Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 25 czerwca 2012 r. w sprawie organizacji, kwalifikacji personelu, sposobu funkcjonowania i rodzajów podmiotów leczniczych wykonujących świadczenia stacjonarne i całodobowe oraz ambulatoryjne w sprawowaniu opieki nad uzależnionymi od alkoholu oraz sposobu współdziałania w tym zakresie z instytucjami publicznymi i organizacjami społecznymi

Podmioty lecznicze wykonujące świadczenia stacjonarne i całodobowe oraz ambulatoryjne

w sprawowaniu opieki nad uzależnionymi od alkoholu realizują

1)

działania diagnostyczne w zakresie diagnozy nozologicznej i problemowej;

2)

programy korekcyjne dla osób spożywających alkohol ryzykownie i szkodliwie lub używających

substancji psychoaktywnych oraz osób z zaburzeniami nawyków i popędów;

3)

programy psychoterapii uzależnień;

4)

programy psychoterapii zaburzeń funkcjonowania członków rodziny, które wynikają ze

spożywania alkoholu lub używania innych substancji psychoaktywnych przez osoby bliskie,

zwane dalej „programami psychoterapii członków rodzin”;

5)

indywidualne świadczenia zapobiegawczo-lecznicze dla osób uzależnionych od alkoholu

i członków ich rodzin;

6)

indywidualne świadczenia rehabilitacyjne dla osób uzależnionych od alkoholu i członków

ich rodzin;

7)

działania konsultacyjno-edukacyjne dla członków rodzin osób uzależnionych od alkoholu.

1.

Działania diagnostyczne, o których mowa w § 1 pkt 1, polegają na

1)

rozpoznaniu zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania wynikających ze spożywania

alkoholu lub używania innych substancji psychoaktywnych, rozpoznaniu zaburzeń nawyków

i popędów oraz zaburzeń występujących u członków rodziny w następstwie spożywania

alkoholu lub używania innych substancji psychoaktywnych lub zaburzeń nawyków i popędów

u osób bliskich;

2)

rozpoznaniu niezbędnych do skonstruowania planu terapii aktualnych problemów pacjenta,

a także przyczyn i mechanizmów będących ich podłożem.

2.

Programy korekcyjne, o których mowa w § 1 pkt 2, obejmują indywidualne lub grupowe

oddziaływania psychologiczne zmierzające do ograniczenia szkód wynikających ze spożywania

alkoholu lub używania innych substancji psychoaktywnych u osób nieuzależnionych lub

do ograniczenia szkód wynikających z zachowań impulsywnych u osób z zaburzeniami nawyków

i popędów.

3.

Programy psychoterapii uzależnień, o których mowa w § 1 pkt 3, obejmują indywidualne

i grupowe oddziaływania psychologiczne ukierunkowane na poprawę stanu psychofizycznego

i funkcjonowania społecznego osób uzależnionych od alkoholu poprzez redukcję objawów

i mechanizmów uzależnień oraz uczenie umiejętności potrzebnych do podtrzymania pozytywnej

zmiany.

4.

Programy psychoterapii członków rodzin obejmują oddziaływania psychologiczne ukierunkowane

na usunięcie lub złagodzenie zaburzeń powstałych w wyniku przewlekłego stresu u członków

rodziny, spowodowanego spożywaniem alkoholu lub używaniem innych substancji psychoaktywnych

przez osobę bliską.

5.

Indywidualne świadczenia zapobiegawczo-lecznicze, o których mowa w § 1 pkt 5, obejmują

1)

leczenie stanów występujących w przebiegu uzależnienia od alkoholu, w szczególności

leczenie alkoholowych zespołów abstynencyjnych;

2)

leczenie szkód zdrowotnych spowodowanych spożywaniem alkoholu u osób przystępujących

do psychoterapii uzależnienia od alkoholu;

3)

psychofarmakoterapię ułatwiającą osiąganie celów terapii uzależnienia od alkoholu;

4)

psychofarmakoterapię współwystępujących zaburzeń psychicznych.

