Ustawa z dnia 25 maja 2012 r. o zmianie ustawy o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami

i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania

międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa

(Dz. U. z 2004 r. Nr 229, poz. 2315 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97) wprowadza się następujące zmiany

1)

uchyla się art. 1a;

2)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

Obrót z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla

bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa

jest dozwolony na zasadach określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy

system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów

podwójnego zastosowania

(Dz. Urz. UE L 134 z 29.05.2009, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 428/2009”, ustawach oraz umowach i innych zobowiązaniach

międzynarodowych.

”

;

3)

w art. 3

a)

pkt 1-3 otrzymują brzmienie

„

1)

produkty podwójnego zastosowania - produkty podwójnego zastosowania w rozumieniu art.

2 pkt 1 rozporządzenia nr 428/2009;

2)

uzbrojenie - broń, amunicję, materiały wybuchowe, wyroby, ich części i technologie,

wskazane w wykazie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 6a ust. 3;

3)

towary o znaczeniu strategicznym - towary o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa

państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, będące produktami

podwójnego zastosowania lub uzbrojeniem;

”

,

b)

pkt 4b-5a otrzymują brzmienie

„

4b)

obszar celny Unii Europejskiej - obszar celny w rozumieniu art. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego;

4c)

kraj trzeci - państwo, którego terytorium znajduje się poza obszarem celnym Unii Europejskiej;

5)

wywóz - wywóz w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia nr 428/2009;

5a)

usługa pośrednictwa - usługę pośrednictwa w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia

nr 428/2009 lub - w przypadku uzbrojenia - działania dotyczące przemieszczania uzbrojenia

pomiędzy dwoma państwami, przy czym żadnym z tych państw nie jest Rzeczpospolita Polska,

polegające na

a)

negocjowaniu, doradztwie handlowym oraz pomocy w zawieraniu umów,

b)

uczestnictwie, w jakiejkolwiek formie, w czynnościach związanych z wywozem, przywozem,

tranzytem lub zawarciem umowy leasingu, darowizny, pożyczki, użyczenia oraz wniesieniem

aportu do spółki,

c)

zakupie, sprzedaży lub transferze;

”

,

c)

pkt 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6)

przywóz - wprowadzenie towaru o znaczeniu strategicznym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej z kraju trzeciego;

7)

tranzyt - tranzyt w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia 428/2009 lub - w przypadku

uzbrojenia - przemieszczanie pomiędzy państwem członkowskim Unii Europejskiej, z wyłączeniem

Rzeczypospolitej Polskiej, i krajem trzecim lub pomiędzy krajami trzecimi, przez terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

”

,

d)

po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu

„

7a)

transfer wewnątrzunijny - przekazanie lub przemieszczenie towaru o znaczeniu strategicznym

od podmiotu w jednym państwie członkowskim do podmiotu w innym państwie członkowskim

bez opuszczania obszaru celnego Unii Europejskiej;

”

,

e)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

obrót

a)

wywóz,

b)

transfer wewnątrzunijny,

c)

usługę pośrednictwa,

d)

pomoc techniczną,

e)

przywóz,

f)

tranzyt;

”

,

f)

po pkt 8 dodaje się pkt 8a-8i w brzmieniu

8a)

podmiot - osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, o ile posiada zdolność prawną;

8b)

dostawca - podmiot uprawniony do przekazania uzbrojenia;

8c)

odbiorca - podmiot uprawniony do odbioru uzbrojenia;

8d)

eksporter - eksportera w rozumieniu art. 2 pkt 3 rozporządzenia nr 428/2009 lub -

w przypadku uzbrojenia

a)

podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

który

-

w momencie przyjmowania deklaracji wywozowej pozostaje w stosunku umownym z odbiorcą

w kraju trzecim i jest uprawniony do wywozu uzbrojenia lub

-

jest uprawniony do wywozu uzbrojenia, w sytuacji gdy nie została zawarta umowa eksportowa

lub strona umowy nie działa we własnym imieniu,

b)

umawiającą się stronę zamieszkującą albo mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, w przypadku gdy prawo dysponowania uzbrojeniem przynależy podmiotowi zamieszkującemu

albo posiadającemu siedzibę poza Rzecząpospolitą Polską, na podstawie umowy, na której

opiera się wywóz;

8e)

importer - podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, który jest uprawniony do odbioru towaru o znaczeniu strategicznym z kraju

trzeciego;

8f)

pośrednik - pośrednika w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia 428/2009 lub - w przypadku

uzbrojenia - podmiot wykonujący usługę pośrednictwa w odniesieniu do uzbrojenia;

8g)

użytkownik końcowy - podmiot deklarujący wykorzystanie towaru o znaczeniu strategicznym

do własnej działalności;

8h)

zezwolenie indywidualne - zezwolenie w rozumieniu art. 2 pkt 8 rozporządzenia nr 428/2009

lub, w przypadku uzbrojenia, a także innych niż wywóz form obrotu produktami podwójnego

zastosowania, zezwolenie udzielone jednemu podmiotowi w odniesieniu do jednego końcowego

użytkownika, importera lub odbiorcy w innym państwie, dotyczące określonej ilości

i wartości jednoznacznie określonych towarów o znaczeniu strategicznym;

8i)

zezwolenie globalne - zezwolenie w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia nr 428/2009

lub, w przypadku uzbrojenia, a także innych niż wywóz form obrotu produktami podwójnego

zastosowania, zezwolenie udzielone jednemu podmiotowi w odniesieniu do jednego lub

większej liczby końcowych użytkowników, importerów lub odbiorców w innym państwie

lub państwach, dotyczące określonych typów lub kategorii towarów o znaczeniu strategicznym;

”

,

g)

pkt 11 i 12 otrzymują brzmienie

„

11)

organy opiniujące - ministra właściwego do spraw zagranicznych, ministra właściwego

do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Szefa Służby

Kontrwywiadu Wojskowego, Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, Szefa Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, a w odniesieniu do materiałów jądrowych, technologii

jądrowych oraz innych produktów podwójnego zastosowania, w zakresie których jest właściwy

ze względu na zakres swojego działania - także Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki;

12)

organ monitorujący - Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

”

,

h)

dodaje się pkt 13 w brzmieniu

„

13)

przedsiębiorca - przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm..

”

;

4)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

1.

Pomoc techniczna w zakresie produktów podwójnego zastosowania może być świadczona

na podstawie i w zakresie określonym w zezwoleniu.

2.

Zezwolenie na pomoc techniczną nie jest wymagane, gdy pomoc ta jest świadczona na

rzecz podmiotu zamieszkującego albo posiadającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, lub gdy pomoc dotyczy towarów o znaczeniu strategicznym, na których transfer

wewnątrzunijny rozpoczynający się z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest

wymagane zezwolenie.

”

;

5)

po art. 6 dodaje się art. 6a-6c w brzmieniu

„

Art. 6a.

1.

Obrót uzbrojeniem może być dokonywany na podstawie i w zakresie określonym w zezwoleniu.

2.

Zezwolenie na transfer wewnątrzunijny uzbrojenia wydane przez właściwe organy państw

członkowskich Unii Europejskiej jest ważne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku wydania takiego zezwolenia nie jest wymagane zezwolenie na transfer wewnątrzunijny

uzbrojenia przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wykaz uzbrojenia,

na obrót którym jest wymagane zezwolenie, uwzględniając przy jego sporządzaniu formy

obrotu określone w art. 3 pkt 8 oraz wykazy międzynarodowe, w szczególności wspólny

wykaz uzbrojenia przyjęty przez Radę Unii Europejskiej.

Art. 6b.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, listę krajów, z którymi obrót określonymi

towarami o znaczeniu strategicznym jest zakazany lub ograniczony, uwzględniając bezpieczeństwo

publiczne oraz prawa człowieka, a w przypadku uzbrojenia również potrzeby obronności

lub bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej oraz zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej

wynikające z umów i porozumień międzynarodowych oraz ze zobowiązań sojuszniczych,

w tym porozumień, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2 lit. b i c.

Art. 6c.

Przywóz lub transfer wewnątrzunijny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów

podwójnego zastosowania nie wymaga uzyskania zezwolenia.

”

;

6)

art. 7-12 otrzymują brzmienie

„

Art. 7.

1.

Na wywóz produktów podwójnego zastosowania, transfer wewnątrzunijny produktów wymienionych

w załączniku IV do rozporządzenia nr 428/2009 oraz pomoc techniczną wydaje się zezwolenie

indywidualne, zezwolenie globalne lub krajowe zezwolenie generalne. Na usługi pośrednictwa

w zakresie produktów podwójnego zastosowania wydaje się zezwolenie indywidualne.

2.

Na obrót uzbrojeniem wydaje się zezwolenie indywidualne lub krajowe zezwolenie generalne.

Na transfer wewnątrzunijny uzbrojenia, usługi pośrednictwa i pomoc techniczną w zakresie

uzbrojenia może zostać wydane także zezwolenie globalne.

Art. 8.

1.

W zakresie, w którym zostało udzielone krajowe zezwolenie generalne na obrót towarami

o znaczeniu strategicznym nie jest wymagane zezwolenie indywidualne lub zezwolenie

globalne.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki,

a w szczególności kraje, podmioty oraz towary o znaczeniu strategicznym, w odniesieniu

do których udziela krajowego zezwolenia generalnego, oraz szczegółowe warunki, na

jakich dokonywany może być obrót objęty krajowym zezwoleniem generalnym, biorąc pod

uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa obrotu towarami o znaczeniu strategicznym.

3.

Prowadzenie obrotu na podstawie krajowego zezwolenia generalnego wymaga złożenia oświadczenia

o terminie jego rozpoczęcia. Oświadczenie należy złożyć organowi kontroli obrotu co

najmniej na miesiąc przed rozpoczęciem obrotu.

Art. 9.

1.

Zezwolenie indywidualne lub zezwolenie globalne wydaje organ kontroli obrotu na wniosek

podmiotu zamieszkującego albo posiadającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zwany dalej „wnioskiem o zezwolenie”.

2.

Wniosek o zezwolenie zawiera

1)

oznaczenie wnioskodawcy w tym jego nazwę, adres siedziby albo adres zamieszkania na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3)

określenie rodzaju i zakresu wykonywanej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej,

jeżeli jest przedsiębiorcą;

4)

oznaczenie podmiotów będących partnerami handlowymi wnioskodawcy przy realizacji wnioskowanego

obrotu, w tym ich nazwy, adresy siedzib albo adresy zamieszkania, oraz ich roli w

tym obrocie;

5)

określenie towarów o znaczeniu strategicznym będących przedmiotem obrotu, w tym ich

wartość, ilość oraz numer kontrolny, określony w wykazie określonym w przepisach wydanych

na podstawie art. 6a ust. 3 lub w załącznikach do rozporządzenia nr 428/2009;

6)

oznaczenie producenta towarów o znaczeniu strategicznym, które będą przedmiotem obrotu

oraz końcowych użytkowników, w tym ich nazw i adresów;

7)

informację o sposobie wykorzystania towarów o znaczeniu strategicznym przez końcowego

użytkownika;

8)

określenie kraju końcowego przeznaczenia;

9)

w przypadku wywozu lub transferu wewnątrzunijnego - oświadczenie, że wnioskodawca

podejmie niezbędne działania, aby towary o znaczeniu strategicznym, które będą przedmiotem

obrotu, dotarły do końcowego użytkownika;

10)

numer poświadczenia oświadczenia końcowego użytkownika wydanego przez organ kontroli

obrotu, jeśli importer lub końcowy użytkownik zobowiązał się do uzyskania uprzedniej

zgody właściwego zagranicznego organu na określone dysponowanie towarem o znaczeniu

strategicznym będącym przedmiotem wniosku lub jego częścią składową.

3.

Wniosek o zezwolenie na wywóz zawiera także oznaczenie

1)

kraju pochodzenia towaru o znaczeniu strategicznym;

2)

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym znajduje się lub będzie umiejscowiony

produkt podwójnego zastosowania;

3)

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zostanie nadane przeznaczenie celne

produktowi podwójnego zastosowania.

4.

Wniosek o zezwolenie na usługi pośrednictwa zawiera także

1)

określenie usługi pośrednictwa;

2)

informację o umiejscowieniu towaru o znaczeniu strategicznym w kraju trzecim.

5.

Wniosek o zezwolenie na pomoc techniczną zawiera dodatkowo określenie rodzaju pomocy

technicznej.

6.

Do wniosku o zezwolenie na obrót towarami o znaczeniu strategicznym wnioskodawca jest

obowiązany dołączyć

1)

oświadczenie o posiadaniu koncesji lub zezwoleń uprawniających do posiadania towaru

o znaczeniu strategicznym lub prowadzenia działalności związanej z wnioskowanym obrotem,

jeżeli posiadanie takich koncesji lub zezwoleń jest wymagane na podstawie przepisów

innych ustaw, wraz z dokładnymi cechami identyfikacyjnymi tych dokumentów;

2)

projekt umowy lub umowę dotyczącą obrotu, jeśli taka umowa jest wymagana w odniesieniu

do danego obrotu albo list intencyjny lub zapytanie ofertowe;

3)

kopię certyfikatu, o którym mowa w art. 11 ust. 5, w przypadku gdy jego posiadanie

jest wymagane;

4)

certyfikat importowy lub oświadczenie końcowego użytkownika w przypadku wywozu lub

transferu wewnątrzunijnego; nie dotyczy to przypadków, gdy krajem końcowego przeznaczenia

towaru jest Rzeczpospolita Polska;

5)

zgodę właściwego zagranicznego organu na określone dysponowanie towarem, w przypadku

gdy importer lub końcowy użytkownik zobowiązał się do uzyskania takiej zgody albo

oświadczenie, że wnioskodawca nie posiada wiedzy w zakresie zobowiązania, o którym

mowa w ust. 2 pkt 10.

