuższym niż 3 godziny.

2.

W przypadku gdy temperatura wody jest mniejsza lub równa 4°C, czas przebywania nurka

pod powierzchnią wody nie może być dłuższy niż 2 godziny.

3.

Czas przebywania nurka pod powierzchnią wody, o którym mowa w ust. 2, może być przedłużony

jednorazowo do 5 godzin, jeżeli nurek posiada aktywny system ogrzewania skafandra

nurkowego i czynnika oddechowego.

4.

Maksymalny łączny czas przebywania nurka pod powierzchnią wody w ciągu doby nie może

przekroczyć 5 godzin.

1.

Prace podwodne wykonuje się przy maksymalnej sile wiatru nie większej niż 4° w skali

Beauforta (5,5-7,9 m/s), co odpowiada stopniowi skali stanu morza 3 i wysokości fali

1,0-1,5 m.

2.

W przypadku ratowania życia ludzkiego dopuszcza się, za zgodą kierownika, wykonywanie

prac podwodnych w warunkach, w których parametry wymienione w ust. 1 są przekroczone.

3.

Prace podwodne w pobliżu mostów, jazów, śluz i w miejscach, w których prędkość prądu

wody przekracza 0,5 m/s, mogą być wykonywane pod warunkiem zastosowania osłony miejsca

prowadzenia pracy nurka i umocowania do niej liny lub zastosowania innych skutecznych

środków umożliwiających wykonanie zadania i zabezpieczających nurka przed porwaniem

go przez prąd wody.

1.

Kierownik dopuszcza nurka do wykonywania prac podwodnych, jeżeli nurek posiada ważne

badania lekarskie i nie zgłasza dolegliwości psychofizycznych oraz dokona sprawdzenia

roboczego indywidualnego sprzętu nurkowego

2.

W przypadku podejrzenia lub stwierdzenia u nurka w czasie wykonywania prac podwodnych

objawów choroby lub złego samopoczucia psychofizycznego kierownik podejmuje decyzję

o przerwaniu pracy i wynurzeniu się nurka.

3.

W przypadku zaistnienia lub podejrzenia choroby kierownik udziela nurkowi pomocy (gdy

zabezpieczenie medyczne jest realizowane bez udziału personelu medycznego), przeprowadza

konsultację z oficerem-lekarzem nurkowym lub lekarzem i, jeżeli to konieczne, stosuje

rekompresję leczniczą.

4.

W czasie wykonywania prac podwodnych kierownik ma zapewnioną łączność z lekarzem oraz

dostęp do będącej w gotowości do użycia komory dekompresyjnej, do której czas transportu

nie powinien przekraczać 60 minut.

5.

W razie konieczności przetransportowania nurka do komory dekompresyjnej kierownik

zapewnia wykonywanie tlenoterapii w czasie transportu.

6.

Kierownik odnotowuje w dzienniku prac nurka przyczyny przerwania prac podwodnych,

o którym mowa w ust. 2.

1.

Kandydatów na nurków przed przystąpieniem do szkolenia poddaje się testowi ciśnieniowemu

i tolerancji tlenowej.

2.

Test tolerancji tlenowej należy wykonać ponownie w przypadku kandydatów na szkolenie

specjalistyczne realizowane z użyciem aparatów o zamkniętym i półzamkniętym obiegu

czynnika oddechowego, o których mowa w rozporządzeniu w sprawie wykonywania prac podwodnych.

1.

Prace podwodne bez liny sygnałowej mogą być prowadzone na małych głębokościach w autonomicznych

aparatach zasilanych sprężonym powietrzem, gdy głębokość w rejonie wykonywania prac

podwodnych jest nie większa niż 30 m i gdy spełnione są poniższe warunki

1)

członek ekipy wykonujący prace podwodne posiada

a)

kwalifikacje co najmniej na poziomie nurka w rozumieniu przepisów rozporządzenia w

sprawie wykonywania prac podwodnych,

b)

sprzęt nurkowy, o którym mowa w załącznikach nr 4-8 do rozporządzenia, w zależności

od rodzaju wykonywania prac podwodnych,

c)

dodatkowe źródło światła oraz urządzenie do cięcia,

d)

kołowrotek nurkowy (inne urządzenie równoważne) i boję dekompresyjną,

e)

linę opustową;

2)

widoczność jest nie mniejsza niż 2 m;

3)

nurek wykonuje prace podwodne w parze z innym nurkiem;

4)

zabezpieczenie prac podwodnych jest wykonywane przez nurka asekuracyjnego z liną sygnałową

w sprzęcie nurkowym zasilanym powietrzem;

5)

znajomość akwenu, w którym odbywają się prace podwodne.