6.

Indywidualne świadczenia rehabilitacyjne, o których mowa w § 1 pkt 6, obejmują oddziaływania

psychospołeczne i pomocnicze medyczne, ukierunkowane na przywrócenie zdolności funkcjonowania

społecznego osób uzależnionych od alkoholu i członków ich rodzin.

7.

Działania konsultacyjno-edukacyjne, o których mowa w § 1 pkt 7, obejmują grupowe lub

indywidualne poradnictwo ukierunkowane na zwiększenie rozumienia uzależnienia, problemów

rodziny osób uzależnionych od alkoholu oraz poznanie ofert leczenia osób uzależnionych

od alkoholu i członków ich rodzin.

1.

Podmioty lecznicze, o których mowa w § 1, prowadzą placówki leczenia uzależnienia

od alkoholu, zwane dalej „placówkami”, którymi są

1)

poradnia terapii uzależnienia od alkoholu i współuzależnienia;

2)

poradnia leczenia uzależnień;

3)

całodobowy oddział terapii uzależnienia od alkoholu;

4)

całodobowy oddział leczenia uzależnień;

5)

dzienny oddział terapii uzależnienia od alkoholu;

6)

dzienny oddział leczenia uzależnień;

7)

oddział leczenia alkoholowych zespołów abstynencyjnych;

8)

hostel dla osób uzależnionych od alkoholu.

2.

Placówki mogą działać jako ośrodek terapii uzależnienia od alkoholu, jeżeli zapewniają

wykonywanie

1)

stacjonarnych i ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych dla osób uzależnionych od alkoholu

i członków ich rodzin albo

2)

ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych dla osób uzależnionych od alkoholu i członków

ich rodzin, a w skład ośrodka wchodzą

a)

dzienny oddział terapii uzależnienia od alkoholu lub dzienny oddział leczenia uzależnień

oraz

b)

poradnia terapii uzależnienia od alkoholu i współuzależnienia lub poradnia leczenia

uzależnień.

Poradnia terapii uzależnienia od alkoholu i współuzależnienia oraz poradnia leczenia

uzależnień wykonują następujące zadania

1)

diagnozowanie

a)

zaburzeń spowodowanych spożywaniem alkoholu lub używaniem innych substancji psychoaktywnych,

b)

zaburzeń nawyków i popędów;

2)

diagnozowanie zaburzeń występujących u członków rodzin osób

a)

spożywających alkohol lub używających innych substancji psychoaktywnych,

b)

z zaburzeniami nawyków i popędów;

3)

realizację programów korekcyjnych dla osób

a)

spożywających alkohol ryzykownie i szkodliwie,

b)

spożywających alkohol ryzykownie i szkodliwie oraz używających innych substancji psychoaktywnych,

c)

z zaburzeniami nawyków i popędów;

4)

realizację programów psychoterapii dla

a)

osób uzależnionych od alkoholu,

b)

osób uzależnionych od alkoholu i innych substancji psychoaktywnych,

c)

osób z zaburzeniami nawyków i popędów,

d)

członków rodzin dotkniętych następstwami spożywania alkoholu lub używania innych substancji

psychoaktywnych,

e)

członków rodzin osób z zaburzeniami nawyków i popędów;

5)

udzielanie indywidualnych świadczeń zapobiegawczo-leczniczych dla

a)

osób uzależnionych od alkoholu,

b)

osób uzależnionych od alkoholu i innych substancji psychoaktywnych,

c)

osób z zaburzeniami nawyków i popędów,

d)

członków rodzin dotkniętych następstwami spożywania alkoholu lub używania innych substancji

psychoaktywnych,

e)

członków rodzin osób z zaburzeniami nawyków i popędów;

6)

prowadzenie działań konsultacyjno-edukacyjnych dla członków rodzin

a)

dotkniętych następstwami spożywania alkoholu lub używania innych substancji psychoaktywnych,

b)

osób z zaburzeniami nawyków i popędów.

