Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 stycznia 2012 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej

W rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2003 r. w sprawie postępowania

w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej

służby wojskowej

(Dz. U. Nr 175, poz. 1707, z 2005 r. Nr 4, poz. 20 oraz z 2010 r. Nr 171, poz. 1156) wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 i 6 w brzmieniu

„

5)

ochrona ubezpieczeniowa - ubezpieczenie żołnierzy od następstw nieszczęśliwych wypadków

zaistniałych w czasie pełnienia służby poza granicami państwa, o którym mowa w § 28 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 2010 r. w sprawie pełnienia

zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa

(Dz. U. Nr 184, poz. 1237 i Nr 205, poz. 1356);

6)

ubezpieczający - dowódcę (szefa, komendanta) jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi

Obrony Narodowej oraz dyrektora (szefa) komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony

Narodowej odpowiedzialnego za ochronę ubezpieczeniową, o której mowa w pkt 5.

”

;

2)

w § 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego wyznaczonego przez Szefa Inspektoratu Wsparcia

Sił Zbrojnych - jeżeli wypadkowi uległ szef wojewódzkiego sztabu wojskowego lub jego

zastępca;

”

;

3)

w § 5

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W razie nieobecności służbowej dowódcy jednostki wojskowej komisję powypadkową powołuje

osoba zastępująca dowódcę. Przy ustalaniu składu komisji stosuje się odpowiednio przepis

ust. 2a.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Jeżeli w etacie jednostki wojskowej nie ma stanowiska zastępcy dowódcy, w skład komisji

powypadkowej jako przewodniczący wchodzi osoba wyznaczona przez dowódcę jednostki

wojskowej.

2b.

W razie nieobecności służbowej zastępcy dowódcy przez okres uniemożliwiający dotrzymanie

terminu zakończenia postępowania powypadkowego, o którym mowa w § 10 ust. 1, przepis

ust. 2a stosuje się odpowiednio.

”

;

4)

§ 6 otrzymuje brzmienie

„

§ 6.

1.

Komisja powypadkowa ustala czas, miejsce oraz okoliczności i przyczyny wypadku

1)

dokonuje oględzin miejsca wypadku, stanu technicznego maszyn i urządzeń technicznych

oraz bada warunki pełnienia służby i inne okoliczności, które mogły mieć wpływ na

powstanie wypadku lub mają z nim związek;

2)

jeżeli jest to konieczne, sporządza szkice lub wykonuje fotografie miejsca wypadku;

3)

przyjmuje wyjaśnienia od poszkodowanego żołnierza oraz świadków wypadku lub odbiera

od nich pisemne oświadczenia;

4)

zasięga opinii lekarza, a w razie potrzeby opinii innych specjalistów, w zakresie

niezbędnym do oceny rodzaju i skutków wypadku;

5)

zapoznaje się z przekazaną przez poszkodowanego żołnierza, na potrzeby prowadzonego

postępowania powypadkowego, dokumentacją medyczną;

6)

przegląda akta postępowania karnego i innych postępowań oraz inne dokumenty dotyczące

wypadku i jego następstw z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z odrębnych przepisów;

7)

zbiera inne dowody dotyczące wypadku.

2.

Z oględzin miejsca wypadku oraz wyjaśnień poszkodowanego żołnierza i świadków wypadku

sporządza się protokoły. Wzór protokołu oględzin miejsca wypadku, protokołu wyjaśnień

poszkodowanego i protokołu wyjaśnień świadka określają odpowiednio załączniki nr 1-3

do rozporządzenia.

3.

Wzór oświadczenia poszkodowanego i świadka określają odpowiednio załączniki nr 6 i

7 do rozporządzenia.

”

;

5)

w § 6a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli wypadek zdarzył się na terenie jednostki wojskowej stacjonującej w innym garnizonie,

przewodniczący komisji powypadkowej może zwrócić się do dowódcy tej jednostki o dokonanie

czynności określonych w § 6 ust. 1 pkt 1-3 i 7 oraz nadesłanie zebranych materiałów.

”

;

6)

w § 7

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Komisja powypadkowa sporządza protokół powypadkowy, w którym podaje się

1)

skład komisji powypadkowej;

2)

stopień wojskowy, imię i nazwisko żołnierza, który uległ wypadkowi;

3)

datę i miejsce wypadku;

4)

opis okoliczności wypadku;

5)

przyczyny wypadku;

6)

rodzaj wypadku;

7)

doznany przez żołnierza uszczerbek na zdrowiu, a jeżeli poniósł on śmierć - fakt śmierci;

8)

wnioski i środki profilaktyczne;

9)

pouczenie o prawie zgłoszenia zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole;

10)

podpisy członków komisji.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Do protokołu powypadkowego dołącza się protokoły wyjaśnień lub oświadczenia poszkodowanego

i świadków wypadku, a także inne dokumenty zebrane w toku postępowania powypadkowego,

w szczególności: pisemną opinię lekarza lub innych specjalistów, protokół oględzin

miejsca wypadku, szkice lub fotografie oraz inne dokumenty wskazujące okoliczności

i przyczyny wypadku.