2.

Prace podwodne bez liny sygnałowej na średnich głębokościach w autonomicznych aparatach

zasilanych sprężonym powietrzem mogą być prowadzone na głębokościach nieprzekraczających

30 m oraz gdy głębokość w rejonie wykonywania prac podwodnych jest nie większa niż

30 m i spełnione są warunki, o których mowa w ust. 1.

3.

Prace podwodne bez liny sygnałowej na małych i średnich głębokościach w autonomicznych

aparatach zasilanych mieszaniną oddechową o obiegu półzamkniętym mogą być prowadzone,

gdy głębokość w rejonie wykonywania prac podwodnych jest nie większa niż 50 m oraz

gdy spełnione są warunki, o których mowa w ust. 1.

4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 3, nurków wykonujących prace wyposaża się

w łączność przewodową lub bezprzewodową, z wyjątkiem prac na małych głębokościach

oraz wykonywanych w ramach działań przeciwminowych w podwodnych działaniach minerskich.

5.

Decyzję o wykonywaniu prac podwodnych bez użycia liny sygnałowej w autonomicznych

aparatach zasilanych sprężonym powietrzem lub mieszaniną oddechową na małych i średnich

głębokościach, po uwzględnieniu uwarunkowań i ryzyka prowadzenia prac podwodnych,

podejmuje kierownik.

6.

W przypadku prowadzenia prac podwodnych bez liny sygnałowej kierownik ustala w planie

prowadzenia prac podwodnych zasady sygnalizacji alarmowej z nurkami i postępowanie

na wypadek sytuacji awaryjnej.

7.

Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się do prac podwodnych wykonywanych w warunkach trudnych

i niebezpiecznych.

1.

Nie wymaga się użycia liny sygnałowej w pracach podwodnych, gdy są one wykonywane

z użyciem przewodowego sprzętu nurkowego, którego wiązki zasilania spełniają wymogi

w zakresie wytrzymałości na rozerwanie określone w ust. 2.

2.

Liny sygnałowe muszą posiadać średnicę minimalną równą 9 mm i wytrzymałość na rozerwanie

minimum 2 kN (200 kG).

1.

Prace podwodne prowadzi się wyłącznie z zastosowaniem asekuracji.

2.

Asekurację prac podwodnych na małych i średnich głębokościach realizuje nurek asekurujący

wyznaczony ze składu ekipy, który pozostaje na powierzchni w pobliżu miejsca wykonywania

prac w gotowości do zejścia pod powierzchnię wody.

3.

Czas zejścia nurka asekurującego pod powierzchnię wody nie może przekraczać odpowiednio

w sprzęcie przewodowym 2 minut, a w sprzęcie autonomicznym 1 minuty.

4.

Nurek asekurujący jest wyposażony w linę sygnałową.

5.

Przy wykonywaniu prac podwodnych na dużych głębokościach, prac w warunkach trudnych

i szczególnie niebezpiecznych nurek asekurujący znajduje się pod powierzchnią wody

i utrzymuje kontakt wzrokowy z nurkiem wykonującym prace. W przypadku braku możliwości

utrzymania kontaktu wzrokowego należy go utrzymywać za pomocą liny sygnałowej i łączności.

6.

Długość wiązki zasilającej nurka w przypadku, o którym mowa w ust. 5, nie może przekraczać

40 m; nurek asekurujący może przebywać w dzwonie nurkowym.

7.

Na polecenie kierownika nurek i nurek asekurujący przebywający w dzwonie mogą zamieniać

się funkcjami.

1.

Przed rozpoczęciem wykonywania prac podwodnych nurek i nurek asekurujący wykonują

zanurzenie kontrolne w miejscu prowadzenia prac podwodnych.

2.

Zanurzenie kontrolne jest realizowane na głębokości do 5 m.

3.

Zanurzenie kontrolne wykonuje się po uprzednim sprawdzeniu sprzętu nurkowego przez

kierownika.

4.

Fakt zrealizowania zanurzenia kontrolnego odnotowuje się w dzienniku prac nurka.

Zanurzenie kontrolne dzwonu nurkowego wykonuje się na maksymalną głębokość nurkowania

bez obsady nurków.