Całodobowy oddział terapii uzależnienia od alkoholu oraz całodobowy oddział leczenia

uzależnień wykonują następujące zadania

1)

diagnozowanie

a)

zaburzeń spowodowanych spożywaniem alkoholu lub używaniem innych substancji psychoaktywnych,

b)

zaburzeń nawyków i popędów;

2)

realizację programów psychoterapii dla osób

a)

uzależnionych od alkoholu,

b)

uzależnionych od alkoholu i innych substancji psychoaktywnych,

c)

z zaburzeniami nawyków i popędów;

3)

udzielanie indywidualnych świadczeń zapobiegawczo-leczniczych dla pozostających w

programie terapii osób

a)

uzależnionych od alkoholu,

b)

uzależnionych od alkoholu i innych substancji psychoaktywnych,

c)

z zaburzeniami nawyków i popędów;

4)

prowadzenie działań konsultacyjno-edukacyjnych dla członków rodzin

a)

dotkniętych następstwami spożywania alkoholu lub używania innych substancji psychoaktywnych,

b)

osób z zaburzeniami nawyków i popędów;

5)

przygotowanie pacjenta do kontynuowania terapii w poradni terapii uzależnienia od

alkoholu i współuzależnienia lub poradni leczenia uzależnień.

Dzienny oddział terapii uzależnienia od alkoholu oraz dzienny oddział leczenia uzależnień

wykonują następujące zadania

1)

diagnozowanie

a)

zaburzeń spowodowanych spożywaniem alkoholu lub używaniem innych substancji psychoaktywnych,

b)

zaburzeń nawyków i popędów;

2)

diagnozowanie zaburzeń występujących u członków rodzin osób

a)

spożywających alkohol lub używających innych substancji psychoaktywnych,

b)

z zaburzeniami nawyków i popędów;

3)

realizację programów psychoterapii dla

a)

osób uzależnionych od alkoholu,

b)

osób uzależnionych od alkoholu i innych substancji psychoaktywnych,

c)

osób z zaburzeniami nawyków i popędów,

d)

członków rodzin dotkniętych następstwami spożywania alkoholu lub używania innych substancji

psychoaktywnych,

e)

członków rodzin osób z zaburzeniami nawyków i popędów;

4)

udzielanie indywidualnych świadczeń zapobiegawczo-leczniczych dla pozostających w

programie terapii

a)

osób uzależnionych od alkoholu,

b)

osób uzależnionych od alkoholu i innych substancji psychoaktywnych,

c)

osób z zaburzeniami nawyków i popędów,

d)

członków rodzin dotkniętych następstwami spożywania alkoholu lub używania innych substancji

psychoaktywnych,

e)

członków rodzin osób z zaburzeniami nawyków i popędów;

5)

prowadzenie działań konsultacyjno-edukacyjnych dla członków rodzin

a)

dotkniętych następstwami spożywania alkoholu lub używania innych substancji psychoaktywnych,

b)

członków rodzin osób z zaburzeniami nawyków i popędów;

6)

przygotowanie pacjenta do kontynuowania terapii w poradni terapii uzależnienia od

alkoholu i współuzależnienia lub poradni leczenia uzależnień.

Oddział leczenia alkoholowych zespołów abstynencyjnych wykonuje następujące zadania

1)

diagnozowanie zaburzeń spowodowanych spożywaniem alkoholu lub używaniem innych substancji

psychoaktywnych;

2)

leczenie alkoholowego lub polekowego zespołu abstynencyjnego;

3)

motywowanie pacjentów do podjęcia psychoterapii uzależnień.

Hostel dla osób uzależnionych od alkoholu

1)

zapewnia warunki samodzielnego funkcjonowania w środowisku, w integracji ze społecznością

lokalną;

2)

realizuje program rehabilitacyjny nakierowany na zwiększenie społecznych kompetencji

i samodzielne funkcjonowanie osób uzależnionych.