7.

Do dokumentu sporządzonego w języku obcym należy dołączyć tłumaczenie tego dokumentu

na język polski sporządzone przez tłumacza przysięgłego.

8.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzory wniosków o zezwolenie na wywóz, transfer wewnątrzunijny, na usługę pośrednictwa

i na pomoc techniczną w zakresie towarów o znaczeniu strategicznym, a także na przywóz

i tranzyt uzbrojenia, oraz wzory wniosków o wydanie certyfikatu importowego i poświadczenia

oświadczenia końcowego użytkownika,

2)

wzory zezwoleń indywidualnych i zezwoleń globalnych na wywóz, na usługę pośrednictwa,

na przywóz i na tranzyt uzbrojenia oraz na pomoc techniczną i na transfer wewnątrzunijny

w zakresie towarów o znaczeniu strategicznym

- mając na uwadze rodzaje towarów oraz formy obrotu.

Art. 10.

1.

Organ kontroli obrotu, na wniosek podmiotu, udziela wiążącego wyjaśnienia w sprawie

konieczności uzyskania zezwolenia na określony obrót towarami o znaczeniu strategicznym

w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku. W uzasadnionych przypadkach termin

ten może zostać przedłużony do 6 miesięcy.

2.

Przed udzieleniem wyjaśnienia, o którym mowa w ust. 1, organ kontroli obrotu może

wystąpić do organów opiniujących o zajęcie stanowiska. Do stanowiska organów opiniujących

stosuje się odpowiednio art. 12 ust. 2 i art. 12a.

3.

Organ kontroli obrotu może zażądać od wnioskodawcy przekazania dodatkowych wyjaśnień

lub dokumentów w celu wyjaśnienia okoliczności związanych z przedmiotem wniosku.

Art. 11.

1.

Przedsiębiorca wnioskujący o zezwolenie na obrót uzbrojeniem lub korzystający z krajowego

zezwolenia generalnego na obrót uzbrojeniem jest obowiązany utworzyć i stosować wewnętrzny

system kontroli i zarządzania obrotem uzbrojeniem, zwany dalej „wewnętrznym systemem

kontroli”.

2.

W ramach wewnętrznego systemu kontroli należy określić w szczególności zadania organów

przedsiębiorstwa, podstawowe zadania na stanowiskach pracy w zakresie kontroli i zarządzania

obrotem, zasady doboru pracowników, archiwizacji danych, kontroli wewnętrznej, realizacji

zamówień oraz szkolenia.

3.

Wewnętrzny system kontroli podlega certyfikacji zgodności z wymaganiami międzynarodowych

norm ISO 9000 i wymaganiami określonymi w ust. 2.

4.

Certyfikację, o której mowa w ust. 3, przeprowadzają upoważnione jednostki kontrolujące

posiadające akredytację w ramach krajowego systemu akredytacji utworzonego na podstawie

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 935 oraz z 2011 r. Nr 102, poz. 586 i Nr 227, poz. 1367).

5.

Certyfikat zgodności stwierdzający zgodność funkcjonowania wewnętrznego systemu kontroli

z wymaganiami określonymi w ust. 2, wydają upoważnione jednostki, o których mowa w

ust. 4.

6.

Certyfikat zgodności jest ważny przez okres 3 lat.

7.

W okresie ważności certyfikatu zgodności upoważnione jednostki, o których mowa w ust.

4, przeprowadzają w siedzibie przedsiębiorcy 3 kontrole zgodności funkcjonowania wewnętrznego

systemu kontroli z wymaganiami określonymi w ust. 2.

8.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wykaz jednostek

certyfikujących upoważnionych do prowadzenia certyfikacji zgodności i kontroli zgodności

funkcjonowania wewnętrznego systemu kontroli, spośród jednostek akredytowanych w krajowym

systemie akredytacji, mając na uwadze zapewnienie jednolitości wewnętrznych systemów

kontroli przedsiębiorców.

Art. 12.

1.

Wydanie zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego następuje w drodze decyzji

administracyjnej.

2.

Organ kontroli obrotu przed wydaniem zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego

występuje, w formie pisemnej lub za pośrednictwem systemu elektronicznego, do organów

opiniujących o zajęcie stanowiska co do istnienia przeciwwskazań do wydania takiego

zezwolenia. O wystąpieniu do organów opiniujących organ kontroli obrotu informuje

wnioskodawcę.

3.

Organ kontroli obrotu przed wydaniem zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego

może zażądać od wnioskodawcy informacji umożliwiających weryfikację danych zawartych

we wniosku o zezwolenie.

4.

Wnioskodawca jest obowiązany zgłaszać organowi kontroli obrotu wszelkie zmiany dotyczące

danych zawartych we wniosku, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

”

;

7)

po art. 12 dodaje się art. 12a i art. 12b w brzmieniu

„

Art. 12a.

1.

Stanowisko, o którym mowa w art. 12 ust. 2, organy opiniujące przekazują organowi

kontroli obrotu, w formie pisemnej lub za pośrednictwem systemu elektronicznego pozwalającego

na identyfikację osoby upoważnionej do wydania takiego stanowiska, w terminie 14 dni

od dnia wystąpienia o to stanowisko przez organ kontroli obrotu.

2.

Jeżeli szczególny charakter sprawy będącej przedmiotem stanowiska, o którym mowa w

art. 12 ust. 2, nie pozwala na jego wydanie przez organy opiniujące w terminie określonym

w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 36-38 Kodeksu postępowania administracyjnego.

3.

Terminu na zajęcie przez organy opiniujące stanowiska, o którym mowa w art. 12 ust.

2, nie wlicza się do terminu na wydanie decyzji w sprawie wydania zezwolenia indywidualnego

lub zezwolenia globalnego.

4.

Organy opiniujące, przygotowując stanowisko, o którym mowa w art. 12 ust. 2, uwzględniają

przesłanki odmowy, zmiany lub cofnięcia zezwolenia, o których mowa w art. 15, art.

16 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 pkt 3.

5.

Przepis art. 12 ust. 3 stosuje się odpowiednio do organów opiniujących.

6.

Stanowisko organów opiniujących nie wymaga formy postanowienia i nie podlega zaskarżeniu.

Art. 12b.

Organ kontroli obrotu przed wydaniem zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego

ustala, czy w ciągu ostatnich 3 lat właściwy organ innego państwa lub państw członkowskich

Unii Europejskiej odmówił wydania zezwolenia na obrót towarem o znaczeniu strategicznym

o zasadniczo identycznych parametrach oraz do tego samego końcowego użytkownika lub

odbiorcy co we wniosku o zezwolenie. W takim przypadku organ kontroli obrotu konsultuje

się z właściwym organem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, który odmówił wydania

takiego zezwolenia, a jeżeli organ kontroli obrotu wyda zezwolenie - informuje o tym

ten organ, dołączając szczegółowe uzasadnienie swojej decyzji.

”

;

8)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

W przypadku gdy podmiot uzyska informację lub ma uzasadnione podstawy do przypuszczenia,

że wystąpiły lub mogą wystąpić nieprawidłowości w obrocie towarami o znaczeniu strategicznym

jest obowiązany podjąć wszelkie możliwe czynności mające na celu przywrócenie stanu

zgodnego z prawem lub zapobiegnięcie nieprawidłowościom oraz zawiadomić organ kontroli

obrotu o nieprawidłowościach.

”

;

9)

w art. 14

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zezwolenie indywidualne oraz zezwolenie globalne są dokumentami mającymi znaczenie

dla kontroli wykonywanych przez organy Służby Celnej.

”

,

b)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Wydanie zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego na obrót może być uzależnione

od spełnienia dodatkowych wymagań i warunków określonych przez organ kontroli obrotu,

a w szczególności od złożenia przez zagranicznego końcowego użytkownika oświadczenia

końcowego użytkownika lub przedstawienia certyfikatu importowego, o których mowa w

art. 23.

5.

W zezwoleniu indywidualnym lub zezwoleniu globalnym określa się termin jego ważności.

Zezwolenie indywidualne jest ważne nie dłużej niż rok, a zezwolenie globalne nie dłużej

niż 3 lata.

”

;

10)

art. 15-17 otrzymują brzmienie

„

Art. 15.

1.

Organ kontroli obrotu odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wydania zezwolenia

indywidualnego lub zezwolenia globalnego na obrót produktami podwójnego zastosowania,

jeżeli

1)

wymagają tego potrzeby obronności lub bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

wymagają tego zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej wynikające z umów międzynarodowych

i porozumień sojuszniczych;

3)

podmiot nie daje rękojmi zgodnego z prawem prowadzenia obrotu;

4)

produkty te mogą być, w całości lub w części, wykorzystane do nielegalnego lub sprzecznego

z interesem Rzeczypospolitej Polskiej wdrażania, produkcji, eksploatacji, obsługi,

utrzymania, przechowywania, wykrywania, identyfikacji lub rozprzestrzeniania broni

masowego rażenia, a w szczególności broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej, a

także wdrażania, produkcji, utrzymania i przechowywania środków zdolnych do przenoszenia

takiej broni.

2.

Organ kontroli obrotu może odmówić, w drodze decyzji administracyjnej, wydania zezwolenia

indywidualnego lub zezwolenia globalnego na obrót produktami podwójnego zastosowania,

jeżeli

1)

istnieje ryzyko zmiany końcowego użycia lub miejsca przeznaczenia tych produktów;

2)

podmiot naruszył przepisy dotyczące obrotu towarami o znaczeniu strategicznym.

Art. 16.

1.

Organ kontroli obrotu odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wydania zezwolenia

indywidualnego lub zezwolenia globalnego na obrót uzbrojeniem, jeżeli

1)

wymagają tego potrzeby obronności lub bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

jego udzielenie byłoby niezgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami Rzeczypospolitej

Polskiej, wynikającymi z umów i porozumień międzynarodowych, a w szczególności z międzynarodowymi

zobowiązaniami

a)

do wprowadzania embarga na broń lub sankcji nałożonych przez Organizację Narodów Zjednoczonych,

Unię Europejską oraz Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie,

b)

w ramach Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, sporządzonego w Moskwie, Waszyngtonie

i Londynie dnia 1 lipca 1968 r.

(Dz. U. z 1970 r. Nr 8, poz. 60), Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji i gromadzenia zapasów broni bakteriologicznej

(biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu, sporządzonej w Moskwie, Londynie

i Waszyngtonie dnia 10 kwietnia 1972 r.

(Dz. U. z 1976 r. Nr 1, poz. 1) oraz Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej

oraz o zniszczeniu jej zapasów, sporządzonej w Paryżu dnia 13 stycznia 1993 r.

(Dz. U. z 1999 r. Nr 63, poz. 703),

c)

w ramach Grupy Australijskiej, Reżimu Kontroli Technologii Rakietowych, Komitetu Zanggera,

Grupy Dostawców Jądrowych, Porozumienia z Wassenaar i Haskiego kodeksu postępowania

przeciwko proliferacji rakiet balistycznych;

3)

istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie mogłoby zostać użyte do

a)

represji wewnętrznych,

b)

działań stanowiących naruszenie międzynarodowego prawa humanitarnego;

4)

istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie mogłoby zostać użyte w celu

wywołania lub przedłużenia konfliktu zbrojnego lub zaostrzenia istniejących napięć

lub konfliktów w państwie końcowego użytkownika;

5)

istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie będzie używane przez państwo

zagranicznego odbiorcy przeciwko innemu państwu, w szczególności gdy istnieje konflikt

zbrojny między państwem zagranicznego odbiorcy a innym państwem lub istnieje prawdopodobieństwo

zaistnienia takiego konfliktu, lub państwo zagranicznego odbiorcy ma roszczenia terytorialne

przeciwko innemu państwu, które w przeszłości próbowało zrealizować lub groziło ich

zrealizowaniem za pomocą siły;

6)

podmiot nie daje rękojmi zgodnego z prawem prowadzenia obrotu;

7)

istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie mogłoby być w całości lub w

części wykorzystane do nielegalnej lub sprzecznej z interesem Rzeczypospolitej Polskiej

produkcji, eksploatacji, obsługi, konserwacji, przechowywania lub identyfikacji uzbrojenia.

2.