Przed rozpoczęciem prac podwodnych kierownik sporządza pisemny plan prac podwodnych

obejmujący

1)

rodzaj prac podwodnych oraz warunki ich wykonania;

2)

cel prac;

3)

określenie i ocenę ryzyka prowadzenia prac podwodnych;

4)

podjęte środki bezpieczeństwa;

5)

procedurę wykonywania prac podwodnych;

6)

procedurę dekompresji;

7)

dobór wyposażenia nurkowego i technicznego bazy prowadzenia prac podwodnych;

8)

skład ekipy;

9)

zapas czynników oddechowych i sorbentów;

10)

zasady przekazywania poleceń i ich potwierdzania;

11)

procedurę łączności zasadniczej i awaryjnej, sygnałów porozumiewawczych pod wodą;

12)

system asekuracji;

13)

tryb postępowania w sytuacjach awaryjnych;

14)

warunki hydrometeorologiczne, ze szczególnym uwzględnieniem przejrzystości wody i

powietrza, siły i kierunku wiatru, wysokości fali, głębokości prowadzenia prac podwodnych,

rodzaju dna, siły prądu i pływów, temperatury wody i powietrza, wysokości nad poziomem

morza, czystości wody, przeszkód i obiektów podwodnych, ruchu jednostek pływających,

pory dnia i roku;

15)

ustalenie systemu powiadamiania i sposobu postępowania na wypadek sytuacji awaryjnej;

16)

zabezpieczenie medyczne.

Przed rozpoczęciem prac podwodnych kierownik

1)

zapoznaje ekipę z planem prac podwodnych;

2)

przydziela zadania i funkcje członkom ekipy;

3)

udziela instruktażu o sposobie i metodzie wykonania prac podwodnych;

4)

ustala czas wykonywania prac oraz czas pobytu nurków pod powierzchnią wody.

1.

W przypadku przerw w nurkowaniu przed rozpoczęciem prac podwodnych na średnich i dużych

głębokościach oraz prac długotrwałych nurek zostaje poddany ekspozycjom hiperbarycznym

w komorze dekompresyjnej.

2.

Warunki dopuszczenia do wykonywania prac podwodnych po przerwach w nurkowaniu są określone

w załączniku nr 15 do rozporządzenia.

Komora dekompresyjna w czasie wykonywania prac podwodnych na średnich i dużych głębokościach

utrzymywana jest w natychmiastowej gotowości do użycia.

1.

Prace podwodne wykonywane z bazy prac podwodnych znajdującej się na jednostce pływającej

wykonuje się po zakotwiczeniu jednostki i wyłączeniu wszystkich urządzeń zewnętrznych

mogących powodować przepływ wody wokół kadłuba lub włączeniu urządzeń zapewniających

utrzymanie jednostki nad dnem w miejscu prowadzenia prac podwodnych.

2.

Nie wykonuje się prac podwodnych z jednostki pływającej wyposażonej w urządzenia zapewniające

utrzymanie jednostki nad dnem, jeżeli głębokość jest mniejsza niż 20 m.

3.

Dopuszcza się wykonywanie prac podwodnych z jednostek pływających posiadających urządzenia

zapewniające utrzymanie jednostki nad dnem w miejscu prowadzenia prac podwodnych,

w czasie ich pracy, z użyciem podestu lub dzwonu nurkowego.

Kierownik wydaje polecenie zejścia pod powierzchnię wody po przeprowadzeniu zanurzenia

kontrolnego przez każdego z nurków oraz otrzymaniu od nich potwierdzenia sprawności

sprzętu nurkowego.

W przypadku gdy odległość od lustra wody jest mniejsza niż 2 m, a głębokość akwenu

wykonywania prac podwodnych jest nie większa niż 20 m, nurkowie mogą wykonać skok

do wody, pod warunkiem zapewnienia im odpowiedniego sposobu wyjścia z wody.

Kierownik w trakcie wykonywania prac podwodnych na bieżąco kontroluje realizację określonego

planu prac podwodnych.

Kierownik utrzymuje stałą łączność głosową z nurkiem wykonującym prace podwodne za

pomocą dostępnych środków łączności lub za pomocą sygnałów nadawanych liną sygnałową,

z wyjątkiem okoliczności, o których mowa w § 46.

W przypadku prowadzenia prac podwodnych na dużych głębokościach i prac szczególnie

niebezpiecznych nurek powinien posiadać łączność przewodową, kamerę i oświetlenie

umożliwiające kierownikowi zobrazowanie miejsca wykonywanej pracy.

1.

W przypadku utraty łączności nurek wykonujący prace podwodne podejmuje decyzję o przerwaniu

tych prac i wynurzeniu się lub decyzję o powrocie do dzwonu nurkowego.

2.

Do momentu wynurzenia sygnały awaryjne są utrzymywane za pomocą liny sygnałowej, z

wyjątkiem okoliczności, o których mowa w § 46.

3.

W przypadku utraty łączności i braku odpowiedzi na sygnały nadawane liną sygnałową

kierownik podejmuje decyzję o udzieleniu pomocy przez nurka asekuracyjnego.