1.

Placówkami, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1-6 i 8, kieruje specjalista psychoterapii

uzależnień posiadający co najmniej pięcioletni staż pracy w zakresie leczenia uzależnień.

2.

Oddziałem leczenia alkoholowych zespołów abstynencyjnych kieruje lekarz specjalista

w dziedzinie

1)

psychiatrii lub

2)

chorób wewnętrznych, lub

3)

neurologii, lub

4)

anestezjologii, lub

5)

anestezjologii i reanimacji, lub

6)

anestezjologii i intensywnej terapii.

1.

Zarząd województwa organizuje na terenie województwa wojewódzki ośrodek terapii uzależnienia

i współuzależnienia, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi, zgodnie z wymaganiami, o których mowa w § 3 ust. 2.

2.

Do zadań wojewódzkiego ośrodka terapii uzależnienia i współuzależnienia należy w szczególności

1)

monitorowanie funkcjonowania placówek leczenia uzależnienia od alkoholu w zakresie

dostępności świadczeń stacjonarnych i całodobowych oraz ambulatoryjnych w sprawowaniu

opieki nad uzależnionymi od alkoholu na terenie województwa;

2)

ocena jakości świadczeń stacjonarnych i całodobowych oraz ambulatoryjnych w sprawowaniu

opieki nad uzależnionymi od alkoholu udzielanych na terenie województwa oraz przygotowanie

wniosków i zaleceń w tym zakresie, w tym wnioskowanie o konieczności podjęcia doskonalenia

zawodowego pracowników;

3)

opiniowanie wojewódzkich strategii i planów w zakresie zdrowia publicznego;

4)

udzielanie konsultacji podmiotom leczniczym prowadzącym placówki oraz innym podmiotom

zajmującym się rozwiązywaniem problemów alkoholowych;

5)

prowadzenie działalności metodyczno-organizacyjnej w zakresie zbierania i opracowywania

danych statystycznych dotyczących rozpowszechnienia uzależnienia od alkoholu i związanych

z nim problemów oraz leczenia uzależnienia od alkoholu na terenie województwa, a także

ocena tych danych;

6)

inicjowanie i realizacja działań podnoszących kwalifikacje zawodowe pracowników merytorycznych

zatrudnionych w placówkach, w tym organizowanie staży i szkoleń;

7)

inicjowanie i prowadzenie działań podnoszących kompetencje zawodowe osób współdziałających

z placówkami w realizacji zadań programowych;

8)

współpraca z Państwową Agencją Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz wojewódzkim

konsultantem do spraw psychiatrii i wojewódzkim konsultantem do spraw psychologii

klinicznej.

1.

Podmioty lecznicze, o których mowa w § 1, współpracują w szczególności z

1)

Państwową Agencją Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz Instytutem Psychiatrii

i Neurologii w zakresie wdrażania standardów i procedur terapeutycznych oraz podnoszenia

kwalifikacji personelu udzielającego świadczeń medycznych, a także monitorowania efektów

terapii;

2)

podmiotami leczniczymi sprawującymi opiekę podstawową i psychiatryczną;

3)

wojewódzkim ośrodkiem terapii uzależnienia i współuzależnienia;

4)

organami samorządów terytorialnych w realizacji ustawowo określonych zadań własnych

gmin, powiatów i województw;

5)

środowiskami samopomocowymi, w szczególności ze wspólnotą Anonimowych Alkoholików

i klubami abstynenta w zakresie środowiskowych oddziaływań wspierających abstynencję

pacjentów;

6)

ośrodkami pomocy społecznej właściwymi ze względu na miejsce zamieszkania lub stałego

przebywania osoby uzależnionej od alkoholu;

7)

organizacjami pozarządowymi w zakresie rozwiązywania problemów alkoholowych.

2.