Organ kontroli obrotu może odmówić, w drodze decyzji administracyjnej, wydania zezwolenia

indywidualnego lub zezwolenia globalnego na obrót uzbrojeniem, jeżeli

1)

jego udzielenie miałoby negatywny wpływ na

a)

interesy związane z obroną i bezpieczeństwem Rzeczypospolitej Polskiej, innych państw

członkowskich Unii Europejskiej oraz państw sojuszniczych i sprzymierzonych,

b)

poszanowanie praw człowieka,

c)

pokój, bezpieczeństwo i stabilność w regionie;

2)

istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie zostanie użyte przeciwko siłom

zbrojnym państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państw sojuszniczych i sprzymierzonych;

3)

państwo końcowego użytkownika

a)

popiera terroryzm lub międzynarodową przestępczość zorganizowaną,

b)

nie przestrzega międzynarodowych zobowiązań, w szczególności dotyczących niestosowania

siły oraz międzynarodowego prawa humanitarnego,

c)

nie jest zaangażowane w sprawy nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz kontroli

zbrojeń i rozbrojenia, w szczególności nie podpisało, nie ratyfikowało lub nie wprowadziło

w życie Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej i konwencji, o których mowa

w ust. 1 pkt 1 lit. b;

4)

istnieje ryzyko, że nastąpi zmiana końcowego użytkownika i końcowego przeznaczenia

lub ponownego wywozu uzbrojenia na niepożądanych warunkach;

5)

przeznaczone do wywozu uzbrojenie nie odpowiada technicznym i ekonomicznym możliwościom

państwa odbiorcy;

6)

podmiot naruszył przepisy dotyczące obrotu towarami o znaczeniu strategicznym.

3.

Organ kontroli obrotu informuje właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej

o odmowie wydania zezwolenia na obrót uzbrojeniem z przyczyn określonych w ust. 1

i 2, dołączając uzasadnienie odmowy jego wydania.

Art. 17.

1.

Organ kontroli obrotu może, w drodze decyzji administracyjnej, cofnąć lub zmienić

zezwolenie indywidualne lub zezwolenie globalne, jeżeli

1)

zaistnieją przesłanki, o których mowa w art. 15 i art. 16 ust. 1 i 2;

2)

podmiot dokonuje obrotu wbrew warunkom określonym w zezwoleniu indywidualnym lub zezwoleniu

globalnym;

3)

podmiot utracił rękojmię zgodnego z prawem prowadzenia obrotu.

2.

Przed wydaniem decyzji w sprawie cofnięcia lub zmiany zezwolenia indywidualnego lub

zezwolenia globalnego organ kontroli obrotu może wystąpić do organów opiniujących

o zajęcie stanowiska. Do stanowiska stosuje się odpowiednio art. 12 ust. 2 i art.

12a.

3.

Cofnięcie lub zmiana zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego z przyczyn

leżących po stronie podmiotu następuje bez odszkodowania.

”

;

11)

po art. 17 dodaje się art. 17a w brzmieniu

„

Art. 17a.

1.

Organ kontroli obrotu jest organem właściwym w zakresie

1)

wykonywania obowiązków informacyjnych określonych w art. 4 ust. 1-3 i 6, art. 5 ust.

1, art. 8 ust. 2 i 3, art. 9 ust. 4 lit. b i c i ust. 6, art. 11 ust. 2, art. 13,

art. 17 ust. 2 i art. 25 rozporządzenia nr 428/2009;

2)

rozstrzygania o konieczności uzyskania zezwolenia na wywóz produktów podwójnego zastosowania

niewymienionych w załączniku I do rozporządzenia nr 428/2009 w przypadku, o którym

mowa w art. 4 ust. 4 rozporządzenia nr 428/2009;

3)

wydawania zakazu tranzytu w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia

nr 428/2009;

4)

przedstawienia Komisji Europejskiej wykazu, o którym mowa w art. 10 ust. 4 rozporządzenia

nr 428/2009;

5)

zasięgania i wydawania opinii w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia

nr 428/2009;

6)

występowania do właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej o nieudzielanie

zezwolenia albo jego unieważnienie, zawieszenie, modyfikację lub odwołanie w przypadku,

o którym mowa w art. 11 ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 428/2009, a także

prowadzenia konsultacji, zgodnie z art. 11 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia nr

428/2009, z właściwym organem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, który wystąpił

do organu kontroli obrotu o nieudzielanie zezwolenia, jego unieważnienie, zawieszenie,

modyfikację lub odwołanie;

7)

wykonywania zadań, o których mowa w art. 13 ust. 2 rozporządzenia nr 428/2009;

8)

podejmowania decyzji o zawieszeniu wywozu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów

podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I do rozporządzenia nr 428/2009

objętych ważnym zezwoleniem w przypadku spełnienia przesłanek, o których mowa w art.

16 ust. 3 lit. a i b rozporządzenia nr 428/2009;

9)

zasięgania opinii właściwego organu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

w przypadku, o którym mowa w art. 16 ust. 4 rozporządzenia nr 428/2009;

10)

wzywania

a)

eksportera lub pośrednika zgodnie z art. 20 ust. 3 rozporządzenia nr 428/2009 do okazania,

w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego, zapisów lub rejestrów oraz dokumentów określonych w art. 20 ust. 1 i 2 rozporządzenia

nr 428/2009,

b)

podmiotu dokonującego transferu wewnątrzunijnego do okazania, w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego, dokumentów i rejestrów, o których mowa w art. 22 ust. 8 rozporządzenia nr 428/2009;

11)

udzielania dodatkowych informacji w przypadku określonym w art. 22 ust. 9 rozporządzenia

nr 428/2009;

12)

informowania Komisji Europejskiej i właściwych organów państw członkowskich Unii Europejskiej

o podjętych środkach zgodnie z art. 22 ust. 5 rozporządzenia nr 428/2009;

13)

wyznaczania przedstawiciela Rzeczypospolitej Polskiej do Grupy Koordynacyjnej do spraw

Produktów Podwójnego Zastosowania, o której mowa w art. 23 rozporządzenia nr 428/2009.

2.

Organ kontroli obrotu przed wydaniem decyzji w sprawie konieczności uzyskania zezwolenia

na wywóz produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I do rozporządzenia

nr 428/2009 w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 4 rozporządzenia nr 428/2009,

oraz w sprawie zakazu tranzytu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 428/2009,

może wystąpić do organów opiniujących o zajęcie stanowiska. Przepisy art. 12 ust.

2 i art. 12a stosuje się odpowiednio.

”

;

12)

uchyla się art. 18 i art. 19;

13)

art. 20 otrzymuje brzmienie

„

Art. 20.

1.

Wywóz, przywóz lub tranzyt towarów o znaczeniu strategicznym jest realizowany w wyznaczonych

urzędach celnych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz urzędów celnych, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie właściwej

kontroli wywozu, przywozu i tranzytu towarów o znaczeniu strategicznym.

3.

Organ kontroli obrotu informuje Komisję Europejską o urzędach celnych upoważnionych

do dokonywania czynności celnych w zakresie wywozu, przywozu i tranzytu towarów o

znaczeniu strategicznym.

”

;

14)

w art. 21

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organ kontroli obrotu prowadzi rejestr udzielonych zezwoleń indywidualnych i zezwoleń

globalnych oraz podmiotów korzystających z zezwoleń generalnych, zwany dalej „rejestrem”.

”

,

b)

uchyla się ust. 2,

c)

w ust. 3 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Wpisu podmiotu dokonuje się niezwłocznie po złożeniu oświadczenia, o którym mowa w

art. 8 ust. 3.

”

;

15)

rozdział 2a otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 2a

Monitorowanie przywozu lub transferu wewnątrzunijnego produktów podwójnego zastosowania

wykorzystywanych w telekomunikacji lub do ochrony informacji

Art. 21a.

Przywóz lub transfer wewnątrzunijny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykorzystywanych

w telekomunikacji lub do ochrony informacji produktów podwójnego zastosowania określonych

w części 1 „Telekomunikacja” poz. 5A001a lub 5A001b4 lub w części 2 „Ochrona informacji”

kategorii 5 załącznika nr I do rozporządzenia nr 428/2009 podlega monitorowaniu przez

organ monitorujący.

Art. 21b.

1.

Podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

przed dokonaniem przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej produktów podwójnego zastosowania określonych w art. 21a, jest obowiązany

zgłosić organowi monitorującemu, w formie pisemnej, zamiar dokonania przywozu lub

transferu wewnątrzunijnego tych produktów, zwany dalej „zgłoszeniem”.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podmiotów zagranicznych.

3.

Jednostka organizacyjna podległa Ministrowi Obrony Narodowej, jest obowiązana dokonać

zgłoszenia również Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego.

4.

Zgłoszenie doręcza się organowi monitorującemu nie później niż na 14 dni przed przewidywanym

dniem przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5.

Dokonane zgłoszenie jest dokumentem mającym znaczenie dla kontroli wykonywanej przez

organy Służby Celnej.

Art. 21c.

1.

Zgłoszenie zawiera

1)

oznaczenie podmiotu zgłaszającego, określenie adresu siedziby albo adresu miejsca

zamieszkania;

2)

oznaczenie podmiotu uprawnionego do odbioru produktu podwójnego zastosowania, określenie

adresu siedziby albo adresu miejsca zamieszkania;

3)

oznaczenie producenta i końcowego użytkownika, określenie adresu siedziby albo adresu

miejsca zamieszkania;

4)

określenie produktu podwójnego zastosowania, który będzie przedmiotem przywozu lub

transferu wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jego opis, określenie

ilości i wartości;

5)

informację o sposobie wykorzystania produktu podwójnego zastosowania przez końcowego

użytkownika;

6)

określenie kraju końcowego przeznaczenia;

7)

oświadczenie, że podmiot podejmie niezbędne działania, aby produkt, o którym mowa

w zgłoszeniu, dotarł do końcowego użytkownika.

2.

Podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

jest obowiązany powiadamiać organ monitorujący o każdej zmianie danych, o których

mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia jej powstania.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do nabywcy w przypadku przeniesienia na niego

prawa własności produktu podwójnego zastosowania określonego w zgłoszeniu.

4.

W przypadku przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej towarów i technologii związanych z ochroną informacji niejawnych podmiot

zamieszkujący albo mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany

dołączyć do zgłoszenia kopię koncesji na wykonywanie działalności w zakresie obrotu

towarami i technologiami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, o której mowa w

ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie

wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią

o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

(Dz. U. Nr 67, poz. 679, z późn. zm., o ile jest wymagana.

5.

W przypadku braków formalnych zgłoszenia organ monitorujący wzywa podmiot zamieszkujący

albo mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do ich usunięcia w terminie

7 dni od dnia doręczenia wezwania.

6.

Termin, o którym mowa w ust. 5, może zostać przedłużony na uzasadniony wniosek podmiotu

zamieszkującego albo mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej złożony

przed jego upływem.

7.

W przypadku nieusunięcia braków formalnych zgłoszenia w terminie, o którym mowa w

ust. 5 lub 6, organ monitorujący uznaje to zgłoszenie za niedokonane.

8.

Do dokumentu załączonego do zgłoszenia sporządzonego w języku obcym należy dołączyć

tłumaczenie tego dokumentu na język polski.

9.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór zgłoszenia, mając na

względzie dane, o których mowa w ust. 1, oraz rodzaje produktów podlegających przywozowi

lub transferowi wewnątrzunijnemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 21d.

Organ monitorujący informuje Szefa Agencji Wywiadu o przywozie lub transferze wewnątrzunijnym

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej urządzeń kryptograficznych, przekazując informację

o importerze lub odbiorcy oraz rodzaju przywożonych lub transferowanych urządzeń.

”

;

16)

po rozdziale 2a dodaje się rozdział 2b w brzmieniu

„

Rozdział 2b

Świadectwo wiarygodności odbiorcy

Art. 21e.

Wiarygodność przedsiębiorcy zamieszkującego albo mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, będącego odbiorcą uzbrojenia przekazywanego w ramach zezwoleń generalnych

na transfer wewnątrzunijny wydanych przez właściwe organy innych państw członkowskich

Unii Europejskiej, poświadcza świadectwo wiarygodności odbiorcy wydawane przez Szefa

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwanego dalej „Szefem ABW”, w drodze decyzji

administracyjnej.

Art. 21f.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy wydane przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita

Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej jest ważne na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

Art. 21g.

1.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy wydaje się na wniosek przedsiębiorcy, o którym mowa

w art. 21e.

2.

Wniosek o wydanie świadectwa wiarygodności odbiorcy zawiera

1)

dane identyfikujące odbiorcę;

2)

oświadczenie o strukturze kapitałowej i powiązaniach kapitałowych odbiorcy;

3)

numer koncesji na obrót uzbrojeniem, o której mowa w ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie

wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią

o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wydanie świadectwa

wiarygodności odbiorcy, mając na uwadze dane, o których mowa w ust. 2, oraz rodzaje

uzbrojenia.

Art. 21h.

1.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy wydaje się, jeżeli przedsiębiorca

1)

prowadzi na obszarze Unii Europejskiej działalność gospodarczą związaną z uzbrojeniem,

w szczególności związaną z integracją systemów i podsystemów;

2)

wyznaczy pracownika wykonującego czynności kierownicze, odpowiedzialnego za transfery

wewnątrzunijne i wywóz uzbrojenia;

3)

dołączy do wniosku, o którym mowa w art. 21g ust. 1

a)

pisemne zobowiązanie do przestrzegania i egzekwowania warunków związanych z końcowym

zastosowaniem i wywozem lub transferem wewnątrzunijnym uzbrojenia,

b)

pisemne zobowiązanie do przekazania Szefowi ABW dokumentów niezbędnych do weryfikacji

informacji, o których mowa w lit. d oraz w art. 21g ust. 2, i potwierdzenia spełnienia

warunków, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz do dostarczenia informacji dotyczących

końcowych użytkowników i ostatecznego przeznaczenia uzbrojenia będącego przedmiotem

wywozu lub transferu wewnątrzunijnego z terytorium i na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

c)

kopię certyfikatu zgodności, o którym mowa w art. 11 ust. 5,

d)

wykaz umów na obrót uzbrojeniem zawartych w okresie 6 miesięcy poprzedzających złożenie

wniosku,

e)

pisemne zobowiązanie do informowania Szefa ABW o zmianach danych objętych wnioskiem.