4.

Sygnały porozumiewania się nurków są określone w załączniku nr 16 do rozporządzenia.

1.

Nurek w trakcie wykonywania prac podwodnych na każdej głębokości przez cały czas jest

połączony liną sygnałową z powierzchnią wody lub dzwonem nurkowym, z wyjątkiem prac,

o których mowa w § 46.

2.

Linę sygnałową mocuje się do ciała nurka w taki sposób, aby pozostała do niego przymocowana

nawet po zrzuceniu pod wodą sprzętu nurkowego.

3.

W trakcie pobytu nurka pod wodą sygnalista lub nurek asekuracyjny nie może dopuszczać

do nadmiernego luzu na linie sygnałowej lub wiązce zasilającej nurka.

W czasie wykonywania prac podwodnych nurek samodzielnie nie schodzi na głębokość większą

niż ustalona przez kierownika w planie prac podwodnych.

Kierownik przebywa w miejscu umożliwiającym skuteczne prowadzenie prac podwodnych

przez cały czas pozostawania nurka pod powierzchnią wody oraz w czasie jego dekompresji

w komorze dekompresyjnej.

1.

Narzędzia, obiekty lub urządzenia w trakcie prowadzenia prac podwodnych podaje się

pod powierzchnię wody w sposób zabezpieczający je przed upadkiem na dno oraz niezagrażający

bezpieczeństwu nurka.

2.

Podnoszenie, wydobywanie lub opuszczanie obiektów podwodnych, naprężanie lin w rejonie

pracy nurka jest dopuszczone przy zachowaniu szczególnej ostrożności i uprzednim powiadomieniu

nurka o tym fakcie przez kierownika.

1.

Kierownik podejmuje decyzję o zakończeniu przez nurka wykonywania prac podwodnych

pod powierzchnią wody i rozpoczęciu wynurzania.

2.

Na polecenie kierownika nurek kończy prace podwodne i potwierdza gotowość do wynurzania

się.

3.

Procedurę wynurzania się nurek rozpoczyna po otrzymaniu polecenia od kierownika.

Prace podwodne szczególnie niebezpieczne to

1)

prace z użyciem materiałów wybuchowych;

2)

spawanie i cięcie termiczne;

3)

prace w wodach chemicznie i biologicznie zanieczyszczonych;

4)

prace związane z penetracją wnętrza wraków.

Prace podwodne w warunkach trudnych to prace wykonywane

1)

w wodzie zimnej;

2)

pod lodem;

3)

w prądzie;

4)

przy braku widoczności;

5)

w nocy.

1.

Prace podwodne związane ze spawaniem i cięciem pod wodą wykonuje nurek, który został

w tym zakresie przeszkolony we właściwej szkoleniowej jednostce organizacyjnej.

2.

W przypadku cięcia podwodnego nurek powinien posiadać kwalifikacje młodszego nurka

oraz przeszkolenie potwierdzone właściwym wpisem w indywidualnej książce nurka.

3.

W przypadku spawania podwodnego nurek powinien posiadać co najmniej kwalifikacje na

poziomie nurka oraz przeszkolenie potwierdzone właściwym wpisem w indywidualnej książce

nurka.

4.

Wymogi, o których mowa w ust. 2 i 3, nie dotyczą procesu szkolenia realizowanego w

szkoleniowej jednostce organizacyjnej w celu nabycia odpowiednich kwalifikacji w zakresie

umiejętności spawania i cięcia termicznego.

5.

Wzór wpisu do książeczki nurka upoważniający do cięcia podwodnego i spawania podwodnego,

o których mowa w ust. 2 i 3, jest określony w załączniku nr 17 do rozporządzenia.

1.

Prace podwodne spawania i cięcia pod wodą prowadzi się zgodnie z procedurą prac podwodnych

za pomocą sprzętu spawalniczego wykonanego do tego celu i z zachowaniem zasad bezpieczeństwa

określonych w instrukcjach producenta.

2.

W przypadku cięcia i spawania termicznego w przestrzeniach zamkniętych należy podjąć

działania zapobiegające zbieraniu się pozostałości gazów w zamkniętej przestrzeni.

3.

Nurek posiada szczelny suchy skafander nurkowy, rękawice spełniające funkcję ochronnych

rękawic spawalniczych i hełm nurkowy lub maskę pełnotwarzową wyposażoną w odchylaną

przyłbicę spawalniczą zakrywającą częściowo iluminator.

4.

Nurek wykonujący prace cięcia i spawania termicznego posiada sprzęt nurkowy, o którym

mowa w załącznikach nr 5 lub 6 do rozporządzenia.

5.