Współpraca, o której mowa w ust. 1, odbywa się przez

1)

informowanie o ofercie leczenia uzależnienia od alkoholu oraz ofercie leczenia członków

rodzin osób uzależnionych od alkoholu;

2)

udział w podnoszeniu kwalifikacji zawodowych pracowników merytorycznych;

3)

wskazywanie pacjentom innych podmiotów leczniczych ofert mogących bardziej odpowiadać

ich potrzebom;

4)

ustalanie z właściwymi organami samorządu terytorialnego i ośrodkami pomocy społecznej

możliwości udzielenia osobie uzależnionej od alkoholu wsparcia niezbędnego do umożliwienia

jej zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, których własnym staraniem nie jest

w stanie zaspokoić, i informowanie osoby uzależnionej od alkoholu o możliwości uzyskania

takiego wsparcia, a także miejscu, w którym może ubiegać się o uzyskanie wsparcia;

5)

wspieranie inicjatyw instytucjonalnych i pozainstytucjonalnych podejmowanych na rzecz

rozwiązywania problemów alkoholowych w środowiskach lokalnych.

1.

Psychoterapię uzależnienia od alkoholu i psychoterapię członków rodzin prowadzą osoby

posiadające certyfikat specjalisty psychoterapii uzależnień albo decyzję o uznaniu

kwalifikacji zawodowych.

2.

W udzielaniu świadczeń z zakresu psychoterapii uzależnienia od alkoholu i psychoterapii

członków rodzin, pod nadzorem merytorycznym osób, o których mowa w ust. 1, mogą uczestniczyć

osoby

1)

posiadające certyfikat instruktora terapii uzależnień albo decyzję o uznaniu kwalifikacji

zawodowych;

2)

ubiegające się o otrzymanie certyfikatów specjalisty psychoterapii uzależnień i instruktora

terapii uzależnień, które uczestniczą w programie szkolenia, o którym mowa w § 14.

3.

Za wyznaczenie osób sprawujących nadzór merytoryczny, o którym mowa w ust. 2, oraz

określenie zakresu tego nadzoru odpowiada kierownik placówki.

4.

Przy określaniu zakresu nadzoru merytorycznego sprawowanego nad osobami, o których

mowa w ust. 2, uwzględnia się dotychczasowe doświadczenie w zakresie udzielania świadczeń

zdrowotnych w placówkach, a w odniesieniu do osób, o których mowa w ust. 2 pkt 2,

także ich stopień zaawansowania w programie szkolenia, o którym mowa w § 14.

1.

Certyfikaty, o których mowa w § 12 ust. 1 i 2, są wydawane przez Państwową Agencję

Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

2.

Certyfikat specjalisty psychoterapii uzależnień wydaje się osobie, która

1)

posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub osobie,

która uzyskała tytuł magistra uzyskany po studiach na kierunkach: psychologia, pedagogika,

pedagogika specjalna, socjologia, resocjalizacja, nauki o rodzinie, teologia lub filozofia;

2)

ukończyła program szkolenia, o którym mowa w § 14;

3)

zdała egzamin certyfikacyjny organizowany przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów

Alkoholowych obejmujący zagadnienia zawarte w programie szkolenia, o którym mowa w

§ 14.

3.

Certyfikat instruktora terapii uzależnień wydaje się osobie, która

1)

posiada wykształcenie co najmniej średnie;

2)

ukończyła program szkolenia, o którym mowa w § 14;

3)

zdała egzamin certyfikacyjny organizowany przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów

Alkoholowych obejmujący zagadnienia zawarte w programie szkolenia, o którym mowa w

§ 14.

4.

Osoby uczestniczące w programie szkolenia w zakresie instruktora terapii uzależnień,

które w trakcie trwania programu szkolenia spełniły wymagania, o których mowa w ust.

2 pkt 1, zostają, na swój wniosek, uczestnikami programu szkolenia w zakresie specjalisty

psychoterapii uzależnień.

5.