2.

Szef ABW, przed wydaniem świadectwa wiarygodności odbiorcy, może wystąpić do organu

kontroli obrotu, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Komendanta

Głównego Policji, Komendanta Głównego Straży Granicznej, ministra właściwego do spraw

zagranicznych oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych o przekazanie

stanowiska o braku przeciwwskazań do wydania świadectwa wiarygodności odbiorcy. Przepisy

art. 12 ust. 2 i art. 12a stosuje się odpowiednio.

3.

Szef ABW, wydając świadectwo wiarygodności odbiorcy, może odstąpić od uzasadnienia

decyzji albo ograniczyć uzasadnienie, ze względu na interes bezpieczeństwa państwa

lub porządek publiczny.

Art. 21i.

Organy administracji rządowej, organy państwowe, organy samorządu terytorialnego,

sądy oraz przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie użyteczności publicznej,

na żądanie Szefa ABW, udzielają informacji w zakresie niezbędnym do wydania lub cofnięcia

świadectwa wiarygodności odbiorcy.

Art. 21j.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy jest wydawane na okres 5 lat.

Art. 21k.

1.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy zawiera

1)

oznaczenie organu, który wystawił świadectwo;

2)

nazwę i adres odbiorcy;

3)

poświadczenie wiarygodności odbiorcy wydane na podstawie art. 21h ust. 1;

4)

datę wydania i okres ważności świadectwa.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór świadectwa wiarygodności

odbiorcy, uwzględniając dane, o których mowa w ust. 1.

Art. 21l.

Szef ABW prowadzi kontrolę w zakresie spełniania przez odbiorcę warunków i zobowiązań

określonych w art. 21h ust. 1. Przepisy art. 30 i art. 32 stosuje się odpowiednio.

Art. 21m.

Szef ABW, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia wydania świadectwa wiarygodności

odbiorcy albo cofa świadectwo wiarygodności odbiorcy, gdy odbiorca nie spełnia warunków

określonych w art. 21h ust. 1 lub naruszył przepisy dotyczące obrotu towarami o znaczeniu

strategicznym. Przepis art. 21h ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 21n.

Kopię decyzji o cofnięciu świadectwa wiarygodności odbiorcy Szef ABW przekazuje organowi

kontroli obrotu.

Art. 21o.

Organ kontroli obrotu informuje Komisję Europejską oraz właściwe organy państw członkowskich

Unii Europejskiej o przypadkach cofnięcia świadectwa wiarygodności odbiorcy.

Art. 21p.

1.

Szef ABW prowadzi wykaz certyfikowanych odbiorców mających miejsce zamieszkania albo

siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1, Szef ABW przesyła organowi kontroli obrotu, który przesyła

go Komisji Europejskiej, Parlamentowi Europejskiemu oraz właściwym organom państw

członkowskich Unii Europejskiej.

Art. 21q.

Minister właściwy do spraw zagranicznych informuje właściwe organy państw członkowskich

Unii Europejskiej o zagrożeniu nieprzestrzeganiem warunków krajowego zezwolenia generalnego

na transfer wewnątrzunijny uzbrojenia przez odbiorcę w innym państwie, który uzyskał

świadectwo wiarygodności odbiorcy, lub o naruszeniu przez niego bezpieczeństwa publicznego

lub istotnych interesów w zakresie bezpieczeństwa państwa oraz, o ile to konieczne,

zwraca się do tych organów o wyjaśnienia w tej sprawie.

”

;

17)

w art. 22

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku gdy właściwe organy kraju zagranicznego eksportera tego wymagają, organ

kontroli obrotu, na wniosek podmiotu, może wydać certyfikat importowy lub poświadczyć

oświadczenie końcowego użytkownika.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

W przypadku gdy właściwe organy kraju zagranicznego eksportera tego wymagają, organ

kontroli obrotu, w ramach poświadczenia oświadczenia końcowego użytkownika, może zobowiązać

się do uznania ograniczeń i warunków związanych z obrotem towarami o znaczeniu strategicznym

określonych przez te organy.

1b.

Organ kontroli obrotu może odmówić wydania zezwolenia na obrót z zagranicą towarami

o znaczeniu strategicznym objęty oświadczeniem końcowego użytkownika mającego siedzibę

albo miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli nie zostaną spełnione

warunki i ograniczenia określone przez właściwe organy kraju zagranicznego eksportera.

”

,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Do wniosku o wydanie certyfikatu importowego lub poświadczenia oświadczenia końcowego

użytkownika stosuje się odpowiednio przepisy art. 9 ust. 2, 6 i 7.

”

,

d)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Organ kontroli obrotu przed wydaniem certyfikatu importowego lub poświadczeniem oświadczenia

końcowego użytkownika może wystąpić do organów opiniujących o zajęcie stanowiska.

Przepisy art. 12 ust. 2 i art. 12a stosuje się odpowiednio.

”

,

e)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Certyfikat importowy oraz poświadczone oświadczenie końcowego użytkownika są dokumentami

przeznaczonymi do okazania właściwym władzom poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej

i zaświadczają o wiarygodności podmiotu i o objęciu kontrolą przez właściwe organy

Rzeczypospolitej Polskiej transakcji w zakresie przywozu lub transferu wewnątrzunijnego

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej towarów o znaczeniu strategicznym.

”

,

f)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Podmioty dostarczające towary o znaczeniu strategicznym mające siedzibę albo miejsce

zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są obowiązane do udokumentowanego

informowania podmiotów odbierających towary o znaczeniu strategicznym o warunkach

zezwolenia na obrót towarami o znaczeniu strategicznym, w tym o ograniczeniach w zakresie

dysponowania towarem o znaczeniu strategicznym. W przypadku wydanego przez organ kontroli

obrotu poświadczenia oświadczenia końcowego użytkownika w odniesieniu do towaru o

znaczeniu strategicznym lub jego części stanowiących przedmiot obrotu, do informacji

należy dołączyć numer i datę poświadczenia oraz nazwę końcowego użytkownika.

”

,

g)

ust. 6-8 otrzymują brzmienie

„

6.

Organ kontroli obrotu może odmówić wydania certyfikatu importowego lub odmówić poświadczenia

oświadczenia końcowego użytkownika, jeżeli nie jest możliwe potwierdzenie faktów,

o których mowa w ust. 3, z powodu braku rękojmi zgodnego z prawem prowadzenia obrotu

towarami o znaczeniu strategicznym lub niestosowania przez podmiot wewnętrznego systemu

kontroli.

7.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór certyfikatu

importowego, uwzględniając dane, o których mowa w ust. 8.

8.

Wzór certyfikatu, o którym mowa w ust. 7, zawiera w szczególności: nazwę importera

lub odbiorcy, nazwę zagranicznego eksportera, ich siedziby i adresy, nazwę i opis

towaru o znaczeniu strategicznym, numer kontrolny, ilość i wartość, opis ostatecznego

wykorzystania towaru o znaczeniu strategicznym oraz oświadczenie, że importer lub

odbiorca

1)

zobowiązał się, iż wprowadzi wymienione w certyfikacie towary o znaczeniu strategicznym

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i niezwłocznie powiadomi organ kontroli obrotu

o zmianach w warunkach kontraktu;

2)

złożył oświadczenie, że jest świadomy, że dalszy wywóz lub transfer wewnątrzunijny

z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zmiana końcowego użytkownika lub deklarowanego

końcowego wykorzystania towaru o znaczeniu strategicznym wymagają uprzedniej zgody

organu kontroli obrotu;

3)

w uzgodnieniu z końcowym użytkownikiem zobowiązał się do umożliwienia przeprowadzenia

przez organ kontroli obrotu, przy ewentualnym udziale przedstawicieli władz kraju

zagranicznego eksportera, kontroli zgodności wykorzystania towarów o znaczeniu strategicznym

z warunkami zezwolenia w miejscu ich wykorzystania w całym okresie pozostawania na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

18)

w art. 23

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Na potrzeby wywozu lub transferu wewnątrzunijnego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

towarów o znaczeniu strategicznym organ kontroli obrotu żąda od podmiotu dostarczenia

certyfikatu importowego lub oświadczenia końcowego użytkownika poświadczonego przez

właściwe organy kraju zagranicznego importera lub odbiorcy.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, jest dokumentem, w którym zagraniczny końcowy

użytkownik oraz importer lub odbiorca zobowiązuje się do przestrzegania postanowień

w zakresie dysponowania oraz wykorzystywania towarów o znaczeniu strategicznym objętych

oświadczeniem.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności

1)

nazwę i adres eksportera lub dostawcy;

2)

określenie towaru o znaczeniu strategicznym, jego opis, oznaczenie, ilość i wartość

oraz numer kontrolny;

3)

opis końcowego zastosowania towaru o znaczeniu strategicznym;

4)

określenie kraju końcowego przeznaczenia;

5)

nazwę i adres zagranicznego końcowego użytkownika;

6)

zobowiązanie końcowego użytkownika do nieprzekazywania uzbrojenia odbiorcom w kraju

objętym embargiem na broń, jeżeli przedmiotem obrotu jest uzbrojenie;

7)

zobowiązanie końcowego użytkownika do nieprzekazywania towaru o znaczeniu strategicznym

żadnemu innemu podmiotowi bez uprzedniej zgody organu kontroli obrotu;

8)

poświadczenie przez właściwy organ kraju końcowego użytkownika przyjęcia przez końcowego

użytkownika zobowiązań, o których mowa w pkt 6 lub 7, oraz oświadczenie właściwego

organu kraju końcowego użytkownika, że końcowy użytkownik jest upoważniony do posiadania

towarów o znaczeniu strategicznym;

9)

zobowiązanie właściwego organu kraju końcowego użytkownika, że bez wcześniejszej zgody

tego organu nie zostanie udzielone zezwolenie na: wywóz, sprzedaż, pożyczenie lub

dysponowanie towarami o znaczeniu strategicznym objętymi oświadczeniem w inny sposób

niż określony w oświadczeniu końcowego użytkownika;

10)

nazwę i adres zagranicznego importera lub odbiorcy;

11)

zobowiązanie importera lub odbiorcy do nieprzekazywania uzbrojenia odbiorcom z kraju

przeznaczenia objętego embargiem na broń, jeżeli przedmiotem obrotu jest uzbrojenie;

12)

zobowiązanie importera lub odbiorcy do nieprzekazywania towaru o znaczeniu strategicznym

żadnemu innemu odbiorcy niż końcowy użytkownik bez uprzedniej zgody organu kontroli

obrotu;

13)

poświadczenie przez właściwy organ kraju importera lub odbiorcy przyjęcia przez importera

lub odbiorcę zobowiązań, o których mowa w pkt 11 lub 12, oraz oświadczenie właściwego

organu kraju importera lub odbiorcy, że importer lub odbiorca jest upoważniony do

posiadania towarów o znaczeniu strategicznym;

14)

wskazanie pośrednich nabywców, o ile występują.

”

,

d)

dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

„

5.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, może nie zawierać jednego lub więcej elementów

wymienionych w ust. 4 pkt 7-9, 12 i 13, w przypadku gdy państwo końcowego użytkownika

lub importera posiada system kontroli obrotu, w szczególności jest członkiem międzynarodowych

porozumień, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2 lit. b i c, oraz jeżeli

1)

stopień zaawansowania technologicznego towaru o znaczeniu strategicznym jest niski

i towar o znaczeniu strategicznym nie jest śmiercionośny lub nie jest kluczową częścią

składową lub komponentem takiego towaru lub

2)

końcowy użytkownik ma status organu lub podmiotu państwowego.

6.

W przypadku wywozu uzbrojenia do końcowych użytkowników posiadających siedzibę poza

obszarem Unii Europejskiej, z wyłączeniem końcowych użytkowników posiadających siedzibę

w krajach określonych w części 2 załącznika IIa do rozporządzenia nr 428/2009, polskie

przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny potwierdzają autentyczność podpisu

osoby reprezentującej zagraniczny organ właściwy do spraw kontroli obrotu, poświadczającej

oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, oraz zgodność tego oświadczenia z prawem miejsca

jego wystawienia.

”

;

19)

w art. 24

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podmiot, który otrzymał certyfikat importowy, jest uprawniony, w terminie 30 dni od

dnia zwolnienia lub odbioru towaru o znaczeniu strategicznym, wystąpić do naczelnika

urzędu celnego właściwego ze względu na siedzibę końcowego użytkownika tego towaru

z wnioskiem o wydanie certyfikatu weryfikacji dostawy stwierdzającego, że towar objęty

certyfikatem został przez ten podmiot faktycznie i w sposób zgodny z przepisami prawa

wprowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

,

b)

ust. 3-6 otrzymują brzmienie

„

3.

Podmiot jest obowiązany zwrócić właściwemu organowi Służby Celnej koszty poniesione

przez ten organ w toku postępowania w sprawie wydania certyfikatu weryfikacji dostawy.

4.

