Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 lipca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu leczniczego dla osób pozbawionych wolności

1.

Rozporządzenie określa szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać pod względem

fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia podmiotu leczniczego dla osób pozbawionych

wolności.

2.

Szczegółowe wymagania są określone, odpowiednio, dla poszczególnych pomieszczeń i

urządzeń

1)

szpitala - w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

2)

ambulatorium z izbą chorych - w załączniku nr 2 do rozporządzenia;

3)

pracowni badań endoskopowych - w załączniku nr 3 do rozporządzenia;

4)

w których udziela się świadczeń zdrowotnych z zakresu rehabilitacji leczniczej - w

załączniku nr 4 do rozporządzenia.

3.

Do gabinetu dentystycznego stosuje się wyłącznie wymagania określone w § 5, § 16,

§ 18 oraz § 29.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1)

brudownik - pomieszczenie służące do opróżniania, dezynfekowania, przechowywania kaczek

i basenów lub niszczenia tego rodzaju pojemników jednorazowego użytku oraz składowania

brudnej bielizny, wyposażone w umywalkę, płuczkę-dezynfektor lub urządzenie do dekontaminacji

oraz utylizacji wkładów jednorazowych wraz z zawartością, które powinno być zainstalowane

w sposób eliminujący zagrożenia dla pacjentów - w przypadku stosowania basenów jednorazowych,

oraz w wentylację mechaniczną wyciągową;

2)

gabinet diagnostyczno-zabiegowy - pomieszczenie służące do wykonywania zabiegów diagnostycznych

lub terapeutycznych o charakterze zabiegowym;

3)

izolatka - pomieszczenie przeznaczone do odosobnienia pacjenta lub grupy pacjentów

chorych na chorobę zakaźną albo osoby lub grupy osób podejrzanych o chorobę zakaźną,

w celu uniemożliwienia przeniesienia biologicznego czynnika chorobotwórczego na inne

osoby;

4)

pomieszczenie higieniczno-sanitarne - pomieszczenie wyposażone co najmniej w miskę

ustępową, umywalkę, dozownik z mydłem w płynie, pojemnik z ręcznikami jednorazowego

użycia i pojemnik na zużyte ręczniki;

5)

pomieszczenie porządkowe - pomieszczenie służące do przechowywania sprzętu stosowanego

do utrzymywania czystości, środków czystości oraz preparatów myjąco-dezynfekcyjnych,

a także do przygotowywania roztworów roboczych oraz mycia i dezynfekcji sprzętu stosowanego

do utrzymywania czystości, wyposażone w zlew z baterią i dozownik ze środkiem dezynfekcyjnym;

6)

zakład karny - zakład karny lub areszt śledczy.

1.

Szpital lub ambulatorium z izbą chorych mogą być zlokalizowane w samodzielnym budynku

lub w zespole budynków o innym przeznaczeniu, będących w strukturze zakładu karnego,

z możliwym maksymalnym zachowaniem odrębności od innych użytkowników budynku.

2.

Dopuszcza się lokalizowanie pomieszczeń gospodarczych, technicznych, zaopatrzenia

medycznego oraz socjalnych poniżej poziomu terenu otaczającego budynek.

Zespoły pomieszczeń stanowiących oddziały łóżkowe szpitala, z wyjątkiem pomieszczeń

administracyjnych i socjalnych, nie mogą być przechodnie.

Kształt i powierzchnia poszczególnych pomieszczeń szpitala lub ambulatorium z izbą

chorych umożliwia prawidłowe rozmieszczenie, zainstalowanie i użytkowanie urządzeń,

aparatury i sprzętu, stanowiących ich niezbędne funkcjonalne wyposażenie.

1.

W szpitalu nie mogą być stosowane zsypy.

2.

W uzasadnionych przypadkach, w szczególności wynikających z warunków technicznych,

państwowy wojewódzki inspektor sanitarny może wyrazić zgodę na zastosowanie w szpitalu

zsypów brudnej bielizny.

Łóżka w pokojach łóżkowych szpitala są dostępne przynajmniej z dwóch stron, w tym

jednej dłuższej.

Odstępy między łóżkami umożliwiają swobodny dostęp do pacjentów.

Szerokość pokoju łóżkowego umożliwia wyprowadzenie każdego łóżka.

1.