Potwierdzeniem statusu uczestnictwa w programie szkolenia, o którym mowa w § 14, jest

zaświadczenie wydawane na okres 5 lat przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów

Alkoholowych.

6.

Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych prowadzi ewidencję wydawanych

certyfikatów, o których mowa w § 12 ust. 1 i 2, oraz zaświadczeń, o których mowa w

ust. 5.

1.

Program szkolenia w zakresie specjalisty psychoterapii uzależnień oraz program szkolenia

w zakresie instruktora terapii uzależnień, zwane dalej „programem szkolenia”, opracowuje

Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

2.

Program szkolenia obejmuje

1)

szkolenie w zakresie podstawowych umiejętności udzielania pomocy psychologicznej oraz

nowoczesnych metod diagnozowania i terapii uzależnienia i psychoterapii członków rodzin

- w wymiarze nie mniejszym niż 650 godzin zajęć dydaktycznych;

2)

staż kliniczny w placówce - w wymiarze nie mniejszym niż 80 godzin roboczych;

3)

superwizję kliniczną dla celów szkoleniowych - w wymiarze nie mniejszym niż 70 godzin

zajęć dydaktycznych.

3.

Etapy programu szkolenia wymienione w ust. 2 są realizowane, z uwzględnieniem zakresu

przedmiotowego danego programu szkolenia, przez podmioty i osoby, które uzyskały odpowiednio

1)

akredytację Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na prowadzenie

szkolenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1;

2)

akredytację Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na prowadzenie

stażu klinicznego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2;

3)

wpis na prowadzoną przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych listę

osób uprawnionych do prowadzenia superwizji, o której mowa w ust. 2 pkt 3.

1.

Podmiot ubiegający się o akredytację na organizację szkolenia, o którym mowa w § 14

ust. 2 pkt 1, uzyskuje akredytację, jeżeli zapewnia

1)

bazę dydaktyczną o strukturze dostosowanej do liczby uczestników szkolenia;

2)

rekrutację uczestników szkolenia jedynie spośród osób spełniających wymagania, o których

mowa w § 13 ust. 2 i 3;

3)

kadrę dydaktyczną, w której co najmniej 60% osób realizujących program szkolenia posiada

certyfikat specjalisty psychoterapii uzależnień albo decyzję o uznaniu kwalifikacji

oraz co najmniej 7-letni staż pracy w psychoterapii osób uzależnionych, a pozostałe

osoby posiadają tytuł lekarza specjalisty w zakresie psychiatrii lub psychologa klinicznego

bądź uprawnienia do prowadzenia treningów psychologicznych lub psychoterapii;

4)

realizację programu szkolenia zgodną z zakresem przedmiotowym, o którym mowa w ust.

2;

5)

prowadzenie ewaluacji programu szkolenia.

2.

Podmiot ubiegający się o akredytację na prowadzenie stażu klinicznego, o którym mowa

w § 14 ust. 2 pkt 2, uzyskuje akredytację, jeżeli zapewnia

1)

realizację kompleksowego programu psychoterapii uzależnień obejmującego

a)

program diagnostyczno-motywujący,

b)

podstawowy program leczenia,

c)

program zapobiegania nawrotom,

d)

pogłębiony program leczenia,

e)

program diagnostyki i interwencji kryzysowej,

f)

program leczenia epizodu lub nawrotu zaburzeń wynikających ze spożywania alkoholu;

2)

wykwalifikowaną kadrę, w skład której wchodzą osoby posiadające certyfikat specjalisty

psychoterapii uzależnień, w liczbie osób odpowiedniej do liczby uczestników szkolenia;

3)

prowadzenie ewaluacji programu stażu klinicznego;

4)

rekrutację uczestników stażu wyłącznie wśród osób, które przedstawią zaświadczenia

o zaliczeniu szkolenia, o którym mowa w § 14 ust. 2 pkt 1.

3.