Certyfikat weryfikacji dostawy zawiera w szczególności

1)

nazwę importera lub odbiorcy, nazwę eksportera lub dostawcy, ich siedziby i adresy;

2)

nazwę i opis towaru o znaczeniu strategicznym;

3)

numer kontrolny, ilość i wartość, opis ostatecznego wykorzystania towaru o znaczeniu

strategicznym;

4)

numer zgłoszenia celnego, numer konosamentu, listu przewozowego lub innego dokumentu

potwierdzającego przywóz towarów o znaczeniu strategicznym oraz potwierdzenie, że

importer lub odbiorca przedstawił wiarygodne dowody dokonania dostawy i wprowadził

wymienione w certyfikacie towary o znaczeniu strategicznym na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór certyfikatu weryfikacji dostawy oraz sposób ewidencjonowania wydanych certyfikatów,

uwzględniając elementy określone w ust. 4 oraz mając na uwadze zapewnienie możliwości

weryfikacji zaewidencjonowanych danych.

6.

W przypadku wywozu lub transferu wewnątrzunijnego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

towarów o znaczeniu strategicznym, organ kontroli obrotu może żądać od podmiotu dostarczenia

certyfikatu weryfikacji dostawy wydawanego przez właściwe organy kraju importera lub

odbiorcy.

”

;

20)

art. 25 i art. 26 otrzymują brzmienie

„

Art. 25.

1.

Podmiot dokonujący obrotu towarami o znaczeniu strategicznym jest obowiązany do prowadzenia

ewidencji tego obrotu.

2.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności następujące dane

1)

opis towaru o znaczeniu strategicznym oraz jego oznaczenie;

2)

ilość i wartość towaru o znaczeniu strategicznym;

3)

daty obrotu;

4)

nazwę i adres eksportera lub dostawcy oraz importera lub odbiorcy;

5)

końcowe przeznaczenie i oznaczenie końcowego użytkownika;

6)

dowód, że informacja na temat ograniczeń eksportowych związanych z zezwoleniem na

transfer została przekazana odbiorcy towarów o znaczeniu strategicznym.

3.

Podmiot dokonujący obrotu towarami o znaczeniu strategicznym, jest obowiązany do przechowywania

zapisów, rejestrów oraz dokumentów gromadzonych w ramach ewidencji, o której mowa

w ust. 1, przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano

obrotu.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

informacje gromadzone w ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz sposób jej prowadzenia,

mając na względzie warunki, jakim powinien odpowiadać wewnętrzny system kontroli oraz

zakres danych, o których mowa w ust. 2.

Art. 26.

1.

Podmiot dokonujący obrotu w ramach zezwoleń generalnych jest obowiązany przekazać

organowi kontroli obrotu coroczną informację o realizacji tego obrotu, w terminie

do końca I kwartału następnego roku.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji,

o których mowa w ust. 1, uwzględniając dane zawarte w ewidencji, o których mowa w

art. 25 ust. 2, oraz rodzaje towarów o znaczeniu strategicznym.

”

;

21)

po art. 27 dodaje się art. 27a-27c w brzmieniu

„

Art. 27a.

1.

Podmiot dokonujący wywozu uzbrojenia jest obowiązany przekazać ministrowi właściwemu

do spraw zagranicznych roczny raport z faktycznego wykonania tego wywozu, w terminie

do końca kwietnia następnego roku.

2.

Raport, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności

1)

nazwę, ilość i wartość uzbrojenia będącego przedmiotem wywozu;

2)

kategorię kontrolną;

3)

numery wykorzystanych zezwoleń;

4)

kraj końcowego użytkownika.

Art. 27b.

Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór raportu,

o którym mowa w art. 27a ust. 1, uwzględniając informacje, o których mowa w art. 27a

ust. 2, oraz rodzaje uzbrojenia.

Art. 27c.

1.

Minister właściwy do spraw zagranicznych sporządza roczne sprawozdanie dotyczące wywozu

uzbrojenia, które przekazuje właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej,

w terminie do końca III kwartału następnego roku.

2.

Minister właściwy do spraw zagranicznych publikuje sprawozdanie, o którym mowa w ust.

1, w terminie do końca III kwartału następnego roku.

”

;

22)

w art. 29 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Na wniosek organu kontroli obrotu organy opiniujące delegują do prac w zespole funkcjonariuszy,

żołnierzy lub pracowników podległych albo nadzorowanych jednostek organizacyjnych.

W skład zespołu organ kontroli obrotu może także powołać biegłych i ekspertów, za

ich zgodą.

”

;

23)

w art. 30

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Kierownik zespołu przekazuje kontrolowanemu protokół pokontrolny, do którego kontrolowany

ma prawo zgłosić uwagi, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Protokół pokontrolny wraz z uwagami zgłoszonymi przez kontrolowanego kierownik zespołu

przekazuje organowi kontroli obrotu.

”

;

24)

art. 31 i art. 32 otrzymują brzmienie

„

Art. 31.

1.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w obrocie, organ kontroli obrotu wzywa podmiot

do przywrócenia stanu zgodnego z ustawą w terminie miesiąca od dnia doręczenia wezwania.

2.

Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, organ kontroli obrotu cofa,

w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia indywidualne lub zezwolenia globalne.

W przypadku zezwoleń generalnych organ kontroli obrotu wydaje decyzję administracyjną

zakazującą podmiotowi korzystania z zezwolenia. O wydaniu decyzji organ kontroli obrotu

informuje organy opiniujące.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, podmiot może otrzymać następne zezwolenie indywidualne

lub zezwolenie globalne lub skorzystać z zezwolenia generalnego nie wcześniej niż

po upływie roku odpowiednio od dnia, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia indywidualnego

lub zezwolenia globalnego lub decyzja o zakazie korzystania z zezwolenia generalnego

stała się ostateczna.

Art. 32.

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

”

;

25)

w art. 33

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Kto zamieszcza nieprawdziwe lub niepełne informacje we wniosku o wydanie zezwolenia

na obrót podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do

lat 2.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1, 2 lub 3 sąd może orzec przepadek

towarów o znaczeniu strategicznym lub innych przedmiotów służących lub przeznaczonych

do popełnienia albo pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa, w tym

środków płatniczych i papierów wartościowych, chociażby nie stanowiły one własności

sprawcy.

”

;

26)

art. 34 otrzymuje brzmienie

„

Art. 34.

Kto nie wypełnia obowiązku, o którym mowa w art. 26 ust. 1, podlega karze grzywny.

”

;

27)

art. 37 i art. 37a otrzymują brzmienie

„

Art. 37.

Osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, o

ile posiada zdolność prawną, która dokonuje obrotu bez ważnego zezwolenia, organ kontroli

obrotu wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do

200 000 zł.

Art. 37a.

Podmiotowi dokonującemu przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej produktów podwójnego zastosowania określonych w art. 21a, bez zgłoszenia

zamiaru dokonania przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej organowi monitorującemu, organ kontroli obrotu wymierza, w drodze decyzji

administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do 100 000 zł.

”

;

28)

po art. 37a dodaje się art. 37b w brzmieniu

„

Art. 37b.

Podmiotowi, który nie wypełnia obowiązków, o których mowa w art. 8 ust. 3, art. 22

ust. 3a, art. 25 ust. 1 i art. 27a ust. 1, organ kontroli obrotu wymierza, w drodze

decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do 100 000 zł.

”

;

29)

art. 38 i art. 39 otrzymują brzmienie

„

Art. 38.

Osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, o

ile posiada zdolność prawną, która dokonuje obrotu wbrew warunkom określonym w zezwoleniu

lub zamieszcza nieprawdziwe lub niepełne informacje we wniosku o wydanie zezwolenia

organ kontroli obrotu wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną

w wysokości do 100 000 zł.

Art. 39.

Osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, o

ile posiada zdolność prawną, która nie wypełnia obowiązków lub warunków, o których

mowa w art. 26 ust. 1, organ kontroli obrotu wymierza, w drodze decyzji administracyjnej,

karę pieniężną w wysokości do 50 000 zł.

”

;

30)

art. 42 otrzymuje brzmienie

„

Art. 42.

W przypadku gdy zapłata wymierzonej kary pieniężnej w terminie określonym w art. 41

ust. 1 znacznie ograniczy lub uniemożliwi dalsze prowadzenie działalności gospodarczej

przez podmiot, organ kontroli obrotu może na wniosek podmiotu wydać decyzję administracyjną

o odroczeniu terminu płatności lub rozłożeniu kary pieniężnej na raty, na okres nie

dłuższy niż rok.

”

.

Obrót z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla

bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa

jest dozwolony na zasadach określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy

system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów

podwójnego zastosowania

(Dz. Urz. UE L 134 z 29.05.2009, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 428/2009”, ustawach oraz umowach i innych zobowiązaniach

międzynarodowych.

W ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu

Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego

(Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1711, z późn. zm. art. 4c otrzymuje brzmienie

„

Art. 4c.

Minister Obrony Narodowej, na podstawie umów międzynarodowych, może przekazywać nieodpłatnie

siłom zbrojnym państw będących stronami tych umów uzbrojenie i produkty podwójnego

zastosowania, określone w art. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami,

technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także

dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa

(Dz. U. z 2004 r. Nr 229, poz. 2315, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 oraz z 2012 r. poz. 707).

”

.

W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu

Wojskowego

(Dz. U. Nr 104, poz. 709, z późn. zm. w art. 5 w ust. 1 w pkt 1 lit. f otrzymuje brzmienie

„

f)

określonych w art. 33 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami,

technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także

dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa

(Dz. U. z 2004 r. Nr 229, poz. 2315, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 oraz z 2012 r. poz. 707),

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. Nr 168, poz. 1323, z późn. zm. w art. 2 w ust. 1 w pkt 6 lit. f otrzymuje brzmienie

„

f)

ograniczeniom obrotu towarami i technologiami o znaczeniu strategicznym, określonym

w art. 33 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami,

technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także

dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa

(Dz. U. z 2004 r. Nr 229, poz. 2315, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 oraz z 2012 r. poz. 707)

”

.

Minister Obrony Narodowej, na podstawie umów międzynarodowych, może przekazywać nieodpłatnie

siłom zbrojnym państw będących stronami tych umów uzbrojenie i produkty podwójnego

zastosowania, określone w art. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami,

technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także

dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa

(Dz. U. z 2004 r. Nr 229, poz. 2315, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 oraz z 2012 r. poz. 707).

1.

Zezwolenia indywidualne i zezwolenia globalne wydane na podstawie przepisów ustawy

zmienianej w art. 1 przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność

do czasu ich wygaśnięcia.

2.

Potwierdzone oświadczenia końcowego użytkownika, certyfikaty importowe i certyfikaty

weryfikacji dostawy wydane na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność.

1.

Pomoc techniczna w zakresie produktów podwójnego zastosowania może być świadczona

na podstawie i w zakresie określonym w zezwoleniu.

2.

Zezwolenie na pomoc techniczną nie jest wymagane, gdy pomoc ta jest świadczona na

rzecz podmiotu zamieszkującego albo posiadającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, lub gdy pomoc dotyczy towarów o znaczeniu strategicznym, na których transfer

wewnątrzunijny rozpoczynający się z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest

wymagane zezwolenie.

1.

Do spraw wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych

decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

2.

Do spraw wszczętych na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym, i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje

się przepisy dotychczasowe.

1.

Obrót uzbrojeniem może być dokonywany na podstawie i w zakresie określonym w zezwoleniu.

2.

Zezwolenie na transfer wewnątrzunijny uzbrojenia wydane przez właściwe organy państw

członkowskich Unii Europejskiej jest ważne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku wydania takiego zezwolenia nie jest wymagane zezwolenie na transfer wewnątrzunijny

uzbrojenia przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wykaz uzbrojenia,

na obrót którym jest wymagane zezwolenie, uwzględniając przy jego sporządzaniu formy

obrotu określone w art. 3 pkt 8 oraz wykazy międzynarodowe, w szczególności wspólny

wykaz uzbrojenia przyjęty przez Radę Unii Europejskiej.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, listę krajów, z którymi obrót określonymi

towarami o znaczeniu strategicznym jest zakazany lub ograniczony, uwzględniając bezpieczeństwo

publiczne oraz prawa człowieka, a w przypadku uzbrojenia również potrzeby obronności

lub bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej oraz zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej

wynikające z umów i porozumień międzynarodowych oraz ze zobowiązań sojuszniczych,

w tym porozumień, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2 lit. b i c.

Przywóz lub transfer wewnątrzunijny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów

podwójnego zastosowania nie wymaga uzyskania zezwolenia.

1.

Na wywóz produktów podwójnego zastosowania, transfer wewnątrzunijny produktów wymienionych

w załączniku IV do rozporządzenia nr 428/2009 oraz pomoc techniczną wydaje się zezwolenie

indywidualne, zezwolenie globalne lub krajowe zezwolenie generalne. Na usługi pośrednictwa

w zakresie produktów podwójnego zastosowania wydaje się zezwolenie indywidualne.

2.

Na obrót uzbrojeniem wydaje się zezwolenie indywidualne lub krajowe zezwolenie generalne.

Na transfer wewnątrzunijny uzbrojenia, usługi pośrednictwa i pomoc techniczną w zakresie

uzbrojenia może zostać wydane także zezwolenie globalne.