Kierownik prac podwodnych kierujący wykonywaniem cięcia i spawania termicznego posiada

w bezpośrednim zasięgu urządzenie pozwalające przerwać obwód prądu spawalniczego.

1.

Do wykonywania prac podwodnych w warunkach biologicznego lub chemicznego zanieczyszczenia

wody można wykorzystywać sprzęt nurkowy, o którym mowa w załącznikach nr 4-6 do rozporządzenia.

2.

Stopnie ochrony indywidualnej oraz wymogi w zakresie dekontaminacji nurka w zależności

od jakości wody biologicznie lub chemicznie zanieczyszczonej są określone w tabeli

1 załącznika nr 18 do rozporządzenia.

3.

Rodzaj wyposażenia nurkowego przeznaczonego do wykonywania prac w wodach biologicznie

lub chemicznie zanieczyszczonych oraz kategorie zanieczyszczeń wody są określone w

tabelach 2 i 3 załącznika nr 18 do rozporządzenia.

4.

Doboru sprzętu nurkowego dokonuje kierownik w zależności od stopnia zanieczyszczenia

środowiska wodnego.

5.

Należy zapewnić, aby sprzęt nurkowy gwarantował całkowitą szczelność i odizolowanie

nurka od warunków środowiska zewnętrznego w sposób adekwatny do stopnia zanieczyszczenia

tego środowiska.

6.

Prace podwodne w wodach zanieczyszczonych mogą być realizowane tylko z użyciem łączności

przewodowej oraz z liną sygnałową i sprzętem nurkowym wykonanym z materiałów odpornych

na działanie środowiska skażonego.

7.

W czasie wykonywania prac podwodnych w wodach biologicznie i chemicznie zanieczyszczonych

kategorii 1 i 2, określonych w tabeli 3 załącznika nr 18 do rozporządzenia, członkowie

ekipy poddawani są nadzorowi medycznemu.

8.

Członkowie ekipy wykonujący prace podwodne w wodach biologicznie lub chemicznie zanieczyszczonych

muszą posiadać dodatkowo środki ochrony indywidualnej zabezpieczające ich przed kontaktem

z czynnikami chemicznymi stwarzającymi zagrożenie lub szkodliwymi dla zdrowia czynnikami

biologicznymi.

9.

Oficer-lekarz nurkowy, lekarz lub kierownik realizujący zabezpieczenie medyczne zapoznają

ekipę ze skutkami działania występujących środków toksycznych i szkodliwych.

10.

Przed rozpoczęciem wykonywania prac podwodnych należy podjąć środki ostrożności na

wypadek narażenia członków ekipy na działanie środków toksycznych i szkodliwych.

11.

Przed rozpoczęciem prowadzenia prac podwodnych w wodach biologicznie lub chemicznie

zanieczyszczonych przeprowadza się laboratoryjne badanie wody w celu ustalenia rodzaju

oraz stopnia skażenia.

12.

Na podstawie uzyskanych wyników analiz laboratoryjnych kierownik w porozumieniu z

oficerem-lekarzem nurkowym lub lekarzem ustalają odpowiednie środki zaradcze, ze szczególnym

uwzględnieniem zabezpieczenia medycznego w miejscu prowadzenia prac podwodnych.

1.

Na etapie planowania prac podwodnych w wodach chemicznie lub biologicznie zanieczyszczonych,

po uwzględnieniu rodzaju i poziomu zanieczyszczeń, sporządza się pisemny plan prac

podwodnych, zgodnie z § 51, z jednoczesnym określeniem szczegółowej procedury odkażania

i dezynfekcji, zabezpieczenia medycznego, warunków bezpieczeństwa, rodzaju sprzętu

nurkowego, koordynacji i wykorzystania innych służb lub instytucji.

2.

W procesie planowania, o którym mowa w ust. 1, opracowuje się dodatkowo plan awaryjny

na wypadek skażenia osób biorących udział w pracach podwodnych.

3.

Kierownik informuje ekipę o rodzaju skażenia i jego konsekwencjach.

4.

Plan, o którym mowa w ust. 2, zatwierdza dowódca jednostki organizacyjnej, w której

prowadzone są prace podwodne w wodach chemicznie lub biologicznie zanieczyszczonych.

5.

Organizacja systemu odkażania bazy wyposażenia i ekipy nurkowej przy wykonywaniu prac

podwodnych realizowanych w wodach biologicznie i chemicznie zanieczyszczonych jest

określona w załączniku nr 19 do rozporządzenia.

6.

Przy wykonywaniu prac podwodnych w wodach chemicznie lub biologicznie zanieczyszczonych

należy zapewnić nurkowi możliwość sprawnego wejścia i wyjścia, a w razie potrzeby

należy zainstalować wykonany w tym celu trap.