”

,

c)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Protokół powypadkowy, o którym mowa w ust. 5, sporządza się w 3 jednobrzmiących egzemplarzach.

W razie wypadku żołnierza objętego ochroną ubezpieczeniową protokół sporządza się

w 4 egzemplarzach.

”

;

7)

w § 13 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W razie rozformowania jednostki wojskowej, w której poszkodowany pełnił służbę poza

granicami państwa, zastrzeżenia wnosi się za pośrednictwem dowódcy jednostki, o której

mowa w § 18 ust. 1 pkt 4.

”

;

8)

§ 14 otrzymuje brzmienie

„

§ 14.

1.

Niezwłocznie po upływie terminu, o którym mowa w § 13 ust. 1, dowódca jednostki wojskowej

przekazuje po jednym egzemplarzu protokołu powypadkowego

1)

szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwego do ustalenia prawa do odszkodowania;

2)

ubezpieczającemu, jeżeli wypadek dotyczy żołnierza objętego ochroną ubezpieczeniową;

3)

do akt jednostki wojskowej.

2.

Dowódca jednostki wojskowej, przekazując protokół powypadkowy szefowi wojewódzkiego

sztabu wojskowego, dołącza jednocześnie

1)

zastrzeżenia zgłoszone do protokołu powypadkowego wraz ze swoim stanowiskiem dotyczącym

tych zastrzeżeń;

2)

informację o miejscu zamieszkania poszkodowanego żołnierza, a w razie jego śmierci

- posiadane informacje o stanie rodzinnym żołnierza, ze wskazaniem imion, nazwisk,

dat urodzenia oraz miejsc zamieszkania osób, o których mowa w art. 12 ustawy;

3)

pisemny meldunek, o którym mowa w § 4 ust. 2;

4)

inne materiały zebrane w toku postępowania powypadkowego;

5)

informację wskazującą właściwą dla danego żołnierza wojskową komisję lekarską.

3.

Dowódca jednostki wojskowej pisemnie powiadamia właściwego szefa wojewódzkiego sztabu

wojskowego o zwolnieniu żołnierza ze służby wojskowej lub jego przeniesieniu do innej

jednostki wojskowej.

”

;

9)

w § 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli wypadkowi uległ szef wojewódzkiego sztabu wojskowego lub jego zastępca, Szef

Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych wskazuje szefa innego wojewódzkiego sztabu wojskowego

jako właściwego dla danej sprawy.

”

;

10)

w § 22

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W razie ustalenia, że wypadek, jakiemu uległ żołnierz, jest wypadkiem pozostającym

w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej oraz nie zachodzą okoliczności, o

których mowa w art. 7 ustawy, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego po zakończeniu

leczenia, nie wcześniej jednak niż po 6 miesiącach od dnia wypadku, z zastrzeżeniem

ust. 1a, kieruje żołnierza bezpośrednio, a jeżeli pełni on nadal służbę - za pośrednictwem

dowódcy jednostki wojskowej, do wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia, czy

uszczerbek na zdrowiu żołnierza jest skutkiem tego wypadku oraz w celu ustalenia stopnia

uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek tego wypadku. W razie śmierci żołnierza wskutek

wypadku szef wojewódzkiego sztabu wojskowego zwraca się do wojskowej komisji lekarskiej

o ustalenie, czy śmierć żołnierza jest następstwem tego wypadku.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W razie powzięcia wiadomości o zwolnieniu żołnierza ze służby wojskowej szef wojewódzkiego

sztabu wojskowego niezwłocznie kieruje żołnierza do wojskowej komisji lekarskiej w

celu, o którym mowa w ust. 1.

”

;

11)

§ 23 otrzymuje brzmienie

„

§ 23.

1.

Jeżeli wniosek o przyznanie odszkodowania żołnierz złożył po zwolnieniu z czynnej

służby wojskowej, a szef wojewódzkiego sztabu wojskowego nie posiada protokołu powypadkowego,

szef ten niezwłocznie zwraca się do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz

pełnił służbę, a w przypadku rozformowania tej jednostki wojskowej - do jego bezpośredniego

przełożonego, o nadesłanie tego protokołu, a następnie niezwłocznie kieruje żołnierza

do wojskowej komisji lekarskiej w celu dokonania ustaleń, o których mowa w § 22 ust.

1. Przepis § 22 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

W razie niesporządzenia protokołu powypadkowego w jednostce rozformowanej, w której

żołnierz pełnił służbę, protokół sporządza komisja powołana przez dowódcę jednostki

wojskowej będącej następcą prawnym tej jednostki. Przepisy § 5-14 ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

”

;

12)

§ 29 otrzymuje brzmienie

„

§ 29.

1.

Decyzję, o której mowa w § 28 ust. 1, doręcza się niezwłocznie poszkodowanemu żołnierzowi

za potwierdzeniem odbioru, a gdy decyzja dotyczy innych osób - również tym osobom.

2.

Jeżeli żołnierz pełni czynną służbę wojskową, decyzję doręcza się również dowódcy

jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę.