1.

Certyfikat zgodności, o którym mowa w art. 11 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w

brzmieniu dotychczasowym, wydany przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowuje

ważność do czasu jego wygaśnięcia.

2.

U przedsiębiorcy, w stosunku do którego, w okresie ważności certyfikatu zgodności

rozpoczynającym się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przeprowadzono

co najmniej 3 kontrole na podstawie art. 11 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

dotychczasowym, do czasu upływu tego okresu nie przeprowadza się kontroli.

1.

W zakresie, w którym zostało udzielone krajowe zezwolenie generalne na obrót towarami

o znaczeniu strategicznym nie jest wymagane zezwolenie indywidualne lub zezwolenie

globalne.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki,

a w szczególności kraje, podmioty oraz towary o znaczeniu strategicznym, w odniesieniu

do których udziela krajowego zezwolenia generalnego, oraz szczegółowe warunki, na

jakich dokonywany może być obrót objęty krajowym zezwoleniem generalnym, biorąc pod

uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa obrotu towarami o znaczeniu strategicznym.

3.

Prowadzenie obrotu na podstawie krajowego zezwolenia generalnego wymaga złożenia oświadczenia

o terminie jego rozpoczęcia. Oświadczenie należy złożyć organowi kontroli obrotu co

najmniej na miesiąc przed rozpoczęciem obrotu.

Kontrolę, o której mowa w art. 28 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętą i niezakończoną

do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzi się według przepisów dotychczasowych.

1.

Zezwolenie indywidualne lub zezwolenie globalne wydaje organ kontroli obrotu na wniosek

podmiotu zamieszkującego albo posiadającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zwany dalej „wnioskiem o zezwolenie”.

2.

Wniosek o zezwolenie zawiera

1)

oznaczenie wnioskodawcy w tym jego nazwę, adres siedziby albo adres zamieszkania na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3)

określenie rodzaju i zakresu wykonywanej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej,

jeżeli jest przedsiębiorcą;

4)

oznaczenie podmiotów będących partnerami handlowymi wnioskodawcy przy realizacji wnioskowanego

obrotu, w tym ich nazwy, adresy siedzib albo adresy zamieszkania, oraz ich roli w

tym obrocie;

5)

określenie towarów o znaczeniu strategicznym będących przedmiotem obrotu, w tym ich

wartość, ilość oraz numer kontrolny, określony w wykazie określonym w przepisach wydanych

na podstawie art. 6a ust. 3 lub w załącznikach do rozporządzenia nr 428/2009;

6)

oznaczenie producenta towarów o znaczeniu strategicznym, które będą przedmiotem obrotu

oraz końcowych użytkowników, w tym ich nazw i adresów;

7)

informację o sposobie wykorzystania towarów o znaczeniu strategicznym przez końcowego

użytkownika;

8)

określenie kraju końcowego przeznaczenia;

9)

w przypadku wywozu lub transferu wewnątrzunijnego - oświadczenie, że wnioskodawca

podejmie niezbędne działania, aby towary o znaczeniu strategicznym, które będą przedmiotem

obrotu, dotarły do końcowego użytkownika;

10)

numer poświadczenia oświadczenia końcowego użytkownika wydanego przez organ kontroli

obrotu, jeśli importer lub końcowy użytkownik zobowiązał się do uzyskania uprzedniej

zgody właściwego zagranicznego organu na określone dysponowanie towarem o znaczeniu

strategicznym będącym przedmiotem wniosku lub jego częścią składową.

3.

Wniosek o zezwolenie na wywóz zawiera także oznaczenie

1)

kraju pochodzenia towaru o znaczeniu strategicznym;

2)

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym znajduje się lub będzie umiejscowiony

produkt podwójnego zastosowania;

3)

państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zostanie nadane przeznaczenie celne

produktowi podwójnego zastosowania.

4.

Wniosek o zezwolenie na usługi pośrednictwa zawiera także

1)

określenie usługi pośrednictwa;

2)

informację o umiejscowieniu towaru o znaczeniu strategicznym w kraju trzecim.

5.

Wniosek o zezwolenie na pomoc techniczną zawiera dodatkowo określenie rodzaju pomocy

technicznej.

6.

Do wniosku o zezwolenie na obrót towarami o znaczeniu strategicznym wnioskodawca jest

obowiązany dołączyć

1)

oświadczenie o posiadaniu koncesji lub zezwoleń uprawniających do posiadania towaru

o znaczeniu strategicznym lub prowadzenia działalności związanej z wnioskowanym obrotem,

jeżeli posiadanie takich koncesji lub zezwoleń jest wymagane na podstawie przepisów

innych ustaw, wraz z dokładnymi cechami identyfikacyjnymi tych dokumentów;

2)

projekt umowy lub umowę dotyczącą obrotu, jeśli taka umowa jest wymagana w odniesieniu

do danego obrotu albo list intencyjny lub zapytanie ofertowe;

3)

kopię certyfikatu, o którym mowa w art. 11 ust. 5, w przypadku gdy jego posiadanie

jest wymagane;

4)

certyfikat importowy lub oświadczenie końcowego użytkownika w przypadku wywozu lub

transferu wewnątrzunijnego; nie dotyczy to przypadków, gdy krajem końcowego przeznaczenia

towaru jest Rzeczpospolita Polska;

5)

zgodę właściwego zagranicznego organu na określone dysponowanie towarem, w przypadku

gdy importer lub końcowy użytkownik zobowiązał się do uzyskania takiej zgody albo

oświadczenie, że wnioskodawca nie posiada wiedzy w zakresie zobowiązania, o którym

mowa w ust. 2 pkt 10.

7.

Do dokumentu sporządzonego w języku obcym należy dołączyć tłumaczenie tego dokumentu

na język polski sporządzone przez tłumacza przysięgłego.

8.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzory wniosków o zezwolenie na wywóz, transfer wewnątrzunijny, na usługę pośrednictwa

i na pomoc techniczną w zakresie towarów o znaczeniu strategicznym, a także na przywóz

i tranzyt uzbrojenia, oraz wzory wniosków o wydanie certyfikatu importowego i poświadczenia

oświadczenia końcowego użytkownika,

2)

wzory zezwoleń indywidualnych i zezwoleń globalnych na wywóz, na usługę pośrednictwa,

na przywóz i na tranzyt uzbrojenia oraz na pomoc techniczną i na transfer wewnątrzunijny

w zakresie towarów o znaczeniu strategicznym

- mając na uwadze rodzaje towarów oraz formy obrotu.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

w zakresie wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Organ kontroli obrotu, na wniosek podmiotu, udziela wiążącego wyjaśnienia w sprawie

konieczności uzyskania zezwolenia na określony obrót towarami o znaczeniu strategicznym

w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku. W uzasadnionych przypadkach termin

ten może zostać przedłużony do 6 miesięcy.

2.

Przed udzieleniem wyjaśnienia, o którym mowa w ust. 1, organ kontroli obrotu może

wystąpić do organów opiniujących o zajęcie stanowiska. Do stanowiska organów opiniujących

stosuje się odpowiednio art. 12 ust. 2 i art. 12a.

3.

Organ kontroli obrotu może zażądać od wnioskodawcy przekazania dodatkowych wyjaśnień

lub dokumentów w celu wyjaśnienia okoliczności związanych z przedmiotem wniosku.

1.

Podmiot - w stosunku do którego obowiązek przekazania organowi kontroli obrotu informacji,

o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,

powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy - przekazuje tę informację na

zasadach dotychczasowych.

2.

Podmiot - w stosunku do którego obowiązek przekazania organowi kontroli obrotu informacji,

o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym,

powstał po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy - przekazuje organowi kontroli obrotu

pierwszą informację, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, za rok 2013 do końca I kwartału 2014 r.

3.

Podmiot sporządza pierwszy raport, o którym mowa w art. 27a ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, za rok 2013 i przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw zagranicznych do końca kwietnia 2014 r.

4.

Minister właściwy do spraw zagranicznych sporządza pierwsze sprawozdanie, o którym

mowa w art. 27c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

za rok 2013 i przekazuje właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej

oraz publikuje do końca III kwartału 2014 r.

1.

Przedsiębiorca wnioskujący o zezwolenie na obrót uzbrojeniem lub korzystający z krajowego

zezwolenia generalnego na obrót uzbrojeniem jest obowiązany utworzyć i stosować wewnętrzny

system kontroli i zarządzania obrotem uzbrojeniem, zwany dalej „wewnętrznym systemem

kontroli”.

2.

W ramach wewnętrznego systemu kontroli należy określić w szczególności zadania organów

przedsiębiorstwa, podstawowe zadania na stanowiskach pracy w zakresie kontroli i zarządzania

obrotem, zasady doboru pracowników, archiwizacji danych, kontroli wewnętrznej, realizacji

zamówień oraz szkolenia.

3.

Wewnętrzny system kontroli podlega certyfikacji zgodności z wymaganiami międzynarodowych

norm ISO 9000 i wymaganiami określonymi w ust. 2.

4.

Certyfikację, o której mowa w ust. 3, przeprowadzają upoważnione jednostki kontrolujące

posiadające akredytację w ramach krajowego systemu akredytacji utworzonego na podstawie

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 935 oraz z 2011 r. Nr 102, poz. 586 i Nr 227, poz. 1367).

5.

Certyfikat zgodności stwierdzający zgodność funkcjonowania wewnętrznego systemu kontroli

z wymaganiami określonymi w ust. 2, wydają upoważnione jednostki, o których mowa w

ust. 4.

6.

Certyfikat zgodności jest ważny przez okres 3 lat.

7.

W okresie ważności certyfikatu zgodności upoważnione jednostki, o których mowa w ust.

4, przeprowadzają w siedzibie przedsiębiorcy 3 kontrole zgodności funkcjonowania wewnętrznego

systemu kontroli z wymaganiami określonymi w ust. 2.

8.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wykaz jednostek

certyfikujących upoważnionych do prowadzenia certyfikacji zgodności i kontroli zgodności

funkcjonowania wewnętrznego systemu kontroli, spośród jednostek akredytowanych w krajowym

systemie akredytacji, mając na uwadze zapewnienie jednolitości wewnętrznych systemów

kontroli przedsiębiorców.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 ust. 5 i 6, art. 9 ust. 6, art. 11

ust. 7, art. 20 ust. 2, art. 21c ust. 8, art. 22 ust. 7, art. 24 ust. 4, art. 25 ust.

2 i art. 26 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, pozostają

w mocy do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na podstawie

art. 6a ust. 3, art. 6b, art. 9 ust. 8, art. 11 ust. 8, art. 20 ust. 2, art. 21c ust.

9, art. 22 ust. 7, art. 24 ust. 5, art. 25 ust. 4 i art. 26 ust. 2, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy.

1.

Wydanie zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego następuje w drodze decyzji

administracyjnej.

2.

Organ kontroli obrotu przed wydaniem zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego

występuje, w formie pisemnej lub za pośrednictwem systemu elektronicznego, do organów

opiniujących o zajęcie stanowiska co do istnienia przeciwwskazań do wydania takiego

zezwolenia. O wystąpieniu do organów opiniujących organ kontroli obrotu informuje

wnioskodawcę.

3.

Organ kontroli obrotu przed wydaniem zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego

może zażądać od wnioskodawcy informacji umożliwiających weryfikację danych zawartych

we wniosku o zezwolenie.

4.

Wnioskodawca jest obowiązany zgłaszać organowi kontroli obrotu wszelkie zmiany dotyczące

danych zawartych we wniosku, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Stanowisko, o którym mowa w art. 12 ust. 2, organy opiniujące przekazują organowi

kontroli obrotu, w formie pisemnej lub za pośrednictwem systemu elektronicznego pozwalającego

na identyfikację osoby upoważnionej do wydania takiego stanowiska, w terminie 14 dni

od dnia wystąpienia o to stanowisko przez organ kontroli obrotu.

2.

Jeżeli szczególny charakter sprawy będącej przedmiotem stanowiska, o którym mowa w

art. 12 ust. 2, nie pozwala na jego wydanie przez organy opiniujące w terminie określonym

w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 36-38 Kodeksu postępowania administracyjnego.

3.

Terminu na zajęcie przez organy opiniujące stanowiska, o którym mowa w art. 12 ust.

2, nie wlicza się do terminu na wydanie decyzji w sprawie wydania zezwolenia indywidualnego

lub zezwolenia globalnego.

4.

Organy opiniujące, przygotowując stanowisko, o którym mowa w art. 12 ust. 2, uwzględniają

przesłanki odmowy, zmiany lub cofnięcia zezwolenia, o których mowa w art. 15, art.

16 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 pkt 3.

5.

Przepis art. 12 ust. 3 stosuje się odpowiednio do organów opiniujących.

6.

Stanowisko organów opiniujących nie wymaga formy postanowienia i nie podlega zaskarżeniu.

Organ kontroli obrotu przed wydaniem zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego

ustala, czy w ciągu ostatnich 3 lat właściwy organ innego państwa lub państw członkowskich

Unii Europejskiej odmówił wydania zezwolenia na obrót towarem o znaczeniu strategicznym

o zasadniczo identycznych parametrach oraz do tego samego końcowego użytkownika lub

odbiorcy co we wniosku o zezwolenie. W takim przypadku organ kontroli obrotu konsultuje

się z właściwym organem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, który odmówił wydania

takiego zezwolenia, a jeżeli organ kontroli obrotu wyda zezwolenie - informuje o tym

ten organ, dołączając szczegółowe uzasadnienie swojej decyzji.