7.

W przypadku realnego zagrożenia zdrowia nurka z powodu występujących zanieczyszczeń

prace podwodne mogą być prowadzone za zgodą kierownika tylko w celu ratowania życia

ludzkiego.

8.

Jeżeli skażenie obejmuje również teren przyległy do zbiornika wody, należy zapewnić

odpowiednie warunki przygotowania ekipy poza tym terenem oraz transport na miejsce

prowadzenia prac podwodnych.

9.

Nie dopuszcza się zejścia do wody chemicznie lub biologicznie zanieczyszczonej nurków,

u których wykryto na ciele rany lub zadrapania.

10.

Czas nurkowania nurka w wodzie chemicznie lub biologicznie zanieczyszczonej o dużym

poziomie zanieczyszczeń powinien być ograniczony do minimum potrzebnego do wykonania

zadania, nie dłuższy jednak niż 30 minut, lub do 70% czasu ochronnego działania sprzętu

nurkowego w warunkach działania środków biologicznych lub chemicznych na ten sprzęt.

11.

Po zakończeniu prac podwodnych w wodach chemicznie lub biologicznie zanieczyszczonych

sprzęt nurkowy poddaje się procedurze odkażania składającej się z etapów

1)

wstępnego odkażania;

2)

zasadniczego odkażania;

3)

zdjęcia sprzętu nurkowego;

4)

dezynfekcji sprzętu nurkowego;

5)

dezynfekcji sprzętu pomocniczego.

1.

W przypadku wykonywania prac podwodnych pod lodem bazę prac podwodnych umieszcza się

na budowli hydrotechnicznej, na brzegu. Miejsce wykonywania prac podwodnych znajduje

się na stałej pokrywie lodowej, pod warunkiem że grubość pokrywy jest nie mniejsza

niż 0,15 m.

2.

Prace podwodne wykonywane pod lodem należy przeprowadzać z otworu w kształcie trójkąta

równobocznego o boku nie mniejszym niż 1,8 m.

3.

Prace podwodne pod lodem w sprzęcie nurkowym, o którym mowa w załącznikach nr 4, 5,

6 lub 7 do rozporządzenia, mogą być wykonywane pod warunkiem użycia suchego skafandra

nurkowego.

4.

Schemat odśnieżania pokrywy lodowej przy wykonaniu prac podwodnych pod lodem jest

określony w załączniku nr 20 do rozporządzenia.

5.

Przy wykonywaniu prac podwodnych w stałej pokrywie lodowej należy przygotować co najmniej

dwa otwory, o których mowa w ust. 2, oddalone od siebie co najmniej o 10 m, nie więcej

jednak niż o 15 m.

6.

Bloków lodowych powstałych przy wycinaniu przerębla nie wrzuca się pod powierzchnię

lodu.

7.

Wokół otworu wykonanego zgodnie z ust. 2 tworzy się strefę roboczą, odgarniając pokrywę

śnieżną w promieniu 9 m.

8.

Organizacja stanowisk bazy nurkowej przy wykonywaniu prac podwodnych lub nurkowaniu

pod lodem jest określona w załączniku nr 21 do rozporządzenia.

9.

Każdy rodzaj prac podwodnych pod pokrywą lodową wykonuje się z wykorzystaniem indywidualnej

liny sygnałowej dla każdego nurka znajdującego się pod taflą lodu.

10.

Linę sygnałową mocuje się na powierzchni (na tafli lodu) w sposób trwały przez użycie

wystających elementów pomostu, budowli hydrotechnicznej albo przy wykorzystaniu śrub

lodowych wkręconych w odległości około 6 m od wykonanego otworu, o którym mowa w ust.

2.

11.

Linę sygnałową można mocować do tafli lodu za pomocą śrub lodowych lub z użyciem otworu

o średnicy około 150 mm zlokalizowanego w odległości około 6 m od otworu, o którym

mowa w ust. 2. Sposób mocowania liny sygnałowej jest określony w załączniku nr 22

do rozporządzenia.

12.

Prace podwodne wykonuje się z użyciem liny opustowej z obciążeniem o wadze co najmniej

30 kg. Na linie są umieszczone źródła światła na głębokości 3 m oraz na głębokości

planowanych prac podwodnych lub szereg świateł umieszczonych co 3 m.

13.

Do wykonywania prac podwodnych pod lodem jako liny sygnałowe należy wykorzystywać

liny pływające w różnych jaskrawych kolorach dla każdego z nurków.

14.

Lina opustowa dla dwóch nurków musi mieć średnicę nie mniejszą niż 16 mm i mieć jaskrawy

kolor.