Izolatka w szpitalu lub ambulatorium z izbą chorych składa się z

1)

pomieszczenia pobytu pacjenta;

2)

pomieszczenia higieniczno-sanitarnego, dostępnego z pomieszczenia pobytu pacjenta,

wyposażonego w

a)

umywalkę z baterią uruchamianą bez kontaktu z dłonią i dodatkowo w dozownik ze środkiem

dezynfekcyjnym uruchamiany bez kontaktu z dłonią, a także pojemnik z ręcznikami jednorazowego

użycia i pojemnik na zużyte ręczniki,

b)

natrysk, z wyłączeniem izolatki w oddziale anestezjologii i intensywnej terapii,

c)

płuczkę-dezynfektor basenów - w przypadku stosowania basenów wielorazowego użytku,

d)

urządzenie do dekontaminacji oraz do utylizacji wkładów jednorazowych wraz z zawartością,

które powinno być zainstalowane w sposób eliminujący zagrożenia dla pacjentów - w

przypadku stosowania basenów i kaczek jednorazowych oraz wkładów jednorazowych wraz

z zawartością;

3)

śluzy umywalkowo-fartuchowej pomiędzy pomieszczeniem pobytu pacjenta a ogólną drogą

komunikacyjną.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 2 lit. d nie stosuje się w przypadku przeprowadzania dekontaminacji

w urządzeniu zlokalizowanym w innym miejscu, pod warunkiem transportu w szczelnych

pojemnikach.

3.

Izolatka powinna być wyposażona w wentylację wymuszoną działającą na zasadzie podciśnienia

(ciśnienie w izolatce niższe niż na korytarzu i w śluzie).

Śluza umywalkowo-fartuchowa jest wyposażona w

1)

umywalkę z baterią uruchamianą bez kontaktu z dłonią;

2)

dozownik z mydłem w płynie;

3)

pojemnik ze środkiem dezynfekcyjnym;

4)

pojemnik z ręcznikami jednorazowego użycia i pojemnik na zużyte ręczniki;

5)

zamykany pojemnik na brudną bieliznę;

6)

miejsce na ubrania z zachowaniem rozdziału ubrań czystych i brudnych.

Śluza szatniowa składa się z

1)

szatni brudnej - przeznaczonej do rozebrania się z ubrania prywatnego lub szpitalnego,

wyposażonej w szafkę ubraniową z wydzieloną częścią na obuwie;

2)

szatni czystej (ubieralni) - przeznaczonej do ubierania się w czyste ubranie oraz

obuwie służące do poruszania się w strefie, do której będzie wchodził personel, wyposażonej

w

a)

obuwie nadające się do mycia i dezynfekcji,

b)

regał na obuwie,

c)

regał na czyste ubrania;

3)

pomieszczenia higieniczno-sanitarnego znajdującego się pomiędzy szatnią czystą i brudną,

wyposażonego dodatkowo w natrysk.

1.

Pokój łóżkowy na oddziale szpitalnym jest wyposażony w umywalkę z ciepłą i zimną wodą,

dozownik z mydłem w płynie oraz pojemnik z ręcznikami jednorazowego użycia i pojemnik

na zużyte ręczniki.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pokoju wyposażonego w śluzę umywalkowo-fartuchową

lub węzeł sanitarny oraz pokojów łóżkowych w oddziale psychiatrycznym.

1.

W pomieszczeniach podmiotów wykonujących działalność leczniczą wydziela się co najmniej

jedno

1)

pomieszczenie lub wydzielone miejsce do składowania bielizny czystej;

2)

pomieszczenie lub wydzielone miejsce do składowania bielizny brudnej;

3)

pomieszczenie lub wydzielone miejsce na odpady.

2.

W pomieszczeniu, w którym znajdują się wydzielone miejsca, o których mowa w ust. 1

pkt 1, nie mogą znajdować się wydzielone miejsca, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i

3.

3.

Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się także do ambulatorium z izbą chorych.

1.

Przestrzeń ładunkowa środków transportu żywności, bielizny, odpadów, brudnych narzędzi

i sprzętu do dekontaminacji, z wyłączeniem opakowań jednorazowych, jest przestrzenią

zamkniętą, odpowiednio do rodzaju ładunku.

2.

Przestrzeń ładunkowa środków transportu zwłok jest przestrzenią zamkniętą.

3.

Środki transportu, o których mowa w ust. 1 i 2, są wykonane z materiałów umożliwiających

ich mycie i dezynfekcję.

1.

Meble w pomieszczeniach podmiotu wykonującego działalność leczniczą umożliwiają ich

stałe, bieżące mycie oraz dezynfekcję bez pogorszenia lub utraty funkcji użytkowych.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do mebli w pomieszczeniach administracyjnych i socjalnych,

poradni i gabinetów podmiotów wykonujących świadczenia z zakresu opieki psychiatrycznej

i leczenia uzależnień.

W zakładzie karnym, w którego strukturze funkcjonuje szpital lub ambulatorium z izbą

chorych, zapewnia się co najmniej jedno pomieszczenie porządkowe umożliwiające dodatkowo

mycie i dezynfekcję środków transportu.

1.