W przypadku gdy podmiot uzyska informację lub ma uzasadnione podstawy do przypuszczenia,

że wystąpiły lub mogą wystąpić nieprawidłowości w obrocie towarami o znaczeniu strategicznym

jest obowiązany podjąć wszelkie możliwe czynności mające na celu przywrócenie stanu

zgodnego z prawem lub zapobiegnięcie nieprawidłowościom oraz zawiadomić organ kontroli

obrotu o nieprawidłowościach.

1.

Organ kontroli obrotu odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wydania zezwolenia

indywidualnego lub zezwolenia globalnego na obrót produktami podwójnego zastosowania,

jeżeli

1)

wymagają tego potrzeby obronności lub bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

wymagają tego zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej wynikające z umów międzynarodowych

i porozumień sojuszniczych;

3)

podmiot nie daje rękojmi zgodnego z prawem prowadzenia obrotu;

4)

produkty te mogą być, w całości lub w części, wykorzystane do nielegalnego lub sprzecznego

z interesem Rzeczypospolitej Polskiej wdrażania, produkcji, eksploatacji, obsługi,

utrzymania, przechowywania, wykrywania, identyfikacji lub rozprzestrzeniania broni

masowego rażenia, a w szczególności broni chemicznej, biologicznej lub jądrowej, a

także wdrażania, produkcji, utrzymania i przechowywania środków zdolnych do przenoszenia

takiej broni.

2.

Organ kontroli obrotu może odmówić, w drodze decyzji administracyjnej, wydania zezwolenia

indywidualnego lub zezwolenia globalnego na obrót produktami podwójnego zastosowania,

jeżeli

1)

istnieje ryzyko zmiany końcowego użycia lub miejsca przeznaczenia tych produktów;

2)

podmiot naruszył przepisy dotyczące obrotu towarami o znaczeniu strategicznym.

1.

Organ kontroli obrotu odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wydania zezwolenia

indywidualnego lub zezwolenia globalnego na obrót uzbrojeniem, jeżeli

1)

wymagają tego potrzeby obronności lub bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

jego udzielenie byłoby niezgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami Rzeczypospolitej

Polskiej, wynikającymi z umów i porozumień międzynarodowych, a w szczególności z międzynarodowymi

zobowiązaniami

a)

do wprowadzania embarga na broń lub sankcji nałożonych przez Organizację Narodów Zjednoczonych,

Unię Europejską oraz Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie,

b)

w ramach Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, sporządzonego w Moskwie, Waszyngtonie

i Londynie dnia 1 lipca 1968 r.

(Dz. U. z 1970 r. Nr 8, poz. 60), Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji i gromadzenia zapasów broni bakteriologicznej

(biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu, sporządzonej w Moskwie, Londynie

i Waszyngtonie dnia 10 kwietnia 1972 r.

(Dz. U. z 1976 r. Nr 1, poz. 1) oraz Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej

oraz o zniszczeniu jej zapasów, sporządzonej w Paryżu dnia 13 stycznia 1993 r.

(Dz. U. z 1999 r. Nr 63, poz. 703),

c)

w ramach Grupy Australijskiej, Reżimu Kontroli Technologii Rakietowych, Komitetu Zanggera,

Grupy Dostawców Jądrowych, Porozumienia z Wassenaar i Haskiego kodeksu postępowania

przeciwko proliferacji rakiet balistycznych;

3)

istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie mogłoby zostać użyte do

a)

represji wewnętrznych,

b)

działań stanowiących naruszenie międzynarodowego prawa humanitarnego;

4)

istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie mogłoby zostać użyte w celu

wywołania lub przedłużenia konfliktu zbrojnego lub zaostrzenia istniejących napięć

lub konfliktów w państwie końcowego użytkownika;

5)

istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie będzie używane przez państwo

zagranicznego odbiorcy przeciwko innemu państwu, w szczególności gdy istnieje konflikt

zbrojny między państwem zagranicznego odbiorcy a innym państwem lub istnieje prawdopodobieństwo

zaistnienia takiego konfliktu, lub państwo zagranicznego odbiorcy ma roszczenia terytorialne

przeciwko innemu państwu, które w przeszłości próbowało zrealizować lub groziło ich

zrealizowaniem za pomocą siły;

6)

podmiot nie daje rękojmi zgodnego z prawem prowadzenia obrotu;

7)

istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie mogłoby być w całości lub w

części wykorzystane do nielegalnej lub sprzecznej z interesem Rzeczypospolitej Polskiej

produkcji, eksploatacji, obsługi, konserwacji, przechowywania lub identyfikacji uzbrojenia.

2.

Organ kontroli obrotu może odmówić, w drodze decyzji administracyjnej, wydania zezwolenia

indywidualnego lub zezwolenia globalnego na obrót uzbrojeniem, jeżeli

1)

jego udzielenie miałoby negatywny wpływ na

a)

interesy związane z obroną i bezpieczeństwem Rzeczypospolitej Polskiej, innych państw

członkowskich Unii Europejskiej oraz państw sojuszniczych i sprzymierzonych,

b)

poszanowanie praw człowieka,

c)

pokój, bezpieczeństwo i stabilność w regionie;

2)

istnieje ryzyko, że przeznaczone do wywozu uzbrojenie zostanie użyte przeciwko siłom

zbrojnym państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państw sojuszniczych i sprzymierzonych;

3)

państwo końcowego użytkownika

a)

popiera terroryzm lub międzynarodową przestępczość zorganizowaną,

b)

nie przestrzega międzynarodowych zobowiązań, w szczególności dotyczących niestosowania

siły oraz międzynarodowego prawa humanitarnego,

c)

nie jest zaangażowane w sprawy nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz kontroli

zbrojeń i rozbrojenia, w szczególności nie podpisało, nie ratyfikowało lub nie wprowadziło

w życie Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej i konwencji, o których mowa

w ust. 1 pkt 1 lit. b;

4)

istnieje ryzyko, że nastąpi zmiana końcowego użytkownika i końcowego przeznaczenia

lub ponownego wywozu uzbrojenia na niepożądanych warunkach;

5)

przeznaczone do wywozu uzbrojenie nie odpowiada technicznym i ekonomicznym możliwościom

państwa odbiorcy;

6)

podmiot naruszył przepisy dotyczące obrotu towarami o znaczeniu strategicznym.

3.

Organ kontroli obrotu informuje właściwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej

o odmowie wydania zezwolenia na obrót uzbrojeniem z przyczyn określonych w ust. 1

i 2, dołączając uzasadnienie odmowy jego wydania.

1.

Organ kontroli obrotu może, w drodze decyzji administracyjnej, cofnąć lub zmienić

zezwolenie indywidualne lub zezwolenie globalne, jeżeli

1)

zaistnieją przesłanki, o których mowa w art. 15 i art. 16 ust. 1 i 2;

2)

podmiot dokonuje obrotu wbrew warunkom określonym w zezwoleniu indywidualnym lub zezwoleniu

globalnym;

3)

podmiot utracił rękojmię zgodnego z prawem prowadzenia obrotu.

2.

Przed wydaniem decyzji w sprawie cofnięcia lub zmiany zezwolenia indywidualnego lub

zezwolenia globalnego organ kontroli obrotu może wystąpić do organów opiniujących

o zajęcie stanowiska. Do stanowiska stosuje się odpowiednio art. 12 ust. 2 i art.

12a.

3.

Cofnięcie lub zmiana zezwolenia indywidualnego lub zezwolenia globalnego z przyczyn

leżących po stronie podmiotu następuje bez odszkodowania.

1.

Organ kontroli obrotu jest organem właściwym w zakresie

1)

wykonywania obowiązków informacyjnych określonych w art. 4 ust. 1-3 i 6, art. 5 ust.

1, art. 8 ust. 2 i 3, art. 9 ust. 4 lit. b i c i ust. 6, art. 11 ust. 2, art. 13,

art. 17 ust. 2 i art. 25 rozporządzenia nr 428/2009;

2)

rozstrzygania o konieczności uzyskania zezwolenia na wywóz produktów podwójnego zastosowania

niewymienionych w załączniku I do rozporządzenia nr 428/2009 w przypadku, o którym

mowa w art. 4 ust. 4 rozporządzenia nr 428/2009;

3)

wydawania zakazu tranzytu w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia

nr 428/2009;

4)

przedstawienia Komisji Europejskiej wykazu, o którym mowa w art. 10 ust. 4 rozporządzenia

nr 428/2009;

5)

zasięgania i wydawania opinii w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia

nr 428/2009;

6)

występowania do właściwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej o nieudzielanie

zezwolenia albo jego unieważnienie, zawieszenie, modyfikację lub odwołanie w przypadku,

o którym mowa w art. 11 ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 428/2009, a także

prowadzenia konsultacji, zgodnie z art. 11 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia nr

428/2009, z właściwym organem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, który wystąpił

do organu kontroli obrotu o nieudzielanie zezwolenia, jego unieważnienie, zawieszenie,

modyfikację lub odwołanie;

7)

wykonywania zadań, o których mowa w art. 13 ust. 2 rozporządzenia nr 428/2009;

8)

podejmowania decyzji o zawieszeniu wywozu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów

podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I do rozporządzenia nr 428/2009

objętych ważnym zezwoleniem w przypadku spełnienia przesłanek, o których mowa w art.

16 ust. 3 lit. a i b rozporządzenia nr 428/2009;

9)

zasięgania opinii właściwego organu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej

w przypadku, o którym mowa w art. 16 ust. 4 rozporządzenia nr 428/2009;

10)

wzywania

a)

eksportera lub pośrednika zgodnie z art. 20 ust. 3 rozporządzenia nr 428/2009 do okazania,

w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego, zapisów lub rejestrów oraz dokumentów określonych w art. 20 ust. 1 i 2 rozporządzenia

nr 428/2009,

b)

podmiotu dokonującego transferu wewnątrzunijnego do okazania, w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego, dokumentów i rejestrów, o których mowa w art. 22 ust. 8 rozporządzenia nr 428/2009;

11)

udzielania dodatkowych informacji w przypadku określonym w art. 22 ust. 9 rozporządzenia

nr 428/2009;

12)

informowania Komisji Europejskiej i właściwych organów państw członkowskich Unii Europejskiej

o podjętych środkach zgodnie z art. 22 ust. 5 rozporządzenia nr 428/2009;

13)

wyznaczania przedstawiciela Rzeczypospolitej Polskiej do Grupy Koordynacyjnej do spraw

Produktów Podwójnego Zastosowania, o której mowa w art. 23 rozporządzenia nr 428/2009.

2.

Organ kontroli obrotu przed wydaniem decyzji w sprawie konieczności uzyskania zezwolenia

na wywóz produktów podwójnego zastosowania niewymienionych w załączniku I do rozporządzenia

nr 428/2009 w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 4 rozporządzenia nr 428/2009,

oraz w sprawie zakazu tranzytu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 428/2009,

może wystąpić do organów opiniujących o zajęcie stanowiska. Przepisy art. 12 ust.

2 i art. 12a stosuje się odpowiednio.

1.

Wywóz, przywóz lub tranzyt towarów o znaczeniu strategicznym jest realizowany w wyznaczonych

urzędach celnych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz urzędów celnych, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie właściwej

kontroli wywozu, przywozu i tranzytu towarów o znaczeniu strategicznym.

3.

Organ kontroli obrotu informuje Komisję Europejską o urzędach celnych upoważnionych

do dokonywania czynności celnych w zakresie wywozu, przywozu i tranzytu towarów o

znaczeniu strategicznym.

Przywóz lub transfer wewnątrzunijny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykorzystywanych

w telekomunikacji lub do ochrony informacji produktów podwójnego zastosowania określonych

w części 1 „Telekomunikacja” poz. 5A001a lub 5A001b4 lub w części 2 „Ochrona informacji”

kategorii 5 załącznika nr I do rozporządzenia nr 428/2009 podlega monitorowaniu przez

organ monitorujący.

1.

Podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

przed dokonaniem przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej produktów podwójnego zastosowania określonych w art. 21a, jest obowiązany

zgłosić organowi monitorującemu, w formie pisemnej, zamiar dokonania przywozu lub

transferu wewnątrzunijnego tych produktów, zwany dalej „zgłoszeniem”.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podmiotów zagranicznych.

3.

Jednostka organizacyjna podległa Ministrowi Obrony Narodowej, jest obowiązana dokonać

zgłoszenia również Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego.

4.

Zgłoszenie doręcza się organowi monitorującemu nie później niż na 14 dni przed przewidywanym

dniem przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5.

Dokonane zgłoszenie jest dokumentem mającym znaczenie dla kontroli wykonywanej przez

organy Służby Celnej.

1.

Zgłoszenie zawiera

1)

oznaczenie podmiotu zgłaszającego, określenie adresu siedziby albo adresu miejsca

zamieszkania;

2)

oznaczenie podmiotu uprawnionego do odbioru produktu podwójnego zastosowania, określenie

adresu siedziby albo adresu miejsca zamieszkania;

3)

oznaczenie producenta i końcowego użytkownika, określenie adresu siedziby albo adresu

miejsca zamieszkania;

4)

określenie produktu podwójnego zastosowania, który będzie przedmiotem przywozu lub

transferu wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jego opis, określenie

ilości i wartości;

5)

informację o sposobie wykorzystania produktu podwójnego zastosowania przez końcowego

użytkownika;

6)

określenie kraju końcowego przeznaczenia;

7)

oświadczenie, że podmiot podejmie niezbędne działania, aby produkt, o którym mowa

w zgłoszeniu, dotarł do końcowego użytkownika.