Wpisu na listę, o której mowa w § 14 ust. 3 pkt 3, dokonuje się, jeżeli wnioskodawca

1)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

2)

posiada certyfikat specjalisty psychoterapii uzależnień;

3)

ukończył szkołę psychoterapii lub specjalizację z psychologii klinicznej lub z psychiatrii;

4)

posiada co najmniej 7-letni staż pracy w terapii osób uzależnionych;

5)

posiada co najmniej 2-letnie doświadczenie konsultacyjno-szkoleniowe;

6)

nie był karany za popełnienie przestępstwa;

7)

prezentuje nienaganną postawę etyczną.

1.

Akredytacji, o których mowa w § 14 ust. 3 pkt 1 i 2, udziela się na okres 3 lat.

2.

Akredytacji, o których mowa w § 14 ust. 3 pkt 1 i 2, udziela się na wniosek.

3.

Wniosek o udzielenie akredytacji, o której mowa w § 14 ust. 3 pkt 1, zawiera

1)

imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę (firmę), siedzibę i adres

oraz numer telefonu wnioskodawcy;

2)

formę organizacyjno-prawną wnioskodawcy;

3)

odpis wpisu wnioskodawcy z rejestru właściwego dla prowadzonej przez niego działalności;

4)

program szkolenia zawierający

a)

plan zajęć dydaktycznych wraz z ich zakresem godzinowym,

b)

zakres tematyczny poszczególnych zajęć,

c)

opis systemu weryfikacji wiedzy nabytej przez uczestników szkolenia;

5)

informacje na temat kwalifikacji kadry dydaktycznej;

6)

informację na temat posiadanej bazy dydaktycznej;

7)

informację na temat maksymalnej liczby osób, które mogą być jednorazowo objęte szkoleniem,

i maksymalnej liczby osób w grupie warsztatowej;

8)

opis sposobu ewaluacji szkolenia.

4.

Wniosek o udzielenie akredytacji, o której mowa w § 14 ust. 3 pkt 2, zawiera

1)

nazwę (firmę), siedzibę i adres oraz numer telefonu wnioskodawcy;

2)

formę organizacyjno-prawną wnioskodawcy;

3)

odpis wpisu wnioskodawcy z rejestru właściwego dla prowadzonej przez niego działalności;

4)

opis programu terapeutycznego realizowanego w placówce;

5)

plan stażu klinicznego;

6)

opis systemu weryfikacji umiejętności uczestników stażu klinicznego;

7)

informacje o kompetencjach zawodowych pracowników merytorycznych zatrudnionych w placówce;

8)

opis sposobu ewaluacji stażu klinicznego.

5.

Wniosek o wpis na listę, o której mowa w § 14 ust. 3 pkt 3, zawiera

1)

imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres oraz numer telefonu wnioskodawcy;

2)

opis przebiegu pracy zawodowej;

3)

informację o wykształceniu i uzyskanych uprawnieniach zawodowych wraz z poświadczającymi

je dokumentami lub ich poświadczonymi za zgodność kopiami;

4)

informację o odbytych szkoleniach z zakresu psychoterapii, w tym psychoterapii uzależnień,

z poświadczającymi je dokumentami lub ich poświadczonymi za zgodność kopiami;

5)

opis dotychczasowych doświadczeń w zakresie konsultacyjno-szkoleniowym;

6)

opis sposobu ewaluacji superwizji klinicznej dla celów szkoleniowych;

7)

oświadczenie kandydata o niekaralności;

8)

oświadczenie kandydata o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych.

1.

Certyfikaty specjalisty psychoterapii uzależnień oraz instruktora terapii uzależnień

uzyskane na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszego

rozporządzenia, stają się certyfikatami specjalisty psychoterapii uzależnień i instruktora

terapii uzależnień w rozumieniu przepisów niniejszego rozporządzenia.

2.

Osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia uzyskały status

osób uczestniczących w programie szkoleniowym, o którym mowa § 13 ust. 5, uczestniczą

w programie szkoleniowym na zasadach określonych niniejszym rozporządzeniem.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2012 r.