15.

Nurkowie przebierają się w pomieszczeniu w temperaturze nie niższej niż 10°C.

16.

Kierownik nie zezwala nurkowi, który zakończył wykonywanie prac podwodnych, na kontynuowanie

działalności jako nurek asekurujący.

17.

Kierownik nie zezwala na wykonywanie prac podwodnych z jednego otworu więcej niż dwóm

nurkom, z wyjątkiem sytuacji awaryjnych.

18.

Sygnaliści i każdy członek ekipy przebywającej na pokrywie lodowej posiadają indywidualną

kamizelkę ratunkową oraz urządzenia umożliwiające samoratowanie i wydobycie się na

pokrywę lodową.

19.

W czasie wykonywania prac podwodnych pod lodem oraz w zimnych wodach o temperaturze

mniejszej niż lub równej 5°C można stosować tylko sprzęt nurkowy zabezpieczony przed

zamarzaniem i dopuszczony do nurkowania w wodach zimnych.

20.

Kierownik omawia warunki bezpieczeństwa minimalizujące możliwość zamarzania automatów

nurkowych.

21.

Nurka wykonującego prace podwodne pod lodem wyposaża się w dwa niezależne źródła światła

(dotyczy to również prac podwodnych wykonywanych w warunkach nocnych), kompas nurkowy

oraz dodatkowe urządzenie do cięcia.

1.

Nie prowadzi się prac podwodnych we wnętrzu wraków bez wykorzystania liny opustowej

i lin sygnałowych.

2.

Wchodzenie nurka do wnętrza wraku jest dozwolone tylko na polecenie kierownika.

3.

W przypadku prowadzenia prac wewnątrz wraku nurek wykonujący pracę jest zabezpieczany

przez nurka asekuracyjnego znajdującego się w miejscu wejścia do wraku. Zadaniem nurka

asekurującego jest podawanie (wybieranie) wiązki zasilającej nurka znajdującego się

wewnątrz wraku.

4.

Przy wykonywaniu prac podwodnych przy identyfikacji nieznanych wraków lub obiektów

podwodnych pochodzenia wojskowego należy w pierwszej kolejności zbadać bezpośrednie

otoczenie wraku, następnie pokład i główne pomieszczenia w celu stwierdzenia, czy

wrak nie zawiera materiałów wybuchowych.

5.

W przypadku wykrycia materiałów wybuchowych i konieczności ich usunięcia prace podwodne

należy przeprowadzić z zachowaniem warunków bezpieczeństwa prowadzenia prac podwodnych

z materiałami wybuchowymi. Prace z materiałami wybuchowymi mogą wykonywać wyłącznie

osoby posiadające kwalifikacje do prowadzenia tych prac.

6.

W przypadku wykonywania na wraku prac podwodnych lub w przypadku identyfikacji i rozpoznania

nowego wraku lub obiektu podwodnego prace podwodne wykonuje się każdorazowo w sprzęcie

nurkowym zasilanym przewodowo, o którym mowa w załącznikach nr 5 i 6 do rozporządzenia,

z wykorzystaniem liny sygnałowej, łączności i liny opustowej.

1.

Wykonywanie prac podwodnych w autonomicznych aparatach nurkowych bez wchodzenia do

wnętrza wraku, na wcześniej spenetrowanych i rozpoznanych wrakach niestwarzających

zagrożenia dla nurków, bez liny sygnałowej jest dopuszczalne, jeżeli nurkowie biorący

udział w pracach podwodnych spełniają wymogi określone w § 46 i nie wykonują prac

niebezpiecznych lub w warunkach trudnych.

2.

Nurkowie wykonujący prace podwodne na wrakach z użyciem autonomicznych aparatów nurkowych

muszą być przeszkoleni w zakresie bezpieczeństwa, technik i procedur wykonywania prac

podwodnych na wrakach.

3.

Decyzję o rozpoczęciu nurkowania na wraku bez użycia liny sygnałowej na podstawie

dokonanej oceny ryzyka oraz uwarunkowań środowiskowych w miejscu prowadzenia prac

podwodnych podejmuje kierownik.

4.

Nurkowie wykonujący prace podwodne na wrakach z użyciem autonomicznych aparatów nurkowych,

o których mowa w ust. 1, posiadają boję dekompresyjną, kołowrotek nurkowy, szpulkę

z linką o długości odpowiadającej co najmniej głębokości nurkowania na wraku.

5.

Każdy nurek wykonujący prace podwodne na wraku musi posiadać co najmniej dwa niezależne

narzędzia tnące oraz dwa niezależne źródła światła.

1.