2.

Podmiot zamieszkujący albo mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

jest obowiązany powiadamiać organ monitorujący o każdej zmianie danych, o których

mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia jej powstania.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do nabywcy w przypadku przeniesienia na niego

prawa własności produktu podwójnego zastosowania określonego w zgłoszeniu.

4.

W przypadku przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej towarów i technologii związanych z ochroną informacji niejawnych podmiot

zamieszkujący albo mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany

dołączyć do zgłoszenia kopię koncesji na wykonywanie działalności w zakresie obrotu

towarami i technologiami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, o której mowa w

ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie

wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią

o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

(Dz. U. Nr 67, poz. 679, z późn. zm., o ile jest wymagana.

5.

W przypadku braków formalnych zgłoszenia organ monitorujący wzywa podmiot zamieszkujący

albo mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do ich usunięcia w terminie

7 dni od dnia doręczenia wezwania.

6.

Termin, o którym mowa w ust. 5, może zostać przedłużony na uzasadniony wniosek podmiotu

zamieszkującego albo mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej złożony

przed jego upływem.

7.

W przypadku nieusunięcia braków formalnych zgłoszenia w terminie, o którym mowa w

ust. 5 lub 6, organ monitorujący uznaje to zgłoszenie za niedokonane.

8.

Do dokumentu załączonego do zgłoszenia sporządzonego w języku obcym należy dołączyć

tłumaczenie tego dokumentu na język polski.

9.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór zgłoszenia, mając na

względzie dane, o których mowa w ust. 1, oraz rodzaje produktów podlegających przywozowi

lub transferowi wewnątrzunijnemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Organ monitorujący informuje Szefa Agencji Wywiadu o przywozie lub transferze wewnątrzunijnym

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej urządzeń kryptograficznych, przekazując informację

o importerze lub odbiorcy oraz rodzaju przywożonych lub transferowanych urządzeń.

Wiarygodność przedsiębiorcy zamieszkującego albo mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, będącego odbiorcą uzbrojenia przekazywanego w ramach zezwoleń generalnych

na transfer wewnątrzunijny wydanych przez właściwe organy innych państw członkowskich

Unii Europejskiej, poświadcza świadectwo wiarygodności odbiorcy wydawane przez Szefa

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwanego dalej „Szefem ABW”, w drodze decyzji

administracyjnej.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy wydane przez właściwy organ innego niż Rzeczpospolita

Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej jest ważne na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

1.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy wydaje się na wniosek przedsiębiorcy, o którym mowa

w art. 21e.

2.

Wniosek o wydanie świadectwa wiarygodności odbiorcy zawiera

1)

dane identyfikujące odbiorcę;

2)

oświadczenie o strukturze kapitałowej i powiązaniach kapitałowych odbiorcy;

3)

numer koncesji na obrót uzbrojeniem, o której mowa w ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie

wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią

o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wydanie świadectwa

wiarygodności odbiorcy, mając na uwadze dane, o których mowa w ust. 2, oraz rodzaje

uzbrojenia.

1.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy wydaje się, jeżeli przedsiębiorca

1)

prowadzi na obszarze Unii Europejskiej działalność gospodarczą związaną z uzbrojeniem,

w szczególności związaną z integracją systemów i podsystemów;

2)

wyznaczy pracownika wykonującego czynności kierownicze, odpowiedzialnego za transfery

wewnątrzunijne i wywóz uzbrojenia;

3)

dołączy do wniosku, o którym mowa w art. 21g ust. 1

a)

pisemne zobowiązanie do przestrzegania i egzekwowania warunków związanych z końcowym

zastosowaniem i wywozem lub transferem wewnątrzunijnym uzbrojenia,

b)

pisemne zobowiązanie do przekazania Szefowi ABW dokumentów niezbędnych do weryfikacji

informacji, o których mowa w lit. d oraz w art. 21g ust. 2, i potwierdzenia spełnienia

warunków, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz do dostarczenia informacji dotyczących

końcowych użytkowników i ostatecznego przeznaczenia uzbrojenia będącego przedmiotem

wywozu lub transferu wewnątrzunijnego z terytorium i na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

c)

kopię certyfikatu zgodności, o którym mowa w art. 11 ust. 5,

d)

wykaz umów na obrót uzbrojeniem zawartych w okresie 6 miesięcy poprzedzających złożenie

wniosku,

e)

pisemne zobowiązanie do informowania Szefa ABW o zmianach danych objętych wnioskiem.

2.

Szef ABW, przed wydaniem świadectwa wiarygodności odbiorcy, może wystąpić do organu

kontroli obrotu, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Komendanta

Głównego Policji, Komendanta Głównego Straży Granicznej, ministra właściwego do spraw

zagranicznych oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych o przekazanie

stanowiska o braku przeciwwskazań do wydania świadectwa wiarygodności odbiorcy. Przepisy

art. 12 ust. 2 i art. 12a stosuje się odpowiednio.

3.

Szef ABW, wydając świadectwo wiarygodności odbiorcy, może odstąpić od uzasadnienia

decyzji albo ograniczyć uzasadnienie, ze względu na interes bezpieczeństwa państwa

lub porządek publiczny.

Organy administracji rządowej, organy państwowe, organy samorządu terytorialnego,

sądy oraz przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie użyteczności publicznej,

na żądanie Szefa ABW, udzielają informacji w zakresie niezbędnym do wydania lub cofnięcia

świadectwa wiarygodności odbiorcy.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy jest wydawane na okres 5 lat.

1.

Świadectwo wiarygodności odbiorcy zawiera

1)

oznaczenie organu, który wystawił świadectwo;

2)

nazwę i adres odbiorcy;

3)

poświadczenie wiarygodności odbiorcy wydane na podstawie art. 21h ust. 1;

4)

datę wydania i okres ważności świadectwa.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór świadectwa wiarygodności

odbiorcy, uwzględniając dane, o których mowa w ust. 1.

Szef ABW prowadzi kontrolę w zakresie spełniania przez odbiorcę warunków i zobowiązań

określonych w art. 21h ust. 1. Przepisy art. 30 i art. 32 stosuje się odpowiednio.

Szef ABW, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia wydania świadectwa wiarygodności

odbiorcy albo cofa świadectwo wiarygodności odbiorcy, gdy odbiorca nie spełnia warunków

określonych w art. 21h ust. 1 lub naruszył przepisy dotyczące obrotu towarami o znaczeniu

strategicznym. Przepis art. 21h ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Kopię decyzji o cofnięciu świadectwa wiarygodności odbiorcy Szef ABW przekazuje organowi

kontroli obrotu.

Organ kontroli obrotu informuje Komisję Europejską oraz właściwe organy państw członkowskich

Unii Europejskiej o przypadkach cofnięcia świadectwa wiarygodności odbiorcy.

1.

Szef ABW prowadzi wykaz certyfikowanych odbiorców mających miejsce zamieszkania albo

siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1, Szef ABW przesyła organowi kontroli obrotu, który przesyła

go Komisji Europejskiej, Parlamentowi Europejskiemu oraz właściwym organom państw

członkowskich Unii Europejskiej.

Minister właściwy do spraw zagranicznych informuje właściwe organy państw członkowskich

Unii Europejskiej o zagrożeniu nieprzestrzeganiem warunków krajowego zezwolenia generalnego

na transfer wewnątrzunijny uzbrojenia przez odbiorcę w innym państwie, który uzyskał

świadectwo wiarygodności odbiorcy, lub o naruszeniu przez niego bezpieczeństwa publicznego

lub istotnych interesów w zakresie bezpieczeństwa państwa oraz, o ile to konieczne,

zwraca się do tych organów o wyjaśnienia w tej sprawie.

1.

Podmiot dokonujący obrotu towarami o znaczeniu strategicznym jest obowiązany do prowadzenia

ewidencji tego obrotu.

2.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności następujące dane

1)

opis towaru o znaczeniu strategicznym oraz jego oznaczenie;

2)

ilość i wartość towaru o znaczeniu strategicznym;

3)

daty obrotu;

4)

nazwę i adres eksportera lub dostawcy oraz importera lub odbiorcy;

5)

końcowe przeznaczenie i oznaczenie końcowego użytkownika;

6)

dowód, że informacja na temat ograniczeń eksportowych związanych z zezwoleniem na

transfer została przekazana odbiorcy towarów o znaczeniu strategicznym.

3.

Podmiot dokonujący obrotu towarami o znaczeniu strategicznym, jest obowiązany do przechowywania

zapisów, rejestrów oraz dokumentów gromadzonych w ramach ewidencji, o której mowa

w ust. 1, przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano

obrotu.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

informacje gromadzone w ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz sposób jej prowadzenia,

mając na względzie warunki, jakim powinien odpowiadać wewnętrzny system kontroli oraz

zakres danych, o których mowa w ust. 2.

1.

Podmiot dokonujący obrotu w ramach zezwoleń generalnych jest obowiązany przekazać

organowi kontroli obrotu coroczną informację o realizacji tego obrotu, w terminie

do końca I kwartału następnego roku.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji,

o których mowa w ust. 1, uwzględniając dane zawarte w ewidencji, o których mowa w

art. 25 ust. 2, oraz rodzaje towarów o znaczeniu strategicznym.

1.

Podmiot dokonujący wywozu uzbrojenia jest obowiązany przekazać ministrowi właściwemu

do spraw zagranicznych roczny raport z faktycznego wykonania tego wywozu, w terminie

do końca kwietnia następnego roku.

2.

Raport, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności

1)

nazwę, ilość i wartość uzbrojenia będącego przedmiotem wywozu;

2)

kategorię kontrolną;

3)

numery wykorzystanych zezwoleń;

4)

kraj końcowego użytkownika.

Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór raportu,

o którym mowa w art. 27a ust. 1, uwzględniając informacje, o których mowa w art. 27a

ust. 2, oraz rodzaje uzbrojenia.

1.

Minister właściwy do spraw zagranicznych sporządza roczne sprawozdanie dotyczące wywozu

uzbrojenia, które przekazuje właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej,

w terminie do końca III kwartału następnego roku.

2.

Minister właściwy do spraw zagranicznych publikuje sprawozdanie, o którym mowa w ust.

1, w terminie do końca III kwartału następnego roku.

1.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w obrocie, organ kontroli obrotu wzywa podmiot

do przywrócenia stanu zgodnego z ustawą w terminie miesiąca od dnia doręczenia wezwania.

2.

Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, organ kontroli obrotu cofa,

w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia indywidualne lub zezwolenia globalne.

W przypadku zezwoleń generalnych organ kontroli obrotu wydaje decyzję administracyjną

zakazującą podmiotowi korzystania z zezwolenia. O wydaniu decyzji organ kontroli obrotu

informuje organy opiniujące.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, podmiot może otrzymać następne zezwolenie indywidualne

lub zezwolenie globalne lub skorzystać z zezwolenia generalnego nie wcześniej niż

po upływie roku odpowiednio od dnia, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia indywidualnego

lub zezwolenia globalnego lub decyzja o zakazie korzystania z zezwolenia generalnego

stała się ostateczna.

Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

Kto nie wypełnia obowiązku, o którym mowa w art. 26 ust. 1, podlega karze grzywny.

Osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, o

ile posiada zdolność prawną, która dokonuje obrotu bez ważnego zezwolenia, organ kontroli

obrotu wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do

200 000 zł.

Podmiotowi dokonującemu przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej produktów podwójnego zastosowania określonych w art. 21a, bez zgłoszenia

zamiaru dokonania przywozu lub transferu wewnątrzunijnego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej organowi monitorującemu, organ kontroli obrotu wymierza, w drodze decyzji

administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do 100 000 zł.

Podmiotowi, który nie wypełnia obowiązków, o których mowa w art. 8 ust. 3, art. 22

ust. 3a, art. 25 ust. 1 i art. 27a ust. 1, organ kontroli obrotu wymierza, w drodze

decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do 100 000 zł.

Osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, o

ile posiada zdolność prawną, która dokonuje obrotu wbrew warunkom określonym w zezwoleniu

lub zamieszcza nieprawdziwe lub niepełne informacje we wniosku o wydanie zezwolenia

organ kontroli obrotu wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną

w wysokości do 100 000 zł.

Osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, o

ile posiada zdolność prawną, która nie wypełnia obowiązków lub warunków, o których

mowa w art. 26 ust. 1, organ kontroli obrotu wymierza, w drodze decyzji administracyjnej,

karę pieniężną w wysokości do 50 000 zł.

W przypadku gdy zapłata wymierzonej kary pieniężnej w terminie określonym w art. 41

ust. 1 znacznie ograniczy lub uniemożliwi dalsze prowadzenie działalności gospodarczej

przez podmiot, organ kontroli obrotu może na wniosek podmiotu wydać decyzję administracyjną

o odroczeniu terminu płatności lub rozłożeniu kary pieniężnej na raty, na okres nie

dłuższy niż rok.