W pomieszczeniach szpitala lub ambulatorium z izbą chorych podłogi, a także połączenia

ścian z podłogami wykonuje się z materiałów umożliwiających ich mycie i dezynfekcję.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pomieszczeń administracyjnych i socjalnych, poradni

i gabinetów podmiotów wykonujących świadczenia z zakresu opieki psychiatrycznej i

leczenia uzależnień oraz sal kinezyterapii.

Pomieszczenia i urządzenia wymagające utrzymania aseptyki i wyposażenie tych pomieszczeń

powinny umożliwiać ich mycie i dezynfekcję.

W przypadku konieczności zastosowania sufitów podwieszonych w pomieszczeniach o podwyższonych

wymaganiach higienicznych, w szczególności w salach operacyjnych i porodowych, pokojach

łóżkowych, w oddziale anestezjologii i intensywnej terapii, salach pooperacyjnych,

sufity te są wykonane w sposób zapewniający szczelność powierzchni oraz umożliwiający

ich mycie i dezynfekcję.

Szerokość drzwi w pomieszczeniach, przez które odbywa się ruch pacjentów na łóżkach,

umożliwia ten ruch.

W pokojach łóżkowych zapewnia się bezpośredni dostęp światła dziennego.

W przypadku nadmiernego naświetlenia pokoi łóżkowych instaluje się w nich odpowiednie

urządzenia przeciwsłoneczne.

1.

W salach operacyjnych i pomieszczeniach diagnostyki obrazowej stosuje się wyłącznie

oświetlenie elektryczne.

2.

W przypadku gdy nie stanowi to utrudnienia przy wykonywaniu zabiegów operacyjnych

i diagnostycznych, dopuszcza się zastosowanie w pomieszczeniach, o których mowa w

ust. 1, oświetlenia dziennego.

1.

Pomieszczenia, w których są wykonywane badania lub zabiegi, z wyjątkiem pomieszczeń,

w których odbywa się badanie za pomocą rezonansu magnetycznego, wyposażone są w umywalki

z baterią z ciepłą i zimną wodą, dozownik z mydłem w płynie, dozownik ze środkiem

dezynfekcyjnym oraz pojemnik z ręcznikami jednorazowego użycia i pojemnik na zużyte

ręczniki albo urządzenie do suszenia rąk.

2.

Pomieszczenia, w których wykonywane są badania lub zabiegi przy użyciu narzędzi i

sprzętu wielokrotnego użycia, niezależnie od umywalek, wyposażone są w zlew z baterią.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, gdy stanowiska mycia rąk personelu oraz narzędzi

i sprzętu wielokrotnego użytku są zorganizowane w oddzielnym pomieszczeniu, do którego

narzędzia i sprzęt są przenoszone w szczelnych pojemnikach, oraz w przypadku gdy mycie

i sterylizacja są przeprowadzane w innym podmiocie.

W blokach operacyjnych i izolatkach należy stosować wentylację nawiewno-wywiewną lub

klimatyzację zapewniającą parametry jakości powietrza dostosowane do funkcji tych

pomieszczeń.

W salach operacyjnych oraz innych pomieszczeniach, gdzie podtlenek azotu jest stosowany

do znieczulenia, nawiew powietrza odbywa się górą, a wyciąg powietrza w 20% górą i

w 80% dołem i zapewnia nadciśnienie w stosunku do korytarza. Rozmieszczenie punktów

nawiewu nie może powodować przepływu powietrza od strony głowy pacjenta przez pole

operacyjne.

1.

Instalacje i urządzenia wentylacji mechanicznej i klimatyzacji podlegają okresowemu

przeglądowi, czyszczeniu, dezynfekcji lub wymianie elementów instalacji zgodnie z

zaleceniami producenta, nie rzadziej niż co 12 miesięcy.

2.

Dokonanie czynności, o których mowa w ust. 1, wymaga udokumentowania.

Źródłem zaopatrzenia w wodę szpitala lub ambulatorium z izbą chorych są sieć wodociągowa

i własne ujęcie.

1.

Szpital posiada rezerwowe źródło zaopatrzenia w energię elektryczną, którym jest agregat

prądotwórczy wyposażony w funkcję autostartu, zapewniający co najmniej 30% potrzeb

mocy szczytowej, a także urządzenie zapewniające odpowiedni poziom bezprzerwowego

podtrzymania zasilania.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w sytuacji, gdy zakład karny, na terenie którego funkcjonuje

szpital, ma agregat prądotwórczy lub inne rezerwowe źródło zaopatrzenia w energię

elektryczną, o ile ich wydolność zapewni szpitalowi co najmniej 30% potrzeb mocy szczytowej,

a także urządzenie zapewniające odpowiedni poziom bezprzerwowego podtrzymania zasilania.

Rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po dniu ogłoszenia.