Nurek prowadzący prace podwodne na wraku zostaje zapoznany przez kierownika z jego

budową.

2.

Nurek wykonujący prace podwodne we wnętrzu wraku zostaje zapoznany przez kierownika

z budową wraku oraz rozmieszczeniem w nim pomieszczeń.

3.

W przypadku prowadzenia prac podwodnych, o których mowa w ust. 1 i 2, należy je poprzedzić

rozpoznaniem wszelkich możliwych zagrożeń, położenia, ukształtowania dna i otoczenia

wraku w miejscu prowadzenia prac podwodnych za pomocą wszelkich dostępnych środków

technicznych do identyfikacji i lokalizacji obiektów podwodnych.

4.

Na podstawie przeprowadzonego rozpoznania należy sporządzić szkic ogólnej budowy wraku,

z którym należy zapoznać każdego członka ekipy wykonującej prace podwodne na wraku.

1.

Podwodne prace z użyciem materiałów wybuchowych prowadzą nurkowie posiadający odpowiednie

kwalifikacje nurkowe zgodne z rozporządzeniem w sprawie wykonywania prac podwodnych.

2.

Wymóg, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy procesu szkolenia realizowanego w jednostce

organizacyjnej będącej ośrodkiem szkoleniowym w celu nabycia odpowiednich kwalifikacji

wymagających umiejętności wykonywania podwodnych prac minerskich.

Pracami podwodnymi z użyciem materiałów wybuchowych kierują osoby posiadające kwalifikacje

kierowników podwodnych działań minerskich, bojowych lub inżynieryjnych zgodnie z rozporządzeniem

w sprawie wykonywania prac podwodnych.

O znalezieniu przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych pochodzenia wojskowego lub

niewiadomego pochodzenia należy powiadomić służbę dyżurną macierzystej jednostki organizacyjnej.

1.

Przed rozpoczęciem minerskich prac podwodnych należy określić granice stref niebezpiecznych

pod wodą i na lądzie.

2.

Przed rozpoczęciem niszczenia przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych o wagomiarze

powyżej 250 kg TNT poza wyznaczonymi poligonami należy szczegółowo obliczyć strefy

oddziaływania wybuchu podwodnego.

3.

W przypadku niszczenia, o którym mowa w ust. 2, każdorazowo należy powiadomić służbę

dyżurną macierzystej jednostki organizacyjnej.

4.

Zabezpieczenie miejsca niszczenia przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych realizowane

poza wyznaczonymi poligonami morskimi należy uzgodnić odpowiednio z jednostkami Straży

Granicznej, Żandarmerii Wojskowej, Policji, straży miejskiej oraz urzędu morskiego.

5.

Przy wykonywaniu prac podwodnych mogących powodować zanieczyszczenia środowiska morskiego

należy wykonać ocenę ich oddziaływania na środowisko.

1.

Podwodne prace minerskie należy prowadzić z łodzi minerskich. Nie dotyczy to podwodnych

prac minerskich realizowanych w ramach podwodnych działań bojowych.

2.

Łodzie minerskie powinny być wyposażone w napęd dwusilnikowy.

3.

W przypadku realizacji zadań z wykorzystaniem okrętu łódź minerska może posiadać jeden

silnik.

4.

Na akwenach śródlądowych dopuszcza się wykorzystanie łodzi jednosilnikowych lub wiosłowych.

5.

W łodziach minerskich zabrania się przygotowywania ładunków oraz ich przerabiania.

1.

Nie wykonuje się podwodnych prac minerskich w nocy i w warunkach ograniczonej widoczności.

Nie dotyczy to podwodnych prac minerskich realizowanych w ramach podwodnych działań

bojowych.

2.

Prace podwodne wykonuje się przy maksymalnej sile wiatru nie większej niż 2° w skali

Beauforta (1,6-3,3 m/s), co odpowiada dwóm stopniom stanu morza i wysokości fali 0,2-0,3

m.

3.

Jeżeli jest to uzasadnione sytuacją, wykonywanie prac podwodnych z użyciem materiałów

wybuchowych może być prowadzone bez użycia łączności przewodowej i kamery.

Podczas niszczenia przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych o wagomiarach powyżej

250 kg TNT należy stosować systemy radiowego sterowania wybuchami.

1.

Podczas działań przeciwminowych należy wykorzystywać wyłącznie sprzęt i narzędzia

niemagnetyczne posiadające stosowne certyfikaty potwierdzające ich niemagnetyczność.

2.

Przed każdym wejściem nurka pod wodę należy dodatkowo sprawdzić, czy jego wyposażenie

zasadnicze i dodatkowe nie posiadają właściwości magnetycznych.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.