3.

W razie wypadku żołnierza objętego ochroną ubezpieczeniową decyzję doręcza się również

ubezpieczającemu.

”

;

13)

załączniki nr 2-4 do rozporządzenia otrzymują brzmienie określone w załącznikach nr

1-3 do niniejszego rozporządzenia;

14)

dodaje się załączniki nr 6 i 7 do rozporządzenia w brzmieniu określonym w załącznikach

nr 4 i 5 do niniejszego rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Komisja powypadkowa ustala czas, miejsce oraz okoliczności i przyczyny wypadku

1)

dokonuje oględzin miejsca wypadku, stanu technicznego maszyn i urządzeń technicznych

oraz bada warunki pełnienia służby i inne okoliczności, które mogły mieć wpływ na

powstanie wypadku lub mają z nim związek;

2)

jeżeli jest to konieczne, sporządza szkice lub wykonuje fotografie miejsca wypadku;

3)

przyjmuje wyjaśnienia od poszkodowanego żołnierza oraz świadków wypadku lub odbiera

od nich pisemne oświadczenia;

4)

zasięga opinii lekarza, a w razie potrzeby opinii innych specjalistów, w zakresie

niezbędnym do oceny rodzaju i skutków wypadku;

5)

zapoznaje się z przekazaną przez poszkodowanego żołnierza, na potrzeby prowadzonego

postępowania powypadkowego, dokumentacją medyczną;

6)

przegląda akta postępowania karnego i innych postępowań oraz inne dokumenty dotyczące

wypadku i jego następstw z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z odrębnych przepisów;

7)

zbiera inne dowody dotyczące wypadku.

2.

Z oględzin miejsca wypadku oraz wyjaśnień poszkodowanego żołnierza i świadków wypadku

sporządza się protokoły. Wzór protokołu oględzin miejsca wypadku, protokołu wyjaśnień

poszkodowanego i protokołu wyjaśnień świadka określają odpowiednio załączniki nr 1-3

do rozporządzenia.

3.

Wzór oświadczenia poszkodowanego i świadka określają odpowiednio załączniki nr 6 i

7 do rozporządzenia.

1.

Niezwłocznie po upływie terminu, o którym mowa w § 13 ust. 1, dowódca jednostki wojskowej

przekazuje po jednym egzemplarzu protokołu powypadkowego

1)

szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwego do ustalenia prawa do odszkodowania;

2)

ubezpieczającemu, jeżeli wypadek dotyczy żołnierza objętego ochroną ubezpieczeniową;

3)

do akt jednostki wojskowej.

2.

Dowódca jednostki wojskowej, przekazując protokół powypadkowy szefowi wojewódzkiego

sztabu wojskowego, dołącza jednocześnie

1)

zastrzeżenia zgłoszone do protokołu powypadkowego wraz ze swoim stanowiskiem dotyczącym

tych zastrzeżeń;

2)

informację o miejscu zamieszkania poszkodowanego żołnierza, a w razie jego śmierci

- posiadane informacje o stanie rodzinnym żołnierza, ze wskazaniem imion, nazwisk,

dat urodzenia oraz miejsc zamieszkania osób, o których mowa w art. 12 ustawy;

3)

pisemny meldunek, o którym mowa w § 4 ust. 2;

4)

inne materiały zebrane w toku postępowania powypadkowego;

5)

informację wskazującą właściwą dla danego żołnierza wojskową komisję lekarską.

3.

Dowódca jednostki wojskowej pisemnie powiadamia właściwego szefa wojewódzkiego sztabu

wojskowego o zwolnieniu żołnierza ze służby wojskowej lub jego przeniesieniu do innej

jednostki wojskowej.

1.

Jeżeli wniosek o przyznanie odszkodowania żołnierz złożył po zwolnieniu z czynnej

służby wojskowej, a szef wojewódzkiego sztabu wojskowego nie posiada protokołu powypadkowego,

szef ten niezwłocznie zwraca się do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz

pełnił służbę, a w przypadku rozformowania tej jednostki wojskowej - do jego bezpośredniego

przełożonego, o nadesłanie tego protokołu, a następnie niezwłocznie kieruje żołnierza

do wojskowej komisji lekarskiej w celu dokonania ustaleń, o których mowa w § 22 ust.

1. Przepis § 22 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

W razie niesporządzenia protokołu powypadkowego w jednostce rozformowanej, w której

żołnierz pełnił służbę, protokół sporządza komisja powołana przez dowódcę jednostki

wojskowej będącej następcą prawnym tej jednostki. Przepisy § 5-14 ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

1.

Decyzję, o której mowa w § 28 ust. 1, doręcza się niezwłocznie poszkodowanemu żołnierzowi

za potwierdzeniem odbioru, a gdy decyzja dotyczy innych osób - również tym osobom.

2.

Jeżeli żołnierz pełni czynną służbę wojskową, decyzję doręcza się również dowódcy

jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę.

3.

W razie wypadku żołnierza objętego ochroną ubezpieczeniową decyzję doręcza się również

ubezpieczającemu.